กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 1141: ความจริงตอนที่ยังเป็นมนุษย์

เมื่อแสงจันทร์สาดส่องฝ่าอากาศลงมา เสมือนดั่งหิมะจ านวนนับไม่ถ้วนปก

คลุมต าหนักพระราชวังที่อยู่ภายในนครเทวะ กระเบื้องใต้ฝ่าเท้าส่องสว่าง

ท่ามกลางแสงจันทร์ ใต้แสงสว่างของแสงจันทร์ท าให้สามารถมองเห็น

กระเบื้องทุกแผ่น อีกทั้งบนกระเบื้องแต่ละแผ่นยังวาดวงเวทย์ไว้ ถ้าหาก

กระเบื้องเหล่านี้อยู่ภายในทวีปแห่งทวยเทพตงเสิ้ง มันจะกลายเป็นอาวุธ

ระดับสูงไปในทันที

 

ทั้ง ๆ ที่วงเวทย์เหล่านี้เป็นเพียงพื้นฐานปกติเพิ่มความแข็งแกร่งให้อาคาร

บ้านเรือนเท่านั้น ด้วยเหตุนี้ถึงแม้จะอยู่ท่ามกลางการเผชิญหน้าระหว่าง

เหล่ายอดฝีมือชั้นสูง แต่อาคารบ้านเรือนอิฐกระเบื้องสิ่งปลูกสร้างดังกล่าว ก็

ยังไม่ถูกพังทลายจนได้รับการเสียหาย ฉะนั้นสิ่งปลูกสร้างที่อยู่ภายในนครเท

วะจึงมีประวัติศาสตร์มาอย่างยาวนาน แม้แต่กระเบื้องที่อยู่ใต้ฝ่าเท้าก็ยังมี

ประวัติศาสตร์ยาวนานมานับแสนปี

 

นับเป็นค ่าคืนนี้มีชีวิตชีวาเป็นอย่างยิ่ง อู่ อวี้ นั่งเล่นอยู่บนต าหนักในมือถือคัน

ฉ่อง จากนั้นก็ดูค าว่า ‘อวี้ ‘ ที่ปรากฏขึ้นอยู่บนกลางหน้าผากของเขา

 

ซึ่งเขาก็คุ้นเคยกับค าว่า ‘เล่อ’ ของโอรสเล่อ

 

อันที่จริงไม่มีความแตกต่างกันมากนักระหว่างสองคนนี้ อู่ อวี้ ไม่ทราบว่าค า

นี้มันขึ้นมาได้อย่างไร

 

“ มันถูกซ่อนมาหลายปี เป็นธรรมดาที่จะรู้สึกไม่คุ้นเคยกับมัน ”

 

ระหว่างที่ อู่ อวี้ ก าลังคิดอะไรเพลิน ๆ ฉับพลันก็มีเสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นข้าง ๆ

เมื่อเงยหน้าขึ้นมามอง ก็พบว่าเจ้าของเสียงคือชายชราร่างกายผอมแห้ง

ดวงตาเป็นสีเหลืองเล็กน้อยดูแก่ชราเป็นอย่างมาก เขาไม่ได้เห็นชายชราผู้นี้

มานานมากแล้ว ชายชราผู้นี้คือความเสียใจที่สุดในชีวิตของเขา แล้วยามนี้

คนผู้นั้นก าลังหย่อนก้นลงนั่งข้าง ๆ เขา ครั้งหนึ่งเขาใฝ่ฝันว่าอยากจะกลับไป

ในช่วงเวลานั้น ภายในนิกายกระบี่สวรรค์อีกครั้ง

 

ชายชราคู่นี้คือเสิ่นอู๋เต้า

 

ซึ่งรูปลักษณ์นี้สามารถกระทบกระเทือนจิตใจของเขาได้มากกว่า เฟิงซัวหยา

 

ถึงกระนั้น อู่ อวี้ ก็หาได้หลงกลเขารู้ว่านี่คือจักรพรรดิโบราณ ซึ่ง อู่ อวี้ เฝ้า

ระวังตัวทุกเมื่ออยู่แล้ว แต่คนผู้นี้กลับปรากฏกายอยู่ด้านข้างเขาโดยไม่รู้เนื้อ

รู้ตัว แสดงให้เห็นว่าจักรพรรดิโบราณแข็งแกร่งกว่าเขามากนัก

 

ความแตกต่างระหว่างเขากับจักรพรรดิโบราณยามนี้ เหมือนกับตอนที่เขา

เป็นมนุษย์ แล้วต้องเผชิญหน้ากับฮ่าวเทียนซ่างเซียน สถานการณ์ยามนี้

คล้ายคลึงกับยามนั้นอย่างน่าขัน อู่ อวี้ รู้ว่าตนเองห่างชั้นกับจักรพรรดิ

โบราณมากแค่ไหน ความต่างนั้นเหมือนกับมนุษย์ปถุชนธรรมดากับผู้ฝึกตน

นั่นเอง ความห่างชั้นระหว่างผู้ฝึกตนกับทวยเทพเป็นอะไรที่ใหญ่หลวงมาก

จริง ๆ

 

แม้เวลานี้เขาจะไม่แสดงท่าทางหลบเลี่ยง แต่เขาได้เตรียมตัวเพื่อรับ

เหตุการณ์ไม่คาดฝันไว้ทุกเมื่อ

 

ด้านซ้ายของ อู่ อวี้ ‘เสิ่นอู๋เต้า’ ซึ่งเวลานี้ส่ายหัวแล้วพูดว่า ” นี่คือรูปลักษณ์ที่

ชอบมากที่สุด แต่ความจริงแล้วนี่หาใช่ไม่ เช่นนั้นข้าจะเปลี่ยนเป็นรูปลักษณ์

เดิมของข้า ”

 

หลังจากนั้นร่างกายของเขาก็เปลี่ยนไปอีก กลายเป็นชายวัยกลางคนเส้นผม

สีด าขลับ หนวดเครายาวอายุอานามน่าจะซักประมาณ 300 ปี แต่ก็ยังดูอ่อน

เยาว์นัก

 

สิ่งที่ อู่ อวี้ ก าลังเห็นอยู่ในวันนี้ เหมือนอย่างที่เขาเคยเห็นเหมือนดั่งวันวาน

สิ่งที่โดดเด่นที่สุดคือกลิ่นอายอันไร้เปรียบอันแตกต่างจากมนุษย์ธรรมดา

สามัญทั่วไป สิ่งนี้ท าให้ อู่ อวี้ รู้ว่า เขาเป็นเซียนเหริน โดยเฉพาะดวงตาคู่นั้น

ข้างหนึ่งร้อนแรงเผาไหม้ประดุจดวงตะวัน อีกข้างหนึ่งลึกลับประดุจดวงดารา

อีกทั้งยังมีควันสีครามไหลเอ่อล้นออกมา

 

หน้าตาของเขาคล้ายคลึงกับ อู่ อวี้ มาก

 

หากผู้ใดได้เห็นคงบอกว่าสมแล้วที่ทั้งสองเป็นพ่อลูกกัน เพราะคล้ายคลึงกัน

มากจริง ๆ

 

อย่างไรก็ตาม อู่ อวี้ นั้นดูเด็ดขาดกล้าหาญบ้าบิ่น แต่จักรพรรดิโบราณดูล ้า

ลึกลึกลับ สุขุมเยือกเย็น แต่กลับมีเปลวเพลิงร้อนแรงซ่อนอยู่ภายในอย่างไม่รู้

จบสิ้น

 

ซึ่งนี่ไม่ใช่จักรพรรดิบูรพาเยว่อู่ , เฟิงซัวหยา หรือ เสิ่นอู๋เต้า

 

อู่ อวี้ ไม่เอื้อนเอ่ยสิ่งใด ลั่วผินปล่อยให้ตนเองตัดสินใจได้อย่างเต็มที่ ถึงแม้

เขาอยากจะตัดสินใจ แต่เขาก็ยังไม่มีกลอุบายที่จะทดสอบความจริงเท็จใน

ข้อนี้ เขาคงต้องรอให้จักรพรรดิโบราณแสดงตัวมาเอง การที่เขามาปรากฏตัว

แสดงถึงจุดประสงค์บางอย่างชัดเจน

 

ท่ามกลางค ่าคืนที่เต็มไปด้วยความมีชีวิตชีวา พวกเขาทั้งสองยืนตระหง่าน

กลางสายลมอาภรณ์ที่สวมใส่พริ้วไสวไปตามกระแสสายวาโย

 

” เดี๋ยวข้าจะเล่าให้ฟังถึงต้นก าเนิดและจุดสิ้นสุดทั้งหมดของเรื่องนี้ ”

จักรพรรดิโบราณยิ้มจาง ๆ บนใบหน้า เขาไม่รีบร้อนให้ อู่ อวี้ จดจ าเขาได้

ทันทีทันใด

 

อู่ อวี้ พยักหน้า

 

จักรพรรดิโบราณรู้ว่า อู่ อวี้ จะต้องไม่เชื่อใจเขาอย่างแน่นอน ดังนั้นเขาจึง

พยายามสร้างความเชื่อมั่นกับ อู่ อวี้

 

” ข้าอยู่ในทะเลลึกมานานหลายปีแล้ว ได้ค้นพบ ‘อภิโลหะเทวะปลายสุด

ธาราสวรรค์’ ที่ถูกกลบฝังหลับใหลอยู่ภายในใต้ก้นสมุทรลึก ด้วยความ

แข็งแกร่งในปัจจุบันของข้า สิ่งนี้คือสมบัติวิเศษที่อันแสนล ้าค่าอย่างสุดจะ

เปรียบปาน ข้าใช้เวลานานมากในการไตร่ตรองท าความเข้าใจ รวมถึง

พยายามท าพันธสัญญากับพลองทองสมปรารถนา แล้วข้าก็ได้ข้อสรุปว่า

‘มัน’ ไม่ใช่สิ่งที่เป็นของข้า แต่เป็นมรดกอัน ‘ว่างเปล่า’ ที่ไร้ซึ่งผู้สืบทอด ท าให้

ข้ารู้สึกผิดหวังอยู่ไม่น้อยที่ไม่สามารถครอบครองมันได้ ”

 

ขณะที่กล่าวจบเขาก็ยื่นมือออกไป เขาไม่ได้แตะต้อง อู่ อวี้ แต่ใช้นิ้วชี้มาทาง

เขา ฉับพลัน อู่ อวี้ ก็รู้สึกว่าพลองทองสมปรารถนาในร่างกายมีปฏิกิริยา

บางอย่าง ราวกับว่ามันถูกจักรพรรดิโบราณปลุกให้ตื่น

 

มันสั่นไหวอยู่ภายในร่างกายของ อู่ อวี้ ราวกับว่าก าลังตื่นเต้นบางอย่าง

 

” นี่คือสหายเก่าของข้า มันอยู่กับข้ามาประมาณ 300 ปีแล้วอยู่ด้วยกันทั้ง

กลางวันกับกลางคืน แต่ข้าก็ไม่สามารถสืบทอดมรดกของมันได้ ” จักรพรรดิ

โบราณส่ายศีรษะแล้วยิ้ม

 

สิ่งที่ อู่ อวี้ รู้ก่อนหน้านี้จักรพรรดิโบราณเป็นตัวตนอันสูงส่งน่า

สะพรึงกลัว แค่เพียงกะพริบตาก็สามารถท าให้ผู้คนนับล้านตกตาย โดยไม่

เอื้อนเอ่ยสิ่งใดสักค า เช่นดั่งตอนที่เขาสังหารชาวกุ่ยเหยียน

 

แต่ยามนี้เขาเป็นเสมือนผู้อาวุโสที่ฉลาดหลักแหลม ด้วยท่าทางที่เขาพูดคุย

กับ อู่ อวี้ ในเวลานี้ เป็นความรู้สึกที่ยากจะพรรณนา ผู้คนทั่วทั้งใต้หล้า คงคิด

ไม่ถึงว่านี่คือเทพเซียนเพียงองค์เดียวในชมพูทวีปโลกธาตุ

 

“เขาสามารถสื่อสารกับพลองทองสมปรารถนาได้! ” หมิงซวงกล่าวขึ้นอย่าง

ตื่นตระหนก ด้วยเพราะยามนี้พลองทองสมปรารถนาเลือก อู่ อวี้ แล้ว การที่

ผู้อื่นสามารถสื่อสารกับพลองทองสมปรารถนาได้มันเป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อ

จริง ๆ ยิ่งเมื่ออยู่ในมุมมองของนางด้วยแล้ว ยิ่งเหลือเชื่อเข้าไปใหญ่!

 

อู่ อวี้ รู้สึกตกใจ จักรพรรดิโบราณใช้วิธีเช่นนี้ ก็เพื่อพิสูจน์ตัวตนของเขาต่อ อู่

อวี้

 

ถึงกระนั้น อู่ อวี้ ยังคงระวังตัวเช่นเดิม ตอนนี้เขาก าลังตกอยู่ในห้วงพายุภัย

พิบัติ การตัดสินใจอะไรออกไปจะต้องมั่นใจเด็ดขาด

 

ไม่เช่นนั้นหนทางข้างหน้าอาจจะคลุมเครือเลวร้ายยิ่งกว่าเก่า

 

เวลานี้จักรพรรดิโบราณแหงนมองบนฟากฟ้าแล้วเอ่ยว่า ” ต่อมาข้าถึงเข้าใจ

อย่างถ่องแท้ว่า ส าหรับข้าแล้วคงเป็นไปไม่ได้ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าผู้อื่น

จะไม่สามารถสืบทอดมันได้ ดังนั้นข้าจึงตัดสินใจมอบมันให้แก่บุตรชายของ

ข้า แล้ววันที่บุตรชายคนส าคัญของข้าถือก าเนิดขึ้นมา เขามีความพิเศษและ

ควรค่าแก่การสืบทอด ‘พลองทองสมปรารถนา’ เป็นผู้สืบทอดเจตจ านงของ

ท่านฉีเทียนตาเซิ่น ข้ารู้ว่าบรรดาโอรสพระธิดาองค์อื่น ๆ ที่เติบโตขึ้นมา

ภายในนครเทวะ ไม่มีคุณสมบัติมากพอที่จะสืบทอดมรดกล ้าค่าชิ้นนี้

เนื่องจากเส้นทางของเต๋าพวกเขาสะดวกสบายเกินไป ด้วยเหตุนี้ข้าจึงคิด

แผนนี้ขึ้นมา ”

 

เขากล่าวถึงลูกชายคนส าคัญ ซึ่งก็คงจะเป็น อู่ อวี้ อย่างแน่นอน

 

” โดยการเอาข้าไปทิ้งไว้ที่ทวีปแห่งทวยเทพตงเสิ้ง ทิ้งไว้บนโลกมนุษย์เช่นนั้น

หรือ?” อู่ อวี้ กล่าว

 

จักรพรรดิโบราณพยักหน้าแล้วกล่าวว่า ” ใช่ … ข้าอยากให้เจ้าเรียนรู้ใน

มุมมองของมนุษย์ที่ก้าวเข้าสู่ในโลกของผู้ฝึก แตกต่างจากเหล่าโอรส

พระธิดาที่เติบโตมาอย่างสุขสบายภายในโลกผู้ฝึกตนแห่งนี้ หากมันเป็นเช่น

ดั่งที่ข้าคิดไว้ เจ้าที่สามารถยืนหยัดเติบโตขึ้นมาในโลกนั้นได้ จะกลายเป็นผู้

ไร้เทียมทาน มีจิตใจแข็งแกร่งมุ่งมั่นเด็ดเดี่ยว อย่างไม่มีผู้ใดเทียบเคียงได้”

 

อู่ อวี้ เงียบ

 

เขายังคงไม่สะทกสะท้าน มอง อู่ อวี้ แล้วพูดต่อว่า ” หลังจากคิดได้ดังนั้นก็

ด าเนินตามแผนโดยเริ่มจาก เฟิงซัวหยา เขาคือสาวกที่สิ้นหวังมาจากนิกาย

เซียนซูซัน ตอนที่ข้าไปพบเขา เขาได้ตกตายไปแล้วด้วยน ้ามือของปีศาจหาง

แถวตัวหนึ่ง ท าให้ข้าได้รู้เรื่องราวของเขาจากการควานวิญญาณ หลังจากนั้น

ข้าจึงเอาร่างของเขามาและท าให้กลับมามีชีวิตอีกครั้ง ซึ่งหมายความว่าข้า

ได้อยู่ในร่างของเขา จากนั้นข้าก็พาเจ้าเข้าสู่นิกายกระบี่สวรรค์ รับเจ้าเป็น

ศิษย์ ดังนั้นทุกสิ่งที่เจ้าพูดก็เหมือนกับก าลังพูดคุยกับข้า ”

 

ส าหรับในเรื่องนี้ อู่ อวี้ ยังไม่สามารถฟันธงได้ว่าจริงหรือเท็จ ฉะนั้นเขายังคง

ตามน ้าแสร้งพยักหน้าต่อไป

 

สิ่งที่จักรพรรดิโบราณกล่าวมานั้นหมายความว่า เฟิงซัวหยา ได้ตกตายมา

นานแล้ว แล้วจักรพรรดิโบราณก็กลายมาเป็นอาจารย์ของ อู่ อวี้ เป็นผู้มี

พระคุณที่ช่วยชีวิตของเขาเอาไว้ โดยเขาได้ยึดร่างไร้วิญญาณของเฟิงซัวหยา

ทุกอย่างที่เกิดขึ้นทั้งหมดเป็นแผนการที่จักรพรรดิโบราณได้วางเอาไว้

 

จักรพรรดิโบราณยังคงกล่าวต่อไป

 

” ในเวลานั้นที่ข้าเลือกที่ให้เจ้าไปอยู่นิกายเล็ก ๆ อย่างนิกายกระบี่สวรรค์ ก็

เพื่อให้เจ้าได้ก้าวสู่เส้นทางการฝึกฝนเป็นเซียน หลังจากนั้นข้าก็หาสถานที่

เหมาะ ๆ ให้เจ้าเติบโต แล้วข้าก็พบว่าอาณาจักรบูรพาเยว่อู่ ซึ่งอยู่ไม่ไกลจาก

นิกายกระบี่สวรรค์ ตอนแรกว่าจะให้เจ้าเติบโตในครอบครัวชาวบ้านธรรมดา

แต่ดูแล้วมันจะต้อยต ่าเกินไป ข้าก็เลยให้เจ้ากลายเป็นองค์ชายของ

อาณาจักรมนุษย์ บางทีอาจจะท าให้เจ้าแข็งแกร่งขึ้นในระดับหนึ่ง กล้าที่

ฝึกฝน ซึ่งช่วงเวลานั้นก็ประจวบเหมาะพอดิบพอดีที่จักรพรรดิบูรพาเยว่อู่ได้

ถูกลอบสังหาร ข้าจึงยึดครองร่างของเขาสร้างร่างอวตารขึ้นมา คอยท าหน้าที่

เป็นบิดาของเจ้าอยู่ไม่ห่างหาย ”

 

ความหมายของเขาก็คือการเติบโตของ อู่ อวี้ ล้วนเป็นแผนการของเขาทั้งสิ้น

ไม่ว่าจะเป็นฮ่าวเทียนซ่างเซียน , จักรพรรดิบูรพาเยว่อู่ , เฟิงซัวหยา , เสิ่นอู๋

เต้า

 

อู่ อวี้ มีข้อสงสัยแล้วพูดว่า ” ถ้าเช่นนั้นท่านจะบอกว่าพี่น้องของข้าทั้งหมด

ล้วนเป็นบุตรของท่านใช่หรือไม่? รวมทั้งอู่หยู ? ”

 

จักรพรรดิโบราณยิ้มแล้วส่ายแล้วส่ายศีรษะว่า ” คนพวกนั้นที่แก่กว่าเจ้าล้วน

เป็นลูกหลานของจักรพรรดิบูรพาเยว่อู่อย่างแท้จริง ส่วนผู้ที่อายุน้อยกว่าเจ้า

ล้วนเป็นลูกของข้า แต่เพราะในเวลานั้นข้ามิได้ท าการเปลี่ยนแปลงใด ๆ กับ

ร่างจักรพรรดิบูรพาเยว่อู่ ซึ่งก็เท่ากับว่าพวกเขาล้วนเป็นบุตรที่สืบสายโลหิต

ของจักรพรรดิบูรพาเยว่อู่ในอดีต หาได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับเจ้าแต่อย่างใด ”

 

ถึงแม้จะไม่ใช่สายเลือดที่เกี่ยวข้องกับ อู่ อวี้ แต่ อู่ อวี้ ก็นับถือพี่สาวผู้นี้อยู่

เสมอ

 

ทั้งหมดพี่จักรพรรดิโบราณกล่าวมา เป็นสิ่งที่ อู่ อวี้ ไม่อาจยอมรับได้แม้แต่

น้อย

 

จักรพรรดิโบราณยิ้มกับพูดว่า ” ข้ารู้ว่ายากที่จะยอมรับได้ แต่อย่างไรเรื่อง

ทั้งหมดนี้มันก็คือความจริง ไม่เช่นนั้นมันจะเป็นไปได้อย่างไรที่เจ้าโดน

เนรเทศออกมาจากอาณาจักรบูรพาเยว่อู่ แล้วมาพบเจอกับข้า จนน าพาเจ้า

มาสู่นิกายกระบี่สวรรค์ หลังจากนั้นก็ได้พบข้าที่แปลงเป็นเสิ่นอู๋เต้า และ

เสิ่นอู๋เต้าก็มอบพลองทองสมปรารถนาให้แก่เจ้า ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเจ้าคิดว่า

เป็นโชคชะตาน าพาเช่นนั้นหรือ แต่มันเป็นเพราะบิดาผู้นี้ส่งมอบมันให้แก่เจ้า

ต่างหาก เพียงแต่ไม่ได้บอกให้เจ้ารู้ “