กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 1176: โลกเมฆาห้าสี

มหาสมุทรหลากหลายสีสัน แท้จริงแล้วเป็นประตูทางเข้าวังมังกรสี่สมุทร

ค่ายกลคุ้มกันมากมายปรากฏอยู่ตรงเบื้องหน้าเขา

 

เมฆาเบื้องหน้าของเขายามนี้ก่อตัวเป็นทรงกลมหลากสีขนาดใหญ่

ท่ามกลางม่านหมอกหนาทึบมีมังกรจ านวนนับไม่ถ้วนอยู่ด้านใน นอกจากนี้

ยังมีพายุสายอัสนีส่งเสียงค ารามดังกึกก้องไปทั่วทุกแห่งหน

 

ค่ายกลที่เห็นอยู่ในยามนี้เป็นค่ายกลที่สุดยอดยิ่ง จนสามารถสกัดกั้นได้

แม้แต่เทพเซียน

 

กล่าวได้ว่าอนุภาคของมันนั้นพลังมากกว่าค่ายกลคุ้มภัยพรมแดนเหยียนหวง

เสียอีก

 

ส่วนผู้คนที่คิดว่าจะฝ่าเข้าไป รับรองว่าจะต้องแหลกเป็นจุณไม่เหลือซาก

อย่างแน่นอน

 

เป็นที่ชัดเจนว่าค่ายกลนี้ จะต้องเป็นค่ายกลคุ้มกันของ ‘วังมังกรสี่สมุทร’

อย่างแน่นอน

 

ยามนี้ อู่ อวี้ ยืนเผชิญหน้าอยู่หน้าค่ายกลดังกล่าว ซึ่งมันท าให้เขารู้สึกกดดัน

อยู่ไม่น้อย

 

แล้วเหตุผลที่เขาอยู่ตรงนี้ เพราะว่าเขาเห็นค่ายกลดังกล่าวนั่นเอง แล้วก่อนที่

เขาจะเข้ามาในเมฆาทรงกลมขนาดใหญ่ เขาได้เห็นกระแสวังวนค่อย ๆ เปิด

ออก เริ่มปรากฏให้เห็นช่องว่าง อู่ อวี้ ใช้เนตรเพลิงจ้องมองไปยังช่องว่าง

ดังกล่าว แวบแรกเขาก็ได้แลเห็นโฉมสะคราญผู้แสนงดงามตราตรึง

 

โฉมสะคราญผู้นี้ก็คือลั่วผิน นางอยู่ในชุดกระโปรงยาวลายเมฆา เส้นเกศา

ยาวสลวยพริ้วไสว โดยเฉพาะรอยยิ้มอันแสนเบิกบานติดตาตรึงใจอย่างน่า

ประหลาด ขณะเข้ามาหา อู่ อวี้ ช่างดูมีเสน่ห์งามอย่างยิ่ง นางเองก็เห็นเขา

แล้วเช่นกันแล้วนางก็โบกไม้โบกมือแล้วกล่าวว่า ” มัวแต่ยืนตะลึงอันใดอยู่

ตรงนั้นเล่า? ”

 

เมื่อนางแลเห็น อู่ อวี้ นางรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง รีบมาหาเขาอย่างโดยเร็ว

 

ยิ่งไปกว่านั้นนางยังรู้ว่า อู่ อวี้ ตกอยู่ในอันตราย บางทีจักรพรรดิโบราณ

อาจจะตามหลังเขามา ฉะนั้นเพื่อความปลอดภัยเขาควรที่เข้ามาด้านในให้

เร็วที่สุด แล้วจะได้รีบปิดค่ายกลนี้เสีย

 

อู่ อวี้ ก็รู้เรื่องนี้เช่นกัน หากเขายังคงรั้งรออยู่ด้านนอกวังมังกรสี่สมุทร คาดว่า

ชีวิตของเขาคงไม่ค่อยปลอดภัยนัก

 

อันที่จริงเขาสามารถเข้าสู่พิภพปีศาจบรรพกาลจากภายในวังมังกรสี่สมุทร

ซึ่งจะท าให้เขาสามารถมาที่นี่บ่อย ๆ ได้ แต่มันก็จะเป็นการรบกวนนางเกินไป

ผู้ที่เข้าสู่เส้นทางแห่งเซียนจ าต้องใช้สมาธิแลความมุ่งมั่น โดยเฉพาะเมื่อนาง

ต้องเผชิญหน้ากับมหาภัยพิบัติแห่งเซียน ซึ่งเป็นอะไรที่อันตรายอย่างยิ่ง

สามารถเกิดอุบัติเหตุได้ทุกเมื่อ

 

การที่ อู่ อวี้ อยู่ที่นี่ จะรบกวนสมาธิของนาง

 

ฉะนั้นสิ่งที่ส าคัญยิ่งในยามนี้คือ การรีบเข้าไปข้างในโดยเร็วที่สุด เมื่อลั่วผินก

วักมือเรียก อู่ อวี้ เขาจึงรีบเข้าไปด้านในโดยไม่เอื้อนเอ่ยสิ่งใดอีก ถ้าไม่ติดว่า

มีเหล่าผู้อาวุโสอยู่ด้านหลังนาง ป่านนี้เขาคงพุ่งเข้าไปกอดนางไว้ในอ้อมแขน

แล้ว

 

อีกอย่างในฐานะเจ้ามังกรนางจ าต้องส ารวมกิริยา เมื่ออยู่ต่อหน้าผู้คน

จ านวนมาก ฉะนั้นนางจึงต้องอดเปรี้ยวไว้กินหวาน ถึงแม้ชายอันเป็นที่รักมา

อยู่ตรงหน้าของนางแล้วก็ตาม หลังจากก้าวเข้ามาด้านใน กล่าวได้ว่าเขาได้

เข้ามาภายในวังมังกรทะเลทั้งสี่แล้ว

 

หลังจากเขาเข้ามาแล้วลั่วผินก็รีบปิดค่ายกลอย่างรวดเร็ว ถึงแม้จะเห็นจะว่า

นี่เป็นเพียงค่ายกลธรรมดา แต่พลังอานุภาพของมันจะค่อนข้างน่ากลัวเป็น

อย่างยิ่ง ทว่าเมื่อมองจากภายใน รูปลักษณ์ของมันก็ไม่ได้น่ากลัวแต่อย่างใด

อันที่จริงทุกอย่างกลับตรงกันข้ามเพราะรูปลักษณ์ของมันวิจิตรงดงามเป็น

อย่างยิ่ง เนื่องจากมันคือค่ายกลที่คุ้มกันภัย ที่น าความปลอดภัยมาให้แก่

เผ่าพันธุ์มังกร

 

” ข้าคิดว่าเจ้าจะไม่มาเสียแล้ว ” ดวงตาลั่วผินเปล่งประกายขณะจับจ้องเข้า

มาในดวงตาของ อู่ อวี้

 

” จะท าเช่นนั้นได้อย่างไรกันเล่า … ” ส าหรับ อู่ อวี้ เพียงแค่ได้เห็นหน้านางก็

รู้สึกพอใจเป็นอย่างยิ่งแล้ว สายตาของเขายังคงจับจ้องมองตกตะลึงกับโฉม

สะคราญที่อยู่เบื้องหน้า ถึงแม้สถานที่แห่งนี้จะถูกเรียกขานว่าเป็นวังมังกรสี่

สมุทร แต่ความจริงแล้ว มันหาใช่พระราชวังไม่ มันคือโลกที่เต็มไปด้วยความ

อิสระอย่างแท้จริง!

 

เมื่อเขากวาดตามองไปรอบ ๆ

 

ก็พบว่าโลกของนี้ถูกแบ่งออกเป็น 2 ส่วน ส่วนหนึ่งเป็นมหาสมุทรอีกส่วนหนึ่ง

เป็นวังสวรรค์

 

ส่วนล่างของโลกแห่งนี้คือมหาสมุทร มันคือมหาสมุทรที่กระจ่างใสราวกับแก้

วกระจก ภายในน ้ามีพระราชวังผุดขึ้นมามากมาย ถูกสรรค์สร้างมาด้วย

ความประณีตวิจิตรบรรจง วัสดุที่ใช้ล้วนเต็มสมบัติแลวิญญาณเซียน

 

บนท้องเวหาเต็มไปด้วยเมฆาห้าหกสี และมีพระราชวังหลายแห่งถูกสรรค์

สร้างอยู่บนก้อนเมฆา

 

ทั้งโลกแห่งนี้เปรียบเสมือนอัญมณีก็ไม่ปาน สิ่งที่เขาเห็นในเวลานี้คือมังกร

จ านวนหลายพัน ด้วยพื้นที่กว้างใหญ่ไพศาล มีมังกรจ านวนนับพันเรียกได้ว่า

เหลือเฟือ ความกว้างใหญ่ของมันต่อให้มีมังกรจ านวนนับหมื่นก็ยังอยู่กันได้

อย่างสบาย ๆ

 

ไม่น่าแปลกใจเลยว่าเพราะเหตุใด พวกมังกรถึงไม่คิดจะออกไปข้างนอก มัน

เป็นเพราะในนี้งดงามตระการตากว่ามาก

 

ยิ่งกว่านั้นพลังฟ้าดินของที่นี่ก็เหนือล ้ามากมายเกินกว่านครเทวะเสียอีก

เรียกว่าพอ ๆ กับพิภพปีศาจบรรพกาลเลยทีเดียว!

 

ไม่น่าแปลกใจเลยว่าเหตุใดมังกรเทวะถึงได้อยู่ที่นี่โดยไม่สนใจโลกภายนอก

เพราะว่าวังมังกรสี่สมุทรนั้นช่างงดงามตระการตาอุดมสมบูรณ์ไปด้วยพลัง

ฟ้าดินเหนือล ้าเกินกว่าข้างนอกมากนัก อีกทั้งยังกว้างขวางอย่างยิ่ง ส่วนพวก

เขาที่อยู่ยังโลกด้านนอกไม่มีอันใดน่าสนใจอีกทั้งยังแห้งแล้งเป็นอย่างมาก

 

อย่างน้อย อู่ อวี้ ก็รู้แล้วว่าเพราะเหตุใดเผ่าพันธุ์มังกรถึงไม่ยอมให้เผ่าพันธุ์

ตนเองออกไปด้านนอก โดยเฉพาะมังกรหนุ่มสาวจะถูกสั่งห้ามไม่ให้ออกไป

อย่างเด็ดขาด

 

เนื่องมาจากตัวตนของพวกเขานั้นเป็นถึงสัตว์สวรรค์มังกรเทวะ จะไปไหนมา

ไหนล้วนเป็นจุดเด่นดูยุ่งยากเป็นอย่างยิ่ง

 

หลังจากผ่านหายนะของบรรพชนมารกลืนสวรรค์มาเป็นเวลาหลายปี จวบ

จนถึงปัจจุบันมังกรเทวะออกลูกออกหลานมามากกว่า 4,000 ตัวแล้ว จาก

จ านวนดังกล่าวแสดงให้เห็นว่าการเพิ่มปริมาณเผ่าพันธุ์ของมังกรเทวะ เป็น

อะไรที่ยากล าบากยิ่ง

 

การสืบเชื้อสายเผ่าพันธุ์นับเป็นภารกิจยิ่งใหญ่ที่สุดของพวกมันเลยก็ว่าได้

 

บางทีเผ่าพันธุ์มังกรอาจจะหวังว่าสักวันสวรรค์จะมอบความยุติธรรมให้

เพราะส าหรับพวกเขาแล้วสายโลหิตที่หายาก นับวันก็ยิ่งหายากเข้าไปอีก

จ านวนสายโลหิตเก่าแก่ก็เริ่มลดน้อยถอยลงเรื่อย ๆ ซึ่งแตกต่างจากเผ่าพันธุ์

อื่นสามารถขยายเผ่าพันธุ์ได้อย่างง่ายดาย ยกตัวอย่างเช่นยุงแลมดปลวกใน

ทวีปแห่งทวยเทพตงเสิ้ง

 

นอกจากลั่วผินกับชายชราเหล่านั้น อู่ อวี้ ยังเห็นมังกรเทวะตนอื่น ๆ อีก

มากมาย ผู้ที่ยืนอยู่เบื้องหน้า อู่ อวี้ ส่วนใหญ่แล้วอยู่ในร่างมังกรเทวะ มีแค่

ไม่กี่ต้นเท่านั้นที่อยู่ในร่างมนุษย์ พวกเขาต่างสังเกตเห็น อู่ อวี้ จากระยะไกล

บ้างก็ก าลังบินทะยานพัวพันอยู่ท่ามกลางหมู่เมหา บ้างก็ก าลังแหวกว่ายอยู่

บนน ้าทะเลใสประดุจแก้วกระจกอย่างสนุกสนาน ทุกตนดูมีความสุขมาก อัน

ที่จริงแล้วสามารถแลเห็นได้ว่ามังกรเทวะส่วนใดนั้นยังเยาว์วัยอยู่ แตกต่าง

จากมังกรทั้ง 9 ตนที่เดินทางมายังดินแดนโบราณเหยียนหวงในครั้งล่าสุด

พวกมันล้วนเป็นอาวุโสที่มีอายุอานามเก่าแก่มากที่สุดแล้ว

 

ชายชราทั้ง 9 รวมกับลั่วผิน พวกเขาคือคนที่มีสถานะสูงที่สุดในวังมังกรสี่

สมุทรแห่งนี้แล้ว ส่วนลั่วผินก็คือเจ้ามังกร เป็นนายเหนือหัวของเผ่าพันธุ์มังกร

เทวะทั้งมวล ครั้งหนึ่งมังกรปีศาจเทวะพิสุทธิ์ก็ถือเป็นผู้สมัครแย่งชิงต าแหน่ง

จ้าวมังกรเช่นเดียวกัน แต่เนื่องจากสายโลหิตของมันยังไม่อาจเทียบเท่าได้

กับ มังกรวิญญาณเซียนบรรพกาล ดังนั้นจึงถูกจัดให้อยู่ในต าแหน่ง ‘หลงจ

วิน’ ซึ่งเทียบเท่าได้กับอัครมหาเสนาบดีในเหยียนหวง มีสถานะสูงเทียบเคียง

ได้กับ ‘มหาอุปราช’ ด้วยเหตุนี้หน้าที่บางอย่างจึงถูกจัดการโดยมังกรปีศาจเท

วะพิสุทธิ์

 

ส่วนชายชราที่เหลือ มีต าแหน่งเป็น ‘เจ็ดอาวุโส’ แห่งตระกูลมังกรเทวะ ถือ

เป็นเหล่าอาวุโสสูงสุด ส่วนมังกรเทวะที่แก่กว่าพวกมัน และมีสายโลหิตไม่สูง

เท่ากับพวกมัน ล้วนตกตายไปหมดแล้ว

 

อู่ อวี้ ถูกดึงดูดโดยโลกอันแสนมหัศจรรย์นี้

 

” ท าไม … วังมังกรสี่สมุทร งดงามกว่าข้าอีกเช่นนั้นหรือ? ” ลั่วผินยืนอยู่เบื้อง

หน้าเขา พร้อมกับเงยหน้าขึ้นมองแล้วยิ้มให้ อู่ อวี้ เล็กน้อย

 

” เอ่อ ไม่อย่างแน่นอน … ” อู่ อวี้ ยิ้มเจื่อน ๆ เขาอยากจะจับมือนาง แต่

เพราะว่าในเวลานี้ มีมังกรเทวะนับพันตอนก าลังจับจ้องมองพวกเขาอยู่ แถม

ในหมู่พวกเขาเหล่านั้นยังมีมังกรน้อยที่เพิ่งจะถือก าเนิด ดวงตาของพวกเขา

ล้วนเปล่งประกาย มองภาพที่อยู่ตรงหน้าด้วยดวงตาเบิกกว้าง ด้วยเหตุนี้เขา

จึงดึงฝ่ามือของตนเองกลับ

 

เขายังไม่ทันพูดสิ่งใด หลงจวินมังกรปีศาจเทวะพิสุทธิ์ก็พูดขึ้นด้วยสีหน้าด า

คล ้าว่า ” เจ้ามังกร ข้าขอพูดบางอย่างที่อาจจะหักหาญน ้าใจท่าน ทว่า

นับตั้งแต่อดีตกาลบรรพบุรุษของเราไม่เคยให้คนนอกเข้ามาในวังมังกรทะเล

สี่ โดยเฉพาะยิ่งคนผู้นี้เป็นจักรพรรดิโบราณเหยียนหวงด้วยแล้ว หากเกิดเรื่อง

อะไรไม่ดีขึ้น แล้วคนผู้นี้กระท าการโฉดชั่วในสถานที่ของเรา คงไม่ดีนะ … ”

 

” ไม่ว่าจะเกิดสิ่งใดขึ้นตัวข้าจะเป็นผู้รับผิดชอบเอง หากวังมังกรสี่สมุทร

กระท าสิ่งใดไม่สมควร ข้าจะขออภัยด้วยตนเอง ” ลั่วผินหันหลังกลับมา

พร้อมกับกล่าวขึ้นด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยอ านาจและความเด็ดขาด

 

คาดว่าเหล่ามังกรเทวะมากมาย คงจะไม่เคยเห็นนางแสดงออกด้วยท่าทาง

ดุเดือดตาต่อตาฟันต่อฟันเช่นนี้ ดังนั้นจึงพากันนิ่งอึ้งไปพักหนึ่ง แต่อันที่จริง

แล้วคงต้องบอกว่าพวกมันไม่เคยเห็นนางแสดงท่าทางเป็นปฏิปักษ์เช่นนี้กับ

หลงจวินมาก่อน จนพวกมันสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงอย่างที่เกิดขึ้น

 

อันที่จริงแล้วภาพลักษณ์และตัวตนของนางภายในวังมังกรสี่สมุทร มักจะดู

อ่อนโยนเปี่ยมไปด้วยโอบอ้อมอารีเสมอ เหล่ามังกรน้อยไม่เคยเห็นนางมี

โทสะกับหลงจวินเช่นนี้มาก่อน ส่งผลให้พวกเขาพากันนิ่งไปด้วยความ

หวาดกลัวชั่วขณะ

 

อันที่จริงสามารถแลเห็นได้ว่า อาวุโสทั้ง 7 ก็มีความคิดเห็นเช่นเดียวกัน แต่

พวกมันก็ไม่สามารถหยุดลั่วผินได้ โดยเฉพาะเมื่อได้ยินว่านางจะขออภัยใน

ภายหลัง ทัศนคติที่มุ่งมั่นเด็ดขาดเช่นนี้ พวกมันจึงไม่รู้จะท าเช่นใดจริง ๆ

อาวุโสทั้ง 7 หันมามองหน้ากันแล้วถอนหายใจออกมาอย่างจนปัญญา บ้างก็

หันไปสบตากับ อู่ อวี้ ด้วยความขุ่นเคืองใจ

 

แต่ลั่วผินไม่ได้สนใจแม้แต่น้อย นางจับมือ อู่ อวี้ จากนั้นก็หันมากล่าวกับทุก

คนว่า ” ข้าขอแนะน า เขามีนามว่า อู่ อวี้ ไม่ว่าเขาจะมีศักดิ์ฐานะเป็นเช่นไรก็

หาได้ส าคัญไม่ เพราะเขาถือเป็นแขกคนหนึ่งในวังมังกรสี่สมุทรของเรา เรา

ไม่ได้มีแขกมานานแล้ว จงปฏิบัติตนให้ดี อย่าท าให้ตระกูลมังกรเทวะของเรา

ต้องขายขี้หน้า ”

 

คราที่แล้วลั่วผินเดินทางไปเหยียนหวง แต่ครั้งนี้ อู่ อวี้ กลับมาหานางด้วย

ตนเอง เหล่ามังกรเทวะต่างได้ยินเสียงร ่าลือเล่าอ้างเหล่านี้มานานแล้ว เรียก

ได้ว่ามันคือเรื่องซุบซิบนินทาระหว่างเจ้ามังกรลั่วผินกับจักรพรรดิเหยียนหวง

องค์ใหม่ แต่ในเวลานี้เมื่อเห็นพวกเขายืนเคียงข้างกัน พวกมันก็เข้าใจว่า

ทั้งหมดไม่ใช่แค่ข่าวลือ แต่เป็นเรื่องจริง

 

บ้างก็รู้สึกอยากรู้อยากเห็น บ้างก็ประหลาดใจ บางคนก็ให้ความสนใจและไม่

พอใจ อู่ อวี้ มาก โดยเฉพาะหลงจวินมังกรปีศาจเทวะพิสุทธิ์ มันแสดงสีหน้า

บิดเบี้ยวเป็นอย่างยิ่ง ก่อนหน้านี้ ลั่วผินยังถือมันเป็นพี่ชายคนหนึ่ง แถมยัง

พอให้เกียรติอยู่บ้าง อีกทั้งการแข่งขันแย่งชิงต าแหน่งเจ้ามังกร มันยังยอม

ถอยให้แก่นาง

 

” เอาล่ะ ทุกคนแยกย้ายกันได้แล้ว ข้าจะต้อนรับแขกด้วยตนเอง อยากจะพา

เขาเดินชมวังมังกรสี่สมุทรของเราเสียหน่อย ” ลั่วผินออกค าสั่ง

 

เขาไม่ได้พบเจอกับนางมานานพอสมควรแล้ว แถมเมื่อกี้นี้เขายังเห็นนางออก

รับหน้าเพื่อตนเอง ท าให้ อู่ อวี้ รู้สึกประทับใจมาก นับว่าคุ้มค่าแล้วที่เขาเสี่ยง

มาที่นี่

 

ในเมื่อ อู่ อวี้ เข้ามาแล้วอีกทั้งท่านเจ้ามังกรยังเอ่ยปากพูดด้วยตนเอง ด้วย

เหตุนี้ 7 อาวุโสและหลงจวินก็ไม่สามารถท าอันใดได้ พวกมันจึงแยกย้ายกัน

ออกไปด้วยโทสะทันที

 

” ท่านเจ้ามังกร การทะยานสู่สวรรค์ใกล้เข้ามาทุกขณะแล้ว อย่าปล่อยให้เขา

เหนี่ยวรั้งอนาคตของท่าน! ”

 

” ใช่ ท่านต้องขบคิดให้ชัดเจน ว่าตอนนี้มีสิ่งใดที่สมควรกระท ามากที่สุด ใน

ฐานะเจ้ามังกร อย่างน้อย ๆ ภายในวังมังกรสี่สมุทรแห่งนี้ ท่านก็ควรเป็น

แบบอย่างที่ดีให้กับลูกหลานมังกรทั้งหมดของเรา ”

 

” ลองพิจารณาดู ตระกูลมังกรเทวะของเรายอมอดทนทรมานมานานนับแสน

ปี เพื่อผลลัพธ์ในช่วงเวลานี้ ”

 

ก่อนออกมา พวกเฒ่าหัวหงอกทั้งหลายก็ยังไม่แคล้วยกความทุกข์ทรมานอัน

แสนเจ็บปวดของตระกูล มาสร้างแรงกดดันให้แก่ลั่วผิน เมื่อเห็นเช่นนี้ อู่ อวี้

ก็รู้สึกทนไม่ไหวจริง ๆ นางต้องอยู่ภายใต้แรงกดดันมหาศาล แถมยังต้อง

ปฏิบัติตัวให้เหมาะสม นับเป็นอะไรที่น่าสะพรึงกลัวมากจริง ๆ

 

” ข้าขอโทษ ที่ท าให้เจ้าต้องประสบกับความยากล าบากเช่นนี้ ” อู่ อวี้ กล่าว

อย่างเศร้าเสียใจ

 

 

ลั่วผินท าหน้ามุ่ยพร้อมส่ายศีรษะแล้วกล่าวขึ้นว่า ” อย่าได้กล่าวเช่นนั้น แค่

เจ้ามาหาข้า … ข้าก็มีความสุขมากแล้ว ข้ารู้อยู่แล้วว่าพวกเขาจะพูดสิ่งใด

มั่นใจได้ตลอดช่วงหลายปีมานี้ ข้าคุ้นชินกับการรับมือคนแก่พวกนั้นแล้ว

ถึงแม้ว่าข้าจะเคารพพวกเขา แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าข้าจะต้องปฏิบัติตาม

ทุกสิ่งทุกอย่างที่พวกเขาต้องการ ข้ามีสิทธิ์ที่จะตัดสินใจและเลือกด้วยตนเอง

”

 

นางไม่ได้ยึดติดกับตัวตนและสถานะของตนเองแม้แต่น้อย

 

นับเป็นสิ่งที่หาได้ยากยิ่ง

 

สิ่งนี้ท าให้ อู่ อวี้ รู้สึกว่า สิ่งที่นางกระท าเพื่อตนเองล้วนมีคุณค่าเป็นอย่างยิ่ง

เพราะอย่างน้อยนางก็ไม่ยอมให้ตนเองต้องผิดหวัง

 

” ไปกันเถอะ ในที่สุดก็ได้พบกัน อย่าไปสนใจเรื่องไร้สาระเลย คุยเรื่องที่ท าให้

มีความสุขกันดีกว่า ข้าจะพาเจ้าเดินชมรอบ ๆ เอง ”

 

ถึงแม้จะมีมังกรจ านวนมากกระจายตัวกันอยู่โดยรอบ แต่ในหมู่มังกร

เหล่านั้น ก็ยังมีมังกรหนุ่มสาวและลูกเด็กเล็กแดงอีกพอสมควร พวกเขาต่าง

พากันจับจ้องมายังคนทั้งสอง และแสดงท่าทางอยากรู้อยากเห็นในตัวของ อู่

อวี้ มาก พวกเขาจึงอยากรู้ว่าคนผู้นี้มีเวทย์มนตร์อิทธิฤทธิ์อันใด ถึงได้ท าให้

เจ้ามังกรลั่วผินหลงรักได้เช่นนี้?

 

 

————–

อีกบทช้าหน่อยเน้อ