ท่านอ๋องผู้โหดร้ายกับหมอปีศาจ - ตอนที่ 2632 ทุบตีไม่ยั้ง
พวกเขาไม่ได้เจอกันเป็นเวลานานมากแล้ว ดังนั้นต่างฝ่ายต่างคิดถึงกันและกันมาก คิดถึงจนจะกลายเป็นบ้าอยู่แล้ว
เวลาที่หยุดนิ่งลงชั่วขณะ ได้ทำให้คนของหอหมอปีศาจตะลึงงันไปทันที
คิดไม่ถึงเลยว่าตัวประหลาดผู้นี้ จะทำตัวเป็นเศรษฐีใช้จ่ายอย่างฟุ่มเฟือยในหอหมอปีศาจ เพื่อที่จะมาหาฝ่าบาทน้อย!
ดูเหมือนว่าฝ่าบาทน้อยจะรู้จัก และมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับเขาด้วย!
แต่ทว่าคนผู้นี้แต่งตัวแปลกประหลาดเกินไปหน่อย รสนิยมของฝ่าบาทน้อยนั้นช่างพิเศษเหลือเกิน!
ผักกาดขาวหัวใหญ่ที่ฝ่าบาทอวู่ซวงปลูกเอาไว้ในบ้านกำลังจะถูกหมูกินอยู่แล้ว และพวกเขาก็รู้สึกว่าฝ่าบาทอวู่ซวงจะต้องโกรธเป็นฟืนเป็นไฟอย่างแน่นอน
ภายในใจของมู่เฉียนซีนั้นมีความสุขเป็นอย่างมาก เพราะหลังจากที่ผ่านไปนานมากแล้ว แต่จิ่วเยี่ยก็ไม่เคยมาหานางเลย ถึงนางจะรู้เหตุผล ทว่าภายในใจของนางก็อดที่จะผิดหวังไม่ได้จริง ๆ
แต่ในตอนที่ได้เจอเขา ความรู้สึกไม่พอใจทั้งหมดก็หายวับไปอย่างสิ้นเชิง
เขามาหานางแล้ว พวกเราได้เจอกันแล้ว และแม้จะอยู่ใกล้กันขนาดนี้ หรือได้กอดกัน นางกลับไม่รู้สึกอึดอัดเลยแม้แต่น้อย
เขาไม่ได้ไม่อยากมาหานาง แต่เขาต้องการให้หลังจากที่ได้เจอนางแล้วนางจะไม่ได้รับผลกระทบและเจ็บปวดใด ๆ ซึ่งตอนนี้เขาก็ทำมันได้แล้ว
เมื่อทำให้การรับรู้ของสวรรค์มืดบอดได้แล้ว เขาจึงมาอยู่ข้างกายของนางได้ นางรู้ว่ากว่าจิ่วเยี่ยจะทำเรื่องทั้งหมดนี้ได้ มันจะต้องไม่ใช่เรื่องง่ายอย่างแน่นอน
จิ่วเยี่ยจ้องมองไปยังหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้า เขารู้สึกว่าซีตัวเบามาก และร่างกายของนางก็ยังคงอ่อนแออยู่ พลังวิญญาณหายไปอย่างสมบูรณ์ เมื่อรับรู้ว่าสภาพร่างกายทั้งหมดของนางย่ำแ แย่ เขากลับเกลียดชังตนเองมากขึ้นไปอีก เหตุใดเขาถึงไม่รู้ตัวให้เร็วกว่านี้กันนะ!
หากรู้เช่นนี้ตั้งแต่แรก ต่อให้ตนเองจะต้องถูกทำลายล้างด้วยคำสาป เขาก็ไม่มีทางยอมปล่อยให้นางช่วยเขาถอนคำสาปอย่างแน่นอน
ถึงภายในใจของเขาจะเกลียดชังสวรรค์มากเพียงใด และอยากจะทำลายมากแค่ไหน แต่เขาก็จำเป็นที่จะต้องเรียนรู้วิธีควบคุมกลิ่นอายของตนเอง ซึ่งเขาไม่สามารถเปิดเผยได้แม้แต่น้อย มิเช่นนั้ นมันอาจจะทำให้ซีมีปัญหาได้
ทั้งสองยังคงกอดกันอยู่เงียบ ๆ เป็นเวลานาน จิ่วเยี่ยอยากที่จะสัมผัสกลิ่นอายของซี อยากจุมพิตลงไปบนริมฝีปากแดงสดนั่น อยาก…
หลังจากที่ได้เจอกันแล้ว ความโลภของเขาก็มีมากขึ้น แต่มีชุดเกราะขนาดใหญ่นี้ขวางกั้นเอาไว้ อีกทั้งข้อห้ามนับไม่ถ้วน ทำให้เขาไม่สามารถทำอะไรได้เลย
ร่างกายที่อึดอัดกำลังถูกหยอกล้อ เขานี่ช่างเป็นคนที่โลภมากจริง ๆ เลย!
เขาไม่สามารถแม้แต่จะเอ่ยชื่อของซีได้เลยด้วยซ้ำ แต่อย่างน้อย อย่างน้อยเขาก็ได้เห็นนางที่เขาเฝ้าคิดถึงอยู่ทุกคืนวันแล้ว
ตูมมม!
หลังจากที่นิรันดร์ได้รับข่าวนี้ก็คิดว่ามันจะต้องมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นแน่นอน ฉะนั้นเขาจึงได้รีบมาอย่างบ้าคลั่ง
พลังธาตุวายุที่เต็มไปด้วยเจตนาฆ่า พุ่งจู่โจมไปยังสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ยักษ์นั่นทันที
ตูมมม!
และการจู่โจมนี้ เกือบทำให้หอหมอปีศาจพังทลายเลยทีเดียว
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างโกรธเคืองว่า “นิรันดร์ นี่เจ้าคิดจะทำลายหอหมอปีศาจของพวกเขาหรือ?”
นิรันดร์กล่าวด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิดว่า “ที่รัก ข้าขอโทษ เมื่อครู่นี้ข้าเสียการควบคุมไปเพียงชั่วขณะเท่านั้น!”
เขาจ้องมองไปยังคนประหลาดที่สวมชุดเกราะสีดำสนิทคนนั้น ถึงการแต่งตัวเช่นนี้จะสามารถทำให้แม้แต่บิดามารดาของเขาแทบจำไม่ได้ และหากเป็นช่วงเวลาปกติ นิรันดร์จะต้องจำไม่ได้ว่าค คนผู้นี้ก็คือหวงจิ่วเยี่ยที่เขาเกลียดชังจนอยากจะรีบฆ่าให้ตายไปโดยไวคนนั้นเป็นแน่
แต่ทว่าคนที่ทำให้ที่รักของเขาใส่ใจได้ถึงเพียงนี้ ก็มีเพียงหวงจิ่วเยี่ย เจ้าหมอนั่นคนเดียวเท่านั้น
คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะหลอกลวงสวรรค์ด้วยการซ่อนใบหน้า กลิ่นอาย และทั้งหมดของตนเองไว้ จากนั้นค่อยมาปรากฏตัวขึ้นที่ข้างกายของที่รัก ดังนั้นที่รักจึงไม่ถูกสะท้อน ซึ่งมันก็ทำให้เ เขาวางใจขึ้นมาบ้าง
แต่ทว่า ความเดือดดาลของนิรันดร์กลับไม่ลดลงเลย!
นิรันดร์กล่าวว่า “เจ้ามาจากทางไหน ก็จงไสหัวกลับไปทางนั้นเสีย ที่นี่ไม่ต้อนรับคนอย่างเจ้า”
นิรันดร์โบกมือ และร่างสีดำกับขาวทั้งสองร่างนั้นก็ปะทะกันทันที
ร่างเงาทั้งสองสว่างวาบและหายไปจากหอหมอปีศาจทันที หอหมอปีศาจเป็นของซี เขาไม่อยากทำลายมัน
ในเมื่อนิรันดร์โกรธ แล้วคิดว่าจิ่วเยี่ยจะไม่โกรธบ้างหรือ?
เจ้าหมอนี่อาศัยว่าตนเองมีสถานะเป็นผู้ผูกพันธสัญญาของซี พาซีไป และปล่อยให้เขาไม่รู้ว่าซีอยู่ที่ไหนมาเป็นเวลานานมากขนาดนี้
เขาไม่รู้เลยว่าซีอยู่ที่ไหน ไม่รู้ว่านางสบายดีหรือไม่ เมื่อถูกทรมานมานานเช่นนี้ สำหรับพวกเขาที่ตั้งใจสร้างเรื่องทั้งหมดนี้ ก็ต้องทำให้เขาโกรธมากเป็นธรรมดาอยู่แล้ว
ในเมื่อทั้งสองฝ่ายต่างมีความไม่พอใจกัน เช่นนั้นก็ต่อสู้กันไปเลย!
แม้ว่าจิ่วเยี่ยจะไม่อยากเสียเวลาไปกับการต่อสู้ และต้องการที่จะอยู่ข้างกายซีภายในเวลาที่จำกัดนี้ แต่เขาก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงการต่อสู้นี้ได้อยู่ดี
ตูมมม!
และพวกเขาเริ่มต่อสู้กันในเมือง
“ท่านผู้นั้นดูเหมือนว่าจะเป็นท่านนิรันดร์ คิดไม่ถึงเลยว่าท่านนิรันดร์จะต่อสู้กับคนประหลาดที่สวมชุดเกราะสีดำผู้นั้น” เมื่อการต่อสู้ครั้งใหญ่นี้ระเบิดขึ้น มันก็ทำให้ทุกคน ตกอยู่ในความโกลาหล
มู่เฉียนซีค้นพบว่าจิ่วเยี่ยไม่สามารถใช้พลังวิญญาณของเขาได้เช่นกัน และเขาก็ต่อสู้กับนิรันดร์โดยใช้เพียงพลังทางกายภาพเท่านั้น
จิ่วเยี่ยคงเกรงว่าหากเปิดเผยพลังแห่งความมืดแม้เพียงเล็กน้อย มันอาจจะทำให้ถูกสวรรค์ค้นพบเอาได้น่ะสิ!
มู่อวู่ซวงรีบมุ่งหน้ามาเช่นกัน และเขาก็ได้ค้นพบว่ามีร่างเงาสีดำร่างหนึ่งกำลังต่อสู้อยู่กับนิรันดร์
คนที่สามารถทำให้นิรันดร์โกรธเคือง และมีความกระเหี้ยนกระหือรือที่จะลงมือโจมตีอย่างสุดกำลังเช่นนี้ มู่อวู่ซวงรู้แล้วว่าเขาคือใครกันแน่
เขามาแล้วอย่างนั้นหรือ?
มู่อวู่ซวงมองไปทางมู่เฉียนซีแล้วกล่าวว่า “ซีเอ๋อร์ เป็นเขาอย่างนั้นหรือ?”
“อื้ม! ท่านอย่าให้นิรันดร์รังแกเขานะเจ้าคะ ข้าไม่สามารถใช้พลังวิญญาณได้ ถือว่าเสียเปรียบมากเลยเจ้าค่ะ!” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเป็นกังวลเล็กน้อย
พวกเขาแค่ต้องการเจอกันเพียงครู่เดียวเท่านั้น และหากกลิ่นอายของจิ่วเยี่ยถูกเปิดเผยออกมา เขาไม่เพียงแค่ต้องจากไป นางก็อาจกระอักเลือดออกมาอีกก็เป็นได้!
มู่อวู่ซวงกล่าวว่า “แต่ซีเอ๋อร์ อาเล็กก็อยากทุบตีเขาเช่นกัน! อยากจะทุบตีเขาแรง ๆ สักครั้ง! ฉะนั้นอาต้องขอโทษด้วย อาไม่สามารถช่วยเขาตามที่ซีเอ๋อร์ขอได้ และเลือกที่จะร่วมมือ อกับนิรันดร์เพื่อทุบตีเขาด้วย”
ร่างเงาของมู่อวู่ซวงหายไป เขากล่าวว่า “ในเมืองไม่สามารถลงมือได้อย่างเต็มที่ เช่นนั้นก็ออกไปนอกเมืองกันเถอะ! ในฐานะญาติของซีเอ๋อร์ ถึงพี่ใหญ่และพี่รองจะไม่อยู่ที่นี่ แต่ข้า าจะคิดบัญชีกับเจ้าแทนพวกเขาเป็นอย่างดีแน่นอน”
ผู้คนล้วนค้นพบว่า ฝ่าบาทอวู่ซวงของพวกเขาก็ได้ระเบิดเจตนาฆ่า และยังมีความโกรธเกรี้ยวอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อนปรากฏออกมาอีกด้วย
ถึงบางทีหวงจิ่วเยี่ยจะไม่ควรรับผิดชอบโทษทั้งหมดนี้เพียงลำพัง แต่มู่อวู่ซวงก็ยังไม่สามารถควบคุมความโกรธเคืองที่มีต่อเขาได้อยู่ดี เขาลักพาตัวซีเอ๋อร์ไป หลอกลวงเอาหัวใจซีเอ๋อร์ไ ไปยังไม่พอ ยังปล่อยให้ซีเอ๋อร์ต้องชดใช้อย่างสาหัสเพื่อช่วยเหลือเขาอีกด้วย
ความแค้นเช่นนี้ ทำอย่างไรก็มิอาจทนได้! และคิดว่าหากพี่ใหญ่หรือพี่รองรู้เรื่องนี้ก็คงจะมีความคิดเช่นเดียวกันเป็นแน่
คนอื่น ๆ ต่างก็ตื่นตะลึงเช่นกัน เจ้าเหล็กยักษ์ประหลาดผู้นั้นไปทำเรื่องอะไรมากันแน่ คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะทำให้ท่านนิรันดร์และฝ่าบาทอวู่ซวงขุ่นเคืองใจในเวลาเดียวกันเช่นนี้!
ตูมมม โครมมม!
ที่นอกเมืองนั้นมีเสียงของการต่อสู้ดังกึกก้องออกมาอย่างน่าสะพรึงกลัว
เมื่อคำสาปถูกถอนไปแล้ว เพียงแค่ใช้พลังทางกายภาพ จิ่วเยี่ยก็สามารถสกัดกั้นการโจมตีครั้งแล้วครั้งเล่าของพวกเขาได้
มู่อวู่ซวงคือญาติของซี และเขาก็รู้ว่านี่คือการแก้แค้น ดังนั้นเขาจึงไม่คิดที่จะหลบหลีกการโจมตีของมู่อวู่ซวงเลยแม้แต่ครั้งเดียว
อย่างไรเสียหลังจากนี้ไปเขาก็ต้องการที่จะแต่งงานกับซี ดังนั้นควรทำให้คนสกุลมู่ขุ่นเคืองให้น้อยที่สุดจะดีกว่า
แน่นอนว่าสำหรับนิรันดร์เขาไม่สามารถตามใจถึงขนาดนั้นได้ เจ้านี่คือผู้ผูกพันธสัญญากับซี คืออาจารย์นักปรุงยาของซี แต่ในเวลาเดียวกันเจ้าหมอนี่ก็มีความคิดบางอย่างกับซี แล้วเขาจ จะมองไม่ออกได้อย่างไร
ปัง ปัง ปัง!
การต่อสู้เช่นนี้ เป็นการต่อสู้อย่างสุดกำลัง
หลังจากที่อดทนมาเป็นเวลานาน เขาก็ได้ใช้การต่อสู้นี้เพื่อระบายความโกรธเคืองออกมาอย่างเต็มที่
มู่เฉียนซีไม่มีพลังวิญญาณ ฉะนั้นจึงมีความเร็วที่ช้ากว่าพวกเขาทั้งสามคนมาก
และในตอนที่นางกำลังออกจากเมืองก็ได้เห็นร่างที่คุ้นเคยร่างหนึ่ง “จื่อโยว!”
จื่อโยวกล่าวว่า “คนงาม ข้ามาแล้ว! เห็นว่าเจ้าฟื้นตัวได้ไม่เลวข้าก็วางใจ เจ้าไม่ต้องไปกังวลเรื่องเยี่ยหรอก ไม่มีเรื่องใหญ่อะไร! ไม่ว่าอย่างไรเยี่ยก็จะทำให้ตนเองอยู่ข้างกาย ยเจ้าให้ได้ พวกเขาไล่เยี่ยไปไม่ได้อยู่แล้ว”