แม่สาวเข็มเงิน - ตอนที่ 570 : ช่างกล้าจริง ๆ

เจียงป่ าวชิงรู้สึกว่ามือเท้าของตัวเองเย็นเฉียบ แต่ตอนนี)นางจําเป็นต้องมีสติ

“ตามชายขีม้าคนนั)นไป ยังไงก็ต้องมีตอนทีม้านันหยุดพยศ!  ” เจียงป่ าวชิงกัด ฟันสังกานซุ่ยและรีบสาวเท้าไปหาสุนถาวกับคังคังทีล้มกันอยู่บนพื)นไปด้วย

กานซุ่ยประสานมือแล้วส่งสัญญาณให้เจิ)งหนานก่อนจะรีบไปทําตามคําสัง เจิ)งหนานรีบมาคุ้มกันอยู่ข้างกายเจียงป่ าวชิง

ชายหนุ่มแซ่หลินตัวสันราวกับถูกฟ้าผ่า เขาเร็วกว่าเจียงป่ าวชิงนิดหน่อยทําให้พุ่ง ไปถึงก่อนและกําลังจะอุ้มคังคัง

“หยุด!” เจียงป่ าวชิงตะโกนเสียงดัง

ชายหนุ่มแซ่หลินทั)งตกใจทั)งงุนงง เขาตะคอกใส่เจียงป่ าวชิง “เจ้าคิดจะทําอะไร อีก ?!”

เจียงป่ าวชิงไม่มองชายหนุ่มแซ่หลินแม้แต่น้อย ตอนนี)นางวิงมาถึงตัวสุนถาวแล้ว  และพูดขึ)นอย่างเฉียบขาด “พวกเขาถูกชนแรงมาก เจ้าจะพุ่งเข้ามาขยับตัวคังคัง อย่างสุ่มสีสุ่มห้าไม่ได้ มันอันตรายเกินไป ถ้าหากกระดูกเขาหักหรือมีตรงไหน บาดเจ็บแบบทีขยับไม่ได้แล้วเจ้าไปขยับมัว ๆ จนเขาเจ็บกว่  าเดิมจะทํายังไง ?!”

ชายหนุ่มแซ่หลินไม่เข้าใจ เขาฟังอย่างงุนงงเพราะไม่ได้มีความรู้เรืองการรักษา ผู้คน

เจียงป่ าวชิงไม่มีเวลามาสนใจหรืออธิบายเพิมให้เขาฟัง นางจับชีพจรให้สุนถาว แต่ชายหนุ่มแซ่หลินคนนั)นต้องการจะเข้ามาห้ามนาง “เจ้าจับชีพจรให้คังคังก่อน เซ่!”

เจียงป่ าวชิงมองชายหนุ่มแซ่หลินอย่างเย็นชา “เจ้าตาบอดรึ ? สุนถาวเอาตัว บังคังคังไว้ซึงนางบาดเจ็บร้ายแรงกว่าคังคังมาก ตามหลักแล้วข้าต้องตรวจให้นาง ก่อน!”

ตอนนี)ทั)งสุนถาวและคังคังต่างก็หมดสติไปแล้ว สุนถาวรับแรงกระแทกมากกว่า เพราะนางปกป้องคังคังไว้ในอ้อมกอด ใบหน้าและศีรษะของนางเป็ นแผล ไม่ ต้องพูดถึงอาการบาดเจ็บภายในเลยว่าจะบอบชํ)าเพียงใด

“แต่สถานะของคังคังมีค่า สุนถาวก็แค่…” ชายหนุ่มแซ่หลินพูดไม่ทันจบก็ถูก สายตาน่ากลัวของเจียงป่ าวชิงบังคับให้หุบปาก เขาจึงไม่กล้าพูดต่อออกมาว่า “…ก็แค่สาวใช้ทีตําต้อยคนหนึง”

เจิ)งหนานทีมารับช่วงต่อแทนกานซุ่ยเดินถือดาบมาทางนี) ขณะเดียวกันเจียงป่ าว ชิงมองชายหนุ่มแซ่หลินด้วยแววตาเยือกเย็น “ถ้าเจ้าขัดขวางการตรวจของข้าอีก ก็อย่าหาว่าข้าไม่สุภาพ!”

เจิ)งหนานชักดาบไปทางชายหนุ่มแซ่หลินด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

องครักษ์สองคนทีอยู่ข้างหลังชายหนุ่มแซ่หลินก็ชักดาบอย่างระมัดระวังเช่นกัน พวกเขาเตรียมพร้อมหากต้องลงมือสู้กับเจิ)งหนาน

แม้ว่าเป็ นสองต่อหนึง แต่เจิ)งหนานกลับไม่กลัวเลย นางมององครักษ์ทั)งสองทีอยู่ ฝังตรงข้ามอย่างเย็นชา

แม่นางสุนถาวทีมักจะนําอาหารมื)อดึกมาให้นางบ่อยครั)งกําลังนอนไม่รู้ความเป็ น ความตายอยู่บนพื)นในตอนนี) นายท่านหญิงในอนาคตของนางโมโหจนตัวสัน แล้วยังถูกคนเหล่านี)ขัดขวางอีก วอนซะแล้ว

บรรยากาศตึงเครียดมาก ความอึดอัดเข้าเกาะกุมจนแทบจะระเบิดอยู่รอมร่อ

แต่เจียงป่ าวชิงไม่สนใจว่าชายหนุ่มแซ่หลินคนนั)นจะเป็ นอย่างไร นางตรวจดู ร่างกายสุนถาวด้วยสีหน้าแย่ลงเรือย ๆ ก่อนจะรีบจับชีพจรและตรวจดูคังคังบ้าง “คังคังได้รับบาดเจ็บไม่หนัก เขาไม่ได้เป็นอะไรมาก น่าจะตกใจจนหมดสติ”

สีหน้าชายหนุ่มแซ่หลินผ่อนคลายลงทันที เมือครู่นี)เขาขาอ่อนเกือบยืนไม่อยู่เลย ทีเดียว

เจียงป่ าวชิงไม่สนใจเขา นางหันกลับไปสังเจิ)งหนาน “เจ้ากลับไปเรียกเด็กรับใช้ ทีบ้านสองสามคนให้ไปหาบานประตูมา จะได้เอามาแบกสุนถาวกับคังคัง กลับไปทีบ้านข้า”

เจิ)งหนานมององครักษ์ทั)งสองทียังคงชักดาบอยู่ฝังตรงข้ามอย่างไม่ไว้ใจ

เจียงป่ าวชิงรู้ว่าเจิ)งหนานเป็ นกังวลจึงพูดขึ)นอย่างสงบ “เจ้าไปทําตามทีข้าสังให้ สบายใจเถอะ พวกเขาไม่กล้าทําอะไรข้าหรอก”

เจิ)งหนานเชือเจียงป่ าวชิงจึงคารวะแล้วไปทําตามคําสัง

แม้จะได้รับการยืนยันแล้วว่าคังคังไม่เป็ นไร แต่สีหน้าของชายหนุ่มแซ่หลินยังคง ยําแย่มาก “แม่นางเจียง ในเมือคังคังไม่ได้เป็ นอะไรแล้ว ถ้าอย่างนั)นข้าจะพาเขา กลับจวน”

เจียงป่ าวชิงลุกขึ)นพลางเหลือบมองชายหนุ่มแซ่หลินอย่างเย็นชา “เอาล่ะ เรือง มาถึงขั)นนี)แล้ว เราทั)งหมดไม่ควรปิ ดบังอะไรต่อกันอีก เจ้าไปเชิญองค์ชายสามที อยู่เบื)องหลังเจ้าออกมาแล้วเรามานังคุยกั  นดี ๆ เถอะ”

ชายหนุ่มแซ่หลินตกใจหน้าถอดสี เขาไม่คิดว่าเจียงป่ าวชิงจะสืบได้ว่าคนทีอยู่ เบื)องหลังเขาคือองค์ชายสาม

นีเป็ นครั)งแรกทีชายหนุ่มแซ่หลินคิดอยากจะฆ่าเจียงป่ าวชิง

แน่นอนว่าเจียงป่ าวชิงเองก็รับรู้ได้เช่นกันจึงพูดขึ)นอย่างเย็นชา “นีคิดจะฆ่าข้ารึ ? เหอะ! ไม่ประเมินตัวเองเอาซะเลยนะ เจ้าคิดให้ดี ๆ ว่าหลังจากฆ่าข้าแล้ว นาย ท่านของเจ้าจะมีปัญหามากแค่ไหน”

ความกระหายอยากฆ่าของชายหนุ่มแซ่หลินหยุดชะงัก …จริงอย่างทีเจียงป่ าวชิง คนนี)พูด

ชายหนุ่มแซ่หลินพูดขึ)นอย่างแข็งกระด้าง “เรืองนี)ไม่เกียวกับนายท่านของข้า”

เจียงป่ าวชิงหัวเราะอย่างมีความหมาย “จะไม่เกียวได้ยังไง ไม่ใช่ว่าคังคังคือเด็กที มีสถานะลํ)าค่าทีสุดหรอกรึ ?”

ชายหนุ่มแซ่หลินตกใจจนมือเท้าเย็นเฉียบ เขาถึงกับพูดไม่ออกอยู่ครู่หนึง

ในตอนนี)เอง เด็กรับใช้ทีคล่องแคล่วของจวนเจียงแบกบานประตูมาทีนี เจียงป่ าว ชิงสังงานทุกคนโดยทีไม่มองชายหนุ่มแซ่หลิน จากนั)นเด็กรับใช้ก็ช่วยกันวางร่าง สุนถาวและคังคังบนบานประตูทั)งสองอย่างระมัดระวัง

ชายหนุ่มแซ่หลินเหมือนเพิงตืนจากความฝัน เขายังอยากห้ามเจียงป่ าวชิงแต่เจียง ป่ าวชิงพูดขึ)นก่อน “ไปสิ ไปเชิญนายท่านของเจ้ามาคุยกับข้า”

ชายหนุ่มแซ่หลินลังเล แต่เขาก็ไม่กล้าเฉยเมยจึงกัดฟันพาองครักษ์จากไปอย่างเร่ง รีบ

……

ชายหนุ่มแซ่หลินมาถึงจวนองค์ชายสาม เมือองค์ชายสามเห็นเขา เขาก็รู้สึกไม่ดี โดยไม่รู้ตัว “เกิดอะไรขึ)นกับคังคังหรือเปล่า ?”

ชายหนุ่มแซ่หลินคุกเข่าลงบนพื)นแล้วเล่าเรืองทีคังคังถูกม้าชนเมือเช้าด้วยเสียง สัน ๆ เขาถึงกับไม่กล้าเงยหน้ามองสีหน้าขององค์ชายสามด้วยซํ)า

องค์ชายสามหัวเราะอย่างกรุ่นโกรธ “หน็อยแน่! หลินฉีเฟิ ง ข้าฝากให้เจ้า ดูแลคังคังแต่เจ้ากลับดูแลให้ข้าไม่ดี!”

หลินฉีเฟิ งตัวสัน เขาแทบคลานบนพื)นไปหมอบคารวะแทบเท้า “โปรดฝ่ าบาท ให้อภัยข้าน้อยด้วยเถิด…” จู่ ๆ เขานึกอะไรบางอย่างได้จึงรีบโทษเจียงป่ าวชิง ทันที “ใช่แล้วฝ่ าบาท! ไม่รู้ว่าเจียงป่ าวชิงคนนั)นเจอเบาะแสจากทีไหน นางบอก กับข้าน้อยว่าให้ข้าน้อยมาเชิญฝ่ าบาทไปคุยกับนางพ่ะย่ะค่ะ”

เท้าขององค์ชายสามทีกําลังจะถีบอีกฝ่ ายชะงักไปทันที เขาวางเท้าลงด้วยสีหน้า อึมครึม “นางรู้ได้ยังไง ?!” เขาหรีตาลงมองหลินฉีเฟิ งด้วยสายตาอันตราย “เจ้าทําเรืองไม่ราบรืน จนทําให้ความลับรัวไหลออกไปหรือเปล่า ?”

เหงือซึมอยู่บนแผ่นหลังของชายหนุ่มแซ่หลิน แต่โชคดีทีเขารู้ว่าจะถูกถามเชิง ตําหนิเช่นนี)จึงคิดคําตอบไว้ตั)งแต่เนิน ๆ แล้ว

แม้ตอนนี)เขาจะตัวสันงันงกแต่ก็สามารถบังคับให้ตัวเองพูดออกมาได้ “ฝ่ าบาท ข้าน้อยพยายามระมัดระวังอย่างถึงทีสุดแล้วพ่ะย่ะค่ะ แต่ข้างกายเจียงป่ าวชิงมี องครักษ์ลึกลับคอยปกป้องดูแลอยู่ หรือไม่นันอาจเป็ นองครักษ์ข้างกายของกงจี  ) ข้าคิดว่าองครักษ์พวกนั)นช่วยเจียงป่ าวชิงสืบข่าวพ่ะย่ะค่ะ”

สีหน้าขององค์ชายสามยากจะคาดเดาได้ เขารู้เรืององครักษ์ลับข้างกายกงจี)

ในอดีต สองพีน้องกงหยวนหยู่และกงหยวนโจต้องการฆ่ากงจี)ผู้เป็ นหลานชาย ไม่รู้ว่าพวกเขาส่งมือสังหารไปกีคนแต่สุดท้ายก็ถูกองครักษ์ข้างกายกงจี)ขวางไว้ ได้ทุกครั) ง ไม่ใช่แค่ฆ่าไม่ได้ แต่ยังปล่อยให้กงจี)ถอนพิษทีขาได้อีกด้วย จากนั)นกง จี)ก็ตักตวงคุณงามความดีในสนามรบอย่างทะนงองอาจและกลับมาทีเมืองหลวง อย่างได้หน้าได้ตา เห็นได้ชัดว่าฝี มือองครักษ์ของเขานั)นไม่ธรรมดา

องครักษ์ข้างกายเจียงป่ าวชิงคือองครักษ์ข้างกายกงจี)… ก็ใช่ว่าจะเป็ นไปไม่ได้

ชายหนุ่มแซ่หลินก้มหน้าลงตํา เขาอกสันขวัญหายไม่กล้าหายใจแรง ได้แต่รอให้ องค์ชายสามพูดอะไรออกมาบ้าง จวบจนผ่านไปสักครู่ เขาถึงจะได้ยินเสียงองค์ ชายสามดังขึ)น

“เจียงป่ าวชิงบอกเจ้าว่าอะไรนะ ต้องการให้ข้าไปคุยกับนางดี ๆ อย่างนั)นรึ ?”

เสียงองค์ชายสามฟังไม่รู้ถึงอารมณ์ใด ๆ ชายหนุ่มแซ่หลินจึงขานรับด้วยเสียง สันคลอน

องค์ชายสามหัวเราะเบา ๆ

“แม่นางเจียงคนนี)ช่างกล้าจริง ๆ” ความอึมครึมฉายวาบอยู่ในแววตาของเขา “ดี! งั)นข้าจะไปดูว่านางจะมาไม้ไหน“