กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 790: ราชโองการ

ทำไม่ได้?

คำกล่าวนี้ทำให้ทุกคนอื้ออึงไปชั่วขณะ ในตอนที่ทุก

คนกำลังถกเถียงกันอยู่ว่าวิธีการนี้จะคุ้มค่าหรือไม่ แต่

ทว่าผู้ที่ลุกยืนขึ้นมาต่อต้านเป็นคนแรก กลับเป็น องค์

หญิงโย่วเสี่ย เอง

ในความคิดของทุกคน อู่ อวี้ นั้นเดินทางมาจากที่แสน

อันห่างไกลเพื่อมาพบนาง ทั้ง 2 คนได้ต่อสู้ฝ่าฟันเคียง

ข้างกันภายในเส้นทางเซียนบรรพกาล ก้าวผ่านความ

เป็นความตายมาด้วยกัน ทั้งพวกเขายังเป็นหนุ่มสาวที่

มากไปด้วยพรสวรรค์ทั้งคู่ และยังมีความสัมพันธ์แน่น

แฟ้น แม้ว่าพวกเขาทั้งสองคนจะปฏิเสธเสมอมาว่า

ไม่ได้รักกัน แต่สายตาทุกคนล้วนรู้ว่าพวกเขายังคง

คอยปกป้องซึ่งกันและกัน แต่ท้ายที่สุดแล้วก็ยังมีอุป

สรรค์อันยิ่งใหญ่คอยกีดกันพวกเขาเอาไว้………..

ยามนี้น่าจะเป็นเวลาที่พวกเขาต้องหลั่งน้ำตาด้วย

ความปลื้มปิติ แล้วเหตุใด องค์หญิงโย่วเสี่ย จึงกล่าว

ออกมาเช่นนี้……

ยามนี้ แม้แต่ ชวีอิ๋น ก็ยังไม่คาดคิดว่าจะเกิดเรื่องเช่นนี้

ขึ้น ดังนั้นเขาจึงยังคงจับตาดูการเปลี่ยนแปลงนี้อย่าง

เงียบๆ

“เสี่ยเอ๋อ เจ้าหมายความว่าอะไร?” บรรพบุรุษหยาง

เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

เขาต้องใช้ความเด็ดเดี่ยวไม่น้อย จึงกล้าที่จะตัดสินใจ

ออกมาเช่นนี้

องค์หญิงโย่วเสี่ย เงยหน้าขึ้นไป จากนั้นก็สงบจิตใจลง

แล้วเอ่ยออกมาด้วยท่าทีที่จริงจังว่า “ท่านปู่ทวด ก่อน

หน้านี้ข้าเคยได้เน้นย้ำมาก่อนแล้ว ความสัมพันธ์

ระหว่างข้ากับ อู่ อวี้ นั้นเป็นเพียงแค่สหายกันเท่านั้น

พวกเราทั้ง 2 คนมีหัวใจอยากจะฝึกฝนในวิถีแห่งเต๋า

พวกเราทั้งสองมีความสัมพันธ์อันบริสุทธิ์ รู้สึกชื่นชม

ซึ่งกันและกัน แต่ไม่เคยก้าวล่วงถึงขั้นเป็นคนรักกัน

เดิมที เสี่ยเอ๋อ ก็ไม่คิดที่จะแสวงหาสหายเต๋าเคียงข้าง

คิดเพียงต้องอาศัยกำลังของตนเองในการฝ่าฟัน

เดินทางบนวิถีแห่งการฝึกตน ทั้ง อู่ อวี้ ก็เป็นสหายที่ดี

ของข้า ดังนั้นการที่ท่านได้กล่าวออกมาว่าให้ข้าหมั้น

หมายกับเขา มันทำให้พวกเราทั้งสองคนรู้สึกลำบากใจ

ยิ่ง เนื่องจากว่าพวกเราทั้งคู่ต่างไม่มีความเหมาะสมกัน

แม้แต่น้อย ดังนั้นเสี่ยเอ๋อจึงต้องขอภัยท่านปู่ทวดด้วย

เกี่ยวกับการหมั้นหมายนี้ เสี่ยเอ๋อไม่อาจจะทำตาม

ความปรารถนาของท่านได้……”

ยามที่กล่าวประโยคสุดท้าย ใบหน้าอันขาวเนียนของ

นางก็ปรากฏหยดน้ำตาไหลรินลงมา

คำกล่าวเช่นนี้ทำให้ทุกคนรู้สึกอึดอัดใจ

อันที่จริงนี่ไม่ใช่คำสั่งของ อู่ อวี้ เพราะเขายังคิดไม่

ออกเลยว่าควรจะทำสิ่งใด ทว่า องค์หญิงโย่วเสี่ยก็ก้าว

ออกมาเองเพื่อที่จะแก้ปัญหานี้แทนเขา บางทีนาง

อาจจะรู้เกี่ยวกับเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างตัวนางและ

อู่ อวี้ ดีอยู่แล้ว

อู่ อวี้ รู้ว่านางชื่นชอบตัวเขาอยู่ และหากว่าเขาชอบ

นางเช่นกัน บางทีเหตุการณ์ในวันนี้ก็จะลงเอยด้วย

ความสุข พวกเขาก็จะสามารถก้าวข้ามผ่านอุปสรรค์ใน

วันนี้ได้ด้วยกัน

สหายเต๋าเคียงข้าง ในชีวิตมีได้เพียงแค่คนเดียวเท่านั้น

ฝึกตนด้วยกัน เป็นตายเคียงข้าง ตัว องค์หญิงโย่วเสี่ย

เอง ก็ถือว่าไม่เลว แถม อู่ อวี้ ก็ปฏิบัติต่อนางดีไม่น้อย

แต่ว่าสุดท้ายนางก็ไม่ใช่คนที่ อู่ อวี้ กำลังมองหา หาก

ผูกสัมพันธ์กันตามอารมณ์ก็รังแต่จะทำร้ายกันและ

กันเอง

ในด้านนี้ อู่ อวี้ ยังคงรักษาระยะห่างระหว่างเขากับ

องค์หญิงโย่วเสี่ย เอาไว้

การที่ โย่วเสี่ย ทำเช่นนี้ ทำให้ อู่ อวี้ ตำแหน่งของ

นางในหัวใจของเขาอยู่สูงขึ้นกว่าเดิม ยามนี้นางมีการ

เปลี่ยนแปลงอย่างน่าตกตะลึง หากว่า อู่ อวี้ รู้ถึงวิธีใน

การยกเลิกวงเวทพันธะโลหิตควบคุมวิญญาณ เขาก็จะ

ไม่ลังเลเพียงเสี้ยวที่จะยกเลิก

และมีเพียงเขาเท่านั้นที่รู้ว่าการที่ องค์หญิงโย่วเสี่ย

เอ่ยด้วยตนเองเช่นนี้ ในใจของนางจะเจ็บปวดเพียงใด

ยามนี้ อู่ อวี้ จึงตัดสินใจเผชิญหน้ากับฝูงชน นี่เป็นครั้ง

แรกที่เขาแสดงออกถึงความต้องการของตนเอง โดย

เขากล่าวออกมาว่า “ต้องขออภัยด้วย ที่ทำให้ผู้อาวุโส

ทุกท่านเข้าใจผิด ข้ากับองค์หญิงไม่ได้มีความสัมพันธ์

เช่นเดียวกับที่ทุกคนคิด ทุกท่านโปรดอย่าได้ทำให้

องค์หญิงโย่วเสี่ย ต้องรู้สึกลำบากใจอีกเลย”

ทั้งสองคนต่างปฏิเสธการแต่งงาน ทำให้ บรรพบุรุษห

ยาง ไม่อาจจะรั้ง อู่ อวี้ เอาไว้ได้อีก จึงต้องจำยอม

ปล่อย

เรื่องราวได้เลยเถิดมาจนถึงขั้นนี้แล้ว ทว่าไม่ว่าจะเป็น

ผู้ใดก็ล้วนงงงัน ก่อนหน้านี้พวกเขายังคงโต้เถียงกันไม่

หยุด ยามนี้กลับพบว่าถึงจะพูดอะไรไปก็เปล่า

ประโยชน์เสียแล้ว

สิ่งต่างๆพลิกกลับไปมาหลายตลบ ยามนี้ผู้ที่มีความสุข

ที่สุดเห็นทีคงจะไม่พ้น ชวีอิ๋น กระทั่งอดไม่ได้ที่จะ

หัวเราะออกมา กล่าวตามตรงเมื่อครู่เขายังคงรู้สึกหดหู่

อยู่บ้าง

ดังนั้นเขาจึงรีบกล่าวออกมาว่า “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ อู่

อวี้ ก็สามารถเลือกได้แล้ว เช่นนั้นข้าก็จะให้เขากลับไป

ที่อาณาจักรโบราณเหยียนหวงด้วยกันกับข้าเสีย”

เขาได้พิจารณาเอาไว้อย่างถี่ถ้วนแล้ว นับว่าโชคเข้าข้าง

เป็นอย่างยิ่ง

หลังจากที่ครุ่นคิดมาเป็นเวลานาน อู่ อวี้ ก็เกือบจะ

ตัดสินใจได้แล้ว ทว่าการปรากฏตัวของ ชวีอิ๋น ทำให้

เขาต้องหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง และหลังจากที่ไตร่ตรอง

อย่างสงบ เขาจึงตัดดสินใจที่จะอยู่ภายในจักรวรรดิ

เป่ยหมิงสักช่วงระยะเวลาหนึ่ง

จนกระทั่งเขาจะรู้สึกมั่นใจมากพอ จึงค่อยกลับไปยัง

อาณาจักรโบราณเหยียนหวง

เช่นนั้นเขาจึงกล่าวออกมาด้วยท่าทีจริงจัง “ผู้อาวุโสช

วี ข้าต้องขออภัยท่านด้วย ในยามนี้ข้ายังไม่ได้วางแผน

ที่จะไปยังอาณาจักรโบราณเหยียนหวง บางทีใน

อนาคตหากตัวข้าแข็งแกร่งจนปกป้องตัวเองได้

มากกว่านี้แล้ว ข้าจะมุ่งหน้าเดินทางไปยังอาณาจักร

โบราณเหยียนหวงเพื่อก้าวไปอยู่บนสนามรบที่ยิ่งใหญ่

กว่า แต่ขณะนี้ข้ายังคงอยากที่จะอยู่ภายในจักรวรรดิ

เป่ยหมิง”

สำหรับ อู่ อวี้ แล้ว เขารู้สึกจักรวรรดิเป่ยหมิงนั้น

อันตรายมาก แต่ทว่าอาณาจักรโบราณเหยียนหวงนั้น

อันตรายยิ่งกว่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งการคงอยู่ของใคร

หลายๆคนทำให้ อู่ อวี้ ยังไม่สามารถเผยตัวและ

ความสามารถต่อหน้าพวกมันได้ สำหรับใครหลายๆ

คนที่เขาหมายถึงนั่นก็คือ โอรสเล่อและพรรคพวกของ

มัน ยกตัวอย่างเช่น ชวี เฟิงอวี๋ ที่อยู่ติดตามอยู่ข้างกาย

ของ ชวีอิ๋น จนกระทั่งในยามนี้ อู่ อวี้ ก็ยังไม่กล้ามอง

หน้านาง เพราะว่าเขาเคยได้เห็นศพของ ชวี เฟิงอวี๋

มาแล้วกับตาตัวเอง

แน่นอนว่าเขาอยากจะไปที่อาณาจักรโบราณเหยียน

หวง แต่ยังไม่ใช่ในตอนนี้

เดิมทีใบหน้าของ ชวีอิ๋น ยังคงเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ทว่า

ยามนี้เขาได้เก็บมันลงไป สำหรับเขาแล้ว ยังไม่อาจจะ

กล่าวได้ว่า อู่ อวี้ นั้นฉลากหรือว่าโง่เขลากันแน่

แต่ทางด้านชาวเป่ยหมิงกลับมอง อู่ อวี้ ในทิศทางที่ดี

ขึ้น เพราะเขาไม่ได้ทำให้ชาวเป่ยหมิงต้องอับอายต่อ

หน้าคนของอาณาจักรโบราณเหยียนหวง ซึ่งตราบใดที่

อู่ อวี้ ยังเลือกที่จะอยู่ภายในจักรวรรดิเป่ยหมิง

จักรวรรดิเป่ยหมิงก็ย่อมไม่จำเป็นต้องรู้สึกอับอาย ยิ่ง

ไปกว่านั้น อู่ อวี้ ก็ไม่ได้ฉวยโอกาสของแต่งงานตาม

ความต้องการของบรรพบุรุษหยาง นับว่าหลายคนมอง

เขาผิดไปจริงๆ

การที่เขาใจกว้างเช่นนี้ ทำให้ทุกคนรู้สึกเป็นมิตรมาก

ขึ้นไม่น้อย ทุกคนพบว่า อู่ อวี้ ผู้นี้ไม่ได้หวาดกลัวสิ่งใด

เลยจริงๆ เขายังคงยึดมั่นในเป้าหมายโดยไม่สั่นคลอน

ดังนั้น โย่วชาง และคนอื่นๆ จึงถอนหายใจออกมา

อย่างโล่งอก

บัดนี้ ทางด้าน ชวีอิ๋น ยังไม่รู้ว่าควรทำสิ่งใดดี การที่

เขากล่าวออกมามากมายก็เพื่อเกลี้ยกล่อม อู่ อวี้

เท่านั้น หากว่าเขาไม่เห็นด้วย ชวีอิ๋น ก็จะใช้กำลังบีบ

บังคับ แต่เห็นทีคงไม่อาจกระทำได้อีกต่อไปแล้ว

เพราะเขาเห็นค่าในตัวของ อู่ อวี้ อย่างมาก

ขณะนี้ โย่วชาง และคนอื่นๆจึงเบาใจลงไม่น้อย

เนื่องจาก อู่ อวี้ ยังคงไม่จากไปในวันนี้

ยามนี้ชาวเป่ยหมิงอยากจะหัวเราะเยาะอย่างสะใจ

พวกเขารู้สึกว่ายามนี้ ชวีอิ๋น คงจะอับอายไม่น้อย

ทีเดียว

เหตุการณ์พลิกผันเกินผู้ใดจะคาดคิด

อย่างไรก็ตามไม่มีใครรู้ว่า ชวีอิ๋น ไม่ได้รู้สึกโกรธแต่

อย่างใด ฉับพลันเขายิ้มขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้พร้อม

กล่าวว่า “เมื่อเลยเถิดมาถึงขั้นนี้ ข้าก็ไม่อาจจะทำอัน

ใดได้อีก หากว่ามันจบลงด้วยดี ข้าก็คงไม่จำเป็นต้อง

ทำแบบนี้ เฮ้อ…. เห็นทีข้าคงทำได้เพียงแค่อัญเชิญราช

โองการออกมาเสียแล้ว”

“ราชโองการ?” อู่ อวี้ ยังไม่เข้าใจว่าเขาหมายความว่า

อะไร

ยามที่น้ำเสียงของ ชวีอิ๋น เงียบลง สีหน้าของเขาดูเคร่ง

ขรึมขึ้น ทุกคนแห่งอาณาจักรเหยียนหวงพลันคุกเข่า

ลงพร้อมกับประสานมือคาราวะ ใบหน้าปรากฎไปด้วย

ความเลื่อมใส

ชวีอิ๋น มีท่าทีเคร่งขรึมอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

จากนั้นก็ป่าวประกาศออกไปอย่างกึกก้อง“พวกเรา

ลูกหลานแห่งเหยียนหวง น้อมรับ ‘ราชองค์การของ

จักรพรรดิโบราณเหยียนหวง’!”

เมื่อถ้อยคำอันศักดิ์สิทธิ์ดังก้อง อู่ อวี้ รู้สึกได้ชัดเจนถึง

ความอึดอัดของทุกคนที่อยู่ที่นี่ รวมถึง โย่วชาง และ

คนอื่นๆเช่นเดียวกัน

อู่ อวี้ ยังไม่เข้าใจว่าเกิดสิ่งใดขึ้น เหนือหัวของทุกคน

พลันปรากฏการเปลี่ยนแปลง ยามนี้บนท้องนภากาศ

ปรากฏลำแสงขึ้น 2 สาย หนึ่งเป็นลำแสงสีทอง ส่วน

อีกหนึ่งเป็นลำแสงสีดำ ทั้ง 2 ลำแสงปะทะกันจน

ฉับพลันเกิดการปะทุขึ้นอย่างรุนแรง ครู่ต่อมาการ

ปะทุได้แปรเปลี่ยนกลายเป็นเงาร่างมายา ซึ่งเงามายา

นั้นมีอยู่ 2 ส่วน ส่วนที่อยู่ด้านหน้าเป็นสีทองส่วนที่อยู่

ด้านหลังกลับเป็นสีดำ!

เป็นเงาร่างมนุษย์ที่มีขนาดใหญ่จนน่าสะพรึงอย่างยิ่ง!

ไม่สามารถมองเห็นรูปร่างของคนที่ยืนอยู่ได้ชัดเจน แต่

นี่เป็นครั้งแรกที่ อู่ อวี้ ต้องเผชิญหน้ากับแรงกดดันอัน

หนักหน่วงจนสามารถทำให้เขาคุกเข่าลงไปบนพื้นได้!

ในช่วงเวลานั้นหัวเข่าทั้งสองข้างของ อู่ อวี้ เกือบแตก

เป็นเสี่ยงๆ ที่สำคัญคือแรงกดดันนี้ยังคงมีอยู่ไม่เสื่อม

คลาย หลังจากที่เข่าทั้ง 2 ข้างตกลงบนพื้นแล้ว แม้แต่

ศีรษะของเขาก็ยังยกไม่ขึ้น ทำได้เพียงแค่ก้มหัวลงไป

อย่างว่านอน ยามนี้เหงื่อผุดขึ้นเต็มศีรษะของเขา เขา

พยายามยืนหยัดอย่างเอาเป็นเอาตาย ทว่าดู

เหมือนกับมีภูเขากำลังกดทับอยู่เหนือศีรษะก็มิปาน

ไม่เพียงแต่ร่างหลักของเขาเท่านั้น แม้กระทั่งร่างกลืน

สวรรค์ของเขาก็ต้องตกอยู่ภายใต้แรงกดดันที่เกิดขึ้น

อย่างฉับพลันนี้ด้วยเช่นกัน

ทั้งหมดล้วนต้องคุกเข่าลง ราวกับบัญชาสวรรค์ก็มิ

ปาน!!

นอกจากนี้ อู่ อวี้ ยังได้ยินเสียงการเคลื่อนไหวขนาด

ใหญ่ แม้ว่าเขาจะไม่ได้เงยหน้าขึ้น แต่ก็ยังสามารถมอง

ผ่านเนตรเพลิงได้ ซึ่งภาพที่เห็นคือคนอื่นๆซึ่งอยู่รอบ

ด้านล้วนถูกกดดันจนต้องคุกเข่าลงเช่นเดียวกัน

กระทั่ง ชินอ๋องโย่วซื่อ ที่อยู่ไม่ไกลก็ยังต้านรับแรง

กดดันนี้ด้วยความยากลำบาก!

จากนั้นเขาก็ร่วงหล่นมาสู่พื้นดิน ยิ่งไปกว่านั้นเขาร่วง

หล่นมาจากกลางนภากาศ!

ขนาดตัวตนเช่นนั้นยังเป็นถึงขนาดนี้!!

“ไม่ต้องสงสัยเลยว่าทุกคนล้วนถูกกดดันจนต้องคุกเข่า

รวมถึงบรรพบุรุษหยางผู้ที่เกือบจะกลายเป็นเซียน

อมตะด้วยเช่นกัน” ยามที่ อู่ อวี้ รู้สึกกังขาอยู่นั้น หมิ

งซวง ก็ได้เอื้อนเอ่ยขึ้น จนกระทั่งทำให้เขาอื้ออึงไป

ชั่วขณะใหญ่

“แม้แต่บรรพบุรุษหยาง ยังถึงกับ……”

เรื่องนี้ราวกับเป็นฟ้าฝ่าเข้าไปที่กลางใจของ อู่ อวี้ นี่

เป็นเพียงแค่เงาเสมือนจริงเท่านั้น มันคือตัวตนอันใด

กันที่สามารถทำให้ บรรพบุรุษหยาง ต้องคุกเข่าได้! ยิ่ง

ไปกว่านั้นดูเหมือนว่าคนผู้นี้จะไม่ได้อยู่ในระแวกนี้

ด้วย!

แต่เดิมตนคิดว่าการที่ถูกกดดันจนต้องคุกเข่าลงถือ

เป็นเรื่องที่น่าอับอาย แต่ในยามนี้จิตใจของเขามีเพียง

ความรู้สึกสั่นสะท้าน เขารู้ว่านี่จะต้องเป็นการปรากฏ

ตัวของยอดฝีมือที่เขาไม่เคยพบเห็นมาก่อน แม้ว่าจะ

ตัวจริงจะไม่ได้ปรากฏตัว แต่เขาก็ยังอยากจะรู้ว่า

บุคคลผู้นี้คือใครกันแน่…….

และผู้ที่สามารถบอกข้อมูลกับ อู่ อวี้ ได้ในยามนี้ก็มี

เพียงแค่องค์หญิงโย่วเสี่ยเท่านั้น ความรู้สึกนึกคิดของ

นางเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ในเวลาเดียวกันในหัว

ของนางก็ปรากฏชื่อของคนผู้หนึ่งขึ้น นั่นก็คือ

‘จักรพรรดิโบราณเหยียนหวง’

อู่ อวี้ เคยได้ยินมานานแล้วว่าจอมจักรพรรดิของ

อาณาจักรโบราณเหยียนหวงเป็นผู้ที่น่ากลัวอย่างยิ่ง

และสิ่งที่น่ากลัวที่สุดก็คือ กระทั่งคนผู้นี้ยังเก่งกาจเสีย

ยิ่งกว่าผู้สำเร็จกลายเป็นเซียน!! มีบางคนกล่าวว่าเขาได้

สำเร็จกลายเป็นเซียนอมตะแล้ว เพียงแค่สรวงสวรรค์

อนุญาตให้เขายังคงประจำการอยู่ภายในโลกมนุษย์

ต่อไปได้ มีข่าวลือมากมายเกี่ยวกับตัวเขา แม้แต่ อู่ อวี้

ผู้มาจากสถานที่ไกลปืนเที่ยงก็ยังรู้ว่าคนผู้นี้เป็นบิดา

ของ โอรสเล่อ ผู้ที่มีฝีมือแกร่งกล้ามากที่สุดบนชมพู

ทวีปโลกธาตุ!

นี่คือราชโองการของจักรพรรดิโบราณ ทว่าตัว

จักรพรรดิโบราณเหยียนหวงไม่ได้เสด็จมาเยือนด้วย

ตัวเอง

นี่ถือเป็นการแสดงให้เห็นแล้วว่า เขามีความสนใจสิ่งที่

เกิดขึ้นที่นี่เพียงใด การจะให้ตัวตนที่เป็นเหมือนกับ

เทพเซียนเช่นนี้เกิดความสนใจได้ นับว่าไม่ได้จะเกิดกัน

ง่ายๆ

อู่ อวี้ รับรู้ถึงความรู้สึกหวาดกลัวของ องค์หญิงโย่ว

เสี่ย ได้อย่างชัดเจน เขาจึงลองมองไปยังคนอื่นๆ

แม้กระทั่งชินอ๋องโย่วซื่อ ก็ยังบังเกิดความรู้สึก

หวาดกลัวขึ้นในเวลานี้ ยามนี้เขารู้แล้วว่าคนที่ถูกเรียก

ขานว่าจักรพรรดิโบราณเหยียนหวงนั้นมีความน่ากลัว

ถึงเพียงไหน หากเปรียบง่ายๆก็เหมือนกับ ฮ่าวเทียน

ซ่างเซียน มาอยู่บนอาณาจักรของมนุษย์ก็มิปาน

ยามที่ อู่ อวี้ มีอายุยังไม่ถึง 15 ขวบปี ฮ่าวเทียน ซ่าง

เซียน นั้นก็แทบไม่ต่างจากเทพเซียนเลยจริงๆ

ราชโองการของจักรพรรดิโบราณ ก็คือความประสงค์

ของจักรพรรดิโบราณเหยียนหวง ไม่ว่าเขาต้องการสิ่ง

ใด ก็จะต้องได้สิ่งนั้นในทันที

ยามที่ อู่ อวี้ ยังคงตกอยู่ในอาการสั่นสะท้าน ทันใด

นั้นเอง ก็ได้ยินเสียงที่ดูสูงส่งไร้ที่เปรียบดังก้องกังวาล

ขึ้น เสียงนั้นกล่าวมาว่า “ประสงค์แห่งจักรพรรดิเห

ยียนหวง อู่ อวี้ ผู้นี้มีพรสวรรค์สูงส่งไร้ที่ติ มีจิตใจที่

บริสุทธิ์ จึงขอแต่งตั้งให้เป็น ‘ราชอารักษ์’ ช่วย

ส่งเสริมให้โอรสเล่อสำเร็จกลายเป็นเซียนอมตะ จัก

ต้องกลับไปที่อาณาจักรโบราณเหยียนหวงโดยทันที”

เสียงดังกึกก้องกังวานไปทั่วทั้งผืนฟ้าปฐพี

อู่ อวี้ ถึงกับโง่งมไปอย่างสิ้นเชิง

นี่หมายความว่าจักรพรรดิโบราณเหยียนหวงได้สั่งให้

ตัวเขากลับไปที่อาณาจักรโบราณเหยียนหวงเช่นนั้นรึ?

นี่ก็คือราชโองการส่งผลต่อเขาโดยตรง? ยิ่งไปกว่านั้น

ยังให้ตนเองไปเป็นราชอารักษ์ให้โอรสเล่ออีก? นี่มัน

บ้าอะไรกัน?

ตัวตนที่แข็งแกร่งที่สุดบนโลกใบนี้ ผู้ที่เป็นเหมือนกับ

เทพเซียน สั่งให้ตัวเขาเดินทางไปที่อาณาจักรโบราณเห

ยียนหวง?

และที่สำคัญคือให้ อู่ อวี้ไปรับใช้โอรสเล่อที่เขารู้สึก

หวาดกลัว

หมิงซวง อุทานออกมาว่า “ให้ตายเถอะ ครั้งนี้เจ้าจบ

สิ้นจริงๆแล้ว”

ไม่รู้ว่าราชโองการจักรพรรดิโบราณนั้นหายไปตั้งแต่

เมื่อใด อู่ อวี้ กับคนอื่นๆจึงสามารถยันกายลุกยืนขึ้น

ได้ แต่ทว่า อู่ อวี้ ก็ยังไม่อาจสงบจิตสงบใจลงได้เป็น

เวลานาน

ฉับพลันนั้นก็ได้ยินเสียงของ ชวีอิ๋น กล่าวออกมาด้วย

ความอิจฉาปนเล่ศนัย “ยินดีด้วย อู่ อวี้ เจ้าได้เป็น

‘ราชอารักษ์!’ แล้ว ทั้งยังได้รับการแต่งตั้งโดย

จักรพรรดิโบราณโดยตรงอีกด้วย อนาคตหากเจ้า

สามารถช่วยให้ โอรสเล่อ ได้กลายเป็นจอมจักรพรรดิ

เจ้าก็จะได้กลายเป็นบุคคลลำดับที่ 2 แห่งชมพูทวีป

โลกธาตุ”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ก็พอจะเห็นเค้าลางๆได้แล้วว่า ราช

อารักษ์นั้นคือตำแหน่งอะไร

——————————–

(´▽｀).。ｏ♡เพลิน

 

 

 

 

 

 

 

กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ