War of Ancient Emperor - ตอนที่ 13 เริ่มประมูล
“ต้องการอะไรให้ข้าน้อยช่วยหรือไม่….”หลังจากที่หลงจินเหอเข้ามาภายในก็เจอชายอ้วนเตี้ยกำลังยืนรอรับแขกอยู่ เนื่องจากหลงจินเหอได้สวมชุดคลุมเอาไว้จึงไม่สามารถระบุอายุได้ชันเจนชายอ้วนเตื้ยจึงไม่กล้าที่จะเสียมารยาท
หลงจินเหอเองก็ได้เปลื่ยนชุดคลุมตัวใหม่เพราะหากใส่ชุดตัวเดิมแล้วไปพบเจอเข้ากับผู้อาวุโสใหญ่หลี่หยิง เขาจะต้องรู้ว่าหลงจินเหอเป็นคนเดียวกับที่เจอภายในสุสานอมตะแน่
“ข้าต้องการนำสิ่งของมาขาย….ไม่ทราบว่าที่นี่รับหรือไม่?”หลงจินเหอกล่าว
“เชิญ…ตามข้าน้อยมา”แม้ว่าชายอ้วนเตี้ยจะรู้สึกแปลกใจ เพราะน้ำเสียงของหลงจินเหอเป็นเสียงของเด็ก แต่ก็ไม่ได้แสดงท่าทีเสียมารยาท เนื่องจากคิดว่าหลงจินเหออาจจะใช้ทักษะปลอมตัวมา
หลงจินเหอที่เดิมตามชายอ้วนเติี้ยจนมาถึงหน้าของห้องหนึ่ง
“เชิญด้านในเลยขอรับ”ชายอ้วนเตื้ยเปิดประตูให้หลงจินเหอเข้าไปภายด้านใน จากนั้นก็เดินกลับไปรับแขกที่ด้านหน้าโรงประมูลเหมือนเดิม
หลังจากที่หลงจินเหอเข้ามาภายในห้องแล้ว ภายในห้องมีพื้นที่ขนาดใหญ่ไม่มาก แต่ตกแต่งไปด้วยเครื่องประดับมากมายจนดูหรูหราอย่างมาก ดูเหมือนว่าห้องนี้จะเป็นนห้องรับแขก
ภายในกลางห้องมีชายวัยกลางคนสวมชุดสีม่วงกำลังนั่งอยู่
“เชิญ…นั่งก่อนคุณชาย”เมื่อเห็นแขกมาเยือน ชายชุดม่วงก็ลุกขึ้นยืนก่อนจะผายมือเรียกให้หลงจินเหอมานั่งด้านหน้าของตน
หลงจินเหอไม่ได้ตอบเพียงแค่พยักหน้าก่อนจะเดินไปนั่งด้านหน้าของชายชุดม่วง
“ไม่ทราบว่าคุณชายต้องการนำสิ่งใดมาขายงั้นหรือ?”หลังจากที่ชายชุดม่วงนั่งลงก็กล่าวถามหลงจินเหอทันที
“ข้าต้องการขายทักษะพวกนี้…”เมื่อกล่าวจบ หลงจินเหอก็หยิบเอาทักษะทั้งหมดห้าเล่มออกมาจากภายในแหวนมิติ
“คุณชาย…ต้องการจะขายทั้งหมดนี่เลย?”ชายชุดม่วงก็คนถามด้วยน้ำแปลก เพราะทักษะที่หลงจินเหอเอาออกมานั้นมี สามเล่มเป็นทักษะระดับกลาง อีกสองเป็นทักษะระดับสูงและทักษะระดับสูงสุด
ทักษะระดับกลางยังพอที่จะสามารถหาได้โดยทั่วไป ส่วนทักษะระดับสูงและระดับสูงสุดนั้นถือว่าเป็นของหายาก เพราะมีแต่ลูกคุณหนูจากตระกูลใหญ่หรือไม่ก็ศิษย์หลักและศิษย์สืบทอดของนิกายเท่านั้นที่จะได้รับทักษะระดับนี้
“แน่นอน...มันไม่จำเป็นสำหรับข้าแล้วหรือท่านไม่ต้องการ”หลงจินเหอกล่าว
“หากคุณชายต้องการที่จะขาย ทางเราก็จะรับซื้อไว้ แต่เหตุใดคุณชายถึงไม่เอาทักษะพวกไปประมูลล่ะ ทางเรานั้นจะหักภาษีแค่สิบเปอร์เซ็นเท่านั้น”ชายชุดม่วงกล่าว
“ไม่จำเป็นหรอก...ข้าเพียงแค่ต้องการนำมาขายเท่านั้น ส่วนท่านจะนำไปประมูลต่อก็ได้”หลงจินเหอกล่าว
“ตกลงเอาอย่างนั้นก็ได้…ไม่ทราบว่าคุณชาย?”ชายชุดม่วงมองไปที่หลงจินเหอ
“ผู้เยาว์ หลง จินเหอ”หลงจินเหอนำผ้าคลุมหน้าออกก่อนจะยิ้มและประสานมือคารวะชายชุดม่วง
เนื่องจากไม่มีใครรู้จักหลงจินเหออยู่แล้ว จึงไม่มีเหตุจำเป็นที่จะต้องซ่อนตัวอีก
“แต่เดิมเป็นคุณชายหลง…เหตุใดข้ายังไม่เคยได้ยินชื่อตระกูลหลงมาก่อน”ชายชุดม่วงกล่าวพร้อมกับหน้าสงสัย เพราะหลงจินเหอนั้นได้ครอบครองทักษะระดับสูงเอาไว้ เลยคิดว่าจะต้องมาจากตระกูลใหญ่ แต่กลับไม่เคยได้ยินชื่อตระกูลหลงมาก่อน
แม้ว่าเมืองจันทราจะมีขนาดไม่ใหญ่มากเมื่อเทียบกับเมืองอื่นในดินแดนกลาง แต่สายข่าวของโรงประมูลนั้นมีอยู่ทั่วดินแดนกลาง
“ข้าเพิ่งจะเคยมาดินแดนกลางเป็นครั้งแรก...ท่านจะไม่รู้จักก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร”หลงจินเหอกล่าว
“คนจากดินแดนอื่น…เป็นเช่นนี้เอง เรียกข้าว่าหลินเฟิงก็ได้”ชายชุดม่วงพยักหน้าเล็กน้อย
หลังจากที่ทั้งสองคนได้พูดคุยกันอยู่นาน
หลงจินเหอก็ได้ทราบว่าชายชุดม่วงที่ชื่อหลินเฟิงไม่ได้เพียงเจ้าของโรงประมูลแห่งนี้ แต่ยังเป็นถึงผู้นำตระกูลหลินอีกด้วย
สถานะของตระกูลหลินภายในดินแดนกลาง แม้ว่าจะไม่ใช่ตระกูลที่มีขุมกำลังมากมายนัก แต่ทางด้านข่าวสารแทบจะไม่เป็นรองพวกตระกูลใหญ่เลยก็ว่าได้
“ขอบคุณมากผู้อาวุโสหลิน…สำหรับข้อมูลหลายอย่าง”หลงจินเหอลุกขึ้นคารวะพร้อมกับเตรียมจะเดินออกไป
“เดี๋ยวก่อนสหายน้อยจินเหอ.…เรื่องข้อมูลไม่จำเป็นต้องขอบคุณหรอก เจ้าอุตส่าห์มาถึงโรงประมูลของข้าทั้งที ไม่คิดจะเข้าไปดูสักหน่อยหรือ?”เมื่อเห็นว่าหลงจินเหอกำลังจะออกไปจากห้อง หลินเฟิงก็รีบกล่าวขึ้นมาทัน
หลังจากที่หลงจินเหอกับหลินเฟิงได้พูดคุยกันหลายเรื่อง หลินเฟิงก็ไม่ได้เรียกหลงจินเหอว่า’คุณชาย’อีกต่อไป แต่จะเรียกเป็น’สหายน้อย’แทน
“ตกลง…เอาอย่างที่ผู้อาวุโสหลินกล่าว บางทีอาจจะมีบางอย่างที่ข้าอาจจะสนใจก็ได้”เมื่อได้ยินคำพูดของหลินเฟิง หลงจินเหอที่กำลังจะเดินออกไปก็ต้องหยุดชะงักก่อนจะหันมากล่าวพร้อมกับพยักหน้าเล็กน้อย
“อวิ๋นเอ๋อ.…มารับแขกไปส่งที่ห้องโถงประมูลที”เมื่อได้ยินคำตอบของหลงจินเหอ หลินเฟิงก็ยิ้มเล็กน้อยก่อนจะตะโกนเรียกใครบางคน
เมื่อสิ้นเสียง ผ้าม่านพื้นใหญ่ที่อยู่บริเวณด้านในสุดของห้องก็พลันเปิดออก ก่อนจะปรากฏหญิงสาวสวมชุดสีขาวเดินออกมา ใบหน้างดงามไม่แพ้สองพี่น้องหงเยว่กับฮัวเหม่ยเลย ผิวขาวราวกับหิมะ รูปร่างผอมเพรียว หน้าอกไม่เล็กไม่ใหญ่จนเกินไปกำลังพอดีมือ ผมยาวลงไปจนถึงเอวถูกมัดรวบไว้อย่างดี อายุของนางอาจจะมากว่าหลงจินเหอ 4 ปี อายุ 16 ปีเทียบเท่ากับศิษย์พี่หญิงฮัวเหม่ย
“ทราบแล้วท่านพ่อ เชิญคุณชายหลง ตามอวิ๋นเอ๋อมา”เมื่อนางเดินออกมาจากหลังผ้าม่านด้านหลังก็ก้มหัวเล็กน้อยไปทางหลินเฟิงก่อนจะหันไปกล่าวกับหลงจินเหอ
แม้ว่าหลงจินเหอจะรู้สึกตกใจเล็กน้อย เพราะนางรู้จักชื่อของตนเอง แสดงว่านางอยู่ด้านหลังผ้าม่านมาตลอดและได้ยินทุกคำพูดของทั้งสองคนทั้งหมด?
“พี่สาว…ท่านไม่จำเป็นต้องมากพิธีก็ได้เรียกข้าว่าจินเหอก็พอ”หลงจินเหอกล่าว
เมื่อได้ยินคำพูดของหลงจินเหอ อวิ๋นเอ๋อก็ไม่ได้ตอบแต่เพียงแค่พยักหน้าและยิ้มให้หลงจินเหอเล็กน้อยก่อนจะเดินนำออกไปข้างนอกห้อง
ก่อนจะออกจากห้องไปหลงจินเหอก็ไม่ลืมที่จะสวมผ้าคลุมหน้าไว้เหมือนเดิม
ใช้เวลาเดินเพียงไม่นานก็มาถึงพื้นที่ที่ใช้ในการประมูล ประตูทางเข้าไม่ใหญ่มาก แต่พอเข้าไปภายด้านในกลับมีพื้นที่กว้างเป็นอย่างมาก
พื้นที่ตรงกลางจะมีเวทีขนาดใหญ่ตั้งอยู่และมีผ้าม่านผืนใหญ่คลุมปิดเอาไว้ สำหรับโซนของผู้เข้าร่วมการประมูลนั้นจะแบ่งเป็นทั้งหมดสามชั้น ชั้นที่หนึ่งจะเป็นสำหรับคนธรรมดาไม่มีฐานะ ชั้นที่สองจะเป็นสำหรับคนที่ร่ำรวยมีฐานะ ชั้นที่สามจะเป็นสำหรับบุคคลพิเศษเช่นคนจาก นิกายใหญ่ ตระกูลใหญ่ หรือไม่ก็ผู้ฝึกตนที่อยู่ระดับสูง
“พี่สาว ท่านพาข้ามาส่งผิดชั้นหรือเปล่า ข้าต้องอยู่ชั้นที่หนึ่งหรือไม่ก็สองไม่ใช่หรอกหรือ?”
หลงจินเหอหันไปถามอวิ๋นเอ๋อ
“นั้นสินะเพราะอะไรกันนะ?”อวิ๋นเอ๋อหันมายิ้มให้หลงจินเหอ ก่อนจะเดินออกไปและได้ปล่อยให้หลงจินเหอนั่งงงงวยอยู่คนเดียว
อวิ๋นเอ๋อได้พาหลงจินเหอมาอยู่ชั้นที่สามสำหรับบุคคลพิเศษ แม้ว่าหลงจินเหอจะไม่เข้าใจ ว่าทำไมผู้อาวุโสหลินถึงได้ให้ความสำคัญกับตัวเขามาก
ถัดไปอีกสามบล็อคมีผู้อาวุโสหลี่หยิงกับสองสาวพี่น้องกำลังนั่งอยู่ไม่ไกลจากที่หลงจินเหอมาก
ผู้คนก็เริ่มทยอยกันเข้ามาเรื่อย จนในที่สุดพื้นที่ทั้งหมดก็เต็มแน่นไปหมด
แสงไฟที่ส่องสว่างอยู่ทั่วห้องโถงก็พลันดับลงจนหมด เหลือแต่เพียงแสงไฟที่ส่องตรงกลางเวที
ผ้าม่านผืนใหญ่ที่คลุมเวทีไว้ก็ถูกดึงเอาออกไปอย่างเชื่องช้า บนเวทีปรากฏหีบใบใหญ่ทั้งหมดสิบใบ
หลงจินเหอคิดว่าหีบทั้งหมดสิบใบนั้นต้องเป็นสิ่งของที่จะต้องนำมาประมูลในวันนี้อย่างแน่นอน
______________________________________________________________________________________________________
YOU MAY ALSO LIKE
