การเกิดใหม่ของบุตรีภรรยาเอกผู้งามล่มเมือง - ตอนที่ 127 กลุ่มชิงซานสือปาหลาง

พูดไปก็เงื้อดาบจะฟันไปที่ต้วนชิงหมิง
ครั้งนี้ในใจของนางรู้สึกกลัวเจ็บขึ้นมา
เมื่อครู่เป็นเพราะชายชุดดำลุ่มหลงในความงามของนางจนไม่ทันระวังตัวนางจึงมีโอกาสได้ลงมือทว่าบุรุษเบื้อง
หน้าตอนนี้กลับมีใจเต็มที่จะแก้แค้น แม้นางจะใช้ความสามารถในการจู่โจมเขาเห็นทีคงจะเป็นไปไม่ได้แล้ว!
เห็นดาบเล่มนั้นลอยขึ้นในอากาศ เด็กสาวจึงใช้แรงผลักเซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ไปด้านข้างให้ทั้งสองแยกกันคนละทิศคนละ
ทาง
ด้วยความรวดเร็วของชายคนนั้นเมื่อฟันดาบไม่โดนก็หันดาบยาวนั้นพุ่งไปที่ต้วนชิงหมิงพร้อมกับพูดอย่างโกรธ
แค้นเป็นที่สุด “ข้าจะฆ่าเจ้าให้ได้!”
เพียงชั่วพริบตา ปลายดาบก็จอตรงลำคอของต้วนชิงหมิงความรวดเร็วเช่นนี้ของอีกฝั่าย ทำให้นางมองไม่ทันว่า
ลงมือในตอนไหน
ปลายดาบยาวในมือของชายคนนั้นค่อยๆทิ่มแทงลงไปที่เส้นเลือดของนาง เขาถามอย่างไม่เข้าใจว่า “ทำไมต้อง
ฆ่าน้องเจ็ดด้วย… รีบพูดออกมา!”
ต้วนชิงหมิงรู้ว่าอย่างไรเสียก็หนีไม่รอดจึงเปลี่ยนเป็นสงบนิ่งแทนจากนั้นมองไปที่ชายชุดดำอย่างไม่หวาดกลัว
แม้แต่น้อย “เขาจะฆ่าข้า ข้าก็เลยฆ่าเขา!”
“ข้าจะฆ่าเจ้าเพื่อแก้แค้นให้น้องเจ็ด!”
พูดจบ ดาบในมือก็เงื้อจะฟันไปที่ต้วนชิงหมิงอีกครั้ง
จู่ๆ กลับมีเสียงดัง “ฟิว” ดังขึ้นมาจนตัวเขาสั่นไปหมด ดาบยาวเล่มนั้นพลันหลุดมือกระเด็นตกลงพื้น และด้าน
หลังของเขากลับเป็นชุนถาวที่ใบหน้าเต็มไปด้วยความกระหายเลือด!
เด็กสาวถึงกับโล่งใจขาอ่อนปวกเปียกพับลงกับพื้น ชุนถาวรีบเข้าไปประคองและถามเสียงเบาว่า “คุณหนูต้วนไม่
เป็นไรใช่หรือไม่?”
นางจับไปที่มือของชุนถาว “เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม? คุณหนูใหญ่ตู้ล่ะ? ข้าได้ยินเสียงต่อสู้กันทางนู้น!”
ชุนถาวเห็นใบหน้าที่ซีดเผือดเหมือนคนใกล้จะตายของต้วนชิงหมิงทว่ากลับยังสงบนิ่งและดุดันเช่นเดิม นางจึง
พยักหน้าตอบ “คุณหนูใหญ่ตู้ปลอดภัยดีนางให้ข้ามาปกปั้องคุณหนูต้วน!”
นางได้ฟังพลางถอนหายใจ “คุณหนูใหญ่ตู้ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว!”
พูดไม่ออกว่าทำไมเมื่อได้ยินว่าคุณหนูใหญ่ตู้ปลอดภัยในใจของนางถึงโล่งใจถึงเพียงนี้
ในตอนนี้อยู่ๆอีกทางหนึ่งก็มีเสียงร้องของผู้หญิงขึ้น ด้วยความร้อนใจต้วนชิงหมิงพูดขึ้น “พี่สาวชุนถาว ทางนั้นมี
คนถูกไล่ตามรบกวนพี่ไปช่วยพวกนางด้วย!”
ชุนถามมองไปที่ข้อมือของต้วนชิงหมิงที่มีเลือดซึมออกมาสายตากลอกไปมาแวบหนึ่ง ทว่าสุดท้ายนางยังคงยืน
หยัดที่จะส่ายหน้า “ไม่ได้ นายหญิงสั่งไว้ต้องปกปั้องคุณหนูต้วน!”
เดิมทีคุณหนูใหญ่ตู้กับชุนถาวเข้าใจว่าต้วนชิงหมิงกลัวจะเดือดร้อนไปด้วยจึงขอแยกทางดังนั้นคุณหนูใหญ่ตู้จึง
โมโหขึ้นและคิดจะตัดขาดกับต้วนชิงหมิงแต่ว่าพวกนางแอบซุ่มอยู่ในที่มืดกลับได้ยินเสียงเลือดหยดลงพื้นในทางที่นางไป
ถึงตรงนี้ทั้งสองคนจึงเข้าใจแล้วว่าต้วนชิงหมิงกำลังช่วยพวกนางเบี่ยงเบนความสนใจของพวกที่ไล่ตามฆ่า!
ในตอนนั้นเองคุณหนูใหญ่ตู้ผู้แข็งแกร่งกลับนํ้าตาเอ่อคลอขึ้นมานางกำชับชุนถาวขึ้นประโยคว่า “ไม่ว่าอย่างไร
เจ้าจะต้องคุ้มครองให้คุณหนูใหญ่ต้วนปลอดภัย!”
เมื่อต้วนชิงหมิงได้ยินเสียงเสียงร้องฆ่าฟันนั่นกลับเป็นเสียงชุนถาวที่จะมาปกปั้องต้วนชิงหมิง!
ชุนถาวไม่ฟังที่ต้วนชิงหมิงนางจึงพูดอย่างร้อนใจ “พี่สาวชุนถาวพวกนางเป็นผู้หญิงทั้งหมดและรักชีวิตของตนพี่
ทำเช่นนี้จะไม่ให้พวกนางมีชีวิตรอดอย่างนั้นหรือ?”
ชุนถาวถอนหายใจอย่างแผ่วเบา “แต่ว่า……”
นางพยักหน้าอย่างรวดเร็ว “ข้าไม่เป็นไร ข้าปกปั้องตัวเองได้!”
พูดเสร็จก็ชูกำไลที่ข้อมือขึ้นมาและพูดอย่างรีบเร่ง “พี่รีบไปเถอะ ข้ากับเซี่ยฉ่าวเอ๋อร์จะหาที่หลบซ่อนรับรองว่า
คนพวกนั้นหาไม่เจอ!”
อีกฝังมีเสียงเสื้อผ้าที่ถูกฉีก เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ก็ร้อนใจจึงเอ่ยยํ้าเป็นคำรบที่สอง “พี่ชุนถาววางใจได้คุณหนูของพวกเรา
หลบซ่อนตัวเก่งมาก เมื่อครู่พวกนั้นก็หาเราไม่เจอ!”
นางนิ่งเงียบไปชั่วครู่ก่อนจะกล่าวอย่างลังเลใจ “พวกเจ้าต้องซ่อนตัวให้ดีประเดี๋ยวข้าจะมาหาพวกเจ้า”
พูดจบก็หยิบดาบวิ่งออกไปทันที!
เมื่อเห็นชุนถาวที่คล่องแคล่วหายวับไปในหิมะขาวต้วนชิงหมิงจึงพูดเสียงเบา “เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ เจ้ามาช่วยข้าผลัก
คนสองคนนี้ลงไปหน่อย!”
ทั้งสองคนรีบดับไฟที่คบเพลิง ลากร่างที่ไร้วิญญาณของชายชุดดำทั้งสองโยนลงจากหน้าผาและได้เดินยํ่าบนหิมะ
ให้มีรอยเท้าไปทั่วเพื่อกลบรอยเลือดบนพื้น กว่าจะเสร็จก็ทำให้ทั้งสองต่างเหนื่อยจนหายใจหอบต้วนชิงหมิงจับที่เซี่ยฉ่าว
เอ๋อร์พูดขึ้น “ไป… พวกเราไปหาที่หลบกันเถอะ!”
เมื่อครู่เสียงของพวกนางค่อนข้างดัง ทว่าก็ยังไม่มีใครตามมาอาจจะด้วยคนที่ขึ้นมาบนเขาในยามดึกดื่นเช่นนี้มี
จำนวนมาก อีกทั้งยังกระจัดกระจายไปคนละทิศคนละทางคาดว่าที่นี่อีกไม่ช้าจะมีคนไล่ตามมา เช่นนั้นควรจะหาที่หลบ
จะดีที่สุด
เพียงแต่ต้วนชิงหมิงไม่รู้เลยว่ามีเงาชายสองคนอยู่ที่ยืนอยู่บนต้นไม้ในความมืดมิดที่ที่ต้วนชิงหมิงเข้าไปหลบภัย
นั้นจึงไม่ใช่จุดที่ดีเอาเสียเลยก็เหมือนกับโดยรอบตัวนางเต็มไปด้วยซากศพที่โดนกลบอยู่โดยรอบ
สาเหตุที่แท้จริงนั้นง่ายมากเมื่อชายชุดดำที่ตามไล่ค้นหาได้เดินเข้ามาใกล้ที่นี่ จะถูกฆ่าโดยไม่ทันได้ตั้งตัว
เมื่อเห็นต้วนชิงหมิงยุ่งวุ่นอยู่กับการดับคบเพลิงและให้เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ช่วยนำตัวชายชุดดำสองคนนั้นโยนลงจาก
หน้าผาจากนั้นค่อยเหยียบยํ่าหิมะให้เต็มไปด้วยรอยเท้าไปหมดเพื่อกลบกลิ่นเลือดทั้งหมดนี้จัดการได้อย่างเป็นขั้นเป็น
ตอนและไม่รีบร้อนใดๆลั่วสุ่ยที่ยืนอยู่ข้างเหยียนหลิ่งอวี๋จู่ๆ ก็พูดอย่างเศร้าสร้อย “คุณหนูใหญ่ต้วนผู้นี้ไม่เหมือนกับหญิง
อื่นไม่เพียงจะใจกล้ายังรอบคอบอีกต่างหาก!”
เหยียนหลิ่งอวี๋เบะปากเล็กน้อยเขาเห็นว่าสิ่งที่ลั่วสุ่ยพูดนั้นถูกเพียงครึ่งเดียวจิ้งจอกน้อยไม่เพียงจะเจ้าเล่ห์ยังใจ
กล้าไม่เบา นอกจากจะคิดบัญชีกับคนที่มาทีละคนแล้วเขายังเห็นนางยังลากศพคนเหมือนกำลังลากกระสอบข้าว
ปราศจากซึ่งความหวาดกลัว!
เพียงแต่คำพูดนี้เขาจะไม่พูดกับใครแม้จะเป็นคนที่โตขึ้นมาพร้อมกับอย่างลั่วสุ่ยก็ตาม
เขาเห็นเด็กสาวกึ่งจูงกึ่งลากเซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ไปหลบที่เนินหิมะและใช้หิมะปกปิดร่างกายเหยียนหลิ่งอวี๋จึงอดไม่ได้ที่
จะเลิกคิ้วขึ้นอย่างสงสัย… มิน่าเล่า!ชายชุดดำพวกนั้นจึงหานายบ่าวคู่นี้ไม่พบ ที่แท้ก็แอบอยู่ตรงที่คนพวกนั้นยืนอยู่
สถานที่น่ากลัวที่สุดก็ย่อมปลอดภัยที่สุดสินะ! ยิ่งไปกว่านั้นเขายังคิดว่า ต่อให้พวกนั้นมาก็จะต้องเสียแรงไม่น้อยในการ
ตามหาจิ้งจอกน้อยตัวนี้
เมื่อสองวันก่อนตอนที่ต้วนชิงหมิงออกจากจ้วงจื่อเหยียนหลิ่งอวี๋มีธุระที่จะต้องไปสะสางเลยมาไม่ทัน ทว่าทันทีที่
ได้รับข่าวจึงรีบตามมาก็พบชายชุดดำอยู่เต็มภูเขาไปหมดเขารีบร้อนตามหาต้วนชิงหมิงและยังได้ช่วยบ่าวรับใช้และองค
รักษ์จวนต้วนอีกจำนวนหนึ่งดูท่าในตอนนี้ฟั้าคงใกล้จะสว่างแล้ว เช่นนั้นเขาควรจะกลับได้แล้ว
ลั่วสุ่ยครุ่นคิดอยู่สักครู่จึงพูดขึ้น “องค์ชายไม่คิดจะเจอหน้าคุณหนูต้วนสักหน่อยหรือ?”
เหยียนหลิ่งอวี๋ส่ายหน้า “ฐานะคุณหนูใหญ่ตู้ไม่ธรรมดาคิดไม่ถึงว่าจะถูกชิงซานสือปาหลางตามไล่ฆ่าดูท่าแล้วจะ
ต้องมีความแค้นอย่างมากกับพวกนั้น เวลาจึงไม่เหมาะที่จะเจอหน้า!”
แน่นอนว่าสาเหตุที่หลิงเหยี่ยนอวี๋ไม่อยากเพราะไม่อยากให้คุณหนูใหญ่ตู้เพิ่มความระแวดระวังอย่างไรเสียเขาไม่
เคยทำอะไรที่ไม่คุ้มค่าเขาสามารถช่วยต้วนชิงหมิงออกไปจากที่นี่ได้แต่เขาจะช่วยคุณหนูใหญ่ตู้ก็เพราะอยากได้ของที่
สืบทอดของตระกูลตู้ดังนั้นบุญคุณในคํ่าคืนนี้เขาจะยังไม่ทวง รอให้ถึงเวลาที่เหมาะสมเสียก่อน
ฐานะของคุณหนูใหญ่ตู้ต้องไม่ธรรมดาเหมือนภายนอกที่เห็นอย่างแน่นอนเพียงแต่นางไม่เคยทำอะไรที่ไม่ดีต่อเห
ยียนหลิ่งอวี๋จึงไม่จำเป็นที่จะต้องจัดการนาง
ได้ฟังที่เหยียนหลิ่งอวี๋พูดลั่วสุ่ยก็พยักหน้ารับรู้ “อย่างนั้น ข้าน้อยขอตัวไปบอกให้พวกจิ้งสุ่ยไปช่วยคุณหนูใหญ่ตู้
จะได้หรือไม่ขอรับ?”
คุณหนูใหญ่ตู้และบ่าวรับใช้ของนางแม้จะดูแข็งแกร่งแต่ว่าได้รับบาดเจ็บอีกฝั่ายกลับมีกำลังคนที่มากกว่า ถ้าพวก
เขามาไม่ทันเวลาก็คงแย่เป็นแน่
“จะต้องทำอย่างรวดเร็วและก่อนที่ฟั้าจะสางให้นำคนออกจากที่นี่ไป!” เขาพูดขึ้นพลางเงยหน้ามองท้องฟั้า
ครุ่นคิดอยู่ประเดี๋ยวจึงพูดขึ้นอีกว่า “จำให้ดี อย่าให้ใครรู้ฐานะของเจ้าเป็นอันขาด!”