กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 1755: หมดหนทาง

อู่ อวี้ เริ่มฝึกฝนดูดซับปราณวิญญาณเซียนในสวน

ลูกท้อ

เมื่อปราณวิญญาณเซียนเหล่านี้ถูกดูดซับเข้าสู่

ร่างกาย เขาจะน าพลังเหล่านี้มาใช้สร้าง ‘วัฏสงสาร’

ขึ้นมาภายในร่าง เมื่อ ‘คุกจักรพรรดิ’ ถูกสร้างขึ้น

ดวงวิญญาณที่อาศัยอยู่ในพิภพจักรพรรดิกลืนสวรรค์

ก็ถูกกักเก็บไว้ในนั้น

ยิ่งไปกว่านั้น อู่ อวี้ พบว่าเมื่อเขาดูดซับปราณ

วิญญาณเซียนอันท่วมท้นเหล่านี้เข้าไปในร่างกาย

ผลข้างเคียงที่เกิดจากกลืนกินพระธาตุอรหันต์

ศักดิ์สิทธิ์กับซากศพจักรพรรดิปีศาจก่อนหน้านี้ค่อย

ๆ บรรเทาลง ท าให้เขารู้สึกโล่งใจเป็นอย่างยิ่ง

ถึงแม้สัญญาณดังกล่าวจะไม่ค่อยชัดเจน แต่มันก็

กลืนกินปราณสีด าค่อย ๆ ลดลงอย่างต่อเนื่อง

เดิมที อู่ อวี้ ต้องใช้สติสัมปชัญญะและพลังงานเพื่อ

ควบคุมปราณสีด า พยายามไม่ให้ปราณสีด าเหล่านี้

ส่งผลกระทบกับมนุษย์ที่อยู่ภายในพิภพจักรพรรดิ

กลืนสวรรค์

เมื่อปราณสีด าได้เจอกับปราณวิญญาณเซียนอัน

เข้มข้นที่เขาดูดซับเข้าไปในร่าง ปราณสีด าก็ถูกช าระ

ล้างอย่างต่อเนื่อง

” แม้ว่าผลลัพธ์ที่ออกมาจะไม่ได้รุนแรงจนเห็นได้ชัด

แต่ก็สามารถเห็นความต่างและสภาพการฟื้นฟูที่ดีขึ้น

” อู่ อวี้ รู้สึกประหลาดใจอยู่ไม่น้อย ก่อนหน้านี้ที่เขา

ฝึกฝนอยู่บนสวรรค์ปราณวิญญาณเซียนแต่ละที่ที่เขา

ไปฝึกฝน มีพลังความเข้มข้นไม่ถึงหนึ่งในสิบของสวน

ลูกท้อเลยด้วยซ ้า

ตอนแรกเขายังไม่สามารถบอกผลลัพธ์อะไรได้ แต่พอ

มาถึงสวนลูกท้อเขาก็ค้นพบว่าปราณวิญญาณเซียน

เหล่านี้สามารถสลายพลังความมืดของปราณสีด าใน

พิภพจักรพรรดิกลืนสวรรค์ได้

เรื่องนี้ท าให้เขาตื่นเต้นอยู่นานสองนาน

เขารู้แล้วว่าอะไรที่ขัดขวางการยกระดับของเขา นั่น

ก็คือผลข้างเคียงจากการกลืนกินนั่นเอง

ถึงแม้การกินพระธาตุอรหันต์ศักดิ์สิทธิ์กับซากศพ

อรหันต์ศักดิ์สิทธิ์อย่างต่อเนื่อง จะท าให้เขาสร้าง

‘วัฏสงสาร’ ขึ้นได้อย่างรวดเร็ว

แต่ถ้าเขากลืนกินพวกมันทั้งสองมากเกินไป พิภพ

จักรพรรดิกลืนสวรรค์ของเขาก็จะเกิดความหายนะ

และถ้าเขาไม่สามารถระงับพลังแห่งความมืดของ

ปราณสีด าได้ พิภพจักรพรรดิกลืนสวรรค์ของเขาก็จะ

ตกสู่หายนะพังพินาศเอาได้

ผลลัพธ์ดังกล่าวเขาไม่อยากจะเห็นมันเลยจริง ๆ

” เท่ากับว่าการดูดซับปราณวิญญาณเซียนในสวนลูก

ท้อ ท าให้ข้าสร้างวัฏสงสารได้เร็วขึ้น!” อู่ อวี้ รู้สึก

ตื่นเต้น

การฝึกฝนอยู่ในสวนลูกท้อเพียงไม่กี่ปี ท าให้

ความก้าวหน้าของเขาพุ่งทะยานรวดเร็วขึ้น

หลังจากเขาดูดซับพลังปราณวิญญาณเซียนมาช่วง

ระยะเวลาหนึ่ง เขาก็สามารถช าระปราณสีด าภายใน

พิภพจักรพรรดิกลืนสวรรค์ได้เป็นจ านวนมาก

เมื่อมีวิธีช าระล้างแล้ว เขาก็เริ่มท าการกลืนกินพระ

ธาตุอรหันต์ศักดิ์สิทธิ์กับซากศพอรหันต์ศักดิ์สิทธิ์ต่อ

ดูดกลืนพลังงานของทั้งสองนี้เพื่อเอาไปสรรค์สร้าง

วัฏสงสารภายในพิภพจักรพรรดิกลืนสวรรค์

แต่ อู่ อวี้ ไม่ทันสังเกตเห็นว่าขณะกลืนกินพระธาตุ

อรหันต์ศักดิ์สิทธิ์กับซากศพอรหันต์ศักดิ์สิทธิ์ พิภพ

จักรพรรดิกลืนสวรรค์ของเขาก็เริ่มไม่เสถียรมั่นคง

มากขึ้นเรื่อย ๆ

ความไม่มั่นคงนี้อยู่ในระดับโครงสร้างของพิภพ

จักรพรรดิกลืนสวรรค์ทั้งใบ

อู่ อวี้ ไม่ทันได้ตรวจสอบพิภพจักรพรรดิกลืนสวรรค์

ทั้งหมดอย่างละเอียด เขาจึงไม่รู้สถานการณ์ปัจจุบัน

ที่เกิดขึ้น มันเกิดจากความสะเพร่าไม่คาดคิดว่าจะ

เกิดปัญหาเช่นนี้ ส่งผลให้เขาละเลยบางอย่างไป

สาเหตุที่เขาต้องความรีบเร่งเช่นนี้ เพราะเขามีเวลา

อยู่ภายในสวนลูกท้อเพียงแค่สิบปีเท่านั้น

สิบปีต่อมาลูกท้อภายในสวนลูกท้อจะถูกเก็บไป เมื่อ

ถึงเวลานั้นเขาจะไม่มีโอกาสได้ฝึกฝนบ าเพ็ญเพียรอยู่

ในสถานที่ดี ๆ เช่นนี้อีก เขาจึงต้องรีบเร่ง

ด้วยความรีบเร่งดังกล่าว ท าให้เขาไม่ทันได้

ตรวจสอบรากฐานของพิภพจักรพรรดิกลืนสวรรค์

ทั้งหมดอย่างละเอียด

ขณะที่เขายังคงกลืนกินพระธาตุอรหันต์ศักดิ์สิทธิ์กับ

ซากศพอรหันต์ศักดิ์สิทธิ์ต่อไป แม้พลังปราณสีด าจะ

เพิ่มขึ้นไม่มากนัก ทว่าอีกไม่กี่ปีต่อมา อู่ อวี้ ก็สัมผัส

ได้ถึงความผิดปกติ

“ หลังจากที่กลืนกินพระธาตุพระขรรค์ศักดิ์สิทธิ์กับ

ซากศพอรหันต์ศักดิ์สิทธิ์ ดูเหมือนจะมีสิ่งสกปรกเจือ

บนเข้ามาด้วย หากปล่อยทิ้งไว้มันอาจจะสร้าง

หายนะให้กับพิภพจักรพรรดิกลืนสวรรค์ของเราได้ …

” อู่ อวี้ ตระหนักถึงสิ่งนี้แล้ว ก็เริ่มหน้านิ่วคิ้วขมวด

กับปัญหาที่พบ

จากการประเมินปราณสีด าที่ปรากฏในพิภพ

จักรพรรดิกลืนสวรรค์ก่อนหน้านี้ ยังคงอยู่ในระดับที่

เขาสามารถจัดการได้

แต่ปัจจุบันเขารู้สึกแย่เล็กน้อย เพราะดูเหมือนเขา

ก าลังเจอกับสถานการณ์ที่แก้ไม่ตก

ดูเหมือนว่าตอนนี้พิภพจักรพรรดิกลืนสวรรค์ของเขา

จะเกิดความ ‘เดือดดาล’ อยู่ไม่น้อย เหมือนมันก าลัง

ส่งผลกระทบไปถึงจิตวิญญาณ แม้แต่ อู่ อวี้ ก็มีแรง

กระตุ้นอย่างอธิบายไม่ได้

แรงกระตุ้นดังกล่าวท าให้กลิ่นของลูกท้อราชินีมารดร

ภายในสวนลูกท้อ ดึงดูดความอยากของเขามากขึ้น

เรื่อย ๆ

ลูกท้อเหล่านี้ก าลังดึงดูดเขามากขึ้นเรื่อย ๆ !

อู่ อวี้ ส่ายศีรษะพยายามสลัดความคิดนี้ออกไป

อย่างรวดเร็ว พยายามเรียกสติกลับคืนมา มิให้ไป

สนใจลูกท้อ

หลังจากนั้นเขาก็จ้องมองภาพจ าแลงหัวใจวานร เมื่อ

เซียนวานรร่างทองค าปรากฏขึ้นภายในใจของเขา ใน

ที่สุดพิภพจักรพรรดิกลืนสวรรค์ของเขาก็เสถียร

มั่นคงขึ้นบางส่วน

อย่างไรก็ตาม อู่ อวี้ ยังคงรู้สึกได้ว่าพิภพจักรพรรดิ

กลืนสวรรค์กระตุ้นเตือนให้เขาได้รู้ว่าตนเองอาจจะ

ท าเรื่องผิดพลาดบางอย่าง

“เช่นนั้นเราต้องควบคุมมันให้ได้อย่างเด็ดขาด!”

อู่ อวี้ กัดฟันตอนนี้เขาไม่สามารถฝึกฝนได้อีกต่อไป

เขายังไม่สามารถสร้าง ‘วัฏสงสาร’ ขึ้นภายในร่าง

ส่วนใหญ่เกิดจากเพราะเขากลืนกินพระธาตุอรหันต์

ศักดิ์สิทธิ์และซากศพอรหันต์ศักดิ์สิทธิ์ ท าให้ภายใน

พิภพจักรพรรดิของเขามีสิ่งสกปรกเจือปนอยู่

มากมาย พวกมันเทียบเท่าได้กับ ‘อาหารขยะ’ ชนิด

หนึ่งอย่างแท้จริง จึงส่งผลให้พิภพจักรพรรดิกลืน

สวรรค์ของเขาเกิดความไม่เสถียรมั่นคง

หากต้องการขจัดสิ่งสกปรกเจือปนเหล่านี้ ต่อให้ดูด

ซับปราณวิญญาณเซียนยังไร้ประโยชน์ ไม่สามารถ

ท าอันใดกับมันได้อีกต่อไป

ในตอนนี้ อู่ อวี้ รู้สึกเสียใจเล็กน้อย

“ ดูเหมือนว่าเราไม่ควรกลืนพระธาตุอรหันต์

ศักดิ์สิทธิ์กับซากศพอรหันต์ศักดิ์สิทธิ์จริง ๆ ! ท าให้

ส่งผลกระทบกับพิภพจักรพรรดิกลืนสวรรค์ของข้า

จนยากจะแก้ไขได้… ”

ในตอนแรกเขาวางแผนจะสร้าง ‘วัฏสงสาร’ ขึ้น

อย่างรวดเร็ว เพื่อให้ตนเองได้ก้าวเข้าสู่ระดับ

จักรพรรดิเซียนนิรันดร์ขั้นที่สี่ แต่ไม่คาดคิดว่าจะเกิด

ผลลัพธ์เช่นนี้

“ ดูเหมือนว่าแค่เร็วอย่างเดียวคงไม่ได้ … ”

อู่ อวี้ พยายามที่จะควบคุมสัญชาตญาณความ

ปรารถนาความอยากของตนเอง

แต่ทันใดนั้นอยู่ ๆ ลูกท้อเจ้ากรรมก็ร่วงตกมาอยู่ใน

มือของเขา สิ่งที่เกิดขึ้นท าให้เขาถึงกับผงะไป

ชั่วขณะ

กลิ่นหอมอันแสนยั่วยวนของลูกท้อราชินีมารดรที่อยู่

ในมือของเขา ท าให้ดวงตาของเขาแดงก ่าขึ้นมาทันที

“ ไม่นะ!!! ห้ามกินลูกท้อเด็ดขาด! ”

เขาพยายามจ้องมองภาพจ าแลงหัวใจวานร ฉับพลัน

ดวงตาทั้งคู่ของเขาก็เปล่งประกายแสงสีทอง สะกด

ข่มดวงตาที่แดงก ่าของเขาให้ฟื้นมีสติกลับคืนมา!

อย่างไรก็ตามเขาไม่รู้ว่าจะท าอย่างไรกับลูกท้อในมือ

เช่นเดียวกัน

ในเมื่ออยู่ ๆ ลูกท้อมันตกลงมาในมือของเขาด้วย

ตนเอง แล้วเขาจะเอามันไปติดไว้บนต้นคืนได้อย่างไร

ควรท าอย่างไรดี?

เขายังคงประคองลูกท้อผลใหญ่ไว้ในมือ

แสงสีทองในดวงตาของเขาค่อย ๆ หรี่ลงอย่างช้า ๆ

แม้แต่ภาพจ าแลงหัวใจวานรก็ยังไม่สามารถระงับ

ดวงตาที่แดงก ่าของเขาเอาไว้ได้ เวลานี้เขาก าลังจ้อง

มองลูกท้อราชินีมารดรในมืออย่างหิวกระหาย

แน่นอนการที่ผลท้อดึงดูดใจของเขานั้น มันมิได้

เกิดขึ้นอย่างไร้เหตุผล

เนื่องจากเขากลืนพระธาตุพระอรหันต์ศักดิ์สิทธิ์ซึ่งถือ

เป็นสิ่งสกปรกเจือปนเข้าไปในพิภพจักรพรรดิกลืน

สวรรค์มากเกินไป หากกลืนกินลูกท้อเหล่านี้ เขาก็จะ

สามารถขจัดสิ่งเจือปนเหล่านั้นออกไปได้แน่ ๆ และ

ตราบใดที่ลูกท้อมีจ านวนมากเพียงพอ เขาก็จะ

สามารถสรรค์สร้าง ‘วัฏสงสาร’ ขึ้นมาภายในพิภพได้

อย่างรวดเร็ว!

เสียงดังกล่าวดังขึ้นมาภายในใจของเขา

ถ้าเขาได้กลืนกินผลลูกท้อราชินีมารดรเข้าไปล่ะก็

ผลข้างเคียงที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้จะถูกขจัดหายไป

เมื่อถึงตอนนั้นพื้นฐานการฝึกตนของเขาก็จะก้าวหน้า

พัฒนาอย่างก้าวกระโดด!

เสียงนี้ไม่ได้มาจากหัวใจของ อู่ อวี้ แต่มาจาก

สิ่งมีชีวิตลึกลับมาก หรืออาจกล่าวได้ว่ามาจาก

สัญชาตญาณของ ‘อสูรกลืนสวรรค์’ ที่อยู่ภายในร่าง

ของเขา

แม้ว่าเขาจะกลายเป็นจักรพรรดิเซียนแล้วก็ตาม แต่

‘สัญชาตญาณ’ ของอสูรกลืนสวรรค์ยังคงอยู่ ท าให้

เขายากจะยับยั้งชั่งใจได้

กล่าวได้ว่าปัจจุบันของ อู่ อวี้ ถูกสัญชาตญาณของ

อสูรกลืนสวรรค์ครอบง า มันก าลังกระตุ้นความอยาก

กินลูกท้อที่อยู่ตรงเบื้องหน้าของเขาอย่างบ้าคลั่ง

เหตุผลเดียวของ อู่ อวี้ คือการต่อสู้กับสัญชาตญาณ

เหล่านั้น

อีกทั้งในตอนนี้สถานการณ์ในพิภพจักรพรรดิคืน

สวรรค์ของเขายิ่งแย่ลงมากขึ้นเรื่อย ๆ มันเริ่มแสดง

สัญญาณของความล่มสลาย ในที่สุดสัญชาตญาณ

ของอสูรกลืนสวรรค์ก็บดขยี้คุณธรรมของเขาหายไป

จนสิ้น

สัญชาตญาณในการกลืนกินระเบิดออกมาอย่าง

รุนแรงไร้สิ้นสุด และแล้ว อู่ อวี้ ก็สูญเสีย

สติสัมปชัญญะไป

ดวงตาสีแดงก ่าจ้องมองไปที่ลูกท้อขนาดใหญ่ในมือ

ในที่สุดเขาก็ต้องท าตามสัญชาตญาณโดยการกัดมัน

เข้าไป

ความหอมหวานละมุนลิ้นกับกลิ่นอายของปราณ

วิญญาณเซียนที่เอ่อล้นท่วมท้นอย่างหาที่เปรียบไม่ได้

ระเบิดแพร่กระจายไปทั่วทั้งร่างของเขา ฉับพลันสิ่ง

สกปรกที่เจือปนอยู่ภายในพิภพจักรพรรดิกลืนสวรรค์

ก็ถูกช าระล้างไปในทันที ส่งผลให้พิภพจักรพรรดิกลืน

สวรรค์ของเขาเกิดความเสถียรมั่นคงกลับคืนมา

ดังเดิม

ถึงกระนั้น อู่ อวี้ ก็ยังไม่สามารถกู้คืนสติของตนเองให้

กลับคืนมาได้

บัดนี้เขาถูกสัญชาตญาณของอสูรกลืนสวรรค์ควบคุม

อย่างสมบูรณ์ หลังจากกลืนกินลูกท้อไปแล้ว เขาก็หัน

ไปสนใจลูกท้อผลต่อไป!

เดิมทีแล้ว อู่ อวี้ พยายามฝึกฝนอย่างหนักแต่

‘วัฏสงสาร’ ก็ยังไม่ปรากฏขึ้น จนกระทั่งเขากลืนกิน

ลูกท้อ ร่องรอยของมันก็ปรากฏขึ้นในพิภพจักรพรรดิ

กลืนสวรรค์ของเขา

ซึ่งเขาก็ยังกลืนกินลูกท้อเปล่าไป

ผลท้อถูกยัดเข้าปากเขาลูกแล้วลูกเล่า ด้วยพลังใน

การ ‘กลืนกิน’ แบบฝืนชะตาฟ้าของอสูรกลืนสวรรค์

ท าให้เขาสามารถย่อยสลายปราณวิญญาณเซียนใน

ลูกท้อได้อย่างรวดเร็ว ซึ่งมันท าให้เขาสร้าง ‘คุก

จักรพรรดิ’ ในพิภพจักรพรรดิกลืนสวรรค์ได้อย่างฉับ

ไวเช่นกัน

จนกระทั่งเขากลืนลูกท้อไปมากกว่ายี่สิบลูก ในที่สุด

‘คุกจักรพรรดิ’ สถานที่ซึ่งเอาไว้กักเก็บวิญญาณของ

สิ่งมีชีวิตก็ถูกสร้างขึ้นในพิภพจักรพรรดิกลืนสวรรค์!

ด้วยการก่อตัวของ ‘คุกจักรพรรดิ’ ในที่สุดรากฐาน

วัฏสงสารก็ปรากฏขึ้นในพิภพจักรพรรดิกลืนสวรรค์

บัดนี้อาณาจักรฝึกตนของเขา ได้ฝ่าทะลวงเข้าสู่

ระดับจักรพรรดิเซียนนิรันดร์ขั้นที่ 4 แล้ว

เดิมทีแล้วเขาถูกสัญชาตญาณในการกลืนกินของอสูร

กลืนสวรรค์ควบคุม ท าให้เขากลืนกินลูกท้อราชินี

มารดรต่อไป แต่เมื่ออาณาจักรฝึกตนของเขา

ยกระดับขึ้น พลังอันไม่เสถียรมั่นคงภายในร่างก็เริ่ม

สงบ หลังจากนั้นเขาก็ได้สติกลับคืนมา

ด้วยเพราะความไม่เสถียรมั่นคงของพิภพจักรพรรดิ

กลืนสวรรค์ ท าให้สัญญาณของอสูรกลืนสวรรค์ถูก

กระตุ้นขึ้น จนเข้าควบคุมสตินึกคิดของ อู่ อวี้

แต่เมื่อได้สติกลับคืนมา แล้วกวาดสายตามองไปรอบ

ๆ จิตใจของก็จมดิ่งลงสู่ก้นบึ้งทันที

เละตุ้มเป๊ะ!

เขาไม่คาดคิดว่าเพราะความไม่มั่นคงของพิภพ

จักรพรรดิกลืนสวรรค์ จะท าให้ตนเองจะถูกสัญญาณ

ของอสูรกลืนสวรรค์ควบคุม!

ชั่วขณะนี้เขาแทบไม่รู้ตัวเลยว่าก าลังท าอันใดอยู่ ทั่ว

ทั้งห้วงคนึงคิดมีเพียงความปรารถนาในการกลืนกิน

ลูกท้อราชินีมารดรเท่านั้น ต่อมาคุกจักรพรรดิ

วัฏสงสารในร่างของเขาก็ถูกสร้างขึ้น ท าให้เขา

ทะลวงเข้าสู่อาณาจักรจักรพรรดิเซียนนิรันดร์ขั้นที่สี่

ปัจจุบันแม้ว่า อู่ อวี้ พื้นฐานฝึกตนของเขาจะ

ยกระดับขึ้นแล้ว แต่ในใจของเขากลับมิได้มีความสุข

อย่างที่คิด มีเพียงความหนาวเย็นและสั่นสะท้าน

เท่านั้น

“ข้าควรท าเช่นใดดี?”

เขาลองค านวณดู แม้ว่าจ านวนลูกท้อราชินีมารดรที่

เขากลืนกินไปยี่สิบเจ็ดลูกจะมิได้มากนัก แต่หลังจาก

นี้หากราชินีมารดรและทุกคนรู้เข้าเขาจะท าเช่นใด?

ในขณะนี้ อู่ อวี้ รู้สึกตื่นตระหนกเล็กน้อย

ตอนที่เข้าสู่สวนลูกท้อ ขอย ้าเตือนตนเองครั้งแรกครั้ง

เล่า ว่าห้ามกินลูกท้อเด็ดขาด

แต่ไม่คาดคิดว่าความผิดพลาดในระหว่าง

กระบวนการฝึกฝน จะน าไปสู่การกระตุ้น

สัญชาตญาณของอสูรกลืนสวรรค์…

แน่นอนว่าหากมิใช่เพราะสัญญาของอสูรกลืนสวรรค์

ที่ตัดสินใจกลืนกินลูกท้อเป็นจ านวนมาก คาดว่าพิภพ

จักรพรรดิกลืนสวรรค์ของเขาคงพังทลายไปแล้ว

อย่างไรก็ตามผลลัพธ์จากการกลืนกินลูกท้อ มิใช่สิ่งที่

เขาจะแบกรับได้

“ ดูเหมือนว่า คงต้องไปหาราชินีมารดรเพื่อขออภัย

ได้เพียงเท่านั้น ” อู่ อวี้ คิดวิธีแก้ปัญหาไม่ตก และ

หวังได้เพียงว่าราชินีมารดรจะให้อภัย

———————