กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 1185: กลยุทธ

ทั้งหมดเป็นแค่เรื่องหยอกล้อกันเล่นเท่านั้น

หนานซาน หวางเยว่ ไม่ได้ตั้งใจทำให้เรื่องทั้งหมด

เกิดขึ้น ซึ่ง อู่ อวี้ ก็ต้องรับผิดชอบด้วยเช่นกัน ฉะนั้น

จึงไม่มีผู้ใดตำหนิเขา

อันที่จริงอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นในครั้งนี้นับเป็นบทเรียนให้

ทุกคนรู้ว่า เมื่ออยู่ในพิภพปีศาจบรรพกาล ทุกคน

จะต้องระมัดระวังตัวให้มากที่สุด อันตรายภัยพิบัติมี

อยู่รอบด้านและสามารถเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ

แม้ว่าพวกเขาจะแข็งแกร่งกันแล้ว แต่ที่นี่ก็ยังมีผู้ที่

แข็งแกร่งกว่า

ร่างกายของราชินีปีศาจกุหลาบชอนไชแทรกซึมอยู่

ทุกหนทุกแห่ง ยามนี้เทพปีศาจทั้งแปดมันกำลัง

ร่วมมือกัน ดังนั้น อู่ อวี้ จำต้องหาวิธีรับมือกับพวก

มันเอาไว้แต่เนิ่น ๆ โดยเฉพาะราชินีปีศาจกุหลาบ

ไม่เช่นนั้นอย่าได้หวังว่าคนอื่น ๆ จะสามารถออกมา

ข้างนอกได้ นอกจาก อู่ อวี้ พวกเขาคงอุดอู้อยู่แต่ใน

วิหารจิตเทวะไปตลอดกาล

หลังจากครุ่นคิดอยู่สักพัก คิ้วของเขาก็กระตุกเหมือน

คิดอะไรบางอย่างออก

ยามนี้ร่างกลืนสวรรค์ หุ่นเชิดอู่อวี้และคนอื่น ๆ อยู่

ในใจกลางของวิหารจิตเทวะ ส่วน หนานซาน หวาง

เยว่ ได้วางค่ายกลปั้องกันเพิ่มเติม ซึ่งคาดว่าต่อให้

เป็นระดับเทพปีศาจ ซึ่งไม่คุ้นเคยกับค่ายกลวงเวทย์

เท่าใดนัก คงไม่สามารถพบเจอกับวิหารจิตเทวะแห่ง

นี้ได้ง่าย ๆ

” ส่วนตัวแล้วข้าเองที่มีความขัดแย้งกับเทพปีศาจทั้ง

แปด ”

” ด้วยเพราะข้าต้องการหินปีศาจบรรพกาลจากพวก

มัน ”

” ส่วนพวกมันต้องการออกจากพิภพปีศาจบรรพกาล

แห่งนี้ไปยังโลกอื่น ”

” แต่ข้าก็กลัวว่า พวกมันจะไปทำลายสมดุลดั้งเดิม

ของพิภพอื่น และถ้าหากเป็นเช่นนั้นจริง ๆ ข้าก็คง

รู้สึกผิดไปตลอดกาล ด้วยเหตุนี้ข้าจึงไม่อาจตกปาก

รับคำในสิ่งที่พวกมันขอได้ ”

” จนในที่สุดก็เกิดความขัดแย้งระหว่างข้ากับพวกมัน

อย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง พี่น้องทั้งหลายเทพปีศาจใน

พิภพปีศาจบรรพกาลแห่งนี้อันตรายยิ่งกว่าชมพูทวีป

โลกธาตุเสียอีก ”

เขาสรุปให้ทุกคนฟัง

” ข้ารู้ว่าที่นี่ไม่ปลอดภัย ข้าจึงพยายามแสวงหาโลก

อื่นที่ปลอดภัยยิ่งกว่า พิภพปีศาจบรรพกาลแห่งนี้เต็ม

ไปด้วยปีศาจดุร้ายมากมายนานาชนิด นอกจากจิ่วอิง

แล้วคนอื่น ๆ ไม่เหมาะที่จะอยู่ที่นี่ หากเป็นพิภพ

ดาราหรือพิภพเซียนกระบี่ ฯลฯ ก็น่าจะเหมาะสมกับ

พวกท่านมากกว่านี้นัก ”

อู่หยู , เฟิงซัวหยา , ซูหยานหลี่ เหมาะที่จะอยู่ใน

พิภพอื่น ซึ่งมีเผ่าพันธุ์มนุษย์อาศัยอยู่

อู่ อวี้ ไม่ต้องการให้พวกเขากลับไปที่ชมพูทวีป

โลกธาตุ ถึงแม้ว่ายามนี้ชมพูทวีปโลกธาตุจะเป็น

สถานที่ที่ดีที่สุดสำหรับพวกเขา แต่ อู่ อวี้ ก็ยังไม่

ไว้วางใจจักรพรรดิโบราณอย่างเต็มที่

” ในเมื่อข้าไม่สามารถตกปากรับคำกับพวกเทพปีศาจ

สิ่งที่ข้าทำได้ก็คือต้องลองไปที่โลกอื่น ตรวจสอบ

สภาพแวดล้อมของที่นั่นว่ามีสถานที่ใดพอจะตั้ง

รกรากได้บ้าง? ”

” ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องกลับชมพูทวีปโลกธาตุ ถ้าข้า

สามารถเป็นสหายกับราชินีปีศาจกุหลาบได้เมื่อไหร่

เมื่อนั้นข้าสามารถใช้ประโยชน์ดังกล่าวจาก

ความสัมพันธ์นี้ ”

เขากำลังคิดกลยุทธ์นี่ขึ้นมา อย่างน้อยตัวเขาก็

สามารถไปสำรวจดูว่าพิภพดารานั้นเช่นไร

ถึงแม้จะเป็นไปไม่ได้ที่จะตกปากรับคำปีศาจกุหลาบ

แต่ อู่ อวี้ ก็ยังใช้ลูกไม้กลโกงกับนางได้

เมื่อคิดได้ดังนั้นร่างต้นของเขาก็ออกจากวิหารจิตเท

วะ แล้วพุ่งไปยังตำแหน่งที่ได้พบเจอกับราชินีปีศาจ

กุหลาบเป็นครั้งแรก

เพราะยามนี้มีเพียงราชินีปีศาจกุหลาบเท่านั้นที่รู้ว่า

เขามีสหายมาด้วย

เพียงไม่กี่ชั่วยามต่อมา อู่ อวี้ ก็เข้าใกล้ตำแหน่ง

เปั้าหมาย หลังจากนั้นเขาก็แตะไปที่ต้นไม้ต้นหนึ่ง

แล้วพูดว่า ” ราชินีปีศาจกุหลาบ ข้ามีเรื่องอยากจะ

พูดคุยกับเจ้า ”

ทันใดนั้นพื้นผิวดินก็แตกร้าวปรากฏเป็นเถาวัลย์

หนามแหลมจำนวนมากขึ้นมา ดอกกุหลาบสีเข้มก็

ค่อย ๆ เติบโตเบ่งบาน หลังจากนั้นโฉมสะคราญนาง

หนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นมาอีกครั้ง แล้วครั้งนี้สีหน้าของ

นางเป็นไปด้วยความเศร้าโศกพร้อมกล่าวขึ้นว่า ”

พี่ชาย ในที่สุดท่านก็ออกมาพบข้า ”

อู่ อวี้ กล่าวอย่างเย็นชาว่า ” ข้าไร้ซึ่งหนทาง เพราะ

คนที่ข้ารักไม่อาจไปจากโลกนี้ได้ และข้าสามารถอยู่

ได้แค่ที่นี่เท่านั้น ถึงแม้ว่าร่างกายของเจ้าจะอยู่ทุกหน

ทุกแห่ง และข้าก็ยังหลบซ่อนตัวได้ มันไม่ใช่หนทาง

ออกที่ถูกต้อง ข้าคิดว่าสามารถพูดคุยกับเราได้ กล่าว

ตามตรงเทพอสูรตัวอื่น ๆ ไม่มีผู้ใดซื่อสัตย์เหมือน

อย่างเจ้า อย่างมากสิ่งที่พวกนั้นทำได้ก็แค่ต้องฆ่าข้า

แล้วชิงสมบัติไป แล้วข้าเองก็ขี้เกียจพูดคุยกับพวกนั้น

”

ราชินีปีศาจกุหลาบกล่าวอย่างข้องใจว่า ” มีสิ่งใดที่

ข้าน้อยจะพอช่วยเหลือท่านได้บ้าง ครอบครัวของ

ข้าน้อยใช้ชีวิตอยู่ภายในพิภพปีศาจบรรพกาลแห่งนี้

ด้วยความขมขื่นทุกข์ระทม เมื่อถึงช่วงเวลาแห่งการ

ฆ่ามันต้องเลวร้ายยิ่งกว่านรกทั้งเป็น ถ้าข้าน้อยทำอัน

ใดให้พี่ชายต้องขุ่นเคืองใจ ก็ต้องขออภัยจากใจจริง ”

คำพูดของนางเต็มไปด้วยความนุ่มนวล ผู้ใดที่ได้ยิน

คงไม่มีผู้ใดสามารถทำร้ายนางได้ลงคอ

แต่ อู่ อวี้ หาได้สับสน ดวงของเขายังคงเยือกเย็นนั้น

เป็นเพราะว่าราชินีปีศาจตัวจริงนั้นเป็นเช่นไร

เขากล่าวต่อ ” ข้าเข้าใจดี แต่เจ้าก็น่าจะรู้ในสิ่งที่ข้า

กังวล ข้าไม่รู้ว่าพิภพดาราเป็นเช่นไร ถ้าข้ารีบร้อนพา

เจ้าซึ่งเป็นเทพปีศาจไปที่นั่น แล้วไปทำลายสมดุล

ของโลกใบนั้น บาปกรรมครั้งนี้ต้องติดตามข้าไปจน

วันตาย ชีวิตของข้าต่อจากนี้คงเต็มไปด้วยความมัว

หมอง ”

เทพปีศาจกล่าวอย่างร้อนรนว่า ” มะ … ไม่เด็ดขาด

พี่ชายข้าจะไม่ทำเช่นนั้นเด็ดขาด ถ้าต้องการแค่

พยายามหลีกเลี่ยงช่วงเวลาแห่งการฆ่า ข้าแค่

ต้องการอยากไปอยู่กับสภาพแวดล้อมที่เสถียรมั่นคง

เพียงแค่นี้ข้าก็พอใจแล้วไม่คิดจะทำอะไรไม่ดี ”

อู่ อวี้ ได้ใช้เวทอสูรวิญญาณควบคุมหัวใจเต๋าไต่ถาม

จากปากปีศาจของตนอื่น ๆ แล้วว่า อุปนิสัยใจคอ

ของราชินีปีศาจกุหลาบเป็นเช่นไร ทุกตัวกล่าวว่านาง

ไม่ใช่ปีศาจดีเด่แต่ก็ไม่ได้โหดเหี้ยมอำมหิตเช่นดัง

ปีศาจปักษาสมุทรโลหิต แต่ความโหดร้ายของมันก็

ไม่ได้ด้อยกว่ากันมากนัก

ฉะนั้นสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าเขายามเป็นเพียงกลอุบาย

ของนาง ที่ต้องการล่อหลอกทำให้ฝั่ายตรงข้ามสับสน

เท่านั้น

อู่ อวี้ ส่ายศีรษะแล้วกล่าวว่า ” ข้ายังแอบกังวลอยู่

ว่า ถ้าเจ้ากับข้ามีปัญหาบาดหมางกันอีก เห็นทีข้าก็

คงจะต้องออกจากพิภพปีศาจบรรพกาล ด้วยเหตุนี้

ข้าจึงคิดวิธีแก้ปัญหาให้ทุกอย่างคลี่คลายเบาบางลง

โดยข้าจะลองเข้าไปในพิภพดาราเพื่อไปดู

สถานการณ์ความสุ่มเสี่ยงที่น่าจะเป็น ถ้าเห็นว่า

เหมาะสมข้าจะกลับมาแล้วพาเจ้าไปอยู่ที่นั่น เจ้ามี

ความคิดเห็นว่าเช่นไร? ”

หลังจากได้ยินเช่นนั้นราชินีปีศาจกุหลาบก็น้ำตาร่วง

หล่นปานหยาดพิรุณ พร้อมเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่น

เครือว่า ” แต่ข้าน้อยกลัวว่า พี่ชายจะไปแล้วไม่

กลับมาอีก ”

อู่ อวี้ กล่าว ” วางใจได้ญาติสนิทมิตรสหายของข้า

ยังคงอยู่ที่นี่ พวกเขาเป็นทั้งครูบาอาจารย์ ทั้งพี่ชาย

น้องสาว หากข้าไม่สามารถกลับมาด้วยวิธีปกติได้ ข้า

ก็จะใช้ ‘กุญแจ’ เข้าไปยังพิภพดาราโดยตรง ”

” เจ้าลองใคร่ครวญดูเอาก็แล้วกัน อย่างไรเสียข้า

จำต้องไปตรวจสอบดูว่าโลกแห่งนั้นเป็นเช่นไร

ยกตัวอย่างเช่นสถานที่ดังกล่าวนั้นมีเทพเซียนอยู่

หรือไม่ แล้วความแข็งแกร่งของพวกเขาเหนือกว่าเจ้า

มากน้อยเพียงใด? พวกเขาจะยินดีและยินยอมให้เจ้า

ไปอยู่ด้วยหรือเปล่าเราก็ยังไม่รู้ ถ้าข้าสุ่มสี่สุ่มห้าพา

เจ้าไปแล้วเจ้าถูกสังหารขึ้นมาจะทำเยี่ยงไรล่ะทีนี้ มัน

ไม่คุ้มค่าที่จะเสี่ยงเลยใช่หรือไม่ อีกอย่างหนึ่งก็คือข้า

เองก็ได้ครอบครองประตูเข้าสู่ชมพูทวีปโลกธาตุมา

จากปีศาจปักษาสมุทรโลหิตแล้ว หลังจากข้าเข้าไปก็

พบว่าสถานที่แห่งนั้นมีทวยเทพปกปักรักษาอยู่ เมื่อ

ข้าถูกทวยเทพเหล่านั้นไล่ล่าสังหาร ข้าก็แค่หลบหนี

ออกมาก็เท่านั้นทุกอย่างก็จบ ”

ราชินีปีศาจกุหลาบมันจะต้องเอะใจ เพราะมันรู้อยู่

แล้วว่าเขามีประตูชมพูทวีปโลกธาตุแล้วเหตุใดเขาถึง

ยังอยู่ที่นี่ ดังนั้น อู่ อวี้ จึงอธิบายว่าเป็นเพราะที่นั่นมี

ทวยเทพปกปักรักษาอยู่แล้วไม่ยินยอมให้เขาล่วงล้ำ

เข้าไป

ที่เขากล่าวมาทั้งหมดก็เพื่อให้ฝั่ายตรงข้าม ขจัดความ

สงสัยในใจออกไปไม่มากก็น้อย ถึงแม้ว่าอีกฝั่ายจะยัง

เคลือบแคลงสงสัยและยังคงระมัดระวังตัวอยู่บ้างก็

ตาม

” ด้วยเหตุนี้ข้าถึงต้องการไปตรวจสอบดูก่อน ว่าโลก

ใบนั้นเหมาะที่จะอยู่รอดหรือไม่ ถ้ามันไม่ดีจริงเราก็

ไม่ไป แล้วก็ค้นหาโลกอื่นที่น่าอยู่กว่าต่อไป

โดยเฉพาะช่วงเวลาแห่งการฆ่ามันช่างเลวร้ายเป็น

อย่างยิ่ง ” อู่ อวี้ กล่าว

หลังจากใคร่ครวญดูเหมือนเทพปีศาจจะเชื่อในสิ่งที่

อู่ อวี้ กล่าว

” ข้าอยากถามท่าน ท่านมาเจ้ามาจากพิภพใดกันแน่?

” ราชินีปีศาจกุหลาบถาม

คำถามของนางนั้นถือเป็นเรื่องปกติ

อู่ อวี้ คิดคำตอบนี้มานานแล้ว เขาจึงรีบกล่าวว่า ”

ข้ามาจากพิภพตงเสิ้ง ข้าบังเอิญมาที่พิภพแห่งนี้โดย

ไม่ได้ตั้งใจ และดูเหมือนว่าข้าจะไม่สามารถย้อนกลับ

ไปได้ ด้วยเหตุนี้ถ้าถึงต้องการหาพิภพที่เหมาะสม

เพื่ออยู่อาศัยต่อไป แต่พิภพปีศาจบรรพกาลก็ไม่

เหมาะกับข้า ส่วนชมพูทวีปโลกธาตุก็มีเทพเซียนผู้น่า

สะพรึงกลัวปกปักอยู่ ข้าจึงไม่อาจอยู่อย่างเป็นสุขได้

”

นางรู้ว่าญาติของ อู่ อวี้ ยังคงอยู่ที่นี่ ดังนั้นนางจึง

พยายามครุ่นคิดอย่างละเอียดถี่ถ้วน ซึ่งก็แน่นอนว่า

นางคงคาดไม่ถึงเกี่ยวกับเจดีย์ล่องกำเนิดของ อู่ อวี้

แล้วก็น่าเสียดายที่เจดีย์ล่องกำเนิดไม่สามารถจุคน

จำนวนมากได้

อย่างไรก็ตาม อู่ อวี้ มั่นใจเป็นอย่างยิ่งว่าถ้าเขาเปิด

ประตูพิภพดารา แล้วย้อนกลับมาที่พิภพปีศาจบรรพ

กาล เมื่อนั้นตำแหน่งล่าสุดที่ประตูพิภพบรรพกาลพา

เขาไปก็จะไม่ใช่ชมพูทวีปโลกธาตุอีกต่อไป แต่เป็น

พิภพดารา

ซึ่งหมายความว่าตราบใดที่เขาเข้าสามารถเข้าสู่พิภพ

ดาราได้ แม้ว่าจะเพียงแค่ครั้งเดียว ตราบใดที่เขา

ไม่ได้กลับไปยังชมพูทวีปโลกธาตุอีกต่อไป ตำแหน่งที่

ประตูพิภพปีศาจบรรพกาลบันทึกเอาไว้ จะทำให้เขา

สามารถไปยังพิภพดาราได้ทุกเมื่อ

” ตกลงพี่ชาย แต่ท่านอย่าหลอกข้าแล้วทิ้งข้าไว้ที่นี่

นะ ท่านลองไปตรวจสอบดูให้แน่ใจว่าที่นั่นมีเทพ

เซียนอยู่หรือไม่ แล้วเขามีความสามารถอันใดเป็น

พิเศษ? อย่างไรเสียตัวข้าเองซึ่งกลายมาเป็นเทพ

ปีศาจ พลังของข้าก็ยังมีขีดจำกัด ฉะนั้นเมื่อใดที่ข้า

ต้องเผชิญหน้ากับผู้ที่เป็นเทพเซียนมานานแล้ว ก็

สามารถสังหารข้าได้อย่างสบาย ๆ ”

ดูเหมือนว่ายามนี้นางกำลังขัดแย้งกับเจตนาของ

ตนเองอย่างยิ่ง แม้ว่านางอยากจะหนีห่างจากโลกนี้

มากเพียงใด แต่นางก็ยังรู้สึกหวั่นเกรงหวาดกลัวต่อ

เทพเซียนที่ปกปักรักษาอยู่โลกอื่นอยู่ไม่น้อย

” โปรดมั่นใจได้ เรื่องที่เจ้าหวาดกลัวมันจะไม่เกิดขึ้น

ข้ารู้ดีว่าที่แห่งนี้มันเลวร้ายมากเพียงใด หากเทพ

เซียนในโลกนั้นพูดคุยกับข้าดี ๆ ข้าจะบอกเล่า

เรื่องราวทุกอย่างให้เขาฟังอย่างชัดเจน พวกเรา

ทั้งหมดล้วนหัวอกเดียวกันใช่หรือไม่? ”

” พี่ชายกล่าวถูกต้อง ที่นี่มันช่างทำให้เราทุกข์ระทม

ขมขื่นเหลือเกิน … ฮือ ๆ … ”

นางแสร้งรำไห่อีกครั้ง

ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตามกลยุทธ์ของ อู่ อวี้ ประสบ

ความสำเร็จเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

อู่ อวี้ รู้ว่านางต้องการเดิมพันกับเขาสักตั้ง เพราะ

เดิมทีการตามหาเขาก็ไม่ต่างจากตามหาภูตผีที่

ล่องหนหายตัวได้ เขาเป็นคนที่ตามตัวยากอย่าง

แท้จริง นางยังคงสับสนในความสามารถนี้ของเขา

เป็นอย่างยิ่ง หรือไม่บางทีอาจจะคิดว่าเขาได้ตก

หลุมพรางที่นางวางไว้แล้ว หลุมพรางของสตรีผู้น่า

สงสาร ซึ่งมีชีวิตที่แสนอาภัพ

อีกอย่างที่ทำให้นางมั่นใจก็คือ อู่ อวี้ มีญาติอยู่ที่นี่

จากเหตุการณ์ครั้งที่แล้วดูเหมือนเขาเป็นห่วงเป็นใย

คนเหล่านี้เป็นอย่างมาก ฉะนั้นเขาจะต้องกลับมา

อย่างแน่นอน

ถึงนางจะให้คำสัญญาว่าจะไม่ทำลายสมดุลของโลก

ดังกล่าว นั่นเพราะนางยังไม่ได้ไปยังพิภพดารา แต่

แท้จริงแล้วนางก็สามารถกลับคำได้ทุกเมื่อ อีกทั้งใน

เวลานี้ อู่ อวี้ ค่อนข้างอยู่ใกล้กับร่างจริงของนาง ซึ่ง

นับเป็นอันตรายอย่างใหญ่หลวง บางทีนางอาจจะ

แกล้งตกปากรับคำไปงั้น ๆ เพื่อลวงให้เขาเข้ามาใกล้

จากนั้นก็ทำการสังหารเขาแล้วแย่งชิงกุญแจไป เมื่อ

สังหารมารคอหอยอย่างเขาไปแล้ว นางก็สามารถทำ

ทุกอย่างได้ตามใจปรารถนา

ดังนั้นในขั้นตอนนี้เขาจะต้องระมัดระวังตัวเป็นอย่าง

มาก

“ ถ้าเช่นนั้นท่านก็ตามข้ามา”

เทือกเถาวัลย์ของนางกำลังขับเคลื่อนตัวไปตามผืน

แผ่นดิน มุ่งหน้าไปยังแอ่งกระทะบนยอดเขา ปีศาจ

จำนวนมากมอง อู่ อวี้ แทบตาไม่กระพริบ ซึ่งพวก

มันเคยถูกขังกรงมาก่อนหน้านี้ ไม่นานนักเขาก็เห็น

หินปีศาจบรรพกาล ในเวลานี้ปีศาจทุกตัวกำลังรุม

ล้อมเขาอยู่ ส่วนใต้ฝั่าเท้าของเขาก็คือร่างขนาดใหญ่

ของราชินีปีศาจกุหลาบ

” พี่ชายอย่าหลอกลวงข้านะ ข้าเกลียดคนหลอกลวง

ข้าที่สุด ไม่เช่นนั้นถ้าจะกลายเป็นคนบ้าคลั่งไปเลย ”

สตรีงดงามที่ดูอ่อนแอน่าทะนุถนอมกำลังกล่าวกับ อู่

อวี้

” การหลอกลวงเจ้า มันก็ไม่ดีสำหรับข้าเช่นกัน ” อู่

อวี้ พยักหน้าแล้วยื่นมือไปลูบศีรษะของสาวน้อยที่อยู่

ตรงหน้า พร้อมกล่าวว่า ” รอข้านะ เดี๋ยวข้าจะ

กลับมา ”

” ได้ ” นางตอบด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ

การกระทำนี้อาจจะสามารถลบล้างความคิดที่จะ

สังหารเขาออกไปได้ หากลบล้างความคิดนี้ไปได้จริง

อู่ อวี้ ก็ไม่จำเป็นต้องหวาดกลัวอันใดอีก เมื่อเปิด

ประตูสู่พิภพดาราแล้ว เขาก็รีบเข้าไปด้านในทันที

ด้วยเพราะเขาเคยมีประสบการณ์ในการเปิดประตูสู่

ชมพูทวีปโลกธาตุมาแล้ว

” ท่านเทพปีศาจ เหตุใดท่านถึงไม่ฆ่ามัน? … ”

ปีศาจเหล่านั้นกำลังพูดคุยกับพื้นดิน

“ ข้าเผลอลังเลไปชั่วครู่ แล้วไม่คิดว่าเขาจะเข้าไป

อย่างรวดเร็วถึงเพียงนี้ ช่างเถอะ … เอาเป็นว่าข้าจะ

ลองเชื่อใจเขาดูสักครั้ง อย่างไรเสียเขากำลังตามหาที่

อยู่อาศัยให้แก่คนที่เขารักเช่นกัน ”

เสียงตอบโต้ดังกล่าวดังออกมาจากพื้นดินด้านล่าง

—————

กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ