กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 1204: ผูแข็งแกรงกลืนกินผูออนแอ
ในสมัยโบราณกาลพิภพปีศาจบรรพกาลเต็มไปด้วย
ความลับที่ถูกซ่อนเร้นอยู่ และสัตว์ร้ายที่เต็มไปด้วย
ความลึกลับ กำลังค่อย ๆ เติบโตอย่างเงียบ ๆ
อู่ อวี้ ร่างต้นมองไปที่ร่างกลืนสวรรค์
ยามนี้ดวงตาของร่างกลืนสวรรค์เป็นสีแดงโลหิตมาก
ยิ่งขึ้น เส้นผมสีขาวเปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อย ซึ่งมอง
ไม่ได้เด่นชัดนัก หลังจากได้กลืนกินปีศาจไปเป็น
จำนวนมาก กลิ่นอายของเขาก็เพิ่มรุนแรงมากขึ้น
แรงกดดันความน่าเกรงขามเพิ่มมากขึ้นอย่างท่วมท้น
ความรู้สึกเช่นนี้ทำให้ผู้คนคิดว่าเขาเป็นปีศาจไร้ที่
เทียบ!
เนื่องจากนี่คือร่างกายของเขาเอง อู่ อวี้ จึงมิได้รู้สึก
ถึงบรรยากาศอันน่าสะพรึงกลัวนี้ แต่เขารู้สึกได้อย่าง
ชัดเจนว่าร่างกลืนสวรรค์กำลังเปลี่ยนไปมาก มันคือ
การเปลี่ยนแปลงที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
ในความเป็นจริงเขารู้ว่าตั้งแต่แรกจนถึงปัจจุบันร่าง
กลืนสวรรค์เป็นเสมือนดั่งทารก ที่ยังไม่เติบโตอย่าง
เต็มที่ นอกจากนี้ยังเปราะบางเป็นอย่างยิ่ง
จึงทำให้ทักษะความสามารถของเขาไม่มากนัก ต้อง
อาศัยศาสตราเต๋า และมีเพียงทักษะเดียวเท่านั้นก็คือ
‘หวนคืน’ ฉะนั้นจึงเป็นเรื่องยากที่จะใช้กระบวนท่า
ต่าง ๆ พลิกแพลงเวลาต่อสู้ หากไม่ได้ร่างต้นคอย
ช่วยเหลือเป็นเรื่องยากที่ร่างกลืนสวรรค์จะเติบโตได้
ถึงระดับปัจจุบัน
แต่ตอนนี้ร่างกลืนสวรรค์กำลังจะเปลี่ยนไป อู่ อวี้ รู้
ได้อย่างชัดเจนว่าทุกอนุภายในร่างกายของร่างกลืน
สวรรค์กำลังกระสับกระส่าย กำลังจะก้าวไปยังทิศ
ทางตรงข้ามซึ่งเป็นเสมือนดั่งปีศาจมากขึ้นเรื่อย ๆ
แต่นี่ยังไม่ใช่สาระสำคัญ
ไม่ว่าอสูรกลืนสวรรค์มุ่งหน้าไปยังทิศทาง ทุกสรรพ
สิ่งก็จะถูกกลืนกินจนสิ้น
” ยังหยุดไม่ได้ เราจะต้องทำต่อไม่เช่นนั้นไม่มีทางที่
จะเผชิญหน้ากับจักรพรรดิโบราณได้แน่ ”
ยามนี้เขาได้ตัดสินใจมุ่งมั่นที่จะทำต่อ เพราะนี่คือ
ความหวังเดียวของเขาเลยก็ว่าได้ แม้ความแข็งแกร่ง
ที่เพิ่มขึ้นของร่างกลืนสวรรค์จะทำให้เขารู้สึก
หวาดกลัวอยู่บ้าง แต่เขาก็ยังคงมุ่งมั่นศรัทธาใน
ตัวเอง และจะไม่เสียใจในสิ่งที่กระทำหรือตัดสินใจลง
ไปแล้ว
ปีศาจจำนวนมากกำลังอยู่ในวังวนแห่งการสังหาร
ของ อู่ อวี้ พวกมันต่างวิ่งหนีตายกระเจิดกระเจิง ถึง
กระนั้นพวกมันไม่สามารถหลบหนีความเร็วของเขา
ได้ สุดท้ายแล้วเขามักไปปรากฏตัวดักหน้าของพวก
มันและสังขารจนตกตายไปในที่สุด! พวกมันสามารถ
รอดตายได้ต่อเมื่อเทพปีศาจออกมาปกปั้อง
มาถึงจุดนี้แม้แต่ปีศาจระดับก่อร่างกำเนิดจิตเทวะ อู่
อวี้ ก็ยังไม่ละเว้น
พวกมันทั้งหมดออกมา เพื่อติดตามเทพปีศาจไปยัง
โลกอีกหนึ่งแล้วครอบครองโลกนั้นเป็นของพวกมัน
ฉะนั้นปีศาจเหล่านี้หาใช่ปีศาจที่ใจดีมีเมตตาแต่อย่าง
ใด เพราะมันคิดที่จะไปครอบครองโลกอื่น
หลังจากกลืนกินมาจนถึงปัจจุบัน อู่ อวี้ ก็พบว่าต่อให้
ร่างกลืนสวรรค์กลืนกินปีศาจระดับสามภัยพิบัติ
ค้นหาเต๋าขั้นที่ 10 แม้จะแข็งแกร่งมากขึ้น แต่ระดับ
พลังของเขาก็ไม่ได้รุดหน้าไปยังระดับอื่นได้ เหมือน
เป็นการสะสมเอาไว้เพียงแค่นั้น และยามนี้ อู่ อวี้
ต้องการให้ร่างกลืนสวรรค์ กลืนกินจนทะยานขึ้นไปสู่
อาณาจักรใหม่ให้จงได้!
” ข้าจะต้องกลืนกินเทพปีศาจ! ”
ดวงตาแดงฉานของ อู่ อวี้ หันหน้าไปยังทิศประจิม
เขาจำได้ว่าเป็นทิศที่เทพปีศาจอยู่
และทิศทางดังกล่าวก็คือปีศาจปักษาสมุทรโลหิต ซึ่ง
กำลังได้รับบาดเจ็บสาหัส แล้วในช่วงสุดท้ายมันได้ใช้
เคล็ดผลาญโลหิตหลบหนีไป หากไม่ใช่เพราะเทพ
ปีศาจตนอื่น ๆ เป็นห่วงเรื่องการติดตามไล่ล่า อู่ อวี้
คาดว่ามันคงถูกไล่ตามจนทันและถูกสังหารจนตก
ตายไปในที่สุด ถึงแม้ว่าพิภพปีศาจบรรพกาลจะกว้าง
ใหญ่ แต่เพราะมันบาดเจ็บสาหัสจึงหลบหนีไปไม่ได้
ไกลมากนัก
หลังจากคิดถึงปีศาจปักษาสมุทรโลหิต อู่ อวี้ ก็ทนไม่
ไหวขึ้นมาทันที
โดยเฉพาะร่างกลืนสวรรค์อยากจะกลืนกินกันจนทน
ไม่ไหวเลยทีเดียว
กลืนกินเทพปีศาจ!
ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยคิดถึงมันเลย เขารู้สึกว่าตนเอง
ช่างเลอะเลือนเสียเหลือเกิน เทพปีศาจและปีศาจ
ไม่ใช่ตัวตนที่ติดอยู่ในอาณาจักรแห่งชีวิต ถ้าไม่ใช่
เพราะอยู่ในพิภพปีศาจบรรพกาล พวกมันคงไปอยู่ที่
พิภพเทพปีศาจแล้ว ด้วยเหตุตัวตนของมันจึงเป็น
เสมือนดั่งทวยเทพที่ควบคุมทุกสรรพสิ่งภายในพิภพ
ปีศาจบรรพกาล ยามที่พวกมันโกรธมันทำให้
สิ่งมีชีวิตกลายเป็นซากศพทับถมเป็นกองภูเขานับ
ล้าน ภูผาชลธีแตกสลายสั่นสะเทือนไปทั้งโลกหล้า
พวกมันถือเป็นสิ่งมีชีวิตสูงสุดในห่วงโซ่อาหาร เป็น
สิ่งมีชีวิตที่ยิ่งใหญ่และน่าสะพรึงกลัว
แต่สำหรับการตัดสินใจกลืนกินเทพปีศาจของ อู่ อวี้
นับเป็นโอกาสที่หาได้ยากยิ่งที่ปักษาปีศาจสมุทร
โลหิตจะได้รับบาดเจ็บสาหัสเยี่ยงนี้!
ถ้าเป็นปกติธรรมดาเขาจะมีโอกาสต่อสู้กับเทพปีศาจ
ได้อย่างไร!
” ปีศาจปักษาสมุทรโลหิต! ”
ปีศาจตนนี้บ้าคลั่งกระหายเลือดอย่างที่สุด มันสังหาร
ปีศาจตัวอื่น ๆ นับพันนับหมื่นเพียงเพื่อสนองอารมณ์
ตนเอง
น่าเสียดายที่มันมิใช่อสูรกลืนสวรรค์ จึงไม่สามารถทำ
ให้ตนเองแข็งแกร่งขึ้นได้!
อู่ อวี้ มีเวลาไม่มากนัก
เขาไม่ได้กล่าวอะไรในเวลานี้ เพียงแค่มุ่งหน้าไปยัง
เขตแดนมหาสมุทรซึ่งเป็นที่ตั้งของเรือรบอนันต์กาล
” ไฉนพี่ชายอวี้ถึงกลับมา? ” เย่ซีซีสงสัย
” ข้าต้องการตามกลิ่นปีศาจปักษาสมุทรโลหิต อยาก
ให้เจ้าหลานหลานช่วยเหลือหน่อยได้หรือไม่? ”
หลังจากนั้น อู่ อวี้ ก็ชี้ไปที่แมวหมื่นผสานที่อยู่ใน
อ้อมแขนของนาง
” การต่อสู้ระหว่างเทพปีศาจทั้ง 8 มีร่องรอยของ
ปีศาจปักษาสมุทรโลหิตทิ้งไว้มากมายรวมถึงหยด
โลหิตปักษา ขนาดเทพปีศาจตนอื่น ๆ ยังขี้เกียจจะ
ตามหามัน แต่พี่ชายของข้ากลับต้องการตามหาเทพ
ปีศาจตนนี้ … ” เย่ซีซีรู้ว่าเขากำลังทำอะไรอยู่ ดังนั้น
นางจึงค่อนข้างรู้สึกกังวลเล็กน้อย
“ ข้าไม่เป็นไร ”
อู่ อวี้ อุ้มเจ้าแมวหลานหลานมาไว้ในอ้อมกอด เจ้า
แมวหลานหลานยังคงมีท่าทางประหม่าเล็กน้อย แต่
ในไม่ช้ามันก็สงบลงหลังจากเห็นว่าเย่ซีซีอนุญาต
เจดีย์ล่องกำเนิดสามารถรองรับคนได้ 2 คน ซึ่ง
สามารถปั้องกันเจ้าแมวหลานหลานได้เป็นอย่างดี
” เด็กดี ช่วยพี่ชายอวี้ค้นหาเทพปีศาจตัวใหญ่ด้วยนะ
” เย่ซีซี กล่าวกับ แมวหมื่นผสาน
” เมี๊ยว ” แมวหมื่นผสานสัมผัสได้ถึงวิกฤตปัจจุบัน
บรรยากาศยามนี้ตึงเครียดเป็นอย่างยิ่ง ทั้งยังรู้สึก
กลัวเล็กน้อย แต่มันก็อยากช่วยเหลือทุกคนเช่นกัน
ครานี้ อู่ อวี้ พาแมวหลานหลานออกมาด้วย เมื่อเขา
ปรากฏตัวอีกครั้ง จากนั้นก็พุ่งทะยานไปที่สนามรบ
ก่อนหน้านี้โดยไม่เอื้อนเอ่ยวาจาใด ค้นหาขนนกหยด
เลือดและอื่น ๆ ที่ปักษาสมุทรโลหิตที่เหลือทิ้งไว้
ฯลฯ จากนั้นก็ให้แมวหลานหลานใช้ความสามารถ
พิเศษ พลังอิทธิฤทธิ์ในการค้นหาได้ทั่วทั้งสวรรค์และ
ปฐพีของสรรพเทวะวิญญาณ ความสามารถในการ
ติดตามนี้ ไม่ว่าฝั่ายตรงข้ามจะเป็นใคร หรือต่อให้
เป็นเทพปีศาจก็ไม่สามารถหลบหนีไปได้
” เหมียว เหมียว ” ระหว่างทางดูเหมือนกับว่าแมว
หลานหลานจะพยายามปลอบโยน อู่ อวี้ ไปด้วย มัน
แหงนหน้ามองเขา พร้อมกับแลบลิ้นน้อย ๆ ออกมา
เลียแขน อู่ อวี้ อย่างแผ่วเบา
” เด็กดี ”
อู่ อวี้ ลูบหัวของมัน
บางทีอารมณ์ของเขาอาจสงบลงเล็กน้อย
ถึงได้สามารถคิดค้นแผนการ รับมือกับสถานการณ์ที่
ยากลำบากเช่นนี้
อย่างไรก็ตามความบ้าคลั่งและความหิวกระหายของ
ร่างกลืนสวรรค์ ไม่ใช่สิ่งที่สามารถหยุดยั้งได้
โดยเฉพาะช่วงเวลาที่เขาเข้าใกล้ปีศาจปักษาสมุทร
โลหิตมากขึ้นเรื่อย ๆ
เขาจะใช้ร่างกลืนสวรรค์ต่อสู้กับเทพปีศาจ!
สิ่งที่ทำให้ อู่ อวี้ ประหลาดใจก็คือปีศาจปักษาสมุทร
โลหิตไม่ได้มุ่งหน้าไปยังทิศปัจฉิมของทะเลโลหิต แต่
อยู่ไม่ไกลจากตำแหน่งนี้นัก
“ ดูเหมือนว่ามันยังไม่ยอมแพ้ ถึงได้รออยู่ที่นี่เพื่อ
แย่งชิงกุญแจจากข้า มีเพียงวิธีนี้มันถึงจะแก้แค้นเทพ
ปีศาจตนอื่น ๆ ได้ ”
มันพยายามแอบซ่อนค้นหา อู่ อวี้ อยู่ แต่ก็พยายาม
ระมัดระวังมากขึ้น เนื่องจากว่ามันอยู่ไม่ห่างจาก
ตำแหน่งนี้ ดังนั้นแมวหลานหลานจึงสามารถค้นหา
มันได้อย่างง่ายดาย
เมื่อเข้าไปใกล้ อู่ อวี้ ก็บอกให้แมวหลานหลานเข้าไป
ในเจดีย์ล่องกำเนิด จากนั้นก็ให้ร่างกลืนสวรรค์
นำหน้า พร้อมกับแบกเสาสวรรค์ชมพูทวีป รวมถึง
ศาสตราวิถีแท้วิญญาณนภาอีกจำนวนมากติดตามไป
เขาแทบอดใจรอไม่ไหว พุ่งทะยานติดตามไล่ล่าปีศาจ
ปักษาสมุทรโลหิตด้วยความเร็วสูงสุด ความเร็วของ
ร่างกลืนสวรรค์สูงล้ำยิ่งกว่า อู่ อวี้ ที่ใช้เมฆาตลบฟั้า
เสียอีก! นี่แสดงให้เห็นว่าคุณสมบัติต่าง ๆ ของร่าง
กลืนสวรรค์เหนือยิ่งกว่า อวี้ อย่างสมบูรณ์
เบื้องหน้าของเขาเป็นเหวลึก ซึ่งปีศาจปักษาสมุทร
โลหิตก็กำลังหลบซ่อนอยู่ด้านล่างเหวนี้ คาดว่ามันคง
ต้องการฟืนฟูรักษาตนเองก่อนชั่วคราว
” จงออกมาทำข้อตกลงกับข้า กุญแจอยู่ในมือข้าแล้ว
”
เมื่อ อู่ อวี้ ก้าวเข้าสู่ก้นเหว น้ำเสียงอันเย็นเฉียบของ
ร่างกลืนสวรรค์ก็ดังก้องกังวานไปทั่วทั้งหุบเหว
พร้อมกับพุ่งตรงลงไปข้างล่างมากขึ้นเรื่อย ๆ ส่วน
ร่างต้นของเขาก็รอคอยอยู่ด้านนอก เพราะอย่างไร
ถึงแม้อีกฝั่ายจะอ่อนแอแต่ก็ใช่ว่าจะจัดการได้ง่าย ๆ
ดังนั้นจึงตัดสินใจให้ร่างกลืนสวรรค์ ซึ่งมีความ
แข็งแกร่งเหนือยิ่งกว่าเป็นผู้จัดการศัตรูตัวฉกาจใน
ครั้งนี้
” ลั่วผิน … รอข้าก่อน ” อู่ อวี้ แหงนหน้ามองขึ้นไป
บนผืนฟั้า พร้อมกับถอนหายใจอย่างหนักหน่วง
ร่างกลืนสวรรค์ของเขาเป็นเสมือนดั่งสัตว์ร้ายที่ไร้ซึ่ง
ความหวั่นเกรง สามารถแลเห็นได้ว่าปีศาจปักษา
สมุทรโลหิตที่อยู่เบื้องล่าง ตกอยู่ในสภาพอเนจอนาถ
เป็นอย่างยิ่งทั่วทั้งร่างเต็มไปด้วยแผลเหวอะหวะ
โลหิตหลั่งไหลเป็นสาย ทั้งยังมีพลังอิทธิฤทธิ์มากมาย
จากเทพปีศาจทั้ง 7 ตนแฝงอยู่ภายในร่างของมัน ทั้ง
ยังโกรธร่างต้นของเขา ที่ทำให้มันบาดเจ็บรุนแรงมาก
ยิ่งขึ้น!
โดยเฉพาะเคล็ดผลาญโลหิตที่มันใช้ออกในครั้ง
สุดท้าย ซึ่งเผาผลาญโลหิตของมันไปเกือบครึ่ง ทำให้
มันตกอยู่ในสภาพตายแหล่มิตายแหล่ พยายามดิ้น
รนหลีกหนีจากชีวิตและความตาย
แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้น การบดขยี้ผู้ฝึกตนในระดับ
ค้นหาเต๋าขั้นที่ 10 ก็มิใช่ปัญหาอันใด
แน่นอนว่าตอนนี้ อู่ อวี้ มองมันในฐานะ ‘เหยื่อ’ เพียง
เท่านั้น สำหรับ อู่ อวี้ ต่อให้มันได้รับบาดเจ็บสาหัส
มากแค่ไหน แต่ก็ไม่มีผลกระทบต่อเลือดเนื้อ และ
การเปลี่ยนแปลงของร่างกลืนสวรรค์!
กลืนกิน และย่อยสลาย!
เปลี่ยนแปลงทุกสรรพสิ่งให้เป็นของตนเอง นี่คืออสูร
กลืนสวรรค์!
” เจ้ากล้ามาก ถ้าไม่ใช่เพราะเจ้าข้าคงไม่ตกอยู่ใน
สภาพเช่นนี้ บอกมาว่าเจ้าต้องการอะไรจากข้า! ”
ปีศาจปักษาโลหิตจับจ้องร่างกลืนสวรรค์ จากนั้นก็
หันไปมอง อู่ อวี้ ที่อยู่บนปากเหว แล้วคิดว่าร่างกลืน
สวรรค์น่าจะเป็นเพียงร่างแยกของเขา
ในฐานะเทพปีศาจผู้หยิ่งทะนงในศักดิ์ศรี แล้วมันจะ
สนใจร่างแยกได้อย่างไร
” ข้อตกลงก็คือ ข้าจะพาเจ้าไปที่ชมพูทวีปโลกธาตุ
โดยแลกเปลี่ยนกับชีวิตของเจ้า ” ดวงตาสีแดงโลหิต
ของร่างกลืนสวรรค์เปล่งประกายเจิดจ้า เมื่อจับจ้อง
มายังร่างของมัน ทั้งยังเต็มไปด้วยความกระหาย
โลหิตอย่างรุนแรง
สิ่งนี้ทำให้ปีศาจปักษาสมุทรโลหิตตกตะลึงอยู่ชั่วครู่
มันระเบิดเสียงหัวเราะขึ้น แต่ชั่วอึดใจที่มันเปล่งเสียง
หัวเราะ ร่างกลืนสวรรค์ก็ใช้เสาสวรรค์ชมพูทวีปฟาด
เข้าใส่มันทันที ทางด้าน อู่ อวี้ ร่างต้นก็คอยใช้
ศาสตราวิถีแท้วิญญาณนภาชิ้นอื่น ๆ สนับสนุนร่าง
กลืนสวรรค์อยู่ห่าง ๆ
ปีศาจปักษาสมุทรโลหิตไม่เคยคาดคิดว่าจะมีผู้ฝึกตน
กล้าเผชิญหน้ากับมันเช่นนี้ ชั่วขณะที่มันตกตะลึง
อย่างรุนแรง อู่ อวี้ ร่างกลืนสวรรค์ก็ใช้เสาสวรรค์
ชมพูทวีปโลกธาตุฟาดเข้าใส่ศีรษะของมัน บังเกิดเป็น
แรงอัดกระแทกอย่างรุนแรง จนมันรู้สึกวิงเวียน
ศีรษะ!
” เจ้ามันบ้าไปแล้ว! ”
ปีศาจปักษาสมุทรโลหิตคำราม แต่ในชั่วขณะที่สติ
ของมันยังไม่กลับมา อู่ อวี้ ร่างต้นก็โจมตีสยบมันอีก
ครั้ง ร่างกายของเขาตั้งตรง ควบคุมตราประทับมังกร
เหยียนหวง ใช้ออกด้วย ‘เวทมังกรคู่มหาบรรพกาล
สะบั้นเซียน’ สยบกำราบเข้าใส่ลงมาจากเหนือศีรษะ
ของมัน
ปีศาจปักษาสมุทรโลหิต เป็นเสมือนศรสุดแรงบิน
มิฉะนั้น อู่ อวี้ คงไม่สามารถสยบมันได้เช่นนี้ แน่นอน
ว่าการโจมตีอันน่าสะพรึงกลัวมากที่สุดมาจากร่าง
กลืนสวรรค์ ชั่วขณะนี้เสาสวรรค์ชมพูทวีปในมือของ
เขา ถูกฟาดกระแทกเข้าใส่ศีรษะของปีศาจปักษา
สมุทรโลหิตอย่างไม่ยั้ง จนปีศาจปักษาสมุทรโลหิตไม่
มีโอกาสได้หายใจแม้แต่น้อย และกำลังจะถูกทุบจน
ตาย!
สิ่งที่ทำให้มันตกตะลึง คือร่างแยก อู่ อวี้ ทรงพลัง
ขนาดนี้ได้อย่างไร! นี่มันอยู่เหนือยิ่งกว่าอาณาจักร
ค้นหาเต๋าขั้นที่ 10 ไปหลายเท่าแล้ว!
ตูมตูมตูม!
ร่างของปีศาจปักษาสมุทรโลหิต ถูก อู่ อวี้ ร่างต้นใช้
วงเวทย์ของตราประทับมังกรเหยียนหวงสยบกำราบ
จนแนบติดอยู่กับพื้นดิน ร่างของมันไม่สามารถขยับ
เขยื้อนเคลื่อนไหวได้แม้แต่น้อย และกลายเป็นเปั้านิ่ง
ให้ร่างกลืนสวรรค์ใช้เสาสวรรค์ชมพูทวีป ทุบตีฟาด
กระแทกเข้าใส่ไม่ยั้ง!
” รนหาที่ตาย! ” ปีศาจปักษาสมุทรโลหิตกรีดร้อง
คำรามด้วยเสียงอันดังลั่น
อู่ อวี้ มิได้เอื้อนเอ่ยวาจาใด
ส่วนร่างกลืนสวรรค์ก็ทวีความบ้าคลั่งมากขึ้นเรื่อย ๆ
อู่ อวี้ ร่างต้นมองไปยังอีกร่างหนึ่งของตนเอง ภาพที่
ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า ทำให้เขาหวนรำลึกไปถึงบางสิ่ง
ภาพที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า เสมือนกับว่าเขากำลังยืน
อยู่ภายในปั่าพนมพงไพร แลเห็นเด็กชายผู้หนึ่ง กำลัง
ใช้ไม้ฟาดเข้าใส่หมาปั่าอย่างบ้าคลั่ง เพราะต้องการ
นำหมาปั่ามากิน เพื่อบรรเทาความหิวโหยอย่าง
รุนแรงของตนเอง
ผู้แข็งแกร่งกลืนกินผู้อ่อนแอ นี่คือบรรทัดฐานของ
โลกใบนี้
ใครใช้ให้หมาปั่าตนนี้ได้รับบาดเจ็บ จนอยู่ในสภาพ
เจียนตายเช่นนี้เล่า?
——————–
กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ