กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 506 : จิตวิญญาณสมุทรเรนลับ
” ในอีกไม่ช้านี้จักรพรรดิมารจะต้องทะลวงฝั่า
ออกมาจากน้ำแข็งได้อย่างแน่นอน หลังจากนั้น
มังกรเทวะก็จะตกอยู่ในอันตราย!”
หลายคนที่ไล่ติดตามดูการต่อสู้มา มิได้กล่าวอันใด
มากนัก แต่จักรพรรดิมารทำให้พวกมันรู้สึก
หวาดกลัวสั่นสะท้านไปถึงจิตวิญญาณ ซึ่งสิ่งนี้ก็คือ
ความคิดในใจของพวกมัน
มีเพียง อู่ อวี้ เท่านั้น ที่ตอนนี้กำลังสาดประกาย
ดวงตาอย่างเจิดจ้า เขาสัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่ง
สุดยอดอันน่าสะพรึงกลัวของลั่วผิน ซึ่งเป็นไปได้
ว่านี่อาจไม่ใช่ความแข็งแกร่งสูงสุดของนาง! แต่แค่
นี้ก็น่าสะพรึงกลัวมากแล้ว!
เขาครุ่นคิดว่า หากวันใดวันหนึ่งสามารถไล่ติดตาม
ความแข็งแกร่งของนางได้ทันก็คงจะดีไม่น้อย
ในโลกนี้ นางคือผู้แข็งแกร่งสูงสุด!
หลังจาก จักรพรรดิมาร ถูกแช่แข็งในเขตแดน
เหมันต์ลี้ลับสุดขั้ว เกล็ดน้ำแข็งอันหนาวเหน็บก็
ปลิวไสวไปรอบ ๆ ทิศทางตามการควบคุมของลั่ว
ผิน แน่นอนว่านางยังไม่ได้หยุดเพียงแค่นั้น มังกร
เทวะได้ใช้กรงเล็บของตนเองถือจับ ‘จิตวิญญาณ
สมุทรเร้นลับ’ เอาไว้ ชั่วขณะต่อมา ลำแสงมังกร
อันทรงพลังก็ส่องสว่างออกมาจาก ‘จิตวิญญาณ
สมุทรเร้นลับ’ ท่ามกลางลำแสงมังกร สามารถแล
เห็นได้ว่าบนคอของมังกรนั้นมีเกล็ดสีดำทมิฬอยู่
เกล็ดนี้ดูสง่างามยิ่งใหญ่ ปลดปล่อยลำแสงอันแสน
อหังการ แปรเปลี่ยนผสานกลับ ส่วนใบมีดแหลม
คมมากที่สุด ซึ่งอยู่ตำแหน่งใจกลางของตรีศูล
กลายเป็นพลังอำนาจหาใดเปรียบยากจะต้อนทาน!
เคร้ง!!
มังกรเทวะได้ใช้ตรีศูลที่ถือเอาไว้ แทงเข้าใส่น้ำแข็ง
ในทันที ชั่วขณะที่ตรีศูลเจาะทะลุลงไปน้ำแข็ง ร่าง
ของจักรพรรดิมารซึ่งอยู่ภายในนั้นก็ถูกแทงไปด้วย
เช่นเดียวกัน!
ชั่วพริบตานี้เอง จักรพรรดิมารก็แสดงสีหน้าเศร้า
สลดลง ช่วงวิกฤตนี้ไม่มีผู้ใดคาดคิดว่า มันจะเปล่ง
เสียงร้องคำรามโหยหวนสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งฟั้า
ดิน! หลังจากเสียงกรีดร้องด้วยความสิ้นหวังนี้
ทันใดนั้นร่างของมันซึ่งถูกแช่แข็งอยู่ภายในน้ำแข็ง
ก็แปรเปลี่ยนแตกกระจายกลายเป็นฝุั่นผงทันที
ยอดฝีมือผู้แข็งแกร่งอย่างเจ้านครจักรพรรดิเพลิง
กับ คนอื่น ๆ ต่างสามารถแลเห็นได้อย่างชัดเจนว่า
ร่างของจักรพรรดิมารที่กลายเป็นฝุั่นผงในตอนนี้
ได้ถูกแสงสีดำทมิฬผนึกเอาไว้!
ตูม!
เสียงระเบิดดังขึ้น จากนั้นเกร็ดน้ำแข็งเหมันต์เร้น
ลับก็สูญสลายหายไป กลายเป็นฝุั่นผงปลิวละล่อง
หายไปบนท้องนภา ไม่หลงเหลือแม้แต่เกร็ดน้ำแข็ง
หรือเศษชิ้นส่วนใด ๆ จักรพรรดิมารได้สูญสลาย
หายไปอย่างสมบูรณ์
ในเวลานี้ผู้คนแลเห็นได้ว่า ลั่วผิน ออกแรงเล็กน้อย
ก็สามารถดึงน้ำมหาสมุทรจากทะเลตงไห่นับล้าน
ล้านจิน พุ่งทะยานขึ้นสูงสู่ฟากฟั้า ลั่วผิน ควบคุม
น้ำทะเลนี้มุ่งหน้าไปยังทิศทางของ อาณาจักร
บูรพาเยว่อู่ กระแสสายธารสมุทรได้ก่อตัวเป็นผืน
มหาสมุทรขนาดใหญ่บนฟากฟั้า ลอยอยู่เนื้อข้าง
กายนาง ท่ามกลางกระแสสายธารสมุทรนี้ ได้แอบ
แฝงด้วยเกล็ดเหมันต์อันเร้นลับกระจัดกระจายไป
รอบๆผืนน้ำ!
หลังจากนั้น กระแสสายธารสมุทรที่ก่อตัวเป็นผืน
มหาสมุทรขนาดใหญ่บนฟากฟั้า ก็ค่อย ๆ เคลื่อน
ตัวกลับสู่ทะเลตงไห่ ชนกระแทกเข้าใส่มหาสมุทร
อันกว้างใหญ่ไร้สิ้นสุด!
อู่ อวี้ ล่วงรู้ว่านางกำลังทำอันใด การที่นางกระทำ
เช่นนี้ก็เพื่อให้แน่ใจว่าเศษซาก จักรพรรดิมาร ที่
ถูกบดขยี้จนกลายเป็นฝุั่นฝน ได้แหลกสลายตกลง
ไปในมหาสมุทรอันไร้สิ้นสุดและจะไม่กลับไป
ประสานฟืนคืนร่างได้อีกต่อไป!
เมื่อกระแสสายธารสมุทรเหล่านี้กลับสู่ผืน
มหาสมุทร ภายใต้การควบคุมของเจ้าสมุทรอย่าง
ลั่วผิน กระแสสายธารสมุทรได้แบ่งออกเป็นส่วน
เล็กส่วนน้อย ผสานกลับลงสู่ท้องทะเล ท่ามกลาง
ท้องสมุทรอะไรสิ้นสุดนี้ ร่างที่แลกละเอียดเป็น
ฝุั่นผง ได้ถูกกระจัดกระจายล่องลอยไปตามม่าน
มหาสมุทรทั้งหมด ซึ่งแน่นอนว่ามันต้องไหลไปไกล
กว่าชายฝังทะเลตงไห่ และถ้าจะให้บอกว่า
จักรพรรดิจะสามารถฟืนคืนกลับมาใหม่ได้อีก ย่อม
เป็นไปไม่ได้!
ณ ปัจจุบันความสงบก็ค่อย ๆ หวนกลับคืนสู่สนาม
รบ
อย่างไรก็ตาม ผู้คนก็ยังคงนิ่งเงียบใบหน้าแข็งค้าง
ด้วยความตกตะลึง หลายคนยังไม่รู้ว่าเกิดอันไดขึ้น
กันแน่
ภาพนี้แม้แต่ อู่ อวี้ ก็ยังคาดไม่ถึง! แม้แต่ตัวเขาก็
ยังไม่ทราบว่า ลั่วผิน จะทรงพลังมากมายถึงเพียง
นี้! แล้วเขาเองก็ไม่รู้ว่าเหตุการณ์ครั้งนี้จะประสบ
ความสำเร็จได้จริง! มันช่างเป็นปาฏิหาริย์อย่างที่
เรียกว่าไม่สามารถอธิบายได้
จนกระทั่งนางกลายเป็นร่างมนุษย์ ร่างของนาง
ค่อย ๆ หดเล็กลงช้า ๆ ต่อหน้าผู้คน จากนั้นนางก็
กล่าวขึ้นว่า ” พวกท่านไม่ต้องกังวลอีกต่อไป
จักรพรรดิมาร ได้ตกตายลงไปแล้ว เป็นไปไม่ได้ที่
มันจะฟืนขึ้นมาใหม่ เท่ากับว่าในเวลานี้ ทวีปแห่ง
ทวยเทพ สามารถกลับคืนสู่ความสงบสุขได้อีกครั้ง
สิ่งที่ข้ากระทำถือได้แค่เพียงเป็นการชดเชยเท่านั้น
ข้าหวังว่าพวกท่านจะยกโทษให้ข้า ที่อาจหาญเข้า
ไปในคฤหาสน์มารกลืนสวรรค์ ข้าไม่คิดว่าจะเกิด
เรื่องเช่นนี้ขึ้นจริง ๆ ”
หลังจากนางกล่าวก็ยังไม่มีผู้ใดตอบสนองเป็น
เวลานาน
ไม่มีผู้ใดกล่าวโทษนาง นางสามารถเอาชนะ
จักรพรรดิมาร ได้อย่างง่ายดายเพียงแค่ขยับ
เล็กน้อย แม้แต่ ประมุขศักดิ์สิทธิ์ไท่ซู กับ เจ้านคร
จักรพรรดิเพลิง และคนอื่น ๆ ก็ยังถูกฝั่ายตรงข้าม
สยบลงอย่างสมบูรณ์ ไม่เว้นแม้แต่ จักรพรรดิมาร
ผู้ที่หวังจะบดขยี้ ทวีปแห่งทวยเทพ แห่งนี้
แม้แต่ อู่ อวี้ ก็ยังไม่ได้คาดคิด!
เขามิได้รู้สึกแปลกใจแต่อย่างใด สำหรับเวลานี้เขา
ได้รอดพ้นจากภัยพิบัติอันระทึกขวัญ! สิ่งเดียวที่
เขาต้องการคือการทำตามคำมั่นสัญญา เขา
ต้องการจะไล่ตามนางให้ทัน
………………………………………………..
(´▽`).。o♡ เพลิน
กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ