War of Ancient Emperor - ตอนที่ 67 [NC] หยางมังกรพิสุทธิ์ 1
อืม ~~ อื้ม ~~ อ๊าา ~~
เสียงครางอันทรงเสน่ห์ของซูหมิงเอ๋อก็เริ่มดังออกมาจากคำคอเป็นระยะๆอย่างไม่ขาดช่วง
ในที่สุดหลงจินเหอก็ถอนริมฝีปากออกมาอย่างช้าๆก่อนจะเลียน้ำหวานที่ออกจากปากของหญิงสาวจนไม่เหลือสักหยด
อ๊าาา ~~
ซูหมิงเอ๋อครางออกมาเบาๆก่อนจะลืมตาขึ้นมาอย่างช้าๆ สีหน้าแดงก่ำของนางล้วนเต็มเปี่ยมไปด้วยความสุขอย่างที่ไม่เคยได้รับมาก่อน
“ท่านรู้สึกดีหรือไม่…?”หลงจินเหอกล่าวถามเบาๆ
ซูหมิงเอ๋อไม่ได้กล่าวตอบ เพียงแต่พยักเล็กน้อยก่อนจะหันไปทางอื่นด้วยความเขินอาย
ดูเหมือนว่าอาการของซูหมิงเอ๋อจะเริ่มดีขึ้นมามากแล้ว หลงจินเหอสามารถเห็นได้ชัด สีหน้าของนางในตอนนี้ล้วนเต็มไปด้วยสีแดง แทบจะไม่เหลือสีของความเจ็บปวดอีกแล้ว
“พี่สาวหมิงเอ๋อ...ท่านรักข้าหรือไม่? ท่านบอกมาตามตรงข้าถามไปเพราะอยากจะรู้จริงๆ เพราะว่าหลังจากนี้…ท่านจะไม่อาจหันหลังกลับมาได้แล้ว”หลงจินเหอใช้สองมือประคองใบหน้าของหญิงสาวให้มองมาที่หน้าของตัวเอง
“จากการกระทำของข้า…เจ้าก็น่าจะรับรู้ได้แล้วนิ”ซูหมิงเอ๋อกล่าวออกมาก่อนจะหันหน้าหนีไปทางอื่น เพราะว่านางไม่กล้าที่จะมองหน้าของชา่ยหนุ่มตรงๆ ยิ่งได้มาเห็นใบหน้าอันหล่อเหลาของชายหนุ่มใกล้ๆยิ่งทำให้หัวใจของนางเต้นระรั่วไม่หยุด
แม้ว่าตลอดชีวิตของซูหมิงเอ๋อจะเคยเห็นชายหนุ่มรูปงามมามากมาย แต่ชายหนุ่มที่หญิงสาวเคยเจอมาทั้งหมดไม่อาจเทียบกับชายหนุ่มตรงหน้าได้เลยแม้แต่น้อย
“ข้าสัญญาว่าจะไม่ทิ้งท่านอย่างแน่นอน...ได้โปรดเชื่อใจข้า”หลงจินเหอจูบไปที่หน้าผากของหญิงสาวเบาๆก่อนจะสะบัดแขนหนึ่งทีเพื่อสร้างม่านคุ้มกันเอาไว้เพื่อไม่ให้มีสิ่งอื่นมากวนหลังจากนี้
หลังจากที่สร้างม่านเสร็จแล้ว หลงจินเหอจึงก้มไปจูบอีกครั้ง แต่คราวนี้ล้วนเต็มไปด้วยความนุ่มนวลและอ่อนโยน
ซูหมิงเอ๋อรู้สึกว่าภายในหัวของนางขาวโพลนไปหมด ราวกับกำลังถูกความนุ่มนวลและอ่อนโยนที่ได้รับจากหลงจินเหอครอบงำ
ลมหายร้อนๆทั้งสองที่ต่างพ่นใส่ใบหน้าของกัน เป็นตัวกระตุ้นอารมณ์ของทั้งสองได้เป็นอย่างดี
กลิ่นหอมจางๆที่ออกมาจากตัวของซูหมิงเอ๋อ มันแทบจะทำให้หลงจินเหอหักห้ามใจไม่ได้ที่จะไม่เร่งมือจนเกินไป
มือทั้งสองของหลงจินเหอที่อยู่นิ่งมาตลอดก็เริ่มทำงาน มือทั้งสองเริ่มที่จะลูบไล้ไปตามเอวคอดของซูหมิงเอ๋อก่อนจะนวดอย่างช้าๆเพื่อที่จะให้นางผ่อนคลายมากที่สุด
อ๊าาา ~~ อื้มม ~~
“รู้สึกสบายดีจัง…”ซูหมิงเอ๋อถอนริมฝีปากออกมาก่อนจะกล่าวเบาๆ ความรู้สึกเขินอายของนางเมื่อครู่ก็เริ่มหายไปอย่างช้าๆ นางคิดเพียงแค่ว่าอย่างน้อยชายหนุ่มตรงหน้าก็คือสามีของนางในอนาคตจึงพยายามที่จะไม่คิดที่จะเขินอายอีก
เพียงแค่ถูกหลงจินเหอกระตุ้นเพียงเล็กน้อย ซูหมิงเอ๋อก็อ้าปากหายใจออกมาเป็นระยะๆ
หลงจินเหอค่อยๆขยับสองมือขึ้นสูงไปอีกก่อนจะมาหยุดอยู่ตรงหน้าอกคู่งามทั้งสองที่ขนาดใหญ่กำลังพอดีมือและเริ่มลูบคลำอย่างช้าๆ
ทว่าขณะที่หลงจินเหอใจสองมือลูบคลำหน้าอกคู่งามอยู่ ชายหนุ่มพลางยื่นหน้าไปซุกไซ้ทั้งสูดดมและเลียตามต้นคอที่ขาวราวกับหิมะของซูหมิงเอ๋ออย่างช้าๆจนเกิดเป็นรอยจ้ำแดงๆ ราวกับเป็นสิ่งที่บ่งบอกว่านางได้เป็นของชายหนุ่มแล้ว
อารมณ์ที่ขึ้นสูงไม่ได้มีเพียงซูหมิงเอ๋อเพียงคนเดียว แต่หลงจินเหอก็เริ่มรู้สึกว่าตัวเองก็อาจจะทนได้อีกไม่นาน แต่ชายหนุ่มพยายามที่จะไม่รีบร้อนเพราะกลัวว่าหญิงสาวอาจจะเจ็บจึงต้องช่วยให้นางผ่อนคลายก่อน
หลงจินเหอค่อยๆใช้สองมือแหวกเปิดเสื้อของซูหมิงเอ๋ออย่างช้าๆ จนในที่สุดก็ปรากฏหน้าอกคู่งามที่ขาวผุดผ่องไร้ตำหนิและที่สำคัญเลยคือเม็ดบัวสีชมพูอ่อนที่อยู่ตรงยอดหน้าอก
“ชั่งงดงามนัก…”มันทำให้ชายหนุ่มอดใจไม่ได้ที่จะก้มไปลงดูดเลียเม็ดบัวสีชมพูอย่างหื่นกระหาย
อ๊าา ~~ อ๊าาา~~
ซูหมิงเอ๋อเสียงครางของนางก็เริ่มดังขึ้นมาเรื่อยๆ ทุกครั้งที่หญิงสาวครางออกมาชายหนุ่มก็จะเพิ่มความแรงในการดูดขึ้นไปอีก หญิงสาวก็ไม่ได้กล่าวห้ามแต่อย่างใด นางพยายามที่จะซึมซับความสุขและความเสียวที่ชายหนุ่มกำลังมอบให้อย่างมากที่สุด
แม้ว่าตอนนี้ฤทธฺิ์ของยาจะหมดไปแล้วก็ตามหญิงสาวก็ไม่ได้กล่าวให้ชายหนุ่มหยุด ถึงแม้ว่าอยากจะห้ามพละกำลังของหญิงสาวก็ไม่มีแล้วนางไม่ทราบว่าเรี่ยวแรงได้หายไปไหนหมด
ตอนนี้ซูหมิงเอ๋อเข้าใจแล้วว่านางรักหลงจินเหอจริงๆ จึงทำได้เพียงแค่มอบร่างกายและจิตใจให้กลับชายหนุ่มเพื่อที่หวังจะได้เป็นผู้หญิงของเขาตลอดไป
“ซี๊ดดด อ๊าา~~ จินเหอเจ้าเป็นเด็กน้อยหรืออย่างไงกัน…ถึงได้ดูดหน้าอกของข้าไม่เลิกเสียที”แม้ว่าซูหมิงเอ๋อจะกล่าวออกมาแบบนั้น แต่ปากของนางกับส่งเสียงซีดซาดด้วยความเสียวซ่านออกมาไม่หยุด
“ท่านไม่ชอบงั้นหรอ?”หลงจินเหอหยุดโลมเลียเม็ดบัวชมพู ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองหน้าของซูหมิงเอ๋อที่กำลังเผลอปากซีดซาดไม่หยุด
“ชะ..ชอบ”ซูหมิงเอ๋อกล่าวออกมาด้วยท่าทีเขินอาย
หลงจินเหอเผยรอยยิ้มออกมาที่มุมปากก่อนจะปลดชุดของนางออกมาจนหมดไม่เหลือสักชิ้น
แววตาของหลงจินเหอพลันลุกวาวขึ้นมาทันที เมื่อมองไปที่เรื่อนร่างอันสมบูรณ์แบบอันงดงามไร้ที่ติของซูหมิงเอ๋อ ผิวที่ขาวเนียนนุ่มราวกับผิวเด็ก นี่เป็นสิ่งที่บ่งบอกว่าหญิงสาวดูแลตัวเองดีขนาดไหน
เมื่อจ้องมองลงไปที่ส่วนลับของซูหมิงเอ๋อที่อวบอูมและมีขนสีดำอ่อนๆขึ้นมา ทำให้หลงจินเหอแอบกลืนน้ำลายไปหลายอึก
“จะจ้องอีกนาน?”ซูหมิงเอ๋อกล่าวด้วยน้ำเสียงงอลเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าหลงจินเหอจ้องมองมาที่นางตาไม่กระพริบ
“พี่สาวหมิงเอ๋อ…ท่านรู้หรือไม่ ข้าดีใจแค่ไหนที่ได้เป็นผู้ชายคนแรกของท่าน…”หลงจินเหอก้มมากระซิบข้างหูของซูหมิงเอ๋อเบาๆ
“ข้าก็เช่นกัน…”ซูหมิงเอ๋อกล่าวออกมาอย่างแผ่วเบา
หลงจินเหอจึงเริ่มต้นอีกครั้ง ชายหนุ่มก้มหน้าลงไปโลมเลียที่เม็ดบัวสีชมพู ก่อนจะใช้มือหนึ่งนวดหน้าอกอย่างมันส์มือ ส่วนอีกมือชายหนุ่มค่อยๆลูบไล้ไปตามบริเวณท้องน้อยและค่อยลงต่ำมาเรื่อยๆจนมาถึงพื้นที่ลับของซูหมิงเอ๋อ
หลงจินเหอใช้นิ้วลากไปตามกลีบร่องรักของซูหมิงเอ๋ออย่างช้าๆ สลับกับบดบี้เม็ดทับทิมที่ตั้งเด่นอยู่บนยอดร่องรักของหญิงสาว
อื้มม ~~ ซี๊ดดด ~~ อ๊าาา ~~
ซูหมิงเอ๋อได้แต่นอนดิ้นอย่างทุลนทุลายพร้อมกับส่งเสียงครางกระเส่าออกมาจากปากไม่หยุดหย่อน
หลงจินเหอคิดว่าอารมณ์ของซูหมิงเอ๋ออาจจะทนได้อีกไม่นานจึงต้องรีบเร่งมือ ทว่าปากของชายหนุ่มยังคงดูดเลียที่เม็ดบัวชมพูอยู่จึงต้องใช้หนึ่งนิ้วสอดแทรกเข้าไปภายในร่องรักของหญิงสาวก่อนจะถูเข้าถูออกอย่างช้าๆ
“ซี๊ดดด ~~ จินเหอ...ข้าจะทนไม่ไหวแล้ว.”ผ่านไปไม่นานเสียงของซูหมิงเอ๋อพลันดังขึ้นมาอีกครั้ง
อร๊าาาาา ~~
เมื่อได้ยินเช่นนี้หลงจินเหอจึงรีบสาวนิ้วของเขาเข้าออกอย่างรวดเร็ว ผ่านไปไม่นานซูหมิงเอ๋อร่างกายก็กระตุกเกร็งอย่างแรงก่อนจะมีน้ำหวานสีใสไหลออกมาจากร่องรักมากมาย
“ดูเหมือนท่านจะเสร็จสมไปแล้วสินะ…ต่อไปนี้คือของจริงแล้ว”หลงจินเหอกล่าวด้วยรอยยิ้มก่อนจะปลดชุดของตัวเองออกจนหมด
‘ยะ..ใหญ่จัง…’ดวงตาคู่งามของซูหมิงเอ๋อพลันเบิกกว้างขึ้นมาทันที เมื่อมองไปที่แท่งเนื้อที่อยู่ระหว่างขาของหลงจินเหอ มันมีขนาดเกือบจะเท่ากับแขนของนางเลยก็ว่าได้
“กลัวหรอ? จะเลิกตอนนี้ก็ยังทันนะ…”หลงจินเหอยืนเท้าสะเอวพร้อมกับไหวไหล่เบาๆ
“คะ..ใครบอกว่าข้ากลัวกัน เรื่องแค่นี้ถ้าหากข้าทำไม่ได้…ข้าก็ไม่มีคุณสมบัติที่จะเป็นคนรักของเจ้าหรอก”ซูหมิงเอ๋อกล่าวออกมาด้วยท่าทีมุ่งมั่น แม้ว่าภายในใจของนางจะรู้สึกหวั่นกลัวอยู่ไม่ใช่น้อย
เมื่อได้ยินเช่นนี้หลงจินเหอก็เผยรอยยิ้มที่แสนชั่วร้ายออกมาที่ตรงมุมปาก
________________________________________________________________________________________________________