กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 1783 : ใส่ร้ายป้ายสี

หลังจากพูดคุยกันจบสิ้นอรหันต์ศักดิ์สิทธิ์ทองคำทั้ง

เก้าของพระสุคตเสวียนจั้งก็ยังคงอยู่ในแดนอรหันต์

สูงสุดต่อไป

ส่วนกายาแท้อรหันต์ศักดิ์สิทธิ์ของพระสุคตเสวียนจั้ง

เข้าสู่พิภพจักรพรรดิของ อู่ อวี้ เตรียมมุ่งหน้าไปยัง

พระราชวังรุ่งอรุณพิสุทธิ์ เพื่อช่วยเหลืออู่หยู

เรื่องเดียวที่อยู่ในใจ อู่ อวี้ คือการช่วยเหลืออู่หยูผู้

เป็นพี่สาว หลังจากช่วยเหลือสำเร็จแล้ว เขาจะ

สามารถฝึกฝนได้อย่างสบายใจ ยกระดับ

ความสามารถให้กับลั่วผินพร้อมคนอื่น ๆ จนกว่าเขา

จะล้างแค้นให้ฉีเทียนต้าเซิ่นและผู้อาวุโสคนอื่นใน

พิภพเทพปีศาจได้สำเร็จ

กระแสวังวนสีทองปรากฏขึ้นท่ามกลางแดนอรหันต์

สูงสุด สะพานแดนเซียนถูกเปิดขึ้นโดยพลองทองสม

ปรารถนาของ อู่ อวี้!

หลังจากเดินทางผ่านสะพานแดนเซียน ไม่นานนัก อู่

อวี้ ก็กลับสู่แดนเซียนอรหันต์สวรรค์มุ่งหน้าสู่

พระราชวังรุ่งอรุณพิสุทธิ์ต่อไป

เขาเคยไปที่พระราชวังรุ่งอรุณพิสุทธิ์มากกว่าหนึ่ง

ครั้ง แต่ทุกครั้งเขามิได้เต็มใจที่จะไป

แต่ตัวตนระดับจักรพรรดิหยกนั้นอยู่เหนือเกินกว่าจะ

จินตนาการได้ บางที อู่ อวี้ อาจไม่มีโอกาสกลับมา

อีก

ภายในภพจักรพรรดิกลืนสวรรค์มีกายาแท้อรหันต์

ศักดิ์สิทธิ์ของพระสุคตเสวียนจั้ง!

คนผู้นี้ได้บอกเล่าความจริงเกี่ยวกับแดนเซียนทั้งสอง

ทั้งยังบอกเล่าเกี่ยวกับวีรกรรมของฉีเทียนต้าเซิ่นและ

ปริศนาการทำลายล้างภพเทพปีศาจ… เมื่อความจริง

ถูกเปิดเผยม่านหมอกที่เคยปกคลุมอำพรางก็กระจาย

หายไป

ส่วนถ้าถามถึงระดับความแข็งแกร่งของพระสุคต

เสวียนจั้ง อู่ อวี้ รับรู้ได้เพียงสัญชาตญาณของเขา

เท่านั้นว่าต้องไม่ด้อยไปกว่าจักรพรรดิหยกอย่าง

แน่นอน

แต่พิภพอรหันต์ทั้งเก้าของพระสุคตเสวียนจั้งไม่

สามารถข้ามสะพานแดนเซียนมาด้วยได้ ซึ่งก็

หมายความว่าประสิทธิภาพความแข็งแกร่งของเขา

ย่อมลดลง

แต่เพียงเท่านี้ก็เพียงพอป้องกันไม่ให้ อู่ อวี้ ตกอยู่ใน

เงื้อมมือของจักรพรรดิหยก

ไม่นานนัก อู่ อวี้ ก็มาที่ประตูสวรรค์ทักษิณอีกครั้ง!

เวลาที่ใช้พอ ๆ กับที่เขามุ่งหน้าไปยังคุกสวรรค์และ

ฝ่าทะลวงค่ายกลเทวะวัฏสงสารคุกสวรรค์นิรันดร์

ปัจจุบันบนพระราชวังรุ่งอรุณพิสุทธิ์เทพเซียน

มากมายรอเขาอยู่

จักรพรรดิเซียนเหล่านี้อยู่ภายใต้การปกครองของ

จักรพรรดิหยกและราชินีมารดร ได้แก่จักรพรรดิ

เซียนระดับสูงมากมายอาทิเช่น ปรมาจารย์ไท่อี้ ,

เทพสามตา , เทพนาจา , ท้าวหลี่มหาราช ฯลฯ

สาเหตุที่จักรพรรดิเซียนผู้ยิ่งใหญ่ทั้งหลายมายัง

พระราชวังรุ่งอรุณพิสุทธิ์ ก็เพื่อรอการมาถึงของ อู่

อวี้

เมื่อ อู่ อวี้ ปรากฏตัวที่ประตูทางเข้าพระราชวังรุ่ง

อรุณพิสุทธิ์พร้อมกับพลองทองสมปรารถนา เหล่า

จักรพรรดิเซียนทั้งหลายก็ทอดถอนหายใจออกมา

ด้วยความโล่งอก เนื่องจากพวกมันทั้งหลายรอคอย

มานานแล้ว หาก อู่ อวี้ ไม่มาเช่นนั้นพวกมันก็จะเสีย

หน้าอย่างแท้จริง

โชคดีที่ อู่ อวี้ ปรากฏตัวในที่สุด

ทันทีที่ อู่ อวี้ มาถึง ก็เป็นเวลาที่เขาจะได้รับการ

ลงโทษอย่างรุนแรง

ในมุมมองของพวกมันวีรกรรมที่ อู่ อวี้ ก่อขึ้นหลาย

ครั้งหลายคราล้วนเป็นอาชญากรรมร้ายแรงที่ไม่อาจ

ให้อภัยได้

เมื่อกล้าเสนอหน้ามาเช่นนี้ก็ต้องเตรียมตัวรับโทษ

สถานหนัก!

ทว่าเวลานี้ อู่ อวี้ ไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวแม้แต่น้อย

เนื่องจากในพิภพจักรพรรดิของเขา มีกายาแท้

อรหันต์ศักดิ์สิทธิ์ของพระสุคตเสวียนจั้งอยู่

นอกจากนี้ยังมีจักรพรรดิเซียนระดับสูงอยู่สองคน ซึ่ง

ก็คือองค์ไท่ซ่างเหล่าจวินกับเทพมารดรวิญญาณเร้น

หากจักรพรรดิหยกเล่นลูกไม้ไม่ปล่อยอู่หยูแต่โดยดี อู่

อวี้ ก็จะไม่ยินยอมเด็ดขาดต่อให้ต้องสังหารก็ตาม

” อู่ อวี้ เจ้าช่างบังอาจนัก! ”

ยามนี้เทพสามตาออกตัวตะโกนใส่ อู่ อวี้ ด้วยความ

โทสะ

คำกล่าวของมันครั้งนี้ได้รับการยอมรับจากจักรพรรดิ

หยกโดยปริยาย จากนั้นก็กล่าวว่า “เจ้ากล้าบุกเข้าไป

ในคุกสวรรค์ โดยไม่สนใจกฎเกณฑ์ใด ๆ ของสวรรค์

รู้หรือไม่ว่าการกระทำครั้งนี้มันหนักหนาผิดมหันต์

เพียงใด?”

โทสะที่เทพสามตามีต่อ อู่ อวี้ แสดงออกอย่างชัดเจน

ผ่านคำกล่าวของมัน

มันไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะพลาดท่าเสียทีพ่ายแพ้

ให้แก่เด็กรุ่นหลังอย่าง อู่ อวี้ เรื่องดังกล่าวนำความ

อัปยศมาสู่ชีวิตของมันไปตลอดกาล

โชคดีที่ อู่ อวี้ ทำเรื่องผิดพลาดมหันต์หลายต่อหลาย

ครั้ง ไม่เพียงกินลูกท้อจนหมดสวน ยังเอาชนะเหล่า

ขุนพลกองทัพสวรรค์หนึ่งแสนนาย ทั้งยังเอาชนะองค์

ไท่ซ่างเหล่าจวินแล้วบุกเข้าไปในคุกสวรรค์เพื่อจับตัว

เทพมารดรวิญญาณเร้น

ในความคิดของมัน อู่ อวี้ รนหาที่ตายเองแท้ ๆ

ถึงแม้ อู่ อวี้ จะเป็นเพียงคนเดียวที่กล้าต่อต้าน

สวรรค์?

แต่ อู่ อวี้ ไม่สนใจเทพสามตาเลยแม้แต่น้อย

ด้วยเพราะครั้งนี้เขามาหาจักรพรรดิหยก เขาจึงถาม

จักรพรรดิหยกอย่างใจเย็น “ จักรพรรดิหยกข้าอยาก

รู้ว่าเมื่อสามหมื่นปีก่อน ท่านสั่งให้องค์ไท่ซ่างเหล่าจ

วินให้ข้าไปสำนึกผิดอยู่ภายในเตาหลอม? รู้หรือไม่ว่า

แท้จริงแล้วองค์ไท่ซ่างเหล่าจวินต้องการกลั่นสกัดข้า

เป็นโอสถเซียน! ”

เขาอยากรู้คำตอบนี้มานานแล้ว

จะบอกว่าองค์ไท่ซ่างเหล่าจวินได้รับคำสั่งโดยตรง

จากจักรพรรดิหยกจักรพรรดิหยก แต่มันก็ดูไม่

สอดคล้องเกินไป

ถ้าต้องการให้องค์ไท่ซ่างเหล่าจวินหลอมสกัดเขาเป็น

เม็ดยา ก็ไม่จำเป็นต้องปั้นหน้าเป็นผู้ดีจอมปลอม ให้

เขาไปสำนึกผิดอยู่ภายในเตาหลอมเป็นเวลาสาม

หมื่นปี?

หลังจากที่เขาสัมผัสกับพลังของเตาหลอมแปดลิขิต

เขาก็รู้ทันทีว่ามันมิใช่การสั่งสอนให้เขาสำนึกผิด แต่

มันเป็นพลังที่จะหลอมสกัดเขาให้ตกตายหายไป!

“อันใดนะ?”

เมื่อทราบเรื่องจักรพรรดิหยกก็ถึงกับหน้านิ้วคิ้วขมวด

” อู่ อวี้ เจ้าเข้าใจองค์ไท่ซ่างเหล่าจวินผิดไปหรือไม่?

ข้าขอให้องค์ไท่ซ่างเหล่าจวินสอนบทเรียนให้แก่เจ้า

เท่านั้น แค่ต้องการให้เจ้าสำนึกผิดในสิ่งที่กระทำ

ทำไมเขาถึงต้องการกลั่นสกัดเจ้าเป็นโอสถเซียนด้วย

เล่า? ถ้าแคลงใจทำไมถึงไม่ปล่อยองค์ไท่ซ่างเหล่าจวิ

นออกมาเผชิญหน้าพูดคุยกันตรง ๆ? ”

จักรพรรดิหยกต้องการให้ อู่ อวี้ ปล่อยองค์ไท่ซ่าง

เหล่าจวิน แต่มันจะเป็นอย่างนั้นได้อย่างไร?

เพราะนี่คือสิ่งที่ อู่ อวี้ ต้องการใช้แลกเปลี่ยนกับตัวพี่

หญิงอู่หยูของเขา เป็นไปไม่ได้เลยที่จะปล่อยตัว

ประกันสำคัญออกมาก่อน ไม่เช่นนั้นคงไม่สามารถ

จัดการกับความไร้ยางอายของจักรพรรดิหยกได้อย่าง

แน่นอน

ดังนั้น อู่ อวี้ จึงกล่าวว่า ” ถ้าจักรพรรดิหยกต้องการ

ให้ข้าปล่อยองค์ไท่ซ่างเหล่าจวินกับเทพมารดร

วิญญาณเร้น ท่านก็ปล่อยพี่หญิงอู่หยูของข้าก่อน!

เมื่อเห็นว่าพี่หญิงปลอดภัยแล้วเมื่อนั้นข้าก็เต็มใจรับ

การลงโทษไตร่ตรองพิจารณาการกระทำของตนเอง

เป็นเวลาสามหมื่นปี! ”

เขาทำสิ่งนี้เพื่อพี่หญิงอู่หยูของเขา

ไม่ว่าในกรณีใดอู่หยูต้องได้รับการช่วยเหลือเสียก่อน

“ดี ๆ ๆ”

จักรพรรดิหยกยกมือขึ้นแล้วโบกสะบัดแขนเสื้อคลุม

มังกร ร่างอันบอบบางของอู่หยูก็ปรากฏขึ้นต่อหน้า อู่

อวี้

” ท่านต้องเอาเคล็ดเทวะจักรพรรดิเซียนทั้งหมดที่ติด

อยู่บนตัวนางไปออกด้วย ”

อู่ อวี้ กล่าวต่อ

การได้เห็นอู่หยูยังไม่เพียงพอ เขาต้องการกำจัดเคล็ด

เทวะจักรพรรดิเซียนของจักรพรรดิหยกออกไปด้วย

มิฉะนั้นไม่ว่านางจะอยู่ที่ใดจักรพรรดิหยกก็สามารถ

พานางกลับมาได้ทันที

“เอาตามเจ้าว่า”

จักรพรรดิหยกยกมือขึ้นอีกครั้ง แล้วขุมพลังมหาศาล

ของพลังพิภพจักรพรรดิก็สลายไปจากตัวของอู่หยู

สิ่งที่เกิดขึ้นหมายความว่าเคล็ดเทวะจักรพรรดิเซียน

ที่ติดตามตัวของอู่หยูได้ถูกลบออกไปแล้ว

จักรพรรดิหยกยอมปฏิบัติตามข้อเสนอของ อู่ อวี้ แต่

โดยดี ทั้งหมดทั้งมวลเป็นเพราะว่าเวลานี้เขาได้อยู่ที่

พระราชวังรุ่งอรุณพิสุทธิ์ ไม่มีทางที่เขาจะหลบหนีไป

ไหนได้และก็ไม่จำเป็นต้องควบคุมตัวอู่หยูอีกต่อไป

อู่ อวี้ ถูกปิดล้อมด้วยจักรพรรดิเซียนจำนวนมาก

เช่นนี้ ไม่มีทางที่เขาจะใช้เมฆาตลบฟ้ากระโดดหนี

ออกไปอย่างแน่นอน

” เอาล่ะ… ข้าได้ปล่อยตัวของอู่หยูแล้ว เช่นนั้นเจ้าก็

จงปล่อยตัวขององค์ไท่ซ่างเหล่าจวินเช่นเดียวกัน ”

จักรพรรดิหยกทำตามที่ อู่ อวี้ กล่าว โดยการปล่อยอู่

หยู

ถ้า อู่ อวี้ มาที่พระราชวังรุ่งอรุณพิสุทธิ์เพียงลำพัง

เขาคงจะป้องกันข้อผิดพลาดด้วยการปล่อยตัว

ประกันทีละคน

แต่เนื่องจากยามนี้กายาแท้อรหันต์ศักดิ์สิทธิ์ของพระ

สุคตเสวียนจั้งอยู่ในพิภพจักรพรรดิของเขา ไม่

จำเป็นต้องระวังตัวแจมากเกินไป จึงยอมปล่อยองค์

ไท่ซ่างเหล่าจวินกับเทพมารดรวิญญาณเร้นอย่าง

ตรงไปตรงมา

” อู่ อวี้… ก่อนจะยอมรับการลงโทษ เรื่องนี้ต้องได้รับ

การชี้แจง”

เมื่อจักรพรรดิหยกเห็นองค์ไท่ซ่างเหล่าจวินกับเทพ

มารดรวิญญาณเร้นถูกปล่อยตัว ท่านก็กล่าวอย่าง

โล่งใจขึ้นว่า ” เจ้ากล่าวว่าองค์ไท่ซ่างเหล่าจวินต้อง

การหลอมสกัดเจ้าเป็นโอสถเซียน องค์ไท่ซ่างเหล่าจ

วินท่านคิดกระทำเช่นนั้นจริงหรือไม่? ”

เมื่อองค์ไท่ซ่างเหล่าจวินถูก อู่ อวี้ ปล่อยตัวก็รู้สึกโล่ง

ใจเป็นอย่างมากเช่นกัน

แต่พอได้ยินคำถามของจักรพรรดิหยก ก็รีบโบกมือ

ส่ายศีรษะแล้วกล่าวว่า ” จะเป็นเช่นนั้นได้อย่างไร

ฝ่าบาทเด็กผู้นี้โป้ปดใส่ร้ายข้า!”

ทันทีที่คำกล่าวเหล่านี้ออกมาการแสดงออกของ

จักรพรรดิหลายคนยิ่งดูเย็นชาขึ้น

แต่ละคนมองมาทาง อู่ อวี้ แล้วคิดว่าเด็กผู้นี้ช่างดื้อ

รั้นอะไรถึงเพียงนี้?

ไม่เพียงจับตัวอาวุโสเก่าแก่อย่างองค์ไท่ซ่างเหล่าจวิน

ยังลอบกัดด้วยการใส่ร้ายป้ายสีอีก!

ระหว่าง อู่ อวี้ กับองค์ไท่ซ่างเหล่าจวิน จักรพรรดิ

เซียนหลายคนย่อมปักเชื่อคำกล่าวขององค์ไท่ซ่าง

เหล่าจวินมากกว่าอยู่แล้ว

——————