War of Ancient Emperor - ตอนที่ 75 ความลับของซูหมิงเอ๋อ 1
“ผู้อาวุโส? มีอะไรผิดแปลกไปงั้นหรือ?”
หลงจินเหอสังเกตุเห็นหน้าของชายวัยกลางคนเปลื่ยนไป
“ไม่มีอะไรหรอก...”
ชายวัยกลางคนส่ายหน้าเล็กน้อย
“หลี่เทียนคือชื่อของข้า เรียกข้าว่าประมุขหลี่ก็พอแล้ว”
ชายวัยกลางคนกล่าวต่อ
“ประมุขหลี่ แท้จริงแล้วท่านต้องการพบข้าเพราะอะไร?”
หลงจินเหอพยักหน้า ก่อนจะกล่าวต่อ
“ในเมื่อเจ้าอยากรู้ข้าก็จะบอกตามตรง”
“หลงจินเหอ เจ้าสนใจมาเข้าร่วมพระราชวังมังกรหรือไม่?”
ประมุขหลี่กล่าวด้วยรอยยิ้ม
“แท้จริงแล้ว ท่านต้องการให้ข้าเข้าร่วมพระราชวังมังกรของท่าน?”
“ขอบคุณประมุขหลี่สำหรับคำเชิญ”
“แต่ข้ายังไม่มีแผนว่าจะเข้าร่วมกับใครทั้งนั้น”
หลงจินเหอกล่าวด้วยน้ำเสียงสุภาพ
“ข้ารู้ว่าการทำแบบนี้มันด่วนสรุปเกินไป”
“แต่ข้าจะให้โอกาสของเจ้ากลับไปคิดใหม่ ถ้าหากเจ้ามาเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของพระราชวังมังกรของข้า”
“ข้าจะคอยช่วยเหลือเจ้าทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นเงินทอง ทรัพย์สมบัติหรือแม้กระทั่งทรัพยากรสำหรับบ่มเพาะพลังลมปราณข้าก็สามารถช่วยเจ้าได้”
ประมุขหลี่ยื่นข้อเสนอหนักให้กับหลงจินเหอเป็นจำนวนมาก เพื่อหวังว่าชายหนุ่มอาจจะเปลื่ยนใจ
“ข้าไม่เข้าใจ ผู้คนในโลกนี้ต่างก็มีกันมากมาย”
“เหตุใดท่านประมุขหลี่ถึงเจาะจงมาที่ข้าโดยเฉพาะ จุดประสงค์แท้จริงของท่านคืออะไรกันแน่?”
หลงจินเหอถามด้วยความสงสัย ข้อเสนอที่ประมุขหลี่ยื่นให้แก่ชายหนุ่มนั้นถือว่าเยอะมาก
ถ้าหากว่าเป็นคนอื่นละก็คงจะตอบตกลงตั้งแต่วินาทีแรกไปแล้ว
“ข้าเลือกเจ้าก็เพราะว่าพรสวรรค์ของเจ้านั้นแตกต่างจากคนอื่น”
“ในอนาคตเจ้ายังคงสามารถก้าวหน้าไปได้อีกไกล ข้าเพียงแค่หวังว่าในอนาคตข้างหน้าเจ้าจะสามารถช่วยเหลือพระราชวังมังกรของข้าได้”
ประมุขหลี่กล่าวด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม
“ข้าคิดว่าท่านประมุขหลี่คาดหวังกับตัวข้ามากเกินไปแล้ว”
หลงจินเหอส่ายหน้า
“ถึงแม้ว่าท่านจะยื่นเสนอมาให้ข้าดีมากขนาดไหนก็ตาม”
“ข้าก็ไม่อาจอยู่ที่ดินแดนด้านบนได้ ข้ายังมีอีกหลายเรื่องและหลายสิ่งที่ต้องไปจัดการในดินแดนด้านล่างให้เรียบร้อยเสียก่อน”
หลงจินเหอกล่าวต่อ
“ข้าเข้าใจแล้ว หลังจากที่เจ้ากลับไปจัดการเรื่องส่วนตัวในดินแดนด้านล่างแล้ว”
“เจ้าจะกลับขึ้นมาดินแดนด้านบนอีกใช่หรือไม่”
ประมุขหลี่กล่าว
“ย่อมเป็นเช่นนั้น…”
หลงจินเหอพยักหน้า
“ข้าจะยังคงยืนยันคำเดิม คราวหน้าเมื่อเจ้ามาถึงดินแดนด้านบนแห่งนี้อีกครั้ง”
“ถ้าเจ้าเปลื่ยนใจต้องการจะเข้าร่วมพระราชวังมังกรของข้าเมื่อไหร่ก็สามารถมาได้ทุกเมื่อ”
ประมุขหลี่กล่าวต่อ
“ขอบคุณประมุขลี่ เรื่องนี้ข้าจะเอากลับไปคิดดู”
หลงจินเหอประสานมือไปทางประมุขหลี่ ถ้าหากว่าประมุขหลี่ไม่สามารถดึงตัวของหลงจินเหอมาเข้าพระราชวังมังกรได้
และถ้าหากว่าชายหนุ่มไปเข้าร่วมกับที่อื่นย่อมต้องเป็นปัญหาใหญ่ในอนาคตอย่างแน่นอน ด้วยพรสวรรค์ที่ก้าวหน้าอย่างรวดเร็วและทิ้งห่างเด็กรุ่นเดียวกันไปจนหมดสิ้น
ประมุขหลี่คิดว่าในอนาคตข้างหน้าหลงจินเหอจะต้องเป็นคนที่สามารถทำให้พระราชวังมังกรกลับขึ้นมายืนสู่จนสูงสุดได้อีกครั้งอย่างไม่ต้องสงสัย
“ถ้าหากว่าข้ายอมตกลง พระราชวังมังกรของท่านจะต้องเป็นศัตรูกับพระราชวังมารอย่างแน่นอน”
“เรื่องนี้ท่านประมุขจะยังคงพูดคำเดิมอยู่หรือไม่?”
หลงจินเหอนึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาจึงกล่าวออกไปทันที
“ศัตรูกับพระราชวังมาร? เรื่ิองพวกนี้ข้าไม่สนใจอยู่แล้ว”
“ยังไงซะสงครามเพื่อแย่งยิงอำนาจมันก็จะต้องเกิดขึ้นในอนาคตข้างหน้าอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้”
“สิ่งที่ข้าเตรียมใจเอาไว้ไม่ใช่แค่รับมือรับพระราชวังมารเพียงอย่างเดียว แต่เป็นขุมอำนาจใหญ่ทั้งหมดในดินแดนเลยต่างหาก”
ประมุขหลี่กล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
“สมกับเป็นประมุขแห่งพระราชวังมังกร…”
หลงจินเหออดไม่ได้ที่จะชื่นชม แต่ชายหนุ่มก็ยังไม่ได้ตัดสินใจที่จะเข้าร่วมกับพระราชวังมังกรอยู่ดี
ถ้าหากว่าหลงจินเหอเข้าร่วมกับพระราชวังมังกร คนที่จะโดนผลกระทบไปด้วยจะไม่ได้มีเพียงแค่ชายหนุ่ม จะมีคนที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวจากพระราชวังมังกรคอยโดนลูกหลงไปด้วย
หลงจินเหอรู้สึกว่าพระราชวังมารจะต้องไม่ปล่อยเขาไปอย่างแน่นอน
ยิ่งเป็นขุมอำนาจขนาดใหญ่แล้วละก็ การที่คนของพวกมันถูกฆ่า
มันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้วที่พวกมันจะอยู่นิ่งโดยที่ไม่เคลื่อนไหวอะไร (อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky)
“ถ้าประมุขหลี่ไม่มีเรื่องที่จะพูดกับข้าแล้ว เช่นนั้นข้าคงต้องขอตัวลา”
หลงจินเหอกล่าวด้วยน้ำเสียงสุภาพ
“ไปกันเถอะหมิงเอ๋อ..”
หลงจินเหอหันหลังไปกล่าวกับซูหมิงเอ๋อที่ยืนอยู่ด้านหลัง
“อื้ม..”
ซูหมิงเอ๋อ พยักหน้า ก่อนจะเดินตามหลงจินเหอไปยังประตูทางออก
“เดี๋ยวก่อน...”
ทว่าเมื่อหลงจินเหอและซูหมิงเอ๋อ เดินมาถึงประตู ประมุขหลี่จึงกล่าวขึ้นมาอีกครั้ง
“มีอะไรงั้นหรือท่านประมุขหลี่?”
หลงจินเหอหันหลังกลับไปถาม
“ข้าขอคุยกับนางเป็นการส่วนตัวได้หรือไม่?”
ประมุขหลี่จ้องมองมาที่ซูหมิงเอ๋อ
“เช่นนั้น ข้าจะออกไปรอด้านนอกนะ หมิงเอ๋อ”
หลงจินเหอหันไปมองหญิงสาวด้านหลังและเดินออกไป
“ช่างไม่คาดคิด! นึกไม่ถึงว่าองค์หญิงจากราชวงศ์ซู”
“มาจะเยือนพระราชวังอันต่ำต้อยของข้า…”
หลังจากที่หลงจินเหอเดินหายลับสายตาไปแล้วประมุขหลี่จึงกล่าวออกมาอย่างสุภาพ
“ท่านรู้ได้อย่างไรว่าเป็นข้า?”
ซูหมิงเอ๋อ เผยสีหน้าแปลกใจออกมา นางไม่คิดว่าดินแดนด้านบนแห่งนี้ จะมีคนรู้จักนางอยู่ด้วย
“เพราะว่าสร้อยที่ท่านใส่ต่างหาก ข้าถึงรู้ว่าท่านเป็นองค์หญิงจากราชวงศ์ซูไม่ผิดแน่”
ประมุขหลี่กล่าวพร้อมกับจ้องมองไปที่สร้อยคอของซูหมิงเอ๋อ
“สร้อยคอที่องค์หญิงสวมอยู่ ถูกเรียกว่าหัวใจแห่งต้นไม้โบราณศักดิ์สิทธิ์ใช่หรือไม่?”
“แม้ว่าข้าจะไม่เคยเห็นหน้าคราตาของท่านมาก่อน แต่ข้าก็เคยอ่านเจอเกี่ยวกับมันในหนังสือเก่าแก่มาบ้าง”
“มีเพียงแค่ราชวงศ์ซูเท่านั้นที่ครอบครองสร้อยคอนั้น”
“อีกทั้งสร้อยคอนั้นยังถูกเก็บไว้โดยผู้นำของราชวงศ์ซูอีกด้วย การที่สร้อยคอมาอยู่กับท่านได้”
“นั่นก็หมายความว่า ท่านจะต้องเป็นบุตรสาวของท่านจักรพรรดิทรราชซูเซียงเฉิน?”
ประมุขหลี่กล่าวด้วยรอยยิ้ม
“ดูเหมือนว่าท่านประมุขหลี่จะรู้มากจริง”
ซูหมิงเอ๋อ ไม่ได้ปฏิเสธ นางยังคงกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
ชื่อของจักรพรรดิทรราชซูเซียงเฉิน ถือเป็นหนึ่งในชื่อต้องห้ามในดินแดนด้านบน
ในอดีตที่ผ่านมา ได้ปรากฏชายหนุ่มที่เรียกตนเองว่าซูเซียงเฉินขึ้นมาในดินแดนด้านบน
เขาได้ท้าประลองและโค้นล้มบุคคลที่แข็งแกร่งจากดินแดนด้านบนไปเป็นจำนวนมาก ไม่มีใครรู้ว่าต้นกำเนิดของซูเซียงเฉินมาจากไหน
ในฐานะศัตรูของซูเซียงเฉินแล้ว เขาจะไม่มีคำว่าปราณี
ผู้คนที่พ่ายแพ้ในการประลองให้กับซูเซียงเฉินนั้นมีมากมาย
พวกมันได้ร่วมหัวกัน เพื่อที่แก้แค้นโดยที่จะฆ่าซูเซียงเฉิน เพราะคิดว่าในอนาคตซูเซียงเฉินจะต้องเติบโตและแข็งแกร่งขึ้นอีกมากแน่นอน
แต่ก็พลาดท่ากลับถูกซูเซียงเฉินฆ่าเสียเอง อีกทั้งยังโดนฆ่าล้างตระกูลทั้งหมด
นี่ถือว่าเป็นเรื่องใหญ่ที่เคยเกิดขึ้นมาในอดีตที่ผ่านมาในดินแดนด้านบน
ผู้คนจึงเรียกเขาว่า’จักรพรรดิทรราช’
หลังจากนั้นจักรพรรดิทรราชก็ได้หายตัวไปจากดินแดนด้านบนอย่างไร้ร่องรอย และไม่มีใครพบเห็นเขาอีกเลย
ประมุขหลี่นั้นรู้ดีว่าจักรพรรดิทรราช แต่เดิมแล้วเขาไม่ได้เป็นคนของดินแดนด้านบน
ซึ่งเขามาจากดินแดนที่อยู่สูงกว่าดินแดนด้านบนขึ้นไปอีก
“มีน้อยคนในดินแดนด้านบนที่จะรู้จักเกี่ยวกับราชวงศ์ซูของท่าน..”
ประมุขลี่หัวเราะออกมา
“ในเมื่อท่านรู้ถึงตัวตนของข้าแล้ว ข้าก็อยากให้ท่านประมุขหลี่ช่วยเก็บเรื่องนี้เป็นความลับด้วย”
“ข้าไม่อยากจะให้มีปัญหาตามมาที่หลัง”
ซูหมิงเอ๋อ กล่าว
“ความลับ?”
ประมุขลี่ถามด้วยความสงสัย
“ถูกต้อง! ในตอนนี้ มีเพียงท่านประมุขหลี่คนเดียวที่รู้จักตัวตนแท้จริงของข้า”
“หากเรื่องนี้หลุดออกไป เกรงว่าพระราชวังมังกรของท่านอาจจะมีปัญหาเอาได้..”
ซูหมิงเอ๋อ กล่าวด้วยรอยยิ้ม
‘เหตุใดข้าถึงโง่เง่าเช่นนี้ รู้งี้น่าจะทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นจะดีเสียกว่า’
เมื่อได้ยินเช่นนี้ สีหน้าของประมุขลี่พลันปรากฏเม็ดเหงื่อไหลออกมาไม่หยุด
________________________________________________________________________________________________________
YOU MAY ALSO LIKE
