Warlock of The Magus World - บทที่ 982

กับดัก

ป่าทึบบดบังท้องฟ้า ขัดขวางแสงสว่างทั้งหมด กิ่งไม้บิดเบี้ยวสารพัดชนิดกองอยู่บนพื้น เปลือกไม้แห้งกรังสีดำราวกับเป็นแขนของปีศาจและอสูรกาย ทำให้ป่านั้นดูน่ากลัวและสยดสยอง

ที่นี่เคยเป็นพื้นที่ที่มีชื่อเสียงทางตอนเหนือ ชื่อว่าป่าจันทร์ หลังจากที่อาณาจักรออร์คก่อตั้งขึ้น เผ่าโลหิตดำก็เข้ายึดครองสถานที่แห่งนี้ ผู้บุกรุกทุกคนจะถูกสังหารทันทีที่เข้ามา

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้พ่อมดสวมชุดคลุมสีดำกำลังเดินผ่านป่าไปอย่างไม่แยแส และเหล่ามนุษย์หมาป่าและสัตว์ร้ายกลายพันธุ์ก็ดูเหมือนจะไม่เห็นเขาด้วยซ้ำ พวกมันเดินผ่านเขาไปเฉยๆ

“มูนวูด เผ่าเลือดดำ… นานแล้วนะ” เลย์ลินมองไปยังภูมิประเทศที่คุ้นเคย ขณะที่ภาพความทรงจำในสมัยที่เขาอยู่ที่ซิลเวอร์มูนปรากฏขึ้นอย่างชัดเจนในความคิดของเขา ถึงกระนั้น มันก็เป็นเพียงส่วนเล็ก ๆ ของชีวิตอันยาวนานของเขา และเขาก็กลับมาเฉยเมยอีกครั้ง

ขณะเดินไปยังถ้ำ เลย์ลินดูเหมือนจะเดินทะลุผ่านกำแพงบางอย่างแล้วหายเข้าไปข้างใน จากนั้นเขาก็ได้ยินเสียงที่แสดงความไม่พอใจดังอยู่ข้างหูว่า “คุณสายแล้ว”

ร่างสองร่างปรากฏตัวออกมาจากความมืด พวกเขาคือบุคคลในตำนานที่เขาเคยเห็นมาก่อน อเลกอร์และลิเลียน นักบวชดรูอิด นอกจากนี้ยังมีแพทริค อัศวินศักดิ์สิทธิ์อยู่ด้วย ที่น่าประหลาดใจคือ ทั้งสี่คนได้ร่วมทำภารกิจเดียวกันนับตั้งแต่ที่พวกเขาได้พบกัน ราวกับว่าโชคชะตาเป็นผู้ชักใยอยู่เบื้องหลัง

“ขออภัยค่ะ… ฉันต้องใช้เวลาเตรียมตัวสักหน่อย…” เลย์ลินตอบด้วยน้ำเสียงขอโทษ “เรากำลังเผชิญหน้ากับเทพเจ้าที่แท้จริง แม้ว่านี่จะเป็นเพียงร่างอวตาร แต่เราก็ต้องเตรียมพร้อม…”

คนอื่นๆ ไม่ได้โต้ตอบอะไร เห็นได้ชัดว่าพวกเขายอมรับคำอธิบายของเขาแล้ว

“ถ้าฝ่ายคุณเสร็จแล้ว ขั้นต่อไปก็คือฝ่ายของแพทริค…” ลิเลียนพูดต่อ ราวกับกำลังบอกเป็นนัยอะไรบางอย่าง

อันที่จริง กลุ่มโปเกมอนในตำนานกลุ่มนี้วางแผนที่จะสังหารเทพแห่งการล่า มาลาร์ หลังจากที่พวกเขาประชุมกันอย่างลับๆ โปเกมอนในตำนานตัวอื่นๆ ที่ “ปรารถนาความยุติธรรม” ก็ถูกเรียกตัวมาร่วมด้วย พวกเขาเข้าร่วมในโครงการนี้ ซึ่งรวมถึงหลายๆ คนที่เลย์ลินเคยเห็นในที่ประชุมลับนั้น

ถึงแม้พวกเขาจะรู้ว่าเหล่าเทพในตำนานเหล่านี้ไม่ได้มีจิตใจบริสุทธิ์ แต่โบสถ์แห่งความยุติธรรมและราชินีแห่งซิลเวอร์มูนก็ยังคงยอมรับพวกเขาอยู่ดี เพราะท้ายที่สุดแล้ว อลูสเทรียลก็ขาดพลังที่จะสร้างอาณาจักรของเธอขึ้นมาใหม่ และต้องการความช่วยเหลืออย่างเร่งด่วนจากเหล่าผู้ทรงพลังเหล่านี้

ส่วนแรงจูงใจของพวกเขานั้น? มิสตราและไทร์อาจจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่พวกเขาก็ไม่ได้ใส่ใจมากนัก เพราะถึงอย่างไร แม้แต่เทพเจ้าก็ต้องให้รางวัลแก่เหล่าเทพในตำนานหากได้รับคำสั่ง ส่วนใหญ่แล้วพวกเขาก็แค่แอบดูเหล่าเทพในตำนานที่โลภในพลังอำนาจหรือประกายศักดิ์สิทธิ์ เพราะท้ายที่สุดแล้ว เทพเจ้าเหล่านี้ก็ใช้พลังของตนเพื่อผลประโยชน์ของตนเองเช่นกัน

ไม่ใช่ว่าไม่มีผู้มีพลังศักดิ์สิทธิ์ในทวีปนี้ แต่พลังนั้นเป็นเพียงการเพิ่มพลังเล็กน้อยเท่านั้น พวกเขาจะไม่มีวันก้าวขึ้นสู่ระดับเทพได้แม้ในอีกหลายร้อยหรือหลายพันปีข้างหน้า

ความเป็นเทพเป็นเพียงก้าวแรกบนเส้นทางสู่การเป็นเทพที่แท้จริง พวกเขาต้องจุดประกายไฟแห่งเทพและครอบครองอาณาเขตศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งทั้งหมดนี้ยากยิ่งกว่า นอกจากนี้ อวตารของเทพเจ้าก็ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะรับมือ เลย์ลินและคนอื่นๆ ต้องโชคดีอย่างเหลือเชื่อจึงจะได้รับแม้เพียงเศษเสี้ยวของความเป็นเทพของมาลาร์

โดยทั่วไปแล้ว เทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสองก็รู้สึกสบายใจมากขึ้นแม้ว่าเลย์ลินและเหล่าเทพในตำนานคนอื่นๆ จะวางแผนต่อต้านพวกเขาก็ตาม อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่รู้เลยว่ามีสิ่งน่าสะพรึงกลัวอะไรแอบเข้ามาในกลุ่มนี้ ซึ่งแน่นอนว่ามันกลายเป็นตัวแปรสำคัญในแผนการของพวกเขา

“ดีแล้ว เมื่อเราสร้างระบบป้องกันที่แข็งแกร่งขึ้น แม้แต่ร่างอวตารของเทพเจ้าก็จะต้องสูญเสียพลังไปส่วนหนึ่ง กับดักถูกวางไว้แล้ว ต่อไปก็คือรอให้เหยื่อเดินเข้ามา…” ลิเลียนพูดเบาๆ

เหล่าเทพนั้นทรงพลังมาก แม้แต่เทพครึ่งมนุษย์ก็ยังไม่ได้รับผลกระทบจากเวทมนตร์ และแม้แต่เวทมนตร์หยุดเวลาของเลย์ลินก็ไร้ประโยชน์ต่อพวกเขา เวทมนตร์ระดับต่ำกว่าก็เช่นกัน สิ่งที่พวกเขาจะต้องเผชิญในตอนนี้เป็นเพียงร่างอวตาร แต่พวกเขาก็ยังคงมีพลังอำนาจของเทพหลงเหลืออยู่ พวกเขาไม่ได้รับผลกระทบจากเวทมนตร์ระดับต่ำกว่า 7 หรืออาจจะต่ำกว่า 9 ด้วยซ้ำ พวกเขายังมีพลังเสริมและความสามารถในการฟื้นฟูร่างกายที่เหนือจินตนาการอีกด้วย

แม้จะมีกับดักและแผนการมากมาย เลย์ลินและคนอื่นๆ ก็จะต้องเผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดในตำนานที่น่าสะพรึงกลัวที่สุด!

“อยู่ข้างๆ แพทริคปลอดภัยดีเหรอคะ? แน่ใจเหรอคะว่ามาลาร์จะโกรธจัดถึงขนาดส่งอวตารลงมา?” เลย์ลินขมวดคิ้ว

อวตารของเทพเจ้าโดยพื้นฐานแล้วคือร่างที่ทรงพลังที่สุดของพวกเขาในระนาบวัตถุหลัก อวตารและร่างที่แท้จริงมีความสัมพันธ์กันอย่างใกล้ชิด และการกำจัดอวตารจะสร้างความเสียหายให้กับร่างที่แท้จริงในระดับหนึ่ง เขาค่อนข้างสงสัยว่าเหยื่อจะถูกล่อออกมาได้หรือไม่

‘ถ้าคิดดูแล้ว มาลาร์นี่โชคร้ายจริงๆ เหล่าเทพในตำนานอย่างพวกเราต่างหมายปองพลังของเขา แต่ยิ่งไปกว่านั้น แม้แต่ศาสนจักรแห่งความยุติธรรมก็ยังรับไม่ได้กับการมีอยู่ของเขา…’ ในฐานะเทพชั้นรองที่ร่วมมือกับเทพแห่งเผ่าออร์ค มาลาร์จึงเป็นเป้าหมายใหญ่ แม้ลิเลียนจะไม่ได้ผลักดันเรื่องนี้ ศาสนจักรแห่งความยุติธรรมก็ตัดสินใจแล้วว่าจะกำจัดเขา

ในยุคเริ่มต้นของกาลเวลา การทำให้เทพเจ้าฝ่ายตรงข้ามอ่อนแอลงผ่านการต่อสู้ระหว่างร่างอวตารของพวกเขานั้นเป็นเรื่องปกติมาก เลย์ลินหมายตาความเป็นเทพของมาลาร์ไว้แล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่ลังเลที่จะเข้าร่วมภารกิจนี้ ราฟินิยาค่อนข้างพอใจ คิดว่าเลย์ลินได้ละทิ้งความสนใจที่ต่ำทรามบางอย่างและตัดสินใจเข้าร่วมโครงการอันยิ่งใหญ่ในการปกป้องทางเหนือ

“ไม่มีปัญหาอะไรหรอก ตอนนี้เผ่าโลหิตดำน่าจะกำลังจัดพิธีล่าสัตว์ในตำนานเพื่อเอาใจมาลาร์อยู่… บันทึกระบุว่าพิธีกรรมนี้สำคัญมากสำหรับเขา หากถูกขัดจังหวะ เขาจะโกรธจัดทันที… และหากเหล่าผู้ติดตามและลูกน้องของเขาหาตัวผู้ก่อเหตุไม่เจอ ก็มีความเป็นไปได้สูงที่เขาจะส่งร่างอวตารลงมา…” ลิเลียนไม่ลังเลเลยที่จะเอ่ยชื่อมาลาร์ ไม่แม้แต่จะพยายามหลีกเลี่ยงด้วยซ้ำ

ตอนนี้พวกเขามีเทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ทรงพลังสององค์อยู่เคียงข้าง ซึ่งมากพอที่จะปกป้องพวกเขาจากประสาทสัมผัสของมาลาร์ได้ นี่จะทำให้เขาสามารถเข้าไปในกับดักได้โดยไม่ต้องระวังตัว

*คำราม!* *ครืน!* ในขณะเดียวกัน เสียงดังสนั่นและแรงสั่นสะเทือนรุนแรงก็สัมผัสได้ผ่านขอบเขต แม้จะมีระยะทางไกลและชั้นต่างๆ ที่อ่อนแอลง แต่ก็ยังคงมีเสียงอึกทึกครึกโครมดังอยู่ในถ้ำ เลย์ลินและคนอื่นๆ สะดุ้งทันที

“มันเริ่มต้นแล้ว” ความโกลาหลเข้าปกคลุมไปทั่วเมื่อเสียงร้องของเหล่ามนุษย์หมาป่าดังใกล้เข้ามา เห็นได้ชัดว่าแพทริคประสบความสำเร็จในการหยุดยั้งพิธีกรรม และตอนนี้เขากำลังถูกไล่ล่า

“ไปประจำที่ของพวกเธอ และตรวจสอบให้แน่ใจว่าการเชื่อมต่อดี เพื่อที่พวกเธอจะได้ยินคำสั่งของฉัน” ดวงตาของลิเลียนเป็นประกายขณะที่ร่างของเธอกลายร่างเป็นหุ่นดินที่แตกสลายในไม่ช้า ร่างที่แท้จริงของเธอได้จากไปแล้ว

“ถึงเวลาที่จะกำจัดความไม่ลงรอยในป่ามืดแล้ว…” อเลกอร์ นักเวทในตำนานพึมพำแล้วจากไป ร่างอสูรกายขนาดใหญ่ของเขาว่องไวราวกับเอลฟ์บนต้นไม้

“ช่างเป็นภาพที่น่าตื่นตาตื่นใจ! ดูเหมือนว่าแพทริคจะไปยั่วยุพวกมนุษย์หมาป่าพวกนี้เข้าให้โกรธมากทีเดียว…” หลังจากเปิดประตูเทเลพอร์ตแล้ว เลย์ลินก็หรี่ตาลงมองดูพวกมนุษย์หมาป่าที่เต็มพื้นที่ พวกมันมีลักษณะคล้ายออร์คมาก ตอนนี้ดวงตาของพวกมันแดงก่ำขณะที่พวกมันไล่ตามแสงสีขาวเป็นเส้นยาว

*คำราม!* ในขณะนั้น มีสิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายลิงสีดำ สูงกว่าห้าเมตร ปรากฏอยู่ตรงหน้าทีมมนุษย์หมาป่า เกล็ดของมันสะท้อนแสงแวววาวเหมือนโลหะ และกรงเล็บที่มีเล็บยาวและหยาบกร้านก็ตะปบทุกสิ่งทุกอย่างที่ขวางทางอย่างโหดเหี้ยม

*ฟิ้ว!* ราวกับว่าอากาศถูกตัดและผลักออกไป ทำให้เกิดแรงระเบิดรุนแรง

“ฮ่า! เกราะแสงศักดิ์สิทธิ์!” ร่างที่อยู่ท่ามกลางลำแสงหันกลับมาทันที ดาบขนาดใหญ่ที่ดูเหมือนทำจากคริสตัลเปล่งแสงศักดิ์สิทธิ์ออกมาเป็นกำแพงขนาดใหญ่ ร่างใหญ่ดูเหมือนจะปะทะกับผู้ไล่ล่า

*ตูม!* ต้นไม้และดินถูกเฉือนออกไป ทำให้เหล่ามนุษย์หมาป่าที่อ่อนแอกว่าจำนวนมากกระเด็นไปไกล อัศวินฉวยโอกาสนี้รีบวิ่งไปข้างๆ เลย์ลินและสูดหายใจเข้าลึกๆ “ระวัง พวกมันกำลังมา…”

“ท่านถึงกับล่อฮันเตอร์ในตำนานออกมาได้เลย ท่านทำอย่างไร?” เลย์ลินรู้สึกสงสัยอย่างมากว่าพาลาดินทำได้อย่างไร เขาจำได้ทันทีว่าสัตว์ประหลาดที่ตามหลังพาลาดินมาอย่างคลุ้มคลั่งนั้นคือสิ่งมีชีวิตที่กลายพันธุ์โดยมาลาร์ ผู้พิทักษ์แห่งอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ของเขา มันคือฮันเตอร์!

แต่ต่างจากอสูรกายตัวก่อนๆ อสูรกายตัวนี้ได้กลายเป็นตำนานไปแล้ว แม้แต่เลย์ลินเองก็ยังยากที่จะโค่นล้มมันได้

“ฮ่าๆ… ฉันเพิ่งขโมยเลือดระดับตำนานทั้งหมดที่เผ่าโลหิตดำสะสมไว้มาได้ นี่ด้วย!” อัศวินแพทริคโยนหัวลิงขนาดใหญ่ทิ้งไป เห็นได้ชัดว่านี่ก็เป็นนักล่าระดับตำนานเช่นกัน

เมื่อเห็นเช่นนั้น เหล่าทหารครึ่งสัตว์ก็ยิ่งไล่ล่าอย่างดุเดือดมากขึ้น พวกมันคำรามและกระโจนเข้าใส่ ราวกับว่าได้เห็นศัตรูตัวฉกาจ ซึ่งก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ เพราะพิธีถูกขัดจังหวะ มาลาร์จึงโกรธแค้นและถึงกับกลืนกินนักบวชระดับสูงไปหลายคน คนเหล่านั้นเป็นคนที่เขามักจะชอบมาก…

หากพวกเขาไม่สามารถจับกุมคนบาปเหล่านี้และสังเวยพวกเขาได้ ก็มีความเป็นไปได้ที่มาลาร์จะหมดหวังกับเหล่ามนุษย์หมาป่าทั้งหมดที่นี่ เพราะสุดท้ายแล้ว ใครจะพูดอะไรกับคนที่เป็นครึ่งสัตว์ได้ล่ะ?

“ถ้าเรากำจัดทหารพวกนี้หมด เขาคงจะส่งร่างอวตารลงมาใช่ไหม?” เลย์ลินพยักหน้าเห็นด้วย จากนั้นก็ร่ายเวทมนตร์โดยไม่ลังเล

วงแหวนเพลิงที่ลุกโชนสว่างวาบขึ้นรอบตัวเขาในทันที ทำให้ท้องฟ้าในบริเวณนั้นมืดมิดลง ร่องรอยสีแดงปรากฏขึ้นจากเมฆดำ ขณะที่ลาวาตกลงมาเหมือนสายฝน

เวทมนตร์ในตำนาน ฝนเพลิงแห่งท้องฟ้า!