กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 1182: หวนลําลึกความหลังในทวีปทวยเทพ

คราแรก อู่ อวี้ ตั้งใจว่ากลับไปที่พิภพปีศาจบรรพ

กาลจากวังมังกรสี่สมุทรโดยตรง

แต่ยามนี้เขาตัดสินใจเดินทางออกจากวังมังกรสี่

สมุทร ส่วนเหตุผลที่แท้จริง ซึ่งทำให้เขาต้องจากมา

เป็นเพราะไม่อยากจะรบกวนนาง ถึงอย่างไรการที่

เขาจะกลับมายังวังมังกรสี่สมุทรก็เป็นเรื่องง่ายดาย

อย่างยิ่ง

หลังจากพูดคุยกันเสร็จสิ้นแล้ว เขาก็เอ่ยคำอำลาจาก

วังสวรรค์

การเดินทางครั้งนี้ เขาจะต้องพยายามอย่างสุด

ความสามารถด้วยลำแข้งตัวเอง

ไหน ๆ ก็ออกมาแล้ว อู่ อวี้ จึงวางแผนว่าจะไปยัง

ทวีปแห่งทวยเทพตงเสิ้ง

เพราะเขาไม่ได้กลับมาที่นิกายกระบี่สวรรค์และนคร

จักรพรรดิเพลิงนานแล้ว

ระหว่างที่เหาะทะยานมายังทะเลตงไห่ ก็ยังไม่เห็นว่า

จักรพรรดิโบราณจะเริ่มลงมือทำอันใด

วันเวลาผันผ่านมาได้หนึ่งปีแล้ว

เมื่อมองดูโลกอันแสนสงบสุขนี้ อู่ อวี้ ก็รู้สึกว่าตนเอง

ระแวงมากเกินไป

” ถ้าซูซ่างเซียน เป็นมารดาของข้า … หากได้เจอนาง

ไม่รู้ว่าจะเป็นเช่นไร?”

แม่ผู้เป็นมนุษย์ของ อู่ อวี้ ด่วนจากโลกนี้เร็วเกินไป

บิดาของเขาซึ่งเป็นฮ่องเต้ก็ให้การดูแลเอาใจใส่ต่อ

เขาน้อยมาก ทำให้ความทรงจำดี ๆ เกี่ยวกับผู้เป็น

บิดามีแค่เพียงเล็กน้อยเหลือเกิน

จักรพรรดิโบราณเหยียนหวง และ ซูซ่างเซียน

” สองคนนี้เป็นบิดามารดาของข้า … ” อู่ อวี้ รู้สึก

แปลกใจไม่น้อย ที่จู่ ๆ ก็มีความคิดผุดขึ้นมามากมาย

แต่ความรู้สึกลึก ๆ ของเขาก็ยังบอกว่า มันไม่น่าจะ

ใช่เรื่องจริง

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้เขาได้กลับไปเขตทวีปแห่งทวยเทพ

ตงเสิ้ง

ที่แรกก็คือหมู่เกาะตงหยางทั้งสี่

ครั้งหนึ่งที่นี่เคยเป็นอาณาเขตของผู้ฝึกตนนอกรีต

หลังจากจักรพรรดิมารถูกสังหารกองทัพหลักของ

ทวีปแห่งทวยเทพก็มาควบคุมที่นี่ ทำให้สถานการณ์

ยามนี้ดีขึ้นมาก

ไม่มีผู้ใดต้องเจ็บปวดเหมือนเมื่อก่อน

เนื่องจากว่า อู่ อวี้ เคยไปยังพิภพปีศาจบรรพกาลซึ่ง

อุดมสมบูรณ์ไปด้วยพลังฟั้าดิน ดังนั้นพลังฟั้าดินของ

ที่นั่นกับทวีปแห่งทวยเทพตงเสิ้งจึงแตกต่างกันมาก

ไม่น่าแปลกใจเลยว่าเพราะเหตุใดผู้ฝึกตนของที่นี่ถึงมี

ความแข็งแกร่งอยู่แค่ระดับก่อร่างกำเนิดจิตเทวะ

อันดับแรกก็มายังอาณาจักรบูรพาเยว่อู่ มาที่นคร

หลวงเพื่อมาดูสถานที่ที่เขาเติบโต

ถนนหนทางและพระราชวังของที่นี่ดูคุ้นเคยเป็นอย่าง

ยิ่ง

ก่อนหน้านี้เขาได้ส่งคนมาประจำการอยู่ที่นครหลวงอู่

แล้ว ทั้งได้แจ้งกับเหล่าราษฎรว่า อนุชา อู่ อวี้ ได้พา

ตัวราชินีอู่หยูไปฝึกฝนบำเพ็ญตน เมื่อนางกลับมา

น่าจะมีพลังมหาศาล นอกจากนี้ผู้คนที่ อู่ อวี้ ส่งมาก็

ไม่ได้ต่างจากเซียนเหรินแต่อย่างใด ดังนั้นจึงทำให้

อาณาจักรบูรพาเยว่อู่มั่นคงมีเสถียรภาพอย่างมาก

แม้แต่อาณาจักรที่อยู่โดยรอบ ยังล่วงรู้ว่าอาณาจักร

บูรพาเยว่อู่ นั้นมีเซียนเหรินนามว่า อู่ อวี้ ปกครอง

ดูแลอยู่

แล้วครั้งหนึ่งเขาเคยเป็นองค์ชายแห่งอาณาจักร

บูรพาเยว่อู่มาก่อน

อู่หยูอยู่ในพิภพปีศาจบรรพกาลมานานแล้ว นางจึง

คิดถึงอาณาจักรบูรพาเยว่อู่เป็นอย่างยิ่ง เมื่อเขาเห็น

ถนนหนทางเหล่านี้ เขาก็นึกถึงยามที่ตนเคยมุ่งมั่น

ฝึกฝนวรยุทธอย่างหนักอยู่ที่นี่

เขาไม่ได้ทำลายความสงบสุขของที่นี่ แต่เลือกจะมุ่ง

หน้าไปยังนิกายกระบี่สวรรค์ทันที ที่นี่คือจุดเริ่มต้น

ของความฝัน

นอกจากนี้ยังมีคนเหยียนหวงประจำการที่นี่ จึงทำให้

นิกายกระบี่สวรรค์แข็งแกร่งเจริญรุ่งเรืองขึ้นมาก

เรียกได้ว่าทิ้งห่างนิกายเซียนซูซันมากมายหลายขุม

สาวกจำนวนมากอยู่ในระดับสร้างแกนนภาและ

ระดับตำหนักม่วงทะเลมรกต ทั้งหมดนี้ล้วนอยู่กับ

พรรคนิกายชั้นนำของทวีปแห่งทวยเทพตงเสิ้ง

ยอดเขาหยานลี่

พระราชวังของซูหยานหลี่นั้นยอดเยี่ยมเป็นอย่างยิ่ง

มีเหล่าศิษย์รับใช้มากมายอยู่บนภูเขา อู่ อวี้ นั่งมอง

เหล่าศิษย์รับใช้ให้อาหารนกกระเรียนอยู่ห่าง ๆ ปลูก

พืชพันธุ์วิญญาณเซียน นั่งมองผู้ฝึกตนใช้เคล็ดกระบี่

บินจักรพรรดิบินฉวัดเฉวียนไปมา มองภูเขาอันเขียว

ชอุ่มที่แสนยอดเยี่ยมแห่งนี้ เหมือนเขาย้อนเวลา

กลับไปในอดีตอย่างไรอย่างนั้น

หลุมฝังศพของเสิ่นอู๋เต้ากลายเป็นห้วงลึกที่นำไปสู่

เส้นทางเซียนบรรพกาล

อู่ อวี้ ทำการกราบสามครั้งคำนับเก้าครั้ง รินสุรา

หน้าหลุมฝังศพ หลังจากนั้นเขาก็มาที่วังของซู

หยานหลี่ เวลานี้นางกำลังยืนเหม่อมองไปยังทิศทาง

อันไกลโพ้น

“ ศิษย์น้อง เจ้ากลับมาแล้ว ”

เมื่อนางเห็น อู่ อวี้ นางก็ร่ำไห้ออกมาอย่างดีใจ อู่ อวี้

ยังจำได้ดีในวันที่เขาได้แลเห็นนางครั้งแรก มันช่าง

วิเศษยิ่งนัก จวบจนทุกวันนี้นางคงตราตรึงอยู่ใน

หัวใจของ อู่ อวี้

“ข้าได้ยินมาว่าเจ้าพาอาจารย์ไปฝึกที่อื่น” ซูหยานหลี่

กล่าวทั้งน้ำตา

“ คราวนี้ข้าจะพาท่านไปที่นั่นด้วย ไว้บรรลุระดับจิต

เทวะ ค่อยกลับมาก็ไม่มีปัญหาอันใด ” อู่ อวี้ จับนาง

แล้วยิ้มให้อย่างอบอุ่น

“จริงหรือ? ” ซูหยานหลี่เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

“ตามข้ามาสิ” อู่ อวี้ พานางขี่เมฆาตลบฟั้าติดตามมา

ด้วย

“เดี๋ยวข้าจะแจ้งข่าวกับคนอื่น ๆ” หลังจากนั้นนางก็

ส่งยันต์สื่อสารแจ้งข่าวให้แก่คนสนิทสองสามคน แล้ว

ก็บอกสหายของนาง ซึ่งถือเป็นเรื่องที่ดีเพราะเขา

ต้องการพานางออกไปจากที่นี่นานแล้ว

หลังจากออกมาได้ไม่ไกลนัก เขาก็แวะไปที่ยอดเขา

ใกล้เคียงแห่งหนึ่ง ภายในยอดเขานี้มีหลุมฝังศพมี

ปั้ายชื่อเขียนว่า : จิ่วเอ๋อของอู่อวี้

ซูหยานหลี่ไม่ได้ติดตามเข้ามาด้วย

ศพของนาง ได้มลายหายไปท่ามกลางระหว่างสวรรค์

และปฐพีตราบชั่วนิรันดร์

อู่ อวี้ หยุดชั่วครู่แล้วจากไป

” ถ้าบอกว่าทุกอย่างคือแผนที่จักรพรรดิโบราณได้

วางไว้ แล้วเรื่องของจิ่วอิงที่ทำให้เราเกือบสังหารนาง

มันจะเป็นแผนของเขาด้วยหรือไม่? ”

ยังคงไร้ซึ่งคำตอบสำหรับคำถามนี้

ต่อจากนั้น อู่ อวี้ ก็พาซูหยานหลี่มาที่นครจักรพรรดิ

เพลิง นี่คือสถานที่ที่เขาได้พบกับลั่วผิน นคร

จักรพรรดิเพลิงค่อนข้างกว้างใหญ่เป็นอย่างมาก ซึ่ง

ถือได้ว่าเป็นหนึ่งในอาณาเขตของชาวเหยียนหวง อีก

ทั้งผู้คนที่นี่ยังรู้ด้วยว่า อู่ อวี้ กลายเป็นจักรพรรดิอวี้

ไปแล้ว ส่วนจอมจักรพรรดิก็มีสัมพันธ์อันดีกับ อู่ อวี้

เวลานี้จอมจักรพรรดิมองเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วย

ความเคารพ ดูเหมือนจอมจักรพรรดิจะมีชีวิตที่ดีอยู่

ไม่น้อยฉะนั้นเขาจึงไม่อยากจะรบกวน

อีกอย่างเพราะเขาต้องการไปที่นิกายเซียนซูซันอีกสัก

ครั้ง

ตำแหน่งสูงสุดของยอดเขาชิงเทียนซูซัน เป็นที่พัก

อาศัยของ 7 เซียนกระบี่ อู่ อวี้ ร่อนลงมายังสถานที่

ร่ำลือว่าสถานที่แห่งนี้สามารถมองเห็นวังสวรรค์ได้

แต่วันนี้มีโอกาสได้กลับมาดูอีกครั้ง เขาพบว่าวัง

สวรรค์ที่แท้จริงช่างอยู่ห่างไกลเหลือเกิน

“ท่านคือ … ”

เซียนกระบี่เทียนซู, เซียนกระบี่เทียนเสวียน, เซียน

กระบี่เทียนจี, เซียนกระบี่เหยากวง ฯลฯ ต่างตก

ตะลึงเมื่อเห็นว่าผู้นี้ก็คือ อู่ อวี้

” อู่ อวี้ … ”

นั่นเพราะพวกเขาได้ยินมาจากชาวเหยียนหวงว่ายาม

นี้ อู่ อวี้ ได้กลายเป็นเจ้าผู้ครองโลกไปแล้ว

ดังนั้นเมื่อเซียนกระบี่เทียนซูเห็นเขา ก็รีบคุกเข่าลง

กับพื้นอย่างลนลาน

” เอาล่ะ ๆ ลุกขึ้น ๆ อย่าทำเช่นนี้ ”

“ขอรับ ขอรับ!”

พวกเขารีบลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว

อู่ อวี้ มองไปที่เซียนกระบี่กุ้ยหยางแล้วเอ่ยถามขึ้นว่า

” ท่านได้รู้ข่าวคราวของหนานกงเหว่ยบ้างหรือไม่? ”

เซียนกระบี่กุ้ยหยางตัวสั่นลนลาน ไม่กล้าที่จะสู้หน้า

อู่ อวี้ เมื่อโดนถามเช่นนี้มันจึงกล่าวอย่างกระดาก

อายว่า ” กะ.. ก็พอทราบข่าวอยู่บ้าง นางได้ส่งยันต์

สื่อสารมาแจ้งข่าวกับข้าว่านางสบายดี ”

อู่ อวี้ พยักหน้าแล้วตอบกลับไปว่า ” ดีแล้ว จากที่ข้า

เห็นน่าสบายดีจริง ๆ นั่นแหละ ท่านหายห่วงได้เลย

แต่ดูเหมือนนางคงจะไม่สะดวกที่จะกลับมา ฉะนั้นข้า

จะมอบสิ่งของบางอย่างให้แก่พวกท่านเอาไว้ฝึกตน

จงรับมันไปซะ ”

หลังจากกล่าวจบ อู่ อวี้ ก็หยิบถุงจักรวาลออกมา

พร้อมหยิบสมบัติล้ำค่ามอบให้แก่พวกเขา

” มะ… มิได้ ข้ารับไม่ได้ ” นั่นเป็นเพราะว่าพวกเขา

เคยสร้างความยากลำบากให้แก่ อู่ อวี้ มาก่อน จึง

รู้สึกกระดากอายไม่น้อย

” รับไปเถอะ อย่างน้อยครั้งหนึ่ง ข้าก็เคยเป็นศิษย์

ของซูซัน ”

เมื่อได้ยิน อู่ อวี้ กล่าวเช่นนั้นพวกเขาจึงยอมรับมันไว้

ครั้งหนึ่งเซียนกระบี่เทียนจีเคยขึ้นชื่อว่า ผู้ที่เกือบจะ

ได้เป็นอาจารย์ของ อู่ อวี้ แต่วาสนาของทั้งสองก็

ไม่ได้ต้องกัน ปัจจุบันเขากลายเป็นคนแก่บ่อน้ำตาตื้น

แล้วกล่าวว่า ” ครั้งหนึ่งเราเคยทำไม่ดีกับเจ้า แต่ยาม

นี้ … ”

” อดีตมันก็คืออดีต หาใช่เรื่องสำคัญไม่ ”

ปัจจุบันเขายืนอยู่ในตำแหน่งที่สูงมากพอ ดังนั้นเขา

จึงไม่ยี่หระหรือใส่ใจกับความขุ่นเคืองเมื่อครั้งอดีตอีก

แล้ว

เขายังต้องการไปพบเจอใครอีกคน

คนผู้นั้นก็คือจิ่วอิง

อู่ อวี้ ต้องการพาเขาไปยังพิภพปีศาจบรรพกาล ที่

นั่นเหมาะสมกับเขาเป็นอย่างยิ่ง

หลังจากนั้นเขาก็มาถึงห้วงทะเลปีศาจอนันต์

หลังจากนั้นเขาก็มุ่งลงสู่เบื้องล่าง แล้วตรงไปยัง

สถานที่สำคัญที่สุดทันที

” ผู้ใดกล้าบุกรุกห้วงสมุทรเมฆาลวงตาของข้า!” อู่ อวี้

สัมผัสได้ถึงการเคลื่อนไหวครั้งใหญ่ มังกรตัวใหญ่บิน

ลงมาจากฟากฟั้าสู่เบื้องล่าง หลังจากนั้นก็กลายร่าง

เป็นสตรีชุดแดง นางคือจักรพรรดิจู้

“ จักรพรรดิอิงอยู่ไหน? ” อู่ อวี้ ถามนาง

เมื่อเห็นว่าผู้บุกรุกนี้คือ อู่ อวี้ นางก็ตกตะลึงเป็น

อย่างยิ่ง

ความสัมพันธ์ที่ไม่ค่อยดีนักระหว่างลูกศิษย์ของนาง

วูซาน เซี่ยชือ กับ อู่ อวี้ ทำให้นางรู้สึกอึดอัดลำบาก

ใจ

“ จักรพรรดิอิงตายไปหลายวันแล้ว เป็นการตาย

อย่างลึกลับ! ”

“ หืม? ”

อู่ อวี้ รู้ว่าจะต้องเป็นฝีมือของหนานกงเหว่ยอย่าง

แน่นอน แม้ว่านางจะไม่มาลงมือด้วยตนเองก็ตาม

อย่างไรเสียนางก็จะต้องแก้แค้น ต่อให้มีมารดาบุญ

ธรรมคนใหม่แล้วก็ตาม

“แล้วจิ่วอิงล่ะ?”

“มะ ไม่รู้ ข้าไม่รู้ … ” จักรพรรดิจู้ไม่กล้าพูดอะไร

มากมายเมื่ออยู่ต่อหน้า อู่ อวี้

เมื่อจักรพรรดิอิงตกตายไปแล้ว จิ่วอิงจะต้องจากไปที่

ไหนสักแห่งอย่างแน่นอน ดังนั้น อู่ อวี้ จึงร้องตะโกน

เรียกขานนามเขาโดยตรง เสียงของเขาทรงพลังเป็น

อย่างมากสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งทวีปแห่งทวยเทพตง

เสิ้ง

หลังจากนั้นเขาก็แยกร่างอวตารออกเป็นหมื่นร่าง

แล้วกระจายตัวไปยังทิศทางต่าง ๆ เพื่อตามหาจิ่งอิง

ในที่สุดวันหนึ่งเขาก็พบจิ่วอิงจนได้ เขาไม่ได้อยู่ที่ทวีป

แห่งทวยเทพ แต่ไปอยู่ยังเกาะ ๆ หนึ่งทางทิศ

ตะวันตกของทวีปแห่งทวยเทพตงเสิ้ง กำลังปิดด่าน

ฝึกตนอยู่

เมื่อรู้ตำแหน่งที่แน่ชัด อู่ อวี้ ก็พาซูหยานหลี่มายัง

สถานที่ดังกล่าว เขาเปิดถ้ำที่จิ่วอิงใช้เป็นที่ปิดด่านฝึก

ตน จิ่วอิงออกจากการปิดด่านฝึกตนแบบงง ๆ เมื่อ

เห็น อู่ อวี้ เขาก็แทบไม่อยากจะเชื่อสายตา

ภาพอดีตที่ผ่านมายังคงอยู่ในใจของเขา

ตอนนั้นเขายังเป็นเพียงเด็กหนุ่มผู้อ่อนเยาว์

” สหายเอ๋ย เจ้ายังอยากกลายเป็นเทพเซียนในหมู่

ปีศาจอยู่หรือไม่? ” อู่ อวี้ ถามเขายิ้ม ๆ

” อยากสิ ข้าพยายามมุ่งหน้าไปยังดินแดนโบราณเห

ยียนหวง ตะ แต่ข้าก็ล้มเหลว … อู่ อวี้ … ”

เขาร่ำไห้ออกมาอย่างมีความสุข

“ท่านพ่อของข้าตายแล้ว” เขากล่าวอย่างเศร้าใจ

“ นี่คงเป็นเพราะเวรกรรม เวลาผ่านมาหลายปีแล้ว

แต่ข้าก็ไม่สามารถหยุดมันได้ ” อู่ อวี้ กล่าว

ในตอนนั้นเขาทำได้แค่พยายามขัดขวางหนานกง

เหว่ยไม่ให้สังหารจิ่วอิง แล้วครานั้นคือการ

เปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของเขา

” ความหมายว่าเป็นฝีมือของหนานกงเหว่ย … ” เขา

ไม่คิดว่านางจะลงมือด้วยตนเอง

อย่างไรเสียอยู่ในพิภพปีศาจบรรพกาล ก็ไม่มีทางที่

เขาจะพบกับหนานกงเหว่ยอีก อู่ อวี้ ตั้งใจจะบอก

เขาเกี่ยวกับเรื่องนี้

“ แล้ว…เจ้าคิดจะล้างแค้นนางหรือไม่?” อู่ อวี้ ถาม

” ถึงแม้มันจะน่าโศกเศร้ามากเพียงใด แต่ข้าจะหยุด

บ่วงกรรมการล้างแค้นยังไม่มีวันจบสิ้นนี้ไว้ที่ตนเอง

ถ้าข้าสามารถออกจากทวีปแห่งทวยเทพนี้ได้ ถือว่า

ข้าได้ไถ่บาปให้ท่านพ่อแล้ว”

โชคดีที่เขายังเป็นเด็กชายคนเดิม และยังไม่ถูกความ

เกลียดชังครอบงำจิตใจ

” ถ้าเช่นนั้น ข้าจะพาเจ้าไปดูโลกอันกว้างใหญ่ ”

จิ่วอิงพยักหน้าแล้วกล่าวว่า ” ตกลง! โลกใบนี้มันช่าง

กว้างใหญ่ไพศาลจริงอย่างที่เจ้ากล่าว นอกจากทวีป

แห่งทวยเทพ ยังมีดินแดนโบราณเหยียนหวง และ

มหาสมุทรอันแสนกว้างใหญ่ไพศาล”

อู่ อวี้ ยิ้มแล้วกล่าวว่า ” เจ้าจะได้เห็นโลกที่เจ้ากล่าว

มา แต่อันที่จริงแล้วมันเป็นแค่โลกเล็ก ๆ ยังมีโลกที่

กว้างใหญ่กว่านั้นอีกมาก ”

หลังจากนั้นเขาก็เปิดประตูพิภพปีศาจบรรพกาล!

“นี่มันอะไร?”

” ก็ที่ ๆ ข้าจะพาเจ้าไปไงเล่า เดี๋ยวเจ้าก็รู้ ”

หลังจากนั้นเขากวักมือเรียกซูหยานหลี่เข้ามา

อู่หยู, เฟิงซัวหยา, ซูหยานหลี่ , จิ่วอิง พวกเขาเหล่านี้

ล้วนเป็นคนสำคัญของ อู่ อวี้ และเขาอยู่ในทวีปแห่ง

ทวยเทพ

“โลกที่กว้างใหญ่กว่านี้?”

จิ่วอิงคุณเคยกับมุมมองโลกที่ผิดกลับตาลปัตร

เมื่อพวกเขามาถึงพิภพปีศาจโบราณ ก็พบเห็นกับโลก

ที่แสนงดงามจากที่สูง พวกเขาตกตะลึงด้วยความไม่

อยากเชื่อ

“ท่านอาจารย์” ซู่หยานหลี่เห็นเฟิงซัวหยา นางก็ร่ำไห้

ออกมาด้วยความดีใจ

นี่คือการพบเจอกันอย่างไม่คาดคิดในพิภพปีศาจ

บรรพกาล

ตอนนี้กลุ่มของเขามีทั้งหมด 7 คนด้วยกัน

” เมื่อปีศาจสามารถผ่านมหาภัยพิบัติแห่งปีศาจไปได้

ก็จะกลายเป็นเทพปีศาจ เจ้าสามารถเป็นเทพปีศาจที่

โลกนี้ได้นอกจากชมพูทวีปโลกธาตุ โลกแห่งนี้มีชื่อ

เรียกว่าพิภพปีศาจบรรพกาล นอกจากนี้ยังมีปีศาจจิ่

วอิง มันเป็นเทพปีศาจ ผู้คนต่างเรียกขานมันว่า :

เทพจิ่วอิง ”

เมื่อจิ่วอิงได้ยินประโยคนี้ ดวงตาของเขาก็เปล่ง

ประกายขึ้นมาในทันที

—————

กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ