กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 791: ราชอารักษ์จักรพรรดิเล่อ

หลังจากได้รับราชโองการจักรพรรดิโบราณ ไม่ได้เพียง

แค่ อู่ อวี้ เท่านั้นที่ตกตะลึง ยามนี้ผู้คนที่อยู่ใน

มหาสมุทรแห่งความตายต่างพาอึ้งตะลึงไปตาม ๆ กัน

อยู่นาน ทุกคนแทบจะหยุดหายใจ สีหน้าตื่นตะลึง ไร้

ซึ่งสุรเสียงใด ๆ ดังเล็ดลอดออกมา

คนเดียวที่รู้สึกตื่นเต้นภาคภูมิใจ และ พึงพอใจคงมี

เพียงกลุ่มคนของอาณาจักรโบราณเหยียนหวง

อย่างไรก็ตามในกลุ่มของพวกมันส่วนใหญ่ไม่ทราบว่า

ชวีอิ๋น มีราชโองการจักรพรรดิโบราณ ดังนั้นยามนี้คน

อื่น ๆ จึงอยู่ในอาการตื่นเต้นยากจะอธิบายเช่นกัน

แต่ฝั่งที่แสดงอาการรุนแรงมากที่สุด ก็คงไม่พ้นคนของ

จักรวรรดิเป่ยหมิง การแสดงออกของพวกมันตรงข้าม

กับคนของเหยียนหวงอย่างสิ้นเชิง สีหน้าของพวกมัน

ยามนี้เต็มไปด้วยความกลัว การปรากฏของจักรพรรดิ

โบราณทำให้พวกมันกลัว แม้กระทั่งโย่วชาง และ ชิน

อ๋องโย่วซื่อ ทั้งสองคนก็พากันตกตะลึงไปตาม ๆ กัน

อู่ อวี้ เห็นได้อย่างชัดเจนว่าใบหน้าของพวกมันซีด

เผือดเอามาก ๆ ไม่ใช่เพียงแต่พวกมันจะถูกสยบโดย

ราชโองการจักรพรรดิโบราณ ทว่าการแสดงออกของ

พวกมันทำให้เขาเข้าใจได้อย่างชัดเจนว่า จักรพรรดิ

โบราณเหยียนหวงน่าสะพรึงกลัวมากเพียงใด

เดิมที อู่ อวี้ ยังคิดว่าพวกมันมีตัวตนอยู่ในระนาบ

บนสุด แล้วจะไม่หวาดกลัวต่อสิ่งใดอีก ทว่าความจริง

แล้วหาได้เป็นเช่นนั้นไม่

เขายังไม่แน่ใจว่าราชโองการของจักรพรรดิโบราณเห

ยียนหวงนั้นหมายความว่าอะไร แต่ดูจากการ

แสดงออกของชาวเป่ยหมิง ทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจ

อยู่ไม่น้อยทีเดียว ท่าทางของโย่วชาง กับ ชินอ๋องโย่

วซื่อ มีท่าทางผิดหวังหดหู่เอามาก ๆ เรียกได้ว่าเก็บ

อาการเอาไว้ไม่อยู่ การที่มีราชโองการจักรพรรดิ

โบราณออกมาเช่นนี้ แม้แต่พวกมันก็ยากจะต่อต้าน

” เป็นไปได้ยังไง ราชโองการจักรพรรดิโบราณเหยียน

หวงปรากฎ แล้วพวกเขาจะพาตัวข้าออกไปจาก

จักรวรรดิเป่ยหมิงได้เลยงั้นหรือ? แล้วจอมจักรพรรดิห

มิงไห่ก็ไม่ต้องออกโรงเองด้วย? ” อู่ อวี้ รู้สึกสงสัยอยู่

ในใจ

ตอนนี้ทุกคนไม่ได้เอ่ยสิ่งใด ยามนี้มีเพียงส่งเสียง

หัวเราะของชวีอิ๋นเท่านั้น

หลังจากความเงียบสงัดแผ่ขยายปกคลุม ชวีอิ๋นยิ้มแล้ว

ก็แลมองไปที่ อู่ อวี้ พร้อมเอ่ยว่า ” ถ้าเช่นนั้นก็อย่าได้

รอช้า เพราะนี่คือบัญชาของจักรพรรดิ เจ้าเร่งติดตาม

ข้ากลับอาณาจักรโบราณเหยียนหวงโดยทันที อย่าลืม

ว่านี่คือราชโองการขององค์จักรพรรดิ ไม่มีผู้ใดในชมพู

ทวีปโลกธาตุแห่งนี้กล้าขัดขืนหรือไม่ปฏิบัติตาม ”

เดิมทีการแข่งขันแย่งชิงกันเองเป็นเรื่องของชวีอิ๋นกับ

ราชวงศ์เป่ยหมิง ทว่า อู่ อวี้ ตัดสินใจที่จะอยู่ใน

อาณาจักรเป่ยหมิง แต่เมื่อมีราชโองการจักรพรรดิ

โบราณ ตระกูลเป่ยหมิงจึงต้องต่อสู้เพื่อปกป้องตนเอง

แล้ว ดังนั้นใน อู่ อวี้ จึงไม่เอ่ยอันใดเขากำลังรอโย่

วชาง กับ ชินอ๋องโย่วซื่อหรือบรรพบุรุษหยางออกหน้า

เพื่อรั้งตนเองเอาไว้

บางทีพวกมันอาจจะต้องขับไล่ ชวีอิ๋น ออกจาก

จักรวรรดิเป่ยหมิง เพราะอย่างไรเสียที่นี่ก็คือดินแดน

ของพวกมัน อาณาจักรโบราณเหยียนหวงไม่สามารถ

โจมตีที่นี่ได้

ทว่าในความเป็นจริงจนถึงตอนนี้ไม่มีผู้ใดในเป่ยหมิง

กล้าออกมาหรือส่งเสียงดัง เพราะทุกคนต่างหวาดกลัว

ราชโองการจักรพรรดิโบราณ

“ อู่ อวี้ บางทีเราคงต้องลาจากกันที่นี่” เวลานี้ อู่ อวี้

รู้สึกเศร้าโศกเสียใจอยู่ไม่น้อย เขาหันกลับหลังมองไป

ยังองค์หญิงโย่วเสี่ยที่อยู่ด้านหลังกำลังร่ำไห้น้ำตานอง

หน้าดวงตาแดงก่ำ เอ่ยขึ้นด้วยเสียงสะอึกสะอื้น

ร่างเล็ก ๆ ของนางสั่นเทิ้มเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่านาง

กำลังเจ็บปวดเสียใจเป็นอย่างมาก

” ทำอะไรไม่ได้เลยงั้นหรือ? ” อู่ อวี้ คิดว่าถึงแม้

จักรพรรดิโบราณเหยียนหวงจะมีความแข็งแกร่งเฉก

เช่นเซียนอมตะ แต่ก็เป็นไปไม่ได้ที่ทวีปอื่น ๆ จะไม่มี

สิทธิ์ใด ๆ เป็นความจริงที่ว่าอาณาจักรโบราณเหยียน

หวงมีสิทธิ์ในตัวเขา อย่างไรก็ตามถ้าไม่มีสิทธิ์ต่อต้าน

แล้วจะมีทวีปอื่น ๆ ไปทำไม?

” เมื่อราชโองการขององค์จักรพรรดิออกมา

หมายความว่าไม่มีผู้ใดสามารถต่อต้านพระบัญชาของ

จักรพรรดิโบราณเหยียนหวงได้อีกต่อไป น้ำพระทัย

ของพระองค์แผ่ไพศาลไปทั่วดินแดนโบราณเหยียน

หวง แม้แต่บิดาของข้าก็ยังไม่กล้าท้าทาย เจ้าอาจจะ

ไม่รู้ หากไม่ใช่เพราะจักรพรรดิไม่คิดครอบครอง

จักรวรรดิผู้ฝึกตนอื่น ๆ ป่านนี้คงไม่มีจักรวรรดิเป่ย

หมิงเช่นดั่งวันนี้ “องค์หญืงโย่วเสี่ยเป็นผู้ที่อยู่ภายใน

ดินแดนโบราณเหยียนหวง ย่อมรู้ชัดเจนกว่า อู่ อวี้

นางรู้ว่าภายในใจ อู่ อวี้ คิดเช่นไร นางยังทราบอีกว่า

ภายในอาณาจักรโบราณเหยียนหวง หากจักรพรรดิ

โบราณเหยียนหวงออกโรงเช่นนี้ ย่อมหมายความว่า

เป็นประกาศิตจากสวรรค์ มิอาจมีผู้ใดขัดขืน

“แท้จริงเป็นเช่นนี้?” จิตใจของ อู่ อวี้ สั่นสะท้านเต็มไป

ด้วยความตื่นตะลึง เมื่อองค์หญิงโย่วเสี่ยอธิบายความ

จริงทั้งหมดให้ฟัง เขาก็เข้าใจในที่สุด อย่างไรก็ตาม

เรื่องนี้ยากจะยอมรับได้ จึงทำให้เขารู้สึกไม่เต็มใจ แต่

ในเวลาเดียวกันเขาก็รู้สึกหวาดกลัวแล้วก็รู้สึกสงสัย

เกี่ยวกับเรื่องจักรพรรดิโบราณเหยียนหวงอยู่ลึก ๆ ว่า

แท้จริงแล้วเขามีตัวตนเช่นใด ถึงทำให้ผู้คนจำนวนมาก

ต่างหวาดกลัวครั่นคร้าม จนเป็นบุคคลในตำนานเลยก็

ว่าได้!

แค่แสงสีทองดำจากราชโองการจักรพรรดิโบราณ ก็ดู

เหมือนว่า อู่ อวี้ จะได้รับรู้ถึงพลังของบุคคลผู้นี้แล้ว

ขนาดมีเพียงร่างจำแลง กลับทำให้บุคคลยิ่งใหญ่

ทั้งหลายสั่นคลอนได้ถึงเพียงนี้

ตอนแรกเขาคิดว่าจอมจักรพรรดิหมิงไห่ กับ

จักรพรรดิโบราณเหยียนหวงสมควรอยู่ในระดับ

เดียวกัน โดยจอมจักรพรรดิหมิงไห่อาจจะด้อยกว่า

เล็กน้อย ทว่าปัจจุบันดูเหมือนว่าจะไม่เป็นอย่างที่คิด

ไว้เลย จอมจักรพรรดิหมิงไห่ยังคงฝึกฝนพากเพียร

อย่างหนักเพื่อให้ได้กลายเป็นเซียนอมตะ ส่วน

จักรพรรดิโบราณเหยียนหวง กลับกลายเป็นเทพเซียน

ในตำนานที่แท้จริงไปแล้ว

“นับว่าเปิดหูเปิดตาเสียแล้ว” อู่ อวี้ กระทำได้เพียง

ผ่อนลมหายใจออกมาเท่านั้น

ดูเหมือนว่าตอนนี้อนาคตของเขากำลังจะถูกควบคุม

โดยผู้อื่น

ระหว่างที่ชวีอิ๋นกล่าว อู่ อวี้ ก็มองไปที่ชินอ๋องโย่วซื่อ

กับโย่วชางอีกครั้ง คนทั้งสองก็มองมาทาง อู่ อวี้

เช่นเดียวกัน อย่างไรก็ตาม อู่ อวี้ ตระหนักได้อย่าง

ชัดเจนว่า พวกเขาได้ยอมเลิกลาแล้วจริงๆ เนื่องจาก

ช่วงขณะที่จับจ้องมา สายตาเขาเผยเห็นถึงความอับจน

สิ้นหนทาง

พวกมันมิกล้าออกรับหน้าเพื่อ อู่ อวี้ ดังนั้นความหวัง

เดียวของ อู่ อวี้ ก็คือบรรพชนหยาง

คาดว่าคงมีเพียงบรรพชนหยางเท่านั้น ที่สามารถแก้ไข

สถานการณ์ในยามนี้ได้

ดังนั้น อู่ อวี้ จึงมิได้แยแสคำพูดของ ชวีอิ๋น แต่เลือกที่

จะเงยหน้ามองไปยังบรรพชนหยาง พร้อมกับกล่าวขึ้น

อย่างชัดแจ้งว่า ” บรรพชนหยาง ถ้าเป็นไปได้ ข้า

ปรารถนาจะอยู่ในจักรวรรดิเป่ยหมิง ไม่ทราบว่า

จักรวรรดิเป่ยหมิงจะมีวิธีรักษาตัวข้าไว้ได้หรือไม่

บุญคุณย่อมทดแทน หนี้แค้นชำระมิอาจลืมเลือน”

เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่า ราชโองการของจักรพรรดิ

โบราณเหยียนหวงจะทรงอำนาจบารมีถึงเพียงนี้ ถึง

ขนาดหยุดยั้งแผนการของเขาได้เลยทีเดียว

ช่วงเวลาที่ทุกคนหวาดกลัวจะพูด ดังนั้นเขาจึงกระทำ

ได้เพียง ฝากความหวังสุดท้ายไว้ที่บรรพชนหยางได้

เพียงเท่านั้น

เมื่อสิ้นเสียงของ อู่ อวี้ ก็บังเกิดความปั่นป่วนขึ้น

โดยรอบเล็กน้อย ผู้คนพลันแหงนหน้ามองขึ้นไปบนฟ้า

กับเช่นเดียวกัน เพื่อดูว่าจักรวรรดิเป่ยหมิงของตน จะ

แสดงความไม่ยินยอมแข็งกร้าวออกมาหรือไม่

อู่ อวี้ กำลังรอคำตอบ

เวลาร่วงโรยผ่านไป โดยที่ไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ

ดวงตาของ อู่ อวี้ สามารถแลเห็นบรรพชนหยางได้

อย่างชัดเจน บัดนี้เขากำลังนั่งสมาธิ หลับตา ไร้ซึ่งสุ

รเสียงใด ๆ เวลาล่วงเลยไปกว่า 30 ลมหายใจ บรรพ

ชนหยางก็ยังไม่ตอบสนองใด ๆ ดังนั้นผลจึงปรากฏ

ออกมาแล้ว

เมื่อแลเห็นเช่นนี้ ชาวเป่ยหมิงจึงรู้ผิดหวังเป็นอย่างยิ่ง

อู่ อวี้ ก็รู้สึกผิดหวังเช่นกัน

ไร้ซึ่งหนทางใด ๆ นี่คือความจริงยามนี้ จักรวรรดิเป่ย

หมิงไม่คิดจะปกป้องเขาแล้ว

นอกจากนี้ด้วยความสามารถของตนเอง แน่นอนว่าไม่

มีทางต่อต้านอำนาจของจักรพรรดิโบราณเหยียนหวง

ได้ สิ่งที่เป็นไปไม่ได้ยิ่งกว่านั้น คือเขาไม่อาจหลบหนี

สายตาของชวีอิ๋น

อย่างไรก็ตามเขาไม่จำเป็นต้องหลบหนี เพราะสำหรับ

อู่ อวี้ แล้ว การไปอาณาจักรโบราณเหยียนหวงถือเป็น

ความท้าทายที่สูงมากยิ่งขึ้น มันหาใช่นรกที่ไม่อาจอยู่

รอดได้เสียเมื่อไหร่ ตลอดชีวิตของเขา อู่ อวี้ หาได้

หวาดกลัวความท้าทายแม้แต่น้อย!

ดังนั้นยามนี้เขาจึงมีความคิดไม่กี่อย่างภายในจิตใจ

เนื่องจากไม่สามารถปฏิเสธหรือต้านทานได้ ดังนั้นเขา

จึงสะบัดอารมณ์ความรู้สึกขลาดเขลาออกไปจนสิ้น

ทุ่มเทกายใจจิตวิญญาณและความมุ่งมั่นทั้งหมด เพื่อ

ท้าชนไปที่อาณาจักรเหยียนหวง!

เขาสามารถทำให้จักรวรรดิเป่ยหมิงจดจำตนเองได้

แล้วเหตุใดถึงต้องหวาดกลัวความท้าทายอันเล็กจ้อย

จากอาณาจักรโบราณเหยียนหวงด้วยเล่า!

ดังนั้นเขาจึงสูดหายใจเข้าลึก จากนั้นก็ผ่อนลมออกมา

จนหมด บัดนี้ความคิดของเขาเปลี่ยนแปลงไปอย่าง

สิ้นเชิง เขาไม่หวาดกลัวอาณาจักรโบราณเหยียนหวง

อีกต่อไป เนื่องจากเป้าหมายของเขาในการเดินทาง

มายังดินแดนโบราณเหยียนหวง ก็เพื่อเผชิญหน้ากับ

ความท้าทายที่สูงล้ำมากยิ่งขึ้น

หากให้กล่าวแล้ว สถานที่ที่เหมาะสมสำหรับการเป็น

แท่นก้าวเหยียบให้เขาบรรลุเซียนอมตะ แน่นอนว่ามัน

ต้องเป็นอาณาจักรโบราณเหยียนหวง เนื่องจาก

ดินแดนโบราณเหยียนหวงทั้งหมด คือแกนหลักของ

ชมพูทวีปโลกธาตุ ท่ามกลางกระแสแห่งประวัติศาสตร์

ดินแดนแห่งนี้คือสถานที่ที่คนส่วนใหญ่กลายเป็นเซียน

อมตะ

มุ่งหน้าไปยังอาณาจักรโบราณเหยียนหวง คือการ

ตัดสินใจในท้ายสุดของเขา อย่างไรก็ตามท่ามกลาง

ความลึกลับพิศวงนี้ ถือเป็นเรื่องที่เขายากจะควบคุม

ความคิดให้ตรงดิ่งได้เช่นเคย

” เหตุใดผู้ที่มีตัวตนระดับจักรพรรดิโบราณเหยียนหวง

ถึงได้รู้จักข้าด้วย? นอกจากนี้ยังต้องการให้ข้าช่วย

สนับสนุนโอรสเล่อ ให้กลายเป็นจักรพรรดิด้วยเช่นนั้น

หรือ?”

เกี่ยวกับเรื่องนี้ ไม่ว่าจะพยายามครุ่นคิดเท่าไหร่ อู่ อวี้

ก็ยังไม่อาจหาข้อสรุปได้

หมิงซวง ยังคงรู้สึกสงสัยกังขายิ่ง “ ใช่ หากเขารู้ว่าเจ้า

มีมรดกเซียนอมตะ ด้วยความแข็งแกร่งของเขา หาก

ต้องการแย่งชิงมันไปจากเจ้า คงไม่จำเป็นต้องทำอะไร

ซับซ้อนขนาดนี้ แต่ถ้าไม่ทราบ ก็เป็นไปได้ว่าเจ้า

อาจจะไม่มีค่าใด ๆ ในใจของเขา ทว่ามันเกี่ยวข้องกับ

โอรสเล่อไปแล้ว จึงต้องใช้ราชโองการออกมาอย่าง

ช่วยไม่ได้ ท้ายสุดแล้วการที่โอรสเล่อรอดตายมาจาก

เส้นทางเซียนบรรพกาลได้ ถือเป็นเรื่องแปลก

ประหลาดยิ่ง ”

” ถ้าให้กล่าวแล้ว มีเรื่องลึกลับอยู่ 2 ประการ ประการ

แรกก็คือ แรงจูงใจจากราชโองการของจักรพรรดิ

โบราณเหยียนหวงที่ยังไม่ชัดเจนเท่าใดนัก และ

ประการที่สองก็คือ ยามนี้โอรสเล่ออันใดไปแล้ว? เหตุ

ใดถึงต้องให้ข้า อู่ อวี้ คอยช่วยเหลือสนับสนุนอยู่ข้าง

กาย หากข้าไป แล้วจะมีชีวิตรอดหรือไม่? ”

และบัดนี้ อู่ อวี้ ก็พบว่า เวลานี้มีคนอื่นคอยสนอก

สนใจในชะตากรรมที่เขาต้องประสบอยู่ไม่น้อย ภายใน

ดวงตาของเขาพลันเปี่ยมไปด้วยความไม่เข้าใจและ

สับสน

เป็นความรู้สึกที่แย่เอามากๆ

กล่าวได้ว่าการตัดสินใจในครั้งนี้ถือว่าอันตรายยิ่ง ทำ

ให้เมื่อคิดไปคิดมา อู่ อวี้ จึงกำลังสงสัยว่าตนมีโอกาส

ที่จะหลบหนีหรือไม่ ทว่าเขาก็ยอมล้มเลิกไป เนื่องจาก

จักรพรรดิโบราณเหยียนหวง เป็นผู้ที่มีอำนาจแห่งเทพ

เซียน เป็นไปไม่ได้ที่ อู่ อวี้ จะหนีรอดไปจากหูตาของ

เขาได้ บางทีจักรพรรดิโบราณอาจจะอยู่ข้างกายเขา

แล้วก็เป็นได้ ถ้าให้กล่าวถึงจักรพรรดิโบราณเหยียน

หวง และสังเกตจากความหวาดกลัวของชาวเป่ยหมิง

คาดว่าภายในชมพูทวีปโลกธาตุแห่งนี้ คงไม่มีผู้ใดที่

สามารถต่อกรกับเขาได้อีกแล้ว

ดังนั้นสำหรับเขาแล้ว ความลึกลับอันยิ่งใหญ่ทั้งสอง

เรื่องนี้เต็มไปด้วยความคลุมเครือไม่ชัดเจนเอาเสียเลย

นอกจากจะไปอาณาจักรโบราณเหยียนหวงกับชวีอิ๋น

แล้ว เขายังจำเป็นต้องใช้ประสบการณ์ส่วนตัว บดขยี้

ทำลายโคลนที่อยู่เบื้องหน้าให้สิ้น มิฉะนั้นไม่มีวันที่จะ

แก้ปัญหาได้อย่างแน่นอน ซ้ำร้ายในระหว่างทางยังมี

แนวโน้มที่จะถูกกำจัด ราวกับคนไร้ค่าเช่นดั่งอื่น ๆ

อย่างไรก็ตามถ้าสามารถกลายเป็นเซียนอมตะได้ คง

เป็นเรื่องน่าตื่นเต้นอัศจรรย์อย่างยิ่ง

หากไร้ซึ่งการท้าทายก็คงจะไม่สนุกรื่นรมย์

” อันที่จริงดูเหมือนว่าน่าสนใจไม่น้อยทีเดียว ” ถูกต้อง

แล้วเขาฝึกฝนทุ่มเททุกอย่างก็เพื่อเส้นทางนี้ จิตใจของ

เขาเปี่ยมล้นไปด้วยความคลั่งไคล้และแรงปรารถนา ซึ่ง

ยามนี้อาณาจักรโบราณเหยียนหวงได้เปิดประตูให้เขา

แล้ว ถ้าเขาไม่ไขว่คว้าก็คงจะหมดโอกาสที่จะต่อสู้ผจญ

ภัย ส่วนเรื่องจะเป็นหรือตายเอาไว้ข้างหลัง เพราะมีสิ่ง

ที่สำคัญยิ่งกว่าเป็นหรือตายสำหรับ อู่ อวี้ ก็คือวิถีเต๋า

——————————–

(´▽｀).。ｏ♡เพลิน

 

 

 

 

 

 

 

กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ