กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 663: วังวนอัสนีอันเกรี้ยวกราด

ขณะนี้ อู่ อวี้ อยู่ที่ด้านนอกเวทีเซียนเหลียว ส่วน

องค์หญิงโย่วเสี่ย ยังถูกคงขังอยู่ภายใน

เมื่ออยู่บนเวทีที่เรืองแสงสีขาวบริสุทธิ์แล้วมองลงมา

นั้น มันได้ขับร่างของสตรีผู้นี้ให้แพรวพราวเด่น

สะดุดตายิ่ง ผมยาวสยายงดงาม ดวงตาคู่กลมสว่าง

สดใส ยามนี้ตัวนางไม่หลงเหลือซึ่งความเย่อหยิ่ง

และเย็นชาอีกต่อไป ราวกับว่านางได้กลายเป็นคน

ละคนกับตอนก่อนหน้านี้ นับว่าเวลานี้นางได้ดึดดูด

สายตาของบุรุษทั้งปวงเป็นอย่างยิ่ง

สตรีบน ทวีปแห่งทวยเทพตงเสิ้ง หนานกง เหว่ย จี้

หลิงหลง และคนอื่นๆล้วน อยู่คนละระดับกับนาง

เพราะว่านางเกิดมาอยู่ภายในราชวงศ์แห่งผู้ฝึกตน

จักรวรรดิเป่ยหมิง การเกิดมาของนางเป็น

เหมือนกับความภาคภูมิใจของชมพูทวีปโลกธาตุ

ยิ่งไปกว่านั้นนางกับ โอรสเล่อ ยังแตกต่างกันอย่าง

ยิ่ง โอรสเล่อ ซึ่งอยู่ภายใน อาณาจักรโบราณเหยียน

หวง เป็นเพียงหนึ่งในโอรสที่มีถมเถภายใน อาณา

จักรพรรดิเหยียนหวง เท่านั้น

แต่ภายใน จักรวรรดิเป่ยหมิง ต าแหน่งองค์หญิงกลับ

มีไม่มาก

การที่แววตาของนางกลายเป็นบ้องแบ๊วเช่นนี้ ท าให้

อู่ อวี้ รู้สึกไม่ชินแปลกๆ เพราะก่อนหน้านี้นางยัง

หมายสังหารเพื่อแย่งชิงสมบัติเขาอยู่แท้ๆ

หน้ามือเป็นหลังมือ นางท า อู่ อวี้ ไว้แสบมากนัก

แต่ตอนนี้เขายอมวางความโกรธแค้นทั้งหมดลงไป

สิ้น

แต่ยามนี้เขายังคงหาทางออกให้นางไม่ได้อยู่ดี….

ดังนั้นหลังจากที่ขุดหลุมขึ้นไปสู่บนพื้นผิว หากว่ามี

ทางออก อู่ อวี้ ก็จะล่วงหน้าออกไปก่อน

เนื่องจากว่า เส้นทางเซียนบรรพกาล ในที่สุดก็จะ

เหลือเขาเพียงคนเดียว

ส าหรับ องค์หญิงโย่วเสี่ย บางทีการที่ต้องอยู่ภายใน

ที่แห่งนี้เพียงล าพัง การจะฆ่าตัวตายหรืออยู่ต่อไปก็

คงขึ้นอยู่กับนางแล้ว

แม้ว่ายอดเขาทั้ง 7 จะพังทลายลงไปแล้ว และเต็ม

ไปด้วยชั้นดินโคลนอันแน่นหนา แต่ทว่า อู่ อวี้ มีหุ่น

เชิดอยู่มากมาย เขาจึงรู้สึกว่าอีกไม่นานที่จะไปสู่

ด้านบนได้เสียที เพียงแค่อดทนรอ และยิ่งขึ้นไป

ข้างบนเท่าไหร่ก็ยิ่งขุดได้ง่ายมากขึ้น ในที่สุด เมื่อ

ยมทูตขาวด าเจาะทวงครั้งสุดท้าย พลันปรากฎสาย

อัสนีสีม่วงเจิดจ้าตกสู่ภายใต้คลองจักษุ

เขาขุดผ่านออกมาได้แล้ว!

เมื่อยอดเขาทั้ง 7 พังทลายลง ท าให้สายฟ้าอัน

แหลมคมที่อยู่บนยอดเขาอัสนี ตอนนี้ได้เปลี่ยน

กลายเป็นทู่ลง ยามนี้ อู่ อวี้ อยู่บนจุดสูงสุดของยอด

เขาอัสนีได้เป็นที่ส าเร็จ

เขาเรียกเก็บหุ่นเชิดเข้าไปในทันที เมื่อออกมาจาก

หลุมนี้ แน่นอนว่าสิ่งที่เห็นและรู้สึกก็คืออัสนีสีม่วงที่

เต็มไปด้วยความน่าหวาดกลัวเช่นดังที่เข้ามายาม

แรก

ทั่วทั้งยอดเขาอัสนี เต็มไปด้วยความสับสนอลม่าน

อัสนีจ านวนมากมายมหาศาล ต าแหน่งที่ อู่ อวี้ ยืน

อยู่ มีข่ายอัสนีเนืองแน่น ซึ่งมันอยู่ห่างจากยอดเขา

ไปเพียงประมาณสิบกว่าจั้งเท่านั้น ท าให้มีสายอัสนี

หลุดรอดผ่าลงมาบางครั้งบางคราว

บนยอดเขาแห่งนี้ ทั้งก้อนหินดินโคลนได้ถูกเผาไหม้

จนเกรียมด าแล้ว อัสนีมากมายราวกับอสรพิษ เจาะ

ทะลวงดินโคลนไปจนไม่เหลือชิ้นดี เกิดเสียงหวีด

ร้องแหลมดังอย่างต่อเนื่องไม่หยุด ซึ่งขณะที่ อู่ อวี้

เพิ่งจะออกมา จึงท าให้เสียงอันดังกึกก้องนี้บาดหู

อย่างทรมานสุดแสน

เมื่อเงยหน้ามองไปบนท้องฟ้าที่ไร้จุดสิ้นสุดซึ่งไม่

สามารถฝ่าทะลวงได้ อู่ อวี้ จึงรู้สึกปวดเศียรเวียน

เกล้าเป็นอย่างยิ่ง เนื่องจากเขาไม่สามารถหา

เส้นทางออกได้

ข่ายอัสนีที่ไม่มีที่สิ้นสุดนี้ ท าให้เขาถูกขังอยู่บนยอด

เขา แม้แต่เส้นทางที่จะมุ่งหน้าสู่ท้องฟ้าตอนนี้ก็ถูก

ปิดกั้น

“แล้วบนเส้นทางเซียนบรรพกาลแห่งนี้ ข้าจะไปที่

ไหนได้อีก?”

“บ้าเอ้ย อุส่าห์อยู่คนเดียวทั้งที แต่กลับไปไหนไม่ได้

เนี่ยนะ?”

เมื่อสถานที่แห่งนี้ได้เปิดโลกกว้างให้แก่เขา สามารถ

ท าให้เขาผ่านอุปสรรค์และแข็งแกร่งขึ้นได้ ซึ่ง

เปลี่ยนชีวิตของเขาไปตลอดกาล ท าให้เขาท าใจไม่

ลงที่จะมาจมปลักอยู่บนยอดเขาแห่งนี้ ทั้งๆที่

เหลืออยู่คนเดียวแล้วแท้ๆ

เขาเชี่ยวชาญในการเอาตัวรอดบน เส้นทางเซียน

บรรพกาล โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่ได้

ครอบครอง เจดีย์ล่องก าเนิด

ความจริงแล้วเขาไม่ยินยอมที่จะจาก เส้นทางเซียน

บรรพกาล ไปเช่นนี้ ความลับบนเส้นทางเซียนบรรพ

กาลยังมีอีกมากมาย เขาอยากจะรู้ว่าภายในสถานที่

แห่งนี้มีสิ่งใดรอเขาอยู่

เมื่อนึกถึง เจดีย์ล่องก าเนิด

“ใช่แล้ว เจดีย์ล่องก าเนิดท าให้ข้าสามารถเข้าไป

สถานที่ต่างๆได้มากมาย มันจะเป็นไปได้หรือไม่ว่า

ข้าจะสามารถผ่านตาข่ายสายฟ้าเหล่านี้ได้?”

ทันใดนั้นเขาก็คิดบางอย่างออก ด้วยการตัดสินใจ

ลองเสี่ยงดู เขาเตรียมตัวที่จะให้ ‘เจ้าเทวะแปดกร’

ที่มีความแข็งแกร่งที่สุด โยน เจดีย์ล่องก าเนิด ที่ตัว

เขาอยู่ภายในออกไป

“อัสนีภายในที่แห่งนี้มาจากค่ายกลที่น่าหวาดกลัว

เมื่อใดที่สัมผัสเข้ากับมัน เกรงว่าจะต้องทานรับการ

โจมตีจากสายอัสนีทั้งหมด เจ้าแน่ใจแล้วหรอ เจดีย์

ล่องก าเนิด จะสามารถแบกรับมันได้ไหว?” หมิงซวง

ถาม

“ข้าจะต้องลองดูก่อน หากท าไม่ส าเร็จ ข้าก็สามารถ

ใช้ยันต์เซียนบรรพกาลในการออกไปจากที่แห่งนี้ได้

ในทันที ” อู่ อวี้ เอ่ยออกมาอย่างมั่นคง

ในตอนนี้ อู่ อวี้ เต็มเปี่ยมไปด้วยความกล้าหาญ

เขายืนอยู่ทางปากหลุม มองไปที่เวทีเซียนเหลียวที่

อยู่ลึกที่สุด ภายในนั้นมีแสงจุดหนึ่งไสวออกมา

องค์หญิงโย่วเสี่ย มองไปยัง อู่ อวี้ ซึ่งในเวลานี้นาง

ก าลังร่ าไห้อย่างเจ็บปวด อู่ อวี้ สามารถรับรู้

ความคิดที่อย่างของนางได้อย่างชัดเจน

อู่ อวี้ ไม่สนใจนาง เขาเร่งเข้าไปภายใน เจดีย์ล่อง

ก าเนิด และเรียกหุ่นเชิดเจ้าเทวะแปดกรออกมา ถือ

เจดีย์ล่องก าเนิดเอาไว้ในมือ รวบรวมพละก าลัง

ทั้งหมด หลังจากที่มันได้ยินค าสั่งของ อู่ อวี้ ก็เริ่ม

กระตุ้นค่ายกลบนตัวของมัน แล้วขว้าง เจดีย์ล่อง

ก าเนิด ทะลวงข่ายอัสนีออกไป!

ตูม!

เวลาแห่งความตึงเครียดชั่วขณะจิต!

เจดีย์ล่องก าเนิด ได้แปรเปลี่ยนกลายเป็นล าแสงสี

ขาว พริบตาเดียวก็พุ่งผ่านระยะห่างไปกว่า 10 จั้ง อู่

อวี้ สามารถรับรู้ได้ถึงสายฟ้าจ านวนมหาศาลที่พุ่ง

เข้ามาปะทะกับ เจดีย์ล่องก าเนิด อย่างแช่มชัด

ปัง!

สิ่งที่ท าให้ อู่ อวี้ รู้สึกผิดหวังคือ เจดีย์ล่องก าเนิด นี้

ไม่อาจจะเจาะทะลวงผ่านข่ายอัสนีเหล่านี้ได้ แต่

กลับถูกดีดเด้งกลับมายังทิศทางเดิม เจดีย์ถูกแรงดีด

จนทะลวงสู่ผืนดิน แน่นอนว่า อู่ อวี้ ที่อยู่ภายใน

เจดีย์ล่องก าเนิด ไม่สามารถชะลอได้ จนกระทั่ง

เจดีย์ล่องก าเนิด เด้งกลับมาถึงเวทีเซียนเหลียว

ปัง!

เจดีย์ล่องก าเนิด กระแทกกับพื้นเวทีเซียนเหลียวจน

เกิดรอยปริแตก อู่ อวี้ ไม่คาดคิดว่าพลังอ านาจของ

อัสนีสีม่วงจะรุนแรงมหาศาลถึงเพียงนี้

เขาออกมาจากภายใน เจดีย์ล่องก าเนิด แต่ยังไม่

ยอมแพ้ เมื่อ องค์หญิงโย่วเสี่ย มองเห็นเขากลับเข้า

มาใหม่ พลันปรากฎความรู้สึกปลื้มปิติดีใจ คิดที่จะ

โผเข้าไปกอด อู่ อวี้

อู่ อวี้ เหลือบมองนาง นางจึงรั้งเท้าและกลับไปอยู่

ในต าแหน่งเดิม พร้อมกับแสดงสีหน้าไม่พอใจ

ออกมาผนวกกับแลบลิ้นใส่ อู่ อวี้ การกระท านี้ยิ่ง

ขลับส่งให้นางน่ารักจนอดใจอยากจะเข้าไปกอดไม่

ไหว บางทีนางคิดว่า อู่ อวี้ ก าลังคิดหาวิธีการที่จะ

พานางออกไปด้วยอยู่

ในใจของนางยามนี้มีทั้งความสงสัย ทั้งยังมี

ความรู้สึกตื่นตระหนกระคนดีใจอยู่ด้วย

นางดูราวกับว่าได้กลับกลายเป็นดรุณีตัวน้อย

หลงใหลไปกับพลังอ านาจและลักษณะอันน่าเกรง

ขามของ อู่ อวี้

แต่ อู่ อวี้ ก็ยังคงไม่ได้ให้ความสนใจนาง เขาก าลัง

เตรียมตัวที่จะออกไปลองดูอีกครั้ง แต่ในขณะที่เงย

หน้าขึ้นไป ผ่านช่องว่างที่เขาตกลงมา กลับดู

เหมือนว่าข่ายอัสนีที่อยู่ด้านบนจะเกิดการ

เปลี่ยนแปลงบางอย่าง!

เหมือนว่าส่วนที่ เจดีย์ล่องก าเนิด พยายามจะ

ทะลวงฝ่าเข้าไป บังเกิดเป็นสายอัสนีอัดกันหนาแน่น

มันได้ก่อตัวเป็นวังวนอัสนีขนาดมหึมา พร้อมแผ่

กลิ่นอายอันแข็งแกร่งยิ่ง!

“เกิดเรื่องอะไรขึ้น!”

อู่ อวี้ ตกตะลึง! สายอันนีด้านบนมีการเปลี่ยนแปลง

อย่างฉับพลัน! เจ้าเทวะแปดกร ยังคงยืนอยู่ใน

ต าแหน่งเดิม หากเป็นเช่นนี้มันย่อมถูกท าลายโดย

สายอัสนีอย่างแน่นอน อู่ อวี้ จึงเร่งรีบสั่งให้หุ่นเชิด

ลงมาเบื้องล่างในทันที

ภายในเวทีเซียนเหลียวกลับกลายเป็นสถานที่

อันตรายไปในพริบตา เนื่องจากที่แห่งนี้ไม่สามารถ

ใช้ ยันต์เซียนบรรพกาล ได้

แต่ในขณะนี้ สิ่งที่เหนือความคาดหมายกลับปรากฎ

ขึ้นอีกครา การเปลี่ยนแปลงของสายอัสนีที่อยู่

ด้านบน มันท าให้เขารู้สึกว่ายอดเขาอัสนีทั้งลูกก าลัง

เกิดการสั่นสะเทือน!

เหมือนกับว่ามันก าลังจะพังทลายลง

“แค่ เจดีย์ล่องก าเนิด ปะทะกับข่ายอัสนี แต่มันเกิด

ปรากฎการเช่นนี้เลยหรือ? หรือว่ายอดเขาอัสนีแห่ง

นี้ก าลังถล่ม?” ยามนี้ อู่ อวี้ ไร้ซึ่งค าพูด เขาคิดว่า

ผลกระทบมันรุนแรงจนเกินไป แต่สิ่งที่เขาก าลังรู้สึก

กลับไม่ใช่แค่ยอดเขา แต่เป็นโลกทั้งใบก าลังถล่ม

ไม่รู้ว่าข่ายอัสนีสะสมพลังไว้มากเพียงใด บางทีหาก

มันฟาดผ่าลงมา เกรงว่ายอดเขาอัสนีคงไม่พ้นวิกฤต

หายนะ ซึ่งข่ายอัสนีทั้งหลายทั้งปวงในยามนี้ได้ก่อ

ตัวหมุนเกลียวจนเป็นวังวนอัสนีขนาดใหญ่!

พลังนี้มันน่าสยดสยองเกินไป!

ระยะห่างกันมากถึงเพียงนี้ อู่ อวี้ ยังบังเกิด

ความรู้สึกที่น่าขนลุกได้ เขารู้สึกว่าถ้าหากในเวลานี้

เขายังคงอยู่ในต าแหน่งเดิมอยู่ ต่อให้มีหมื่นชีวิตก็ไม่

พอ!

อู่ อวี้ ไม่เคยเห็นพลังอ านาจที่น่าสยดสยองเช่นนี้มา

ก่อน โชคดีที่มันไม่ได้มาจากฝีมือของมนุษย์ แต่เป็น

การเปลี่ยนแปลงของ เส้นทางเซียนบรรพกาล

เนื่องจากรูที่เขาขุดเอาไว้ไม่กวง้ามากนัก จึงมองไม่

ค่อยเห็น แต่สิ่งที่รู้ก็คือยามนี้ทั่วทั้งยอดเขา และ

อุโมงที่เขาขุดเอาไว้กลับพังทลายลงมาทับถมยิ่ง

กว่าเดิม!

ไม่อาจจะจินตนาการได้ ว่าในเวลานี้วังวนอัสนีมันมี

ขนาดใหญ่โตเพียงใด บางทีอาจจะกลืนกินยอดเขา

ทั้งหมดไปแล้ว

แต่วังวนนี้ไม่ได้กลืนกินยอดเขานี้ไป มันกลับระเบิด

ขึ้น!

ไม่ผิด ในพริบตาที่เส้นทางนั้นก็พังทลายลง อู่ อวี้

มองเห็นว่าใจกลางวังวนอัสนี มันได้รวมตัวกันเป็น

เสาอัสนีสีม่วง ส่งเสียงค ารามดังกัมปนาทออกมา

ท าให้โลกทั้งใบสั่นสะท้านอย่างบ้าคลั่ง เสาอัสนีสี

ม่วงก าลังย่างกรายลงมา จากมุมที่ อู่ อวี้ ยืนขณะนี้

กล่าวได้ว่า เสาอัสนีสีม่วงนี้เกรงว่าคงบดท าลายทั้ง

โลกหล้าได้อย่าง่ายดาย

ทั่วทั้งยอดเขาอัสนีใหญ่โตเช่นเดียวกับยอดเขาซูซัน

แต่คาดว่ายามนี้มันอาจจะกลายเป็นสุสานของ อู่ อวี้

อู่ อวี้ ไม่คาดคิดว่า การที่เขาใช้ เจดีย์ล่องก าเนิด ไป

สัมผัสกับมันเพียงนิดเดียว จะชักน าให้

เกิดปรากฎการณ์เช่นนี้!

“เร็วเข้า! มิฉะนั้นจะไม่ทันการณ์!” หมิงซวง

หวาดกลัวจนใบหน้าซีดขาว และกรีดร้องออกมา

พลังฟ้าดินนี้ แม้ว่าจะเข้าไปหลบอยู่ภายเจดีย์ล่อง

ก าเนิด ก็แทบจะเป็นไปไม่ได้ที่จะรอด และ

เป้าหมายของมันน่าจะเป็น เจดีย์ล่องก าเนิด แต่ อู่

อวี้ ก็ไม่สามารถทิ้ง เจดีย์ล่องก าเนิด ไปได้

เมื่อท้องนภากรีดร้องอย่างฉับพลัน อู่ อวี้ รู้ว่ายามนี้

ถึงเวลาที่เขาจะต้องออกไปจาก เส้นทางเซียนบรรพ

กาล แล้ว

เขาไม่คิดอะไรมากมาย เพราะว่าเพียงแค่นี้ก็คุ้มค่า

พอแล้ว

แม้ว่าเขาจะเสียดาย แม้ว่าเขายังคิดที่จะท าการ

ส ารวจโลกอันน่ามหัศจรรย์เช่นนี้ต่อ แต่ในเวลานี้เขา

จะต้องตัดสินใจออกไปให้ได้โดยเร็วสุด

“หากว่าภายภาคหน้ามีโอกาสอีกครั้ง! ข้าจะต้อง

กลับมาที่เส้นทางเซียนบรรพกาลนี้อีกอย่าง

แน่นอน!”

อู่ อวี้ เข้าไปยัง เจดีย์ล่องก าเนิด และเร่งให้หหุ่นเชิด

ขว้างออกไป จากนั้นเขาก็ออกมาจาก เจดีย์ล่อง

ก าเนิด และเก็บทุกสิ่งทุกอย่างลงไป พร้อมกระตุ้น

ยันต์เซียนบรรพกาลของ ทวีปแห่งทวยเทพตงเสิ้ง

ที่อยู่ด้านใต้ของเขาก็คือเวทีเซียนเหลียว ภายใต้พลา

นุภาพอันน่าหวาดกลัวนี้ กระทั่งยอดเขาอัสนีก็ก าลัง

พังทลายลงไป สายอัสนีที่อยู่บนยอดเขาได้กลืนกิน

ก้อนหินดินโคลนต่างๆและก าลังทับถมลงมา ซึ่งยาม

นี้เวทีเซียนเหลียวที่อยู่ใต้เท้าของ อู่ อวี้ ก็ก าลังปริ

แตก

เวลานี้ องค์หญิงโย่วเสี่ย ก าลังเห็นว่า อู่ อวี้ ได้ถูก

สายฟ้ากลืนกิน และทุกอย่างพลันสว่างเจิดจ้าอยู่

ภายนอกเวทีเซียนเหลียว!

สิ่งสุดท้ายที่ อู่ อวี้ มองเห็นคือ องค์หญิงโย่วเสี่ย

ก าลังยืนดูราวกับว่านางไม่ได้หวาดกลัวต่อสิ่งใด อู่

อวี้ รู้สึกว่าจิตวิญญาณของนางสงบนิ่งเป็นอย่างยิ่ง

หากนางไม่สามารถออกไปจากเวทีเซียนเหลียวได้ นี่

อาจจะเป็นจุดจบที่ดีที่สุดของนาง

อย่างไรก็ตาม อู่ อวี้ ยังมองเห็นว่านางหยิบ ยันต์

เซียนบรรพกาล ออกมาถือเอาไว้

ไม่แน่ว่านางอาจจะท าส าเร็จ

ภายใต้แสงของ ยันต์เซียนบรรพกาล ซึ่งค่อยๆพร่า

มัว อู่ อวี้ ได้กลับมายังสถานที่ที่เขาคุ้นเคยอีกครา

ดินแดนในความฝันของเขา เทือกเขาคราม!

———————————

(´▽｀).。ｏ♡เพลิน

กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ