กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 495 : การตัดสินใจที่ยากที่สุด

เมื่อ เจ้านครจักรพพรดิเพลิง ได้ยินเช่นนั้น ก็ไต่

ถามขึ้นตามตรงอย่างไม่อ้อมค้อม “ เจ้าต้องการ

อันใดกันแน่? ”

พวกเขาต้องการปกปั้อง อู่ อวี้ แล้วนี่ก็เกี่ยวกับ

ผู้คนทั้ง ทวีปแห่งทวยเทพ ไม่ใช่สิ่งที่ อู่ อวี้ จะ

รับผิดชอบหรือเผชิญหน้าอยู่เพียงลำพังผู้เดียว

ผู้แข็งแกร่งของ ทวีปแห่งทวยเทพ ไม่อาจผ่อน

คลายได้แม้แต่อึดใจเดียว ด้วยเพราะกำลัง

เผชิญหน้ากับผู้ฝึกตนนอกรีตจึงไม่อาจผิดพลาดได้

แม้แต่เพียงก้าว! โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่ออีกฝั่ายเริ่ม

จะยื่นข้อเสนอแลกเปลี่ยน มันจะต้องไม่ใช่เรื่องดี

แน่!

เมื่อได้ยินคำถามเปิดทางให้เช่นนี้ ฉิว หลงจวิน ก็

หาได้เหลียวแล เจ้านครจักรพรรดิเพลิง อีก แต่มัน

กลับหันมากล่าวกับ อู่ อวี้ ด้วยท่าทางพูดไปยิ้มไป

” เจ้ารู้สินะว่ามันคืออันใด การตัดสินใจล้วนอยู่ใน

กำมือของเจ้า ด้วยเพราะพวกเราเป็นผู้ฝึกตนนอก

รีต ไม่ว่าจะกล่าวอันใดออกมา ก็คงฟังดูมีน้ำหนัก

น้อยไม่น่าเชื่อถือ แต่ถ้าเจ้ายินดีที่จะฟังเรา ๆ ก็จะ

ไม่ติดใจเอาความเรื่อง วิหารพญายม เราแค่

ต้องการให้เจ้ามอบสิ่งของที่อยู่กับเจ้าส่งคืนมาให้

เรา แล้วเราก็จะปล่อยมนุษย์เหล่านี้ทั้งหมดอย่าง

แน่นอน เพราะเอาเข้าจริง ๆ การเข่นฆ่าพวกเขาก็

หาได้มีประโยชน์อันใดกับเรา เจ้าตกลงในข้อเสนอ

นี้หรือไม่? การที่เราเดินทางมาในครั้งนี้ ก็มาด้วยใจ

ที่เป็นมิตร ”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ไม่ว่าจะเป็น เจ้านครจักรพรรดิ

เพลิง หรือ ประมุขศักดิสิทธิ์ฮู่เจียว ต่างก็เฝั้ามอง

อู่ อวี้ ว่าจะทำเช่นไร

การที่ ฉิว หลงจวิน ไม่ได้เอื้อนเอ่ยอธิบายถึงสิ่งที่

มันปรารถนา เพียงแค่นี้พวกเขาก็ทราบแล้วว่า

สิ่งของที่ว่านั้นมีความสำคัญมากเพียงใด

อู่ อวี้ กำลังติดอยู่ในห้วงภวังค์แห่งความคิดอัน

ขัดแย้ง

หากพวกเขาทุกผู้คนรู้เรื่องเกี่ยวกับ ไข่ ใบนี้ พวก

เขาย่อมต้องรู้แน่นอนว่า ไข่ ใบนี้จะต้องทำให้ จ้าว

วิญญาณพยาบาท น่าสะพรึงกลัวมากยิ่งขึ้นอย่าง

แน่นอน และเมื่อเวลานั้นมันอาจกลายเป็นหายนะ

ของ ทวีปแห่งทวยเทพ

ดังนั้นพวกเขาอาจหยุด อู่ อวี้ ก็เป็นได้

ซึ่งถ้าพวกเขาหยุดหรือห้ามปราม อู่ อวี้ เอาไว้

อาจจะไปกระตุ้นต่อมโทสะของผู้ฝึกตนนอกรีต มี

โอกาสเป็นไปได้สูงมากที่ผู้คนทั้ง อาณาจักรบูรพา

เยว่อู่ จะถูกทำลายจนสิ้น!

การที่เขามาที่นี่ ก็เพราะไม่ต้องการเห็นบุคคลอัน

เป็นที่รัก ไม่ว่าจะเป็นอาจารย์ ศิษย์พี่ศิษย์น้อง ถูก

สังหารจนสิ้นชีพ โดยเฉพาะเหล่าไพร่พลของ ค่าย

เทียมฟั้า พวกเขาเป็นคนหนุ่มสาวที่มีความฝันยังมี

อนาคตสดใส พวกเขามาที่นี่ก็เพื่อช่วยเหลือ อู่ อวี้

แต่กลับต้องพบเจอกับหายนะเช่นนี้ …

สรุปก็คือ ในยามนี้เขาตกอยู่ในสภาวะกลืนไม่เข้า

คายไม่ออก!

จอมจักรพรรดิกล่าวว่า ” อู่ อวี้ เจ้าอย่าได้อับอาย

ละอายใจ ไม่ว่าจะเรื่องอันใดก็สามารถพูดคุยกันได้

แต่ตอนนี้พวกเราจำเป็นต้องล่วงรู้ความจริง

เนื่องจากมันเกี่ยวข้องกับชีวิตของผู้คนจาก ทวีป

แห่งทวยเทพ ซึ่งพวกเขาก็มีสิทธิ์จะล่วงรู้ความจริง

ข้ารู้ว่าเจ้าห่วงใยชีวิตความเป็นตายของบุคคลอัน

เป็นที่รัก พวกเราทุกคนก็ห่วงใหญ่เช่นกัน ดังนั้น…

”

จอมจักรพรรดิรู้สึกกังวลเล็กน้อย การที่ถูกอีกฝั่าย

บีบคั้นกดดันเช่นนี้ทำให้เขารู้สึกไม่สบายจริง ๆ

เขาจึงรู้สึกอึดอัดใจเป็นอย่างมาก เขาแทบจะอดใจ

รอไม่ไหว อยากจะนำกองทัพต่อสู้กับฝึกตนนอกรีต

เสียให้รู้แล้วรู้รอด!

เซียนกระบี่เทียนซู กล่าวเสริมอีกว่า ” อู่ อวี้ เจ้าคง

ไม่ต้องการให้ผู้คนต้องตกอยู่ในสภาวะสงคราม เจ้า

ได้สร้างผลงานใหญ่หลวงให้แก่ ทวีปแห่งทวยเทพ

เราทุกคนเคารพเจ้า มันก็แค่การพูดคุยหารือทุก

อย่างล้วนดีหมด เพราะเราจะได้ล่วงรู้กันเสียทีว่า

มันต้องการอะไรกันแน่ ”

ผู้แข็งแกร่งมากที่สุดจากพรรคนิกายต่าง ๆ ของ

ทวีปแห่งทวยเทพ ทุกผู้คนต่างเฝั้ามอง อู่ อวี้ ด้วย

ท่าทางจริงจังจดจ่อ พวกเขายืนอยู่ข้าง อู่ อวี้

โดยเฉพาะหลังจาก อู่ อวี้ ทำลาย วิหารพญายม

ผู้ฝึกตนนอกรีตที่อยู่อีกด้านหนึ่ง ซึ่งก็คือ พญา

มัจจุราช ลำดับที่ 2 ยังกล่าวคำข่มขู่เสริมขึ้นอีกว่า

” ถ้าข้าเป็นเจ้า จะรีบ ๆ บอกให้สิ้นเรื่องสิ้นราว ที่

เจ้านั่นทำเป็นพูดดี เพราะมีผลประโยชน์เกี่ยวข้อง

กับพวกมันเต็ม ๆ ดีไม่ดีพวกมันอาจจะไม่ยอมให้

เจ้าช่วยคนที่เจ้ารักก็เป็นได้ เจ้าแน่ใจเร้อ…ว่าเจ้า

พวกนี้มันจะรักษาสัญญาคำมั่น ซื่อสัตย์เที่ยงธรรม

ดังที่พวกมันกล่าว สุดท้ายเจ้าพวกนี้ จะต้องให้เจ้า

เสียสละคนที่เจ้ารักเป็นแน่ ไม่เชื่อข้าก็คอยดูสิ ”

8 พญามัจจุราชกับผู้ฝึกตนนอกรีตทุกคนที่นี่ ล้วน

เจ้าเล่ห์เพทุบาย!

อู่ อวี้ ยังคงชั่งใจ ถึงแม้เขาจะห่วงกังวลความ

ปลอดภัยและสวัสดิภาพของ อู่หยู๋ และคนอื่น ๆ

เป็นอย่างยิ่งก็ตาม แต่เรื่องนี้มีความสำคัญอย่าง

ยิ่งยวด โดยเฉพาะผู้แข็งแกร่งของ ทวีปแห่งทวย

เทพ พวกเขามีสิทธิ์ที่จะล่วงรู้!

ด้วยเหตุนี้ อู่ อวี้ จึงไม่อาจทำให้พวกเขาผิดหวังได้

หลังจากนั้นเขาจึงเริ่มเล่าตั้งแต่ต้นที่ ตัวเขา กับ

ลั่วผิน เข้าไปยัง ‘คฤหาสน์มารกลืนสวรรค์ ‘ เล่า

เรื่องแปลกพิสดารที่เกิดขึ้น โดยเฉพาะไข่! รวมถึง

สิ่งที่เขาคาดเดา

หลังจากฟังทุกอย่างจนหมดสิ้นเหล่าผู้แข็งแกร่งใน

ทวีปแห่งทวยเทพ ก็ล่วงรู้ความจริง แต่ละคนเริ่ม

แสดงสีหน้าบิดเบี้ยวน่าเกลียดน่ากลัวโดยเฉพาะ

อย่างยิ่ง เซียนกระบี่กุ้ยหยาง ซึ่งไม่ชอบขี้หน้า อู่

อวี้ เป็นทุนเดิมอยู่แล้วมันจ้องมองเขาด้วยสายตา

เกลียดชังพร้อมกับด่าทอสาปแช่งในทันที ” อู่ อวี้

มันหาใช่วีรบุรุษของทวีปแห่งทวยเทพ! ข้าก็ไม่เคย

คิดว่าเจ้าคือต้นตอที่แท้จริง! เจ้าเที่ยวก่อกรรมทำ

ชั่วตามอำเภอใจโดยไม่หวั่นเกรงใด ๆ! บังอาจบุก

เข้าไปใน คฤหาสน์มารกลืนสวรรค์ ทั้งยังกล้าหยิบ

สิ่งของที่อาจจะเป็น บรรพชนมารกลืนสวรรค์

ออกมาอีก!ผู้คนใน ทวีปแห่งทวยเทพ ต้องประสบ

หายนะเภทภัยบาดเจ็บล้มตายจำนวนนับไม่ถ้วน ก็

เพราะเจ้าเป็นต้นเหตุ! ”

คำกล่าวของมันได้ไปแทงใจดำของใครหลายคน

เช่นกัน ณ เวลานี้ผู้คนทั้งหลาย ต่างได้ยินคำบอก

เล่าอธิบายรายละเอียดของ อู่ อวี้ ทั้งหมดจนสิ้น

แล้ว ไม่ว่าจะเป็นจอมกระบี่แห่งซูซัน ,เหล่าขุนพล

และคนอื่น ๆ ต่างจ้องมองเขาด้วยสายตาโกรธ

เกรี้ยว เมื่อพิจารณาทุกอย่างพวกเขาเข้าใจอย่าง

กระจ่าง ว่าเพราะเหตุใด จ้าววิญญาณพยาบาท

ถึงถือกำเนิดขึ้น!

หายนะครั้งใหญ่ที่บังเกิดขึ้นในครั้งนี้ต้นตอมาจาก

อู่ อวี้!

” ข้าไม่เคยคิดว่าหายนะครั้งใหญ่ที่เกิดขึ้นนี้ เพราะ

อู่ อวี้ เป็นผู้ชักนำพามันมา! ”

” ดวงวิญญาณที่ต้องตกตายไปเกิดจากน้ำมือของ

เจ้า! หายนะครั้งนี้ จะต้องติดฝังอยู่ในหัวของเจ้า!

ไม่เพียงเจ้าจะไม่มีบุญคุณ แต่เจ้ามันเป็นไอ้คนบาป

หนา! ”

” อะ… อู่ อวี้ เจ้านี่มันช่างโง่เขลาเสียจริง ๆ! ”

สถานการณ์พลิกผันอย่างฉับพลัน จากการกลับมา

อย่างองอาจกล้าหาญเมื่อ ผู้คนนับพันต่างชื่นชม

สรรเสริญแซ่งซ้อง ทว่าปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นในยามนี้

ก็ไม่เกินกว่าที่ อู่ อวี้ คาดการณ์เอาไว้แต่อย่างใด

เมื่อได้ยิน อู่ อวี้ กล้าเล่าเรื่องราวอย่างละเอียด ผู้

ฝึกตนนอกรีตก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยอะแยะ ฉิว

หลงจวิน กล่าวว่า ” ฮ่ะ ๆ ๆ เจ้านี้ช่างโง่เขลาเสีย

จริง ๆ ไฉนเจ้าถึงต้องสาธยายมากมายเช่นนี้ด้วย

คราวนี้จะมีผู้ใดหน้าไหนมาเห็นใจเจ้ากันเล่า ?

ยามนี้ข้ารู้สึกได้ว่าเจ้ากลายเป็นคนหัวเดียว

กระเทียมลีบไปเสียแล้ว! ”

ผู้แข็งแกร่งทางฝัง ทวีปแห่งทวยเทพ จำนวนมาก

รู้สึกไม่พอใจ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง นิกายเซียนซูซัน

กับ ตระกูลเทียนอี้ เพราะคนของพวกมันบาดเจ็บ

ล้มตายไปเป็นจำนวนมาก

จิ่วอิง กล่าวเสียงดังด้วยความเป็นห่วงเป็นใย อู่

อวี้ ” เรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นเพราะความบังเอิญไม่

ตั้งใจ ใครจะไปล่วงรู้ได้ว่า บรรพชนมารกลืน

สวรรค์ ยังจะหนังเหนียวไม่ยอมตกตาย ในเมื่อวัน

เวลาผันผ่านมาตั้งหลายแรมปีแล้ว แม้แต่เทพ

เซียนก็ยังละเลยไม่มาเหลียวแล แล้วจะมา

กล่าวโทษว่าเกี่ยวข้องกับเขาได้อย่างไร ? ”

ในเวลานี้ จิ่วอิง กำลังพยายามออกตัวแทน อู่ อวี้

ซึ่งก็แสดงให้เห็นว่าเขาเป็นคนที่เห็นอกเห็นใจ อู่

อวี้ มากที่สุดในเวลานี้

ถึงกระนั้นผู้คนก็ยังพูดจาหักล้างปฏิเสธคำกล่าว

ของ จิ่วอิง

ช่วงเวลานี้ผู้คนต่างกำลังทะเลาะโต้เถียงกัน

“พอเสียที!”

เจ้านครจักรพรรดิเพลิง ตะโกนห้ามทัพอย่างสุดจะ

ทน แม่สีหน้าของเขายังดูราบเรียบ ทว่าเสียงที่

เปล่งออกมากลับดังกึกก้องรุนแรง สะกดข่มเสียง

ทะเลาะเบาะแว้งของทุกผู้คนลงได้ รวมถึง เซียน

กระบี่กุ้ยหยาง ท้ายที่สุดความจริงก็คือความจริง

เซียนกระบี่กุ้ยหยาง ยังคงจงเกลียดจงชังเขาอย่าง

ที่สุด สายตาของมันเปียมล้นไปด้วยความชิงชังไม่

พอใจ จับจ้องมอง อู่ อวี้ ราวกับเป็นศัตรูที่ไม่อาจ

อยู่ร่วมโลกกันได้

แล้วเจ้านครจักรพรรดิเพลิง ก็กล่าวขึ้นด้วยเสียง

หนักแน่นว่า ” ในเมื่อทุกอย่างก็เกิดขึ้นแล้ว จะมา

มัวกล่าวโทษกันก็ไร้ประโยชน์ ตัวข้าเองก็มีหน้าที่

ปกปั้อง คฤหาสน์มารกลืนสวรรค์ แต่กลับละทิ้ง

หน้าที่ ฉะนั้นถ้าอยากจะกล่าวโทษก็มาก่อนด่า

ตำหนิข้าผู้นี้! สำหรับ อู่ อวี้ เขาแค่เข้ามาพัวพัน

โดยบังเอิญเท่านั้น เพราะเขาต้องการช่วยเหลือ

สัตว์สวรรค์มังกรเทวะให้ได้รับสมบัติบรรพบุรุษ

ของนาง อันที่จริงมิได้มีอันใดผิดปกติ สิ่งที่เกิดขึ้น

ล้วนเกิดจากแผนการแลกลยุทธ์ของ ผู้ฝึกตนนอก

รีต กับ บรรพชนมารกลืนสวรรค์ได้วางไว้ สิ่ง

สำคัญในยามนี้คือวิธีแก้ปัญหาต่างต่างหาก ”

ประมุขศักดิ์สิทธิ์ไท่ซู ที่อยู่ถัดออกไปพยักหน้าเห็น

ด้วยแล้วกล่าวขึ้นว่า “ การกล่าวโทษให้ผู้ใดผู้หนึ่ง

มันรับผิดชอบ หาได้สำคัญอีกต่อไป หลายสิ่งหลาย

อย่างเกิดขึ้นเพราะสวรรค์กำหนด ย่อมไม่อาจ

ควบคุมได้ ว่าแต่เจ้าคือ บรรพชนมารกลืนสวรรค์

จริง ๆ หรือไม่? ”

ในท้ายสุดแล้วเขา กับ คนอื่น ๆ ก็เบนสายตาหัน

ไปมองยัง จ้าววิญญาณพยาบาท ซึ่งผู้คนส่วนใหญ่

ก็อดรู้สึกหวาดกลัวอย่างช่วยไม่ได้ เนื่องจากบุรุษ

หนุ่มประหลาดที่อยู่เบื้องหน้าของพวกมัน ครั้งหนึ่ง

เคยต่อสู้ห้ำหั่นกับเทพเซียนที่แท้จริงมาแล้ว การ

ดำรงอยู่ของมันคือ ความน่าสะพรึงกลัวที่สามารถ

บดขยี้ได้ทั้งโลกหล้านี้เลยไม่ใช่รึไง?

“ ฮ่าฮ่า จินตนาการของพวกเจ้านี้ช่างเหลือล้นจริง

ๆ ท้ายสุดแล้วตำนานนี้จะเป็นเรื่องจริงหรือไม่?

เราเองก็ไม่อาจล่วงรู้ ถ้าใช่แล้วจะทำไม หากไม่ใช่

แล้วจะทำไมรึ? ” ฉิว หลงจวิน หัวเราะ

จนกระทั่งยามนี้เอง จ้าววิญญาณพยาบาท ก็กล่าว

ขึ้นอย่างแผ่วเบาว่า “บรรพชนมารกลืนสวรรค์ ได้

ตกตายไปแล้ว ข้าไม่ใช่เขา”

คำกล่าวนี้ทำให้เสียงหัวเราะของ ฉิว หลงจวิน

ต้องหยุดลง หลังจากนั้นมันก็หุบปากลงด้วย

ท่าทางอับอายเล็กน้อย

อู่ อวี้ ตกตะลึง เนื่องจากเขาคิดมาตลอดว่า ไม่ว่า

ด้วยเพราะเหตุใด จ้าววิญญาณพยาบาท ต้องมี

ความสัมพันธ์เกี่ยวข้องกับ บรรพชนมารกลืน

สวรรค์ เป็นแน่แท้ หรือแม้กระทั่งผู้ที่ควบคุมร่าง

ของมันอยู่คือ บรรพชนมารกลืนสวรรค์ ด้วย

ตนเอง แต่มันก็กล่าวต่อหน้าทุกคนว่า บรรพชน

มารกลืนสวรรค์ ได้ตกตายไปแล้ว เมื่อได้ยินคำ

กล่าวนี้ อู่ อวี้ ก็รู้สึกเชื่อมั่นอย่างแรงกล้าว่า ผู้

ควบคุมร่างของ จักรพรรดิมาร ซึ่งครั้งหนึ่งเคยถูก

ผู้ฝึกตนนอกรีตจับไปเป็นทาส หาใช่บรรพชนมาร

กลืนสวรรค์ไม่

เชื่อว่าประมุขศักดิ์สิทธิ์ไท่ซูแลคนอื่น ๆ ก็คิด

เช่นเดียวกัน

ทำให้ เขา กับ เจ้านครจักรพรรดิเพลิง หันมามอง

หน้ากัน บัดนี้แววตาของพวกเขา แฝงไว้ด้วยความ

กังขาสงสัยในบางสิ่ง

เจ้านครจักรพรรดิเพลิง เชื่อในคำกล่าวของ จ้าว

วิญญาณพยาบาท เขาหันไปมอง อู่ อวี้ พร้อมกับ

กล่าวว่า ” บางที เทียนไห่ อวี้ฝูเหยา อาจนำบาง

สิ่งของ บรรพชนมารกลืนสวรรค์ ออกมา จากนั้นก็

ย้ายไปใส่ร่างของ เจ้าวิญญาณพยาบาท ทำให้คน

ผู้นั้นมีความสามารถของ บรรพชนมารกลืนสวรรค์

แต่ร่างกายแลเจตจำนงยังอยู่ภายใต้การควบคุม

ของตนเอง แต่ถ้าเจ้ามอบไข่ที่ได้มาจาก คฤหาสน์

มารกลืนสวรรค์ ให้แก่มัน บางทีมันอาจจะ

กลายเป็นบรรพชนมารกลืนสวรรค์ไปจริง ๆ เลยก็

ได้ …”

การคาดเดานี้ มีความเป็นไปได้อยู่มากโขเลย

ทีเดียว!

แต่ถ้าเป็นเช่นนั้น แล้วเพราะเหตุใดกันเล่า จ้าว

วิญญาณพยาบาท จึงได้นำพาเหล่าผู้ฝึกตนนอกรีต

เคลื่อนพลกรีธาทัพเริ่มต้นมหาสงครามวิบัติเทพ

มารนอกรีต เพื่อแย่งชิงไข่ที่อยู่ในกำมือของเขา

แน่นอนว่านี่คือคำบัญชาของ บรรพชนมารกลืน

สวรรค์ ซึ่งทั้งหมดต้องมีความเกี่ยวข้องกับ บรรพ

ชนมารกลืนสวรรค์ อย่างแน่นอน!

เมื่อได้ยินเจ้า นครจักรพรรดิเพลิง เอ่ยขึ้นมาเช่นนี้

ทันใดนั้นก็มีใครบางคนกล่าวขึ้นว่า ” ถ้าเป็น

เช่นนั้น เราก็ไม่สามารถส่งมอบไข่ให้กับผู้ฝึกตน

นอกรีตได้!”

” ใช่ ถ้ามอบให้พวกมัน บางที บรรพชนมารกลืน

สวรรค์ อาจปรากฏตัวขึ้นมาจริง ๆ เลยก็ได้

หลังจากนี้พวกเราต้องประสบกับหายนะครั้งใหญ่

เป็นแน่แท้ ! ในอีกไม่ช้าไม่นาน ทวีปแห่งทวยเทพ

ย่อมไม่อาจรอดพ้นจัดการถูกปลดหนี้อย่าง

แน่นอน! เมื่อถึงตอนนั้นจะไม่ใช่แค่อาณาจักรเซียน

มนุษย์เล็ก ๆ ที่ต้องล่มสลายลง แต่คือชีวิตของ

ผู้คนทั่วทั้งทวีปแห่งทวยเทพ! ”

เซียนกระบี่กุ้ยหยาง กล่าวขึ้นอย่างเด็ดขาดว่า ”

ห้ามส่งให้มันเด็ดขาด! อู่ อวี้ ก่อนอื่นเจ้าต้องมอบ

ไข่ให้แก่เรา นี่ถือเป็นเรื่องที่สำคัญยิ่ง เพราะนี่ไม่ใช่

แค่ปัญหาส่วนตัวของเจ้าอีกต่อไปแล้ว แต่เป็นภัย

พิบัติครั้งใหญ่ที่เกี่ยวข้องกับ ทวีปแห่งทวยเทพ

ทั้งหมด ถึงแม้ว่าเจ้าจะมีสิทธิ์ตัดสินใจอยู่บ้าง แต่ก็

น่าจะรู้ว่า ทวีปแห่งทวยเทพ เมื่อเทียบกับคนจาก

อาณาจักรเซียนมนุษย์แล้ว มันมีความสำคัญกว่า

มาก ไม่ต้องกล่าวถึงคนที่เจ้ารัก ถ้า ทวีปแห่งทวย

เทพ ถูกทำลาย เจ้ากับข้าก็จะถูกทำลายไปด้วย! ”

คำกล่าวของมันสมเหตุสมผลยิ่ง

ปัญหาเดียวของ อู่ อวี้ ตอนนี้คือญาติสนิทมิตร

สหายของเขาตกอยู่ในกำมือของศัตรู เมื่อเทียบกับ

สถานการณ์โดยรวมของ ทวีปแห่งทวยเทพ แล้ว

การเสียสละ อาณาจักรบูรพาเยว่อู่ ถือเป็นเรื่องที่

สามารถกระทำได้ แต่ถ้าหากเขาส่งมอบไข่ให้กับ

จ้าววิญญาณพยาบาท แล้วละก็ คงยากจะคาดเดา

ว่าจักมีเรื่องร้ายแรงอันใดเกิดขึ้นบ้าง

เนื่องจากว่ายามที่บรรพชนมารกลืนสวรรค์ถูกผนึก

เอาไว้ครั้งล่าสุด เวลาก็ผันผ่านมาเนิ่นนานหลาย

แสนปีแล้ว เป็นไปได้ว่าสวรรค์อาจไม่ส่งเทพเซียน

ที่แท้จริง ลงมาต่อสู้ห้ำหั่นปิดผนึกบรรพชนมาร

กลืนสวรรค์อีกครั้งก็เป็นได้!

เมื่อ เซียนกระบี่กุ้ยหยาง เปิดประเด็นขึ้นเช่นนี้ ก็

บังเกิดเสียงฮือฮาขึ้นจากผู้คนโดยรอบทันที ผู้

แข็งแกร่งกว่า 9 ใน 10 ส่วน แม้กระทั่งขุนพลจาก

นครจักรพรรดิเพลิงหลายคน เช่น ขุนพลจินหลวน

ขุนพลฉิน ขุนพลกู่และคนอื่น ๆ กล่าวขึ้นใน

แนวทางเดียวกันว่า ” ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ห้าม

มอบไข่ให้พวกมันเด็ดขาด ”

คำกล่าวของ จ้าววิญญาณพยาบาท ทำให้ผู้คน

จาก ทวีปแห่งทวยเทพ เกิดความตื่นตระหนก

หวาดกลัว ทวีปแห่งทวยเทพ อันที่จริงแล้วหากมัน

ไม่กล่าวขึ้นมาเช่นนี้ บางทีพวกเขาอาจจะมอบสิ่ง

ที่มันต้องการให้แต่โดยดี

ซึ่ง อู่ อวี้ ไม่ค่อยเข้าใจในการกระทำของมันเท่าใด

นัก เหมือนกับว่ามันไม่ได้แยแสแม้แต่น้อย? หรือว่า

มันพยายามทำเพื่อให้ได้รับไข่ง่ายขึ้น?

ถึงแม้ว่าผู้แข็งแกร่งส่วนใหญ่ในทวีปแห่งทวยเทพ

จะคิดเช่นนั้น แต่ก็มีคนที่ไม่เห็นด้วยเช่นกัน

ทางฝังของ เซียนกระบี่เทียนจี ในเวลานี้เขายัง

ก้ำกึ่งระหว่าง 2 ของ ทวีปแห่งทวยเทพ กับ

อาณาจักรบูรพาเยว่อู่ ในท้ายสุดเขาส่ายศีรษะแล้ว

กล่าวว่า ” อู่ อวี้ ถึงแม้มันจะเป็นทางเลือกที่

เหลวไหลสิ้นดี แต่เจ้าต้องเข้าใจ หากพวกมันได้

ตามสิ่งที่มันปรารถนาจนบรรลุเปั้าหมาย

อาณาจักรบูรพาเยว่อู่ ก็หาได้รอดพ้นจากหายนะ

ภัยพิบัติในครั้งนี้ไม่ ไม่ใช่แค่คนที่เจ้ารัก แม่แต่เจ้า

ข้า ทุกผู้คนจะต้องถูกทำลาย ผลลัพธ์ที่ได้อาจจะ

ย่ำแย่เลวร้ายยิ่งกว่ายามนี้ แต่ถ้าเราไม่ให้ไข่มันไป

เราก็ยังพอมีความหวังอยู่บ้าง ”

ฉิว หลงจวิน รู้สึกกังวลอยู่ไม่น้อยทีเดียว ด้วย

เพราะคำพูดของ จ้าววิญญาณพยาบาท ทำให้ฝัง

ของตนเองเสียความได้เปรียบไป แล้วนำพามาสู่

ผลลัพธ์ในปัจจุบัน ดูจากสถานการณ์แล้วมันคง

จะต้องใช้สันติวิธี เห็นได้ชัดว่าในเวลานี้คงไม่

สามารถข่มขู่บีบบังคับให้ อู่ อวี้ มอบไข่ให้แก่มัน

แต่โดยดีได้

ผู้แข็งแกร่งใน ทวีปแห่งทวยเทพ จะต้องยอม

เสียสละชีวิตผู้คนของ อาณาจักรบูรพาเยว่อู่ เป็น

แน่ พวกมันจะต้องโน้มน้าวห้ามปราม อู่ อวี้ อย่าง

สุดความสามารถ!

………………………………………………..

(´▽｀).。ｏ♡ เพลิน

 

 

 

กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ