War of Ancient Emperor - ตอนที่ 15 ก้อนหินสีดำ
“5…500000”
“ข้าเพิ่งจะเคยเห็นการประมูลที่มีราคาสูงขนาดนี้เป็นครั้งแรก”
“นี่มัน….ระห่ำกันเกินไปแล้วต่างคนต่างไม่ยอมกัน”
“เงินจำนวนมากขนาดนั้นสำหรับข้ามันใช้ได้ทั้งชีวิตเลยนะ”
“โอ้พระเจ้า! 500000 เหรียญทอง”
หลงจินเหอกับผู้อาวุโสใหญ่หลี่หยิงที่กำลังประมูลเพื่อแย่งทักษะน้ำลายมังกรกันอย่างดุเดือดเลือดพล่าน ต่างคนต่างก็ไม่ยอมกัน จนทำให้ผู้คนที่เข้าร่วมการประมูลต้องรู้สึกสนุกสนานไปด้วย
“อาจารย์….ท่านใช้เงินอย่างสิ้นเปลืองอีกแล้วนะ”ศิษย์พี่หญิงหงเยว่ขมวดคิ้วพลางสะกิดแขนของผู้อาวุโสหลี่หยิงเพื่อกล่าวเตือน
“หงเยว่ แต่ว่าทักษะน้ำลายมังกรอันนั้น ข้าคิดว่ามันน่าจะเหมาะกับเจ้ามากเลยนะ”ผู้อาวุโสใหญ่หลี่หยิงหันหลังกลับไปหาหงเยว่ก่อนจะกล่าว
“อาจารย์…ข้าทราบดีว่าท่านทำเพื่อข้า แต่ข้าเพิ่งจะได้เป็นนักปรุุุุุุงโอสถได้ไม่นานนัก ถึงแม้ว่าท่านจะได้มันมา แต่มันก็ยังคงไร้ประโยชน์สำหรับข้าอยู่ดี”หงเยว่กล่าวพร้อมกับส่ายหน้าเล็กน้อย
“ก็ได้! ข้าจะยอมปล่อยไปก็ได้”ผู้อาวุโสใหญ่หลี่หยิงพยักหน้า เพราะเห็นถึงความต้องการของศิษย์
แม้ว่าสถานะของผู้อาวุโสใหญ่หลี่หยิงกับหงเยว่และฮัวเหม่ยในสายตาของคนภายนอกจะเป็นเพียงแค่อาจารย์กับศิษย์
แต่สำหรับผู้อาวุโสหลี่หยิงแล้ว สถานะของหงเยว่กับฮัวเหม่ยไม่ได้เป็นเหมือนกับศิษย์เลยแม้แต่น้อย
เพราะผู้อาวุโสใหญ่หลี่หยิงเห็นหงเยว่กับฮัวเหม่ยเหมือนกับบุตรสาวมาโดยตลอด
“500000 ครั้งที่ 1”
“500000 ครั้งที่ 2”
จากนั้นผู้อาวุโสหลินก็เริ่มนับจนจบ สุดท้ายทักษะน้ำลายมังกรก็ตกเป็นของหลงจินเหอในที่สุด
“ท่านพี่…เหตุใดท่านถึงปฏิเสธที่จะไม่เอาทักษะน้ำลายมังกรล่ะ ข้าคิดว่าที่อาจารย์พูดมาก็ถูกต้องนะ ว่าทักษะน้ำลายมังกรนั้นเหมาะกับท่านพี่มาก หรือว่าที่ท่านปฏิเสธไป เพราะต้องการจะให้ทักษะน้ำลายมังกรตกเป็นของจินเหออย่างงั้นหรอ?”ฮัวเหม่ยที่นั่งฟังอยู่เงียบมาตลอดก็เข้าไปกระซิบข้างหูของหงเยว่
“ฮัวเหม่ย เจ้าอย่าได้กล่าวไร้สาระ มันจะเป็นไปได้อย่างไรที่ศิษย์น้องจินจะมาอยู่ที่นี่ แม้ว่าศิษย์น้องจินจะอยู่ที่นี่จริง ก็คงไม่น่าจะมีเงินจำนวนมากมายมาประมูลของขนาดนี้”เมื่อได้ยินคำพูดของฮัวเหม่ยก็ทำให้หงเยว่รู้สึกตกใจก่อนจะรีบกล่าวตอบ
“ที่ท่านพี่พูดมาก็ถูก...แต่ข้ามั่นใจเกินเจ็ดในสิบส่วนเลยว่าคนที่นั่งอยู่ตรงที่นั่งเบอร์หกต้องเป็นศิษย์น้องจินเหอแน่ แม้ว่าจะสามารถปกปิดตนเองได้ แต่ข้าก็ไม่มีทางจำเสียงผิดคนอย่างแน่นอน”
ฮัวเหม่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงและเผยสีหน้าจริงจัง
“ตอนแรกที่ข้าได้ยินเสียง ข้าก็คิดเช่นเดียวกับเจ้า แต่ก็ยังคงสรุปไม่ได้ว่าเขาคือศิษย์น้องจินเหอจริง แม้ว่าจะใช่ศิษย์น้องจินเหอ บางทีเขาอาจจะมีเหตุจำเป็นที่ต้องปกปิดตนเองไว้ก็ได้ ทางที่ดีไว้รอจนกว่าจะจบการประมูลแล้ว ค่อยสะกดรอยตามไปดูด้วยกัน”หงเยว่หันไปกระซิบข้างหูฮัวเหม่ยเพื่อที่จะไม่ให้ผู้อาวุโสใหญ่หลี่หยิงได้ยิน
“เพื่อที่จะไม่เป็นการเสียเวลา เรามาต่อกันที่ของชิ้นที่เก้ากันเลย”เมื่อสิ้นเสียงของผู้อาวุโสหลิน สาวงามสองคนก็เริ่มทำการเปิดหีบใหญ่ใบที่เก้าก่อนจะหยิบบางสิ่งออกมา
“นั่น…มันคือ?”
“ก้อนหินงั้นหรือ…”
“ไม่….มันเหมือนกับถ่านเลย”
“แท้จริงแล้วมันคืออะไรกันแน่”
เมื่อได้เห็นสิ่งของที่ออกมาจากหีบใบที่เก้าผู้คนต่างก็รู้สึกงงกันไปหมด เพราะสิ่งที่สาวงามสองคนหยิบออกมานั้น มันเป็นลักษณะคล้ายกับหินทรงกลมขนาดเท่าลูกฟุตบอลที่ไหม้เกรียมจนดำสนิท
“ของชิ้นนี้…แม้แต่ข้าก็ไม่สามารถสรุปได้ว่าแท้จริงแล้วมันคือสิ่งใด รอบหินก้อนนี้จะมีพลังปราณไหลออกมาตลอดเวลา แม้ว่ามันจะน้อยมากจะแทบจะไม่สามารถสำผัสได้เลยก็ตาม ส่วนข้อมูลต้นกำเนิดแท้จริงของมันมาจากก้นของทะเลเพลิง”ผู้อาวุโสหลินกล่าวพร้อมกับส่ายหน้าเล็กน้อย
“เนื่องจากไม่มีใครทราบว่าแท้จริงแล้วมันคือสิ่งใดและทำอะไรได้ ราคาเริ่มต้นของสิ่งนี้คือ 5000 เหรียญทอง”ผู้อาวุโสหลินกล่าว
เมื่อสิ้นเสียงของผู้อาวุโสหลิน โรงประมูลก็เงียบลงทันทีเพราะไม่มีใครต้องการหินประหลาดอันนี้แม้แต่น้อย เมื่อได้เห็นเช่นนี้ ผู้อาวุโสหลินก็ส่ายหน้าเล็กน้อยเพราะคิดไว้อยู่แล้วว่าต้องไม่มีใครต้องการ
“10000”
ภายใต้ความเงียบสงบเสียงของหลงจินเหอก็พลันดังขึ้นมา
“โอ้!คนนั้นอีกแล้ว”
“แม้แต่หินไร้ประโยชน์ก็ยังต้องการ”
“ก่อนหน้านี้ก็ใช้เงินไปตั้งมากมาย”
“ชั่งเป็นคนที่ใช้เงินได้สิ้นเปลืองอย่างแท้จริง”
เมื่อได้ยินเสียงของหลงจินเหอกล่าวราคาออกไป ผู้คนก็เริ่มซุบซิบนินทากันยกใหญ่
“น้องชายจินเหอ...เจ้ารู้หรือว่าแท้จริงแล้วหินอันนั้นมันคือสิ่งใด?”อวิ๋นเอ๋อที่เห็นหลงจินเหอยังต้องการแม้แต่ก้อนหินสีดำอันนั้นก็กล่าวถามออกไป
“ข้าก็ไม่ทราบเช่นกัน”หลงจินเหอกล่าวพร้อมกับส่ายหน้าเล็กน้อย
“ไม่ทราบ แล้วเจ้าต้องการมันเพื่ออะไร?”อวิ๋นเอ๋อถามด้วยความสงสัยพร้อมกับขมวดคิ้ว
“เพราะความที่ไม่รู้ว่าแท้จริงแล้วมันคือสิ่งใดกันแน่ ก็ยิ่งทำให้ข้าต้องการมัน ข้าต้องการที่จะรู้ว่าแท้จริงแล้วมันคือสิ่งใดกันแน่”หลงจินเหอยิ้มและกล่าวพร้อมกับยักไหล่ให้อวิ้นเอ๋อเล็กน้อย
“10000 ครั้งที่ 1”
“10000 ครั้งที่ 2”
“10000 ครั้งที่ 3”
ในครั้งนี้ไม่มีใครต้องการหินสีดำก้อนนี้แม้แต่น้อย ทำให้หลงจินเหอได้มันมาครอบครองอย่างง่ายดาย
“ในที่สุดมาถึงของชิ้นสุดท้ายของวันนี้กันแล้ว”ผู้อาวุโสหลินกล่าว
สาวงามสองคนก็เปิดหีบใบที่สิบและหยิบสิ่งของออกมาจากภายใน ของชิ้นที่สิบเป็นไข่มุกสีฟ้าอ่อนขนาดเล็ก
“สิ่งนี้ถูกเรียกว่า ไข่มุกเหมันต์ เป็นสมบัติที่สามารถใช้ปกป้องชีวิตได้ชั่วคราว เมื่อไข่มุกเหมันต์ถูกทำลายจนแตก ไข่มุกเหมันต์จะสร้างปราการน้ำแข็งมาปกป้องร่างกายเอาไว้ ปราการน้ำแข็งสามารถอยู่ได้นานถึงหกชั่วยาม แม้ว่าจะเป็นผู้ฝึกตนในระดับเทพสวรรค์ ก็ยังยากที่จะทำลายปราการน้ำแข็งลงได้ แต่ไข่มุกเหมันต์จะสามารถใช้งานได้แค่เพียงครั้งเดียวเท่านั้น”ผู้อาวุโสหลินก็เริ่มอธิบาย
เมื่อได้ฟังคำอธิบาย หลงจินเหอตัดสินใจจะต้องเอาไข่มุกเหมันต์มาให้ได้ แม้ว่ามันจะใช้ได้เพียงแค่ครั้งเดียว แต่ถ้าสามารถใช้เพื่อปกป้องชีวิตตัวเองได้ก็ถือว่าคุ้มค่า
“ไข่มุกเหมันต์เริ่มต้นที่ราคา 300000 เหรียญทอง”ผู้อาวุโสหลินกล่าว
“500000”
เมื่อสิ้นเสียงของผู้อาวุโสหลิน หลงจินเหอก็กล่าวขึ้นมาทันที
“บัดซบ…เจ้านั้นอีกแล้ว”
“จาก 300000 กระโดดไป 500000”
“เจ้าบ้านั้น ไม่คิดจะให้คนอื่นมีส่วนร่วมเลยหรือไง”
เมื่อได้ยินเสียงของหลงจินเหอที่กล่าวออกไป ผู้คนที่จ้องมองไข่มุกเหมันต์ตาเป็นมันก็ต้องยกเลิกความคิดทั้งหมดลงทันที เพราะราคามันสูงเกินที่พวกเขาจะสามารถประมูลได้
“น้องชายจินเหอ เจ้ามีเงินมากมายเท่าไหร่กันแน่”อวิ๋นเอ๋อที่นั่งอยู่ข้างหลงจินเหอก็ถามด้วยน้ำเสียงแปลก
เนื่องจากหลงจินเหอได้ประมูลของไปหลายอย่างแล้ว อวิ๋นเอ๋อคิดว่าเงินของหลงจินเหอไม่น่าจะมีมากนัก เพราะมันเกินจำนวนเงินที่ได้จากการขายทักษะทั้งห้าไปแล้ว
“530000”ผู้อาวุโสใหญ่หลี่หยิงกล่าว
“เอาอีกแล้ว ท่านอาจารย์ ท่านไม่ต้องเสียเงินมากมายเพื่อพวกเราหรอก”คราวนี้ไม่ได้มีเพียงหงเยว่ที่บอกแต่ฮัวเหม่ยก็บอกด้วยเช่นกัน
“ข้าอยากให้พวกเจ้าเก็บไว้ป้องกันตัว”ผู้อาวุโสใหญ่หลี่หยิงกล่าวออกมาด้วยสีหน้าห่วงใย
“ไข่มุกเหมันต์มันใช้ได้เพียงแค่คนเดียว พวกเรามีกันตั้งสองคน อีกอย่างมีท่านอาจารย์ค่อยปกป้องอยู่ ไข่มุกเหมันต์คงไม่จำเป็นหรอก”
หงเยว่กับฮัวเหม่ยกล่าวพร้อมกัน
“เฮ้อ นั่นก็ไม่เอา นี่ก็ไม่เอา มีสิ่งใดที่พวกเจ้าอยากได้บ้างไหมเนี่ย”
ผู้อาวุโสใหญ่หลี่หยิงถอนหายใจก่อนจะกล่าว เขาไม่เข้าใจจิตใจของเหล่าสตรีแม้แต่น้อย
ถือว่าเป็นโชคดีของหลงจินเหอเลย ที่หงเยว่กับฮัวเหม่ยตามผู้อาวุโสใหญ่หลี่หยิงมาด้วย ถ้าหากไม่มีหงเยว่กับฮัวเหม่ยมาด้วย มีหวังหลงจินเหอกับผู้อาวุโสใหญ่หลี่หยิงต้องประมูลแข่งกันยกใหญ่อย่างแน่นอน
______________________________________________________________________________________________________
YOU MAY ALSO LIKE
