กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 915 : ปีศาจหยินหยางพิโรธ!!
อู่ อวี้ ไม่ได้จัดการกับลูกสมุนปีศาจเหล่านั้น
ไม่เช่นนั้นเขาจะไม่ปล่อยให้มันหนีรอดออกไปแม้แต่
ตัวเดียว
ในช่วงเวลาสั้นๆ เหล่าสมุนปีศาจพากันกรีดร้องด้วย
ความหวาดกลัวแล้วหนีไปหลบซ่อนตัวอยู่ทุกหน
แห่งในส่วนลึกของมหาสมุทร
ในที่สุดเรือรบของ ‘หอการค้าชิงหยวน’ ที่ด้านหน้า
ของ อู่ อวี้ ก็ทรงตัวได้ หลังจากที่ศัตรูหนีไป
หมดแล้ว วงเวทป้องกันที่เกือบจะพังทลายก็ได้
สลายหายไป บนดาดฟ้าของเรือรบปรากฏชาว
เหยียนหวงกลุ่มหนึ่งยืนอยู่ ยามนี้พวกเขามองไปที่
อู่ อวี้ สลับกับมองไปรอบๆ หลังจากที่ตระหนักได้ว่า
อู่ อวี้ เป็นผู้ที่สังหารปีศาจรอบๆ พวกมันก็กระโดด
โลดเต้นแสดงความปีติยินดีออกมา
“ขอบคุณ ขอบคุณท่านผู้มีพระคุณที่ช่วยเหลือ!”
ยามนี้มีชายชราผู้หนึ่งลงไปคุกเข่าลงกับพื้นพร้อมกับ
เอ่ยขอบคุณ อู่ อวี้
หากว่า อู่ อวี้ ไม่มา พวกมันคงต้องตกตายท่ามกลาง
เงื้อมมือของเหล่าปีศาจ ตกอยู่ในสภาพที่น่าสังเวช
เป็นแน่
ดังนั้นยามนี้มันจึงแสดงความขอบคุณออกมาจากใจ
จริง
“ราชอารักษ์เล่อ! นั่นคือราชอารักษ์เล่อ!” เวลานี้มี
ชายหนุ่มคนหนึ่งในกลุ่มคนที่รู้จัก อู่ อวี้ ท่าทางของ
เด็กหนุ่มผู้นั้นดูตื่นเต้นจนเกือบจะร่ำไห้ออกมา
“ราชอารักษ์เล่อ ข้าเคยเห็นท่านเพียงแค่ในตอนพิธี
แต่งตั้งบรรดาศักดิ์ในนครเทวะ ในเวลานั้นข้าก็อยู่ที่
นั่นด้วยเช่นกัน” เด็กหนุ่มผู้นั้นกล่าวออกมาอย่าง
ตื่นเต้น
เมื่อได้ยินว่าคนที่มาช่วยพวกมันเป็นราชอารักษ์เล่อ
ผู้มีชื่อเสียงโด่งดัง คนอื่นๆ ยิ่งกลายเป็นตื่นเต้นมาก
กว่าเดิม และรีบเอ่ยขอบคุณอีกครั้งที่ราชอารักษ์เล่อ
หยิบยื่นไมตรีเข้าช่วยเหลือ
“ราชอารักษ์เล่อ ข้ามีนามว่า ‘ชิงเย่’” เด็กหนุ่มคน
นั้นเอ่ยแนะนำตัวเองขึ้น คาดว่าเขาน่าจะเป็นนาย
น้อยของ ‘หอการค้าชิงหยวน’
“เร็วเข้า รีบนำเม็ดยาค้นหาเต๋าออกมา” ชิงเย่ เอ่ย
เร่งชายชราที่อยู่ด้านข้าง
อู่ อวี้ โบกมือเป็นการปฏิเสธพลันเอ่ยขึ้นว่า “ไม่
จำเป็น ข้าเพียงลงมือเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น”
แม้แต่เม็ดยาค้นหาเต๋าทั้ง 30 เม็ดเขาก็ยังไม่เหลียว
แล ที่เขาเข้าช่วยคนไม่ได้เพื่อต้องการเม็ดยาทั้ง 30
เม็ดนี้
เมื่อกล่าวจบ เขาก็ได้เอ่ยต่อ “ข้าได้ช่วยจัดการ
ปัญหาให้กับพวกเจ้าแล้ว จากนี้ข้าคงไม่อาจปกป้อง
พวกเจ้าได้อีก จะเดินทางต่อหรือว่ากลับไปที่เหยียน
หวงเพื่อเพิ่มกำลังคนก็สุดแล้วแต่ ข้ายังมีธุระต้องไป
ทำ ขอตัวลา”
เมื่อ ชิงเย่ ได้ยิน เขารีบกล่าวขึ้นว่า “ราชอารักษ์เล่อ
ครั้งนี้พวกเราถูก ‘อสรพิษหยินหยาง’ ซุ่มโจมตี จึง
พบเจอกับมรสุมในครั้งนี้ แน่นอนว่าไม่สามารถมุ่ง
หน้าต่อไปได้ พวกเราจึงต้องกลับไปตั้งหลักก่อน
ราชอารักษ์เล่อโปรดวางใจ กองกำลังสนับสนุนของ
หอการค้าชิงหยวนกำลังเดินทางมาแล้ว อีกไม่นาน
คาดว่าจะมาถึง ครั้งนี้เป็นพวกเราที่ประมาทเลินเล่อ
ไม่คาดคิดว่า ‘ปีศาจหยินหยาง’ จะปรากฏตัวขึ้น
ที่นี่”
ปรากฏว่าชื่อที่แท้จริงของ ‘อสรพิษมหาสมุทร 2
เศียร’ ก็คือ ‘อสรพิษหยินหยาง’
เมื่อได้ยินแล้วดูเหมือนว่ามันจะเป็นปีศาจที่แปลก
ประหลาดและมีพรสวรรค์สูงล้ำยิ่ง
“ใช่แล้ว!” พลันนั้นความหวาดกลัวได้ปรากฏขึ้นใน
แววตาของ ชิงเย่ เขาจึงรีบกล่าวขึ้นมาว่า “ท่านราช
อารักษ์ ปีศาจหยินหยางที่เมื่อครู่เหล่าปีศาจได้เอ่ย
ถึง เป็นปีศาจที่อยู่ในขั้นค้นหาเต๋าระดับที่ 3 น่านน้ำ
ระหว่างเหยียนหวง กับ ทวีปปีศาจทายาททักษิณ
คือถิ่นของมัน มันเชี่ยวชาญในการปล้นชิงและ
สังหารเรือขนส่งสินค้า! ใต้อาณัติของมันมีปีศาจที่อยู่
ในขั้นค้นหาเต๋าอยู่ถึงหลายสิบตน มันเป็นเจ้า
ประมุขในแถบน่านน้ำที่ติดกับเหยียนหวง กระทั่ง
‘กองทัพเพลิงทักษิณ’ ยังไม่อาจจะทำอะไรมันได้
ท่านได้สังหารบุตรเพียงคนเดียวของมัน! โปรดราช
อารักษ์ระวังตัวด้วย ข้าว่าท่านน่าจะรีบกลับไปที่
เหยียนหวงเพื่อตั้งหลักเสียจะดีกว่า!”
“ใช่แล้ว! ท่านราชอารักษ์เล่อ การที่ อสรพิษหยินห
ยาง จากไปเช่นนี้ มันย่อมไม่ใช่เรื่องเล็กๆ พวกข้า
เพิ่งจะหนีรอดพ้นจากความตายมาได้ จึงดีใจจนลืม
เรื่องนี้ไปเสียสนิท ท่านราชอารักษ์ กลับไปพร้อมกับ
พวกข้าเถิด!” ชายชราที่อยู่ด้านของ ชิงเย่ เอ่ยขึ้น
ยามนี้ข่าวการตายของอสรพิษหยินหยาง คงได้ไปถึง
หูของ ‘ปีศาจหยินหยาง’ แล้ว
อู่ อวี้ ไม่คาดคิดว่าการลงมือของตนจะทำให้พบเจอ
กับปัญหาใหญ่โตเข้า เห็นได้ชัดว่าปีศาจหยินหยาง
ต้องมาแก้แค้นเขาอย่างแน่นอน
แน่นอนว่าขั้นค้นหาเต๋าระดับที่ 3 เป็นยอดฝีมือที่
ต้านทานได้ยาก อย่างน้อยเมื่อผนวกรวมพลังรบของ
อู่ อวี้ ทั้งหมดแล้ว ก็คาดว่ายังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมัน
ยิ่งกว่านั้นอีกฝ่ายยังมีปีศาจที่แข็งแกร่งใต้อาณัติอยู่
อีกหลายสิบตัว!
น่านน้ำบริเวณนี้คือถิ่นของปีศาจอสรพิษหยินหยาง!
หลังจากที่ อู่ อวี้ ไตร่ตรองสักพัก เขาก็ตัดสินใจแล้ว
กล่าวขึ้นว่า “พวกเจ้ากลับไปเถอะ บนเรือรบของข้า
ยังมียอดฝีมืออยู่อีกไม่น้อย ปีศาจหยินหยางอะไรนั่น
ก็ให้มันเข้ามา หากว่าพวกมันไล่ล่าติดตามมา เดี๋ยว
ข้าจะดึงดูดความสนใจพวกมันให้ พวกเจ้ารีบไป
เถอะ”
“แต่ว่า ท่านราชอารักษ์…..” ชิงเย่ ยังคงรู้สึก
หวาดกลัว สุดท้ายแล้วปีศาจหยินหยางไม่ได้เป็น
สัตว์กินพืช จึงทำให้เขารู้สึกเป็นห่วง อู่ อวี้
“รีบไป” อู่ อวี้ คิดอย่างเงียบๆ หากว่าปีศาจหยินห
ยางอยู่ใกล้ๆ แม้พวกเขาคิดจะหนีไปคงไม่ทันการอยู่
ดี และ อู่ อวี้ ไม่อาจจะพากลุ่มคนที่เหลือรอดซึ่งเต็ม
ไปด้วยคนแก่และคนเจ็บไปที่ทวีปปีศาจทายาท
ทักษิณด้วยได้ อย่างมากก็ทำได้เพียงแค่ดึงดูดความ
สนใจของปีศาจที่จะไล่ล่าติดตามมา
“ตกลง……” ชิงเย่ พยักหน้า สุดท้ายแล้วนี่เป็นคำสั่ง
ของ อู่ อวี้ ชายชราที่อยู่ด้านข้างแม้ว่าจะยังรู้สึกเป็น
กังวล แต่ก็ตัดสินใจทำตามแต่โดยดี หลังจากที่เอ่ย
ขอบคุณ อู่ อวี้ อีกครั้ง พวกเขาจึงรีบกลับขึ้นไปบน
เรือรบแล้วมุ่งหน้ากลับไปเหยียนหวงอย่างรวดเร็ว
“ท่านราชอารักษ์ โปรดรักษาตัวด้วย!”
ในขณะที่หนีไป ใบหน้าของ ชิงเย่ ยังคงเต็มไปด้วย
ความกังวล
“การทำความดีมักดึงดูดปัญหาหนักใจเข้ามาเสมอ
จริงๆ” ร่างหลักของ อู่ อวี้ ยังคงอยู่ภายใน ‘นาวา
ซ่อนเซียน’ หนานซาน หวางเยว่ ที่อยู่ด้านข้างไม่ได้
เอ่ยอะไรออกมา
“ข้าทำตามใจเช่นนี้ เจ้ามีความเห็นเช่นไร?” อู่ อวี้
หันไปมองเขา
“ข้าไม่มีความเห็นอะไร ฮ่าฮ่า ที่เจ้ากล่าวมามันก็ถูก
มิเช่นนั้นเจ้าจะแซงหน้าข้าได้เช่นไร? เต๋าของเจ้า
เป็นเต๋าแห่งความดี”
ดูเหมือนว่า หนานซาน หวางเยว่ จะกล่าวออกมา
พร้อมกับทำหน้าทะเล้น แต่นี่ก็เป็นความคิดของมัน
จริงๆ แม้ว่าเต๋าของมันกับ อู่ อวี้ จะไม่เหมือนกัน
แต่มันก็รู้สึกยอมรับ อู่ อวี้จากใจจริง
ในพริบตานี้ทางฝั่งตะวันออกเกิดเป็นคลื่นพิโรธโหม
ซัดสาดสูงจนบดบังท้องนภา เหมือนว่ามีปีศาจยักษ์
ได้ตื่นขึ้นจากจำศีลภายใต้ทะเลลึก น้ำทะเล
กลายเป็นพลุกพล่านในพริบตา พร้อมกับมีเสียงดัง
สนั่นหวั่นไหวดังออกมาจากจุดนั้น!
“เดรัจฉานตัวไหนบังอาจสังหารบุตรของข้า! ไม่ว่า
มุดหัวหลบอยู่ที่ใด ข้าผู้นี้จะนำชีวิตของเจ้ามาเซ่น
ไหว้ให้บุตรแห่งข้า! พวกเจ้าจงติดตามข้าไปล่ามัน!”
มิผิด มันเป็นเสียงของปีศาจหยินหยาง
เมื่อมันได้ยินข่าวว่าลูกชายมันถูกสังหาร ความบ้า
คลั่งจึงปะทุในทันใด
ใต้อาณัติของมันมีปีศาจอยู่หลายแสนตน ซึ่งส่วน
ใหญ่แล้วเป็นยอดฝีมือแห่งเผ่าปีศาจ ชื่อเสียงขจร
ไกลไปทั่วน่านน้ำ แม้แต่กุ้งหอยปูปลาทั่วๆ ไปที่อยู่
ในมหาสมุทร ยังเป็นหูเป็นตาให้กับมัน กระทั่ง
ปะการังที่สำเร็จกลายเป็นปีศาจยามนี้ก็กำลังจัดตั้ง
กองกำลังเพื่อไปไล่ล่าตามจับ อู่ อวี้
อู่ อวี้ ไม่ได้เป็นห่วงในด้านความเร็ว ทว่าในยามนี้
เขามีคนติดตามมาอีก 2 คน จึงจำเป็นจะต้อง
ระมัดระวังตัวให้มากกว่านี้ แต่ก่อนอื่นต้องให้พวก
ชิงเย่ ออกไปจากที่แห่งนี้อย่างปลอดภัยเสียก่อน
แล้วค่อยว่ากันอีกที
“หลังจากที่ส่งพวกเขาจากไปแล้ว ก็เผยให้พวก
ปีศาจรู้เสียหน่อยว่าเรากำลังมุ่งหน้าไปยังทวีปปีศาจ
ทายาททักษิณ แต่อย่าให้ชัดเจนไปนัก ไม่เช่นนั้น
พวกมันจะดูออกว่าเราเป็นตัวล่อ” อู่ อวี้ เอ่ยกำชับ
หนานซาน หวางเยว่
“เข้าใจแล้ว การผจญภัยที่แท้จริงกำลังจะเริ่มขึ้น
แล้ว!” หนานซาน หวางเยว่ ไม่หวาดกลัวกับปัญหา
ในทางตรงกันข้ามมันกลับรู้สึกตื่นเต้น ขณะนี้มัน
ควบคุมนาวาซ่อนเซียน พร้อมกับจงใจเลิกใช้งานวง
เวทอำพรางตัว เพื่อลดระดับของเรือรบให้กลายเป็น
ศาสตราเต๋าวิถีแท้สุดยอดวิญญาณทั่วๆ ไป เมื่อทำ
เช่นนี้แล้ว เชื่อว่าด้วยระดับของปีศาจหยินหยาง
ย่อมคาดเดาออกว่าพวกเขากำลังมุ่งหน้าไปยังทวีป
ปีศาจทายาททักษิณ!
อู่ อวี้ กำลังยืนอยู่บนส่วนท้ายของนาวา พร้อมกับใช้
เนตรเพลิงสอดส่องไปที่ก้นทะเลลึก เขาจึงมองเห็น
ปีศาจมากมายกำลังขยับเคลื่อนไหวอยู่ ซึ่งพวกมัน
กำลังมุ่งหน้ามายังสนามรบที่เพิ่งจะเกิดขึ้น เขาไม่รู้
ว่าชิงเย่จะสามารถหนีรอดไปได้หรือไม่ แต่ตอนนี้ยัง
เห็นว่าพวกเขายังมีชีวิตอยู่
“เตรียมพร้อมออกเดินทาง!”
“จัดไป!”
หนานซาน หวางเยว่ กระตุ้นวงเวทเพิ่มความเร็ว
และยกเลิกการใช้งานวงเวทอำพราง จึงทำให้
ความเร็วของนาวาลำนี้เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ราว
กับเป็นภาพติดตา ทว่ายังคงสามารถมองตาม
ความเร็วได้ด้วยตาเปล่า ซึ่งท่ามกลางความเลือนราง
นี้เอง พวกเขาก็ได้ยินเหล่าปีศาจเอ่ยขึ้นว่า “ไปทาง
นั้นเร็วเข้า!”
“มันมุ่งหน้าทางไปทวีปปีศาจทายาททักษิณ!”
“คนลงมือสังหารอยู่ทางนี้! พวกที่กำลังมุ่งหน้าไปเห
ยียนหวงเป็นเรือของนายน้อยที่ถูกจู่โจม ภายในนั้น
มีเพียงแค่คนแก่และคนเจ็บ!”
เมื่อ อู่ อวี้ ได้ยินจึงรู้ว่า พวกมันจะต้องเป็นกอง
กำลังหลักของปีศาจหยินหยางที่มาไล่ล่าพวกเขา
อย่างแน่นอน สำหรับ ชิงเย่ พวกมันก็อาจจะถูกไล่
ล่า อย่างไรก็ตาม กำลังเสริมของหอการค้าชิงหยวน
ก็สมควรมาแล้ว ผนวกกับการที่ตนสามารถเป็นเป้า
ตัวล่อได้อย่างสมบูรณ์แบบ เช่นนั้นย่อมหนีไปได้
อย่างปลอดภัย…
มหาสมุทรกว้างใหญ่ถึงเพียงนี้ แต่กลับต้อง
เผชิญหน้ากับกองกำลังของปีศาจหยินหยาง ช่าง
เป็นอะไรที่โชคร้ายอย่างแท้จริง
“ไม่ว่าเจ้าจะเป็นใคร! เจ้าจะต้องตาย! ที่แห่งนี้คือ
ถิ่นของข้า! ข้าอยากจะรู้นักว่าเจ้าจะหนีไปได้สักกี่
น้ำ!”
ยามนี้ อู่ อวี้ ได้ยินเสียงของปีศาจหยินหยาง ดู
เหมือนว่ามันจะเข้ามาใกล้อย่างยิ่ง อู่ อวี้ ตระหนัก
แล้วว่าเหล่าปีศาจได้แจ้งตำแหน่งของตนฝ่ายเดียว
เช่นนั้นการเป็นตัวล่อนับว่าประสบผลสำเร็จ
เพื่อให้จิตใจรู้สึกเกิดความตื่นเต้นอีกครา เขาจึงได้
ทำการกระตุ้นโทสะของปีศาจอย่างจงใจ ซึ่งเขา
ไม่ได้รู้สึกเสียใจแม้แต่น้อย เพราะสำหรับเขาแล้ว
การฝึกตนคือการเสี่ยงภัย ทั้งเขายังมีประสบการณ์
ในการเผชิญหน้ากับอันตรายมานักต่อนักแล้ว จึงไม่
รู้สึกเกรงกลัวมันแต่อย่างใด!
บัดนี้รู้สึกได้ว่าปีศาจหยินหยางและปีศาจตัวอื่นกำลัง
เข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ!
ที่ด้านหลังของเขาเป็นความเคียดแค้นพยาบาท
อย่างมิอาจอยู่ร่วมโลกหล้า พายุทมิฬกำลังไล่หลัง
เข้ามาทุกขณะแล้ว!! อีกทั้งที่ด้านหลังของพายุก็เป็น
ปีศาจที่ทรงอำนาจมากหน้าหลายตาอีกด้วย
ยิ่งมายิ่งเข้าใกล้ขึ้นเรื่อยๆ!
นี่เป็นการพิสูจน์ได้ว่าความเร็วของปีศาจยามที่อยู่
ภายในมหาสมุทร มันเร็วจนน่าตื่นตะลึง! แทบไม่
ต่างกับความเร็วสูงสุดของ หนานซาน หวางเยว่ ที่
กำลังขับขี่นาวาซ่อนเซียนเลยแม้แต่น้อย!
หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วยาม อู่ อวี้ ก็สามารถข้าม
มหาสมุทรไปได้ไกลพอสมควรแล้ว ฉับพลันยามหัน
หลังกลับ คนพบเห็นอสรพิษขนาดยักษ์ที่ใหญ่กว่า
อสรพิษหยิงหยางก่อนหน้านี้นับ 10 เท่า ซึ่ง
รูปลักษณ์ต่างๆ ล้วนเหมือนกันทุกประการ ไม่ว่าจะ
เป็น 2 เศียร หนึ่งดำหนึ่งขาว หนึ่งหยินหนึ่งหยาง
น้ำเสียงประสาน หนึ่งเป็นเสียงบุรุษ อีกหนึ่งเป็น
เสียงของสตรี
“ปีศาจตนนี้มีสองเพศในร่างเดียวกัน มันน่าจะ
สืบพันธุ์กับตัวเองเพื่อออกลูกออกหลาน แบบนี้จะ
ไปรู้สึกฟินอะไร!” ทางด้าน หนานซาน หวางเยว่
ไม่ได้รู้สึกตึงเครียดแม้เพียงเสี้ยว ถึงอีกฝ่ายจะ
แข็งแกร่งกว่ามัน แต่มันก็ยังถากถางหัวเราะออกมา
ได้สบายๆ
“เฮ้ ขอถามอะไรหน่อยสิ ตอนมีอะไรกับตัวเองรู้สึก
เป็นยังไงบ้าง?” หนานซาน หวางเยว่ เอ่ยตะโกน
ออกมาจาก นาวาซ่อนเซียน
“รนหาที่ตาย! เจ้าเดรัจฉาน! เป็นแค่ปีศาจชั้นต่ำ
แท้ๆ!” ปีศาจหยินหยาง เมื่อฟังเสียงก็สามารถระบุ
ตัวตนของ หนานซาน หวางเยว่ ได้ทันที นี่ถือเป็น
ความสามารถอย่างหนึ่งของมันเช่นกัน
ฉับพลันคนทั้ง 3 เห็นว่าปีศาจหยินหยางกำลังโถม
ตัวเข้ามาด้วยความรวดเร็วยิ่งกว่าเดิม
ที่ด้านหลังของมัน ยังมีปีศาจอีกหลายแสนติดตาม
มาด้วย ดูเหมือนกับว่าทั่วทั้งมหาสมุทรกำลังพลิก
ตลบ ฉากเหตุการณ์เบื้องหน้านับว่าน่าตกตะลึง
เกินไปแล้ว!
———————————