Warlock of The Magus World - บทที่ 665

บ้านไม้และสถานที่ประชุม

ราวกับว่าเขาเพิ่งตกลงมาจากที่สูงมานาน เลย์ลินรู้สึกเหมือนอยู่ในอีกโลกหนึ่งเมื่อเขาแตะพื้นในที่สุด

‘ที่นี่…คือที่ไหนกัน?’ เขาเหลือบมองหมอกสลัวๆ บนภูเขาและป่าดำที่อยู่ไกลออกไป ก่อนจะจมอยู่ในห้วงความคิด

*กา! กา! กา!* อีกาตัวหนึ่งที่มีดวงตาสีแดงก่ำสามดวงกางปีกและบินขึ้นจากกิ่งไม้ข้างๆ เขา ทิ้งขนร่วงไว้สองสามเส้น เสียงร้องแหลมสูงของมันดังไปไกลแสนไกล

‘ชิป AI!’ เลย์ลินสั่งการโดยไม่รู้ตัว

[บี๊บ! เริ่มสแกนสภาพแวดล้อม สแกนเสร็จสมบูรณ์! เริ่ม…]

เสียงของชิป AI ในตอนแรกนั้นปกติ แต่ใกล้จะจบแล้ว เสียงกลับแหบพร่าอย่างกะทันหัน ราวกับว่ากำลังเผชิญกับสัญญาณรบกวนรุนแรง

“อ๊า! อ๊า! อ๊า!” หลังจากนั้นไม่นาน เสียงก็เปลี่ยนไปเป็นเสียงกรีดร้องแหลมสูงของผู้หญิง เสียงนั้นสูงขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งเกือบจะทำให้แก้วหูของเลย์ลินแตก เขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากสั่งให้มันหยุดการทำงาน

“สำรวจสายลม…” เลย์ลินเหยียดแขนออก อนุภาคธาตุลมสีเขียวอ่อนรวมตัวกันรอบตัวเขา อนุภาคธาตุลมสีเขียวอ่อนนั้นรวมตัวกันอย่างช้าๆ ทำให้เขาขมวดคิ้ว พลังวิญญาณปรากฏขึ้น ทำให้เกิดลมพัดสีเขียวอ่อนแผ่กระจายไปทุกทิศทาง

‘นี่มันคุ้นๆ นะ แต่ฉันนึกไม่ออกจริงๆ!’ เลย์ลินขมวดคิ้ว รู้สึกราวกับว่าความทรงจำของเขาถูกปกคลุมด้วยหมอก แต่เขาก็ยังจำหลายสิ่งหลายอย่างได้ เช่น เวทมนตร์ของเขา อย่างไรก็ตาม เขาดูเหมือนจะลืมอะไรบางอย่างที่สำคัญไป และมันทำให้เขารู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดี

ไม่นานนัก ลมที่พัดกระจัดกระจายก็ส่งสัญญาณบางอย่างให้เขา ซึ่งทำให้เขารู้ตำแหน่งปัจจุบันของตนเอง เขาอยู่ด้านนอกป่า และมีแม่น้ำสีแดงเข้มไหลอยู่ใกล้ๆ นอกจากนี้ยังมีบ้านไม้หลังหนึ่งอยู่ไม่ไกลนัก และดูเหมือนจะมีร่างมนุษย์อยู่ข้างใน

‘ที่นี่…’ เลย์ลินขมวดคิ้ว ‘ไม่เพียงแต่จะใช้เวทมนตร์ได้ยากเท่านั้น แม้แต่ผลของเวทมนตร์ก็ถูกลดทอนลงไปมาก นี่อาจจะเป็นโลกของผู้ทรงอำนาจระดับสูงหรือเปล่า?’

อุณหภูมิในป่าลดลงเมื่อดวงอาทิตย์ตกดิน และหมอกรอบตัวเขาก็หนาขึ้นเรื่อยๆ มันเปลี่ยนเป็นสีแดงเข้ม ซึ่งทำให้เลย์ลินรู้สึกหนาวสั่นไปทั้งตัว เขาจึงรีบออกจากบริเวณนั้นและมาถึงบ้านไม้ที่เขาค้นพบ

กุหลาบสีทองบานสะพรั่งอยู่หลังรั้ว และมีควันสีเทาลอยขึ้นมาจากด้านใน ทำให้เลย์ลินรู้สึกอบอุ่น ประตูไม้เปิดออกพร้อมเสียงเอี๊ยดอ๊าด และหญิงใจดีคนหนึ่งเดินออกมา หญิงคนนั้นดูค่อนข้างอายุน้อย ประมาณยี่สิบปี แต่ประกายตาที่ฉลาดเฉลียวทำให้เลย์ลินรู้สึกว่าเธอเป็นคนที่มีประสบการณ์มากมาย

“น้องชาย! กลับมาแล้ว!” หญิงสาวหัวเราะคิกคักหลังจากเห็นเขา รอยยิ้มอันสดใสของเธอทำให้เลย์ลินเคลิบเคลิ้มราวกับดอกไม้ที่อยู่รอบตัวเบ่งบานด้วยเสียงหัวเราะของเธอ

“คุณเป็นใคร?” เลย์ลินอดถามไม่ได้

“ฉันเหรอ? ฉันเป็นพี่สาวของคุณ นี่คือบ้านของคุณ!” ใบหน้าของหญิงสาวงดงาม และเส้นผมสีทองอร่ามที่ปลิวไสวไปตามลมนั้นทำให้เลย์ลินรู้สึกคุ้นเคย

“บ้าน…ของฉันเหรอ?” เลย์ลินพึมพำ

“ใช่ บ้านของคุณ! ยินดีต้อนรับกลับบ้าน!” น้องสาวผู้แสนอ่อนโยนของเขากางแขนออกกว้าง ราวกับต้องการมอบอ้อมกอดอันอบอุ่นให้เขา

“เธอเป็น…น้องสาวของผมเหรอ?!” เลย์ลินพูดซ้ำไปซ้ำมา และใบหน้าของหญิงสาวสวยก็ค่อยๆ ตรงกับภาพในความทรงจำของเขา

“ใช่แล้ว! น้องชาย ในที่สุดเธอก็กลับมาแล้ว!” น้ำตาคลอเบ้าในดวงตาของหญิงสาว แต่กระนั้น เขาก็รู้สึกหวาดกลัวอย่างสุดขีดเมื่อแขนของเธอเข้ามากอดเขา เจตนาร้ายที่ไม่รู้จักทำให้เขาสั่นสะท้านด้วยความหวาดผวา ‘เดี๋ยวก่อน!’

‘ฉันคือเลย์ลิน ฟาร์เลียร์ พ่อมดสายเลือดจากโลกแห่งเวทมนตร์ ทำไมฉันถึงมาอยู่ที่นี่?’ เสียงหนึ่งตะโกนอยู่ในใจของเขา แต่เลย์ลินไม่สามารถควบคุมร่างกายของเขาได้อีกต่อไป แขนขาของเขาเคลื่อนไหวโดยอัตโนมัติ และเขาอยู่ห่างจากการพุ่งเข้าไปกอดเพียงแค่ก้าวเดียว

“วงแหวนแห่งไฟผู้ท้าทาย!” “เงาแห่งความสับสน!” “หนวดงูดำ!”

ภาพจำลองเวทมนตร์ปรากฏขึ้นทีละภาพต่อหน้าต่อตาของเลย์ลิน แต่เวทมนตร์ของเขาที่ถูกกดไว้เกือบหมดแล้วกลับดูเหมือนจะสูญเสียพลังทั้งหมดไป ไม่มีพลังงานใดๆ ถูกปล่อยออกมาเลย

“กลับมาเถอะ!” “กลับมาเถอะ!” “กลับมาเถอะ!”

เสียงแผ่วเบาทำให้ดวงตาของเลย์ลินยิ่งงุนงงมากขึ้น และบริเวณรอบๆ บ้านไม้ก็เปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก หมอกสีแดงเข้มหนาทึบขึ้น และดอกกุหลาบสีทองอร่ามค่อยๆ เหี่ยวเฉา เผยให้เห็นโครงกระดูกสีขาวอยู่เบื้องล่าง งูตัวเล็กๆ สองสามตัวเลื้อยออกมาจากรูตาเป็นครั้งคราว

บ้านไม้หลังนั้นเปลี่ยนไปอยู่หลังพุ่มกุหลาบ กลายเป็นกลุ่มงูที่ขดตัวอยู่ งูหัวสามเหลี่ยมสองสามหัวโผล่ออกมาพ่นพิษสีแดงเข้ม ในชั่วพริบตา บ้านชาวนาหลังนั้นก็กลายเป็นนรกที่น่าสะพรึงกลัว

‘ความรู้สึกถูกกดดันนี้ช่างคุ้นเคยเหลือเกิน…’ กลุ่มหมอกสีแดงเข้มพุ่งเข้าสู่ร่างกายของเลย์ลินโดยอัตโนมัติ และความรู้สึกคุ้นเคยนี้ก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น

ในที่สุด แสงสว่างก็ริบหรี่ลงในดวงตาของเลย์ลิน

“นี่คือดรีมฟอร์ซ! นี่คือดรีมสเคป! ฉันถูกดึงเข้าไปในความฝัน!”

[บี๊บ! โฮสต์ตรวจพบว่าอยู่ในโลกแห่งความฝัน!] ราวกับว่าหมอกในความทรงจำของเขาถูกปัดเป่าไปจนหมดสิ้น เสียงของชิป AI ไม่ใช่เสียงกรีดร้องของผู้หญิงอีกต่อไป มันกลับมาชัดเจนอีกครั้ง

เมื่อรู้สึกว่าพลังควบคุมธาตุและพลังวิญญาณของเขาถูกแยกออกไป ความคิดของเลย์ลินก็แวบขึ้นมาว่า ‘โลกแห่งความฝันเป็นโลกที่ลึกซึ้งซึ่งปฏิเสธพลังทั้งหมดที่ไม่ใช่พลังแห่งความฝัน’

“กลับมา!” ในขณะนั้น นิ้วของหญิงสาวที่อยู่ใกล้ๆ กำลังจะแตะใบหน้าของเลย์ลิน

“ถ้าอย่างนั้น” ชิป AI ก็ส่งแบบจำลองคาถามาให้เขาอย่างกะทันหัน “คาถาแห่งความฝันระดับ 4— คทามายา!” คลื่นพลังแห่งความฝันจำนวนมหาศาลรวมตัวกันในมือของเลย์ลิน ก่อตัวเป็นคทาโบราณที่แปลกประหลาด

“ไปซะ!” เลย์ลินชี้คทาไปที่หญิงคนนั้น และเปลวไฟปีศาจสีแดงเข้มก็พุ่งออกมาจากคทา

“อ๊าก!” หญิงคนนั้นกรีดร้องพลางเอามือปิดหน้าและถอยหนี

“คุณเป็นใคร?” สีหน้าของเลย์ลินดูเคร่งขรึมมากขณะที่เขามองหญิงสาวที่ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง

ใบหน้าของเธอส่วนใหญ่หายไป แต่ที่แปลกคือเธอไม่มีปฏิกิริยาใดๆ เลย แม้แต่เลือดก็ไม่มีไหลออกมาตรงบริเวณที่ได้รับบาดเจ็บ

“ฉันไม่คิดเลยว่าเธอจะเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อดรีมสเคปและควบคุมพลังแห่งความฝันได้เร็วขนาดนี้…” หญิงคนนั้นพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แต่เสียงที่คุ้นเคยทำให้ดวงตาของเลย์ลินหดเล็กลง “เธอคือ…งู—”

*ครืน!* ฉากแตกกระจาย เผยให้เห็นแม่น้ำแห่งดวงดาวที่ทอดยาวผ่านความว่างเปล่า กลุ่มงูรูปร่างคล้ายดวงดาวปรากฏขึ้นในแม่น้ำ เผยให้เห็นพญานาคหญิงที่อยู่ภายใน

“ลูกเอ๋ย กลับมาอยู่ในอ้อมกอดของข้าเถิด!” เสียงของแม่ทัพงูนั้นแฝงไว้ด้วยพลังดึงดูดประหลาด ทำให้เลือดในร่างกายของเลย์ลินเดือดพล่านจนควบคุมไม่ได้

เสียงภายในกระตุ้นให้เขายอมจำนนและคุกเข่าต่อหน้าพระพันปีหลวง งูยักษ์จำนวนมากส่งเสียงขู่ฟ่อและคำรามใส่เขา คลื่นเสียงเหล่านั้นทำให้สีหน้าของเขาเปลี่ยนไป “นี่ไม่ใช่โลกแห่งนรกภูมิ แต่เป็นความฝัน”

“เจตจำนงเสรีของข้าจะไม่ถูกควบคุมโดยสิ่งอื่นใด! ท่านแม่ทัพงู ความผิดพลาดครั้งใหญ่ที่สุดของท่านในวันนี้คือการลากข้าเข้าไปในดินแดนแห่งความฝัน!” แววตาที่เด็ดเดี่ยวปรากฏขึ้นในทันทีของเลย์ลิน และแบบจำลองเวทมนตร์ลวงตาที่เจิดจรัสยิ่งกว่าเดิมก็ก่อตัวขึ้นในมือของเขา

“คาถาความฝันระดับ 5— ความฝันอันเบี่ยงเบน!” คลื่นประหลาดปกคลุมทั่วบริเวณ…

เลย์ลินรู้สึกถึงความเปียกชื้นบนแก้ม จึงลืมตาขึ้นมาพบกับสัตว์ร้ายขนาดใหญ่รูปร่างแปลกประหลาดกำลังยืนอยู่เหนือเขา ปากของมันอ้ากว้าง ลิ้นสีแดงฉานของมันเลียใบหน้าของเขา และกลิ่นเหม็นน่าสะพรึงกลัวก็โชยเข้าจมูกเขา

“แบดเจอร์สีเทากระดูกแห่งทวีปกลาง? งั้นนี่ก็คือโลกแห่งความจริง หมายความว่าฉันหนีรอดมาได้แล้วสินะ?” ดวงตาของเลย์ลินกลับมาเปล่งประกายอีกครั้ง ขณะที่เขาไล่สัตว์ประหลาดตัวนั้นไปได้อย่างง่ายดาย ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความดีใจ

เขามองไปรอบๆ และพบรอยล้อรถบนพื้น มีดินสีเขียวเหลืองโผล่ขึ้นมาตามรอยล้อที่เกิดขึ้นบนพื้นหญ้า

“ใช่แล้ว ฉันกำลังเดินทางกลับไปยังสมาคมพ่อมด แต่เจ้าหญิงงูได้ดึงฉันเข้าไปในความฝัน นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันตกลงมาอย่างกะทันหัน…” เลย์ลินแตะคางของเขา เดาว่าเกิดอะไรขึ้น

“ความมืดและความฝันมีความเชื่อมโยงกันอย่างแน่นแฟ้น ไม่น่าแปลกใจเลยที่เธอสามารถใช้พลังแห่งความฝันได้ สิ่งเดียวที่เธอคาดไม่ถึงก็คือ ฉันได้ผ่านการเปลี่ยนแปลงโลกแห่งความฝันมาแล้ว และสามารถใช้พลังแห่งความฝันได้…” เหงื่อเย็นไหลอาบหลังของเลย์ลิน หากไม่ใช่เพราะประสบการณ์ก่อนหน้านี้เกี่ยวกับโลกแห่งความฝัน ผลที่ตามมาจากการถูกดึงเข้าไปในความฝันนั้นคงร้ายแรงมาก

มีช่องว่างขนาดใหญ่ระหว่างโลกของจอมเวทและแดนชำระบาป และด้วยข้อจำกัดเพิ่มเติมจากทรงกลมป้องกัน ทำให้แม่ทัพงูไม่สามารถโจมตีเลย์ลินได้ง่ายๆ

แต่โลกแห่งความฝันนั้นแตกต่างออกไป พื้นที่ในนั้นสับสนวุ่นวาย และทุกสิ่งทุกอย่างอยู่กระจัดกระจายไปทั่ว การโจมตีผ่านความฝันจึงเป็นวิธีที่ประหยัดพลังงานที่สุด

ถึงแม้จะมีข้อจำกัดอยู่บ้าง แต่ก็ควรจะเพียงพอแล้วสำหรับพระนางพญางูที่จะปราบปรามเลย์ลินได้ บางทีสิ่งเดียวที่พระนางอาจไม่ได้คำนึงถึงก็คือ เลย์ลินได้สัมผัสกับพลังแห่งความฝันแล้ว และร่างกายของเขาก็คุ้นเคยกับมัน ทำให้เขาสามารถหลุดพ้นจากสภาวะนั้นได้โดยอัตโนมัติ และยังสามารถใช้เวทมนตร์แห่งความฝันระดับ 5 ได้อีกด้วย

แม้ว่าเขาจะทำอะไรเธอไม่ได้มากนัก แต่เวลาที่เขาได้มานั้นก็เพียงพอให้เขาหนีไปได้

“พระนางพญางู…” เลย์ลินพึมพำ ดวงตาของเขาเปล่งประกาย การโจมตีของนางทำให้เขาเข้าใจชัดเจนว่านางจะไม่ยอมให้ทายาทคนใดหลุดพ้นจากอำนาจควบคุมของนางไปได้

ยิ่งเขามีความโดดเด่นและก้าวหน้าเร็วเท่าไร ความขัดแย้งทางผลประโยชน์ก็จะยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้นเท่านั้น

‘ฉันไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่าสิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ อย่างฉันจะดึงดูดความสนใจของท่านหญิงงูได้’ ริมฝีปากของเลย์ลินยกขึ้นเป็นรอยยิ้มขมขื่น เขาเริ่มรู้สึกว่าตัวเองถูกจับตามองตั้งแต่ตอนที่วิวัฒนาการเป็นจอมเวทจักรพรรดิเคโมยินแล้ว แต่เขาไม่คิดว่าวันนี้จะมาถึงเร็วขนาดนี้