ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 885 เรียกมาพบ

ตอนที่ 885 เรียกมาพบ

“อะไรนะ ? ”

“งานมหกรรมการลงทุนสามารถทำยอดลงทุนได้เกือบ 900 ล้าน ? ”

ในห้องของจางอี้เต๋อ เขากระโดดขึ้นจากโซฟาด้วยความตกใจเมื่อเฉินเซียนจิ้นรายงานยอดการลงทุนในมหกรรมการลงทุนแห่งชาติของเจียงเจียกรุ๊ป

“คุณแน่ใจเหรอว่าฟังมาไม่ผิด ? ”

เฉินเซียนจิ้นยิ้มอย่างขมขื่นและพูดว่า “นายกเทศมนตรีจาง ผมจะกล้าฟังเรื่องสำคัญแบบนี้ผิดไปได้อย่างไร ผมยืนยันมาหลายครั้งแล้วครับ ! ”

“ฉันตื่นเต้นมากตอนนี้ ! ” จางอี้เต๋อเอามือข้างหนึ่งวางทาบสะโพก อีกข้างเอาแตะที่หัว แล้วหมุนไปรอบ ๆ อย่างรวดเร็ว “ถ้าอย่างนั้นเจียงเจียกรุ๊ปก็สามารถสร้างยอดขายได้มากกว่า 1.5 พันล้านก่อนเทศกาลตรุษจีนในครั้งนี้ ! ”

เฉินเซียนจิ้นกล่าวว่า “ใช่แล้วครับ ! ”

จางอี้เต๋อสูดหายใจเข้าลึก ๆ แต่ก็ยังไม่สามารถระงับความตื่นเต้นในอกของเขาลงได้

ย้อนกลับไปเมื่อเจียงเสี่ยวไป๋บอกว่าเจียงเจียกรุ๊ปจะต้องทำยอดขายให้ได้ 500 ล้านหยวนก่อนเทศกาลตรุษจีน ตอนนั้นเขายังไม่เชื่อด้วยซ้ำ

แต่ไม่คาดคิดว่าเจียงเสี่ยวไป๋ไม่เพียงแต่ทำได้เท่านั้น

แต่เขายังทำได้มากกว่า 500 ล้านเสียอีก

1.5 พันล้านมันมากกว่ายอด 500 ล้านตั้ง 3 เท่าตัว !

“แล้ว… มูลค่าสัญญารายปีทั้งหมดของพวกเขาคือเท่าไหร่ ? ”

หลังจากนั้นไม่นาน จางอี้เต๋อก็ถามออกมาด้วยความกังวลอีกครั้ง

เฉินเซียนจิ้นกล่าวว่า “งานสั่งซื้อมียอดสั่งซื้อรายปีมากกว่า 3.9 พันล้าน งานการลงทุนมียอดการสั่งซื้อและลงทุนรายปีมากกว่า 4.8 พันล้าน รวมทั้งหมด 8 พันล้านครับ ! ”

ซี๊ด !

จางอี้เต๋อสูดลมหายใจเข้าด้วยความตกใจ เจียงเจียกรุ๊ปน่ากลัวมาก พวกเขาสามารถทำยอดขายสินค้าในปี 1984 ได้เกิน 1 หมื่นล้าน !

หลังจากตกตะลึงไปครู่ใหญ่ จางอี้เต๋อก็ยังควบคุมอาการตื่นเต้นไม่ได้ “รองนายกเทศมนตรีถังรู้แล้วหรือยัง ? ”

เฉินเซียนจิ้นกล่าวว่า “เฉิงเสี่ยวเหวยและผมรู้ข่าวมาพร้อมกัน รองนายกเทศมนตรีถังก็น่าจะรู้เรื่องนี้แล้วครับ ! ”

ก็อก ก็อก ก๊อก !

ทว่าในตอนนี้ก็ได้มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น

“เหล่าถังหรือเปล่า ? ”

“รองนายกเทศมนตรีถังเหรอครับ ? ”

จางอี้เต๋อและเฉินเซียนจิ้นพูดออกมาพร้อมกัน

เฉินเซียนจิ้นจึงรีบไปเปิดประตูทันที

“เชิญครับ…..”

เมื่อเปิดประตู คนที่มาคือถังจิงเทียนจริง ๆ ทันทีที่เฉินเซียนจิ้นเอ่ยปากเชิญ ถังจิงเทียนก็แทบรอไม่ไหวที่จะพูดว่า “ฉันมาหานายกเทศมนตรีจาง ! ”

พูดจบ เขาก็รีบเข้าไปในห้องอย่างรวดเร็ว

“เหล่าถัง มีอะไรหรือเปล่า ! ” จางอี้เต๋อกล่าวทักทายด้วยรอยยิ้ม

ถังจิงเทียนยืนนิ่งด้วยท่าทีตกใจ และพูดว่า “นายกเทศมนตรีจาง ผลการลงทุนของเจียงเจียกรุ๊ปออกมาแล้ว ฉันก็เลยรีบมาหาคุณ”

จางอี้เต๋อดูสงบลงมากในเวลานี้ เขาพูดว่า “ฉันรู้แล้ว มันเกินความคาดหมายของเรามากจริง ๆ ! ”

ถังจิงเทียนกล่าวว่า “ไม่เพียงแต่ทำได้เกินความคาดหมายเท่านั้น แต่ยังน่าเหลือเชื่ออีกด้วย นั่นคือเหตุผลที่ฉันมาหาคุณโดยเฉพาะ ! ”

จางอี้เต๋อยิ้มแล้วพูดว่า “ข้อเท็จจริงทั้งหมดอยู่ตรงหน้าเราแล้ว มีอะไรที่ไม่น่าเชื่ออีกเล่า ? ”

ถังจิงเทียนกล่าวว่า “เราไปหาเจียงเสี่ยวไป๋ด้วยกันเถอะ ฉันยังไม่อยากจะเชื่อเลย เว้นแต่ฉันจะได้ยินมันจากปากของเขาเท่านั้น”

จางอี้เต๋อกำลังจะตอบตกลง แต่จากนั้นเขาก็โบกมือ “ลืมไปเถอะ ฉันคิดว่าตอนนี้เขาคงยุ่งอยู่เหมือนกัน”

ถังจิงเทียนสะดุ้งไปครู่หนึ่ง และพูดว่า “ไม่ว่าเขาจะยุ่งแค่ไหน ถ้าเราไปหา เขาก็ต้องว่างคุยกับเรา ! ”

จางอี้เต๋อเหลือบมองถังจิงเทียนอย่างลึกซึ้งแล้วพูดว่า “แล้วถ้าเขากำลังคุยกับลุงรองของเขาอยู่ล่ะ ? ”

อ่า ?

ถังจิงเทียนไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้เลย จึงตอบไปว่า “หลิน…เขาจะมาหาเจียงเสี่ยวไป๋เร็วขนาดนี้เลยเหรอ ? ”

จางอี้เต๋อกล่าวว่า “ผู้นำอาจใส่ใจกับยอดขายของสองงานนี้มากกว่าเราก็ได้”

ถังจิงเทียนอดไม่ได้ที่จะครุ่นคิดหลังจากได้ยินประโยคนี้

……

หลินต้ากั๋วมักจะกลับบ้านหลังจากเลิกงาน แต่วันนี้เขายังอยู่ในสำนักงาน

เพราะเขาไม่วางใจหากยอดขายของงานลงทุนที่เจียงเจียกรุ๊ปจัดขึ้นยังไม่ได้ข้อสรุปออกมา

ยอดขายของงานสั่งซื้อเมื่อวานนี้สร้างยอดขายครั้งแรกให้กับเจียงเจียกรุ๊ปได้มากถึง 600 ล้านหยวน ทำให้เขามีความคาดหวังอย่างมากต่อยอดขายของงานมหกรรมการลงทุนในวันนี้

เมื่อเวลาประมาณสามทุ่ม ติงจวิ้นเจี๋ยก็เคาะประตูแล้วเข้ามา

หลินต้ากั๋วเงยหน้าขึ้นและถามก่อนที่ติงจวิ้นเจี๋ยจะได้พูดออกมาเสียอีก “ยอดขายออกมาหรือยัง ? ”

ติงจวิ้นเจี๋ยรายงานผลให้เขาฟังทันที

หลังจากได้ยิน หลินต้ากั๋วก็ยืนตะลึงเป็นเวลานาน

แม้ว่าหลังจากที่ได้เห็นฉากที่มีชีวิตชีวาของงานมหกรรมการลงทุนในตอนเช้าแล้ว แต่เขาก็ไม่คาดคิดว่ายอดขายที่เจียงเจียกรุ๊ปทำได้จะมหาศาลมากจนเขายังประหลาดใจกับมัน

“ไปเรียกเจียงเสี่ยวไป๋มาเดี๋ยวนี้ ! ” หลังจากที่หลินต้ากั๋วกลับมารู้สึกตัว เขาก็บอกกับติงจวิ้นเจี๋ย

“ครับท่าน ! ” ติงจวิ้นเจี๋ยรับคำสั่งและออกไปทันที

สำนักงานของหลินต้ากั๋วอยู่ห่างจากเกสต์เฮาส์หงซานเพียงสี่ถึงห้าร้อยเมตรเท่านั้น ดังนั้นติงจวิ้นเจี๋ยจึงมาถึงในไม่ช้า

เขามาถึงหน้าห้องพักของเจียงเสี่ยวไป๋อย่างรวดเร็ว

และรีบเคาะประตูทันที

“เลขาติง ทำไมคุณถึงมาที่นี่ล่ะ ? ” เมิ่งเสี่ยวเป่ยเปิดประตูและถามด้วยความประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อเห็นติงจวิ้นเจี๋ย

“สวัสดีคุณเมิ่ง ! ” ติงจวิ้นเจี๋ยตอบอย่างสุภาพ แล้วพูดว่า “ผมมาที่นี่เพื่อพบผู้ช่วยเจียง”

“โอ้ เชิญเข้ามาสิคะ ! ” เมิ่งเสี่ยวเป่ยหลีกทางให้ แล้วปล่อยให้ติงจวิ๋นเจี๋ยเข้ามาในห้อง

เจียงเสี่ยวไป๋รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยที่เห็นติงจวิ้นเจี๋ย แต่ก็มีความสุขมากเช่นกัน เขายืนขึ้นและทักทายเพื่อนเก่า “จวิ้นเจี๋ย มาที่นี่มีธุระอะไรหรือเปล่า ? ”

ครั้งนี้เมื่อเขามาที่เจียงเฉิง เขายังไม่ได้พบกับติงจวิ้นเจี๋ยเลยสักครั้ง

ติงจวิ้นเจี๋ยยิ้มและพูดว่า “พี่เจียง ผมมาเรียกพี่ไปหาท่านผู้นำ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋สะดุ้งอยู่ครู่หนึ่ง เขาเดาไว้อยู่แล้ว ดังนั้นเขาจึงถามเพื่อเป็นการยืนยันว่า “ลุงรองต้องการพบฉันงั้นเหรอ ? ”

ติงจวิ้นเจี๋ยพยักหน้า

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มอย่างขมขื่น และพูดว่า “งั้นรอสักครู่นะ”

จากนั้น เขาก็ขอให้เมิ่งเสี่ยวเป่ยช่วยดูแลเด็กน้อยทั้งสาม ก่อนจะออกไปพร้อมกับติงจวิ้นเจี๋ย

หลังจากติงจวิ้นเจี๋ยพาเข้าไปในห้องทำงานของหลินต้ากั๋ว เจียงเสี่ยวไป๋ก็ยิ้มอย่างขมขื่นและพูดว่า “ลุงรอง ถ้าลุงต้องการพบผม ไว้ค่อยคุยกันหลังจากที่ผมกลับไปพักบ้านลุงก็ได้”

มันสายไปแล้ว และลุงรองของเขายังคงรอเขาอยู่ในสำนักงาน ซึ่งทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย

หลินต้ากั๋วโบกมือ “ไม่ว่าฉันจะอยู่ที่ไหนก็ไม่สำคัญหรอก”

หลังจากพูดอย่างนั้น เขาก็มองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ด้วยดวงตาที่เคร่งขรึม

เจียงเสี่ยวไป๋ไม่เคยเห็นหลินต้ากั๋วเป็นแบบนี้มาก่อน จึงอดไม่ได้ที่จะถามว่า “ลุงรองมีอะไรจะคุยกับผมเหรอครับ ถึงได้เร่งรีบขนาดนี้ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋เชื่อว่าหลินต้ากั๋วรู้ยอดขายของงานมหกรรมการลงทุนแล้ว ที่เรียกเขามาแบบนี้ ก็คงหนีไม่พ้นการให้เขายืนยันยอดขายด้วยตัวเองอีกที

แต่เขาไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าทำไมหลินต้ากั๋วถึงอยากเจอเขาขนาดนี้

เพราะอันที่จริงสามารถรอให้ถึงพรุ่งนี้ก่อนก็ได้ !

หลินต้ากั๋วไม่ตอบ เขาชี้ไปที่โต๊ะหลุมไฟแล้วบอกให้เจียงเสี่ยวไป๋นั่งลง จากนั้นเขาก็หยิบบุหรี่หนึ่งห่อมาวางแล้วยื่นให้เจียงเสี่ยวไป๋ 1 มวน หลังจากนั่งลงแล้ว เขาก็ค่อย ๆ พูดออกมา

“ก่อนอื่นเลย เสี่ยวไป๋ ฉันขอแสดงความยินดีกับความสำเร็จของนายในงานประชุมสั่งซื้อและงานมหกรรมการลงทุนในครั้งนี้ ฉันยินดีเป็นอย่างยิ่งที่นายประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุยังน้อยขนาดนี้ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋รีบพูดอย่างถ่อมตัว “ลุงรอง ที่จริงแล้วนี่ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร นอกจากนี้ผมคงไม่สามารถมาถึงจุดนี้ได้หากไม่ได้รับการสนับสนุนจากลุงและผู้นำท่านอื่นในเจียงเฉิง”

หลินต้ากั๋วโบกมือ “นายไม่จำเป็นต้องถ่อมตัวต่อหน้าฉัน ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มออกมาอย่างช่วยไม่ได้

หลินต้ากั๋วกล่าวต่อ “นายประสบความสำเร็จขนาดนี้ ทำเอาฉันทั้งมีความสุขและกังวลเล็กน้อย ! ”