กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 1184: การเดินทางอันนาตื่นตระหนก

อู่ อวี้ รู้สึกปวดเศียรเวียนเกล้าขึ้นมาทันที!

สิ่งที่เกิดขึ้นกับเรือรบอนันต์กาลเป็นสัญญาณบอก

เหตุว่า เวลานี้เรือรบกำลังถูกราชินีปีศาจกุหลาบรัด

ตรึง!

หนานซาน หวางเยว่ ก็ตกตะลึงกับสิ่งที่เกิดขึ้น

เช่นกัน

“ ที่นี่ไม่ได้อยู่ใกล้กับอาณาเขตของราชินีปีศาจ

กุหลาบเสียหน่อยนี่นา? มันใกล้อาณาเขตของเทพจิ่

วอิง!”

สิ่งที่เขาคิดถูกต้องแล้ว

เมื่อ อู่ อวี้ คิดได้ว่าที่นี่คืออาณาเขตของเทพจิ่วอิงมัน

ก็ทำให้เขารู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาก ในตอนแรกเขา

ค่อนข้างรู้สึกกังวล

หนานซาน หวางเยว่ ไม่ได้ตั้งใจไปชนกับต้นพฤกษา

จนถูกราชินีปีศาจกุหลาบจับไว้เช่นนี้

ภายในใจเขาคิดว่าตนเองช่างสะเพร่าเสียจริง ๆ แต่

ถ้าในอาณาเขตที่เขาล่องนาวามานี้ ยังไม่ได้เข้าสู่

อาณาเขตของเทพจิ่วอิง แล้วร่างกายของราชินีปีศาจ

กุหลาบจะใหญ่มากเพียงใดกัน!

” จะทำอย่างไรกับเทพปีศาจตัวนี้ดี ” เมื่อเย่ซีซีได้ยิน

เช่นนี้ก็มีอาการตื่นตระหนกเล็กน้อย ขณะที่อีก 4

คนหน้าซีดเผือดเมื่อรู้ว่าต้องเผชิญหน้ากับฝั่ายตรง

ข้ามที่มีตัวตนระดับเทพเซียน

” อย่าตื่นตระหนก อยู่ในนั้นอย่าขยับ ”

ตามสถานการณ์ยามนี้เขาจำเป็นต้องลำดับ

ความสำคัญก่อนหลัง เขาไม่ได้รู้สึกลนลานหรือเป็น

ทุกข์ใจแต่อย่างใด เพียงแค่กำลังหาทางออกจาก

อันตรายตรงหน้าเท่านั้น

ปกติลำพัง อู่ อวี้ สามารถหลบหนีจากเงื้อมมือของ

ราชินีปีศาจกุหลาบได้อย่างง่ายดาย เพราะเขา

สามารถใช้เมฆาตลบฟั้ากระโดดออกไปจากจุดสุ่ม

เสี่ยงได้ทันที เช่นดั่งครั้งล่าสุดที่เขาต้องเผชิญหน้ากับ

นาง ซึ่งนางก็คว้าน้ำเหลวในการจับตัวเขา

ทว่าครั้งนี้แตกต่างออกไป เพราะมีคนสำคัญติดตาม

เขามาด้วย!

เขาต้องรีบหาทางออกให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้!

อู่ อวี้ ลอยตัวอยู่ด้านนอก ขณะที่เรือรบอนันต์กาล

กำลังถูกเถาวัลย์พฤกษารัดตรึงอย่างเหนียวแน่น นั่น

เป็นเพราะว่าเถาวัลย์ดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของ

ร่างกายราชินีปีศาจกุหลาบจึงแข็งแกร่งเหนียวแน่น

เป็นอย่างยิ่ง และวงเวทย์เรือรบอนันต์กาลกำลัง

พยายามต่อต้านอยู่ ปราณกระบี่จำนวนมากพุ่งเฉือน

ตัดเถาวัลย์ที่กำลังพันธนาการรอบ ๆ นาวา

ขณะเดียวกันจำนวนของเถาวัลย์ก็พวยพุ่งขึ้นมาเพิ่ม

มากขึ้น! รัดพันธนาการนาวาอย่างไม่มีสิ้นสุด

ยามนี้เรือรบอนันต์กาลเป็นเสมือนดั่งสัตว์ร้ายตัวเล็ก

ๆ ที่ถูกขังอยู่ในกรง ในเวลานี้ หนานซาน หวางเยว่

ไร้ซึ่งหนทางอื่นนอกจากเฝั้าดู อู่ อวี้ เพียงเท่านั้น

มาถึงตอนนี้เขารู้สึกเสียใจและสับสนอยู่ไม่น้อย

อู่ อวี้ มองออกไปบนพื้นดินด้านนอก ภายในรัศมี

หนึ่งร้อยลี้มีเถาวัลย์เถากุหลาบหนามแหลมจำนวน

นับไม่ถ้วน พวยพุ่งออกมาจากพื้นดิน

มีจำนวนอยู่นับหมื่น!

ตรงเบื้องหน้าของ อู่ อวี้ คือกุหลาบสีแดงเข้มขนาด

ใหญ่งอกออกมาจากเถาวัลย์ เมื่อมันเบ่งบานออกโฉม

สะคราญก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง เส้นผมสีดำขลับยาว

สยายราวกับธารน้ำตกไร้ซึ่งร่องรอยมลทิน ผิวพรรณ

ขาวสะอาดหมดจดละเอียดอ่อนละมุน สร้างขึ้นมา

จากพื้นฐานความงดงามที่สุดของเผ่าพันธุ์มนุษย์

แม้ในยามคับขันถึงเพียงนี้ เมื่อ หนานซาน หวางเยว่

เห็นหญิงงามดังกล่าวก็ยังมีอารมณ์ที่จะสอดส่อง

สายตาลามกของเขา แล้วร้องตะโกนขึ้นว่า ” ข้าจะ

ขอช่วยด้วยอีกแรง เทพปีศาจตนนี้งดงามหมดจดเสีย

นี่กระไร ข้าพอมีโอกาสที่จะเสพสุขกับนางบ้าง

หรือไม่! ”

” ไอ้เจ้าคนไร้ยางอาย! ” เย่ซีซีกับเจ้าแมวหลานหลาน

ต่างจ้องมองมาที่เขาในเวลาเดียวกัน ทั้งสองรับไม่ได้

กับงานอดิเรกแสนลามกของพี่ชายหนานซานผู้นี้

ส่วน อู่ อวี้ ไม่มีเวลาที่มานั่งสนใจเขา

หลังจากปีศาจกุหลาบได้เห็น อู่ อวี้ มันก็ยังคงเส

แสร้งแสดงท่าทางน่ารักพูดคุยกับเขาด้วยน้ำเสียง

ออดอ้อนน่าสงสารว่า ” พี่ชาย ครั้งก่อนหน้านี้พี่ชาย

บอกว่าลองคิดใคร่ครวญใหม่ดูอีกที เห็นหรือไม่ว่าข้า

ไม่ได้ต้องการทำร้ายท่าน เพียงแค่ต้องการไปยังพิภพ

ดาราเท่านั้น ส่วนประตูพิภพดาราข้าก็จะมอบให้กับ

ท่าน ข้าขอให้คำสัตย์สาบานกับท่านว่าเมื่อข้าไปสู่

โลกพิภพดารา ข้าจะไม่สร้างความเสียหายใด ๆ

ให้แก่โลกนั้นอย่างเด็ดขาด พี่ชายโปรดช่วยข้าได้

หรือไม่ ไม่ว่าท่านจะมีข้อเสนอใด ข้าล้วนตอบสนอง

ให้แก่ท่านได้ทุกอย่าง ”

ด้วยรูปลักษณ์และน้ำเสียงเช่นนี้รับรองว่าคงมีคนไม่

มากที่จะปฏิเสธนางได้ลงคอ ด้วยเพราะนางนั้นมี

ใบหน้าที่แสนสละสลวยงดงามน่าประทับใจเป็นอย่าง

ยิ่ง

อู่ อวี้ ยังไม่ทันได้ตอบสนองใด ๆ อันที่จริงพูด

เหล่านี้ล้วนเป็นการข่มขู่คุกคามจากนาง เพราะ

ปัจจุบันเขายังอยู่ภายใต้การควบคุมของนาง!

อู่ อวี้ กวาดตามองไปรอบ ๆ แม้ในความเป็นจริงเขา

ยังไม่สามารถมองเห็นร่างที่แท้จริงของปีศาจกุหลาบ

ได้ สิ่งที่เห็นคือเถาวัลย์ขนาดใหญ่พร้อมกับดวงตาคู่

ใหญ่คู่หนึ่ง

ทันใดนั้นเขาก็คิดขึ้นมาได้!

” ร่างกายของปีศาจกุหลาบตัวนี้มีขนาดใหญ่โตเป็น

อย่างมาก อีกทั้งยังอยู่ห่างไกลจากที่นี่ กล่าวได้ว่าร่าง

ที่ปรากฏให้เห็นในปัจจุบันหาใช่ร่างจริงของนาง นี่

อาจจะเป็นเพียงกิ่งก้านที่แตกแขนงมีเอาไว้ควบคุม

พฤกษาต้นอื่น ๆ! แสดงว่านางกำลังถ่วงเวลา เท่ากับ

ข้ายังมีโอกาสลงมือ! ”

ถึงแม้เขาจะไม่สามารถมองเห็นร่างที่แท้จริงของเทพ

ปีศาจตนนี้

แต่นี่ถือเป็นโอกาสเดียวเท่านั้น

เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ อู่ อวี้ ก็รู้ว่ามันไม่สมเหตุสมผลที่จะ

มาเสียเวลาพูดคุยกับนาง

หลังจากนั้นเขาก็ตะคอกกลับไปด้วยน้ำเสียงดุดันว่า ”

เจ้าไร้ซึ่งความจริงใจ! ถ้าเจ้าจริงใจอย่างแท้จริง จงรีบ

ปล่อยสหายของข้าเดี๋ยวนี้! อย่าใช้ความแข็งแกร่ง

และตัวประกันมาข่มขู่ข้า! ”

อู่ อวี้ มองปฏิกิริยาของนาง

จากนั้นนางก็ทำเป็นร่ำไห้อย่างหวาดกลัวแล้วเอ่ยว่า

” ขะ ข้ากลัวแล้ว ก็ข้ากลัวว่าท่านจะไม่ยอมตกลง

รับปาก ข้าแค่ต้องการไปอยู่พิภพอื่นเท่านั้น พี่ชาย

โปรดเมตตา … ฮือ ๆ … ”

ยิ่งนางร่ำไห้ก็ยิ่งทำให้นางดูงดงามมากขึ้นไปอีก

” น่ารักอะไรขนาดนี้ฟร่ะเนี่ยยย! ” หนานซาน หวาง

เยว่ พูดด้วยอารมณ์พลุ่งพล่าน

” มารดาเจ้าเถอะ! ” อู่ อวี้ ชักไม่แน่ใจว่าเขากำลังจะ

ดุปีศาจกุหลาบหรือดุหนานซานกันแน่ หลังจากนั้น

เสาสวรรค์ชมพูทวีปก็ปรากฏขึ้นบนมือของเขา

รวมถึงร่างกลืนสวรรค์และหุ่นเชิดอู่อวี้ แล้วทันใด

นั้นเองทั้งสามก็โจมตีเข้าใส่เถาวัลย์กุหลาบอย่าง

ดุเดือด

แน่นอนว่า อู่ อวี้ มีเพียงความคิดเดียวเท่านั้น

สำหรับราชินีปีศาจกุหลาบ นั่นคือต้องบดขยี้ให้สิ้น

ซาก!

” บัดซบ เจ้าช่างเป็นบุรุษที่ดุร้ายโหดเหี้ยมเสียนี่

กระไร พวกเราควรทะนุถนอมอ่อนโยนกับสตรีสิถึง

จะถูก! ” หนานซาน หวางเยว่ กล่าวด้วยความเศร้า

เสียใจ

อู่ อวี้ เกียจคร้านเกินกว่าจะมานั่งสนใจเขา พลัน

ตวัดฟาดเสาสวรรค์ชมพูทวีปในมือ ถึงแม้ว่านางจะ

เป็นเทพปีศาจ แต่ร่างจริงของนางไม่ได้อยู่ในบริเวณ

นี้ ดังนั้นจึงยังพอเผชิญหน้าด้วยได้

ด้วยการโจมตีสังหารจากเคล็ดเก้าดาราต่อเนื่องของ

ร่างกลืนสวรรค์ นับว่าทรงอานุภาพเป็นอย่างยิ่ง

กระบี่แก่นมังกรนวดาราปลดปล่อยอำนาจทำลาย

ล้าง จนเถาวัลย์ถูกทำลายกลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย!

ในช่วงเวลาเดียวกันนั้น หนานซาน หวางเยว่ กับ เย่ซี

ซี ก็ลงมืออย่างพร้อมเพรียง หนึ่งกระตุ้นวงเวทย์

โจมตีของเรือรบอนันต์กาล ส่วนอีกหนึ่งปลดปล่อย

การโจมตีจากศาสตราวิถีแท้วิญญาณนภา

ยังไม่หมดเพียงแค่นั้น หุ่นเชิดอู่อวี้และมังกรเทวะ

ทองคำปรากฏการณ์ขึ้น มังกรเทวะทองลงมือจู่โจม

โดยไม่พูดพร่ำทำเพลงใด ๆ ภายใต้การควบคุมของ อู่

อวี้ ‘เวทหมื่นทัณฑ์สังหารเทพ’ ในรูปแบบสุดยอด

แห่งอำนาจทำลายล้าง ระเบิดการโจมตีพลีชีพจน

เถาวัลย์ปรากฏเป็นหลุมขนาดใหญ่ขึ้น

จากนั้น อู่ อวี้ ปลดปล่อยการโจมตีอย่างรุนแรงเข้าใส่

หลุมดังกล่าวอีกครั้ง แหวกเปิดเป็นเส้นทางยาว

จนกระทั่งเรือรบอนันต์กาลหลุดจากการควบคุมของ

ราชินีปีศาจกุหลาบ!

แล้วในขณะนั้นเอง บนเถาวัลย์ที่อยู่ห่างไกลออกไป ก็

ปรากฏดอกกุหลาบสีแดงเข้มเติบโตขึ้นอีกครั้ง

ท่ามกลางดอกกุหลาบ มีหญิงงามคนหนึ่งกำลังร่ำไห้

อยู่

” อย่า ได้โปรดอย่าทำเยี่ยงนี้ … ม่ายย … ”

ดูราวกับว่า สตรีนางนั้นกำลังถูกทารุณกรรมปานจะ

ขาดใจตาย

” อ๊ากก ข้าไม่สามารถออมมือได้! ” หนานซาน หวาง

เยว่ กู่ร้องคำนาม ฉับพลันเรือรบอนันต์กาลก็พุ่ง

ทะยานออกมา พร้อมปลดปล่อยลำแสงกระบี่นิรันดร์

สะบั้นโจมตีไปทั่วทุกทิศทาง ฉีกกระชากเถาวัลย์ที่อยู่

โดยรอบเป็นชิ้น ๆ

” ไป! ” หุ่นเชิดอู่อวี้รีบเข้ามาในเรือรบอนันต์กาลทันที

ส่วนร่างต้นของเขาขี่เมฆาตลบฟั้าอยู่ด้านนอก คอย

ผลักดันอยู่เบื้องหลังเรือรบอนันต์กาล ส่งผลให้

ความเร็วของเรือรบอนันต์กาลพุ่งทะยานขึ้นในทันที

ทางด้าน อู่ อวี้ หลังจากช่วยเพิ่มความเร็วให้เรือรบ

เขาก็รีบหลบหนีออกไปเช่นกัน เบื้องหลังของเขาไล่

ตามมาด้วยเถาวัลย์จำนวนนับไม่ถ้วน อู่ อวี้ ควบคุม

เมฆาตลบฟั้าพุ่งทะยานขึ้นด้านบนอ้อมไปอีกทาง เข้า

สู่ม่านเมฆาบนฟั้า จากนั้นจะเข้ามาในเรือรบอนันต์

กาลทันที!

ชั่วขณะที่เข้ามา ภายใต้การควบคุมของ หนานชาน

หวางเย่ว เขากู่ร้องคำราม พร้อมกระตุ้นวงเวทย์เพิ่ม

ความเร็วและอำพรางตัวของเรือรบอย่างเต็มกำลัง

พุ่งทะยานห่างจากพื้นที่นี้ทันที หลังจากหนีห่างราชินี

ปีศาจกุหลาบมาได้พักหนึ่ง แต่ราชินีปีศาจกุหลาบก็

ยังพึ่งพาร่องรอยบางอย่าง แล้วติดตามไล่ล่าพวกเขา

มาอย่างรวด

ขณะที่เรือรบอนันต์กาลมุ่งตรงไปเบื้องหน้า

ตลอดเวลา หากแลมองลงไปบนพื้นพสุธาเบื้องล่าง

สามารถแลเห็นได้ว่ามีเถาวัลย์จำนวนนับไม่ถ้วนไล่

ติดตามมาอยู่ตลอดเวลา พร้อมกับ หญิงงามคนหนึ่ง

ที่อยู่บนนั้น กำลังร่ำไห้ด้วยเสียงสะอื้นซึ่งดูแล้วน่า

สงสารยิ่ง ถึงแม้ว่าเสียงจะเบาบางมาก แต่กลับดัง

ก้องอยู่ในหูของพวกเขาอย่างแจ่มชัด

” มีปีศาจตนอื่นไล่ล่าติดตามพวกเรามาด้วย! ” เย่ซีซี

กล่าว

อู่ อวี้ มองย้อนกลับไป แลเห็นว่าตรงขอบฟั้าปรากฏ

กองทัพปีศาจอย่างน้อยหลายพันตัวไล่ติดตามมา

พวกมันล้วนอยู่ภายใต้การควบคุมของราชินีปีศาจ

กุหลาบ อาจเป็นเพราะว่าพวกมันอยู่ใกล้ ๆ ดังนั้นจึง

สามารถไล่ติดตามมาได้ตั้งแต่ต้น โชคยังดีที่ อู่ อวี้ มี

ความเร็วที่สูงล้ำมากพอ จนสามารถสลัดพวกมันหลุด

แล้วหลบหนีออกมาได้ ไม่เช่นนั้นเขาคงตกอยู่ภายใต้

วงล้อมของเหล่าปีศาจมากมาย และกระทำได้เพียง

ปล่อยให้ราชินีปีศาจกุหลาบเข้าควบคุมตนเองเท่านั้น

ซึ่งเป็นไปได้ว่าอาจจะมีเทพปีศาจตนอื่น ๆ ตามมา

เช่น เทพจิ่วอิง ปีศาจปักษาสมุทรโลหิต ฯลฯ

ซึ่งเท่ากับว่า พวกมันคงบรรลุวัตถุประสงค์ในการ

ร่วมมือกัน

เรือรบอนันต์กาลยังคงเร่งความเร็ว แล้วเปลี่ยน

ทิศทางไปอย่างต่อเนื่อง เมื่อเวลาผ่านไป ฝูงปีศาจที่

ไล่ติดตามมาเบื้องหลังก็ลดลงไปเรื่อย ๆ ซึ่งสามารถ

แลเห็นได้อย่างชัดเจนว่า เหล่าปีศาจธรรมดาและ

ราชินีปีศาจกุหลาบถูกทิ้งห่างออกไปไกลมากแล้ว

พวกมันยังไม่มีกำลังมากพอที่จะไล่ติดตาม เรือรบ

ศาสตราวิถีแท้วิญญาณของ อู่ อวี้

แล้วในที่สุดเบื้องหลังของเขาก็กลับสู่ความสงบ ทุก

คนจึงถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

” ข้าขอน้อมรับความผิด ต่อไปข้าจะไม่ประมาทอีก

แล้ว ครั้งนี้นับเป็นบทเรียนให้แก่ข้าอย่างแท้จริง เทพ

ปีศาจช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก ด้วยร่างกายอัน

มโหฬารของมัน ต่อให้เราสามารถหลบหนีไปได้ไกล

แสนไกล แต่ก็ยังสามารถไล่ติดตามมาได้!” หนานซาน

หวางเยว่ รู้สึกถึงความผิดพลาดครั้งใหญ่ เขาจึง

กระทำได้เพียงกล่าวขออภัยเท่านั้น

เย่ซีซีพูดสวนขึ้นด้วยโทสะทันทีว่า ” จงจำเอาไว้ให้

มั่น ครั้งหน้าอย่าได้สร้างปัญหาอีก ไม่ว่าอย่างไรพิภพ

ปีศาจบรรพกาลก็ยังเต็มไปด้วยอันตรายมากมาย ”

” เข้าใจแล้วน่า แม่สาวน้อย ครั้งต่อไปถ้าเกิดเรื่อง

เช่นนี้ขึ้นอีก ข้าจะให้เจ้าดึงหูจนขาดเลยดีหรือไม่? ”

อู่ อวี้กล่าวว่า ” ข้าเองก็ไม่คิดเช่นกันว่านางมีจะ

ร่างกายใหญ่โตมโหฬารเช่นนี้ ดูเหมือนว่าวิหารจิตเท

วะของเราจะไม่ปลอดภัยเสียแล้ว หากลองพิจารณา

จากแง่มุมนี้ ราชินีปีศาจกุหลาบดูเหมือนจะน่า

สะพรึงกลัวยิ่งกว่าเทพจิ่วอิงกับปีศาจปักษาสมุทร

โลหิตเสียอีก นอกจากนี้ยังมีเทพปีศาจตั๊กแตนที่ข้าไม่

เคยพบเห็นตัวมาก่อน พวกมันต่างเป็นถึงเทพปีศาจ

ดังนั้นเราต้องพยายามระมัดระวังตัวให้มากกว่านี้ ”

การเดินทางเที่ยวเล่นครั้งนี้ อันตรายยิ่งกว่าที่เขา

คาดคิดไว้เล็กน้อย อู่ อวี้ คิดว่าตนจะแก้ไข

สถานการณ์ในยามนี้ได้อย่างไร? เพราะในท้ายสุด

แล้วผู้ที่ไปยั่วยุเหล่าเทพปีศาจก่อน ก็คือตัวเขาเอง

หลังกลับมาถึงวิหารจิตเทวะ หนานซาน หวางเยว่ ก็

คิดเรื่องการออกไปเที่ยวเล่นเพียงลำพังของตนเองอีก

รอบ แต่เมื่อนึกถึงความน่าสะพรึงกลัวของราชินี

ปีศาจกุหลาบ ขนทั่วทั้งร่างของเขาก็ลุกชูชัน แล้วไม่

กล้าออกไปอีก ท้ายสุดแล้วดินแดนแห่งนี้ล้วนเต็มไป

ด้วยปั่าเขา ไม่มีสถานที่เปิดโล่งอยู่เลย ร่ำลือกันว่า

ภายในผืนปั่าพงพนาของพิภพใบนี้ อาจมีร่างของ

ราชินีปีศาจกุหลาบสิงสถิตอยู่

“ นางเป็นยัยแก่ที่ทำให้คนร้องไห้ได้โดยไม่มีน้ำตา! ”

หนานซาน หวางเยว่ กล่าวขึ้นอย่างขมขื่น

” ไม่ใช่ว่าเจ้าอยากร่วมสัมพันธ์กับนางงั้นหรือ? ”

” เพราะข้าหลงใหลในเรือนร่างอันงดงามของนาง

ต่างหากเล่า ใครจะไปคิดว่านั่นเป็น ‘เหยื่อ’ ของนาง”

” เจ้าจะบอกว่า นางไม่น่ามองเช่นนั้นหรือ? ”

“ พอ ๆ ข้าหิวจะตายอยู่แล้ว ” หนานซาน หวางเยว่

รีบพูดเปลี่ยนเรื่องในทันที

” ข้าก็เช่นกัน ” ทุกคนพากันตอบรับอย่างพร้อม

เพรียงโดยไม่ได้นัดหมาย

นี่มันช่างน่าอึดอัดใจ …

—————

กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ