การเกิดใหม่ของบุตรีภรรยาเอกผู้งามล่มเมือง - ตอนที่ 216 พบต้วนเจิ้งโดยไม่คาดคิด

ต้วนชิงหมิงอยากเล่นงานหลิวหรง ไม่ใช่เพิ่งจะเริ่มเมื่อวันสองวันก่อน
ตั้งแต่ที่หลิวหรงแท้งลูกจอมปลอมครั้งที่แล้ว ทุกการเคลื่อนไหวของนางจึงถูกต้วนชิงหมิงจับตามองมาโดยตลอด
กระทั่งตอนนี้ตั้งแต่เรือนด้านนอกไปจนถึงเรือนด้านใน ล้วนแล้วแต่เป็นคนของเด็กสาวที่แฝงตัวอยู่ทั้งสิ้น เพราะความ
ละโมบโลภในอำนาจและการก่อกรรมทำความชั่วมามากมายของหลิวหรง ทำให้นางต้องวางแผนเอาคืน
ตั้งแต่ท่านหมอได้ก้าวเท้าเข้ามา ต้วนชิงหมิงก็รู้เรื่องราวทั้งหมด นางให้บ่าวรับใช้ตามหมอท่านนี้ไปถึงบ้านที่รักษา
และใช้เงินจำนวนมากซื้อความจริงทั้งหมด ถึงได้รู้ว่าหมอท่านนั้นถูกหลิวหรงซื้อตัวไว้นานแล้ว เมื่อให้มาจับชีพจรจนได้
ทราบว่าตัวนางตั้งท้องขึ้นมาจริง
ที่จริงเรื่องนี้ถือว่าเป็นเรื่องมงคล หลิวหรงตั้งใจจะบอกความจริงให้กับต้วนเจิ้งรับรู้ในวันนี้ ทว่าปัญหาคือนางเป็น
คนลูบหน้าปะจมูก อีกอย่างนางต้องการใช้ประโยชน์จากงานวันเกิด จัดการกับต้วนชิงหมิงให้ได้เสียก่อน แล้วค่อยใช้
ข่าวดีเรื่องตัวเองมีบุตรเบี่ยงเบนความสนใจต้วนเจิ้งมาที่ตัวนาง หากถึงเวลาที่จะต้องเสียลูกสาวหนึ่งแลกกับลูกชายคน
หนึ่ง นางเชื่อว่าความใส่ใจที่ต้วนเจิ้งมีต่อต้วนชิงหมิงคงลดน้อยถอยลงไปตามธรรมชาติ
แต่การคาดเดาหรือจะสู้ฟั้าดินลิขิต… วันนี้นอกจากแผนการจัดการกับต้วนชิงหมิงไม่สำเร็จแล้ว แม้เพียงลูกชายที่
อยู่ในท้องนางก็ไม่สามารถรักษาไว้ได้ มิหนำซํ้ายังทำให้ลูกสาวแท้ๆ ของนางต้องมาชดใช้ผลของการกระทำตามไป
ด้วย……ทว่าเรื่องเหล่านี้นับว่าเล็กน้อยนักเมื่อเทียบกับสิ่งที่จะตามมา ต้วนเจิ้งจะมองนางอย่างไร?
เพราะเหตุการณ์ในครั้งนี้ชายหนุ่มเริ่มสั่นคลอนความเชื่อใจที่มีต่อหลิวหรงแล้ว ผนวกกับความไม่ชอบใจที่มีต่อต้
วนอวี้หราน พูดได้ว่าภาพที่หลิวหรงเสริมสร้างปันแต่งให้ดูสวยงามต่อหน้าต้วนเจิ้ง ได้พลังทลายจนหมดสิ้น
เรื่องทั้งหมดต้วนชิงหมิงคิดว่าจะต้องเป็นไปตามที่การคาดการณ์เอาไว้ นางจึงได้แต่พยายามอดทนฝืนทนไม่
เปิดโปงออกมา เพื่อรอให้วันนี้มาถึง!
เมื่อต้วนเจิ้งรู้ว่าหลิวหรงแท้งลูก หญิงสาวจึงใช้แผนการให้ต้วนเจิ้งเคลือบแคลงสงสัยในตัวบุตรสาวคนโต ทว่าเด็ก
สาวกลับเลือกที่จะสารภาพขอรับโทษ และบอกที่มาที่ไปของเรื่องราวทั้งหมดเสียก่อน เพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ใจ ทำให้ต้
วนเจิ้งไม่มีเหตุผลที่จะไม่เชื่อ
เด็กสาวปูทางทุกเส้นที่มีความเป็นไปได้จนหมด ตอนนี้ก็ขึ้นอยู่กับต้วนเจิ้งว่าจะจัดการกับอี๋เหนียงที่เขาหลงรักมา
ตลอดได้อย่างไร และใช้ความผิดอะไรมาลงโทษ เพื่อสร้างความเหินห่างจากแม่ลูกคู่นี้
ทว่าเรื่องเหล่านี้ไม่ได้อยู่ในความสนใจของต้วนชิงหมิงแม้แต่น้อย แค่งานเลี้ยงวันเกิดที่คึกคักขนาดนี้ยังทำให้นาง
เหนื่อยล้า จนสามารถนอนสลบไสลได้เมื่อหัวถึงเตียง
เรื่องราวในวันนี้ เด็กสาวไม่ได้ตั้งใจว่าจะไล่ปลิดชีพหลิวหรงและลูกสาวของนาง แต่ในเมื่อลูกไก่ที่อยู่ในกำมือนั้น
จะบีบก็ตาย ไม่สู้ลองคลายมือเหลือชีวิตของพวกมันเอาไว้เสียดีกว่า
ยิ่งไปกว่านั้น นางทราบดีว่าเรื่องในวันนี้คงไม่จบง่ายๆ เพราะเหลือข้อสงสัยอีกหลายจุดให้ผู้เป็นบิดาของนางได้
คิด เชื่อว่าหากเขาจัดการแม่ลูกคู่นี้เรียบร้อย เรื่องราวต่างๆ ก็คงจะตามมาถึงนางเป็นแน่
เหตุการณ์ที่จ้วงจื่อและวัดศักดิ์สิทธิ์จิ่วฮว๋าในครั้งก่อน ก็ยังไม่มีโอกาสบอกต้วนเจิ้งอย่างชัดเจน แต่ตอนนี้โอกาส
มาถึงแล้ว!
ตอนนี้เด็กสาวยังไม่มีท่าทีรีบร้อนแม้แต่น้อย ยังคงเดินตามหลังหลิวหรงเพื่อดูท่าที แล้วค่อยหาวิธีเอาคืนอีกฝั่าย
นางจะทำให้หลิวหรงไม่มีโอกาสได้กลับตัวอีกต่อไป
เรื่องที่วัดศักดิ์สิทธิ์จิ่วฮว๋าได้จบสิ้นลงนานแล้ว หลิวหรงก็ควรจบสิ้นลงเช่นกัน! ในใจของเด็กสาวมีความคิดอย่าง
หนึ่งมาโดยตลอด ถ้าเกิดตู้ชิงหลวนยังมีใจให้กับต้วนเจิ้ง และต้วนเจิ้งก็ยังไม่ลืมตู้ชิงหลวนแล้วละก็ ไม่แน่ว่าทั้งสองคน
อาจจะเป็นคู่ที่ดีคู่หนึ่งก็ว่าได้!
ด้วยเพราะนางเคยมีประสบการณ์จากชาติที่แล้วมาก่อน ดังนั้นเรื่องจับคู่ท่านพ่อกับตู้ชิงหลวน ก็คงทำได้เพียง
มองดูอยู่ห่างๆ และสร้างโอกาสให้ทั้งคู่ แต่ไม่อาจก้าวก่ายแทรกแซงแทนพวกเขาได้
อย่างไรเสียในโลกนี้จะมีใครช่วยใครได้จริงอย่างนั้นหรือ ทุกคนก็คงต้องดำเนินชีวิตตามบุญกรรมวาสนาที่มีต่อกัน
เท่านั้น
ต้วนชิงหมิงและตู้ชิงหลวนก็ต้องเป็นไปตามนั้นเช่นกัน
ท้องฟั้ายามโพล้เพล้ฉายแสงอยู่นอกหน้าต่าง ชายหนุ่มที่หลับใหลอยู่บนเตียงก็ยังไม่รู้สึกตัวแม้แต่น้อย เด็กสาวจึง
ได้แต่ใช้มือนวดขมับไปมา… ช่างน่าเหนื่อยใจเหลือเกิน!!!
เรื่องในวันนี้ถูกปกปิดกลบเกลื่อนไม่เหลือร่องรอย คืนนี้นางคงสามารถนอนหลับได้อย่างสบายใจเสียที
ชุนถาวที่ขอตัวลาต้วนชิงหมิง รีบเดินออกจากเรือนไปอย่างรวดเร็ว
นางรู้ดีว่าตู้ชิงหลวนไม่ยินดีที่จะมีเรื่องเกี่ยวพันกับ ‘สหายเก่า’ อย่างต้วนเจิ้ง ยังกำชับชุนถาวให้นำของไปให้เพื่อ
แสดงความยินดีเด็กสาวเพียงอย่างเดียว แต่เรื่องราวต่างๆ ทำให้นางยังคงอยู่ที่นี่จนถึงตอนนี้
ที่จริงแล้วตู้ชิงหลวนชอบนิสัยของต้วนชิงหมิงมาก เพราะตอนนั้นติงโหรวเคยฝากฝังบุตรีไว้กับนาง ทว่านั่นไม่ได้
หมายความว่านางจะเต็มใจเหยียบเข้ามาในจวนต้วน เพื่อเจอต้วนเจิ้งกับหลิวหรง และนี่คงเป็นเหตุผลที่นางไม่ได้มาด้วย
ตัวเอง
ทว่าใครจะไปคาดคิดเล่าว่านางจะอยู่ที่จวนต้วนเกือบทั้งวัน หากตู้ชิงหลวนทราบเรื่องเข้าจะต้องพิโรธปานสายฟั้า
ฟาดอย่างแน่นอน!
ชุนถาวคิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาก็รีบซอยเท้าให้เร็วขึ้นไปอีก แต่ในระหว่างที่นางเดินออกจากประตูฉุยฮวาเพื่อเตรียมตัว
เดินไปประตูใหญ่ ทันใดนั้นก็มีชายคนหนึ่งเดินสวนมาอย่างเชื่องช้า
วันนี้เป็นวันเกิดของต้วนชิงหมิง ในฐานะที่นางเป็นบุตรสาวคนโตของภรรยาเอก แขกเหรื่อที่มาร่วมงานจำนวนไม่
น้อยล้วนแล้วแต่มาเพราะเห็นแก่หน้าของต้วนเจิ้ง เขามีความสัมพันธ์และคนรู้จักอย่างกว้างขวาง พี่น้องร่วมเคียงบ่า
เคียงไหล่กำศึกสงครามก็มากมาย ที่ไม่ได้พบเจอและเฉลิมฉลองมานานแล้ว
ชุนถาวก้มหน้าซอยฝีเท้าก้าวอย่างรีบร้อนจนเกือบชนคนที่เดินสวนมา เมื่อพยายามเงยหน้ามองก็ถึงกับตกใจไม่
น้อย! แต่ด้วยไหวพริบของชุนถาวจึงหลบไปอีกทางอย่างเร็วรวด นางหันกลับไปพูดขอโทษอย่างสุภาพ “คุณชาย ข้า
ไม่ทันได้ระวัง ขออภัยคุณชายด้วย!”
จากนั้นนางก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก
นางขมวดคิ้วมุ่น คล้ายว่ากำลังโทษคนคนนั้นว่าไม่รู้จักมารยาท ตัวนางยังไม่ทันได้ชนก็รีบชิงขอโทษขอโพยเสีย
ก่อน ทว่าอีกฝั่ายกลับไม่ได้ตอบอะไร นางเงยหน้ามอง กำลังจะอ้าปากถามขึ้น กลับต้องชะงักด้วยความตะลึง!
ชายที่ยืนตรงหน้าของชุนถาวอายุราวสามสิบปี คิ้วโก่งยาวสวยได้รูป ใบหน้างดงามหล่อเหลา ท่าทางที่สูงศักดิ์
เห็นได้ถึงการผ่านโลกมาไม่น้อยแต่ไม่รู้สึกว่าดูแก่
เมื่อมองไปก็เห็นถึงความเปลี่ยนแปลงที่แปรเปลี่ยนไปอย่างมาก
สายตาของชายคนนั้นช่างดูคุ้นเคยเหมือนนายหญิงของนาง ที่ได้ผ่านร้อนผ่านหนาว ผ่านวันเวลาฤดูกาลต่าง ๆ
มาด้วยกัน บัดนี้เหลือเพียงความเย็นชาที่มีให้กันเพียงเท่านั้น
เรื่องที่ผ่านไปแล้วก็ให้มันผ่านไปเถอะ!
แม้ในตอนนี้ใบหน้าของชายผู้นี้จะดูคุ้นเคยอยู่ไม่น้อย เพียงแต่รูปร่างเปลี่ยนไปไม่เหมือนภาพที่มักจะนอนฝันจน
ตื่นขึ้นมากลางดึก
ต้วนเจิ้ง!
แม้จะเป็นต้วนเจิ้ง แต่กลับดูไม่เหมือนชายที่นายหญิงตู้ชิงหรวนอยากใช้ชีวิตเคียงคู่ด้วยอีกแล้ว ปัจจุบันนี้เขาเป็น
เจ้าของจวนต้วนไปแล้ว ซึ่งเป็นที่ที่พวกนางไม่ควรจะมาเหยียบอีกต่อไป
ในทางที่เดี๋ยวมืดเดี๋ยวสว่าง ชุนถาวเงยหน้ามองต้วนเจิ้งเห็นเพียงใบหน้าที่เลือนราง
นางหัวเราะเยาะเสียงเบา ความกังวลที่มีกลับมลายหายไปจากดวงตา ในใจของนางยังมีความขุ่นเคืองที่บรรยาย
ออกมาไม่ถูก ภายใต้แสงไฟวิบวับ สายตาของนางแข็งกร้าวราวกับมีดที่คมกริบได้แทงทะลุไปที่ก้นบึ้งหัวใจของต้วนเจิ้ง