กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 1143: เหมือนฝัน

ณ ค ่าคืนก่อนขึ้นครองบัลลังก์ ราวกับว่าตนเองก าลังอยู่ในห้วงนิมิตก็ไม่ปาน

 

แม้เขาจะเตรียมใจรับมือที่จะได้พบเจอกับจักรพรรดิโบราณมาแล้ว แต่

สุดท้ายจักรพรรดิโบราณก็สามารถเอาชนะความเคลือบแคลงสงสัยด้วยการ

ตอบค าถามได้ทั้งหมด นอกจากนี้ยังสามารถพูดจาโน้มน้าวใจเขาไปได้ส่วน

ใหญ่เลยทีเดียว

 

แม้จะเตรียมตัวต่อต้านมาพอสังเขปแล้ว แต่กลายเป็นว่าดันมาพบเจอกับ

เหตุการณ์ไม่คาดฝัน ทั้งไม่คาดหวังว่าจะกลายเป็นตนเองที่ถูกโน้มน้าวใจ

 

โดยเฉพาะอย่างยิ่งอีกฝ่ายเล่นลูกไม้ตลบหลังด้วยการพา อู่หยู กับ เฟิง

ซัวหยา ส่งให้เขาถึงที่ ซึ่งเรื่องนี้สร้างความวิตกกังวลแก่ อู่ อวี้ เป็นอย่างยิ่ง

เพราะมันแสดงให้เห็นว่าตัวเขานั้นอยู่ในก ามือของจักรพรรดิโบราณอย่าง

ชัดเจน

 

ฉะนั้นงานนี้ต่อให้ อู่ อวี้ พาพวกเขาไปยังที่ปลอดภัย แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า

สถานที่นั้นจะปลอดภัยจริง ๆ หรือสามารถรอดพ้นจากสายตาของจักรพรรดิ

โบราณอย่างสมบูรณ์?

 

จักรพรรดิโบราณไม่มีความกลัวใด ๆ อีกทั้งยังไม่แยแสด้วยซ ้าว่า อู่ อวี้ จะ

เชื่อหรือไม่ เพียงแค่บอกว่าเวลาจะช่วยให้ค าตอบกับเขาเอง

 

ส่งผลให้ยามนี้ข้อเท็จจริงก าลังเคลื่อนไปในทิศทางตรงกันข้ามกับจินตนาการ

ของ อู่ อวี้ ทั้ง ๆ ที่เขาต้องการสรุปอย่างรวดเร็วว่าจักรพรรดิโบราณเป็นภัย

ร้ายแรงต่อตนเองหรือไม่ แต่ดูเหมือนว่าสถานการณ์ปัจจุบันก าลังขัดขวาง

ไม่ให้เขาตัดสินใจเช่นนั้น

 

เขาคิดว่าการขึ้นครองบัลลังก์อาจเป็นหายนะอีกครั้งส าหรับตัวเขา

 

แต่เขาก็ไม่ได้คาดคิดว่าจักรพรรดิโบราณจะจากไปเอาง่าย ๆ

 

เขากล่าวว่า ” ต่อไปเจ้าอาจจะรู้ว่าข้าอยู่ที่ไหนกันแน่ ข้าไม่สามารถปรากฏตัว

หรือสื่อสารกับผู้ฝึกตนได้มากนัก นับจากนี้ภาระหน้าที่ของเหยียนหวงข้าขอ

ส่งมอบให้แก่เจ้า ข้าคิดว่าอีกไม่นานก็จะไม่มาปรากฏตัวขึ้นอีก ฉะนั้นก่อน

ออกเดินทาง ข้ามีเรื่องสองสิ่งจะต้องอธิบายให้เจ้าฟัง ”

 

อู่ อวี้ จ าได้ว่าปกติแล้วจักรพรรดิโบราณจะไม่เคยปรากฏตัวออกมาให้เห็น

 

” เชิญกล่าว ” บอกตามตรงจนถึงตอนนี้เขาก็ยังไม่เชื่อในสิ่งที่จักรพรรดิ

โบราณกล่าว ดังนั้นเขาจึงไม่สะดวกใจที่จะเรียกจักรพรรดิโบราณว่าบิดา ซึ่ง

ดูเหมือนจักรพรรดิจะไม่แยแสในเรื่องนี้

 

จักรพรรดิโบราณกล่าวว่า ” เรื่องแรกคือสาวน้อยที่อยู่เคียงข้างเจ้าที่สืบทอด

มรดกเซียนเหมือนกัน รู้สึกว่าจะชื่อเย่ซีซีใช่หรือไม่ การที่ข้าต้องสังหารบิดา

มารดาของนาง มันเป็นอะไรที่สุดวิสัยจริง ๆ เพราะพวกเขาปลุกเทพมาร

บรรพกาลขึ้นมา ไม่เช่นนั้นชมพูทวีปโลกธาตุจะตกสู่ห้วงแห่งภัยพิบัติหายนะ

ในเมื่อเขาเป็นศัตรูข้าก็ต้องลงมือสังหาร อันที่จริงข้าไม่ได้อยากให้คนกลาง

อย่างเจ้าต้องประสบกับความยุ่งยาก เจ้าจงบอกนางว่า … ถ้านางพร้อม

เมื่อไหร่สามารถมาแก้แค้นข้าได้ทุกเมื่อ เพราะนี่เป็นเรื่องส่วนตัวระหว่างข้า

กับนาง เจ้าสามารถหลีกเลี่ยงเรื่องนี้ได้ ”

 

เขาไม่คิดว่าจักรพรรดิโบราณจะรู้เรื่องของเย่ซีซีดีเช่นนี้

 

” บอกตามตรง ข้าไม่เคยคิดว่าโลกใบเล็ก ๆ อย่างชมพูทวีปโลกธาตุจะมีผู้สืบ

ทอดมรดกเซียนถึงสามคน นอกจากนี้เจ้ายังพบพวกเขาก่อนข้าเสียอีก ถ้า

หากพวกเขาไม่ใช่สหายที่ดีหรือเป็นแขนเป็นขาของเจ้า ข้าคงสังหารสองคน

นั้นไปแล้ว เนื่องจากพวกเขาได้รับมรดกเซียนในชมพูทวีปโลกธาตุ ซึ่งถือเป็น

อาณาเขตที่ข้าเฝ้าปกป้องพิทักษ์ เพราะมันคือสิ่งที่ข้าเฝ้ารอมานาน แต่ใน

เมื่อทั้งสองมีสัมพันธ์ที่ดีกับเจ้า ข้าจึงปล่อยพวกเขาให้เป็นมือเป็นเท้าคอย

ช่วยเหลือเจ้าในอนาคต ปล่อยให้พวกเขาเติบโตอย่างที่ควรจะเป็น ”

 

จักรพรรดิโบราณพูดอย่างจริงจัง

 

สรุปก็คือจักรพรรดิโบราณรู้ว่าทุกคนมีมรดกเซียน แล้วเขาก็เป็นเทพเซียน ‘ผู้

พิทักษ์’ โลกนี้ ดังนั้นมรดกเซียนที่ปรากฏขึ้นอยู่ในโลกนี้ เขาจึงมีสิทธิ์ที่จะ

ครอบครองควบคุม แต่เขาก็ไม่ได้กระท าเช่นนั้น อีกทั้งยังบอกเล่าถึงเหตุผล

ให้ อู่ อวี้ ฟัง แล้วเหตุผลที่เขายั้งมือไว้ไมตรี เพราะว่าทั้งสองเป็นกัลยาณมิตร

ที่ดีของ อู่ อวี้ ดังนั้นจึงยินดีให้พวกเขาคอยช่วยเหลือ อู่ อวี้ ในภายภาคหน้า

 

ส าหรับค าอธิบายนี้ฟังดูแล้วก็สมเหตุสมผลมากทีเดียว

 

จนถึงปัจจุบันจักรพรรดิโบราณยังไม่มีข้อบกพร่องใด ๆ

 

นับตั้งแต่ที่เขากล่าวมายังไม่มีจุดที่จะจับผิดเขาได้เลยแม้แต่น้อย ทุกสิ่งที่เอ่ย

ล้วนเป็นความจริง อีกทั้งตั้งแต่ต้นจนจบเขาแสดงถึงความจริงใจออกมาให้

เห็นเป็นอย่างมาก และการที่เขาฝึกฝน อู่ อวี้ ด้วยวิธีดังกล่าวจะท าให้เขาต้อง

ห่างจากลูก แต่เขาก็หาได้เสียใจแต่อย่างใดไม่ อีกทั้งเขายังเชื่อว่าเวลาจะ

ช่วยหาค าตอบให้กับ อู่ อวี้ เอง

 

” แล้วเรื่องที่สอง? ” อู่ อวี้ ถามแล้วเขาอย่างใจจดใจจ่อ

 

หลังจากเวลาผ่านไปเขารู้สึกว่ายังไม่อยากจะสรุปอะไรทั้งสิ้น เขาตั้งใจรับฟัง

และไตร่ตรองอย่างใจเย็นกับทุกสิ่งที่ได้ฟังในวันนี้

 

จักรพรรดิโบราณกล่าวอย่างตรงไปตรงมาว่า ” อันที่จริงข้อพิพาทระหว่างเจ้า

กับบรรพชนมารกลืนสวรรค์ ข้าเฝ้าดูเหตุการณ์ทุกอย่างมาโดยตลอด แล้วใน

ที่สุดเจ้าก็เป็นฝ่ายชนะ จนได้รับผลเก็บเกี่ยวอย่างมหาศาลนั่นก็คือร่างกลืน

สวรรค์ หลังจากนั้นจิตวิญญาณของบรรพชนมารกลืนสวรรค์ก็ถูกผนึกไว้ใน

พลองทองสมปรารถนา ซึ่งเป็นเรื่องยากที่มันจะกลับออกมายืนยันหยัดอีก

ครั้งได้ ส่วนร่างกลืนสวรรค์ของเจ้าคงจะต้องระวังให้มากหน่อย เพราะจะต้อง

ควบคุมมันให้อยู่ ไม่เช่นนั้นมันจะกลายเป็นบรรพชนมารกลืนสวรรค์ตัวต่อไป

หากเกิดเรื่องเช่นนั้นขึ้นหายนะคงจะกลับมาสู่โลกอีกครั้ง ซึ่งถ้ามันแข็งแกร่ง

จนข้าไม่สามารถก าจัดมันได้ ทั้งหมดจะกลายเป็นบาปในใจของข้า ”

 

ยิ่งฟังก็ยิ่งแย่ อู่ อวี้ รู้สึกว่าเขาไม่สามารถหลบซ่อนความลับใด ๆ จากสายตา

ของคนผู้นี้ได้เลย แต่ก็ยังมีสิ่งหนึ่งที่เขาไม่ได้พูดถึงเลยนั่นก็คือเจดีย์ล่อง

ก าเนิดกับพิภพปีศาจบรรพกาล แต่ อู่ อวี้ เอามันออกมาใช้บ่อยครั้ง ซึ่งเรื่องนี้

เขาก็น่าจะรู้เช่นกัน

 

เขาเน้นหนักมาที่ร่างกลืนสวรรค์ ด้วยเพราะต้องการให้ อู่ อวี้ ใส่ใจมันให้

มากเพื่อให้มันยังคงอยู่ในการควบคุมของเขา

 

หลังจากพูดจบเขาก็ยิ้มแล้วพูดว่า ” เอาล่ะ … สิ่งใดที่ควรพูด ข้าก็พูดไป

หมดแล้ว ศิลาอันหนักอึ้งที่อยู่ภายในใจของข้ามาหลายปี ได้ถูกปลดเปลื้อง

หมดแล้วในวันนี้ ฉะนั้นถึงเวลาเสียทีที่ข้าจะปลดปล่อยคลายอารมณ์ เมื่อเจ้า

กลายเป็นจักรพรรดิโบราณเหยียนหวงแล้ว เจ้าจงหมั่นฝึกฝนอย่าได้ชะล่าใจ

เด็ดขาด เจ้าจะได้สามารถไล่ติดตามมังกรวิญญาณเซียนบรรพกาลให้ได้

โดยเร็วที่สุด มิเช่นนั้นแล้วพวกเจ้าต้องพบเจออุปสรรคขวากหนามอย่าง

แน่นอน เนื่องจากในท้ายสุดแล้วกองก าลังของสัตว์สวรรค์ มังกรเทวะบน

สวรรค์ก็มีอ านาจอิทธิพลอยู่มิใช่น้อย โดยเฉพาะสายโลหิตของนางบนสวรรค์

หรือว่าล ้าค่าอย่างมาก ”

 

สายตาของเขาเสมือนกับแสงสว่างที่ส่องทางให้แก่ อู่ อวี้ ชั่วครู่หนึ่งแววตาที่

เขาส่งออกมาเสมือนดั่งบิดาของ อู่ อวี้ จริง ๆ

 

แม้จะแปลกประหลาดเกินไป แต่ก็แฝงไว้ด้วยความจริง

 

” บุตรชายเอ๋ย บิดาผู้นี้รู้ว่าสิ่งที่กระท ากับเจ้ามันมากเกินไป ท าให้เจ้าต้องทน

ทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส แต่บิดาผู้นี้ก็ยังจะรอ … รอว่าสักวันหนึ่งเจ้าจะ

เรียกข้าว่า ‘บิดา’ อย่างเต็มใจ”

 

พอจบประโยคนี้เขาก็ยิ้ม แล้วร่างกายของเขาก็กลายเป็น ท้องนภายามค ่า

ราตรีเป็นแสงดาราเล็ก ๆ กลืนหายเข้าไปในผืนฟ้ายามราตรีอันงดงาม หาก

มองด้วยตาเปล่าจะไม่สามารถมองเห็นเขาได้

 

เฟิงซัวหยากับอู่หยูที่ยังยืนอยู่ข้าง ๆ อู่ อวี้ ไม่กล้าเอื้อนเอ่ยถ้อยค าใดออกมา

ทั้งสิ้น พวกเขาไม่กล้าขัดขวางการสนทนาระหว่าง อู่ อวี้ กับบุคคลลึกลับผู้นี้

แต่เมื่อได้ยินเนื้อหาการสนทนาดังกล่าวก็ท าให้พวกเขาต้องประหลาดใจเป็น

อย่างยิ่ง พอจักรพรรดิโบราณจากไป เฟิงซัวหยากับอู่หยูก็รีบซักถาม อู่ อวี้ ว่า

เกิดอะไรขึ้นทันที

 

” เรื่องมันค่อนข้างซับซ้อนมากทีเดียว เอาไว้ข้าจะเล่าเรื่องทุกอย่างให้พวก

ท่านฟังในภายหลัง ยามนี้พวกท่านทั้งสองควรจะอยู่ในที่ปลอดภัยก่อน ที่นี่

คือดินแดนโบราณเหยียนหวง ส่วนที่ ๆ พวกท่านยืนอยู่คือนครเทวะแห่ง

อาณาจักรโบราณเหยียนหวง แล้ววันพรุ่งข้าจะขึ้นครองบัลลังก์กลายเป็น

จักรพรรดิแห่งอาณาจักรโบราณเหยียนหวงแห่งนี้ ”

 

พวกเขาทั้งสองไม่รู้ด้วยซ ้าว่านครเทวะแห่งนี้กว้างใหญ่เพียงใด

 

พวกเขามีข้อสงสัยมากมาย ดังนั้น อู่ อวี้ จึงแยกร่างอวตาร แล้วบอกเล่า

เรื่องราวให้คนทั้งสองฟังอย่างช้า ๆ แล้วความคิดส่วนใหญ่ของเขาหมกมุ่นอยู่

กับการครุ่นคิดเรื่องราวก่อนหน้านี้

 

แล้วเขาก็มาหารือปรึกษากับหมิงซวง

 

” เจ้าคิดว่าอย่างไร? ” อู่ อวี้ ถาม

 

” จากมุมมองของข้านะ มันก็มีความเป็นไปได้ที่เจ้าอาจจะถูกอุปถัมภ์ค ้าชูมา

ตั้งแต่ต้น อย่างที่เห็นว่าเขาสามารถสื่อสารกับพลองทองสมปรารถนาได้ ทุก

สิ่งที่เขาบอกเล่าอาจจะเป็นเรื่องจริงทั้งหมดก็ได้ ตอนยังเยาว์เจ้าเองก็ไม่ได้

ยากจนข้นแค้นอันใด แล้วเจ้าก็กลายมาเป็นเทพเซียนรุ่นที่ 2! ว่าแล้ววว …

เจ้าถึงได้โชคดีนักหนา ที่แท้เจ้าก็มีเทพเซียนคอยช่วยเหลืออยู่เบื้องหลัง

นับตั้งแต่ข้าครอบครองพลองทองสมปรารถนาชีวิตแขวนบนเส้นด้ายมาโดย

ตลอด ต้องพบเจออันตรายหลายครั้งหลายครา สุดท้ายก็ตกตายไปในที่สุด

แต่กับเจ้าไม่ว่ากี่ครั้งต่อกี่ครั้งเจ้าก็ยังรอดมาได้แถมยังมีชีวิตที่ดีกว่าเก่าอีก?

ไหนจะต าหนักเต๋าจักรพรรดิโบราณ , มหาตะวันดวงกลาง แล้วในที่สุดเจ้าก็รู้

แจ้งจากเต๋าของคนยักษ์ทองค า จนบรรลุถึงระดับสามภัยพิบัติค้นหาเต๋าได้

ส าเร็จ เจ้าไม่คิดว่าทั้งหมดนี้เป็นฝีมือของบิดาเทพเซียนของเจ้าเช่นนั้นหรือ? ”

 

ความจริงหมิงซวงหาข้อสรุปให้กับตนเอง ตั้งแต่จักรพรรดิโบราณสามารถ

กระตุ้นพลองทองสมปรารถนาให้ขยับได้แล้ว

 

อู่ อวี้ ประเมินความคิดเห็นของหมิงซวงกับตนเอง แต่เรื่องส าคัญเยี่ยงนี้เขา

จ าต้องเชื่อมั่นในความคิดของตนเอง

 

” ไม่ว่าอย่างไร คนส าคัญที่สุดในชีวิตของข้า นอกจากลั่วผิน ล้วนถูกส่งไปที่

พิภพปีศาจบรรพกาลหมดแล้ว ที่นั่นถือเป็นที่ ๆ ดีส าหรับพวกเขา อีกทั้งยัง

เหมาะสมต่อการฝึกฝนบ าเพ็ญตน นอกจากนี้ยังมีร่างกลืนสวรรค์ค่อยเข้า

ปกป้องพิทักษ์ยามฉุกเฉิน ตัวข้าซึ่งอยู่ที่นี่โดยไม่มีพวกเขาอยู่ด้วย ก็สามารถ

วางใจไปได้เปลาะหนึ่ง ”

 

ไม่ว่าจักรพรรดิโบราณจะมาดีหรือมาร้าย แต่ตอนนี้เขาได้พาอู่หยูมาที่นี่แล้ว

ดังนั้นเขาจะต้องปกป้องนางด้วยการส่งไปอยู่ที่พิภพปีศาจบรรพกาล หาก

จักรพรรดิโบราณกลายเป็นบิดาของเขาจริง ๆ การป้องกันไว้ก่อนก็ไม่ได้

เสียหายอะไรเช่นกัน อย่างไรเสียเขาก็วางแผนที่จะส่งกิเลนเงิน , หงส์ทมิฬ

ฯลฯ ไปที่นั่นอยู่แล้ว

 

อู่ อวี้ ใช้เวลาประมาณ 1 ก้านธูป เพื่อเปิดประตูเข้าสู่พิภพปีศาจบรรพกาล

หลังจากนั้นร่างอวตารของเขาก็บอกเล่าเรื่องส าคัญบางอย่างกับอู่หยู เพื่อให้

ทั้งสองรู้เรื่องอะไรเพิ่มขึ้น

 

” ความจริงแล้วเจ้าไม่จ าเป็นต้องกังวลเรื่องของพวกเราเลย ลืมไปแล้วหรือไร

ว่าพวกเราเป็นเพียงแค่มนุษย์ตัวเล็ก ๆ เท่านั้น … ” หลังจากรู้เรื่องมาได้

ประมาณหนึ่ง อู่หยูก็กล่าวกับ อู่ อวี้ เป็นเชิงต าหนิเล็ก ๆ

 

” ใช่ นั่นคือเทพเซียน … ” เมื่อเฟิงซัวหยาได้ยินว่าตนเองเป็นร่างแยกของเทพ

เซียน เขาก็พูดขึ้นด้วยความตกตะลึงเป็นอย่างยิ่ง

 

ก่อนหน้านี้เฟิงซัวหยาล่วงรู้เรื่องทุกอย่างเกี่ยวกับจักรพรรดิโบราณและ อู่ อวี้

อยู่แล้ว แต่เพราะจักรพรรดิโบราณลบความทรงจ าของเขา ท าให้เขาคิดว่า

ตนเองก็คือเฟิงซัวหยาจริง ๆ พลังของเทพเซียนช่างน่าเหลือเชื่ออัศจรรย์ยิ่ง

นัก

 

” เมื่อพวกข้าไปอยู่ที่พิภพปีศาจบรรพกาลแล้วยังไงต่อ? ”

 

” แล้วนิกายกระบี่สวรรค์อีก … ”

 

อู่ อวี้ กล่าว ” ท่านอาจารย์มั่นใจได้ เดี๋ยวข้าจะส่งคนไปที่นั่น ไม่ว่าจะเป็น

อาณาจักรบูรพาเยว่อู่ หรือ นิกายกระบี่สวรรค์ชนรุ่นหลังจะอยู่กันอย่างสงบ

สุขไปหลายชั่วอายุคน ”

 

ส าหรับคนอื่น ๆ อู่ อวี้ ก็ยังรู้สึกเป็นห่วงศิษย์พี่ซูหยานหลี่เช่นกัน แต่ว่านาง

ไม่เหมือนกับเฟิงซัวหยา ที่เปลี่ยนชีวิตของเขา อีกทั้งจักรพรรดิโบราณก็หาได้

สนใจนางแม้แต่น้อย

 

แม้ว่าคนทั้งสองจะยังกังวลอยู่บ้าง แต่ อู่ อวี้ ก็ไม่ได้ให้เวลาพวกเขาได้

พิจารณาอย่างรอบคอบอันใด ทันทีที่ประตูพิภพปีศาจบรรพกาลเปิดออก เขา

ก็พาคนทั้งสองเข้าไปด้านในอย่างรวดเร็ว ไม่นานนักพวกเขาก็ออกมายัง

อาณาเขตของปีศาจแมวในพิภพปีศาจบรรพกาล อู่ อวี้ ยังไม่ได้พูดคุยอันใด

กับพวกเขามากนัก เขาแค่ก าลังมุ่งมั่นพาทั้งสองไปยัง ‘ฐานทัพใหม่’ โดยตรง

 

” ในเมื่อเฟิงซัวหยานี้เป็นร่างแยกของจักรพรรดิโบราณ แล้วถ้าเจ้าพาเขามาที่

ฐานทัพใหม่ในพิภพปีศาจบรรพกาลด้วยเช่นนี้ จักรพรรดิโบราณจะไม่รู้

ต าแหน่งของเราเช่นนั้นหรือ? ” หมิงซวงถาม

 

 

—————————-