ยอดอาจารย์มหาเมตตา - ตอนที่ 755 ให้ข้าแสดงให้เจ้าเห็นว่าเคล็ดวิชาสายฟ้ าคือ อะไร

หยาหยาพูดไม่ออกด้วยความมั่นใจที่ดูลึกลับของไป๋ จุนหลิน นางควรพูดอย่างไรดี? แม้ว่าอารองคนนี้มักจะไม่ค่อยน่าเชื่อถือ แต่ เขาก็ปฏิบัติกับนางค่อนข้างดี เมื่อเห็นเขากาลังจะถูกทุบตี นางทน ไม่ได้จริง ๆ

“เฮ้อ ข้าแกล้งท าเป็ นไม่เห็นดีกว่า” นางแอบเอามือปิดตา หยา หยาไม่คิดจะดูฉากโหดร ้ายต่อไป นางรู ้สึกไม่ดี

“ฮิฮิ… พี่ใหญ่ อย่าลังเลที่จะเข้ามาหาข้า ข้าขออธิบายให้ชัดเจน ก่อน วันนี้เราจะเล่นด้วยเคล็ดวิชาสายฟ้ าเท่านั้น ไม่อนุญาตให้ใช ้ ดาบหรือกระบี่” ไป๋ จุนหลินเดินออกมาอย่างภาคภูมิและพูดด้วยความ มั่นใจอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ ราวกับว่าเขาสามารถเห็นตนเองเอาชนะ พี่ใหญ่และกลับสู่จุดสูงสุดได้แล้ว

มันไม่ง่ายที่เขาจะพบกับโอกาสที่จะทรมานเย่ชิว เขาจะพลาดได้ อย่างไร? เขาจะแสดงพลังในภายหลัง ถ้าเขาชนะการต่อสู้ครั้งนี้ เขา จะคุยโม้กับทุกคนที่เขาพบในอนาคต เจ้าเคยได้ยินเกี่ยวกับเทพ เยียวยาสวรรค์หรือไม่? เย่ชิว? เขาเป็ นคู่ต่อสู้ที่พ่ายแพ้ของข้า

ฟังดูยอดเยี่ยมมาก

“เอาล่ะ ข้าจะไม่ใช ้กระบี่หรือดาบ เจ้าแค่ต้องโจมตีและเอาชนะ ข้าในแบบที่เจ้าต้องการ” เย่ชิวยิ้มและซ่อนร่องรอยของความชั่วร ้าย ไว้ในดวงตา เด็กคนนี้มีความคิดมากมาย เขาสงสัยว่าอีกฝ่ ายจะ ร ้องไห้ในภายหลังหรือไม่

ทั้งสองบรรลุข้าทามติ ฉับพลัน สองร่างก็ลอยขึ้นจากพื้นและ ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้ า

ตู้ม!

ทันใดนั้น สายฟ้ าก็ฟาดผ่านสวรรค์ทั้งเก้า และเสียงอึกทึกก็ดัง ขึ้นทันที

ไป๋ จุนหลินไม่เสียลมหายใจและร่ายวิชาโดยตรง ร่างกายใหญ่โต ก็ปรากฏขึ้น ร่างถูกปกคลุมไปด้วยสายฟ้ าแล้ว ขณะที่อักขระไหล เมฆดาทะมึนลอยขึ้นจากท้องฟ้ า

“กลิ่นอายช่างพลังอะไรอย่างนี้!”

ความโกลาหลดังกล่าวทาให้เมล็ดมารที่อยู่ห่างออกไปในระยะ หลายร ้อยลี้ตกใจและไม่กล้าเข้าใกล้

ขณะที่ไป๋ จุนหลินใช ้เคล็ดวิชาสายฟ้ า สถานการณ์ก็เปลี่ยนไป ในทันที พลังที่น่ากลัวอย่างหาที่เปรียบไม่ได้กดดันเย่ชิว

“น่าสนใจ แต่น่าเสียดายที่ฟ้ าร ้องดัง แต่ฝนโปรยปราย มันดู ฉูดฉาดแต่ไร ้ประโยชน์” เย่ชิวยิ้มและแสดงความคิดเห็น ดูจาก

ลักษณะแล้ว มันคงดังมากจริง ๆ น่าเสียดายที่ค้อนไม่โหดพอและไม่ สามารถตีใครได้

“โฮก!” ด้วยเสียงคารามอย่างเกรี้ยวกราดที่ทาให้สวรรค์ทั้งเก้า ตกตะลึง ไป๋ จุนหลินปะทุขึ้นด้วยพละกาลังทั้งหมด เขาถลาลงมาและ สายฟ้ าของสวรรค์ทั้งเก้าก็พุ่งขึ้นขณะที่เขาตามมา

ในชั่วพริบตา สายฟ้ าจากสวรรค์นับร ้อยที่หนาพอ ๆ กับเสาน้า รวมตัวกันบนท้องฟ้ าและพลันพุ่งเข้าใส่เย่ชิว ยอดฝี มือระดับจ้าว สวรรค์อื่น ๆ คงตายไปแล้วครึ่งหนึ่งจากการโจมตีด้วยสายฟ้ าอันทรง พลัง แต่สาหรับเย่ชิว เท่านั้นยังไม่พอ เขาค่อย ๆ ยกมือขวาขึ้น และ ทันใดนั้น เมฆฝนฟ้ าคะนองก็ปรากฏขึ้นในมือ

“เคล็ดวิชาสายฟ้ าแบบใหม่นี้คืออะไร?” ไป๋ จุนหลินตกตะลึง นี่ เป็ นครั้งแรกที่เขาเห็นคนควบคุมเคล็ดวิชาสายฟ้ า ยิ่งไปกว่านั้น มัน เล็กมาก มันมีพลังอะไร? “ฮิฮิ ตามที่คาดไว้ มันยังใช ้งานไม่ได้ สายฟ้ าเล็กขนาดนั้นยังไม่ดังเท่าผายลมของข้าด้วยซ้า”

ไป๋ จุนหลินไม่สนใจและบ่นไปเรื่อย แต่ทว่า ในลมหายใจถัดมา เสียงตูมก็ดังขึ้นอย่างน่าตกใจ

ตู้ม!

เสียงสายฟ้ าที่น่าตกใจดังขึ้นจากสวรรค์ทั้งเก้า สีหน้าของไป๋ จุน หลินพลันเปลี่ยนไปอย่างกระทันหัน เมฆสายฟ้ าในมือของเย่ชิวก็ ขยายใหญ่ขึ้นและปกคลุมทั่วท้องฟ้ าทันที

“เวรเอ๊ย นี่เป็ นเคล็ดวิชาสายฟ้ าวิเศษแบบไหนกัน?” ไป๋ จุนหลิน ตกตะลึง ในตอนแรก เขาคิดว่าเป็ นเพียงเมฆสายฟ้ าเล็ก ๆ ใครจะคิด ว่าในพริบตา มันจะปกคลุมเมฆสายฟ้ าที่เขาเพิ่งเรียกออกมา? ยิ่งไป กว่านั้น ในแง่ของกลิ่นอาย มันบดขยี้เมฆสายฟ้ าอย่างสมบูรณ์

“เจ้าหนู ระวัง! ท่าแรกนี้เรียกว่าฝ่ ามืออัสนี” เย่ชิวยิ้มแปลก ๆ ทันใดนั้น ร่างก็หายไป

ในลมหายใจถัดมา ไป๋ จุนหลินรู ้สึกได้ถึงกลิ่นอายที่เย็นยะเยือกที่ อยู่ข้างหลังเขาและหันตัวกลับทันที เย่ชิวตบด้วยฝ่ ามือ สายฟ้ าอัน พลังพุ่งเข้าใส่เอวราวกับสัตว์อสูรที่ดุร ้าย

“เวรเอ๊ย” ฝ่ ามือนี้โจมตีโดนกับจุดสาคัญ ทาให้ไป๋ จุนหลินกลิ้ง ไปตรงจุดนั้นและตกลงมาจากท้องฟ้ า “เคลื่อนไหวดั่งสายฟ้ าแลบและ นิ่งดั่งภูเขา ช่างเป็ นเคล็ดวิชาสายฟ้ าที่กดดัน!”

หลังจากความไม่สมดุลช่วงสั้น ๆ ไป๋ จุนหลินก็ปรับตัวได้อย่าง รวดเร็ว เขาไม่คิดว่าเคล็ดวิชาสายฟ้ าของเย่ชิวจะพลังขนาดนี้ ก่อน หน้านี้ เขาประเมินอีกฝ่ ายต่าไป ตอนนี้เขาเปรียบเทียบมันแล้ว เขาก็ ตระหนักว่าเคล็ดวิชาสายฟ้ าดูไร ้พลังมาก

นี่ไม่ใช่จุดสิ้นสุด หลังจากเย่ชิวโจมตีด้วยฝ่ ามืออัสนีเสร็จแล้ว เขาก็ชูมือขึ้นไปบนฟ้ า ฉับพลัน เมฆฝนฟ้ าคะนองที่รุนแรงยิ่งกว่าก็ ปกคลุมไปทั่วทันที ครอบคลุมรัศมีหลายร ้อยลี้

“นี่ นี่ นี่มัน… ” ลมหายใจนี้ ไป๋ จุนหลินตื่นตระหนกเต็มที่ ถ้าก่อน หน้านี้เขาแค่รู ้สึกว่าลาบากนิดหน่อย แต่ตอนนี้เขาตกตะลึงไปแล้ว เขามองดูสายฟ้ าสีม่วงที่ริบหรี่บนท้องฟ้ า มันดังกึกก้องและฉีกออกไป ทั่วท้องฟ้ า เปล่งแสงพร่างพราว ทาให้จิตวิญญาณสั่นสะท้านและยาก ที่จะสงบอารมณ์ลงได้

“นี่อาจเป็ นความลึกซึ้งสูงสุดของเคล็ดวิชาสายฟ้ า ทัณฑ์เทพเจ้า เก้าสวรรค์ ที่ท่านพ่อกล่าวถึง?”

ในช่วงเวลานั้น ไป๋ จุนหลินตกตะลึง ณ จุดนั้น เขาไม่อยากจะเชื่อ ว่าเคล็ดวิชาสายฟ้ าขั้นสูงสุดที่เผ่าพันธุ์ไป๋ เจ๋อไล่ตามมานานหลายปี แท้จริงแล้วอยู่ในมือของเย่ชิว

“เจ้าหนู ระวัง! ข้าจะสอนเจ้าเพียงครั้งเดียว เจ้าจะจาได้มากแค่ ไหนขึ้นอยู่กับโชคของเจ้า” บนท้องฟ้ า เย่ชิวยิ้ม เขาเริ่มพึมพาวิชา แปลก ๆ และอักขระสายฟ้ าก็เริ่มปรากฏขึ้น

ไป๋ จุนหลินเฝ้ าดูอย่างตั้งใจ ไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย ในตอน แรก เขาคิดว่าเย่ชิวแค่ล้อเล่น แต่เขาไม่คิดว่าเย่ชิวจะจริงจัง อีกฝ่ าย รู ้จักเคล็ดวิชาสายฟ้ าจริง ๆ และมันเป็ นเคล็ดวิชาสายฟ้ าระดับสูงสุด ในต านาน ทัณฑ์เทพเจ้า!

ถ้าใครฝึ กฝนเคล็ดวิชานี้จนถึงระดับสูงสุด พวกเขาจะเป็ น สิ่งมีชีวิตที่แม้แต่ราชันเซียนก็ยังไม่อยากเข้าใกล้

นี่เป็ นเพราะสิ่งนี้เป็ นตัวแทนของเต๋าสวรรค์ การลงโทษจาก สวรรค์นั้นทาในนามของสวรรค์ ตราบเท่าที่ไม่มีใครหนีกรรมไม่ พ้นวัฏจักรของการเวียนว่ายตายเกิด สิ่งมีชีวิตทั้งหมดก็ย่อมมีความ เท่าเทียมกันภายใต้การลงโทษอันศักดิ์สิทธิ์นี้

แม้ว่าเย่ชิวในปัจจุบันจะยังไม่ได้ฝึกฝนจนถึงระดับสูงสุด แต่พลัง ที่น่าตกใจนี้ได้ทาให้ไป๋ จุนหลินตะลึงงันไปแล้ว ไม่ต้องพูดถึงเขา แม้แต่บรรพบุรุษของเผ่าพันธุ์ไป๋ เจ๋อก็ยังตกตะลึง

“แม่เจ้า เกิดอะไรขึ้น?” เขาแอบจาเคล็ดวิชาการบ่มเพาะที่เย่ ชิวสอนเขา ก่อนที่เขาจะมีความสุขได้ไม่กี่ลมหายใจ ไป๋ จุนหลินก็ เห็นสายฟ้ าบนท้องฟ้ าฟาดลงมาที่เขาเหมือนสัตว์อสูรที่ดุร ้าย ในตอนนี้ เขาจะกล้าอยู่ในความงุนงงได้อย่างไร? การหลบหนีนั้น ส าคัญกว่า

ฉากต่อไปนี้ชัดเจนมากแล้ว สัตว์อสูรไป๋ เจ๋อคลุมหัวแล้วหนีไปใน ดินแดนรกร ้าง ฉากนี้ตลกผิดปกติ

เพียงแค่สายฟ้ าเหล่านั้นก็เพียงพอแล้วที่จะทาให้เขาทนทุกข์ ทรมาน ไม่ต้องพูดถึงสายฟ้ าที่ไม่มีที่สิ้นสุด นั่นเป็ นอันตรายถึงชีวิต

ไป๋ จุนหลินควรจะดีใจที่เย่ชิวเอาแต่สั่งสอนเขาและไม่ได้อยากจะ ตีเขาจริง ๆ มิฉะนั้น ในตอนที่เย่ชิวเปิดเขตแดนทัณฑ์เทพเจ้าอย่าง แรงและกักขังเขาไว้ในพื้นที่ เขาก็จะไม่มีที่ให้หลบหนี

นี่คือแง่มุมที่น่าสะพรึงกลัวของการลงโทษจากสวรรค์

ตู้ม!

บนดินแดนรกร ้าง มีเสียงสั่นสะเทือนดังขึ้น ตามด้วยเสียงร ้อง เหมือนหมู “บัดซบ บัดซบ… “

“พรวด” หยาหยาอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเมื่อเห็นร่างที่ไหม้เกรียม ของไป๋ จุนหลิน

ฉากนี้ตลกมาก

ข้าบอกนานแล้วว่าอย่าอวด แต่ท่านก็ไม่ฟัง รู ้หรือไม่ว่าตอนนี้มัน ทรมานแค่ไหน?