กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 789: ราชบุตรเขยแห่งเป่ยหมิง

อันที่จริงสิ่งเหล่านี้ถึงไม่ต้องพูดก็รู้กันอยู่แล้ว อู่ อวี้ อยู่

ภายในจักรวรรดิเป่ยหมิง แถมตอนนี้ยังอยู่ในช่วงหลัง

สงครามชิงอำนาจแดนเหนืออีก จึงไม่แปลกเลยที่เขาจะ

ตกอยู่ในอันตรายร้ายแรง ชาวเป่ยหมิงล้วนไม่ยินยอม

เพราะว่าเขาเป็นเพียงแค่คนนอก การที่ถูกกีดกันเหยียด

ยามถือเป็นของคู่กัน

เขายังต้องอาศัย องค์หญิงโย่วเสี่ย มาค้ำหัวตนอยู่ ทว่า

คงได้แค่ก่อนหน้า บัดนี้ย่อมไม่อาจปกป้องได้อีกแล้ว

ดังนั้นเขาจึงวางแผนที่จะอยู่ที่เป่ยหมิงอย่างเงียบๆ

เพื่อที่จะยกระดับความแข็งแกร่งของตนเองต่อไป

อย่างไรก็ตาม เขาได้ร่างกลืนสวรรค์ของมาแล้ว ทั้งซุ้ม

จักรพรรดิเป่ยหมิงก็ตกอยู่ในมือเขาแล้วเช่นกัน นับว่า

กำลังรบของเขาได้เพิ่มพูนอย่างมหาศาล

แต่ไม่คาดคิดเลยว่า ชวีอิ๋น กลับหาญกล้าป่าวประกาศ

จะพาเขากลับไปยังอาณาจักรโบราณเหยียนหวงโต้งๆ

เช่นนี้

หากไม่จัดการกับเรื่องนี้ให้ดี มันจะต้องกลายเป็นปัญหา

ที่น่าปวดหัวในอนาคตอย่างแน่นอน

เขารู้ดีว่าตนเองเพิ่งจะได้รับซุ้มจักรพรรดิเป่ยหมิงมา

แน่นอนว่าชาวเป่ยหมิงย่อมไม่ปล่อยให้ตนเองหนีไปดื้อๆ

ดังนั้นเขาจึงยังไม่กล่าวสิ่งใดออกมา พร้อมกับคอยดูว่า

ชาวเป่ยหมิงที่นี่จะมีปฏิกิริยาเช่นไร

โย่วชาง ซึ่งมาปรากฏตัวอยู่ที่ด้านข้างของ ชินอ๋องโย่

วซื่อ พวกเขาทั้งสองคนเป็นผู้ควบคุมที่แห่งนี้ ดังนั้นสิ่งที่

เกี่ยวข้องกับ อู่ อวี้ โย่วชาง ย่อมต้องออกหน้า

พวกเขารู้มานานแล้วว่า ชวีอิ๋น จะต้องเดินหมากเยี่ยงนี้

แม้ว่าชาวเป่ยหมิงจะเกลียดชัง อู่ อวี้ แต่เขาก็ไม่ยอมที่

จะให้ชาวเป่ยหมิงต้องเป็นที่ขายขี้หน้าอีก

ซึ่งยามนี้ซุ้มจักรพรรดิเป่ยหมิงไปอยู่ในมือของ อู่ อวี้

แล้ว ย่อมไม่มีใครยินยอมให้จากไปโดยเอาสมบัติแห่ง

อาณาจักรตนไปด้วยอย่างแน่นอน

“ห้ามไม่ให้ อู่ อวี้ ไปไหนทั้งนั้น!”

“หากมันหนีไปแล้วซุ้มจักรพรรดิเป่ยหมิงย่อมไม่มีวัน

หวนคืนกลับมาอีกตลอดกาล!”

“อาศัยเป่ยหมิง ทำชาวเป่ยหมิงขายขี้หน้า แถมตอนนี้

ยังจะคิดชิ่งอีก ไม่ได้เด็ดขาด! เจ้า อู่ อวี้ ผู้นี้ต้องสมคบ

คิดกับอาณาจักรโบราณเหยียนหวงเป็นแน่ มันแอบเข้า

มาเพื่อเป็นบ่อนทำลายเกียรติยศของพวกเรา!”

“อาณาจักรโบราณเหยียนหวงเจริญถึงเพียงนี้ ไยจึงต้อง

ตั้งตนเป็นศัตรูกับพวกเราด้วย!”

“ไม่ว่ายังไงพวกเราก็ไม่อาจจะปล่อยให้ อู่ อวี้ หนีไป

เช่นนี้ได้”

ยามนี้ความสามัคคีบังเกิดกันถ้วนหน้า

เมื่อเห็นว่าชาวเป่ยหมิงจ้องมองมาที่ตัวเขาด้วยสายตาไม่

พอใจ ทว่า ชวีอิ๋น กลับไม่รู้สึกกดดันแต่อย่างใด เขา

ยังคงจ้องมองมาที่ อู่ อวี้ ด้วยรอยยิ้ม พร้อมกล่าวว่า “

เด็กน้อย กลับไปที่ดินแดนของพวกเรากันเถอะ ข้ารู้ว่า

เจ้ามาที่เป่ยหมิง เพราะกลัวว่าจะไม่มีผู้ใดปกป้องเจ้าได้

ภายในเหยียนหวง แต่ข้าขอสัญญากับเจ้า เมื่อถึง

อาณาจักรโบราณเหยียนหวง ข้าจะเป็นผู้ที่ปกป้องเจ้า

เอง เมื่ออยู่ภายในเหยียนหวงเจ้าจะได้รับอิสระมากมาย

เพราะที่นั่นคือบ้านของเจ้า หากเจ้าอยู่ที่นั่น ถึงแม้จะ

ไม่ได้เป็นคนพิเศษ แต่ก็ไม่มีความแค้นเคืองใดๆกับใคร

แถมเหยียนหวงคือสถานที่ที่เป็นศูนย์กลางของชมพูทวีป

โลกธาตุ ที่แห่งนั้นเจ้าจะสามารถก้าวหน้าไปได้อย่าง

รวดเร็ว แม้ว่าเป่ยหมิงจะไม่เลว แต่ประการแรกมันไม่

เหมาะกับเจ้า ประการที่สอง สภาพแวดล้อมในการ

แข่งขันต่ำ ประการที่สาม หลังจากจบสงครามชิงอำนาจ

แดนเหนือในครั้งนี้ องค์หญิงโย่วเสี่ย ของเจ้าก็ไม่อาจจะ

ปกป้องเจ้าได้อีกต่อไป ข้าคิดว่ายามนี้ย่อมมีผู้คน

มากมายนับไม่หวั่นคิดสังหารเจ้า”

เขาเอ่ยไปพร้อมกับสังเกตดูการเปลี่ยนแปลงท่าทีของ อู่

อวี้ ดูเหมือนว่าเขาจะไม่สนใจเรื่องการปฏิเสธของชาว

เป่ยหมิง เขาจับจ้องพียงแค่ อู่ อวี้ ผู้เดียวเท่านั้น

ผลลัพธ์ในยามนี้เป็นสิ่งที่ชาวเป่ยหมิงล้วนไม่เคยคิดมา

ก่อน โดยเฉพาะอย่างยิ่งฝีมือที่ อู่ อวี้ แสดงออกมาใน

ช่วงเวลาสุดท้าย มันได้พิสูจน์ถึงความไม่ธรรมดาในตัว

เขา

ยิ่งเขามีคุณค่าสูงมากเท่าไหร่ อาณาจักรเหยียนหวงย่อม

ต้องการตัวเขามากเท่านั้น เพราะสุดท้ายแล้ว อู่ อวี้ ก็

เป็นชาวเหยียนหวง

ชวีอิ๋น ไม่เปิดโอกาสให้คนอื่นได้กล่าว เขายังคงกล่าว

โน้มน้าวออกมาเรื่อยๆ “เจ้าจำตอนที่อยู่ในคุกสมุทร

วิญญาณได้หรือไม่ เจ้ายังถูกเหล่าองค์หญิงองค์ชาย

เหล่านั้นยกทวีปแห่งทวยเทพตงเสิ้งมาใช้ข่มขู่เจ้าอยู่เลย

ข้าจะบอกเจ้าเอาไว้ให้ ทวีปแห่งทวยเทพตงเสิ้งนั้นก็เป็น

ดินแดนของพวกเราอาณาจักรโบราณเหยียนหวง

กองทัพมังกรเพลิงบางส่วนของพวกเราก็ได้ประจำการ

อยู่ที่ดินแดนแห่งทวยเทพตงเสิ้งเช่นกัน แล้วข้าจะคอยดู

สิว่าผู้ใดจะกล้าเข้ามายุ่งกับดินแดนที่เป็นของเราอีก ซึ่ง

หากเจ้ากลับไปที่เหยียนหวง เจ้าก็จะได้รับการยอมรับ

จากทุกคน เนื่องจากเจ้าคือสุดยอดอัจฉริยะที่ยากจะ

พานพบในรอบแสนปี ข้ากล้าที่จะรับประกันต่อฟ้าดิน

หากเจ้ามาอยู่ที่เหยียนหวง เจ้ายังมีโอกาสสำเร็จ

กลายเป็นเซียนอมตะมากกว่าอยู่ที่นี่อย่างแน่นอน! พวก

เราอาณาจักรโบราณเหยียนหวง มักจะให้ความเคารพ

อัจฉริยะทุกคน แม้ว่าเจ้าจะเกิดมามีฐานะต้อยต่ำ แต่

ตราบใดที่เจ้ามีอนาคตที่ยิ่งใหญ่ เจ้าก็จะสามารถครอบ

สถานะและทรัพยากรจำนวนมากได้!”

“ยามนี้ทั่วทั้งอาณาจักรโบราณเหยียนหวงล้วนรู้จักเจ้า

แล้ว ทุกคนกำลังรอให้เจ้ากลับไปยังอาณาจักรโบราณเห

ยียนหวง เจ้าไม่จำเป็นจะต้องกังวัลอีกต่อไป ข้าอยู่ที่นี่ก็

เพื่อป่าวประกาศให้ทุกคนได้รับรู้ว่าหลังจากที่กลับไปยัง

อาณาจักรโบราณเหยียนหวงแล้ว จะไม่มีผู้ใดกล้ามารัง

ควานเจ้า มิเช่นนั้นถือว่าพวกเราเหยียนหวงตระบัดสัตย์

ต่อฟ้าดินเสียแล้ว”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ก็หมายความว่าอาณาจักรโบราณเหยียน

หวงต้องการให้เขากลับไปจริงๆ แถมยังไม่ได้เป็นความ

ตั้งใจของ ชวีอิ๋น เพียงแค่คนเดียวอีกด้วย

สิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้จะต้องถูกป่าวประกาศไปทั่วอย่าง

แน่นอน ดังนั้น ชวีอิ๋น จึงไม่อาจจะพาตัว อู่ อวี้ กลับไป

แล้วศึกษาเกี่ยวกับมรดกของ อู่ อวี้ ได้อีกต่อไป

เนื่องจากหากอาณาจักรโบราณเหยียนหวงกล้าทำ

เช่นนั้น ก็จะต้องกลายเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์ของทั่วทั้ง

โลกหล้าได้

สิ่งที่น่าจะเป็นไปได้มากที่สุดก็คือพวกเขาจะทำการ

ปลูกฝัง อู่ อวี้ เสียใหม่ หากว่าในอนาคต อู่ อวี้ สามารถ

รักษาพรสวรรค์และความอหังการเช่นนี้เอาไว้ได้อยู่ มัน

จะทำให้อาณาจักรโบราณเหยียนหวงเจริญรุ่งเรืองมาก

ยิ่งขึ้น และในฐานะที่เป็นกองกำลังที่แข็งแกร่งที่สุดบน

ชมทวีปโลกธาตุ พวกมันย่อมต้องมีวิสัยทัศน์ที่กว้างไกล

กว่าการมาปล้นชิงสมบัติรุ่นเยาว์เพียงคนเดียว

“อู่ อวี้ ลองมองไปที่คนเหล่านั้นด้วยสายตาของเจ้าดูเอง

สิ เจ้าได้ทำให้ทุกคนที่อยู่ที่นี่โกรธแค้น องค์หญิงโย่วเสี่ย

ไม่อาจจะปกป้องเจ้าได้อีกต่อไปแล้ว ข้าขอสัญญากับทุก

คนใต้ผืนฟ้าแห่งนี้ว่าอาณาจักรโบราณเหยียนหวงจะ

รับรองความปลอดภัยของเจ้า เจ้ายังมัวลังเลอันใดอยู่

อีก?”

ชวีอิ๋น กล่าวออกมามากมายเช่นนี้ แสดงให้เห็นว่าเขา

เอาจริงไม่น้อย ถึงเขาจะไม่ได้ใช้กำลังนำตัว อู่ อวี้ ไป

ทันที แต่ก็ไม่ได้มอบโอกาสให้เขาต่อต้านเช่นกัน

บัดนี้การเกลี้ยกล่อม อู่ อวี้ ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

ในใจของ อู่ อวี้ ยังคงไม่มีคำตอบใดๆ สำหรับเขาแล้วไม่

ว่าจะเป็นจักรวรรดิเป่ยหมิงหรือว่าอาณาจักรโบราณเห

ยียนหวง ก็ล้วนเป็นสถานที่อันตรายเช่นเดียวกัน

สำหรับเขาแล้วหากอยู่ที่จักรวรรดิเป่ยหมิง มันก็จะเต็ม

ไปด้วยบรรยากาศที่ถูกเกลียดชัง และอาจจะเกิด

อันตรายจากศัตรูที่มองไม่เห็นได้ ทั้งการแข่งขันก็

ค่อนข้างน้อย ทรัพยากรฝึกตนก็มีน้อยมาก นอกจากนี้

ภายในกองทัพหมิงไห่ก็ไม่มีเคล็ดวิชาเต๋าใดที่เหมาะสม

กับตัวเขา

ส่วนอาณาจักรโบราณเหยียนหวงยิ่งไม่ต้องพูดถึง

อันตรายรายล้อม การแข่งขันดุเดือดเข้มข้นอย่างที่สุด

เนื่องจากว่าผู้คนที่อยู่ที่แห่งนั้นย่อมเก่งกาจยิ่งกว่ามาก

ส่วนทรัพยากรฝึกตนก็มีมากมาย ยิ่งไปกว่านั้นยังมีสิ่งที่

เหมาะสมกับเขาอยู่มากมาย แต่สิ่งที่สำคัญคือ แม้จะมี

ชวีอิ๋น คอยปกป้อง แต่อันตรายที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใน

อาณาจักรโบราณเหยีนหวงก็ถือว่าค่อนข้างน่ากลัวกว่า

ไม่น้อย โดยเฉพาะสิ่งที่ทำให้ อู่ อวี้ รู้สึกกังวลมากที่สุด

นั่นคือ โอรสเล่อและพรรคพวกของมัน ซึ่งรวมถึง

ผู้ติดตามของ ชวีอิ๋น เช่น ชวี เฟินอวี้ ที่มองมายัง อู่ อวี้

ด้วยสายตาอันเย็นชาจนน่าขนลุก สำหรับการที่มันฟื้น

คืนกลับมาจากความตายภายในเส้นทางเซียนบรรพกาล

จึงทำให้ อู่ อวี้ ไม่กล้ามองไปที่นางตรงๆ

ใครจะรู้ว่าบนร่างของนางมีความลับที่ยิ่งใหญ่ขนาดไหน

ซุกซ่อนเอาไว้อยู่!

แน่นอนว่าในตอนแรกเขาไม่เคยคิดที่จะมา จักรวรรดิ

เป่ยหมิง ตอนนั้นเขาคิดที่จะไปยังอาณาจักรโบราณเห

ยียนหวง เพียงแต่ว่าเขาได้แสดงพรสวรรค์ออกมามาก

เกินไป จึงจำเป็นต้องให้องค์หญิงโย่วเสี่ยมาปกป้องเขา

ชั่วคราว

หนทางแห่งการฝึกตนนับว่าเป็นสิ่งที่อันตรายเหนือ

ความคาดหมายจริงๆ

ยามนี้ ชวีอิ๋น ยังคงรอคอยคำตอบจาก อู่ อวี้ อยู่

ทางด้าน โย่วชาง กับ ชินอ๋องโย่วซื่อ ถึงกับแสดงสีหน้า

เป็นกังวล พวกเขากำลังครุ่นคิดถึงทางออก แต่ก็พบว่า

หาก อู่ อวี้ ต้องการที่จะไป พวกเขาก็ไม่อาจจะรั้ง อู่ อวี้

เอาไว้ได้ นับว่าเป็นการเผชิญหน้าตรงๆมิอาจบิดพริ้ว

สุดท้ายแล้ว อู่ อวี้ ก็ไม่ใช่ชาวเป่ยหมิง และก็ซุ้ม

จักรพรรดิเป่ยหมิงไม่ใช่เหตุผลหลักในการหน่วงรั้งเขา

เอาไว้ มิฉะนั้นทุกคนอาจจะคิดว่าจักรวรรดิเป่ยหมิงนั้น

คงตระหนี่เกินไปแล้ว

แต่หากปล่อยให้ อู่ อวี้ ไป การสูญเสียของชาวเป่ยหมิง

ในวันนี้ก็ยังถือว่าหนักหนาสาหัสเสียยิ่งกว่า

ในช่วงเวลาที่พี่น้องทั้ง 2 คนกำลังอยู่ในอาการหดหู่

เสียงอันเก่าแก่ของบรรพบุรุษหยางที่อยู่เหนือหัวพลันดัง

ออกมา น้ำเสียงอันสูงส่งของเขาดึงดูดความสนใจจาก

ผู้คนทั้งหมด “กล่าวไปแล้ว ทวีปแห่งทวยเทพตงเสิ้งก็

ไม่ได้เป็นของอาณาจักรโบราณเหยีนหวง ดังนั้น

สายเลือดในตัวเหยียนหวงของ อู่ อวี้ นับว่าต่ำเตี้ยยิ่ง ยิ่ง

ไปกว่านั้นใครกันที่บอกว่า อู่ อวี้ ไม่ใช่คนของพวกเรา

ชาวเป่ยหมิง? วันนี้เราจะเป็นเจ้าพิธีให้หนุ่มสาวได้

ปรองดองกันเอง โย่วเอ๋อ!! ปู่ทวดจะเป็นตัวแทนของ

บิดาเจ้า ให้เจ้าได้หมั้นหมายกับ อู่ อวี้ เอง จากนี้ไปพวก

เจ้าจะได้กลายเป็นสหายเต๋าเคียงข้างกัน และ อู่ อวี้ ก็

จะได้รับสถานะราชบุตรเขยแห่งเราชาวเป่ยหมิง เช่นนั้น

ก็นับว่าเขาเป็นพวกเราแล้วใช่หรือไม่…”

เมื่อคำกล่าวนี้หลุดออกมา ก็ทำให้ผู้คนจำนวนมากส่ง

เสียงฮือฮาราวไฟลามทุ่ง! ทุกคนพลังเบิกตากว้างพร้อม

แสดงออกท่าทีที่ไม่อยากจะเชื่อ

“องค์หญิงจะอภิเสกสมรสกับคนนอกได้อย่างไร มันไม่

เคยเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นมาก่อนภายในจักรวรรดิเป่ยหมิง

ของเรา!”

“เรื่องนี้จะทำให้สายโลหิตของพวกเราชาวเป่ยหมิงต้อง

มัวหมอง! ท่านบรรพบุรุษหยางท่านหมายความว่าอย่าง

นี้จริงๆ…….”

แน่นอนว่ามีบางคนที่เห็นด้วยกล่าวออกมาว่า “นี่เป็นวิธี

เดียวที่จะรั้ง อู่ อวี้ เอาไว้ได้ และนี่เป็นทางออกที่ดีที่สุด

แล้ว! ทุกคนลองคิดดู หากให้ อู่ อวี้ กลายเป็นราชบุตร

เขย เช่นนั้นเขาก็จะกลายเป็นพวกเดียวกับเราชาวเป่ย

หมิงจริงๆ อย่างน้อยจักรวรรดิเป่ยหมิงก็จะกลายเป็น

บ้านของเขา และซุ้มจักรวรรดิเป่ยหมิงก็ยังเป็นของพวก

เราเป่ยหมิง ยิ่งไปกว่านั้นการที่เขาได้รับอันดับที่ 1 มา

ด้วยสถานะแห่งราชบุตรเขย พวกเราย่อมไม่ขายขี้หน้า

ผู้ใดอีก จากนั้นรายชื่อสิบอันดับแรกทั้งหมดก็ตกเป็น

ของเหล่าเชื้อพระวงศ์โดยสมบูรณ์!”

“ที่กล่าวมามันก็มีเหตุผล ยิ่งไปกว่านั้นองค์หญิงก็ยังมีอยู่

อีกหลายองค์ แม้ว่าจะไม่เคยเกิดเรื่องนี้มาก่อน แต่การที่

ตบแต่งกับ อู่ อวี้ ก็นับว่าไม่เป็นอันใด อู่ อวี้ ผู้นี้มากด้วย

พรสวรรค์เป็นเลิศ ลูกหลานของพวกเขาก็ไม่แน่ว่า

อาจจะมากไปด้วยพรสวรรค์เช่นกัน และในอนาคต

ความแข็งแกร่งของ อู่ อวี้ ก็จะเป็นประโยชน์ต่อพวกเรา

ชาวเป่ยหมิงอีก”

“บรรพบุรุษหยางช่างมีความกล้าหาญเด็ดเดี่ยวจริงๆ

แน่นอนว่าชินอ๋องทั้ง 2 คนก็คงมีความคิดเกี่ยวกับเรื่อง

นี้เหมือนกันเป็นแน่ เพียงแต่ยังไม่อาจทำการตัดสินใจได้

โดยพละการ สำหรับท่านจอมจักรพรรดิหมิงไห่ย่อม

ต้องการให้องค์หญิงโย่วเสี่ยมีความสุขเป็นหลัก ประจวบ

เหมาะกับองค์หญิงโย่วเสี่ยกับ อู่ อวี้ นั้นชอบพอกันอยู่

แล้ว หากพวกเขาทั้ง 2 คนสามารถเดินร่วมทางกันได้

ถือว่าเป็นเรื่องที่ดี”

คำกล่าวของบรรพบุรุษหยางก่อให้เกิดเสียงฮือฮาขึ้นใน

หมู่ชาวเป่ยหมิง มีทั้งเห็นด้วยและไม่เห็นด้วย ซึ่งแต่ละ

ฝ่ายมีกันจำนวนถึงครึ่งต่อครึ่ง

ผู้เข้าร่วมสงครามชิงอำนาจเป่ยหมิงที่อยู่ที่นี่ล้วนปรากฏ

ใบหน้าที่แตกต่าง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ต้วนอี้ อินเสวียน

และคนอื่นๆ ก่อนหน้านี้พวกมันล้วนเป็นผู้ที่ได้รับ

คัดเลือกให้เป็นราชบุตรเขย ยามนี้ใบหน้าของพวกมันจึง

เต็มไปด้วยความเศร้าหมอง ถึงกับร่ำไห้ออกมาโดยไร้ซึ่ง

น้ำตา หากเป็นเช่นนี้ก็ถือว่า อู่ อวี้ เอาชนะพวกมันได้ใน

ทุกๆด้านแล้วจริงๆ…

บนโลกที่กว้างขวาง สิ่งที่ทำให้ผู้คนรู้สึกอาลัยอาวรณ์ได้

ก็มีเพียงแค่หญิงงาม ซึ่งวิธีการของบรรพบุรุษหยาง ใน

มุมมองของ ชวีอิ๋น ก็นับว่าเป็นการตัดหนทาง อู่ อวี้

อย่างแท้จริง หากว่า อู่ อวี้ ไปที่เหยียนหวง ก็จะต้อง

แยกจากองค์หญิงโย่วเสี่ย ชวีอิ๋น จึงคาดว่า อู่ อวี้

อาจจะรั้งอยู่ที่เป่ยหมิงต่อไป!

หากได้เขาเป็นราชบุตรเขยของจักรวรรดิเป่ยหมิง การ

จะพา อู่ อวี้ กลับไปย่อมไม่มีทางเป็นไปได้อีกแล้ว

ความกังวลเข้าถาโถม ชวีอิ๋น ในฉับพลัน

อย่างไรก็ตามเรื่องนี้ก็ขึ้นอยู่กับ อู่ อวี้ วินาทีนี้ทุกคนต่าง

พากันส่งเสียงฮือฮา ถกเถียงกันไม่หยุดหย่น จากนั้นก็

มองไปที่ อู่ อวี้ สลับกับ องค์หญิงโย่วเสี่ย ทว่าบัดนี้นาง

กลับตื่นตระหนกแทนที่จะเกิดความปิติ

“ทุกคนอย่าเพิ่งทะเลาะกัน ฟังข้าพูดก่อน” คำพูดของ

องค์หญิงโย่วเสี่ย ทำให้ทุกคนเงียบเสียงลง บัดนี้เห็น

เพียงแต่ดวงตาอันแดงก่ำของนางจับจ้องมองไปที่ อู่ อวี้

แล้วหันกลับไปมองบรรพบุรุษหยาง ชั่วครู่ต่อมานางได้

คุกเข่าลงพร้อมกับส่งเสียงสะอึกสะอื้น และกล่าว

ออกมาว่า “ท่านปู่ทวด เกรงว่าคงต้องทำให้ชาวเป่ยหมิง

ผิดหวังแล้ว เรื่องนี้ ข้าทำไม่ได้จริงๆ……”

——————————–

(´▽｀).。ｏเพลิน

กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ