พลิกตำนานสามก๊ก - บทที่ 363 สามเพลงง้าวของกวนอู
บทที่ 363 สามเพลงง้าวของกวนอู
เมื่อรู้สึกถึงแรงมหาศาลที่ถ่ายทอดมายังแขนของตน ลิโป้ก็ตื่นตระหนกจนหน้าถอดสี ไม่คาดคิดว่าจะมีคนยากจะรับมือมาอีก!
ลิโป้ไม่กล้าประมาท รีบบังคับม้าเซ็กเธาว์ให้เปิดช่องถอยออกมา จากนั้นจึงตั้งท่าพร้อมรบอย่างรวดเร็ว
ตรงหน้าคือบุคคลที่ทรงพลังอย่างยิ่ง มีเครายาวสองฉื่อ ใบหน้าสีผลพุทราสุก ริมฝีปากแดงอวบอิ่ม ดวงตาดั่งหงส์เพลิง คิ้วคล้ายหนอนไหม ถือง้าวมังกรเขียวเสี้ยวดวงจันทร์ นัยน์ตาเต็มไปด้วยไอสังหาร หากมิใช่กวนอูแล้วจะเป็นใครกัน!
“พอไอ้โจรตาโตหนีไป ก็มีโจรหน้าแดงมาอีก!”
ใบหน้าของกวนอูฉายชัดถึงความโกรธ หากแต่นิสัยของเขานั้นเหยียดหยามการด่าทอกันไปมา
“อย่ากำเริบเสิบสาน ตายเสียเถอะ!”
กวนอูพลันดึงบังเหียนม้าศึกของเขา และในทันใดนั้น อาชาศึกก็ผงาดขึ้น! เขายืดร่างเหยียดตรง พร้อมคลายมือเลื่อนไปจับปลายสุดของด้ามง้าว
ก่อนกวนอูจะเหวี่ยงแขนขึ้น ทำให้ง้าวหมุนอยู่กลางอากาศหนึ่งรอบ แล้วจึงฟาดดิ่งลงมากระแทกเข้าที่ลิโป้โดยอาศัยความเฉื่อย
ฉากนี้ทำให้ลิโป้ตระหนก คาดไม่ถึงว่ายังมีคนอื่นที่จะใช้กระบวนท่านี้!
เปรี้ยง!
เกิดเสียงกึกก้องขึ้นอีกครั้ง ทว่าครั้งนี้ไม่แสบแก้วหู แต่เป็นเสียงกระทบกระแทกกันอย่างรุนแรง!
ลิโป้กำง้าวของตัวเองแน่นและออกแรงต้านทานคมง้าวของอีกฝ่ายอย่างสุดกำลัง ด้ามง้าวกรีดนภาโค้งงอเล็กน้อยจากแรงปะทะของง้าวกวนอู!
“ย้ากก!”
คิ้วของกวนอูขมวดเข้าหากัน ใบหน้าของเขาเคร่งขรึมดุดัน ใบหน้าที่แดงอยู่แล้วตอนนี้ก็ยิ่งแดงมากขึ้นไปอีก!
“โจรหน้าแดง คิดจะเอาชนะข้าด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียวอย่างนั้นหรือ? ฝันหวานเกินไปแล้ว!”
ลิโป้ส่งเสียงคำรามในลำคอ แล้วฟัดฟันง้าวยาวของกวนอูออกไปทันที เขาตวัดง้าวกรีดนภา แล้วกลับมาเป็นฝ่ายรุกคืบโจมตีกวนอูแทน
น่าเสียดายนักที่แม้ลิโป้จะเร็ว แต่กวนอูกลับเร็วกว่า! พริบตาที่ถูกลิโป้ผลักออก กวนอูก็เตรียมการโจมตีครั้งต่อไปเอาไว้แล้ว
แม้จะไม่ใช่การกวัดแกว่งออกไปโดยตรง ง้าวยาวนั้นหมุนควงกลับไปกลับมากลางอากาศ ก่อนฟาดฟันไปทางลิโป้อีกครั้ง
เคร้ง!
เป็นอีกครั้งที่ด้ามง้าวกรีดนภาโค้งงอจนเห็นได้ด้วยตาเปล่า! คราวนี้ เสียงของการปะทะกันยิ่งดังขึ้นกึกก้องชัดเจนจนได้ยินอย่างชัดเจนทั่วทั้งสนามรบ!
ลิโป้ยังคงไม่มีโอกาสโต้กลับ ทั้งถูกบังคับให้ต้องตั้งรับการโจมตีของกวนอูอีกรอบ
สีหน้าท่าทีของทั้งสองฝ่ายนั้นดุร้ายน่ากลัวยิ่ง โดยเฉพาะกวนอู ที่ดวงตาของเขาดูเหมือนจะหรี่ลง หัวคิ้วที่ขมวดลงของเขาสามารถบ่งบอกได้ว่าแรงที่ส่งมาในการโจมตีครั้งนี้มากมายเพียงใด!
ลิโป้กัดฟันแน่น แรงกดทับที่แขนในครานี้รุนแรงขึ้นกว่าเดิม จนทำให้เขารู้สึกถึงวิกฤตกาล!
“ไอ้โจรหน้าแดงโว้ย!”
เสียงร้องลั่นดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับลิโป้ที่สามารถดันง้าวยาวของอีกฝ่ายออกไปด้วยแรงกายแรงใจ เขาไม่อาจปล่อยให้กวนอูอัดทับเขาเช่นนี้ได้อีก มิเช่นนั้นในไม่ช้าก็เร็วเขาคงต้องพ่ายแพ้!
แต่ในขณะที่ลิโป้ต้องการรุดโจมตี กวนอูก็สะสมฟื้นฟูเรี่ยวแรงเสร็จเรียบร้อยอีกครั้ง!
ถูกต้อง… ทุกครั้งกวนอูไม่ได้โจมตีสุดแรงเกิด แต่ล้วนเป็นกลวิธีเพื่อสะสมพละกำลังเอาไว้
ลิโป้ตื่นตระหนกอย่างมาก เหตุใดสิ่งนี้จึงคล้ายกับกระบวนท่าง้าวเจ็ดมังกรฟ้าของเขาได้? หากเขาได้สะสมฟื้นฟูกำลังวังชาอีกสักสองสามครั้งก็จะดี
น่าเสียดายที่สถานการณ์ไม่เป็นไปตามคาดหวัง ความเร็วของกวนอูราวอสนีบาต ฟาดฟันประหนึ่งฟ้าถล่มลงมา ไม่ให้เวลาลิโป้ได้ตอบโต้เลยสักนิด พริบตาเดียว ง้าวมังกรเขียวก็เข้าประชิดตัวอยู่ตรงหน้าเสียแล้ว
ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยกง้าวกรีดนภาขึ้นมาอีกครั้งเพื่อปัดป้อง!
ทันทีที่อาวุธทั้งสองเบียดเสียดกัน ลิโป้ก็เผยสีหน้าเจ็บปวดออกมาอย่างเห็นได้ชัด ทั้งในแววตายังเปี่ยมล้นด้วยความหวาดกลัวสุดซึ้ง
เพลงง้าวศัตรูนี้ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าเพลงง้าวที่หกของกระบวนท่าง้าวเจ็ดมังกรฟ้าของตนเลย
อานุภาพของสามเพลงง้าวกวนอูก็สามารถเทียบเคียงเพลงง้าวที่หกตนได้แล้ว หากกวนอูโจมตีมาอีกหนึ่งเพลงง้าว นั่นมิเท่ากับว่า… เขาต้องใช้กระบวนท่าครบทั้งเจ็ดกระบวนงั้นรึ?
เพลงง้าวที่เจ็ดของกระบวนท่าง้าวเจ็ดมังกรฟ้าของลิโป้นั้นทรงอานุภาพมาก ทั้งยังต้องใช้พละกำลังมหาศาล จนตัวเขาเองยังไม่แน่ใจเลยว่าตนจะรับมือกับมันได้หรือไม่!
หากกวนอูซึ่งอยู่ตรงหน้าใช้พละกำลังเกินกว่าเพลงง้าวที่เจ็ด เช่นนั้นแล้วสิ่งที่รอลิโป้อยู่ก็คือความตายเท่านั้น!
“อ๊ากกก!”
ลิโป้ระเบิดเสียงคำรามออก ก่อนใช้แรงทั้งหมดที่มีผลักไสง้าวของกวนอูให้ล่าถอยออกไป ต่อจากนั้นเขาไม่ได้รุกโจมตีในทันที แต่กลับจ้องเขม็งมองการเคลื่อนไหวของคู่ต่อสู้
ลิโป้คิดอย่างดีแล้วว่าไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าชีวิตของตน เมื่อสถานการณ์เกินรับไหว เขาจะรีบหนี ทั้งเชื่อว่าด้วยฝีเท้าของม้าเซ็กเธาว์ กวนอูไม่มีทางตามทันแน่นอน
ทว่าเหตุการณ์ไม่คาดฝันพลันเกิดขึ้น ลิโป้นั้นจับจ้องไปยังใบหน้าของกวนอูอย่างเอาเป็นเอาตาย เพื่อรอการโจมตีครั้งต่อไป แต่กวนอูกลับไม่ได้เคลื่อนไหวใด ๆ แต่ดึงง้าวของตนให้ระลงพื้น พลางหอบหายใจอย่างหนัก!
ทั้งสองคนต่างไม่มีความประสงค์ที่จะโจมตี ยามสองขุนพลจับจ้องอีกฝ่าย แววตาของพวกเขาต่างเต็มไปด้วยความตกตะลึงและหวาดหวั่น!
“ฟู่…”
ลิโป้พลันตระหนักได้ว่าไม่ใช่ว่ากวนอูไม่ต้องการโจมตี แต่อีกฝ่ายมีเพียงเพลงง้าวแค่สามกระบวนเท่านั้น! โดยที่สามเพลงง้าวนี้ใช้พลังงานมหาศาล เทียบเท่าได้กับกระบวนท่าง้าวเจ็ดมังกรฟ้าของตนเลยทีเดียว
ลิโป้รีบจ้องมองไปยังมือซึ่งถือง้าวยาวของกวนอูทันที และพบว่ามือนั้นสั่นเบา ๆ อย่างที่คาดไว้
“เจ้าโจรหน้าแดง! ที่แท้นี่ก็คืออานุภาพของเพลงง้าวทั้งสามของเจ้าสินะ! เจ้าจบเห่แล้ว!”
อันที่จริง ลิโป้เองก็เหนื่อยล้าแล้วเช่นกัน การหลั่งเลือดสู้รบอย่างต่อเนื่องทำให้เรี่ยวแรงกำลังของเขาหมดลงอย่างมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเผชิญกับเพลงง้าวที่สามของกวนอู ซึ่งดูดกลืนพลังงานเขาไปจนสิ้น
อย่างไรก็ตาม สามเพลงง้าวนี้ทำให้ตนขายหน้าอยู่มากโข ในตอนนี้เอง เขากัดฟันแล้วเหวี่ยงง้าวกรีดนภาโจมตีกวนอู
การเคลื่อนไหวของลิโป้ไม่รวดเร็วว่องไวเท่าที่เคย ทั้งยังไม่รวดเร็วและรุนแรงเหมือนเช่นตอนที่บั่นคอยูสิด แต่กวนอูที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกลับนิ่งเฉย ไม่มีท่าทีว่าจะต่อต้านเลยแม้แต่น้อย!
ไม่ใช่ว่ากวนอูไม่ต้องการต้านทาน แต่แขนของเขาชา… ชามากเสียจนไม่อาจถือง้าวยาวในมือไว้ได้อีก
ง้าวกรีดนภาของลิโป้ถูกยกขึ้นสูง เขาต้องการปลิดชีพขุนพลง้าวมังกรเขียวด้วยในเพลงง้าวสุดท้ายเพื่อล้างความอัปยศจากสามเพลงง้าวที่กวนอูมอบให้เขา
“ไอ้โจรหน้าแดง ตายเสียเถอะ!”
ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยจนน่าทึ่ง ทันทีที่ง้าวกรีดนภากำลังจะแทงทะลุเข้าที่หน้าอกของกวนอู… มันก็ถูกกระแทกจนกระเด็นไปอีกครั้ง!
“ไอ้ลูกสามพ่อ อย่าฝันเลยว่าจะได้ชีวิตของพี่รองของข้า!”
ใครกันจะคาดคิดว่าเตียวหุยที่เพิ่งหลบหนีไปเมื่อครู่จะกลับมายังสนามอีกครั้งเพื่อช่วยกวนอูด้วยกลวิธีเดียวกัน!
ลิโป้รีบบังคับม้าเซ็กเธาว์เพื่อให้ถอยห่างจากเตียวหุย การโจมตีของอีกฝ่ายทำให้เขาได้รับบาดเจ็บไม่น้อย แม้เตียวหุยจะมีพละกำลังแข็งแกร่งเท่าลิโป้ ก็ยังต้องพักยกสักพัก
เตียวหุยควบม้ามาหยุดอยู่ข้างกวนอู ไม่ได้รีบร้อนโจมตีแต่อย่างใด ทั้งสองฝ่ายจึงตกอยู่ในสถานการณ์ที่ต่างฝ่ายต่างคุมเชิงกันอยู่ชั่วขณะ
ทันใดนั้นเอง คนผู้หนึ่งพลันควบม้าออกมาจากกองกำลังพันธมิตร ถือดาบสองมือเข้ามาอยู่ระหว่างกลางกวนอูและเตียวหุย
“แม่ทัพลิ ตั๋งโต๊ะเป็นทรราช ข่มเหงระรานผู้จงรักภักดี รังแกฝ่าบาท ทั่วทั้งเมืองหลวงต้องทนทุกข์แสนสาหัส ในเมื่อท่านมีความสามารถถึงเพียงนี้ เหตุใดจึงไม่มาร่วมกันสร้างความชอบธรรม ต่อสู้กับทรราชเล่า?”
ลิโป้ไม่สนใจที่จะฟังคำพูดโน้มน้าวถ่วงเวลา เพียงสูดหายใจเข้าลึก ด้วยหวังว่าจะฟื้นคืนความแข็งแกร่งโดยเร็วที่สุด
“แม่ทัพลิ ท่านเองก็ได้เห็นฝีมือน้องรองและน้องสามของข้าแล้ว เมื่อทั้งสองคนร่วมแรงกัน และผนึกกำลังของข้าอีกคน หากคิดจะเอาชีวิตท่านก็ง่ายดายเหมือนพลิกฝ่ามือ! ท่านมีความสามารถโดดเด่น หากสิ้นชื่อเพื่อปกป้องทรราชเสีย ก็เป็นการเสียสมบัติฟ้าประทานไปอย่างมิอาจหลีกเลี่ยง! มิสู้ท่านยอมจำนนต่อข้า แล้วมาร่วมมือกันสนับสนุนราชวงศ์ฮั่น ทิ้งชื่อเสียงให้เป็นที่ประจักษ์ไว้ในประวัติศาสตร์ ไม่งดงามกว่าหรือ?”
ลิโป้ยังคงเงียบนิ่ง มองไปยังชายผู้เอ่ยวาจาเปี่ยมล้นคุณธรรมอย่างสงบสุขุมตรงหน้า โดยไม่คิดจะใส่ใจอีกฝ่ายเลยสักนิด ยิ่งเห็นใบหูยาวเหมือนพระพุทธองค์นั่น ความรู้สึกสะอิดสะเอียนก็ตีขึ้นมาจากก้นบึ้งของหัวใจ!
เหตุผลที่ไร้ขอโต้แย้งหักล้างใดนั้นก็เพราะลิโป้ต้องการใช้เวลาทุกลมหายใจเพื่อฟื้นฟูกำลังวังชา และเตรียมพร้อมรับมือกับการต่อสู้ซึ่งสามารถเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ!
ทว่าการที่ลิโป้ไม่ได้เอ่ยวาจาใด กลับทำให้ชายหูยานยินดี พยายามโน้มน้าวมากขึ้น
“ท่านแม่ทัพลิ ข้าสาบานต่อสายเลือดราชวงศ์ฮั่น ขอเพียงท่านสามารถร่วมมือกับข้าเพื่อกำจัดพวกโจรกบฏให้สิ้นได้ ข้าจะขอให้บันทึกความดีความชอบของท่านต่อหน้าองค์จักรพรรดิอย่างแน่นอน! คุณงามความดีทั้งหมดของท่านจะถูกจารึกไว้ในประวัติศาสตร์ชั่วลูกชั่วหลาน ทุกอย่างล้วนวางอยู่ตรงหน้าท่านแล้ว ยังต้องลังเลอะไรอีกหรือ?”
ลิโป้รู้สึกว่าเรี่ยวแรงของตัวเองฟื้นฟูกลับมาเกือบจะเต็มที่แล้ว ร่างกายมีกำลังที่จะต่อสู้อีกครั้ง และในขณะที่เขากำลังจะประณามด้วยความโกรธแค้น ก็พลันได้ยินเสียงหัวเราะเย้ยหยันผ่านเข้ามาโสตประสาท
“ไอ้โจรหูยาว กล่าวอะไรก็ระวังปากเอาไว้สักหน่อยเถอะ!”
YOU MAY ALSO LIKE
