กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 564 : เจาสรรพเทวะวิญญาณ

อีกสองวันต่อมา อู่ อวี้ ก็ได้รับตราประทับสื่อสาร

หลาน เถียนอวี้ บอกกับเขาว่า ได้กระจายเรื่องนี้

ออกไปแล้ว ซึ่งอย่างน้อย 5 คนที่รู้ในเรื่องนี้

อีกทั้งคนทั้ง 5 ที่ว่ามานี้ ยังมีมิตรภาพที่ดีต่อเขาอยู่

ไม่น้อย ไม่ว่าพวกเขาจะเชื่อหรือไม่ก็ตาม ทว่า

อย่างน้อยก็เป็นสัญญาที่ดีว่า ข่าวนี้ได้ถูก

แพร่กระจายออกไป

หากพวกเขามีความใส่ใจ พวกเขาก็จะช่วย

แพร่กระจายข่าวนี้แบบปากต่อปากจากหนึ่งไปสิบ

จากสิบไปร้อย จากนั้นคนส่วนใหญ่ที่นี่ก็จะรู้เรื่อง

หายนะที่ ทวีปแห่งทวยเทพ กำลังประสบ

คงต้องบอกว่าผลลัพธ์ที่ได้นั้นดีกว่า เจียง ฉีจวิน

มากมายนัก ข่าวคราวได้แพร่สะพัดไปอย่าง

รวดเร็ว

” เจียง ฉีจวิน อย่าคิดว่าข้าจะลืมสิ่งที่เจ้าทำกับข้า

”

เมื่อนึกถึงคนผู้นั้น อู่ อวี้ ก็รู้สึกไม่สบอารมณ์ขึ้นมา

ในทันที

” โชคยังดีที่ได้รับความช่วยเหลือจาก หลาน เถีย

นอวี้ ”

อย่างน้อย ๆ ตอนนี้เขาก็ไม่ต้องกังวล ว่าเรื่องนี้จะ

ไม่ได้แผ่กระจายออกไป โดยที่ปล่อยให้เวลาผ่านไป

อย่างเสียเปล่าอีกต่อไป

ในช่วงเวลานี้เขากวาดสายตามองไปรอบ ๆ ถ้า

เขาไม่มี หลาน เถียนอวี้ เป็นผู้คอยช่วยเหลือติดต่อ

ประสานงานกับคนอื่น ๆ ก็คงจะต้องลำบากตราก

ตำต่อไป ด้วยเพราะไม่มีผู้ใดเหลียวแลหรือยินดี

พูดคุยกับเขา แล้วสิ่งที่เขาค้นพบได้อีกอย่างหนึ่งก็

คือ สรรพเทวะวิญญาณ ไม่ได้ปรากฏให้เห็นใน

ทะเลอันไร้สิ้นสุดแห่งนี้อีกเลย

” จริงน่ะหรือ ที่มันไม่มีอยู่แล้ว? ”

แม้ว่าพวกเขาจะพยายามค้นหา สรรพเทวะ

วิญญาณ จนทั่วแต่ก็ไม่พบเห็น ซึ่งเหตุการณ์นี้ทำ

ให้คนส่วนใหญ่เริ่มกะสับกะส่ายร้อนใจ พวกเขารีบ

เดินทางออกไปยังทะเลอีกฝังฟาก เพื่อเสาะ

แสวงหา สรรพเทวะวิญญาณ กันต่อไป นอกจากนี้

ยังมองหาเส้นทางออกจากห้วงทะเลด้วย

ในท้ายสุดแล้วก็ไม่มีผู้ใดเก็บเกี่ยวอะไรได้เลย

นอกจากนี้พวกเขายังต้องถูกขังอยู่ที่นี่เป็น

เวลานานนับหนึ่งปี

อู่ อวี้ เปิดใช้งาน ‘เนตรเพลิง’ อย่างเต็มกำลัง

พร้อมกวาดสายสายตามองไปรอบ ๆ เดิมทีเขา

พยายามที่จะทำพันธสัญญากับ ‘เจดีย์ประมุขฟั้า’

อย่างไรก็ตามเนื่องจากบรรยากาศอันแสนตึง

เครียดในยามนี้ ฉะนั้นเขาเขาควรตรวจสอบดูให้ดี

ก่อนว่าควรทำสิ่งใดเป็นอย่างแรก

เรื่องนี้ต้องใช้ความอดทนแลความเพียร

อู่ อวี้ ไม่รู้ว่าย้ายตำแหน่งใหม่มาแล้วกี่ครั้งกี่หน

อย่างไรก็ตามด้วยเพราะมหาสมุทรไม่ว่าจะเป็นที่

ไหนก็เหมือน ๆ กันหมด ซึ่งทุก ๆ ที่ล้วนเต็มไป

ด้วยความวุ่นวาย และกระแสน้ำอันเชี่ยวกราก จึง

เป็นเรื่องง่ายที่จะถูกพัดพาออกไป เมื่อพวกเขา

ย้ายไปยังจุดใหม่ จุดเดิมที่ถูกค้นหาก่อนหน้านี้ก็จะ

พังพินาศจนสิ้น

สิ่งที่ทำได้คือการเดินวนไปวนมารอบ ๆ เท่านั้น

ไม่ใช่เพียงแค่เขา ในเวลานี้ทุกคนเสมือนคนตา

บอดที่กำลังคลำหาทางอย่างสะเปะสะปะ

เวลาผันผ่านไปกว่าครึ่งเดือน!

นานมากแล้ว ที่ผู้คนไม่ได้ยินข่าวคราวเรื่องการ

ปรากฏตัวของ สรรพเทวะวิญญาณ ซึ่งเรื่องนี้ทำ

ให้พวกเขากระสับกระส่ายร้อนรนเป็นอย่างมาก

ข่าวดีเพียงอย่างเดียวก็คือ หลาน เถียนอวี้ ได้ช่วย

แพร่กระจายข่าวของเขาออกไป อย่างน้อยตอนนี้ก็

มีอยู่สิบคนที่รู้เรื่องของ อู่ อวี้ มีอยู่สองคนไม่เต็มใจ

ที่จะฟัง ซึ่งพวกเขามีทัศนคติคล้ายคลึงกับ เจียง ฉี

จวิน ซึ่งอย่างน้อย ๆ หากพวกเขาเหล่านี้ออกจาก

เส้นทางเซียนบรรพกาล พวกเขาน่าจะหยิบยก

เรื่องนี้นำมาพูดคุยกับเหล่าผู้อาวุโส

ในความเป็นจริง ถ้า อู่ อวี้ ต้องการที่จะช่วยเหลือ

ทวีปแห่งทวยเทพ เขาไม่จำเป็นต้องไปยัง ดินแดน

โบราณหยานหวง เพื่อพูดคุยเป็นการส่วนตัวก็ได้

อาจจะใช้วิธีการแพร่กระจายข่าวเช่นนี้ หรือ วิธี

อื่น ส่วนเรื่องจะเดินทางไปยัง ดินแดนโบราณห

ยานหวง ยังไงนั้น ก็ค่อยว่ากันในภายหลัง เพราะ

ในเรื่องนี้ อู่ อวี้ ยังไม่รีบร้อน

” จะต้องมีทางออก ที่นี่เต็มไปด้วยการ

เปลี่ยนแปลง แล้วการเปลี่ยนแปลงนั้นคืออะไร? ”

ทุกวัน อู่ อวี้ พยายามครุ่นคิดอย่างรอบคอบ

ระมัดระวัง

และแล้วในวันหนึ่ง อู่ อวี้ ใช้เนตรเพลิงสำรวจ

ตรวจสอบเช่นดังปกติ ซึ่งในครั้งนี้เขาได้มองลึกลง

ไปในก้นมหาสมุทร แล้วก็ได้พบเห็นกับบางอย่าง

เขาได้เห็นเงาตะคุ่ม ๆ ขนาดใหญ่สองสายอยู่ที่ก้น

ทะเลลึก

“นั่นมันอะไร?”

เงาขนาดใหญ่นี้เตะตาเขาเป็นอย่างมาก อู่ อวี้ เฝั้า

สังเกตเงาอยู่พักใหญ่ ๆ ซึ่งมันทำให้เขาไม่อาจละ

สายตาออกจากเงานี้ได้ เขาจึงตัดสินใจพยายาม

เข้าไปใกล้เงานี้อย่างระมัดระวัง

“ระวังตัวด้วยล่ะ” หมิงซวง ร้องเตือนดูเหมือนว่า

นางเองก็รู้สึกกังวลเช่นกัน

ถึงแม้ว่ามหาสมุทรแห่งนี้จะกว้างใหญ่มากเพียงใด

ทว่ากับมีสิ่งแปลก ๆ ปรากฏขึ้นให้เห็นไม่บ่อยนัก

ในขณะที่ อู่ อวี้ ใช้เนตรเพลิงจัดสังเกตเพ่งมองเงา

อยู่นั้น ตัวเขาเองที่พยายามเข้าใกล้ ก็เว้นระยะห่าง

อยู่ในระยะที่ปลอดภัย แล้วในที่สุดเขาก็ตัดสินใจ

ทะลวงเข้าสู่ ทะเลอันไร้สิ้นสุด เพื่อจะได้มองเงา

ที่ว่านี้ได้อย่างชัดเจนยิ่งขึ้น

” มันคืออะไร? ” หมิงซวงถาม

” มันจะเป็นรูปปันศิลาสองรูป จมอยู่ที่ก้น

มหาสมุทร แต่ลักษณะของรูปปันศิลามันเหมือนกับ

… ”

“กับอะไร?”

อู่ อวี้ มองด้วยสายตาเย็นชาแล้วกล่าวว่า ”

รูปลักษณ์ของรูปปันศิลาสองก้อนนี้ มันใกล้เคียง

กับการปรากฏตัวของ อสูรมณีกำเนิดอัสนี ,อสูร

มณีกำเนิดอัคคี, อสูรมณีกำเนิดวารี รายละเอียด

รูปลักษณ์ของพวกมันทั้งหมดได้ถูกแกะสลักไว้บน

ก้อนศิลานี้ แต่ขนาดของมันใหญ่พอ ๆ กับ เจ้า

อสูรมณีกำเนิดอัสนี ที่ปรากฏตัวก่อนหน้านี้ ”

เนื่องจากมันเป็นเพียงแค่รูปปันศิลาสองชิ้น ฉะนั้น

เขาจึงไม่ค่อยกังวลมากนักจึงรีบเข้าไปใกล้มัน

โดยเร็ว รูปปันศิลาทั้ง 2 ชิ้นนี้มีขนาดราว ๆ หนึ่ง

ร้อยจั้ง ด้วยระยะที่เข้ามาใกล้ทำให้เขาสามารถ

มองเห็นรายละเอียดมันได้อย่างชัดเจน เขาไม่รู้ว่า

ผู้ใดเป็นคนแกะสลักศิลา 2 ก้อน แล้วก็ไม่รู้อีกด้วย

ว่าเหตุใดถึงแกะสลักได้คล้ายคลึงกันถึงเพียงนี้

” เป็นไปได้หรือไม่ว่ามีคนอยู่ที่นี่มาก่อนหน้านี้

จากนั้นก็เอารูปปันศิลา 2 ก้อนมาทิ้งเอาไว้? คาด

ว่าน่าจะเป็นคนใดคนหนึ่งท่ามกลางหลายร้อยคนที่

เข้ามาที่นี่รุ่นก่อน หรือมันอาจเกิดขึ้นเองใน

เส้นทางเซียนบรรพกาล? ” อู่ อวี้ รู้สึกงุนงงไป

หมด เขากวาดสายตาเพ่งมองรายละเอียดของรูป

ปันศิลาประมาณสองสามรอบ ทั้งยังไม่พยายาม

เข้าไปไกลมัน เนื่องจากว่ายังรู้สึกหวาดระแวงอยู่

ในเวลาเดียวกันหมิงซวงก็เพ่งมองรูปปันศิลานี้ด้วย

ซึ่งดูเหมือนว่านางจะเห็นบางอย่างอยู่ภายใน นาง

จึงพยายามสังเกตอย่างละเอียดระมัดระวังมาก

ยิ่งขึ้น

“ อู่ อวี้ เจ้าจงใช้เนตรเพลิงเพ่งพินิจมองดูให้ดี

เนตรเพลิงของเจ้ามีความสามารถในการมองทะลุ

ผ่านภาพลวงตา จงดูว่าแท้จริงแล้ว ‘รูปปันศิลา’

มีสิ่งอื่นใดอยู่อีกหรือไม่?” หมิงซวง กล่าวขึ้นด้วย

น้ำเสียงจริงจังเคร่งขรึม โดยให้เขาตรวจสอบอย่าง

ละเอียดรอบคอบมากยิ่งขึ้น

” สิ่งอื่นเช่นนั้นหรือ? ” คราแรก อู่ อวี้ ยังมิได้

ตรวจสอบอย่างละเอียด ดังนั้นเขาจึงลองใช้เนตร

เพลิงมองดู เพราะเขาเองก็อยากรู้เช่นกัน ว่า

แท้จริงแล้วมันมีที่มาที่ไปเช่นไรกันแน่ เนื่องจากใน

ท้ายสุดแล้วหากมองดูจากรูปลักษณ์ภายนอก มันดู

คล้ายคลึงกับรูปปันศิลาของอสูรมณีกำเนิดอัสนี

หลังจากหมิงซวงเอ่ยเตือนเขา ความสนใจของเขา

ก็ไปจดจ่ออยู่กับรูปปันศิลา อู่ อวี้ ผ่อนลมหายใจ

ตั้งมั่นสมาธิ กำหนดจิตใจและร่างกายของตนไว้ที่

ดวงตา จนกระทั่งยามนี้ดวงเนตรทั้งสองข้างของ

เขาลุกท่วมไปด้วยเปลวเพลิง ทุกสรรพสิ่งที่เป็น

เท็จ ค่อย ๆ มลายหายไปต่อหน้าต่อตาของเขา

ท่ามกลางวิสัยทัศน์การมองเห็นของ อู่ อวี้ เขา

พบว่ารูปปันศิลาได้บังเกิดการเปลี่ยนแปลงไปแล้ว

จริง ๆ ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าของเขายามนี้ คือ

รูปปันศิลา ที่บางทีก็ดูเสมือนดั่งศิลา แต่บางคราก็

ไม่ใช่ มันดูราวกับของเหลว เสมืองดั่งวารีชนิดหนึ่ง

เมื่อ อู่ อวี้ เพ่งพินิจตรวจสอบไปตรงตำแหน่ง

ศีรษะของรูปปันศิลา เขาก็ต้องประหลาดใจ

เนื่องจากเขาสามารถแลเห็นได้อย่างเลือนรางว่า มี

พลังอำนาจอันน่าสะพรึงกลัวกำลังซ่อนเร้นก่อตัว

ขึ้นภายในนั้น

แม้แต่เนตรเพลิงของเขา ก็มองผ่านได้เพียงแค่

ระดับนี้เท่านั้น ซึ่งมันเป็นข้อพิสูจน์ยืนยันได้ว่า สิ่ง

ที่อยู่ภายในรูปปันนั้น กำลังปิดบังซ่อนเร้นตัวตนไว้

อย่างลึกล้ำ

จากนั้นเขาก็หันไปมองรูปปันศิลาอีกชิ้นหนึ่ง แต่

รอบนี้เขาทุ่มเทสมาธิเพ่งพินิจมากยิ่งขึ้น

โดยเฉพาะตรงส่วนหัวของมัน หลังจากผ่านไป

ประมาณหนึ่งก้านธูป อู่ อวี้ ก็แลเห็นเปลวเพลิง

ลุกโหมอยู่ภายในนั้น ซึ่งมันดูแตกต่างจากวารี

เล็กน้อย อย่างไรก็ตามรูปปันศิลานี้ ได้ซ่อนเร้น

พลังอันน่าสะพรึงกลัวไว้ภายในเช่นเดียวกัน

” ว่าไงมีอะไรแปลก ๆ ใช่หรือไม่ ? ” หมิงซวงเอ่ย

ถาม

อันที่จริงแล้วนางก็ไม่ทราบว่ามีสิ่งใดอยู่กันแน่ แต่

ด้วยประสบการณ์อันโชกโชน ทำให้นางรู้ว่า มี

บางอย่างเกิดขึ้นในที่แห่งนี้ แถมยังไม่ใช่เพียงแค่

เรื่องเล่น ๆ อีกด้วย

อู่ อวี้ สูดหายใจลึก พร้อมกับพยักหน้าแล้วกล่าว

ว่า ” มีบางอย่างแปลก ๆ ดูเหมือนว่ามีบางสิ่ง

บางอย่างปิดบังซ่อนเร้นตัวตนอยู่ภายในรูปปันศิลา

อย่างลึกล้ำ ก้อนหนึ่งเป็นไฟ ส่วนอีกก้อนหนึ่งเป็น

น้ำ โดยเฉพาะอย่างยิ่งตรงส่วนหัวของมัน ข้ารู้สึก

ได้ว่าบางสิ่งบางอย่างที่ซ่อนเร้นอยู่ภายในนั้น

กำลังจะถูกปลดปล่อยออกมา ข้าไม่รู้ว่าคืออะไร

แต่มันน่าสะพรึงกลัวอย่างแท้จริง ”

หลังจาก หมิงซวง ได้ยินเช่นนั้น นางก็อึ้งตะลึงงัน

นิ่งเงียบไปนาน แล้วทันใดนั้นก็ยิ้มขึ้น พร้อมกับ

กล่าวว่า ” ข้ารู้ว่าพวกมันคืออะไร ความโชคดีของ

เจ้า จัดว่าต่อต้านสวรรค์อย่างแท้จริง แต่ทว่าเจ้า

ยังไม่แข็งแกร่งพอ ดังนั้นโชควาสนาในครั้งนี้จึง

มิได้ช่วยอันใด ”

“ เจ้าหมายถึงอะไร? ” เมื่อได้ยินนางกล่าวเช่นนี้

อู่ อวี้ ก็พอจะคาดเดาได้อย่างคลุมเครือ

หมิงซวง กล่าวว่า ” ถ้าข้าเดาไม่ผิด รูปปันศิลาทั้ง

สองชิ้นนี้ น่าจะคล้ายคลึงกับเจ้าอสูรมณีกำเนิด

อัสนีที่ปรากฏตัวขึ้นก่อนหน้านี้ แต่ทว่ารูปปันศิลา

ตนหนึ่งก็คือ เจ้าอสูรมณีกำเนิดอัคคี ส่วนอีกตัว

หนึ่งก็คือ เจ้าอสูรมณีกำเนิดวารี ”

คำกล่าวนี้ทำให้จิตใจของ อู่ อวี้ สั่นไหวด้วยความ

ตื่นตระหนก เนื่องจากว่าเขายังจดจำความน่า

สะพรึงกลัวของอำนาจแห่งเทวะ ที่บังเกิดจากเจ้า

อสูรมณีกำเนิดอัสนีได้อย่างชัดเจน!

” เป็นไปได้เช่นไร! พวกมันเป็นแค่รูปปันศิลา

เท่านั้น … ” เมื่อกล่าวถึงประโยคส่วนท้าย น้ำเสียง

ของ อู่ อวี้ ก็เริ่มสั่นเครือ เขายังไม่อยากตายดังนั้น

เขาจึงรีบถอยกรูดออกมาอย่างรวดเร็ว

อู่ อวี้ จ้องมองไปยังรูปปันศิลา ที่ยังคงนิ่งงันอยู่ตรง

นั้นด้วยความตกตะลึง ในเวลานี้มีกระแสสมุทรพัด

ผ่านมาอย่างเชี่ยวกราก เดิมที อู่ อวี้ คิดว่ากระแส

สมุทรอันปันปั่วนนี้จะพัดพาพวกเขาไป แต่หาได้

เป็นเช่นนั้นไม่ อันที่จริงแล้วมันมาจากอีกด้านหนึ่ง

เนื่องจากว่าในท้ายสุดแล้ว รูปปันศิลาทั้งสองนี้มิได้

เป็นเพียงสิ่งของธรรมดาสามัญ

ระหว่างที่ อู่ อวี้ กำลังแสดงท่าทางไม่อยากจะเชื่อ

อยู่นั้น หมิงซวงก็เท้าเอว พร้อมกับกล่าวขึ้นอย่าง

ภาคภูมิใจว่า ” ไม่นึกไม่ฝันเลยมาก่อนเลยว่า

สาเหตุที่ทำให้สรรพเทวะวิญญาณเหล่านี้ มีชีวิต

อยู่ยืนยาวได้นานเสียยิ่งกว่าพวกปีศาจ ก็เพราะว่า

พวกมันส่วนใหญ่ใช้วิธีการจำศีลนี่เอง พวกมัน

สามารถทำให้ร่างกายของตนเอง เข้าสู่สภาวะจำ

ศีล และอยู่ในรูปแบบปั้องกันตนเอง เช่นสรรพเท

วะวิญญาณสองตนนี้ มันได้แปรเปลี่ยนกลายเป็น

ศิลาโดยตรง อันที่จริงแล้วหลังจากที่เจ้าเข้ามา

สรรพเทวะวิญญาณ ตนอื่น ๆ ซึ่งอยู่ในรูปแบบ

ของศิลา ได้ตื่นจากการจำศีลกันหมดแล้ว แน่นอน

ว่ารวมถึงเจ้าอสูรมณีกำเนิดอัสนีที่ตื่นขึ้นมาเป็นตัว

ล่าสุดด้วย และในครั้งนี้เจ้าได้พบเจอกับราชันของ

พวกมันอีก 2 ตน โชคยังดีที่พวกมันยังไม่ตื่นขึ้น มิ

เช่นนั้นในเวลานี้เจ้าคงตกลงไปในนรกนับหมื่นชั้น

แล้ว หรือไม่ก็คงถูกส่งกลับไปที่ทวีปแห่งทวยเทพ

ตงเสิ้ง ”

” การจำศีลของสรรพเทวะวิญญาณ ถือเป็นเรื่อง

น่าอัศจรรย์ยิ่งนัก ไม่แปลกใจว่าทำไมมันถึงได้

กลายเป็นรูปปันศิลาสองก้อนนี้ได้ ” หมิงซวงกล่าว

เสริม

หลังจากได้ยินเช่นนั้น อู่ อวี้ ก็ไม่ได้รู้สึกกังขากับคำ

กล่าวของนางเลยแม้แต่น้อย ด้วยเฉพาะสิ่งที่นาง

กล่าวนั้นถูกต้อง

มีแต่ทำให้เขายิ่งตกใจมากยิ่งขึ้น เขาเฝั้ามองดูรูป

ปันศิลาทั้ง 2 ชิ้นพูดไม่ออกเป็นเวลานาน ถ้าหาก

รูปปันศิลาทั้งสองชิ้นนี้เป็นเจ้าสรรพเทวะวิญญาณ

จริง แล้วถ้ามันเกิดตื่นขึ้นมาอย่างกระทันหัน ใน

ระหว่างที่เขายังคงปั้วนเปียนวนเวียนอยู่แถว ๆ นี้

อู่ อวี้ เกรงว่าเมื่อถึงเวลานั้นเขาจะหลบหนีไม่ทัน

แล้วสายตาของเขาก็สะดุดอยู่ที่ส่วนหัวของ ‘เจ้า

อสูรมณีกำเนิดอัคคี’

“ ศิลามณีกำเนิดอัคคี ของมันมีขนาดใหญ่มากกว่า

ปกติถึง 100 เท่าเลยงั้นหรือ ? ” อู่ อวี้ พึมพำ

” ใช่ มันใหญ่มากจริง ๆ ” หมิงซวง เออออเห็น

ด้วย

” ถ้าข้าได้ ศิลามณีกำเนิดอัคคี ชิ้นนี้มา ข้าจะ

สามารถก้าวเข้าสู่ กายาเจ้ามังกรสักการะราชัน

อรหันต์ไม่ดับสูญ ได้หรือไม่? ” เขาเอ่ยถามด้วย

ด้วยสายตาที่ลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิง

หมิงซวงยิ้มแล้วกล่าวว่า ” ในทางทฤษฎี ถ้าเจ้าไม่

สามารถตัดมันออกมาได้ โดยหลอมละลายมันได้

แค่เพียงเล็กน้อย ตัวเจ้าเองนั่นแหละที่จะถูกลบ

หายไป แต่ถ้าให้พูดถึงเรื่องปริมาณของมัน ข้าคง

ต้องบอกว่ามันมากเกินพอเลยล่ะ แต่สิ่งสำคัญที่

ต้องคิดตอนนี้ก็คือ หากเจ้ายังไม่สามารถเอาชนะ

เจ้าอสูรมณีกำเนิดอัคคี ก็คงไม่ต้องพูดถึงการบรรลุ

กายาเจ้ามังกรสักการะราชันอรหันต์ไม่ดับสูญ ”

ถึงแม้จะคิดแผนการนี้ขึ้นมาได้ แต่มันก็เป็นเพียง

แค่เรื่องเพ้อฝันไปเท่านั้น เพราะมันไม่สามารถลง

มือกระทำได้

” ข้าไม่มีทางเลือกอื่นแล้วงั้นหรือ? ” อู่ อวี้ ไต่ถาม

รูปปันศิลาทั้ง 2 ชิ้นนี้คือ เจ้าสรรพเทวะวิญญาณ

การที่เขาได้พบเจอมันนับว่าเป็นมหาโชคอย่าง

แท้จริง แต่แล้ว หมิงซวง ก็มาดับฝันของเขา นาง

บอกว่าเขาไม่แข็งแกร่งพอที่จะไขว่คว้าโอกาสนี้

แต่เจอโชคชิ้นใหญ่อยู่ตรงหน้า ผู้ใดจะยอมละทิ้งไป

ง่าย ๆ กันเล่า!

” หรือเจ้าจะลองสัมผัสมันดู? เพราะอย่างไรเสีย

ต่อให้เจ้าลูบคลำไปทั่วทั้งร่าง มันก็คงไม่ตื่นขึ้นมา

ง่าย ๆ หรอก จากสิ่งที่ข้าเห็นมันหลับลึกมาก ๆ

เลย ถ้าเจ้าไม่พยายามโจมตีพวกมันอย่าง

สุดแรงเกิด เพื่อปลุกให้ตื่นขึ้นมาก็คงไม่เป็นอะไร

เห็นได้ชัดว่า เจ้าอสูรมณีกำเนิดอัสนี ก่อนหน้านี้ก็

คงเป็นเช่นเดียวกัน ”

เนื่องจากตอนนี้ยังไม่มีอันตรายใด ๆ เกิดขึ้น การที่

อู่ อวี้ รอคอยเพราะหวังจะได้เห็นมันจริง ๆ

สำหรับเขาแล้ว สรรพเทวะวิญญาณ เป็นเสมือน

กับปาฏิหาริย์!

” หากเจ้าสามารถแบ่งดวงจิตเทวะออกเป็นสองได้

เจ้าก็จะสามารถควบคุมไข่บรรพชนมารกลืน

สวรรค์ จากนั้นร่างกายแยกที่สองของเจ้าก็จะ

กลายเป็น สรรพเทวะวิญญาณ เมื่อนั้นร่างแยก

ของเจ้านี้ อาจจะร้ายกาจน่าสะพรึงกลัวเสียยิ่งกว่า

ร่างต้นก็ได้ ”

หมิงซวงชี้แนะ

อู่ อวี้ เองก็เฝั้ารอวันนั้นอยู่เช่นกัน

ในเวลานี้ อู่ อวี้ ยังวนคงเดินวนรอบ ๆ รูปปันศิลา

” เอ๊ะ! นี่มันอะไร? ” จากนั้นเขาก็ชี้ไปยังส่วนก้น

ด้านล่างของรูปปันศิลา ซึ่งก้อนกลม ๆ เหนียว ๆ

เกาะติดอยู่ดูยุ่งเหยิงไปหมด

เมื่อ หมิงซวง ทำท่าแหวะแล้วกล่าวว่า ” แหวะ?

 

 

ข้าไม่ได้เห็นสิ่งนี้มานานแล้วนะเนี่ย นี่มันคือของ

เสียที่สรรพเทวะวิญญาณขับถ่ายออกมา มันคือ …

ขี้! ”

………………………………………………..

(´▽｀).。ｏ♡ เพลิน

 

 

 

 

 

กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ