กล่องจักรวาล (Universe Storage Box) - บทที่ 284 ดารามาร่วมงาน บทที่ 284 ดารามาร่วมงาน

ในทางตรงกันข้ามเธอก็เป็นหนึ่งในคนที่ต้องการให้หลี่ปิงอวิ๋นมาเป็นนางแบบให้ เนื่องจากว่ามีบริษัทมากมายที่ต้องการตัวเธอให้มาเป็นนางแบบ แต่น้อยครั้งที่เธอจะตอบรับงาน ส่วนหนึ่งเป็นเรื่องความต้องการของเจ้าตัว

สาเหตุมาจากที่เธอรู้สึกเกรงใจเหล่าแฟนคลับที่ชื่นชอบเธอเธอจะไม่รับงานโฆษณาสินค้าที่เธ ดังนั้นทุกครั้งที่เธอรับงานโฆษณาสินค้า เธอจะต้องศึกษามันก่อน

แม้ว่ามันจะทำให้เธอมีงานมากขึ้นและทำให้มีสปอนด์เซอร์ลดลงแต่อย่างน้อยสินค้าที่เธอได แม้ว่ามันจะทำให้เธอมีงานมากขึ้นและทำให้มีสปอนด์เซอร์ลดลงแต่อย่างน้อยสินค้าที่เธอได

ทุกครั้งที่เธอให้การรับรองหรือถ่ายโฆษณายอดขายของสินค้าก็ยังมั่นคงอยู่เสมอ ทุกครั้งที่เธอให้การรับรองหรือถ่ายโฆษณายอดขายของสินค้าก็ยังมั่นคงอยู่เสมอ

แม้ว่าสัญญาของเธอจะค่อนข้างเข้มงวดรวมถึงค่าตัวที่ค่อนข้างสูงแต่ก็ยังมีคนจำนวนไม่น้อย แม้ว่าสัญญาของเธอจะค่อนข้างเข้มงวดรวมถึงค่าตัวที่ค่อนข้างสูงแต่ก็ยังมีคนจำนวนไม่น้อย

ดังนั้นเมื่อฮวงเฟิงและคนอื่นๆ ได้ยินว่าซูหยูโม่กำลังเตรียมนางแบบและการถ่ายโฆษณา ทุกคนก็เข้าใจได้ในทันทีว่าบริษัทจะต้องจ่ายเงินไปไม่น้อยแน่ และพวกเขาก็รู้แล้วว่าทำไมหลี่ปิงอวิ๋นถึงเดินทางมาหาถึงที่บริษัท

อันที่จริงในตอนที่หลี่ปิงอวิ๋นต้องการรับรองหรือถ่ายโฆษณาสินค้า ถึงเธอจะรู้คุณภาพและคุณประโยชน์ของสินค้า

แต่น้อยครั้งที่เธอจะยอมไปที่บริษัทของผู้อื่นเนื่องจากว่าเธอไม่ได้เป็นประธานบริษัทแต่อย่า แถมเธอยังมีงานต้องทำอีกมากมาย

หากแต่เซี่ยเมิ่งเจียวต้องการใช้โอกาสนี้เพิ่มชื่อเสียงให้กับบริษัทและบังเอิญว่าภายในอีกไม่ก หลี่ปิงอวิ๋นจะมาทำธุระที่เมืองชิง เธอจึงมีเวลาแวะเข้ามาที่บริษัท

“อืมผมเข้าใจแล้ว” ฮวงเฟิงตอบ “อืมผมเข้าใจแล้ว” ฮวงเฟิงตอบ

แม้ว่าหลี่ปิงอวิ๋นจะเป็นดาราแต่เธอก็ยังเป็นคนธรรมดาอยู่วันยังค่ำ ฮวงเฟิงไม่คิดว่าอีกฝśายจะตกอยู่ในเหตุการณ์อันตราย

แต่เพราะเธอมีแฟนคลับมากมายและในเวลานั้นหน้าที่หลักของเขาก็คือการปกป้องหลี่ปิงอว แต่เพราะเธอมีแฟนคลับมากมายและในเวลานั้นหน้าที่หลักของเขาก็คือการปกป้องหลี่ปิงอว

เพราะในตอนที่แฟนคลับได้เห็นไอดอลผู้เป็นที่รักในชีวิตจริงพวกเขาจะมีท่าทางตื่นเต้นมาก เพราะในตอนที่แฟนคลับได้เห็นไอดอลผู้เป็นที่รักในชีวิตจริงพวกเขาจะมีท่าทางตื่นเต้นมาก

หลังจากนั้นไม่นานข่าวของหลี่ปิงอวิ๋นที่เดินทางมาที่บริษัทก็แพร่งพรายออกไปพนักงานหล และพนักงานบางคนก็ดูตื่นเต้นมาก

เรื่องนี้ฮวงเฟิงกับซูหยูโม่ก็ไม่ได้ต่อว่าพวกเขาโดยไร้เหตุผล แม้แต่กับพนักงานในบริษัทยังตื่นเต้นเหมือนเป็นแฟนคลับตัวยงของเธอเลย

“ผู้จัดการฉันได้ยินมาว่าหลี่ปิงอวิ๋นจะมาที่บริษัทเหรอ?” พอได้เห็นท่าทางตกใจของฮวงเฟิงแล้ว แม้แต่พี่หวังก็ยังเดินมาถามเขาถึงห้องทำงาน

“ใช่คุณก็เป็นแฟนคลับของเธอเหรอครับ?” ฮวงเฟิงถามกลับด้วยความสงสัย “ใช่คุณก็เป็นแฟนคลับของเธอเหรอครับ?” ฮวงเฟิงถามกลับด้วยความสงสัย

แม้ว่าพี่หวังจะอายุไม่มากพอที่จะเป็นพ่อของหลี่ปิงอวิ๋นแต่ก็ไม่ได้ดูห่างกันมากนัก เป็นไปได้ไหมว่าเขากำลังคว้าดาวและไล่ตามหลี่ปิงอวิ๋นอยู่?

“ลูกสาวของผมเธอเป็นแฟนคลับตัวยงของหลี่ปิงอวิ๋นน่ะครับ เธอชอบหลี่ปิงอวิ๋นมาก ถ้าผมได้ลายเซ็นของเธอ ลูกสาวของผมจะต้องมีความสุขมากแน่ ๆ ” พี่หวังตอบด้วยท่าทางเขินอาย “แต่ว่าผมเองก็ชอบเธอเหมือนกัน…”

พูดตามตรงว่ามีคนจำนวนไม่น้อยที่ไม่ชอบหลี่ปิงหวิ๋นแต่โดยเฉพาะแล้วผู้ชาย ขนาดว่าฮวงเฟิงไม่ใช่แฟนคลับตัวยงก็ยังชอบเธอเลย

อย่างไรก็ตามฮวงเฟิงกลับคิดว่าในวงการบันเทิงคนที่ใบหน้างดงามขนาดนี้กลับไม่เคยมีเรื่อง แสดงว่าหลี่ปิงอวิ๋นจะต้องมีความลับบางอย่างแน่นอน

“ผมคิดว่าคุณขอลายเซ็นจากเธอได้นะครับเพราะงานนี้ เราจะได้เป็นบอดี้การ์ดให้เธอชั่วคราวครับ” ฮวงเฟิงตอบ

“จริงเหรอครับ?ยอดไปเลย!” พี่หวังตะโกนออกมาด้วยน้ำเสียงที่เป่ีũยมสุข เขากำลังคิดว่าจะให้อีกฝśายเซ็นให้ตรงไหนหรือจะอวดลูกสาวของเขายังไงดี

หลังจากส่งพี่หวังกลับไปฮวงเฟิงเข้าใจความรู้สึกของคนในบริษัทดี เพราะลึกๆแล้วเขาเองก็ค่อนข้างคาดหวังกับการมาถึงของหลี่ปิงอวิ๋นเช่นกัน

ขณะที่ฮวงเฟิงกำลังคิดอะไรเรื่อยเป่้ũอยจู่ๆโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น แต่ทันทีที่เห็นว่ามันเป็นเบอร์ของชิวหนิงช่วง ทันใดนั้นฮวงเฟิงก็รู้สึกปวดหัวขึ้นมาทันที

วันที่เขาไปหาชิวหนิงช่วงเขาได้สัญญากับเธอว่าเขาจะไปเยี่ยมเธอบ่อยๆ แต่พอนึกถึงความกระตือรือร้นของแม่อีกฝśายแล้ว ฮวงเฟิงก็อยากถอนคำพูดทันที ทำให้เขาไม่ได้ไปหาเธอเลยในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา

แต่ถึงอย่างนั้นชิวหนิงช่วงกลับโทรมาหาเขาเพื่อถามว่าทำไมเขาถึงไม่ไปพบเธออย่างต่อเนื่อง แต่ถึงอย่างนั้นชิวหนิงช่วงกลับโทรมาหาเขาเพื่อถามว่าทำไมเขาถึงไม่ไปพบเธออย่างต่อเนื่อง

ชิวหนิงช่วงเองก็สามารถเดาเหตุผลนั้นได้และถึงแม้ว่าเธอจะโทรหาฮวงเฟิง แต่เธอก็ไม่ได้บังคับเขาให้คุยกับเธอ

เนื่องจากว่าพวกเขาต้องไปโรงพยาบาลเพื่อเยี่ยมเธอทั้งสองจึงคุยโทรศัพท์กันไม่นาน เนื่องจากว่าพวกเขาต้องไปโรงพยาบาลเพื่อเยี่ยมเธอทั้งสองจึงคุยโทรศัพท์กันไม่นาน

แม้ว่าเรื่องนี้จะทำให้ฮวงเฟิงรู้สึกปวดหัวแต่เขาก็ยังคงรับโทรศัพท์และคิดว่าวันนี้ควรหาข้อแ แม้ว่าเรื่องนี้จะทำให้ฮวงเฟิงรู้สึกปวดหัวแต่เขาก็ยังคงรับโทรศัพท์และคิดว่าวันนี้ควรหาข้อแ

แต่คิดไม่ถึงเลยว่าหลังจากรับโทรศัพท์แล้ว ชิวหนิงช่วงไม่ได้ขอให้เขาไปโรงพยาบาลด้วย อีกฝśายบอกเขาว่าจะได้ออกจากโรงพยาบาลพรุ่งนี้

“อ่าถ้างั้นก็ดีใจด้วยนะ” ฮวงเฟิงกล่าวหลังจากที่เงียบไปชั่วครู่ “อ่าถ้างั้นก็ดีใจด้วยนะ” ฮวงเฟิงกล่าวหลังจากที่เงียบไปชั่วครู่

“พรุ่งนี้นายว่างไหม?”ชิวหนิงช่วงยังคงถามต่อ ในเมื่อเธอได้ออกจากโรงพยาบาลแล้ว ชิวหนิงช่วงก็อยากเจอฮวงเฟิงจริงๆ

“พรุ่งนี้เหรอ?”ฮวงเฟิงอยากจะบอกอีกฝśายว่าพรุ่งนี้เขามีธุระ เพราะเขาสัญญากับกัวเหลียงว่าเขาจะไปที่โรงงานพรุ่งนี้

“ไม่ว่างเหรอ?”ชิวหนิงช่วงถาม แม้ว่าเธอจะรู้อยู่แล้วว่าทำไมฮวงเฟิงถึงไม่มาหา “ไม่ว่างเหรอ?”ชิวหนิงช่วงถาม แม้ว่าเธอจะรู้อยู่แล้วว่าทำไมฮวงเฟิงถึงไม่มาหา

แต่ถึงอย่างนั้นชิวหนิงช่วงก็ยังรู้สึกผิดหวังเป็นอีกครั้งที่เธอไม่ได้เจอฮวงเฟิง แต่ถึงอย่างนั้นชิวหนิงช่วงก็ยังรู้สึกผิดหวังเป็นอีกครั้งที่เธอไม่ได้เจอฮวงเฟิง

จู่ๆก็รู้สึกอึดอัดขึ้นมาเมื่อได้ฟังคำถามจากชิวหนิงช่วงปกติแล้วเขามักจะหาข้อแก้ตัว แต่ครั้งนี้ดูเหมือนจะต่างกันออกไปและอีกฝśายไม่มีทางเชื่อเขาแน่นอน

นอกจากนี้ประโยคเมื่อครู่ของชิวหนิงช่วงที่เขาได้ยินนั้นมีความเศร้าแฝงอยู่ นอกจากนี้ประโยคเมื่อครู่ของชิวหนิงช่วงที่เขาได้ยินนั้นมีความเศร้าแฝงอยู่

ฮวงเฟิงคิดว่าพรุ่งนี้เช้าจะมีพิธีเปิดที่โรงงานตอนสิบโมงก่อนหน้านั้นเขายังเหลือเวลาพอสมค เขาสามารถไปเยี่ยมชิวหนิงช่วงได้ เพราะก่อนหน้านั้นเขาเคยสัญญาว่าจะไปหาแต่สุดท้ายก็ไม่ได้ไป

“พรุ่งนี้ฉันพอจะมีเวลาอยู่บ้างฉันจะไปรับเธอที่โรงพยาบาลก็แล้วกัน” ฮวงเฟิงตอบ “พรุ่งนี้ฉันพอจะมีเวลาอยู่บ้างฉันจะไปรับเธอที่โรงพยาบาลก็แล้วกัน” ฮวงเฟิงตอบ

นอกจากนี้เขายังรู้ว่าแม่ของชิวหนิงช่วงจะต้องไปที่นั่นแน่นอนดังนั้นเขาจึงไม่จำเป็นต้องไปร นอกจากนี้เขายังรู้ว่าแม่ของชิวหนิงช่วงจะต้องไปที่นั่นแน่นอนดังนั้นเขาจึงไม่จำเป็นต้องไปร

“จริงเหรอ?นายสัญญาแล้วนะ ถ้าพรุ่งนี้นายไม่มา ฉันก็อยู่ที่โรงพยาบาล ฉันจะไม่ยอมออกไปไหนเด็ดขาด!”

ชิวหนิงช่วงกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ชิวหนิงช่วงกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

“ได้พรุ่งนี้ฉันไปแน่!” “ได้พรุ่งนี้ฉันไปแน่!”

ฮวงเฟิงตอบด้วยรอยยิ้ม ดูเหมือนเขาจะสัมผัสได้ว่าความรู้สึกที่ชิวหนิงช่วงมีต่อเขาก่อนเกิดเรื่องขึ้น ไม่เหมือนกับก่อนหน้า

“เป็นเพราะคืนนั้นหรือเปล่านะ?” “เป็นเพราะคืนนั้นหรือเปล่านะ?”

ฮวงเฟิงนึกถึงเรื่องในตอนนั้นหลังจากที่วางสายแล้ว ฮวงเฟิงนึกถึงเรื่องในตอนนั้นหลังจากที่วางสายแล้ว