War of Ancient Emperor - ตอนที่ 66 ช่วยเหลือ
“ขอบคุณนะที่ช่วยข้าเอาไว้…”
ซูหมิงเอ๋อกล่าวออกมาด้วยท่าทีเขินอาย
“แค่นี้เรื่องเล็กน้อย ก่อนหน้านี้ท่านยังเคยช่วยข้าเอาไว้เลย คิดซะว่าเราหายกันแล้ว”
“เช่นนั้นท่านก็ไม่จำเป็นต้องขอบคุณข้า”
หลงจินเหอกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“ดูข้างหลังเร็วเข้า!?”
จู่ๆท่าทีของซูหมิงเอ๋อก็เปลื่ยนไป ก่อนที่นางจะชี้นิ้วไปข้างหลังของหลงจินเหอ
“นั่นมันคืออะไร? ไม่ใช่ว่ามันตายไปแล้วหรือ?”
เมื่ิอหลงจินเหอหันกลับหลังไป ภาพตรงหน้าทำให้ชายหนุ่มขมวดคิ้วเล็กน้อย
ศพของชายคนกลางที่ได้ตายไปก่อนหน้านี้ จู่ๆก็มีหมอกควันสีดำออกมาจากร่างกายของมันอย่างมากมาย
“ฮ่า!ฮ่า!ฮ่า!”
“เจ้าทั้งคู่ต้องตาย! เจ้าทั้งคู่ต้องตาย!”
“ความทรงจำทั้งหมดของข้าถูกส่งกลับไปที่พระราชวังมารเรียบร้อยแล้ว!”
“อีกไม่นาน ท่านประมุขจะต้องมาฆ่าพวกเจ้าทั้งคู่อย่างแน่นอน!”
“ต่อให้พวกเจ้าหนีไปสุดขอบฟ้า ท่านประมุขก็จะตามไปฆ่าเจ้า ฮ่า!อ่า!ฮ่า!”
ภายในกลุ่มควันสีดำที่ออกมาจากร่างกายของชายคนกลาง พลันปรากฏเสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความดูถูกและเย้ยหยัน
ไม่นานหลังจากนั้นเมื่อสิ้นเสียงหัวเราะของมัน กลุ่มควันสีดำก็ลอยขึ้นไปบนท้องนภา
ก่อนจะแตกสลายหายไปจากสายตาของหลงจินเหอและซูหมิงเอ๋อทันที
“พี่สาวหมิงเอ๋อ ท่านยังไหว?”
หลงจินเหอไม่ได้สนใจกับกลุ่มควันสีดำมากเท่าไหร่ เพราะสภาพของหญิงสาวตรงหน้าเริ่มที่จะแย่ลง ชายหนุ่มจึงยื่นมือไปสัมผัสที่แขนของนางเบาๆ
อร๊าา~
เพียงแค่หลงจินเหอสัมผัสไปที่แขนเบาๆ ในตอนนั้นเองด้วยความเสียวจึงทำให้ซูหมิงเอ๋อก็ส่งเสียงครางออกมา แม้ว่าน้ำเสียงของนางจะเบามากก็ตาม มีหรือที่ชายหนุ่มจะไม่ได้ยิน
แม้ว่าซูหมิงเอ๋อจะครางออกมาเบาๆ แต่น้ำเสียงของนางกลับมีเสน่ห์อย่างมาก จนเกือบจะทำให้ชายหนุ่มสติหลุดลอย
“ไม่นะ! ไม่ใช่เพราะข้านะ มันเป็นเพราะพิษที่ข้าโดน...”
เมื่อรู้ว่าตัวเองส่งเสียงครางออกไป ซูหมิงเอ๋อที่หน้าแดงอยู่แล้วก่อนหน้านี้ก็เริ่มแดงขึ้นไปอีก
“พิษ? อย่าบอกนะว่าพิษที่ท่านโดนเข้าไป มันเป็นพิษที่ใช้กระตุ้นอารมณ์?”
อาการที่นางแสดงออกมาเริ่มทำให้หลงจินเหอคุ้นเคยขึ้นมาบ้างเพราะเคยเจอในหนังสือ
“อื้ม..”
ซูหมิงเอ๋อพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะหันไปทางอื่นเพราะความเขินอาย
เมื่อได้ยินคำพูดของซูหมิงเอ๋อ นั่นทำให้หลงจินเหอเผยรอยยิ้มขึ้นมาที่มุมปากเล็กน้อย
“เช่นนั้นท่านก็ต้องรีบรักษาสิ ถ้าหากขืนปล่อยไว้แบบนี้ ท่านอาจจะต้องทรมานไปจนตายเลยนะ”
หลงจินเหอกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“ข้าต้องทำอย่างไร?”
ซูหมิงเอ๋อกล่าว
“ง่ายมาก ในเมื่อพิษนั่่นมันทำให้ท่านเกิดอารมณ์ ท่านก็แค่ปลดปล่อยมันออกก็แค่นั้น”
หลงจินเหอยังคงกล่าวด้วยรอยยิ้ม
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ทำให้ซูหมิงเอ๋อ นึกออกขึ้นมาทันทีว่าต้องทำอย่างไร สีหน้าของนางพลันเปลื่ยนเป็นสีแดงราวกับลูกตำลึงทันที
“ระ-เรื่องแบบนี้ มะ-มันน่าอายเกินไป!”
ซูหมิงเอ๋อ กล่าวออกมาอย่างแผ่วเบา ร่างกายของนางก็เริ่มสั่นเล็กน้อย
ดูเหมือนว่าผลของพิษจะเริ่มออกมาแล้ว นางอาจจะอดทนได้อีกไม่นาน ถ้าหากนางไม่ได้ปลดปล่อยมันออกไปละก็ อาจจะต้องทรมานไปจนตายอย่างที่ชายหนุ่มกล่าวจริง
“ท่านควรจะรีบตัดสินใจ ดูจากอาการของท่านแล้วคงจะทนได้อีกไม่นานใช่ไหม? ท่านอยากจะตายเช่นนี้จริงงั้นหรือ?”
หลงจินเหอกล่าว
“จะ-เจ้าจะยอมช่วยข้า? เจ้าไม่รังเกียจข้างั้นหรือ?”
ซูหมิงเอ๋อ กล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเขินอาย แม้ว่านางจะมีชีวิตอยู่มานานกว่าหลงจินเหอมาก แต่สำหรับเรื่องชายหญิงแล้วละก็นางแทบจะไม่ต่างอะไรกับเด็กสาวผู้บริสุทธิ์เลย
เป็นอย่างที่หลงจินเหอคิดเอาไว้ไม่มีผิด ดูเหมือนว่าซูหมิงเอ๋อ อาจจะมีใจให้ชายหนุ่มอยู่บ้าง ไม่เช่นนั้นนางคงไม่ยอมตกลงอยู่แล้ว
หลงจินเหอไม่ได้ตอบคำถามของซูหมิงเอ๋อ ชายหนุ่มมานั่งด้านข้างของหญิงสาวก่อนจะใช้มือเชยใบหน้าของหญิงสาวขึ้นมาและยื่นใบหน้าเข้าไปใกล้
ก่อนจะประกบปากเข้ากับริมฝีปากอันนุ่มนิ่มของหญิงสางอย่างไม่บอกไม่กล่าว
ดวงคาคู่งามของซูหมิงเอ๋อพลัน เบิกกว้างขึ้นมาทันทีและรู้สึกตกใจอย่างมาก เพราะไม่คิดว่าชายหนุ่มจะจู่โจมเข้ามาอย่างไม่ทันตั้งตัว
ความรู้สึกของนางราวกับโดนไฟช็อตไปทั้งร่างและเต็มไปด้วยความรู้สึก ตื่นเต้น ประหลาดใจ กลัว
ผ่านไปไม่นานในที่สุดปากของทั้งสองก็แยกออกจากกัน
อ๊า~~
เสียงครางเบาก็หลุดออกมาจากปากของหญิงสาว
“พี่สาวหมิงเอ๋อ ท่านยังจะคิดว่า ข้าจะรังเกียจท่านอยู่หรือไม่?”
หลงจินเหอกล่าวพร้อมกับจ้องมองเข้าไปภายในดวงตาของหญิงสาว
“จะ-เจ้า! นั่นมันจูบแรกของข้า”
ซูหมิงเอ๋อ กล่าวออกมาอย่างตะกุกตะกัก
“ข้าไม่คู่ควรที่จะได้รับจูบแรกของท่านงั้นหรือ?”
หลงจินเหอแสร้งกล่าวด้วยน้ำเสียงงอลเล็กน้อย
“ขะ…ข้า”
ซูหมิงเอ๋อได้แต่อั้มอึ้งไม่รู้ว่าควรจะตอบไปว่าเช่นไรดี แม้แต่นางก็ยังคงไม่เข้าใจความรู้สึกของตนเอง
“มีอีกเรื่องที่ข้ายังไม่ได้บอกท่านเลย”
“พี่สาวหมิงเอ๋อ แท้จริงแล้วข้าไม่เคยรังเกียจท่านแม้แต่น้อย”
“กลับกันข้าอาจจะหลงรักท่านด้วยซ้ำ ตั้งแต่ตอนที่ท่านเคยช่วยข้าไว้ ที่เมืองใหญ่”
หลงจินเหอกล่าวออกมาอย่างอ่อนโยน โดยไม่รอให้หญิงสาวให้คำตอบ ชายหนุ่มจึงยื่นใบหน้าเข้าไปประกบปากอีกครั้ง
การจู่โจมอย่างรวดเร็วของหลงจินเหอ นั่นทำให้ซูหมิงเอ๋อ ไม่อาจตั้งตัวรับได้ทัน
ในตอนนี้ภายในหัวของซูหมิงเอ๋อ ล้วนขาวโพลนไปหมด นางคิดอะไรไม่ออกเลยแม้แต่น้อย
นางยังคงจมอยู่ภายใต้คำของชายหนุ่มเมื่อสักครู่ มันเป็นคำตอบที่เกินคาดและนางก็คิดไม่ถึงจริงว่าชายหนุ่มจะชอบตัวนาง?
ตลอดชีวิตของซูหมิงเอ๋อมีผู้คนมากมายที่มาสารภาพรัก แต่นางกลับไม่เคยรู้สึกถึงเรื่องพวกนั้นเคยแม้แต่น้อย จึงได้ปฏิเสธมาตลอด
แต่นี่มันคือความรู้สึกอะไรกัน? เมื่อนางได้ยินคำพูดของชายหนุ่ม กลับทำให้หัวใจของนางเต้นอย่างแรงราวกับมันกำลังจะกระโดดออกมาจากอก
ซูหมิงเอ๋อ ได้แต่สงสัยว่านางยังคงตกอยู่ภายใต้ผลของฤทธิ์ยาหรือนางอาจจะชอบชายหนุ่มกันแน่?
ดูเหมือนว่าการที่จะทำให้ยาสิ้นฤทธิ์มีแต่จะต้องให้ซูหมิงเอ๋อ ร่วมรักกับหลงจินเหอเท่านั้น ถ้าหากฝืนอดทนไปก็มีแต่จะส่งผลเสียให้กับร่างกายของนาง
เช่นนั้นซูหมิงเอ๋อ จึงเลือกให้หลงจินเหอเป็นผู้ชายคนแรกของนางยังจะดีเสียกว่า
อย่างน้อยด้วยพรสวรรค์อันมากล้นของชายหนุ่ม ในอนาคตจะต้องเติบใหญ่ขึ้นไปอย่างไม่มีสิ้นสุดแน่ อีกทั้งชายหนุ่มยังคงสามารถปกป้องนางได้อีกด้วย
ซูหมิงเอ๋อ คิดว่าการที่เลือกหลงจินเหอจะต้องเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดในตอนนี้แล้ว
ซูหมิงเอ๋อ ไม่ได้ฝืนอดทนอดกั้นอีกต่อไป นางได้ปล่อยตัวไปตามสัญชาตญาณทันที เนื่องจากยังคงถูกชายหนุ่มจูบอยู่
หญิงสาวจึงค่อยหลับตาลงอย่างช้าๆและใช้สองแขนรวบคอของชายหนุ่มเอาไว้
เมื่อเห็นเช่นนี้ หลงจินเหอก็เต็มไปด้วยความรู้สึกดีใจ ดูเหมือนว่าหญิงสาวจะตัดสินใจยอมเป็นของชายหนุ่มแล้ว
ถึงแม้ว่านางจะไม่โดนวางยาก็ตาม ยังไงชายหนุ่มก็คิดว่า สักวันที่ตนเองแข็งแกร่งขึ้น เขาจะต้องเอานางมาเป็นภรรยาของตัวเองให้ได้
หญิงสาวที่งดงามทั้งจิตใจและร่างกายเช่นนี้หาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว แม้ว่านางจะมีอายุมากกว่าชายหนุ่มเป็นสิบเท่าก็ตาม
สำหรับโลกของผู้ฝึกฝนพลังลมปราณแล้ว อายุไม่ใช่ปัญหาในเรื่องของความรักเลยแม้แต่น้อย
ยิ่งระดับพลังลมปราณสูงเท่าไหร่อายุขัยก็จะเพิ่มตามไปด้วยเช่นกัน ตราบใดที่สามารถไปถึงระดับอมตะแท้จริงแล้วละก็ อายุขัยก็จะไม่มีที่สิ้นสุดจนกว่าจะถูกฆ่าตาย
เมื่อเห็นว่าซูหมิงเอ๋อ ยังคงตกอยู่อาการมึนเมาไปแล้ว หลงจินเหอจึงค่อยสอดแทรกลิ้นเข้าสู่ปากของหญิงสาวทันที
ทว่าขณะที่ลิ้นของชายหนุ่มบุกเข้าไปสู่ปากของหญิงสาวได้แล้วก็ราวกับเปลื่ยนไปเป็นคนละคน ลิ้นของชายหนุ่มราวกับเป็นสัตว์ผู้หิวโหยมานาน ทั้งดูดทั้งดึงลิ้นของหญิงสาวและพยายามที่จะกวาดเอาน้ำหวานออกมาจากปากของนางให้มากที่สุด
เรียกได้ว่าปากของหญิงสาวไม่มีสิ่งใดที่หลุดรอดการสำรวจของชายหนุ่มไปได้เลย
________________________________________________________________________________________________________ _
YOU MAY ALSO LIKE
