กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 223 บุปผาวิญญาณซากศพ

ส ำหรับกลุ่มเต๋ำตะวันตกเฉียงใต้ นิกำยเซียนซูซัน

เปรียบเสมือนมหำอ ำนำจแห่งทวีปตงเสิ้งอันกว้ำง

ใหญ่ ยิ่งไม่ต้องกล่ำวถึง วังนภำ ซึ่งเป็นนิกำยหลัก

ภำยในทิศตะวันตกเฉียงใต้ แต่ยำมเมื่อพบเจอกับ

สำวกแห่งนิกำยซูซัน พวกมันยังต้องยั้งใจเอำไว้

ไม่กล้ำผลีผลำม

ด้วยเหตุนี้จึงไม่น่ำแปลกใจ เมื่อทุกคนได้ยินว่ำ อู่ อวี้

เป็นสำวกของซูซัน นั้นท ำให้พวกมันต้องก้ำวถอย

หลังไปสองสำมก้ำว ด้วยสีหน้ำท่ำทำงอันเต็มไปด้วย

ควำมไม่อยำกเชื่อ คละเคล้ำแตกต่ำงกันไป บ้ำงชื่น

ชม บ้ำงริษยำ

“ เท่ำที่ข้ำเห็นสองคนนี้อำยุอำนำมยังไม่ถึง 20 ปีเสีย

ด้วยซ้ ำแต่กลับเข้ำสู่ขั้นสร้ำงแกนนภำแล้ว ด้วยวัย

เพียงเท่ำนี้คงมีแต่สำวกซูซันเท่ำนั้น”

“ข้ำได้ยินมำว่ำ พวกเขำมีตอนนี้นับเป็นเพียงสำวก

ธรรมดำในซูซันเท่ำนั้น ยิ่งผู้ที่เติบโตอยู่ภำยใน

เทือกเขำซูซันตั้งแต่วัยเยำว์ จะยิ่งมีฝีมือร้ำยกำจน่ำ

สะพรึงกลัวยิ่งกว่ำนี้อีก!”

“ ส ำหรับพวกเรำแล้ว เทือกเขำซูซันก็เปรียบเสมือน

ดั่งวิมำนแห่งสรวงสวรรค์”

อู่ อวี้ ตระหนักว่ำ กำรออกมำสู่โลกภำยนอกด้วย

ศักดิ์ฐำนะนี้ ท ำให้เขำสำมำรถกระท ำสิ่งต่ำง ๆ ได้

มำกมำย โดยเฉพำะอย่ำงยิ่งหำกผู้คนรู้สถำนะตัวตน

ของเขำ โดยทั่วไปแล้วย่อมไม่มีผู้ใดกล้ำกระท ำกำร

บุ่มบ่ำมต่อเขำ

แม้แต่ ฮวง เฟยหยุน สีหน้ำก็ยังแปรเปลี่ยนไป

ในทันที จำกนั้นก็กล่ำวขึ้นว่ำ” ท่ำนทั้งหลำยได้ยิน

หรือไม่ ว่ำสองคนนี้เป็นสำวกซูซัน พวกเจ้ำทั้งหลำย

จงเปิดตำขึ้นมำ อย่ำได้โง่เขลำเฉกเช่น ฮวง หลิงหยุน

กำรไปกระตุ้นโทสะสำวกซูซันเช่นนี้ ในเมื่อพวกเขำ

ไม่สั่งสอนพวกเจ้ำ ข้ำจะเป็นผู้สั่งสอนพวกเจ้ำแทน

รู้หรือไม่เมื่ออยู่ต่อหน้ำสำวกซูซันพวกเจ้ำก็เปรียบ

ดังกบก้นบ่อ แล้วพวกเจ้ำยังจะหำญกล้ำสร้ำงควำม

ร ำคำญใจให้แก่พวกเขำอย่ำงงั้นหรือ?”

“ ขอรับ อย่ำงที่ท่ำนกล่ำว!” ทุกผู้คนยิ้มออกมำ

อย่ำงขมขืน

จู จื้อสิง กล่ำวขึ้นว่ำ” ข้ำไม่คิดว่ำ สนำมรบโบรำณ

แห่งนี้จะสำมำรถดึงดูดควำมสนใจของ สำวกซูซัน

หำกข้ำรู้เรื่องมำก่อน ข้ำคงไม่แสดงตัว ถ้ำเช่นนั้น

แสดงว่ำผู้อำวุโสของพวกท่ำนทั้งสอง น่ำจะอยู่ไม่ไกล

จำกบริเวณนี้ใช่หรือไม่ ?”

ให้กล่ำวตำมจริง พวกเขำไม่ได้เกรงกลัว อู่ อวี้ แต่

เกรงกลัวอำจำรย์ผู้อยู่เบื้องหลังมำกกว่ำ โดยเฉพำะ

ยอดฝีมือทั้งหลำยที่อยู่ภำยในเขำซูซัน

จู จื้อสิง ไต่ถำมเพื่อหยั่งเชิงทดสอบ

อู่ อวี้ โบกมือแล้วกล่ำวว่ำ” พวกเรำออกมำโดยล ำพัง

เหล่ำผู้อำวุโสแลอำจำรย์ในนิกำยไม่ได้ติดตำมมำด้วย

เนื่องจำกทั้วทั้งอำณำเขตกลุ่มเต๋ำทิศตะวันออกเฉียง

ใต้ ไม่ได้มีอันตรำยแต่ประกำรใด”

ในควำมเป็นจริงแล้ว กำรที่เขำกล่ำวเช่นนี้ออกมำ ก็

ยิ่งท ำให้อีกฝ่ำยนั้นฉงนสงสัยมำกยิ่งขึ้น แต่หำกตอบ

ไปว่ำมีผู้อำวุโสอยู่ใกล้ ๆ อำจจะท ำให้อีกฝ่ำยคำดเดำ

ได้ว่ำ อู่ อวี้ ก ำลังวำงอ ำนำจบำดใหญ่โตตบตำผู้คน

เฉกเช่นสุนัขเห่ำไม่กัด

“ ตอบได้ดี ท่ำนสำมำรถสังหำร ฮวง หลิงหยุน โดย

ใช้เพียงแค่แผ่นยันต์ สำวกซูซันช่ำงร้ำยกำจยิ่งนัก!”

ฮวง เฟยหยุน กล่ำว

“ เอำล่ะ… พวกท่ำนทั้งหลำยเลิกแห่แหนมุงดูกันได้

แล้ว จงออกไปไล่ล่ำขุมทรัพย์ อันอยู่รำยรอบนี้ได้

ตำมใจปรำรถนำ ประสบกำรณ์อันยำวนำนของทุก

คน ไม่ใช่สิ่งที่ควรถูกขัดขวำง” กำรปรำกฏตัวของ

อู่ อวี้ เปี่ยมไปด้วยควำมหยิ่งผยอง ใบหน้ำเปี่ยมล้น

ไปด้วยควำมภำคภูมิใจเด็ดเดี่ยว พฤติกรรมเหล่ำนี้

ล้วนเป็นกำรสะกดข่มฝูงชนที่แห่แหนมุงดู

แน่นอนว่ำ พฤติกรรมของเขำได้สร้ำงควำมขุ่นเคือง

ไม่พอใจให้แก่ฝูงชนอย่ำงยิ่ง

อย่ำงไรก็ตำม ช่วงเวลำแห่งวิกฤตได้ผ่ำนพ้นไปแล้ว

“ ฮวง หลิงหยุน พุ่งทะยำนเข้ำมำหมำยเอำชีวิตข้ำ

ซึ่งข้ำได้ทดสอบพลังอ ำนำจของ ยันต์กลืนวิญญำณ

กับเขำ ส่วนยันต์กลืนวิญญำณ แผ่นที่เหลือ จำง ฝูถู

ข้ำคิดว่ำจะต้องใช้มันกับเจ้ำ” อย่ำงที่เขำได้รับมำ

จำกที่นี่เปลี่ยนไปด้วยพลังอ ำนำจอันน่ำสะพรึงกลัว

อย่ำงยิ่ง ซึ่งมันท ำให้จิตใจของ อู่ อวี้ รู้สึกดีขึ้นมำก

เกรงว่ำต่อให้มีแต้มควำมส ำเร็จ 500 แต้ม ก็คงไม่

สำมำรถแลกเปลี่ยนสมบัติเช่นมันได้

หลังจำกนั้น ฝูงชนก็เริ่มกระจัดกระจำยแยกย้ำยกัน

ออกไปแต่กระนั้น อู่ อวี้ ก็ยังอยู่ไม่ไกลจำกพวกเขำ

เท่ำไหร่นัก เขำมีตัวตนเป็นถึงสำวกซูซัน แต่ควำม

จริงแล้วเขำก็ยังไม่กล้ำอยู่เพียงล ำพัง ด้วยเพรำะกลัว

ว่ำจะพบเจอผู้คนเฉกเช่นเดียวกับ ฮวง หลิงหยุน

ที่พุ่งเข้ำมำลอบโจมตีพวกเขำ ซึ่งดูเหมือนจะเป็น

สร้ำงปัญหำ และ อันตรำย ให้แก่ตัวเขำ

ฉะนั้นระหว่ำงที่เขำก ำลังค้นหำขุมทรัพย์ เขำต้อง

คอยเฝ้ำระวังไปด้วย

หลังจำกผ่ำนไปประมำณครึ่งชั่วยำม เขำก็ไม่สำมำรถ

เก็บเกี่ยวอะไรอย่ำงอื่นได้อีก เนื่องจำกว่ำมีผู้คนเข้ำ

มำที่นี่กว่ำ 2,000 คน โดยคำดว่ำทรัพย์สมบัติหลำย

อย่ำง คงถูกหยิบฉวยไปหมดแล้ว เฉกเช่นดั่งนกตัวใด

ตื่นเช้ำจะสำมำรถจับหนอนตัวอ้วนพีได้ก่อน

เมื่อเขำก้ำวเดินมำถึงที่หนึ่ง ทันใดนั้นเอง เสำโลหิต

ร้อยวิญญำณ ที่อยู่ภำยในถุงจักรวำลก็เกิดกำร

เคลื่อนไหวขึ้นเล็กน้อย อู่ อวี้ จึงน ำ เสำโลหิตร้อย

วิญญำณ ออกมำจำกถุงจักรวำล ในเวลำำนี้

เสำโลหิตร้อยวิญญำณ ที่หดจนเหลือขนำดเล็กสุด

ดูรำวกับด้ำมพู่กันที่ก ำลังอยู่ในมือเขำ ศำสตรำเต๋ำ

เชื่อมจิต มีควำมเกี่ยวข้องกับจิตวิญญำณอยู่บำงส่วน

ซึ่งดูเสมือนว่ำเวลำนี้ก ำลังมีบำงอย่ำงดึงดูดมัน

เวลำนี้ เสำโลหิตร้อยวิญญำณ ก ำลังชี้ไปยังสถำนที่

หนึ่ง

ซึ่งเป็นทิศทำงที่ต้องเดินลึกเข้ำไปมำกยิ่งขึ้น

กล่ำวได้ว่ำกำรแสวงหำควำมมั่งคั่งนั้นคือ ควำมเสี่ยง

เนื่องจำกปฏิกิริยำที่เกิดขึ้น อู่ อวี้ จึงไม่ยอมปล่อยให้

โอกำสนั้นหลุดลอยออกไป เขำพำ หนำนกง เหว่ย

เดินลึกเข้ำไปตำมทิศที่ เสำโลหิตร้อยวิญญำณ ชี้น ำ

“พี่ชำย” เนื่องจำกบริเวณนี้หนำแน่นไปด้วยอำย

หยินอันน่ำสะพรึงกลัว จึงท ำให้ หนำนกง เหว่ย รู้สึก

หวำดกลัวมำกเล็กน้อย นำงจึงเข้ำมำหลบซ่อนตัวอยู่

ด้ำนหลังของ อู่ อวี้

ภำยใต้เท้ำของเขำ เต็มไปด้วยดินโคลนสกปรกสีเทำ

ซึ่งอ่อนนุ่มเป็นอย่ำงมำก เสมือนดั่งมหำสมุทรอันเกิด

จำกเถ้ำธุลีกองทับถมกัน

อู่ อวี้ จุดเปลวไฟไว้ในมือ บัดนี้มันสว่ำงไสวไปทั่ว

เขำส่องไปรอบ ๆ ยิ่งเข้ำมำใกล้ทิศทำงที่ เสำโลหิต

ร้อยวิญญำณ ชี้น ำทำงมำมำกขึ้นเท่ำใด ดูเหมือนว่ำ

มันตื่นเต้นมำกขึ้นเท่ำนั้น ซึ่งพวกเขำทั้งสองเองก็รู้สึก

ไม่ได้ต่ำงกัน

“เสำโลหิตร้อยวิญญำณ คืออำวุธมำร” อู่ อวี้ เข้ำใจ

อย่ำงชัดเจน ดังนั้นเขำจึงก้ำวเดินอย่ำงระมัดระวังตัว

มำกยิ่งขึ้น เมื่อพวกเขำมำถึงต ำแหน่งเป้ำหมำย เขำ

ยื่นมือที่มีแสงไฟไปยังด้ำนหน้ำ ภำยใต้แสงไฟสว่ำง

ไสวภำพที่ปรำกฏ คือพื้นที่เปิดโล่ง

ทันใดนั้น!

เถ้ำธุลีที่อยู่ด้ำนหน้ำม้วนกระเพื่อม เฉกเช่น

มหำสมุทร เสมือนพื้นดินก ำลังเปล่งเสียงกรีดร้อง

แล้วทันใดนั้นเอง ตู้มมมม!!! ผืนแผ่นดินโดยรอบก็เกิด

กำรระเบิดขึ้น แต่แล้วอยู่ ๆ ก็มีเงำบำงอย่ำงบำน

สะพรั่งขึ้น เหนือพื้นดินทันที!

มันคือบุปผชำติขนำดมหึมำสีแดงสลับด ำ กลีบดอก

เป็นสีด ำสนิท เกสรเป็นสีแดง กลีบดอกแผ่ขยำยใหญ่

นับจั้ง เฉกเช่นเดียวกับปำก ส่วนของเกสรลึกลงไป

ดูรำวกับฝันอันแหลมคมอันเยิ้มเหนอะไปด้วยน้ ำลำย

เสียงกรีดร้องที่ได้ยินนั้นมำจำกนี้!

ดอกไม้เติบโตขึ้นบนพื้นดิน!

ดอกไม้อันงดงำมดึงดูดควำมสนใจอย่ำงยิ่ง ทันใดนั้น

ก็ปรำกฏกลิ่นเหม็นสำบอันเน่ำเหม็นรำวกับซำกศพ

ลอยคละคลุ้งตลบอบอวลไปทั่วทำงอำกำศ ชวน

คลื่นไส้สะอิดสะเอียนอย่ำงยิ่ง

สิ่งส ำคัญยิ่งไปกว่ำนั้นก็คือ แสงสว่ำงที่ส่องอยู่นี้เผย

ให้เห็นเหล่ำพืชพันธุ์นับไม่ถ้วน ทั้งยังมีเถำวัลย์ที่มี

หนำมแหลมคม ล้อมรอบดอกไม้นี้ เสมือนกับว่ำมัน

เป็นแขนของบุปผำวิญญำณซำกศพนี้

เมื่อ อู่ อวี้ เห็นดังนั้น เขำจึงรีบถอยหลังห่ำงออกมำ

เมื่อเขำมองลงไปยังด้ำนล่ำง ก็ต้องตกตะลึงอย่ำงยิ่ง

เมื่อเห็นทำนของดอกไม้ ท่วมท้นไปด้วยกองซำกศพ

หลำยพันชีวิตที่กองทับถมกันอยู่ สวนรำกดอกไม้

เจำะทะลุซำกศพจ ำนวนนับไม่ถ้วน เสมือนดั่งดอกไม้

นี้เติบโตขึ้นมำจำกกองซำกศพเหล่ำนี้

“พี่ชำย ดูนั่นสิ เส้นวิญญำณ 4 เส้น!” หนำนกง

เหว่ย กล่ำวขึ้นด้วยควำมประหลำดใจ

อู่ อวี้ มองไปยังทิศทำงที่นำงชี้ เขำแลเห็นกลีบบุปผำ

ขนำดมหึมำสี่กลีบ อีกทั้งยังมีเส้นสำยสีด ำทมิฬสี่เส้น

ไหลเวียนอยู่บนนั้น รำวกับมีอสรพิษสีด ำทมิฬก ำลัง

เลื้อยคดเคี้ยวไปมำ แต่อย่ำงไรก็ตำมไม่อำจปฏิเสธได้

ว่ำ กำรด ำรงอยู่ของเส้นวิญญำณทั้งสี่เส้นนี้ ท ำให้

ยำกเกินจะจินตนำกำรได้ว่ำ บุปผำดอกนี้มีคุณค่ำ

มำกเพียงใด!

แน่นอนว่ำมันเป็นสมบัติชนิดหนึ่ง! แต่ทว่ำมันคือ

สมบัติที่น่ำสะพรึงกลัวอย่ำงยิ่ง!

อู่ อวี้ ลองค้นหำดูใน ‘รวมประวัติศำสตร์ทวีปเทพ’

ผ่ำนไปชั่วครู่ เขำก็พบบันทึกเกี่ยวกับบุปผำชนิดนี้

อย่ำงรวดเร็ว

“บุปผำวิญญำณซำกศพ! เติบโตขึ้นจำกกำรดูดกลืน

เลือดเนื้อ แลส่วนส ำคัญของซำกศพนับพัน ซ่อนเร้น

อยู่ใต้พื้นปฐพี อำบชโลมดูดซับ ปรำณหยิน แล

ปรำณแห่งควำมตำยตลอดทั้งปี เมื่อเจริญเติบโต

เต็มที่จะปรำกฏเส้นวิญญำณ 4 เส้นขึ้น!”

“ผู้ฝึกตนทั่วไปแล้วบุปผำวิญญำณซำกศพนี้ ไม่ค่อยมี

ประโยชน์มำกนัก ถึงแม้จะน ำมำกลั่นสกัดหลอมปรุง

โอสถ ก็ปรุงขึ้นมำได้เพียงโอสถที่ส่งผลร้ำยเท่ำนั้น

แต่ส ำหรับผู้ฝึกตนนอกรีตแล้ว สิ่งนี้กลับมี

คุณประโยชน์ล้ ำเลิศมหำศำลอย่ำงยิ่ง! ตำมกฎนิกำย

ซูซัน หำกผู้ใดพบพำนอีกทั้งยังสำมำรถน ำ บุปผำ

วิญญำณซำกศพ กลับไปที่เขำซูซัน โดยส่งมอบมัน

ให้แก่ผู้อำวุโส ด้วยเหตุนี้จึงถือได้ว่ำ เป็นกำรสร้ำง

ผลงำนครั้งใหญ่ มันคือควำมส ำเร็จครั้งใหญ่!”

“ อำจกล่ำวได้ว่ำบุปผำชนิดนี้ ไม่ควรปล่อยให้ตกอยู่

ในมือของผู้ฝึกตนนอกรีต”

หลังจำก อู่ อวี้ หวนนึกย้อนควำมทรงจ ำ เขำก็

พยำยำมครุ่นคิดอย่ำงรอบคอบ บุปผำชนิดนี้คือ

วิญญำณเซียน ซึ่งมีเส้นวิญญำณอยู่ถึง 4 เส้น

แน่นอนว่ำมันเป็นสิ่งที่พบเจอได้ยำกยิ่ง เป็นไปได้ว่ำ

สิ่งนี้ สำมำรถน ำไปแลกเปลี่ยนแต้มควำมส ำเร็จได้

มำกกว่ำ 800 แต้ม ทั้งยังสำมำรถน ำไปแลกเปลี่ยน

เม็ดยำสร้ำงแก่นนภำได้กว่ำ 800 เม็ด มันคือสมบัติ

วิเศษอย่ำงแท้จริง!

อย่ำงไรก็ตำม ส ำหรับผู้ฝึกตนคนอื่น ๆ ซึ่งไม่สำมำรถ

น ำมันไปแลกเปลี่ยนเป็นแต้มควำมส ำเร็จได้ มันไม่

ควรจะมีประโยชน์อะไร

ในเวลำนี้ เขำสัมผัสได้ว่ำมีกำรเคลื่อนไหวจำกผู้คน

มำกมำยก ำลังมุ่งหน้ำมำยังทิศทำงนี้

บุปผำวิญญำณซำกศพ กวัดแกว่งไหวไปมำ ส่งเสียง

หวีดหวิว ดูน่ำสะพรึงกลัวอย่ำงยิ่ง

อู่ อวี้ ดึงร่ำงของ หนำนกง เหว่ย ถอยห่ำงออกมำ

เล็กน้อย

“พี่ชำย สิ่งนี้จะท ำให้เรำแลกเปลี่ยนแต้มควำมส ำเร็จ

ได้มำกมำย แต่เรำจะเก็บมันแล้วน ำมันกลับไปยังไง

ดี?”

เนื่องจำกว่ำ บุปผำวิญญำณซำกศพ นั้นมีขนำดใหญ่

มำก อีกทั้งมันยังถือเป็นวิญญำณเซียนชนิดหนึ่ง ซึ่ง

วิญญำณเซียนหลำยชนิด ก็มีวิธีพิเศษในกำรเก็บเกี่ยว

มัน

นี่เป็นปัญหำส ำหรับ อู่ อวี้

ยิ่งไปกว่ำนั้น เขำยังไม่มั่นใจว่ำคนอื่น ๆ ต้องกำรแย่ง

ชิงบุปผำวิญญำณซำกศพนี้จำกเขำหรือไม่?

ซึ่งบัดนี้ผู้คนเกือบ 2,000 คนทั้งหมดในสนำมรบ

โบรำณ ก ำลังถูกดึงดูดให้เคลื่อนไหวมุ่งหน้ำมำยัง

ทิศทำงนี้

“นั่นมันวิญญำณเซียนอะไรกัน เหตุใดถึงมีกลิ่นอำย

หยินแผ่กระจำยออกมำรุนแรงถึงเพียงนี้ มันต้องเป็น

สมบัติของผู้ฝึกตนนอกรีตอย่ำงแน่นอน!”

“อำ! ใช่แล้ว หำกน ำไปมันไปขำยให้กับผู้ฝึกตนนอก

รีตล่ะก็ มันคงท ำก ำไรให้เรำได้มหำศำล เห็นนั่นไหม

หนึ่ง สอง สำม สี่… สี่เส้นวิญญำณ!? โอ้สวรรค์ มัน

ต้องเป็นสมบัติวิเศษอย่ำงแน่นอน!”

“อย่ำงน้อย ก็สำมำรถน ำมันไปแลกเปลี่ยนเม็ดยำ

สร้ำงแกนนภำได้กว่ำ 1000 เม็ด!”

“หุบปำกของเจ้ำเสีย! คิดว่ำที่นี่จะมีผู้ฝึกตนนอกรีต

ให้เจ้ำแลกเปลี่ยนหรือไง! เรำอยู่ภำยใต้ฝ่ำเท้ำของ

เขำซูซัน ไม่ใช่ทะเลตงไห่! นอกจำกนี้ หำกเจ้ำ

หำญกล้ำท ำกำรแลกเปลี่ยนกับผู้ฝึกตนนอกรีตแล้ว

ล่ะก็ ข้ำผู้ก้ำวเดินอยู่ในวิถีแห่งควำมถูกต้อง จะบด

ขยี้เจ้ำเป็นผู้แรกในฐำนะคนทรยศ!”

ครำแรกดวงตำของทุกผู้คน ต่ำงลุกโชนไปด้วยเปลว

เพลิงแห่งควำมปรำรถนำ แต่เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ พวก

มันก็พำกันรู้สึกสลดหดหู่เศร้ำเสียใจ

“นี่มันบุปผำวิญญำณซำกศพ” เมื่อ ฮวง เฟยหยุน

มำถึง มันก็ระบุชนิดของวิญญำณเซียนได้ในทันที

“ว่ำกระไรนะ นี่คือบุปผำวิญญำณซำกศพอย่ำงงั้น

หรือ! มันปลดปล่อยกลิ่นอำยชั่วร้ำยรุนแรงถึงเพียงนี้

ไม่แน่ว่ำมันอำจจะเป็นสมบัติล้ ำค่ำก็เป็นได้ ขอข้ำเข้ำ

ไปดูใกล้ ๆ เสียหน่อย!” ภำยในหัวใจของชำยหนุ่ม

ผู้นี้ ท้วมท้นไปด้วยควำมโลภโมโทสัน มันก้ำวน ำหน้ำ

ฝูงชนอย่ำงไร้ยำงอำย พร้อมกับวิ่งทะยำนเข้ำไปทันที

โดยไม่มีผู้ใดสำมำรถหยุดยั้งมันได้

หวืด!

ชั่วขณะที่มันพุ่งทะยำนเข้ำไป เบื้องหน้ำของ บุปผำ

วิญญำณซำกศพ ทันใดนั้นก็เกิดสิ่งประหลำดขึ้น

ฉับพลัน บุปผำวิญญำณซำกศพ ได้ปลดปล่อย

เถำวัลย์จ ำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งทะยำนออกมำจำก

ทุกทิศทำง ควำมเร็วของมันน่ำสะพรึงกลัวอย่ำงยิ่ง

เข้ำมัดพันร่ำงกำยของสำวกหนุ่มผู้นั้นในชั่วอึดใจ

ก่อนที่เขำจะทันได้ตอบสนอง ร่ำงของมันก็ถูกดึงเข้ำ

สู่ใจกลำงเกสร พร้อมกับถูกบดขยี้หำยลงไปภำยใน

นั้นทันที

“อ๊ำก!!!”

ตำมมำด้วยเสียงกรีดร้องอย่ำงทุกข์ทรมำน ฟังดู

โหยหวนน่ำสลดหดหู่ ๆ อย่ำงยิ่ง

สำวกหนุ่มไม่อำจต้ำนทำนได้ แลถูกบุปผำวิญญำณ

ซำกศพกลืนกินลงไป

ชั่วพริบตำ มันก็คำยเศษชิ้นส่วนกระดูกออกมำ

“เถำวัลย์ของวิญญำณซำกศพมีพิษรุนแรง เมื่อพิษ

ชนิดนี้ไหลเวียนเข้ำสู่ร่ำงกำย จะไม่สำมำรถ

เคลื่อนไหว ได้ท ำได้เพียงปล่อยให้มันกลืนกินเรำลง

ไปเท่ำนั้น” อู่ อวี้ จดจ ำได้ว่ำสิ่งนี้ถูกบันทึกไว้ในต ำรำ

รวมประวัติศำสตร์ทวีปเทพ

“อันตรำยจริง ๆ” โชคดีตอนที่เขำค้นพบบุปผำ

วิญญำณซำกศพนี้ เขำยืนอยู่ห่ำงจำกมัน มิเช่นนั้น

เวลำนี้คงได้ถูกกินไปแล้ว

ทุกอย่ำงเกิดขึ้นในชั่วอึดใจ ไม่มีผู้ใดยื่นมือเข้ำไป

ช่วยเขำได้ทัน อีกทั้งยังไม่มีผู้ใดทรำบว่ำ บุรุษผู้จำก

ไปอย่ำงฉับพลันเป็นคนจำกนิกำยใด

เหล่ำผู้ฝึกตนที่เพิ่งมำถึง ไม่มีผู้ใดหำญกล้ำก้ำวไป

เบื้องหน้ำ ท่ำมกลำงฝูงชนจ ำนวนมำกผู้ใดก็ตำมที่

หำญกล้ำเข้ำไปดึงดอกบุปผำวิญญำณซำกศพ

สภำพของคนผู้นั้นจะจบไม่สวยเท่ำไร

จู จื้อสิง กล่ำวกล่ำวขึ้นว่ำ”ส ำหรับเรำผู้ฝึกตนแล้ว

บุปผำวิญญำณซำกศพไม่มีประโยชน์กับเรำมำกนัก

ข้ำแนะน ำให้ท ำลำยมันทิ้งเสีย จะได้ไม่มีผู้ใดต้องตก

เป็นเหยื่อของมันอีก”

ทุกคนต่ำงมองหน้ำกัน แต่ดูเหมือนจะไร้ซึ่งควำมเห็น

หลำยคนก ำลังเฝ้ำจับตำดูเถำวัลย์ของ บุปผำ

วิญญำณซำกศพ ที่ก ำลังกวัดแกว่งไปมำ พร้อมกับ

เหลือบมองดูไปบนพื้น เมื่อพบเห็นโครงกระดูก

จ ำนวนมำกก็ท ำให้พวกเขำหวำดกลัวอย่ำงยิ่ง

ขณะที่ จู จื้อสิง ก ำลังจะท ำลำยมัน ฮวง เฟยหยุน

ก็กล่ำวขึ้นว่ำ”หยุดเมื่อก่อน ข้ำรู้มำว่ำสำวกของ

เขำซูซัน สำมำรถน ำบุปผำวิญญำณซำกศพนี้

น ำกลับไปแลกเปลี่ยนเป็นแต้มควำมส ำเร็จจ ำนวน

มำก บุปผำนี้อำจมีประโยชน์กับคนทั้งสองอย่ำงยิ่ง

ใช่หรือไม่?”

ดูเหมือนว่ำเขำจะมีควำมเข้ำใจในเขำซูซันอยู่บ้ำง

อู่ อวี้ พยักหน้ำแล้วกล่ำวว่ำ”ใช่”

“ถ้ำเช่นนั้น ก็ปล่อยให้สำวกซูซันทั้งสองคนนี้ เป็น

ผู้เก็บเกี่ยวบุปผำวิญญำณซำกศพเถอะ แน่นอนว่ำ

พวกเรำย่อมเชื่อมั่นในตัวของสำวกแห่งเขำซูซัน

ทุกคนแยกย้ำย นี่ไม่ใช่ธุระกงกำรของพวกเจ้ำแล้ว

บุปผำวิญญำณซำกศพเป็นของสำวกผู้มำจำกนิกำย

ซูซันทั้งสอง แยกย้ำยได้!”

ส ำหรับที่นี่ ฮวง เฟยหยุน นั่นมีชื่อเสียงเป็นอย่ำงมำก

ทุกคนต่ำงแยกย้ำยกันออกไปด้วยใจไม่ยินยอม

พวกเขำต่ำงแยกย้ำยกันออกไปภำยใต้ค ำก่นด่ำติติง

“เช่นนั้นข้ำผู้เฒ่ำขอลำ” ฮวง เฟยหยุน ยังคงยืน

รั้งท้ำยอยู่ จำกนั้นเขำก็ก้ำวเดินไปยังส่วนอื่นของ

สนำมรบโบรำณ

ผ่ำนไปไม่นำน ผู้ที่อยู่ใกล้กับ บุปผำวิญญำณซำกศพ

ก็เหลือเพียง อู่ อวี้ ที่ยังคงยืนอยู่

กล่ำวได้ว่ำวิธีกำรเก็บ บุปผำวิญญำณซำกศพ

นั้นยังคงเป็นปัญหำ

ห่ำงไกลออกไป ฮวง เฟยหยุน ก ำลังจับจ้องมอง

บุปผำวิญญำณซำกศพ พร้อมกับยิ้มออกมำด้วย

รอยยิ้มอันเย็นเฉียบ

…………………………………….…………….

♡(⺣◡⺣)♡* เพลิน

กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ