กล่องจักรวาล (Universe Storage Box) - บทที่ 178 เก็บเกี่ยว บทที่ 178 เก็บเกี่ยว

หลังจากที่เก็บข้าวของของเขาแล้วลู่ต้าเป่ียวก็ได้จัดให้คนบางคนยืนเฝ้ายามและลาดตระเวน ในขณะที่คนอื่นๆ ไปพักผ่อน ซึ่งนั่นก็ดึกมากแล้วและคืนนี้ก็มีหลายสิ่งเกิดขึ้นด้วย

ฮวงเฟิงไปหายามเพื่อรักษาบาดแผลของตัวเองก่อนที่จะไปพักผ่อน ฮวงเฟิงไปหายามเพื่อรักษาบาดแผลของตัวเองก่อนที่จะไปพักผ่อน

เจิ้งหมิงที่อยู่เคียงข้างเขาคิดว่าฮวงเฟิงได้รับบาดเจ็บจากพวกชาวหวอเขาไม่คาดคิดว่าฮวงเฟ เจิ้งหมิงที่อยู่เคียงข้างเขาคิดว่าฮวงเฟิงได้รับบาดเจ็บจากพวกชาวหวอเขาไม่คาดคิดว่าฮวงเฟ

แต่ความจริงเขาก็ไม่ได้รับบาดเจ็บจากฝśายศัตรูเลยแต่เขากลับได้รับบาดเจ็บจากคนของเขาเ แต่ความจริงเขาก็ไม่ได้รับบาดเจ็บจากฝśายศัตรูเลยแต่เขากลับได้รับบาดเจ็บจากคนของเขาเ

เช้าวันรุ่งขึ้นลู่ต้าเป่ียวนำคนของเขาออกจากพื่นที่ ภารกิจของพวกเขาเสร็จสิ้นแล้วและไม่เพียงแต่พวกเขาขัดขวางศัตรูได้สำเร็จ

แต่พวกเขายังเอาชนะได้อีกด้วยพวกเขาสามารถออกไปได้แล้วและปลายทางของพวกเขาก็ค แต่พวกเขายังเอาชนะได้อีกด้วยพวกเขาสามารถออกไปได้แล้วและปลายทางของพวกเขาก็ค

“เยี่ยมลู่ต้าเป่ียว คุณนี่มันจริงๆ เลย กัปตันของคุณได้รับบาดเจ็บ แต่คุณได้รับผลลัพธ์ที่ยอดเยี่ยมจริงๆ?”

ที่ด้านนอกของมณฑลหลิวมีใครบางคนที่กำลังรอคอยอยู่เป็นเวลานานแล้ว ที่ด้านนอกของมณฑลหลิวมีใครบางคนที่กำลังรอคอยอยู่เป็นเวลานานแล้ว

“สวัสดีหัวหน้า!” ลู่ต้าเป่ียวทักทายเขาก่อน จากนั้นก็กล่าวว่า “ฉันว่าฉันโชคดีนะ แม้กระทั่งตอนนี้ฉันก็ยังรู้สึกสับสนอยู่และไม่รู้ว่าอยู่ๆ ไอ้พวกขี้โกงพวกนั้นอยู่ๆ ก็มีท่าทางแบบนั้นไปได้”

“แต่ว่าจะยังไงก็ช่างเถอะตราบใดที่ภารกิจสำเร็จแถมพวกนายก็ยังได้เครื่องกระสุนมากตั้งมา ถือว่าทีมของเรานั้นโชคดีมาก แล้วยังไงล่ะ?” “แบ่งให้พวกพี่น้องของเราสักหน่อยดีไหม?” หัวหน้าหัวเราะและกล่าว

“หัวหน้าอย่าทำอย่างนั้นเลย!” ลู่ต้าเป่ียวกล่าวขึ้นมาทันที “หัวหน้าอย่าทำอย่างนั้นเลย!” ลู่ต้าเป่ียวกล่าวขึ้นมาทันที

“อาวุธยุทโธปรกรณ์ของทีมพวกเรานั้นกำลังขาดแคลนและในเวลานี้พวกเราก็เพิ่งจะได้รับมาบางส่วน ดังนั้นพวกเราต้องเก็บไว้ใช้เองเสียก่อน” “อาวุธยุทโธปรกรณ์ของทีมพวกเรานั้นกำลังขาดแคลนและในเวลานี้พวกเราก็เพิ่งจะได้รับมาบางส่วน ดังนั้นพวกเราต้องเก็บไว้ใช้เองเสียก่อน”

ลู่ต้าเป่ียวและกัปตันคนก่อนหน้าเขานั้นมักจะมีปัญหากันอยู่เสมอด้วยประเด็นของอาวุธพว แต่ก็ไม่มีอะไรที่พวกเขาจะสามารถทำได้

ดังนั้นพวกเขาทำได้แค่คิดถึงแต่ตัวเองและในเวลานี้พวกเขาก็ได้รับอาวุธยุทโธปกรณ์มาเป็นจ ดังนั้นพวกเขาทำได้แค่คิดถึงแต่ตัวเองและในเวลานี้พวกเขาก็ได้รับอาวุธยุทโธปกรณ์มาเป็นจ

“ฉันรู้ว่ากองทัพของคุณกำลังขาดแคลนอาวุธและเครื่องกระสุนและฉันก็ไม่มีใครขอให้คุณส่ง พวกเราเป็นสหายร่วมรบกัน ดังนั้นคุณจะต้องเข้าใจและเข้าใจพี่น้องของคุณด้วย” ทุกคนต่างก็มีอาวุธและเครื่องกระสุนน้อยอยู่แล้ว

ในตอนนี้นั้นทีมของลู่ต้าเป่ียวเพิ่งจะได้มาเป็นจำนวนมากเขาจึงได้หาวิธีที่จะนำบางส่วนไปให ในตอนนี้นั้นทีมของลู่ต้าเป่ียวเพิ่งจะได้มาเป็นจำนวนมากเขาจึงได้หาวิธีที่จะนำบางส่วนไปให

จริงๆแล้วก็ไม่ใช่ว่าลู่ต้าเป่ียวและกัปตันจะไม่ยินดีที่จะส่งมอบอาวุธและเครื่องกระสุนของพว จริงๆแล้วก็ไม่ใช่ว่าลู่ต้าเป่ียวและกัปตันจะไม่ยินดีที่จะส่งมอบอาวุธและเครื่องกระสุนของพว

แต่เป็นเพราะว่าพวกเรารู้เกี่ยวกับสถานการณ์ของพี่น้องคนอื่นๆดี แต่เป็นเพราะว่าพวกเรารู้เกี่ยวกับสถานการณ์ของพี่น้องคนอื่นๆดี

เหตุผลที่ว่าทำไมลู่ต้าเป่ียวกล่าวก่อนหน้านี้ก็เพราะเขาหวังว่าพวกเขาจะสนันสนุนเขา เหตุผลที่ว่าทำไมลู่ต้าเป่ียวกล่าวก่อนหน้านี้ก็เพราะเขาหวังว่าพวกเขาจะสนันสนุนเขา

“หัวหน้าถ้าคุณพูดเช่นนั้น งั้นฉันก็จะไม่ปฏิเสธอีกต่อไป” ลู่ต้าเป่ียวกล่าว “ก่อนที่กัปตันจะจากไป เขาได้บอกกับฉันว่าพวกเราสามารถเอาให้พี่น้องคนอื่นได้บางส่วน แต่อย่างไรก็ตามถ้าพวกเราขาดแคลนในอนาคต หัวหน้าก็จะต้องคิดถึงเรา”

“ไม่มีปัญหา!”ด้วยความเสียสละของลู่ต้าเป่ียวและคนอื่นๆ เขาจะสามารถที่จะเจือจุนกองพลอื่นๆ ได้บ้าง

นอกจากนี้คำขอของลู่ต้าเป่ียวก็ไม่ใช่คำขอที่ยากมันเป็นเพียงแค่การบริจาคซึ่งสิ่งที่พวกเขาท นอกจากนี้คำขอของลู่ต้าเป่ียวก็ไม่ใช่คำขอที่ยากมันเป็นเพียงแค่การบริจาคซึ่งสิ่งที่พวกเขาท

เนื่องจากพวกเขาได้รับความช่วยเหลือด้านอาวุธและเครื่องกระสุนของทีมของลู่ต้าเป่ียวพี่น ต่างก็พากันยินดีเป็นอย่างมาก

ส่วนลู่ต้าเป่ียวเองนั้นดูเหมือนจะไม่มีการแสดงออกใดๆบนใบหน้าของเขาเลย แต่จริงๆ แล้วในใจของเขาก็มีความสุขมาก

“ไปเถอะกัปตันของคุณไปรับการรักษาที่ด้านหลังโรงพยาบาลแล้ว ตอนนี้คุณจะต้องรับผิดชอบทีมนี้ ก่อนอื่นให้คุณเข้าร่วมการประชุมและปรึกษาว่าจะทำอย่างไรต่อไป” หัวหน้าพูดกับลู่ต้าเป่ียว

“ครับท่าน!” ลู่ต้าเป่ียวกล่าว “ครับท่าน!” ลู่ต้าเป่ียวกล่าว

เมื่อลู่ต้าเป่ียวไปเข้าร่วมการประชุมในที่สุดฮวงเฟิงและคนอื่นๆ ก็สามารถเดินไปรอบๆ และพักผ่อนชั่วคราวได้

พวกเขาเพิ่งจะผ่านการต่อสู้มาเป็นเวลานานดังนั้นพวกเขาจึงต้องการการพักผ่อนอย่างแท้จ พวกเขาเพิ่งจะผ่านการต่อสู้มาเป็นเวลานานดังนั้นพวกเขาจึงต้องการการพักผ่อนอย่างแท้จ

อย่างไรก็ตามฮวงเฟิงก็ตระหนักได้อย่างรวดเร็วว่าพวกเขาไม่ควรจะอยู่ที่นี่นานจนเกินไป อย่างไรก็ตามฮวงเฟิงก็ตระหนักได้อย่างรวดเร็วว่าพวกเขาไม่ควรจะอยู่ที่นี่นานจนเกินไป

ภารกิจของพวกเขาคือการโจมตีศัตรูเพื่อเป็นกำลังเสริมให้มณฑลหลิวและเป้าหมายของพวก ภารกิจของพวกเขาคือการโจมตีศัตรูเพื่อเป็นกำลังเสริมให้มณฑลหลิวและเป้าหมายของพวก

เท่าที่เห็นสถานการณ์ไม่ค่อยดีเท่าไรนักที่ด้านข้างของพวกเขามีกองทหารของศัตรูเพียงหนึ่ง เท่าที่เห็นสถานการณ์ไม่ค่อยดีเท่าไรนักที่ด้านข้างของพวกเขามีกองทหารของศัตรูเพียงหนึ่ง

และในทิศทางอื่นๆก็มีกองทหารอื่นๆ ของศัตรูเข้ามาสนับสนุนพวกเขา ศัตรูได้ผ่านเส้นทางอื่นไปแล้วและเข้าไปสู่มณฑลหลิว

เป็นผลให้การต่อสู้ที่ด้านนี้ยากลำบากมากแม้ว่าฮวงเฟิงและคนอื่นๆ จะเพิ่งต่อสู้ แต่ดูจากรูปการแล้วพวกเขาก็น่าจะเข้าสู่การต่อสู้อีกครั้งในไม่ช้า

ฮวงเฟิงไม่ได้คัดค้านเรื่องนี้เลยเขาแค่คิดว่าเมื่อเขาออกไปจากพื้นที่นี้แล้วมันจะดีกว่าถ้าเขาน ฮวงเฟิงไม่ได้คัดค้านเรื่องนี้เลยเขาแค่คิดว่าเมื่อเขาออกไปจากพื้นที่นี้แล้วมันจะดีกว่าถ้าเขาน

ในห้วงเวลาและอวกาศนี้ช่วงเวลาที่เขากำลังก้าวผ่านไปนั้นกำลังอยู่ในช่วงสงครามและเขาจ ในห้วงเวลาและอวกาศนี้ช่วงเวลาที่เขากำลังก้าวผ่านไปนั้นกำลังอยู่ในช่วงสงครามและเขาจ

เป็นไปได้มากว่าเขาจะต้องอยู่กับการต่อสู้ตลอดเวลาและสิ่งที่เขาสามารถทำได้ก็มีเพียงสิ่งท เป็นไปได้มากว่าเขาจะต้องอยู่กับการต่อสู้ตลอดเวลาและสิ่งที่เขาสามารถทำได้ก็มีเพียงสิ่งท

สำหรับสิ่งต่างๆในสนามรบดูเหมือนจะไม่มีค่าอะไรเลย สำหรับสิ่งต่างๆในสนามรบดูเหมือนจะไม่มีค่าอะไรเลย

เขามีป่้นอยู่แล้วและมันก็เป็นแค่เพียงกระสุน เขามีป่้นอยู่แล้วและมันก็เป็นแค่เพียงกระสุน

เห็นได้ชัดว่ามันไม่เหมาะสมเพราะสามารถนำออกมาได้เพียงสิ่งเดียวและไม่มีเหตุที่จะนำกร เห็นได้ชัดว่ามันไม่เหมาะสมเพราะสามารถนำออกมาได้เพียงสิ่งเดียวและไม่มีเหตุที่จะนำกร

“น่ารำคาญอะไรอย่างนี้นะ”ฮวงเฟิงพึมพำ เขาได้ประเมินไว้คร่าวๆแล้วว่าเวลาและการเดินทางในอวกาศของเขาจะไม่ทำให้เขาไดรับประโยชน

อย่างไรก็ตามฮวงเฟิงก็ไม่ได้ผิดหวังมากนัก อย่างไรก็ตามฮวงเฟิงก็ไม่ได้ผิดหวังมากนัก

เพราะว่านี่เป็นการเทเลพอร์ตครั้งแรกของเขาดังนั้นเขาจึงคิดว่ามันคงจะดีกว่าที่จะได้สัมผัส เพราะว่านี่เป็นการเทเลพอร์ตครั้งแรกของเขาดังนั้นเขาจึงคิดว่ามันคงจะดีกว่าที่จะได้สัมผัส

เมื่อเขาสามารถเคลื่อนย้ายไปยังโลกของศิลปะการต่อสู้โลกแห่งวิทยาศาสตร์และเทคโนโลย และแม้แต่โลกแห่งเวทมนตร์ในอนาคตได้ เขาก็จะสามารถได้รับสิ่งดีๆ อย่างแน่นอน

ซึ่งแน่นอนว่าก่อนที่จะถึงเวลานั้นเขาจะต้องเพิ่มความแข็งแกร่งของตัวเองเสียก่อน ซึ่งแน่นอนว่าก่อนที่จะถึงเวลานั้นเขาจะต้องเพิ่มความแข็งแกร่งของตัวเองเสียก่อน

ถ้าไม่มีความแข็งแกร่งแล้วเขาก็จะไม่มีทางได้มาซึ่งของดีๆ อีกมากมาย ถ้าไม่มีความแข็งแกร่งแล้วเขาก็จะไม่มีทางได้มาซึ่งของดีๆ อีกมากมาย

เป็นไปดังคาดการคาดเดาของฮวงเฟิงนั้นไม่ผิดเลย พวกเขาไม่ได้มีเวลาพักผ่อนมากนัก และได้ถูกเรียกตัวในตอนบ่าย และหลังจากที่ได้ยินคำสั่งของลู่ต้าเป่ียว เขาก็ได้รู้เกี่ยวกับสถานการณ์ของที่นี่ไม่มากก็น้อย

ในเวลานี้พวกเขากำลังลำบากจริงๆ กองทัพของข้าศึกนั้นแข็งแกร่งกว่าพวกเขา ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขาก็มีกำลังเสริมเพียงพอดังนั้นความคิดของพวกเขาจึงไร้ประโยชน์ อาวุธและเครื่องกระสุนที่ลู่ต้าเป่ียวและคนอื่นๆได้นำมาช่วยได้มาก แต่พวกเขาก็หวั่นไหวแล้วคิดจะถอยทัพก่อนที่จะวางแผนใดๆ

ถ้าพวกเขารู้สึกว่าควรจะสู้อีกครั้ง พวกเขาก็คงไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากต้องถอยเพราะฝśายศัตรูยังคงรุกเข้ามา และเมื่อจำนวนศัตรูมากพอพวกเขาก็จำเป็นต้องถอย