การเกิดใหม่ของบุตรีภรรยาเอกผู้งามล่มเมือง - ตอนที่ 215 กับดักของต้วนชิงหมิง

ในวังหลวงเป็นสถานที่แบบไหน? แน่นอนว่าเป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยอันตราย แต่นางกลับเสนอให้เขาไปรักษาตัว
ที่นั่น
เมื่อตอนที่เขาลงมาจากคาน เห็นได้ชัดว่าสายตาจับจ้องไปที่กานํ้าชา ท่าทางเผยอปากอยากดื่ม ตอนนี้เขาจึงพุ่ง
เข้าไปหยิบกานํ้าชา หมายจะเทใส่ถ้วย
เดิมทีนางจะทำเป็นไม่สนใจ แต่ก็อดพูดขึ้นไม่ได้ “ชิวหนิง ไปเอากานํ้าชามาใหม่”
ชิวหนิงรับคำ เดินไปยกกานํ้าชาใหม่เข้ามา เนื่องด้วยนางรู้อยู่นานแล้วว่าเหยียนหลิ่งอวี๋อยู่ที่นี่ จึงไม่ได้มีท่าที
ตกใจ กลับเข้าไปช่วยพยุงตัวเขาขึ้นมานั่งบนเก้าอี้ จากนั้นรินนํ้าชาใส่ถ้วย “องค์ชายสาม นํ้าชาเพคะ!”
เหยียนหลิ่งอวี๋ถ้วยมาดื่มติดต่อกันถึงสามแก้ว แต่กระนั้นก็ยังไม่อาจทำให้เขาดับความกระหายได้ จนในที่สุดจึง
แย่งกานํ้าชาจากมือชิวหนิง โชคดีที่นางตาไวมือไวจึงหลบทัน “บ่าวจะช่วยรินชาให้ องค์ชายอย่าใจร้อนไปเลยเพคะ!”
ชุนถาวเห็นเหยียนหลิ่งอวี๋ดื่มนํ้าชาเท่าไรก็ไม่พอ ในใจเกิดความสงสัย เข้าไปจับชีพจรที่มือให้เขา “ชิงหมิง ข้า
เกรงว่าคงยังไล่องค์ชายสามไปตอนนี้ไม่ได้เสียแล้ว” ท่าทางของชุนถาวดูลำบากใจไม่น้อย
เด็กสาวได้ฟังก็ถึงกับงงงวยไป “เขาเป็นอะไรไป?”
“เขาถูกวางยา ตอนนี้อาการกำลังกำเริบ”
ท่าทีของนางร้อนรนขึ้นมาในทันที “เกิดอะไรขึ้น จะเป็นอันตรายถึงชีวิตหรือไม่?” ชุนถาวหัวเราะเยาะในใจ เมื่อ
ครู่เพิ่งจะไล่เขาไป ทำไมตอนนี้พอได้ยินว่าเขามีเรื่อง ก็กระวนกระวายขึ้นมาเลยเชียว!
“เอาอย่างนี้แล้วกัน พรุ่งนี้เจ้าให้บ่าวของเจ้าไปเอายาจากข้า ตอนนี้ข้าต้องไปแล้วจริงๆ หากนายหญิงตู้รู้เข้าว่าข้า
อยู่ที่นี่นานเกินไป ชีวิตของข้าก็คงจะถึงฆาตแล้ว!” ที่จริงชุนถาวก็แค่อยากจะอำต้วนชิงหมิง แต่เมื่อเห็นนางร้อนใจถึง
เพียงนี้ จึงพูดอย่างคลุมเครือไปอีกหลายประโยค
นางรู้ดีว่าคำพูดของชุนถาวเป็นความจริง ดังนั้นจึงไม่รั้งอีกฝั่ายไว้อีก ได้แต่พูดอย่างจนปัญญา “เอาอย่างนี้ หากพี่
ชุนถาวรับปากข้าว่าจะช่วยรักษาองค์ชายสาม ข้าก็จะให้ชิวหนิงไปเอายาทุกวัน”
ชุนถาวอมยิ้มเล็กน้อยและพยักหน้าตกลง จากนั้นก็กระโดดออกไปทางหน้าต่าง
ต้วนชิงหมิงพลันหันมามองเหยียนหลิ่งอวี๋ดื่มชาไม่หยุดด้วยความโมโห
ท่าทางของเหยียนหลิ่งอวี๋ดูเหนื่อยล้าจนแทบจะหลับกลางอากาศ เมื่อชิวหนิงเห็นเช่นนั้นก็ถึงกับตกใจ รีบเข้าไป
ประคองเขาไว้หมายจะให้ไปนอนที่ตั่ง ทว่าต้วนชิงหมิงกลับเอ่ยห้าม “ชิวหนิง อย่าให้เขานอนบนตั่ง!”
ชิวหนิงเห็นเซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ที่นอนสลบไสลอยู่บนเตียง ภายในห้องมีเพียงเตียงและตั่งอย่างละหนึ่ง ยังมีเก้าอี้หลาย
ตัวและตู้เสื้อผ้า หากไม่ให้องค์ชายสามนอนตรงนี้แล้วจะให้ไปตรงไหนได้?
ต้วนชิงหมิงเห็นชิวหนิงมองไปจนทั่วห้องจึงถอนหายใจ “เจ้าจะให้เขานอนที่ใดก็ย่อมได้ แต่ไม่สามารถนอนบนตั่ง
ของท่านแม่ข้าได้……”
นางได้ฟังดังนั้นจึงรีบขอโทษทันที “เอาอย่างนี้แล้วกันคุณหนู คุณหนูช่วยประคององค์ชายไว้ก่อน บ่าวจะไปตาม
เยวี่ยเจียกับเสี่ยวจวี๋มาช่วยกันพาเซี่ยฉ่าวเอ๋อร์กลับห้องของนาง ถึงตอนนั้นบ่าวกับเยวี่ยเจี่ยจะคอยผลัดกันเฝั้าเซี่ยฉ่าวเอ๋
อร์เอง ดีหรือไม่เจ้าคะ”
ต้วนชิงหมิงถอนหายใจอย่างโล่งอกพูดขึ้น “อย่างนั้นทำตามนี้ไปก่อน!”
หลังจากชิวหนิงออกไปตามเยวี่ยเจีย เสี่ยวจวี๋ และเสี่ยวเหวยเข้ามา พวกนางต่างช่วยกันแบกเซี่ยฉ่าวเอ๋อร์อย่าง
ระมัดระวัง เก็บที่หลับที่นอนจนสะอาด แล้วพยุงเหยียนหลิ่งอวี๋ไปนอนแทนที่
เหยียนหลิ่งอวี๋ที่พิษกำเริบจนไข้ขึ้น เมื่อหัวถึงเตียงก็หลับเป็นตาย!
ต้วนชิงหมิงช่วยดึงผ้าห่มมาห่มให้เขา จากนั้นก็ส่ายหน้าช้าๆ มองใบหน้าหล่อเหลาขององค์ชายสาม ทุกคนต่างรู้
กิตติศัพท์นิสัยของเขาที่ไม่เคยยอมใคร หากแต่มีใครเคยรู้บ้างว่าที่ผ่านมาเขาต้องประสบพบเจอเรื่องดีร้ายอะไร
ทว่าสิ่งที่เด็กสาวไม่รู้ก็คือ เหยียนหลิ่งอวี๋ที่จะระมัดระวังตัวเมื่ออยู่ต่อหน้าคนอื่น แต่เมื่ออยู่ต่อหน้านาง เขากลับ
ทำตัวตามสบายละม้ายคล้ายเด็กน้อยคนหนึ่งเท่านั้น!
นางก็รู้สึกเหนื่อยล้าขึ้นมาทันทีเมื่อจัดการทุกอย่างเสร็จ เอ่ยปากสั่งบ่าวรับใช้ให้ไปทำอาหารมา หลังจากทาน
อาหารเสร็จก็พักผ่อนกายา
งานวันเกิดครบรอบสิบปีก็ถือว่าผ่านไปแล้ว พูดได้ว่างานวันเกิดครั้งนี้ต้องพบเจอเรื่องราวมากมาย ทั้งเรื่องน่า
ตกใจและเรื่องที่มีความสุข แต่ดูท่าเรื่องน่าตกใจจะมากกว่าความสุขอยู่ไม่น้อย
อย่างไรเสียเรื่องในวันนี้ก็ผ่านไปได้ด้วยดี อีกอย่างเรื่องที่จะจัดการหลิวหรงนั้นก็ถือว่าทำได้สำเร็จ ส่วนเรื่องของ
วันพรุ่งนี้ก็ค่อยทำวันถัดไป นางคิดแล้วว่าจะหาโอกาสให้จางอี๋เหนียงได้มีโอกาสได้พูดคุยรำลึกความหลังกับท่านพ่อเสีย
หน่อย!
ส่วนหลิวหรงกับต้วนอวี้หรานนั้น…
นางแสยะยิ้มอย่างสะใจ เรื่องที่เกิดขึ้นกับทั้งคู่คงไม่มีใครคาดคิดว่านางเป็นคงลงมือ
เรื่องยาที่หมอเทวดาจัดให้หลิวหรง ได้ถูกบ่าวรับใช้ของต้วนชิงหมิงสับเปลี่ยนเป็นยาชุดใหม่เรียบร้อยแล้ว ทว่า
ความหวาดระแวงของนางที่กังวลว่าต้วนชิงหมิงจะเล่นตุกติก จึงให้แม่นมหวางนำยาไปร้านยาให้หมอตรวจสอบ กลับไม่
พบเรื่องผิดปกติอันใด
เพราะต้วนชิงหมิงใช้วิธีลดแล้วเพิ่ม หาใช่วางยาไม่!
หลิวหรงทานยามาทั้งหมดประมาณครึ่งเดือนได้แล้ว โดยที่ต้วนชิงหมิงทำให้สูตรยาของนางกลับตาลปัตร โดยลด
ปริมาณยาที่ต้องทานในช่วงแรก แต่เพิ่มปริมาณยาที่ต้องทานในช่วงหลัง ถ้าลดปริมาณยาลงจะทำได้เพียงควบคุมอาการ
เท่านั้น ไม่สามารถที่จะมีผลในการรักษาตามที่หมอเทวดาได้คาดการณ์ไว้
แต่ยาที่เพิ่มปริมาณในช่วงหลังกลับช่วยรักษาโรคได้เพียงครึ่งเดียว เดิมทียานี้สามารถรักษาโรคของอี๋เหนียงให้
หายได้ แต่ยาที่ทานนี้กลับเป็นอันตรายต่อคนที่ตั้งท้อง ดังนั้นปริมาณยาที่เพิ่มขึ้นในช่วงหลัง ไม่เพียงจะไม่สามารถรักษา
โรคของหลิวหรงได้ ทว่ากลับจะทำให้ร่างกายของนางออกอาการน่าสับสนและเป็นอันตรายต่อลูกในท้อง และนี่เป็น
เพียงการแท้งลูกครั้งที่หนึ่งของหลิวหรงเท่านั้น!
วิธีที่สองก็คือ ถุงหอมของต้วนอวี้หราน!
ภายในถุงหอมมีส่วนผสมของชะมดเชียงที่มีกลิ่นแรงและอยู่ทนนาน ดังนั้นไม่ว่าต้วนอวี้หรานจะไปที่ไหนก็จะเอา
ถุงหอมที่ชอบจนวางไม่ลงติดตัวไปด้วยทุกที่
โดยที่ต้วนชิงหมิงตั้งใจสร้างโอกาสให้ต้วนอวี้หราน ได้มีโอกาสเจอหลิวหรงอยู่เป็นประจำ ถุงหอมที่นางพกติดตัว
มีชะมดเชียงกับเครื่องหอมอื่นเป็นส่วนผสม ทำให้กลิ่นของชะมดเชียงอ่อนลงแต่ประสิทธิภาพยังคงอยู่ ดังนั้นน้องสาว
ต่างมารดาจึงสร้างผลงานให้ต้วนชิงหมิงอย่างมาก โดยที่หลิวหรงก็ไม่ทันได้ระมัดระวังตัว หากมีคนอื่นมาชื่นชมต้วนอวี้
หรานว่าถุงหอมสวย นางมักจะพูดเสมอว่าเป็นคนทำด้วยตัวเอง เพราะฉะนั้นความจริงจะเป็นอย่างไรก็คงไม่มีใครสนใจ
สืบสาวราวเรื่องอีก!
หากนำเรื่องยาของหลิวหรงและถุงหอมของต้วนอวี้หรานมารวมกัน ก็เป็นเหตุปัจจัยสำคัญสองอย่างที่เร่งให้หลิว
หรงแท้งลูก แต่บางทีสองอย่างนี้อาจส่งผลช้าไป ดังนั้นงานวันเกิดของต้วนชิงหมิงในวันนี้ นางตั้งใจกดดันไม่ไว้หน้าหลิวห
รง เพื่อจะทำให้อารมณ์ของหลิวหรงแปรปรวน จนสุดท้ายนางก็แท้งลูก อย่างไม่เกินความคาดหมาย!
สาเหตุที่ไม่สามารถหาต้นตอปัญหาของถุงหอมต้วนอวี้หรานได้ ต้องยกความดีความชอบทั้งหมดให้ชิวหนิง! วันนี้
ต้วนชิงหมิงใช้ให้ชิวหนิงไปเตรียมถุงหอมที่กลิ่นเหมือนกับของเดิม โดยที่ไม่ต้องใส่ชะมดเชียงเข้าไป จากนั้นชิวหนิงก็
เข้าไปอยู่ข้างกายต้วนอวี้หรานโดยเอาถุงหอมใบใหม่สลับกับถุงหอมใบเก่า เมื่อทำสำเร็จชิวหนิงก็ไม่ได้นำถุงหอมใบเก่า
กลับมา แต่เลือกที่จะโยนทิ้งไปไว้มุมห้องของต้วนอวี้หราน และเมื่อแม่นมหนิงพาคนมาค้นก็จะหาเจอโดยไม่ยาก ครั้งนี้
ความผิดของต้วนอวี้หรานประจักษ์ชัดว่าลูกของหลิวหรงแท้งเพราะนาง และต่อให้นางจะพูดอย่างไรก็ไร้ประโยชน์ทั้งสิ้น!
เรื่องทั้งหมดเริ่มวางแผนตั้งแต่ตอนที่ต้วนชิงหมิงแย่งถุงหอมกับต้วนอวี้หราน จนถึงวันนี้ถึงจะรวบแหทีเดียว!
ที่จริงแล้ว เรื่องในชาตินี้มีหลายสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไป อย่างเช่น ต้วนเจิ้งไม่ได้ออกทำศึก ต้วนชิงหมิงไม่ได้รับ
อันตรายจากการเดินทาง นางจึงไม่มั่นใจว่าหลิวหรงจะท้องจริงหรือไม่ ทว่าหลายวันก่อน นางเห็นแม่นมหวางแอบเชิญ
หมอท่านหนึ่งมาจากข้างนอก และตอนกลับก็แอบลับๆ ล่อๆ ออกทางด้านหลังเรือนหลิวหรงไป