กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 697: คนตายฟนคืนชีพ

การไปยังอาณาจักรโบราณเหยียนหวงถือเป็นเรื่องใน

อนาคตนับจากนี้

ยามนี้ อู่ อวี้ ต้องการที่จะฝั่าทะลวงเข้าสู่ขอบเขตก่อ

ร่างกำเนิดจิตเทวะให้ได้เร็วที่สุด ส่วนเรื่องในอนาคต

ก็ยังไม่จำเป็นที่จะต้องคิดให้ปวดหัวเกินไป

ที่จริงบัดนี้เส้นทางเซียนบรรพกาลได้ปิดตัวลงอย่าง

สมบูรณ์ไปแล้ว ถือว่าการเดินทางของเส้นทางเซียน

บรรรพกาลได้สิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการ

เนื่องจากว่าพวกเขาต้องการที่จะอยู่รอที่นี่ เช่นนั้นก็

รอไป ส่วน อู่ อวี้ และ องค์หญิงโย่วเสี่ย ก็ถอยไปยืน

อยู่ในมุมหนึ่งของ ‘ตำหนักโย่วหมิง’ แห่งนี้

สำหรับบุคคลทั้งห้า พวกมันได้อยู่กันอย่างเงียบๆโดย

ไม่มีการสนทนากัน พวกมันกำลังนับเวลาถอยหลัง

อยู่ ราวกับหลอกตัวเองว่าทุกสิ่งยังไม่จบสิ้น

ในเวลานี้ไร้ซึ่งคำพูดใดๆ ดังนั้น อู่ อวี้ กับ องค์หญิง

โย่วเสี่ย จึงยืนอยู่อย่างสงบๆ ยามนี้ภายใน

ตำหนักโย่วหมิงจึงเต็มไปด้วยบรรยากาศเงียบงันจน

ค่อนข้างน่ากลัว

พวกมันทั้งห้าลอบมอง อู่ อวี้ เป็นครั้งคราว อาจจะ

เป็นไปได้ว่าพวกมันสังเกตเห็นถึงพลังกายเนื้อของ อู่

อวี้ และคาดว่าพวกมันคงสงสัยว่าเขาได้รับสืบทอด

สมบัติใดกันแน่

เพราะเนื่องจากว่าทวีปแห่งทวยเทพตงเสิ้ง โดยปกติ

แล้วไม่น่าจะสามารถปรากฏตัวตนเช่นนี้ออกมาได้

ข่าวที่เขาเอาชนะ อินเสวียน บัดนี้มันได้ก่อให้เกิด

เป็นเสียงฮือฮาบน ดินแดนโบราณเหยียนหวง

โดยเฉพาะอย่างยิ่งบนจักรวรรดิเปั่ยหมิง ที่ข่าว

ลุกลามไปอย่างรวดเร็ว

คนที่อยู่ขั้นตำหนักม่วงทะเลมรกต กลับสามารถ

เอาชนะผู้ที่อยู่ในขอบเขตก่อร่างกำเนิดจิตเทวะระดับ

ที่ 6 ได้ ไม่ว่าจะกล่าวอย่างไร มันก็คือสิ่งที่ไม่เคยเกิด

ขึ้นมาก่อนในประวัติศาสตร์ ดังนั้นคนจำนวนมากจึง

อยากรู้ว่าบนร่างของเขากุมความลับอะไรอยู่ ในเวลา

นี้หากไม่มี องค์หญิงโย่วเสี่ย คอยยืนหยัดปกปั้องชีวิต

ของ อู่ อวี้ เอาไว้อยู่ละก็ สถานการณ์ของ อู่ อวี้ ย่อม

เป็นอันตรายถึงชีวิตแล้ว

ดินแดนโบราณเหยียนหวงถือเป็นโอกาสอย่างหนึ่ง

สำหรับเขา แต่กลับเป็นภัยที่อันตรายยิ่งกว่า

อย่างไรก็ตามพวกมันยังคงเป็นห่วงเรื่องของ เส้นทาง

เซียนบรรพกาล ดังนั้นจึงไม่ได้มุ่งความสนใจไปที่ตัว

ของ อู่ อวี้ มากนัก บัดนี้พวกมันทั้งหมดกำลังรอ

อย่างใจจดใจจ่อ เวลายิ่งผ่านไปนานเท่าไหร่ พวกมัน

ก็ยิ่งร้อนใจมากขึ้นเท่านั้น เป็นกังวลจนกระทั่งนั่งไม่

ติดเก้าอี้

เวลาล่วงเลยผ่านไปอีกครึ่งชั่วยาม โย่วชาง จึงส่าย

หน้าออกมาอย่างช่วยไม่ได้ “ทุกท่านอาจจะไม่มี

ความหวังแล้ว”

“อย่าเพิ่งเอ่ยเช่นนั้น เส้นทางเซียนบรรพกาลยังไม่ได้

ปิดลงเสียหน่อย” เหยียนชิง ค่อนข้างหงุดหงิด จึง

กล่าวไม่ไว้หน้า โย่วชาง

เมื่อเผชิญหน้ากับเหล่าพรรคนิกายอื่นๆ อาณาจักร

โบราณเหยียนหวง ล้วนเป็นตัวตนที่เหนือกว่าอย่าง

เห็นได้ชัด เนื่องจากพวกมันมักจะคิดว่าตนเองเป็น

ผู้ปกครองของดินแดนโบราณเหยียนหวงแห่งนี้มา

โดยตลอด ซึ่งก็ไม่อาจปฎิเสธความจริงข้อนี้ได้

แม้ว่าความแข็งแกร่งของมันจะไม่อาจเทียบกับ โย่

วชาง ได้ แต่ โย่วชาง ก็ยังคงให้ความเคารพอีกฝั่าย

โย่วชาง คร้านที่จะกล่าวให้มากความ

อย่างไรก็ตาม เวลาได้ผันผ่านไปอย่างรวดเร็ว

บัดนี้พวกมันทุกคนต่างกำลังมีอาการร้อนรน กระทั่ง

เดินไปเดินมาอย่างลนลาน

ยิ่งผ่านไปนานเท่าไหร่ ใบหน้าของพวกมันก็ยิ่งซีด

เซียวมากยิ่งขึ้น

 

สุดท้ายก็ยังไม่มีข่าวคราวใดๆปรากฏออกมา

แน่นอนว่า อู่ อวี้ ย่อมรู้ผลลัพธ์นานแล้ว ดังนั้น

สำหรับเขาแล้ว จึงไม่มีความรู้สึกใดๆ

เวลาได้หมดลงไปแล้ว แต่ เหยียนชิง ก็ยังคงจะกล่าว

ออกมาว่า “บางทีพวกเขาอาจจะออกมาในชั่วเสี้ยว

วินาทีสุดท้าย เกรงว่ายันต์สื่อสารที่ส่งมายังที่นี่

อาจจะต้องใช้เวลา”

มันได้กำชับไปแล้ว ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น จะต้องส่ง

ข้อความมา แต่ยามนี้มันยังไม่ได้รับยันต์สื่อสารมา

ดังนั้นจึงยังมีความหวังอยู่

แต่หากว่าคนที่ติดอยู่ออกมาในวินาทีสุดท้าย ยามนี้

ยันต์สื่อสารก็ควรจะเดินทางมาถึงแล้ว

ดังนั้นแม้ว่าจะกล่าวเช่นนี้ออกมา แต่ใบหน้าของ เห

ยียนชิง ก็ยังดูมืดหม่น อธิบายได้ว่าตัวมันได้ยอมแพ้

ไปแล้ว

อู่ อวี้ กับ องค์หญิงโย่วเสี่ย สบตากัน องค์หญิงโย่ว

เสี่ย รู้สึกว่าค่อนข้างโชคดี หากว่าในตอนท้ายนางไม่

ตัดสินใจที่จะนำ ‘วงเวทพันธะโลหิตควบคุม

วิญญาณ’ ออกมา ตอนนี้โย่วชางก็คงจะต้องรอคอย

อย่างร้อนใจเช่นนี้ ไม่แน่ว่าอาจจะทำให้ ‘จอม

จักรพรรดิหมิงไห่’ ต้องเคลื่อนไหวด้วยตัวเอง

นางเป็นธิดาของ จอมจักรพรรดิหมิงไห่ ซึ่งมันรักและ

หวงแหนนางราวกับเป็นไข่ในหิน

ยิ่งไปกว่านั้น อู่ อวี้ ก็ไม่ได้ปฏิบัติตัวแย่ๆกับนาง ซึ่ง

เขายังไม่เคยทำให้นางต้องเสื่อมเสียเกียรติ เพียงแค่

ขอให้นางคอยให้ความช่วยเหลือเท่านั้น

ยามนี้ยันต์สื่อสารก็ได้มาถึงแล้ว ซึ่งทั้ง 4 คนก็ได้รับ

ข้อความที่อยู่ในยันต์สื่อสารพร้อมๆกัน แต่เมื่อเปิด

อ่านดู ใบหน้าของมันยิ่งย่ำแย่ลงไปกว่าเดิม

ความหวังสุดท้ายได้สูญสลายไปแล้ว…

พวกมันวางยันต์สื่อสารลงและมองหน้ากันและกัน

เมื่อเห็นสีหน้าของคนอื่นๆ พวกมันก็ร้ว่าไม่มีใครได้

ออกมาอีก…

แม้แต่มังกรพิสุทธิ์เหมันต์เก้าดารา พญาอินทรี

ทองคำแปดปีก และ ต้นไม้จักรพรรดิสวรรค์ ที่มีข่าว

ลือว่าได้หายตัวไป ก็ไม่ได้กลับออกมา

หลังจากที่เส้นทางเซียนบรรพกาลได้ปิดตัวลง ตั้งแต่

อดีตกาลได้มีการสรุปเอาไว้ว่าคนที่ยังคงตกค้างอยู่

ภายในล้วนตกตายโดยสมบูณณ์ อย่างน้อยก็ไม่

อาจจะปรากฏตัวบนชมพูทวีปโลกธาตุได้อีกแน่นอน

สำหรับขุมอำนาจอันยิ่งใหญ่ที่หนุนหลังคนเหล่านี้

พวกมันราวกับว่าถูกบุกโจมตีจนได้รับความเสียหาย

อย่างรุนแรง ไม่ว่าจะเป็นอาณาจักรโบราณเหยียน

หวง ราชวงศ์มารฟั้า อาณาจักรเมฆาล่อง หรือว่า ผู้

ฝึกตนกระบี่นิรันดร์

ใบหน้าของทั้ง 4 คนเต็มไปด้วยความหดหู่และจน

ปัญญา!

“องค์ชายน้อยผู้เปียมไปด้วยความเฉลียวฉลาดและ

พรสวรรค์ ในอนาคตกระทั่งมีโอกาสที่จะได้รับสืบ

ทอดตำแหน่งเพื่อฟืนฟูเขตแดนตะวันออก……”

“องค์ชายเฟิงข้องข้า….. อนาคตของเจ้านับว่าไร้

ขีดจำกัด! น่าเสียดายจริงๆ!”

“ผู้ใดจะรู้ว่าเส้นทางเซียนบรรพกาลในครั้งนี้ จะ

ก่อให้เกิดการสูญเสียที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้! ในอนาคตหาก

เส้นทางเซียนบรรพกาลเปิดขึ้นอีกครั้ง ผู้ใดจะกล้า

เข้าไปกันเล่า!”

“ครั้งนี้สุดยอดอัจฉริยะทั้งหลายที่ได้จากไปมีมาก

เกินไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งอาณาจักรโบราณเหยียน

หวง ที่ได้สูญเสีย โอรสเล่อ ชวี่ ห้าวเหียน และอีก

มากมาย……”

ความจริงอาณาจักรโบราณเหยียนหวงได้พบกับการ

สูญเสียที่ร้ายแรงที่สุด

พวกมันทั้งหมดรู้สึกอิจฉา โย่วชาง อย่างยิ่ง

เนื่องจากว่า องค์หญิงโย่วเสี่ย ที่อยู่ในระดับเดียวกับ

เหล่าอัจฉริยะทั้งหลายที่ได้จากไป เป็นเพียงผู้เดียวที่

มีชีวิตรอดออกมาได้

“โย่วชาง นับว่าพวกเจ้าจักรวรรดิเปั่ยหมิงช่างมีโชค

วาสนาดีจริงๆ ข้าจะไม่กล่าวสิ่งใดแล้ว ขอตัวลา”

ภายในน้ำเสียงของ เหยียนชิง เต็มไปด้วยความอิจฉา

และริษยา

คนอื่นก็รู้สึกว่าไม่มีความจำเป็นต้องอยู่อีกต่อไป

เนื่องจากบทสรุปได้ออกมาแล้ว

“ขอให้ข้าไปส่งพวกท่านทั้ง 4 ”ในใจของ โย่วชาง

ยังคงสงบเงียบ เพราะอย่างไรคนเหล่านี้ก็เป็นคู่แข่ง

ของเขา

สถานการณ์โดยรวมได้ตัดสินออกมาแล้ว

อู่ อวี้ กับ องค์หญิงโย่วเสี่ย เตรียมตัวรอให้คนเหล่านี้

จากไปก่อน จากนั้นก็จะพูดคุยเกี่ยวโย่วชางในเรื่อง

ของการเข้าร่วมกองทัพหมิงไห่

ใบหน้าของเหยียนชิงไร้ความรู้สึก พริบตาที่ออกมา

จากตำหนักโย่วหมิง ในที่ไกลๆก็มียันต์สื่อสารอีกใบ

หนึ่งส่งมา ยันต์สื่อสารถูกมันคว้าจับเอาไว้โดยพลัน

“แดนหลักทวีปเทวะ ส่งข่าวอันใดกันมา?”

การแสดงออกของ เหยียนชิง แปลกไป มันหยุดเดิน

โดยฉับพลัน เมื่อมันมองไปที่เนื้อหาที่อยู่ภายในยันต์

สื่อสาร ทันใดนั้นก็กรีดร้องและตะโกนออกมา

“เป็นไปได้อย่างไร?”

เสียงตะโกนนี้ ทำให้ อู่ อวี้ รู้สึกหวาดกลัว ปฏิกิริยา

ของ เหยียนชิง นั้นรุนแรงเกินไป

“เกิดเรื่องอันใดขึ้น?” คนอื่นๆ ก็มองมาที่มันด้วย

สายตาอันแปลกใจ ใบหน้าของเหยียนชิงในตอนนี้

แสดงออกด้วยสีหน้าที่ไม่อยากจะเชื่อ ตกตะลึง อยู่

เป็นเวลานาน

อู่ อวี้ รู้สึกขนลุกขนพองขึ้นมาทันใด ยามนี้เขาอยาก

รู้ว่าในยันต์สื่อสารแผ่นนั้นมีเนื้อหาอะไรอยู่?

สุดท้าย เหยียนชิง ก็มองไปยัง อู่ อวี้ กับ องค์หญิง

โย่วเสี่ย ในที่สุดมันก็กล่าวออกมาทีละคำว่า “พูดไป

แล้วพวกเจ้าอาจจะไม่เชื่อ”

“อย่ามัวแต่เสียเวลา รีบๆพูดมา” ผู้ฝึกตนวิถีกระบี่นิ

รันดร์ เจี้ยน ตงจิ้ง กล่าวขึ้น

เหยียนชิง สูดลมหายใจเข้าไป พร้อมกับเอ่ยออกมา

ว่า “แดนหลักทวีปเทวะได้ส่งข่าวมาบอกว่า พริบตา

ที่เส้นทางเซียนบรรพกาลปิดลง มีคนออกมาได้ 4

คน ก็คือ โอรสเล่อ ชวี่ ห้าวเหยียน ชวี่ เฟิงอวี๋ และ

ไปั๋หลี่ จุยหุน…….”

เมื่อประโยคนี้ถูกกล่าวออกมา ใบหน้าของโย่วชาง

และคนอื่นๆอีก 4 คนพลันตกตะลึง

แต่สำหรับ อู่ อวี้ และ องค์หญิงโย่วเสี่ย แล้ว ราวกับ

มีฟั้าผ่าลงมากลางวันแสกๆ ร่างกายของทั้ง 2 คนสั่น

สะท้าน พร้อมกับแย้งออกมาโดยเร็ว “เป็นไปไม่ได้!”

เขาและ องค์หญิงโย่วเสี่ย รู้สึกตกตะลึงยิ่ง

จำได้ว่าในช่วงเวลานั้น เขากับ องค์หญิงโย่วเสี่ย อยู่

ใกล้กับโลงศพสีทองและโลงศพสีเงินมาก จน

มองเห็นกับตาตัวเองว่าพวกเขาถูกกลืนเข้าไป

และหลังจากนั้น อู่ อวี้ ก็กลับเข้าไปเพียงคนเดียว ซึ่ง

ตอนที่ทำลายประตูสัมฤทธิ์บานนั้น กระทั่งยังเห็น

ซากศพของพวกเขาทั้ง 4 คน!

พวกเขากลายเป็นซากศพไปแล้ว

องค์หญิงโย่วเสี่ย กล่าวออกมาอย่างตะกุกตะกัก

“เป็นไปไม่ได้ ทุกคนล้วนเห็นด้วยตาตนเองว่าพวก

เขาถูกโลงศพดูดกลืนเข้าไป!”

ในหัวของ อู่ อวี้ กลายเป็นว่างเปล่า เขาไม่สงสัยใน

สายตาของตนเอง อย่างน้อยเขาก็มีความมั่นใจ ว่า

พวกเขาถูกสัตว์ประหลาดจับไป หลังจากนั้นตัวเขา

เองก็ยังเห็นซากศพของพวกเขาทั้ง 4 แต่เขาก็ไม่คิด

ว่าข่าวที่ เหยียนชิง ได้มาจะผิดพลาด เขาสามารถ

มั่นใจได้ หากคนทั้ง 4 คนออกมาได้จริงๆ เช่นนั้นก็

คงพูดได้เพียงว่า เส้นทางเซียนบรรพกาลนั้นช่างเป็น

สถานที่ที่มหัศจรรย์มากจริงๆ

มันช่างแปลกประหลาดใจอย่างยิ่ง คนที่ตายไปแล้ว

กลับยังมีชีวิตรอด แม้กระทั่งยังสามารถกลับออกมา

ได้

โชคยังดีที่ องค์ชายน้อย องค์ชายเฟิง และคนอื่นๆ

ไม่ได้มีชีวิตรอดออกมา มิฉะนั้นมันก็คงจะเป็นปัญหา

ใหญ่อย่างแน่นอน

หมิงซวง กล่าวขึ้น “การที่พวกมันออกมาได้ก็นับว่ามี

โอกาส เพราะเส้นทางเซียนบรรพกาลมันพิศวง

เกินไป แต่การที่พวกมันออกมาได้ก็ไม่มีสิ่งใดเปลี่ยน

แต่บนร่างของพวกมันย่อมกุมความลับบางอย่างของ

เส้นทางเซียนบรรพกาลไว้อย่างแน่นอน อย่างน้อย

ข้าก็รู้สึกว่าการที่ เส้นทางเซียนบรรพกาล ปล่อย

พวกมันออกมา คาดว่าจะต้องมีจุดประสงค์บางอย่าง

มิฉะนั้นพวกมันจะมาปรากฏตัวในช่วงเสี้ยววิสุดท้าย

ได้อย่างไร! ไม่ว่ายังไงก็ตาม ตอนนี้อย่าได้ไปพบกับ

พวกมันก่อน จนกว่าเจ้าจะแข็งแกร่งขึ้นกว่านี้

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง โอรสเล่อ!”

ความหมายของ หมิงซวง ก็คือการปรากฏตัวของ

โอรสเล่อ และคนอื่นๆอาจจะเปลี่ยนไปเป็นคนละคน

ก็ว่าได้

“ห้ามเจอพวกมันเด็ดขาด!” เมื่อ หมิงซวง จมสู่ห้วง

ความคิด ก็ปรากฎความหวาดกลัวขึ้นมาทันใด

เนื่องจากว่านางก็ได้เห็นซากศพของพวกมันเช่นกัน

ยามนี้ อู่ อวี้ ยังคงตกใจเกี่ยวกับข่าวนี้อยู่ เขารู้สึกไม่

อยากจะเชื่อจริงๆว่าคนจะฟืนคืนกลับมาจากความ

ตายได้อย่างไร! เขามีเนตรเพลิง เขาจึงเห็นได้อย่าง

ชัดเจนว่าทั้ง 4 คนนี้ได้ตายไปแล้วภายใต้คลองจักษุ

ของตน!

ดังนั้นในหัวของเขาจึงเกิดเสียงดังอื้ออึงอยู่เป็น

เวลานาน

โย่วเสี่ย ไม่ได้เห็นร่างของพวกเขาในตอนท้าย ดังนั้น

จึงคิดว่าอาจจะรอด ซึ่งบัดนี้คนอื่นๆได้ย้อนกลับเข้า

มา ยืนอยู่เบื้องหน้าของพวกเขาทั้ง 2 คน ครู่ต่อมา

เหยียนชิง ก็เอ่ยถามขึ้นในทันที “พวกเจ้าไม่ใช่กล่าว

ว่าเห็นด้วยตาตนเองหรอกหรือ? แล้วนี่มันเกิดสิ่งใด

ขึ้น? ลองคิดดูให้ดีๆ ว่าในเวลานั้นเกิดเรื่องอะไร

ขึ้น?”

อู่ อวี้ ยังไม่ทันกล่าว แต่ องค์หญิงโย่วเสี่ย ชิงเอ่ยขึ้น

“ในตอนนั้นทุกคนมองเห็นพวกเขาถูกสัตว์ประหลาด

โยนใส่โลงศพสีเงินและโลงศพสีทอง และถูกลากเข้า

ไป ซึ่งยามนั้นทุกคนจึงคิดว่าพวกเขาตายไปแล้ว

จริงๆ แต่เส้นทางเซียนบรรพกาลช่างเป็นสถานที่

แปลกประหลาดมากจริงๆ บางทีพวกเขาอาจจะมี

ชีวิตรอดได้ นี่เป็นความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียว

……”

“มันก็น่าจะเป็นเช่นนั้น” เหยียนชิง พยักหน้า โอรส

เล่อรอดชีวิตออกมา เอาเข้าจริงมันก็ไม่ได้ตื่นเต้น

มากนัก เพราะว่ามันเป็นคนขององค์ชายตงอี้ สิ่งที่

มันต้องการก็คือการที่ องค์ชายน้อยมีชีวิตรอด

กลับมา แต่นี่ก็ยังถือว่าเป็นข่าวที่ดีสำหรับอาณาจักร

เหยียนหวง ดังนั้นมันจึงอารมณ์ดีขึ้นไม่น้อย

อู่ อวี้ ไม่ได้กล่าวสิ่งใดเพิ่ม ถึงแม้เขาจะรู้มากกว่านี้

แต่การปิดปากเอาไว้ก็ย่อมเป็นสิ่งดีกว่า

——————————–

(´▽｀).。ｏ♡เพลิน

 

 

 

 

 

 

กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ