ท่านแม่ทัพ ท่านต้องการภรรยาอย่างข้าถึงจะรุ่งเรือง - บทที่ 186 เหตุใดวิธีนี้ถึงใช้ไม่ได้ผลแล้ว

การกระท าที่ฉับพลันของเมิ่งไห่หนิงท าให้ฮูหยินหลิวงุนงง
“ใต้เท้า ข้ามาเพื่อขอความเป็นธรรม ท าไมท่านถึงท ากับข้า
เช่นนี้?”
เมิ่งไห่หนิงท าสีหน้าเย็นชา พูดเสียงเข้มว่า “หญิงอวดดีไร้
ยางอาย กล้าติดสินบนข้าอย่างเปิดเผยเช่นนี้ สมควรได้รับโทษ
อะไร?”
ฮูหยินหลิวถึงกับตะลึง
ในอดีตเวลาที่มีคนมาหารองนายอ าเภอชุยของพวกนางเพื่อ
ขอให้จัดการธุระก็มักจะท าแบบนี้
และตราบใดที่ของก านัลมีค่ามากพอ ก็ไม่มีเรื่องอะไรที่จัดการ
ไม่ได้
แล้วเหตุใดพอถึงคราวของนายอ าเภอคนใหม่ วิธีนี้ถึงใช้ไม่
ได้ผลแล้ว?
ไม่เพียงใช้ไม่ได้ผล ยังถูกตั้งข้อหาติดสินบนต่อหน้าประชาชน
อีก?
ห้องเก็บของในเรือนก็ถูกคนขโมยไปจนหมด ก าไลหยกที่น ามา
ให้เป็นของก านัลนี้ก็เพิ่งถอดออกจากข้อมือนางเมื่อครู่

ก าไลหยกนี้เป็นของที่นางซื้อมาด้วยเงินก้อนใหญ่เมื่อหลายปี
ก่อน หากไม่ใช่เพราะต้องการสร้างความประทับใจให้กับท่าน
นายอ าเภอ นางคงไม่ยอมยกให้ใครง่าย ๆ
ตอนนี้ก าไลก็อยู่ในมือของผู้อื่นแล้ว แต่นางกลับถูกตั้งข้อหา
ฮูหยินหลิวรู้สึกอัดอั้นตันใจ
“ใต้เท้า ท่านท าอย่างนี้กับข้าไม่ได้ ข้าถูกคนใส่ร้าย”
พอได้ยินฮูหยินหลิวมาร้องขอความเป็นธรรม เหล่าเจ้าหน้าที่ก็
ผ่อนแรงลงทันที่ ทุกคนหันไปมองเมิ่งไห่หนิง รอคอยสัญญาณจาก
เขา
เมิ่งไห่หนิงไม่แม้แต่จะมองฮูหยินหลิว เขาโบกมือสั่งการ
เจ้าหน้าที่
“พานางเข้าไปข้างใน”
แม้ว่าเจ้าหน้าที่จะอยู่กับรองนายอ าเภอชุยมานาน และเคยช่วย
เขาท าเรื่องมิชอบมาก่อน แต่พวกเขาก็มองสถานการณ์ในเวลานี้
ออก
ยามนี้นายอ าเภอคือขุนนางที่มีอ านาจสูงสุดในเมืองอวิ่น และดู
เหมือนว่าการปลดรองนายอ าเภอชุยออกจากต าแหน่งจะเป็นเรื่องที่
ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้แล้ว พวกเขาจ าเป็นต้องวางตัวให้เหมาะสม
โดยเร็วที่สุด

ดังนั้น หลังเมิ่งไห่หนิงออกค าสั่ง เหล่าเจ้าหน้าที่จึงผลักฮูหยินห
ลิวเข้าไปที่ศาล
พวกสาวใช้เห็นท่าไม่ดีจึงคิดจะวิ่งหนี แต่ถูกชาวบ้านที่มุงดูอยู่
ช่วยกันขวางเอาไว้
เฮ่อจือหร่านเห็นว่าไม่มีเจ้าหน้าที่ที่มือว่างอยู่ จึงเดินเข้าไปจับคอ
เสื้อสาวใช้สองคนด้วยตัวเอง แล้วโยนพวกนางเข้าไปในศาล
เมิ่งไห่หนิงไม่ได้อยู่เฉย เขายกก าไลหยกที่สาวใช้เพิ่งยัดใส่มือ
ขึ้นให้ทุกคนดู
“ทุกท่านดูให้ดี นี่คือก าไลหยกที่ฮูหยินหลิวสั่งคนให้ยัดใส่มือข้า
เมื่อครู่ นี่คือหลักฐานการติดสินบนข้าราชการ”
การกระท านี้ได้รับเสียงปรบมือดังกึกก้องจากพวกชาวบ้าน
“สวรรค์เห็นใจพวกเราแล้ว ในที่สุดก็ส่งนายอ าเภอที่มีความ
ยุติธรรมมาให้เมืองอวิ่นของพวกเรา”
“ต่อไปพวกเราชาวเมืองอวิ่นจะมีความสุขแล้ว”
“ถ้าวันหน้าพวกเราถูกรังแก ก็จะมาขอความเป็นธรรมจาก
นายอ าเภอ!”
เมิ่งไห่หนิงรู้สึกยินดีที่ได้รับการยอมรับจากประชาชนในวันแรกที่
เข้ารับต าแหน่ง

เขาโบกมือทักทายชาวบ้าน ขณะที่เจ้าหน้าที่วิ่งออกไปเตือน
พวกเขาว่าห้ามส่งเสียงดังหน้าศาล
เมิ่งไห่หนิงมองท้องฟ้า เจ้าหน้าที่ที่ถูกส่งไปเชิญรองนายอ าเภอชุ
ยออกไปเกือบชั่วยามแล้วแต่ยังไม่กลับมา เป็นภรรยาของอีกฝ่าย
ที่มาร้องทุกข์แทน
สิ่งนี้ท าให้เมิ่งไห่หนิงอดสงสัยไม่ได้ ว่ารองนายอ าเภอชุยอาจ
ก าลังจะเล่นอุบายอะไรกับเขา
ขณะที่เขาก าลังคิด รองนายอ าเภอชุยก็ถูกบ่าวรับใช้หามมาที่
หน้าศาล
ตอนนี้รองนายอ าเภอชุยยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
เมื่อเห็นเมิ่งไห่หนิง เขายังไม่ลืมที่จะทักทายอย่างประจบประแจง
“ท่านนายอ าเภอเพิ่งมาถึงเมืองอวิ่นในวันนี้ ข้าน้อยก าลัง
บาดเจ็บจึงไม่สามารถมาต้อนรับด้วยตนเองได้ ขอท่านโปรดอภัย
ด้วย”
เมิ่งไห่หนิงมองรองนายอ าเภอชุยอย่างดูแคลน
เห็นร่างของเขาถูกห่อด้วยผ้าไหมอย่างมิดชิด เหลือเพียงศีรษะที่
โผล่ออกมาพูดคุยกับเขา
แม้ว่าน ้าเสียงจะแฝงไปด้วยความประจบประแจง แต่แววตา
เหยียดหยามสายหนึ่งนั้นกลับถูกเมิ่งไห่หนิงจับสังเกตได้ทันที่

เมิ่งไห่หนิงหัวเราะเยาะในใจ ใกล้ตายเข้าไปทุกทีแล้ว ยังกล้าหยิ่ง
ผยองอีก…
เขาเก็บซ่อนอารมณ์ไว้ แล้วสั่งเจ้าหน้าที่ว่า “พาตัวไปที่ศาล”
รองนายอ าเภอชุยเห็นว่าตนเองพยายามเอาใจแต่ไม่เป็นผล จึง
รู้สึกว่าสถานการณ์เริ่มไม่ค่อยดี
“ใต้เท้า อาเขยของข้าเป็นถึงเจ้าเมืองชิงโจว” ตอนนี้รอง
นายอ าเภอชุยจ าเป็นต้องใช้ไม้ตายของตน โดยหวังว่าเมิ่งไห่หนิงจะ
เปลี่ยนท่าทีหลังจากได้ยินค านี้ของเขา
เจ้าเมืองชิงโจว?
ใช่ว่าเมิ่งไห่หนิงจะไม่รู้จัก
ตอนที่เขามารับต าแหน่งที่เมืองอวิ่นได้บังเอิญผ่านเมืองชิงโจ
วพอดี เรื่องที่เกิดขึ้นตอนนั้นเขาก็ยังจ าได้
ไม่รู้เจ้าเมืองหลิวไปท าให้ใครไม่พอใจเข้า เรื่องที่เขารับสินบนจึง
ถูกรายงานไปยังเมืองหลวง ตอนนี้เขาถูกปลดออกจากต าแหน่งไป
แล้ว
ดูท่าทางรองนายอ าเภอชุยคงยังไม่ได้รับข่าวนี้
นอกจากนี้ในใจของเมิ่งไห่หนิง เขาไม่ต้องพูดว่าเจ้าเมืองหลิวถูก
ปลดออกจากต าแหน่งแล้ว ต่อให้ถ้าเขายังด ารงต าแหน่งอยู่ เมื่อเจอ

กับขุนนางอย่างรองนายอ าเภอชุย เขาก็จะต้องลงโทษคนอย่าง
เด็ดขาด
ในฐานะผู้ปกครองท้องถิ่น หากไม่สามารถก าจัดภัยให้ประชาชน
ได้ ก็ไม่สมควรนั่งอยู่ในต าแหน่งนี้
เพียงเมิ่งไห่หนิงมองรองนายอ าเภอชุย เขาก็รู้สึกเหมือนก าลัง
มองตัวตลกที่ก าลังกระโดดโลดเต้น
เขาก้าวเข้าไปและพูดอย่างใจเย็นว่า “วันนี้เป็นวันแรกที่ข้าเข้า
รับต าแหน่ง จึงมีข่าวดีจะบอกท่าน”
รองนายอ าเภอชุยคิดว่าเมิ่งไห่หนิงเริ่มกลัวเมื่อได้ยินเขาพูดถึง
อาเขย และก าลังจะเป็นฝ่ายเอาใจเขา
“ใต้เท้า ข่าวดีอะไรหรือ เร็วเข้า รีบบอกข้าเถอะ”
เมิ่งไห่หนิงเปลี่ยนสีหน้าทันที่ เขายกมือขึ้นและพลิกเปลหามของ
รองนายอ าเภอชุย
“เจ้าช่างกล้านัก! เจอข้าแล้วกลับไม่ค านับ ซ ้ายังกล้าพูดจาไร้
ยางอายทั้งที่ก าลังนอนอยู่ เจ้าเชื่อหรือไม่ว่าข้าจะลงโทษเจ้าข้อหาดู
หมิ่นผู้บังคับบัญชาเดี๋ยวนี้เลย!?”
รองนายอ าเภอชุยก าลังรอฟังข่าวดีอย่างได้ใจ ใครจะรู้ว่าพริบตา
ต่อมาเขาจะถูกคนอื่นพลิกเปลจนตกลงมา

บังเอิญเหลือเกินว่าตอนที่เขาตกลงมาอยู่ในท่าคว ่าหน้า ส่วนที่
บาดเจ็บจึงสัมผัสกับพื้นดินอย่างแรง
รองนายอ าเภอชุยเจ็บจนแทบจะหมดสติไป
หลังจากผ่านไปสักพัก เขาจึงร้องโอดโอยออกมาด้วยความ
เจ็บปวด
“โอ๊ย…คิดจะฆ่าข้าหรือ…”
เมิ่งไห่หนิงโกรธจัด เดินเข้าไปเตะเขาทันที่ “ใครให้เจ้ากล้าเรียก
ตัวเองว่าเป็นขุนนางต่อหน้าข้า?”
พูดจบเขาก็เข้าไปใกล้ ๆ แล้วกระซิบบอกรองนายอ าเภอชุยว่า
“ข่าวดีที่ข้าจะบอกก็คือ เมื่อวานตอนที่ข้าเดินทางผ่านเมืองชิงโจว
ข้าได้เห็นกับตาว่าเจ้าเมืองหลิวถูกปลดออกจากต าแหน่งแล้วเพราะ
เรื่องรับสินบน”
ได้ยินเช่นนั้น รองนายอ าเภอชุยก็ตกตะลึง เขาไม่สนใจความ
เจ็บปวดบนร่างกายอีกต่อไป สีหน้าเปลี่ยนเป็นตกใจมากขึ้นเรื่อย ๆ
“เจ้าว่าอะไรนะ เป็นไปไม่ได้! อาเขยของข้าไม่มีทางถูกปลดออก
จากต าแหน่ง เจ้าต้องโกหกข้าแน่ ๆ”
เมิ่งไห่หนิงไม่สนใจจะอธิบาย เขาเดินมือไพล่หลังเข้าไปในศาล
“ห้ามใครช่วยเขาเด็ดขาด ภายในเวลาหนึ่งก้านธูป แม้จะต้อง
คลานเขาก็ต้องคลานเข้ามาถึงหน้าศาลให้ได้ ไม่เช่นนั้นจะถูกโบย”

พวกเจ้าหน้าที่ต่างก็เป็นคนเห็นแก่ได้ ในตอนนี้สถานการณ์
ชัดเจนแล้ว ใครเล่าจะยังช่วยเหลือรองนายอ าเภอชุยอีก
หลังจากเมิ่งไห่หนิงจากไป ก็มีเจ้าหน้าที่อีกหลายคนวิ่งมาหารอง
นายอ าเภอชุยอย่างถือดีเพื่อเร่งเขา
ถึงขั้นมีคนออกปากข่มขู่ว่า ถ้าเขาช้าจะต้องถูกโบยแน่
เหตุการณ์นี้รองนายอ าเภอชุยก็เคยพบเจอมาไม่น้อย เขารู้ว่า
ตอนนี้ไม่สามารถท าให้นายอ าเภอโมโหได้อีก
ช่วงล่างของร่างกายปวดแสบปวดร้อนจนทนไม่ไหว แต่จ าใจต้อง
คลานเข้าไปในห้องโถง
รองนายอ าเภอชุยเพิ่งคลานเข้ามาในห้องโถงได้ พอเงยหน้าขึ้น
ก็เห็นสองสามีภรรยาโม่จิ่วเยี่ยนั่งอยู่ด้านข้าง