Warlock of The Magus World - บทที่ 927

ดราก้อน วอร์ล็อก

สำหรับกะลาสีเรือหลายคน บริเวณทะเลลึกเป็นพื้นที่ที่น่าหวาดกลัว เทียบได้กับเหวและนรกทั้งเก้า ในความมืดมิดใต้ผิวน้ำสีฟ้าสงบ มีสัตว์ประหลาดทะเลมากมายจ้องมองเรืออย่างตะกละตะกลาม หรืออาจจะพูดได้ว่าจ้องมองสิ่งมีชีวิตบนผิวน้ำมากกว่า

หากเรือถูกทำลายและมีสัตว์ประหลาดในทะเลอยู่บริเวณนั้น โอกาสรอดชีวิตก็แทบจะไม่มีเลย สำหรับกะลาสีเรือแล้ว ผู้ที่พิชิตทะเลลึกได้คือผู้ที่แข็งแกร่งอย่างแท้จริง สมควรได้รับการยกย่อง

ค่ำคืนมาเยือนอย่างมืดมิด ผิวน้ำทะเลที่ดำดิ่งราวกับสัตว์ประหลาดน่ากลัวที่กำลังอ้าปากรอโอกาสที่จะกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่าง ความสงบสุขถูกทำลายลงด้วยกองเรือโจรสลัดขนาดมหึมาที่แล่นมาด้วยอำนาจของผู้พิชิต

บนเรือรบหุ้มเกราะเวทมนตร์ที่ใหญ่ที่สุด มีธงสีแดงฉานโบกอยู่ ธงนั้นดูเหมือนจะย้อมด้วยเลือด และมีสัญลักษณ์กะโหลกและมีดสั้นอยู่บนนั้น ในทะเลรอบนอกของดัมบราธ นี่คือตำนานที่น่าสะพรึงกลัว!

กลุ่มโจรสลัดเสือแดง! พวกเขาได้กำจัดกลุ่มโจรสลัดฉลามเสือและโครงกระดูกดำดั้งเดิมไปจนหมดสิ้น และเป็นกลุ่มโจรสลัดขนาดใหญ่ที่ยึดครองทะเลรอบนอกไว้ได้

มีข่าวลือว่าหัวหน้าของกลุ่มเสือแดง หรือแม่มดแดง เป็นปีศาจจากห้วงเหว นางอาบเลือดสดของสิ่งมีชีวิต โดยใช้หัวใจที่ยังเต้นอยู่ของพวกมันเพื่อรักษาความแข็งแกร่งและความงามของตน ในเวลานั้น ชื่อของแม่มดแดงได้แพร่ไปถึงแผ่นดินใหญ่แล้ว ทำให้เด็กเล็กๆ หวาดกลัวจนร้องไห้ในเวลากลางคืน

แม่มดสีแดงเพลิงผู้ซึ่งชื่อเสียงอันน่าเกรงขามได้แพร่กระจายไปทั่ว กำลังอยู่บนดาดเรือ มองไปยังระยะไกลด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง

“ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ อิซาเบลญาติของฉัน!” ร่างดำทะมืดโฉบลงมาจากท้องฟ้าดุจเหยี่ยวราตรี นำพาสายลมอันรุนแรงมาด้วย

เลย์ลินมองไปยังลูกพี่ลูกน้องของเธอ ซึ่งดูเหมือนจะเปลี่ยนไปมากแต่ก็ยังคงเหมือนเดิม เธอทักทายเขาด้วยรอยยิ้ม

“เพิ่งมานึกออกตอนนี้เหรอ? ผ่านมาสี่ปีแล้วนะ สี่ปีเต็มๆ!” อิซาเบลอุทานอย่างร้ายกาจ แต่ดวงตาของเธอดูเหมือนจะเปล่งประกาย

หลังจากนั้น เธอก็ตะโกนใส่พวกโจรสลัดที่ได้รับแจ้งว่า “พวกแกออกมาทำอะไร? นี่ไม่ใช่การบุกรุก กลับไปซะ ไม่งั้นพรุ่งนี้ฉันจะแขวนพวกแกไว้บนเสาธงสามวันเต็มๆ แล้วก็ตัดอวัยวะเพศของพวกแกไปกินกับเหล้าด้วย!”

เห็นได้ชัดว่าอิซาเบลมีบารมีสูงที่นี่ หลังจากเสียงคำรามแล้ว ก็ตามด้วยเสียงปิดประตูและหน้าต่าง

“ฮิฮิ… คุณไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด” เลย์ลินลูบจมูกและหัวเราะ อิซาเบลยังคงเหมือนเดิมกับเมื่อหลายปีก่อน แม้ว่าผมสีทองยาวของเธอจะสั้นลงมาก และเธอก็จงใจปกปิดส่วนหนึ่งบนหน้าผากของเธอ

“ท่านลอร์ด!” “ท่านลอร์ด!” ผู้นำคนอื่นๆ อีกหลายคนรีบวิ่งขึ้นมาบนดาดฟ้าเรือด้วยสีหน้าเปี่ยมด้วยอารมณ์

“อืม คาเรน โรบินฮู้ด โรนัลด์! ทุกคนสบายดีไหม?” เลย์ลินเรียกชื่อพวกเขาทีละคน

“พระเจ้า ทุกอย่างเป็นไปด้วยดี!” โรบิน ฮู้ดเคยเป็นทหารในตระกูลของเลย์ลิน และเป็นคนแรกที่พูดขึ้น

“ดี! หลังจากนี้เราค่อยมาประชุมกัน”

อิซาเบลไล่ผู้นำคนอื่นๆ ออกไปอย่างหยาบคาย แล้วจ้องมองเลย์ลิน ทำให้เกิดความหวาดกลัวขึ้น “ของขวัญของฉันอยู่ไหน?”

“นี่เหรอ?” เลย์ลินหัวเราะอย่างขมขื่นและหยิบดาบมังกรแดงออกมา “ฉันว่ามันเหมาะกับเธอดีนะ ฉันบอกเธอไปแล้วตอนที่เราคุยกัน…”

*ครืน!* อิซาเบลไม่ฟังจนจบด้วยซ้ำ ทันทีที่เห็นฝักดาบเกล็ดมังกร ดวงตาของเธอก็เปล่งประกายด้วยความอัศจรรย์ เธอเกือบจะป่าเถื่อนเมื่อคว้าดาบจากมือของเลย์ลินก่อนจะถอยหลัง

*คำราม!* ออร่ามังกรจางๆ ปะทุออกมา พร้อมกับเสียงหอนและคำรามอย่างโกรธเกรี้ยวของมังกร แสงสีแดงวาบขึ้นบนใบดาบ พร้อมกับเปลวไฟที่ลุกโชน

“ของในตำนาน! ของในตำนานที่ผ่านการร่ายเวทมนตร์ชั้นยอดมาแล้วด้วย!” อิซาเบลเคยเป็นโจรสลัดมาหลายปี และวิจารณญาณของเธอก็ดีขึ้นกว่าเดิมมาก เธอรู้ทันเล่ห์เหลี่ยมนั้นในทันที

“คุณคิดยังไงบ้าง? คุณชอบไหม?” เลย์ลินถาม

“มันเป็นของฉัน!” ไม่จำเป็นต้องมีคำตอบ แค่สีหน้าของอิซาเบลก็เพียงพอแล้ว

“อืม ดีจังที่คุณชอบนะคะ นอกจากนี้ เรายังมีเรื่องต้องคุยกันอีก ไปที่ห้องของคุณกันไหมคะ” เลย์ลินเสนอ และเขาเห็นรอยแดงที่ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ เขาอดไม่ได้ที่จะลูบจมูกอย่างเขินอาย รู้สึกเหมือนตัวเองเสียมารยาทไป

อย่างไรก็ตาม อิซาเบลก็ยังทำตามที่เลย์ลินต้องการและพาเขาไปที่ห้องนอนของเธอ ผ้าม่านสีชมพู ม่านบังตา พรมสีแดงเข้ม และงานศิลปะหลากหลายสไตล์ผสมผสานกันจนเกิดเป็นบรรยากาศที่ไม่เหมือนใคร สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นสมบัติที่อิซาเบลขโมยมา

กลิ่นธูปฉุนจัดลอยเข้าจมูกของเลย์ลิน กลบกลิ่นทะเลไปหมด เห็นได้ชัดว่าเพศหญิงเอาใจใส่มากกว่าเพศชาย

“ที่จริงแล้ว ฉันเตรียมตัวมาเพื่อจัดการปัญหากับพวกคนป่าเถื่อนให้เสร็จในคราวเดียว อ็อดจ์กับทิลเลนดูเหมือนจะทำตัวนอกลู่นอกทางไปบ้างแล้ว…” สายตาของเลย์ลินจับจ้องไปที่อิซาเบล “แต่ดูจากสถานการณ์แล้ว มีเรื่องสำคัญกว่าที่เราต้องจัดการในตอนนี้”

เขาก้าวเข้าไปใกล้พลางปัดผมหน้าม้าของเธอออกเบาๆ เกล็ดแปลกๆ สองสามเกล็ดเริ่มปรากฏขึ้นที่ขอบหน้าผากขาวเนียนของหญิงสาวแล้ว

“การใส่ร้ายป้ายสีมันลุกลามไปไกลขนาดนั้นแล้วเหรอ?” เลย์ลินขมวดคิ้วเล็กน้อย

“ไม่ต้องห่วงหรอก ที่จริงแล้วฉันรู้สึกถึงเสียงเรียกจากเหวเบื้องล่างมากขึ้นด้วยซ้ำ ใครจะรู้ ฉันอาจจะตกลงไปเมื่อไหร่ก็ได้…” อิซาเบลพูดด้วยสีหน้าแน่วแน่

“อืม ฉันก็รู้สึกอย่างนั้นเหมือนกัน แต่ดูเหมือนจะไม่ยากที่จะแก้ไขนะ!” เลย์ลินลูบคางเขาเบาๆ และเห็นความหวังในดวงตาของเขา

“แล้วคุณเชื่อใจฉันไหม?” เลย์ลินมองเข้าไปในดวงตาของเธอด้วยความจริงใจ

“ถ้าไม่ใช่คุณแล้ว ใครเล่า?” อิซาเบลก้มหน้าลง

“ดี!” เลย์ลินสะบัดนิ้วเพียงครั้งเดียว กำแพงป้องกันก็ปรากฏขึ้นอย่างเงียบๆ “ฉันต้องการให้เธอร่วมมือกับฉันอย่างเต็มที่และทำตามที่ฉันบอก เข้าใจไหม?” เขาออกคำสั่งอย่างระมัดระวัง ขณะที่หลอดทดลองบรรจุเลือดสีทองแดงปรากฏขึ้นในมือของเขา

“อืม!” อิซาเบลพยักหน้าเล็กน้อย พร้อมกับหน้าแดงขึ้นมาทันที

……

แสงตะวันยามเช้าขึ้นจากทางทิศตะวันออก สาดส่องเป็นระลอกคลื่นสีทองอร่ามราวกับเกล็ดปลาบนผิวน้ำทะเล

“คุณรู้สึกอย่างไรบ้าง?” เลย์ลินดูเหนื่อยเล็กน้อย แต่ดวงตาของเขายังคงสดใส

“ฉันรู้สึก…ดีกว่าที่เคยเป็นมา!” อิซาเบลแตะหน้าผากของเธอ เกล็ดบนศีรษะหายไปแล้ว และผมสีทองสั้นเดิมของเธอก็เปลี่ยนเป็นสีแดงเข้มเหมือนเปลวไฟ

“โชคดีที่คุณไม่ได้เลือกที่จะขายวิญญาณของคุณ และแค่ถูกปีศาจเข้าสิงเท่านั้น ซึ่งสามารถปกปิดและลบล้างได้ด้วยสายเลือดที่ทรงพลังกว่า…” เลย์ลินประเมิน

“ฉันไม่เคยคิดเลยว่าเธอจะสามารถเปลี่ยนคนให้กลายเป็นพ่อมดได้!” อิซาเบลหันไปมองเลย์ลิน ราวกับกำลังนึกถึงเรื่องน่าอายจากเมื่อคืน และก้มหน้าลง ต่อหน้าลูกพี่ลูกน้องของเธอ เธอไม่มีความลับอะไรอีกต่อไปแล้ว

“ไม่ใช่พ่อมด แต่เป็นจอมเวท! จอมเวทมังกร!” เลย์ลินแก้ไขคำพูดของเธอ

“พ่อมด?!” อิซาเบลลองออกเสียงคำนี้ “ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย…”

“ข้าได้หลอมรวมโลหิตมังกรแดงในตำนานเข้ากับร่างกายของเจ้าแล้ว จากนี้ไป เจ้าจะสามารถควบคุมพลังของมังกรแดง และยังสามารถปลุกพลังเวทมนตร์ได้อีกด้วย!” เลย์ลินไม่คิดจะอธิบายอะไรเพิ่มเติม และยื่นวิชาฝึกสมาธิให้ไอซาเบล “เจ้าสามารถลองฝึกฝน ‘พลังลึกลับแห่งราชามังกร’ นี้ในอนาคตได้ มันจะเป็นประโยชน์กับเจ้า…”

“พลังลึกลับของราชาแห่งมังกร? นักเวท—ไม่สิ พ่อมด—จำเป็นต้องฝึกฝนด้วยเหรอ?” อิซาเบลแสดงความสับสนออกมา

“แน่นอน!” เลย์ลินพยักหน้าอย่างเคร่งขรึม

พลังลึกลับของราชาแห่งมังกรนี้เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่เทคนิคการทำสมาธิขั้นสูงที่เลย์ลินได้รับมาจากทไวไลท์โซน แต่เป็นเทคนิคที่เขาปรับปรุงแก้ไขโดยใช้พื้นฐานนั้น เลย์ลินค้นพบข้อมูลเกี่ยวกับเทคนิคนี้จากซากปรักหักพังของนักเวท และด้วยความช่วยเหลือของชิป AI เขาจึงผสานรวมทั้งสองเข้าด้วยกัน

อาจกล่าวได้ว่าด้วยเทคนิคการทำสมาธิและการปรับเปลี่ยนสายเลือด อิซาเบลจึงมีศักยภาพที่จะเหนือกว่าเหล่าจอมเวทได้! นอกจากนี้ เลือดของมังกรแดงในตำนานยังเพียงพอที่จะยับยั้งการกลายร่างเป็นปีศาจได้เป็นเวลานาน

“เอาล่ะ! ไปพบกับลูกน้องสุดน่ารักของเธอกันเถอะ!” เลย์ลินลุกขึ้นเพื่อจะออกไป และอิซาเบลก็เดินตามไปติดๆ สำหรับมืออาชีพชั้นสูงอย่างพวกเธอ การอดนอนสักคืนไม่ใช่ปัญหาเลยแม้แต่น้อย

เมื่อเปิดประตูออก พวกเขาก็มาถึงดาดฟ้าและเห็นรอยยิ้มที่น่าสงสัยบนใบหน้าของโรบินฮู้ด คาเรน และคนอื่นๆ เห็นได้ชัดว่าข่าวที่เลย์ลินมาค้างคืนในห้องของเธอได้แพร่กระจายออกไปและก่อให้เกิดความเข้าใจผิดบางอย่าง

โดยไม่คาดคิด อิซาเบลไม่ได้โกรธ แต่กลับรู้สึกยินดีอยู่ภายในใจ อย่างไรก็ตาม เธอยังคงจ้องมองพวกเขาด้วยสายตาเย็นชา

“เอาล่ะ! มีเรื่องต้องทำเยอะเลย งั้นเรามาคุยกันตอนทานอาหารเช้าดีกว่า!” เลย์ลินเลยวัยที่จะสนใจเรื่องพวกนี้ไปนานแล้ว เขาโบกมืออย่างแรงพาคนทุกคนไปยังห้องอาหาร

เขาใช้โอกาสนี้ทำความรู้จักกับผู้นำภายใต้การนำของอิซาเบลมากขึ้น เขารู้จักบางคนเป็นอย่างดี แต่ก็ไม่รู้จักบางคนเลย พวกเขาคงเข้าร่วมหลังจากที่เขาจากไปแล้ว

“เราพัฒนาไปได้ดีมากในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา โดยเฉพาะหลังจากกองทัพเรือจักรวรรดิถอนตัวออกไป ไม่มีองค์กรฝ่ายตรงข้ามเหลืออยู่ในทะเลรอบนอกแล้ว…” อิซาเบลพูดด้วยความภาคภูมิใจ “ตอนนี้เรามีเรือรบขนาดใหญ่ 20 ลำ พร้อมลูกเรือกว่า 1,500 นาย…”

“อืม คุณทำได้ดีมาก!” เลย์ลินตั้งใจฟังและเข้าใจถึงการเติบโตของกลุ่มสการ์เล็ตไทเกอร์สในช่วงหลังได้ดีขึ้น “แล้วกลุ่มบาร์บาเรียนล่ะ?”

พอได้ยินเช่นนั้น อิซาเบลก็ทำหน้าบึ้งทันที