กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 1112: โลกแหงแสง

ภายในเขตแดนทมิฬไร้สิ้นสุด อู่ อวี้ ต้องยืมมือ

พระธิดาซีช่วยสกัดกั้นองค์ชายทมิฬให้กับเขาแค่ไม่กี่

อึดใจ เพียงแค่นี้ก็มากเพียงพอที่จะทำให้เขา

สามารถสลัดองค์ชายทมิฬได้อย่างสมบูรณ์

ในเวลานี้หากองค์ชายทมิฬมิดต้องการไล่ล่า อู่ อวี้

แต่ก็ไม่มีทางทำเช่นนั้นได้ หากมันไม่ยอมปล่อย

โอรสพระธิดาและคนอื่น ๆ ที่ถูกกักขังอยู่ภายในเต่า

ทมิฬ พระธิดาซีจะต้องไม่ยอมให้องค์ชายทมิฬไล่

ตามพวกเขาแน่

เมื่อมันถูกบีบบังคับจนต้องยอมปล่อยตัวคนอื่น ๆ

มันก็ต้องทำให้พวกเขาทุกคนฟืนกลับคืนสู่สภาพเดิม

เมื่อถึงตอนนั้น อู่ อวี้ ก็เกือบจะหายลับไปแล้ว

เมื่อถึงเวลานั้นพระธิดาซีก็ไม่ขัดขวางการไล่ล่าของ

มันอีก

ผู้คนจากทวีปปีศาจทายาททักษิณ , บึงอัสนี

จักรพรรดิสวรรค์และคนอื่น ๆ เมื่อเห็นองค์ชาย

ทมิฬวิ่งหนีจ้ำอ้าวเช่นนี้ พวกมันต่างก็รู้สึกอับอายยิ่ง

นัก ปัจจุบันโอรสพระธิดาและอีกหลาย ๆ คนกำลัง

สะลึมสะลือ ถ้ารอให้คนเหล่านั้นตื่นขึ้นมา พวกมัน

คงต้องประสบกับปัญหาใหญ่หลวง โดยเฉพาะทวีป

ปีศาจทายาททักษิณกับบึงอัสนีจักรพรรดิสวรรค์

พวกมันทั้งสองอาณาจักรเสียกำลังพลหลักไป

ด้วยกันทั้งหมด

ดังนั้นพวกมันจึงหลบหนีโดยแยกกันไปคนละทิศคน

ละทาง

ดังนั้นคนที่เหลืออยู่ที่นี่ตอนนี้ก็มีพระธิดาซี โอรส

พระธิดาและอีกหลายพระองค์ พระธิดาซีมองไปยัง

ทิศทางขององค์ชายที่กำลังไล่ล่าติดตาม อู่ อวี้ ไป

ยามนี้นางรู้สึกประหลาดใจมากแล้วอดไม่ได้ที่จะ

กล่าวขึ้นว่า “ เหตุใดองค์ชายทมิฬถึงตั้งอกตั้งใจไล่

ล่า อู่ อวี้ ถึงเพียงนั้น หรือเขาเอาน้ำเต้าเทวะสรรพ

สิ่งผกผันไปจริง ๆ ? หึหึ ชักสนุกแล้วสิ ”

” เจ้าหนุ่มน้อยคนนั้นกล้าโกหกคำโตเช่นนั้นหรือ

ช่างกล้าหาญชาญชัยยิ่งนัก เขาก็โกหกแม้กระทั่งข้า

ครั้งหน้าถ้าเจอเขาอีกข้าจะสอนบทเรียนให้เขาได้รู้

สำนึกเสียบ้าง ”

” ถ้าเขาทำอย่างที่ว่าจริง ๆ แสดงว่าพลังฝีมือของ

เขาจะต้องน่าเหลือเชื่อ ส่วนเสด็จพ่อก็คงจะโปรด

ปรานโอรสเล่อจริง ๆ หาได้เหลียวแลคนแก่ ๆ อย่าง

พวกเรา ”

พระธิดาซีส่ายศีรษะอย่างหมดหวัง นางเกียจคร้าน

เกินกว่าจะหันไปมองเหล่าคนที่มาช่วยเหลือ เมื่อ

พวกเขามีสติกลับคืนมานางก็จากไปทันที

ส่วน อู่ อวี้ จ้ำอ้าวหลบหนีไปไกลลิบแล้ว

เขากับคนอื่น ๆ รีบทะยานมุ่งหน้าขึ้นสู่เจดีย์

วิญญาณบรรพกาลชั้นที่ 7 เขาหลงติดกับดักเข้าไป

ในเขตแดนทมิฬไร้สิ้นสุดทำให้พวกเขาเสียเวลาไป

เป็นอย่างมาก ตอนนี้ถือได้ว่าการหลบหนีของเขา

ประสบความสำเร็จเป็นที่เรียบร้อย อีกทั้งยังได้

‘น้ำเต้าเทวะสรรพสิ่งผกผัน’ เป็นกำไรติดไม้ติดมือ

กลับมา ซึ่งถือได้ว่าได้มากกว่าเสีย

เขาไม่ได้เปลี่ยนแผนการเดินทางของตัวเอง

ทางด้านองค์ชายทมิฬก็ยังคงติดตามไล่ล่ามาอย่าง

ต่อเนื่อง ส่วนตัวเขาก็มุ่งหน้าขึ้นไปเรื่อย ๆ พร้อม

ทะยานขึ้นสู่ชั้นที่ 7 ด้วยเพราะบนท้องเวหาเต็มไป

ด้วยความปันปั่วนโกลาหล ทำให้องค์ชายทมิฬ

สูญเสียตำแหน่งของเขา และถูก อู่ อวี้ ทิ้งห่าง

ออกไปเรื่อย ๆ

ส่วนร่างกลืนสวรรค์ก็เร่งศึกษาน้ำเต้าเทวะสรรพสิ่ง

ผกผันในเจดีย์ล่องกำเนิด เพื่อตัดการเชื่อมต่อของ

น้ำเต้ากับองค์ชายทมิฬ โดยทั่วไปแล้วไม่ว่าจะอยู่

แห่งหนใด องค์ชายทมิฬก็สามารถสัมผัสได้ถึงการ

ดำรงอยู่ของน้ำเต้าเทวะสรรพสิ่งผกผัน แต่เมื่ออยู่

ภายในเจดีย์ล่องกำเนิด เกรงว่าองค์ชายทมิฬคงไม่

อาจสัมผัสได้ถึงการดำรงอยู่ของมันได้

“ โชคดีที่พระธิดาซีเข้ามาช่วย ”

“ ครั้งนี้มันอันตรายจริง ๆ ”

“ ถ้าหากพวกเราองค์ชายทมิฬจับตัวไปจริง ๆ คง

ยากจะจินตนาการว่าเราจะต้องประสบพบเจอกับ

หายนะน่าอนาถมากเพียงใด ”

โอรสเล่อยังคงรู้สึกกังวล

เวลานี้ อู่ อวี้ ได้เข้ามาอยู่ในนาวามังกรเกราะเต่า

เขาควบคุมนาวามังกรเกราะเต่าทะยานขึ้นสู่เจดีย์

วิญญาณบรรพกาลชั้นที่ 7 เข้าสู่พายุอันมืดสนิท ทุก

หนทุกแห่งดูมืดไปหมด ไม่มีทางที่จะหลบหนีหรือ

หลีกเลี่ยงได้ ทำได้เพียงตั้งรับอย่างเดียวเท่านั้น

อู่ อวี้ ควบคุมตราจักรพรรดิทะยานขึ้นสู่พายุแห่ง

ความมืดมิด ถึงแม้ว่ามันไม่ทรงพลังเท่าจักรพรรดิ

เสด็จ แต่เขาก็รู้สึกได้ว่ามันแข็งแกร่งทนทานไม่น้อย

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสถานการณ์เช่นนี้

นาวามังกรเกราะเต่าอยู่ท่ามกลางกระแสวังวนแห่ง

ความมืดมิด ไม่อาจรู้ได้ว่าทิศไหนเป็นทิศไหน

เพราะโดนพายุอัดกระแทกอย่างรุนแรง พายุจำนวน

นับไม่ถ้วนเหล่านี้เป็นเฉกเช่นดั่งศาสตราวิถีแท้สุด

ยอดวิญญาณ อัดกระแทกเข้าใส่นาวามังกรเกราะ

เต่า ซึ่งนับว่านาวามังกรเกราะเต่ามีบทบาทสำคัญ

มาก แล้วเวลานี้วงเวทประทับบนนาวามังกรเกราะ

เต่าก็เริ่มเปิดใช้งานมากขึ้นเรื่อย ๆ

ท่ามกลางพายุอันมืดมิด นาวามังกรเกราะเต่า

ต้านทานฝั่าทะยานขึ้นสู่ด้านบนทีละขั้น ๆ การที่

นาวามังกรเกราะเต่าถูกโจมตีด้วยลมพายุอย่างหนัก

แน่นอนว่ามันจะต้องกินพลังงานของ อู่ อวี้ ไปมาก

เช่นกัน

เขาจะต้องประคับประคองฝั่าความยากลำบากครั้งนี้

ไปให้ได้

หลังจากขึ้นสู่เจดีย์วิญญาณบรรพกาลชั้นที่ 7 ก็จะ

เหลือเพียงชั้นที่ 8 และ 9 เท่านั้นที่ยังไม่ได้ขึ้นไป

เจดีย์วิญญาณบรรพกาลของจักรพรรดิโบราณ

ลึกลับซับซ้อนจนน่าพิศวง ไม่อาจคาดเดาได้ว่าไข่มุก

ทองคำเหยียนหวงนั้นอยู่ที่ใดกันแน่ ทำให้ อู่ อวี้

เต็มไปด้วยแรงปรารถนาที่จะได้มันมาครอบครอง

ในขณะเดียวกันสิ่งที่เขาปรารถนาก็เป็นเสมือนหนึ่ง

เครื่องยืนยัน มหาเต๋าของตัวเขาเอง เขาจะมุ่ง

ทะยานฝั่าไปเบื้องหน้าอย่างไม่ย่อท้อ

นาวามังกรเกราะเต่าได้ผลกระทบจากพายุทมิฬ

อย่างต่อเนื่อง นับวันนี้เป็นการทดสอบที่ยากลำบาก

มากจริง ๆ ในที่สุดเมื่อเขาขึ้นมาถึงเจดีย์วิญญาณ

บรรพกาลชั้นที่ 7 อู่ อวี้ รู้สึกเหนื่อยล้าเป็นอย่าง

มาก นับว่ายังโชคดีที่ยามนี้องค์ชายทมิฬถูกสลัดทิ้ง

ไปอย่างสิ้นเชิง ทำให้เขามีโอกาสหาที่หลบในเจดีย์

วิญญาณบรรพกาลชั้นที่ 7 เพื่อพักฟืนร่างกาย

รวมถึงหงส์ทมิฬก็ต้องใช้เวลาในการซ่อมแซมเช่นกัน

สภาพแวดล้อมและบรรยากาศของเจดีย์วิญญาณ

บรรพกาลชั้นที่ 6 และชั้นที่ 7 แตกต่างกันอย่าง

สิ้นเชิงเลยก็ว่าได้ ในชั้นที่ 6 มืดมิดสนิท ชนิดที่

เรียกว่าไม่สามารถมองเห็นนิ้วมือทั้ง 5 ของตนเองได้

ส่วนชั้นที่ 7 กลับเปียมไปด้วยแสงสว่างเจิดจ้า

นอกจากนี้ยังดูไม่ร้อนมาก แต่ทรงอานุภาพอย่าง

ใหญ่หลวง ด้วยระดับความเจิดจ้าของมัน แม้แต่ อู่

อวี้ ก็ยังลืมตาได้อย่างยากลำบาก ดังนั้นคงไม่ต้อง

พูดถึงคนอื่น ๆ ว่าจะเป็นเช่นไร

ด้วยเหตุนี้ทุกคนทำได้แค่เพียงหลับตา เพราะไม่อาจ

ทานทนกับแสงสว่างเจิดจ้านี้ได้ ดังนั้นถึงแม้ว่าบน

เจดีย์วิญญาณบรรพกาลชั้นที่ 7 จะสว่างก็จริง แต่

มันก็สว่างเจิดจ้ามากเสียจนไม่สามารถมองเห็นอะไร

ได้เลย

สำหรับเจดีย์วิญญาณบรรพกาลชั้นที่ 6 ถ้ามีแสง

สว่างจะสามารถมองเห็นสภาพแวดล้อมภายนอกได้

อย่างชัดเจน แต่ที่นี่แตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง

สำหรับที่นี่สว่างมากเสียจนไม่สามารถมองเห็นอะไร

ได้เลย ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นสามารถประเมินได้จากเสียงที่

ดังขึ้นเท่านั้น ซึ่งกล่าวได้ว่าบนชั้นนี้มีข้อจำกัดอย่าง

มาก

หลังจากกวาดตาสำรวจ อู่ อวี้ สรุปว่ายามนี้พวกเขา

ยังปลอดภัยอยู่ภายในนาวามังกรเกราะเต่า และ

สามารถพักฟืนอยู่ในนี้ได้อย่างอุ่นใจ ถึงแม้ว่าจะต้อง

เสียเม็ดยาค้นหาเต๋าไปพอสมควร แต่ก็ถือว่าคุ้มค่า

ทีเดียว

เพียงแค่ไม่รู้ว่าในดินแดนที่เต็มไปด้วยแสงสว่างเจิด

จ้าแห่งนี้ จะต้องพบเจอกับสรรพเทวะวิญญาณชนิด

ใด

หลังจากเวลาผ่านไปได้ประมาณห้าวัน อู่ อวี้ ก็ฟืน

คืนสู่สภาพสมบูรณ์ แม้แต่หงส์ทมิฬเองก็ถูกฟืนฟู

ซ่อมแซมกลับคืนสู่สภาพเดิมเช่นกัน อู่ อวี้ ย้ายพวก

เขาไปอยู่หงส์ทมิฬ ซึ่งสะดวกสบายง่ายกว่า และ

รวดเร็วกว่าการเดินเท้า รวมถึงยังรวดเร็วกว่านาวา

มังกรเกราะเต่าเสียอีก

“ แม้ยามนี้เราจะขึ้นมาถึงเจดีย์วิญญาณบรรพกาล

ชั้นที่ 7 แล้วก็ตาม แต่ดูเหมือนสภาพแวดล้อมของ

ที่นี่ไม่เอื้ออำนวยให้เราตามหาไข่มุกทองคำเหยียน

หวงสักเท่าใดนัก ด้วยสภาพแวดล้อมเช่นนี้คงยากจะ

ตามหาไข่มุก ตอนนี้เหลือแค่ชั้นที่ 8 กับวันที่ 9 ที่

เรายังไม่ได้ขึ้นไป ข้าตัดสินใจว่าเราจะขึ้นไปชั้นที่ 8

กันเลย ” หลังจาก อู่ อวี้ ตัดสินใจอย่างเด็ดเดี่ยว

เขาหันไปกล่าวกับโอรสเล่อ

โอรสเล่อสับสนเล็กน้อยแล้วถามว่า ” กว่าจะขึ้น

มาถึงชั้นที่ 7 ได้ก็นับว่ายากลำบากยิ่ง นอกจากนี้

ด้วยจำนวนของพวกเราคงยากที่จะขึ้นไปชั้นที่ 8 ได้

แล้วถ้าเกิดมีใครสักคนวางกับดักเหมือนชั้นที่ผ่านมา

เกรงว่าครั้งนี้เราคงไม่สามารถต่อสู้กับมันได้ แล้วถ้า

มันโหดเหี้ยมชั่วช้ากว่าองค์ชายทมิฬล่ะ อีกอย่างถ้า

เราขึ้นไปข้างบน เราจะต้องพบเจอกับยอดฝีมือคง

ไม่ง่ายที่จะต่อกรแข่งขันกับพวกเขา ”

อู่ อวี้ พยักหน้าแล้วพูดว่า ” งั้นก็ไม่ใช่เราที่ขึ้นไป

แต่หม่อมฉันจะขึ้นไปเอง เช่นนั้นทุกคนก็หาที่

พอเหมาะ ๆ หลบซ่อนตัวรออยู่ที่นี่สัก 7 วัน ส่วน

ร่างกลืนสวรรค์ , หนานซาน หวางเยว่ , เย่ซีซี ,

หงส์ทมิฬ ทุกคนที่เอ่ยมาจะอยู่ปกปั้องพระองค์ที่นี่

ด้วย ขอให้ทุกคนมั่นใจได้ ร่างกลืนสวรรค์อยู่ที่นี่แล้ว

ทุกคนจะปลอดภัยไม่เป็นอะไร ถ้าเกิดปัญหาอะไรที่

ไม่สามารถจัดการได้ เดี๋ยวร่างต้นอย่างหม่อมฉันจะ

ลงมาจัดการเอง ”

ด้วยเหตุนี้เพราะจึงปล่อยทุกคนอยู่ที่นี่ เพราะ

อย่างไรเสียก็คงเป็นไปได้ยากที่พวกเขาจะขึ้นไปบน

ชั้นที่ 8 หรือชั้นที่ 9 ดังนั้น อู่ อวี้ จึงไม่ยินยอมอย่าง

แน่นอน

หลังจากตกลงเป็นที่เรียบร้อย เขาก็ได้พูดคุยกับ

หนานซาน หวางเยว่ , เย่ซีซี โดยปล่อยให้ร่างกลืน

สวรรค์อยู่ที่นี่ โดยเก็บประตูพิภพปีศาจบรรพกาลไว้

ในเจดีย์ล่องกำเนิด เพื่อมีอะไรฉุกเฉินเกิดขึ้น

ในที่สุดถึงเวลาที่เขาจะขึ้นสู่ชั้นที่ 8 แล้ว ซึ่งเขาเลือก

จะขึ้นไป คนเดียวเพราะร่างต้นมีความคล่องตัวและ

ยืดหยุ่นสูงกว่า นอกจากนี้การพาทุกคนขึ้นไปบนชั้น

ที่ 8 ชั้นที่ 9 จะนำภาระมาให้แก่เขาอย่างใหญ่หลวง

ดังนั้น อู่ อวี้ จึงตัดสินใจว่าเขาจะขึ้นไปดูตัวเอง

” ไม่ต้องไปสนใจเรื่องไข่มุกทองคำเหยียนหวง

ปรากฏขึ้นในชั้นล่าง หม่อมฉันคิดว่าสถานที่ที่มี

เป็นไปได้สูงมากจะได้รับมัน จะต้องเป็นชั้นที่สูงกว่า

นี้ ” อู่ อวี้ กล่าวเสริม

โอรสเล่อพิจารณาเล็กน้อยแล้วพยักหน้า ” ตกลง

เราเข้าใจว่าถ้าเราเคลื่อนไหวแม้แต่เล็กน้อย มันจะ

ส่งผลถึงเจ้า การที่เจ้าไปสำรวจตรวจสอบเพียง

ลำพังมันจะเป็นอะไรที่คล่องตัวมากกว่า ข้อ

ได้เปรียบของเจ้าคือความคล่องตัว นอกจากนี้เจ้ายัง

มีพลังอิทธิฤทธิ์ที่ยอดเยี่ยม ร่างแยกกับหุ่นเชิดของ

เจ้าก็อยู่ที่นี่แล้ว การที่เราหลบซ่อนตัวอยู่ในเจดีย์

วิญญาณบรรพกาลชั้นที่ 7 ก็ไม่น่าจะเป็นอันตรายใด

ๆ คงมีแต่เพียงเจ้าเท่านั้นที่หาญกล้าขึ้นไปได้ ”

ในความเป็นจริง อู่ อวี้ ไม่ต้องการความคิดจากโอรส

เขาแค่บอกเขาเฉย ๆ เท่านั้น

แท้จริงแล้วสิ่งที่ทำให้พวกเขารู้สึกปลอดภัยมากที่สุด

ก็คือร่างต้นของ อู่ อวี้ ดังนั้นเวลานี้พวกเขาจึง

ค่อนข้างกังวลอยู่ไม่น้อย แต่ยามนี้โอรสไม่สามารถ

เปลี่ยนความตั้งใจของ อู่ อวี้ ได้

อู่ อวี้ เตรียมการอย่างละเอียด เพราะนี่เป็นการ

สำรวจที่สำคัญยิ่งสำหรับเขา ดังนั้นจึงต้องมีการ

เตรียมการบางอย่างเผื่อให้ร่างกลืนสวรรค์ , หนาน

ซาน หวางเยว่ , เย่ซีซี , มีทางหนีทีไล่ แล้วเขาก็ไป

โดยไม่กล่าวคำร่ำลา ด้วยเพราะร่างกลืนสวรรค์อยู่

ที่นี่

ซึ่งโดยพื้นฐานแล้วจะเทียบเท่ากับ อู่ อวี้ ยังอยู่ที่นี่

หนานซาน หวางเยว่ ยังคงไตร่ตรองพลังพลัง

อิทธิฤทธิ์ของตนเอง ทางด้านเย่ซีซีก็มีเรื่องมากมาย

ที่ต้องเรียนรู้ศึกษาอย่างเช่นศาสตราวิถีแท้วิญญาณ

นภาและพลังอิทธิฤทธิ์ ส่วนร่างกลืนสวรรค์ก็

พยายามทำพันธสัญญากับน้ำเต้าเทวะสรรพสิ่ง

ผกผันให้สำเร็จลุล่วงโดยเร็วที่สุด

ส่วนโอรสเล่อพวกพ้อง ถ้าให้นั่งรอเฉย ๆ ก็คงจะ

เบื่อตายชัก ดังนั้นพวกเขาจึงฝึกฝนเพิ่มเติมอยู่ใน

เจดีย์วิญญาณบรรพกาลชั้นที่ 7

เจดีย์วิญญาณบรรพกาลชั้นที่ 7 เงียบสงบเป็นอย่าง

มาก ไม่สัมผัสได้ถึงภัยคุกคามหรืออันตรายใด ๆ แต่

อู่ อวี้ ก็ไม่กล้าประมาทวางใจ พวกเขาหลบซ่อนตัว

อยู่ภายในชั้นนี้อย่างเงียบ ๆ เรียกได้ว่าแทบจะไม่

ขยับเขยื้อนเคลื่อนไหวก็เลยด้วยซ้ำ ดังนั้นเวลานี้คง

ไม่มีปัญหาใด ๆ

แต่ความเงียบสงบเหล่านี้ก็ไม่น่าอยู่ได้นานนัก

หลังจากนั้นสถานการณ์ก็คล้ายกับชั้นอื่น ๆ ไม่ใช่

เพียงแค่สรรพเทวะวิญญาณ แต่ยังมีผู้ฝึกตนอื่น ๆ

ฝึกตนนอกรีตและปีศาจ รวมถึงองค์ชายทมิฬที่ไล่ล่า

ติดตามราวกับสุนัขล่าเนื้อ

หลังจากออกเดินทาง อู่ อวี้ เริ่มต้นก็เริ่มดำเนินการ

ตามแผน ในที่สุดเขาก็เป็นอิสระได้อยู่ลำพังเพียงผู้

เดียว ต่อให้ประสบพบเจอกับองค์ชายทมิฬอีกครั้ง

ก็ไม่มีทางที่องค์ชายทมิฬจะแตะต้องสัมผัสเขาได้อีก

เขาใช้เทียมฟั้าจรดดินย่อหดร่างกายให้เล็กลง พุ่ง

ทะยานขึ้นสู่ด้านบนด้วยความเร็วสูง จริง ๆ แล้ว

ด้วยระดับความสามารถของเขาไม่สามารถขึ้นสู่ชั้นที่

8 ได้ แต่เขารู้เพียงว่างานนี้จะต้องลองเท่านั้น!