กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 886: พิพากษา

ท่ามกลางเสียงตะโกนโห่ร้องสรรเสริญ เวลานี้ชาวเห

ยียนหวง พากันชะเง้อศีรษะมองไปยังใจกลางพิภพอเวจี

อย่างจดจ่อ เฝ้าดูการต่อสู้ของจักรพรรดิโบราณเหยียน

หวง กับ เทพมารบรรพกาล!

อู่ อวี้ ยากจะต้านทานแรงกดดันของจักรพรรดิโบราณ

เหยียนหวงที่แผ่ออกมา เขาใช้เนตรเพลิงจ้องมองการ

ต่อสู้นี้อย่างไม่วางตา แต่สิ่งที่ทำให้เขารู้สึกหดหู่ก็คือ

แม้ว่าเขาจะใช้เนตรเพลิงก็ยังยากที่จะเจาะทะลุหมอกสี

ทอง ซึ่งแผ่ปกคลุมอาบไล้อยู่โดยรอบจักรพรรดิโบราณ

เหยียนหวง ภายใต้อำนาจแห่งทวยเทพ สิ่งเดียวที่

สามารถมองเห็นได้คือดวงเนตรที่ดูเสมือนดั่งดวงตะวัน

และจันทรา

“ชริ๊งงงง” ปราณกระบี่ของจักรพรรดิเหยียนหวงถูกตวัด

กวาดผ่านไปโดยรอบ ระเบิดขึ้นอย่างฉับพลัน สงคราม

ระหว่างทวยเทพได้อุบัติขึ้นแล้ว!

อู่ อวี้ เค้นพลังแห่งเนตรทั้งหมดเพื่อรับชม

ขณะนั้นเองเขาก็ได้เห็นภาพฉากอันน่าทึ่ง นั่นก็คือร่าง

ของ จักรพรรดิโบราณเหยียนหวง ฉับพลันจากขนาด

ร่างคนธรรมดาสามัญก็ขยายใหญ่ขึ้น ซึ่งมีความสามารถ

คล้ายคลึงกับเทียมฟ้าจรดดินของ อู่ อวี้ ทว่ามีขนาด

ใหญ่โตกว่าเทียมฟ้าจรดดินของเขามากนัก!

เดิมทีขนาดตัวของเขาเล็กเท่า ‘มด’ เมื่ออยู่ต่อหน้าของ ‘

เทพมารบรรพกาล ‘

ระหว่างการขยายตัว หมอกสีทองก็กำลังแผ่ขยายปก

คลุม จนเต็มไปทั่วทั้งท้องเวหา เวลานี้จักรพรรดิโบราณ

เหยียนหวงมีขนาดใหญ่โต อย่างน้อยครึ่งหนึ่งของเทพ

มารบรรพกาล

แม้ว่าจะไม่เทียบเท่ากับเทพมารบรรพกาล ทว่าในความ

คิดเห็นของ อู่ อวี้ และคนอื่น ๆ ทั้งสองดูราวกับยักษ์

แห่งสวรรค์! ที่สามารถเหยียบย่ำเมืองใหญ่ จนล่มสลาย

ได้ในพริบตา!

สูงใหญ่เสมือนดั่งยอดเขาชิงเทียนอันไร้สิ้นสุด

อย่างไรก็ตามถึงแม้ว่าร่างกายของเขาจะเปลี่ยนไป ทว่า

จักรพรรดิโบราณเหยียนหวงก็ยังถูกปกคลุมไปด้วย

หมอกสีทอง อู่ อวี้ ยังคงใช้เนตรเพลิงจ้องมองอย่างไม่

วางตา ซึ่งจักรพรรดิโบราณเหยียนหวงยังคงเป็นปริศนา

อย่างน้อยอภินิหารที่จักรพรรดิโบราณเหยียนหวง แสดง

ให้ อู่ อวี้ กับคนอื่น ๆ เห็นในยามนี้ ก็มีคุณสมบัติมาก

พอที่จะสังหาร ‘เทพมารบรรพกาล’ ได้!

การขยายร่างเปลี่ยนแปลงเช่นนี้ ทำให้ผู้คนชาวกุ่ยเห

ยียนรู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมาก! อันที่จริงพวกมันได้

ยินข่าวลือเกี่ยวกับจักรพรรดิโบราณเหยียนหวงมาบ้าง

แล้ว ทั้งข่าวลือดังกล่าวยังมาจากชาวเหยียนหวงแห่ง

กองทัพทั้ง 8

หลังจากพวกเขาระเบิดการต่อสู้ ในช่วงแรกที่จักรพรรดิ

โบราณเหยียนหวงขยายร่างกายใหญ่โต ชั่วอึดใจต่อมา

เทพมารบรรพกาล ก็โจมตีลงมาจากท้องเวหา จนทั่วทั้ง

โลกาสั่นสะเทือนเลือนลั่น!

” มารร้าย จงดับสูญ!”

ระหว่างนั้นก็ระเบิดเสียงดังก้องกังวานไปทั่วทั้งสวรรค์

ปฐพี!

สามารถแลเห็นได้ว่ายามนี้ จักรพรรดิโบราณเหยียนหวง

ประกบฝ่ามือเข้าด้วยกัน หนึ่งหันขึ้นด้านบนส่วนอีกหนึ่ง

หันลงด้านล่าง จากนั้นก็ค่อย ๆ ดึงมือออกห่างจากกัน

ทันใดนั้นกระบี่ทองคำเล่มหนึ่งก็ทะยานออกมาจากฝ่า

มือของเขา ร่วงหล่นลงมาจากท้องนภา เสมือนดั่ง

สวรรค์!

บนใบกระบี่ทองคำ ปรากฏอักขระจำนวนนับไม่ถ้วน

สาดประกายแสงเจิดจ้า อักขระเหล่านี้เปลี่ยนแปลงอยู่

ตลอดเวลา ส่งผลให้อำนาจและความเร็วของกระบี่

ทองคำนี้ พุ่งทะยานสูงขึ้นอย่างไม่เคยปรากฏที่ไหนมา

ก่อน ภายใต้กระบี่ ล้วนแตกสลายไม่มีเหลือ ชาวเหยียน

หวงจำนวนนับไม่ถ้วนพากันหลบหนีแตกกระเจิง

เนื่องจากอาจตกตายอยู่ภายใต้ปราณกระบี่นี้ได้!

แม้ว่า อู่ อวี้ จะหลบซ่อนตัวอยู่ไกล ๆ แต่เขาก็ยังรู้สึกว่า

ความตายใกล้ตัวอย่างยิ่ง!

เขามีลางสังหรณ์ว่าจักรพรรดิโบราณเหยียนหวง น่า

สะพรึงกลัวอย่างยิ่ง

ในความเป็นจริงระดับความเร็วในการต่อสู้ของพวกเขา

นั้นเร็วกว่าของ อู่ อวี้ มากนัก!

ทุกผู้คนประจักษ์เต็มสองตา ท้องฟ้าสั่นสะเทือนเพราะ

ร่างใหญ่ยักษ์ของเทพมารบรรพกาล ชนปะทะเท่ากับ

ดาบทองคำที่พุ่งลงมาจากท้องเวหา ปราณกระบี่กรีด

ร้อง แสงสีทองเปล่งประกายเจิดจ้า เหนือใบกระบี่

ทองคำ เปลงเพลิงลุกโหมกระหน่ำสาดประกายเจิดจ้า

ออกมาอย่างไร้สิ้นสุด!

ปังงงงง!

ผู้คนมองเห็นภาพนี้ด้วยตาตนเอง ส่วน อู่ อวี้ มองภาพ

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมดด้วยเนตรเพลิง ปราณกระบี่

แทงทะลุร่างเทพมารบรรพกาลทันที ทั่วทั้งร่างสีดำทมิฬ

ถูกแสงสีทองจากการปราณกระบี่กลืนกินจนสิ้นสูญ

ทันใดนั้น อู่ อวี้ ก็ได้ยินเสียงกรีดร้องของชาวกุ่ยเหยียน

มากมายนับไม่ถ้วน …

นี่ทำให้เขาตกตะลึงอย่างยิ่ง!

จิตใจของเขาว่างเปล่า เมื่อประจักษ์แก่สายตาของ

ตัวเอง ว่าปราณกระบี่พุ่งทะลวงแทงผ่านร่างมารบรรพ

กาล ถูกแบ่งออกเป็นหลายร้อยส่วน ร่วงตกลงบนลาวา

หนืดเกิดเป็นคลื่นสาดกระเซ็นกระจายโดยรอบ!

แต่ละชิ้นของมัน มีชาวกุ่ยเหยียนจำนวนมากอัดแน่นอยู่

ภายใน บางส่วนกลายเป็นซากศพ บางส่วนบาดเจ็บ

สาหัส แขนขาหัก บางคนรุนแรงถึงกระทั่งทิ้งส่วนของ

อวัยวะบางชิ้นฉีกขาด! พวกมันติดมากับชิ้นส่วนแต่ละ

ชิ้นของปีศาจยักษ์ ร่วงตกลงมาในลาวารวดเดียว หาก

ผู้ใดยังไม่ตกตายก็พยายามดิ้นรนเอาชีวิตรอด ก่อน

ชิ้นส่วนแต่ละชิ้นจะจมลงไปในพิภพอเวจี!

ระหว่างนั้นเอง ก็บังเกิดเสียงกรีดร้องขึ้นด้วยความตื่น

ตระหนก!

ชาวกุ่ยเหยียนจำนวนนับไม่ถ้วนพากันเปล่งเสียงกรีดร้อง

ออกมาอย่างน่าเวทนา ภายในโลกหล้านี้คงจะไม่มีผู้ใด

เศร้าโศกถึงเพียงนี้อีกแล้ว พวกมันต่างร่ำไห้ความสิ้น

หวังเวทนาราวกับหัวใจจะสะบั้นขาด …

แม้กระทั่งถ้ำปีศาจพญายม ยังถูกแบ่งออกเป็นสี่ส่วน

สามารถแลเห็นได้ว่าโครงสร้างอาคารบ้านเรือนทั้งหมด

ภายใน ต่างถูกบดขยี้ทำลายจนสิ้น ถึงแม้ชิ้นส่วนเหล่านี้

จะร่วงหล่นลงสู่พิภพอเวจี แต่การสร้างขึ้นมาใหม่คงเป็น

เรื่องยากเย็นแสนเข็ญยิ่ง

หนึ่งกระบี่จากจักรพรรดิโบราณเหยียนหวง พิชิตชัย

เหนือเทพมารบรรพกาล!

นี่คือพลังอำนาจแห่งทวยเทพ!

ชิ้นส่วนของเทพมารบรรพกาล ร่วงหล่นลงสู่พิภพอเวจี

ไปพร้อมกับชาวกุ่ยเหยียนจำนวนนับไม่ถ้วน จนเพลิง

ลาวาสาดกระเซ็นไปทั่วทั้งท้องนภา!

บัดนี้ชาวกุ่ยเหยียนกระทำได้เพียงรำให้ด้วยความ

หวาดกลัวเท่านั้น!

เมื่อเทียบกับช่วงเวลาแห่งอิสรภาพแล้ว การร่วงหล่นลง

สู่พิภพอเวจีในชั่วพริบตา ได้บดขยี้ทำลายความหวังของ

พวกมันจนสิ้น ทั้งยังเห็นได้ว่า ผู้คนมากมายที่อยู่

โดยรอบ ต่างถูกสังหารจนตกตายด้วยปราณกระบี่นี้ …

เวลานี้ชาวกุ่ยเหยียนทั้งหมด ต่างแสดงท่าทางโง่งม สี

หน้าซีดเผือดราวกับคนเสียสติ แม้กระทั่งความเจ็บปวด

ยังไม่อาจสัมผัสถึง ปล่อยร่างกายร่วงหล่นลงสู่พิภพอเวจี

อย่างสิ้นหวัง ทว่าเมื่อสัมผัสได้ถึงความร้อนจากเพลิง

ลาวาอันแสนคุ้นเคยอีกครั้ง เกรงว่าพวกมันคงจะได้สติ

กลับคืนมา…

อย่างไรก็ตามภาพฉากที่ปรากฏขึ้นนี้ บางทีชาวเหยียน

หวงอาจมิได้รู้สึกประหลาดใจแม้แต่น้อย เนื่องจากพวก

มันมีความเชื่อมั่นในจักรพรรดิโบราณเหยียนหวงบุคคล

ในตำนานอย่างเต็มเปี่ยม!

พวกมันไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่า จักรพรรดิโบราณเห

ยียนหวงจะลงมือเพียงครั้ง แล้วสามารถบดขยี้เทพมาร

บรรพกาลได้ในชั่วพริบตาเช่นนี้ เสียงโห่ร้องคำรามด้วย

ความฮึกเหิมของชาวเหยียนหวงจำนวนนับล้าน ตัดกับ

เสียงกรีดร้องอันแสนเวทนาของชาวกุ่ยเหยียน นับว่า

แตกต่างกันเป็นอย่างยิ่ง!

ในเวลานี้มีเพียง อู่ อวี้ ที่จับจ้องมองดูเทพมารบรรพกาล

ร่วงหล่นลงสู่เบื้องล่างอย่างสมบูรณ์ด้วยความตกตะลึง

เขาจับจ้องไปยังเศษชิ้นส่วนที่จมลึกลงไปในพิภพอเวจี

จากนั้นก็หันไปมองจักรพรรดิโบราณเหรียญเหยียนหวง

อย่างเหม่อลอย กระบี่จักรพรรดิที่ไขว้ผ่านไปทั่วทั้ง

สวรรค์ปฐพี แผ่อำนาจบารมีประดุจดั่งเทพเซียน สยบ

กดดันจนผู้คนมิอาจหายใจหายคอได้ทั่วท้อง

แม้ยามนี้จะเต็มไปด้วยเสียงโห่ร้องฮึกเหิม รวมถึงเสียง

ร่ำไห้อย่างน่าเวทนา อู่ อวี้ ก็รู้สึกเหมือนกับว่าทั่วทั้งโลก

หล้าสงัดเงียบราวกับความตาย สายตาของเขายังตรึงอยู่

บนร่างจักรพรรดิโบราณเหยียนหวง โดยไม่เบี่ยงเบนไป

แม้แต่น้อย!

อย่างไรก็ตามดูเหมือนว่าทุกอย่างจะยังไม่สิ้นสุด

” บิดา… มารดา… ” อู่ อวี้ ได้ยินเสียงร่ำไห้ของเย่ซีซีมา

จากเบื้องหลัง ด้วยเหตุนี้เขาจึงได้สติกลับคืนมาอีกครั้ง

อย่างไรก็ตามสิ่งที่เกิดขึ้นในเวลาต่อมา ทำให้เขาตก

ตะลึงอยู่ไม่น้อย หลังจากเศษซากของเทพมารบรรพกาล

จมลึกลงไปในพิภพอเวจี จักรพรรดิโบราณเหยียนหวงก็

กวักมือเล็กน้อย ทันใดนั้นท่ามกลางเศษซาก ก็ปรากฏ

ร่างของชายชรากว่ายี่สิบคนลอยทะยานออกมา เขาใช้

เนตรเพลิงตรวจสอบ และทราบว่าผู้คนเหล่านี้เป็นชาว

เหยียนหวงที่แข็งแกร่งที่สุด โดยมีเจ้าประมุขถ้ำโลหิต

อเวจีนำมา!

นอกจากนี้ยังมีสตรีนางหนึ่งอยู่ถัดออกไป เห็นได้ชัดว่า

นางคือมารดาของเย่ซีซี พวกมันเหล่านี้ล้วนแสดงสีหน้า

เจ็บปวดทรมานเช่นเดียวกับชาวกุ่ยเหยียนคนอื่น ๆ ที่ยัง

ไม่หลุดจากความตกตะลึง แน่นอนพวกมันไม่ได้ทะยาน

ออกมาด้วยตนเอง แต่ถูกควบคุมโดยจักรพรรดิโบราณ

เหยียนหวง ยามนี้ชาวกุ่ยเหยียนทั้งหมดล้วนร่วงหล่นลง

ไปในพิภพอเวจี มีเพียง 20 คนนี้เท่านั้น ที่ถูกควบคุมมา

อยู่เบื้องหน้าจักรพรรดิโบราณเหยียนหวง!

ชาวกุ่ยเหยียนส่วนใหญ่ที่ร่วงหล่นลงไปในพิภพอเวจี ไม่

ตายก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส ถึงแม้ว่าในเวลานี้ค่ายกลจะ

หายไปแล้ว ทว่าเมื่อนึกถึงความน่าสะพรึงกลัวของ

จักรพรรดิโบราณเหยียนหวง แม้จะออกไปได้แต่ก็ไม่มี

ผู้ใดกล้ากระทำ

“หนี รีบหนีไปเดี๋ยวนี้!”

“ไปกันเถอะ เราแพ้แล้ว… ”

พวกมันทุกคนล้วนตื่นตระหนกสิ้นหวัง รีบมุ่งหน้าหลบลี้

หนีตายเข้าไปในพิภพอเวจีราวกับซากศพเดนตาย ถึงแม้

จะอยู่กันเยอะ แต่ก็ไม่มีผู้ใดหาญกล้าออกมาจากพิภพ

อเวจี

ก่อนหน้านี้พวกมันยังเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจถึงขีดสุด

ทว่าความหวังทุกอย่างก็ถูกบดขยี้ทำลายจนสิ้นด้วย

กระบี่เดียว!

ในเวลานี้ดวงเนตรทั้งสองข้างของจักรพรรดิโบราณเห

ยียนหวง ดูเสมือนดั่งดวงตะวันและจันทรา จับจ้องไปยัง

เหล่าเจ้าประมุขของชาวกุ่ยเหยียน ชายชราเหล่านี้ล้วน

แสดงท่าทางลุกลี้ลุกลน กราบกรานอ้อนวอนขอความ

เมตตาด้วยความหวาดกลัว

” กราบทูลองค์จักรพรรดิโบราณ โปรดไว้ชีวิตเราด้วย

เหตุการณ์ในครานี้นับเป็นความเข้าใจผิดครั้งใหญ่! ”

” ผู้ที่ปลุกเทพมารบรรพกาลขึ้นมา หาใช่พวกเราไม่ แต่

เป็นเจ้าประมุขแห่งถ้ำปีศาจพญายม ลงมือกระทำด้วย

ตนเอง!”

” จักรพรรดิโบราณโปรดให้อภัยพวกเราด้วย ข้าไม่อาจ

หาญกล้ากระทำเช่นนี้อีกแล้ว เราจะหลบซ่อนตัวอยู่

ภายในพิภพอเวจี ไม่กระทำอีก… ”

เจ้าประมุขเหล่านี้ ยอมศิโรราบอย่างสิ้นเชิง

“ อย่าไป ” อู่ อวี้ เอื้อมออกไปคว้าตัวเย่ซีซีไว้ บัดนี้นาง

เสียสติบ้าคลั่ง อยากกระโจนออกไปช่วยบิดามารดาของ

ตนแทบใจจะขาด แน่นอนว่านางคิดเช่นเดียวกับ อู่ อวี้

ไม่คาดคิดว่ากองทัพของชาวกุ่ยเหยียนจะพ่ายแพ้อย่าง

ราบคาบเช่นนี้ นางเติบโตขึ้นมาท่ามกลางการเอาใจใส่

ดูแลด้วยความรักเอ็นดู ดังนั้นจึงไม่เคยพบเห็น

เหตุการณ์เช่นนี้มาก่อน เมื่อเห็นว่าบิดามารดาของ

ตนเองถูกจับกุมตัว นางจึงตื่นตระหนกถึงขีดสุด

” เจ้าไม่สามารถเปลี่ยนแปลงสิ่งใดได้! รักษาชีวิตของ

ตนเองไว้ก่อน!”

อู่ อวี้ หยุดนางไว้ เนื่องจากเข้าใจเจตนารมณ์ของ

จักรพรรดิโบราณเหยียนหวงดี เขาต้องการสังหารคน

เชือดไก่ให้ลิงดู บัดนี้แผนการอันบ้าคลั่งของเจ้าประมุข

แห่งถ้ำปีศาจพญายม ถูกบดขยี้ทำลายพ่ายแพ้อย่างราบ

คาบ หากคนเหล่านี้จะรอดชีวิตไปได้ ก็นับเป็น

ปาฏิหาริย์แล้ว อู่ อวี้ ไม่อาจช่วยชีวิตพวกมันได้ สิ่งเดียว

ที่พอกระทำได้ในเวลานี้ คือรักษาชีวิตของเย่ซีซีไว้

” พี่อวี้ โปรดช่วยชีวิตพวกเขาด้วย … ฮือ ฮือ… ” เย่ซีซี

มิได้ต่อสู้ดิ้นรนขัดขืนอย่างไร้ประโยชน์ นางอิงกายอยู่ใน

อ้อมแขนของ อู่ อวี้ พร้อมกับร่ำไห้ออกมาจนแทบขาด

ใจ มิกล้าแม้แต่จะแหงนหน้าขึ้นมอง ร่างกายสั่นสะท้าน

อย่างรุนแรง บางทีนี่อาจเป็นช่วงเวลาที่น่าสะพรึงกลัว

มากที่สุดในชีวิตของนาง แต่นางก็ยังคงหันกลับไปมอง…

” ข้าให้โอกาสชาวกุ่ยเหยียน แต่พวกเจ้ากลับไม่รักษามัน

ไว้ ชีวิตของเจ้าประมุขกว่ายี่สิบคนในเวลานี้ นับเป็น

บทลงโทษของชาวกุ่ยเหยียน เพื่อให้ชาวกุ่ยเหยียน

ทั้งหมดในพิภพอเวจี ไม่หลงลืมตนเองว่าเป็นนักโทษไป

ตราบชั่วนิรันดร์ มิฉะนั้นจุดจบของพวกเจ้า ก็มีเพียง

ความตายเท่านั้น ”

เสียงอันลึกล้ำของ จักรพรรดิโบราณเหยียนหวง ดังก้อง

กังวานไปทั่วทั้งสวรรค์และปฐพี

ตูมตูมตูม!

เพียงชั่วพริบตา ท่ามกลางความตื่นตระหนกหวาดกลัว

อย่างไร้เปรียบ เลือดเนื้อและโลหิตของคนทั้ง 20 พากัน

ระเบิดแตกกระจายร่วงหล่นลงสู่พิภพอเวจี แน่นอน

ชาวกุ่ยเหยียนทั้งหมดที่หลบหนีลงไปเบื้องล่างต่างได้ยิน

มันอย่างชัดเจน

” เจ้าประมุขทั้งหมด ตายไปแล้ว…..”

ชาวกุ่ยเหยียนรู้สึกราวกับว่า ถูกบดขยี้ทำลายจิต

วิญญาณ…

——————————–

(´▽｀).。ｏเพลิน

กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ