การเกิดใหม่ของบุตรีภรรยาเอกผู้งามล่มเมือง - ตอนที่ 283 พี่เขยในอนาคต

พูดได้ว่าต้วนชิงหมิงผู้นี้ ถ้าใครดีด้วย นางก็จะตอบแทนความดีด้วยใจ แต่ถ้ามีใครคิดวางแผนเล่นงานนางละก็ ถึง
ตอนนั้นนางจะเอากลับคืนเป็นร้อยเท่าพันทวี
ต้วนอวี้มองไปที่เหยียนหลิ่งอวี๋แล้วพูดอย่างเย็นชา “อีกอย่างนิสัยของพี่สาวนั้น ข้าย่อมรู้ดีกว่าใคร นางมักจะทำ
จดจำทุกคนทุกเรื่องเอาไว้ในใจ บางทีนางก็ไม่ได้อยากจะจดจำรายละเอียดของเรื่องราวต่างๆ แต่เพราะนางต้องทำทุก
อย่างเป็นขั้นเป็นตอน ถ้าองค์ชายยื่นมือเข้ามาแทรก แผนการที่นางวางแผนไว้จะยุ่งเหยิงไปหมด”
ทว่าอีกสิ่งหนึ่งที่สำคัญที่ต้วนอวี้จะไม่มีทางบอกกับเหยียนหลิ่งอวี๋ก็คือ เขาไม่ใช่ต้วนอวี้คนเดิมที่จิตใจงดงามและ
ไร้เดียงสาผู้นั้นอีกต่อไปแล้ว เขาที่ได้รับการปกปั้องจากต้วนชิงหมิงมาโดยตลอด ตอนนี้ถ้าเขาแสดงความสามารถให้ทุก
คนได้เห็น มีหวังต้วนชิงหมิงจะต้องสงสัยในตัวเขาอย่างแน่นอน เดิมทีเรื่องที่ต้วนชิงหมิงสงสัยในตัวเขาก็หาใช่เรื่องใหญ่
เพราะต้วนอวี้ในร่างเด็กน้อยตอนนี้ยังต้องการการปกปั้องจากคนอื่น เขาจึงไม่อยากแสดงความสามารถที่แท้จริงออกมา
ให้ใครก็ตามได้เห็น
เมื่อเหยียนหลิ่งอวี๋ได้ยินที่ต้วนอวี้พูดออกมาพลันเงียบเชียบไม่พูดไม่จา
เรื่องความเกลียดชังที่ต้วนชิงหมิงมีต่อหลิวหรงนั้นยากที่จะถอดถอน ทุกคนในจวนต้วนต่างทราบกันเป็นอย่างดี
ว่าหลิวหรงไม่มีทางปล่อยให้ต้วนชิงหมิงลอยหน้าลอยตาอยู่ในจวนได้ แต่สิ่งที่เกินความคาดหมายของทุกคนคือ แม้ต้วน
ชิงหมิงจะเล่นงานหลิวหรงแต่นางก็ไม่ใช้วิธีการฆ่าอีกฝั่าย กลับเลือกที่จะเหลือทางรอดแสนยากลำบากให้อีกฝั่ายได้
สัมผัสถึงชีวิตที่อับจนหนทางไร้ทางเลือก
อีกอย่างวันเวลาที่ล่วงเลยไปในแต่ละวัน ตำแหน่งในใจของต้วนเจิ้งที่มีต่อหลิวหรงนับวันก็ยิ่งลดน้อยถอยลง ครั้ง
ก่อนหลิวหรงใช้วิธีหลอกล่อว่าตั้งท้อง ทว่าเมื่อท้องจริงก็ต้องแท้ง ดังนั้นสำหรับต้วนเจิ้งจึงเริ่มมีความรู้สึกไม่ดีต่อหลิวหรง
ทั้งความไว้เนื้อเชื่อใจที่มีให้ก็กลับเย็นชืดและเย็นชาไปหมด
หรือพูดได้ว่านี่เป็นสิ่งที่ต้วนชิงหมิงต้องการจะเห็น ให้หลิวหรงเป็นคนไร้ค่า ไร้ราคาในสายตาของต้วนเจิ้ง แล้วให้
นางได้ค่อยๆ สัมผัสถึงชีวิตที่ไร้ความรู้สึกเหมือนตายทั้งเป็น
ถูกต้องแล้ว! ให้นางอยู่เหมือนตายทั้งเป็น!
บางครั้ง การทำร้ายหรือเข่นฆ่าใครสักคนหนึ่งไม่ใช่เรื่องที่ยากแม้แต่นิดเดียว แต่การทำให้อีกฝั่ายใช้ชีวิตอยู่ด้วย
การสูญเสียตัวตนจนไม่มีทางกลับคืน เป็นสิ่งที่ยากยิ่งกว่า
สายตาของเหยียนหลิ่งอวี๋เปล่งประกายขึ้นมา
เรื่องที่เหยียนหลิ่งอวี๋คิดได้ตอนนี้ ต้วนอวี้ก็คงคิดได้เช่นกัน เพราะเขานั้นมีทั้งความสามารถและอำนาจในการ
ปกปั้อง อย่างที่ต้วนอวี้ไม่มี เพียงแต่ตอนนี้ที่ต้วนอวี้ไม่ลงมือจัดการหลิวหรง เนื่องจากเขาไม่อยากจะทำแค่นั้นเอง เพียง
คอยสังเกตการกระทำทุกฝีก้าวของหลิวหรงไม่ให้เป็นอันตรายถึงพี่สาว ส่วนที่เหลือนั้นปล่อยเป็นหน้าที่ให้พี่ชิงหมิงเป็น
คนคอยสะสางเรื่องทั้งหมด!
เด็กชายพูดมาถึงตรงนี้พลันหยุดชะงักไปไม่รู้จะพูดสิ่งใดต่อ เขาใช้สายตาประกายวาววับมองกลับไป “ถ้าองค์ชาย
ชอบพี่สาวของข้าก็ให้ไปบอกนางด้วยตัวเองเถิด เพราะถ้าไม่บอกและรอคอยให้นางรู้เอง เห็นทีคงจะต้องรอ ซึ่งไม่รู้ว่าจะ
ต้องรอไปถึงเมื่อไร!”
เหยียนหลิ่งอวี๋ยกมือขึ้นลูบจมูกไปมาพร้อมกับครุ่นคิดคำพูดของต้วนอวี้ ต้วนชิงหมิงผู้นี้เวลาคิดเล่นงานใครนั้นมัก
จะวางแผนมาเป็นขั้นเป็นตอน แต่ถ้าพูดถึงเรื่องบางเรื่องนางกลับดูซื่อบื้อเหมือนเด็กน้อยสองสามขวบ!
เดิมทีเหยียนหลิ่งอวี๋คิดเสมอว่าต้วนชิงหมิงอายุยังไม่มาก ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ควรปล่อยให้ค่อยเป็นค่อยไปตาม
แผนที่วางไว้ อย่างน้อยที่สุดให้ต้วนชิงหมิงเข้าใจความคิดความรู้สึกที่เขาได้มีให้ด้วยตัวนางเอง ถึงตอนนั้นทุกอย่างก็จะ
ลื่นไหลสมใจปรารถนา
แต่ตอนนี้เมื่อเห็นต้วนอวี้ที่อายุน้อยกว่าเขากลับมีใจปฏิพัทธ์ต่อหญิงสาวแล้ว ในใจของเหยียนหลิ่งอวี๋จึงมี
สัญญาณเตือนบางอย่างขึ้น… ถ้าเขายังไม่รีบร้อนกระตือรือร้น เห็นทีต้วนชิงหมิงอาจไปชอบพอคนอื่นก่อนเขาก็เป็นได้
ถึงแม้ว่าต้วนชิงหมิงจะซื่อบื้อไปบ้าง ทว่าคนรอบตัวของนางกลับไม่ได้เป็นคนแบบนั้นไปด้วย ดูอย่างหลิวยวนที่
เห็นได้ชัดว่าชอบนาง ยังให้พี่ชายน้องชายตระกูลเชวียช่วย… อีกทั้งองค์รัชทายาทเหยียนหลิ่งเจวี๋ยก็มีความคิดอยากพบ
นาง เพราะฉะนั้นเหยียนหลิ่งอวี๋ในตอนนี้จึงเริ่มไม่มั่นใจแล้ว……ว่าสักวันจิ้งจอกน้อยอาจจะถูกใจคนอื่นไปก่อน ถึงตอน
นั้นเรื่องทั้งหมดก็อาจสายเกินแก้!
แววตาของเหยียนหลิ่งอวี๋ลังเลสองจิตสองใจแม้เขาจะฉลาดเป็นกรด แต่สำหรับต้วนชิงหมิงนั้นเขากลับหมดวิธีที่
จะจัดการ เขามองไปยังต้วนอวี้แล้วฝืนยิ้มพูดขึ้น “เจ้าจะให้ข้าทำอย่างไรกับพี่สาวเจ้า? หรือว่าเจ้าอยากจะให้ข้าไปบอก
นางว่าข้าชอบนาง เจ้าคิดหรือไม่ว่าถ้าพูดออกไปแล้ว พี่สาวของเจ้าจะไม่เอาไม้มาไล่ตีข้า?”
ต้วนอวี้ครุ่นคิดอย่างตั้งใจแล้วพยักหน้ารับ “ไม่แน่ว่าพี่สาวของข้าอาจจะทำเช่นนั้นก็เป็นได้”
เหยียนหลิ่งอวี๋อดไม่ได้ที่จะชำเลืองมองต้วนอวี้ที่ทำท่าครุ่นคิดอย่างจริงจัง พร้อมกับคิดในใจว่าเจ้าเด็กคนนี้ถือว่า
นิสัยตรงไปตรงมาไม่น้อย
เด็กชายกลอกตาไปมาแล้วหันไปเอ่ยกับเหยียนหลิ่งอวี๋ “ถ้าองค์ชายจะให้ข้าช่วยก็อาจจะไม่ใช่เป็นไปไม่ได้ เพียง
แต่ข้าต้องการค่าเหนื่อยเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้นเองพ่ะย่ะค่ะ!”
เหยียนหลิ่งอวี๋ได้ฟังถึงกับเลิกคิ้วขึ้น สนใจขึ้นมา “เจ้าว่ามาเลย ขอเพียงให้พี่สาวของเจ้าเข้าใจความรู้สึกในใจของ
ข้าก็พอ…”
เด็กน้อยหัวเราะ “หึ หึ” อย่างชั่วร้ายออกมา แล้วเดินเข้าไปกระซิบกระซาบข้างหูเหยียนหลิ่งอวี๋อยู่สองสาม
ประโยค
อีกฝั่ายเบิกตาโตเท่าไข่ห่าน “สิ่งที่เจ้าพูดมาเป็นเรื่องจริงหรือ?”
ต้วนอวี้พยักหน้าขึ้นลงอย่างมั่นใจหลายต่อหลายครั้ง!
เหยียนหลิ่งอวี๋มองเด็กน้อยอย่างไม่อยากจะเชื่อ แล้วเอ่ยถามต่อ “เจ้าไม่กลัวว่าหากพี่สาวของเจ้ารู้เข้า จะไม่โยน
เจ้าออกจากเรือนอย่างนั้นหรือ?”
ต้วนอวี้มองค้อนไปที่เขาหนึ่งทีพร้อมกับส่ายมือ “องค์ชายเป็นห่วงตัวเองก่อนจะดีกว่า ระวังอย่าให้พี่สาวของข้าดู
ออกเสียก่อน มิเช่นนั้นองค์ชายอาจจะเสร็จพี่สาวของข้าก็เป็นได้!”
เด็กน้อยพูดจบก็เดินออกจากเรือนร้างไป เขาพูดไปด้วยเดินไปด้วยอย่างไม่หันหลังกลับมา “ถ้าเรื่องนี้สำเร็จแล้ว
ละก็ องค์ชายอย่าลืมที่สัญญากับข้าก็เพียงพอแล้ว!”
ถึงต่อให้เรื่องจะไม่สำเร็จ ต้วนอวี้ก็ไม่คิดจะปล่อยเหยียนหลิ่งอวี๋อยู่แล้ว
ในเวลานี้ท้องฟั้าได้มืดมิดลงแล้ว ทางเดินในสวนดอกไม้ด้านหลังของจวนก็ถูกจุดให้สว่างไสวขึ้นมา
ต้วนอวี้ก็ช่างเหลือเกิน บอกจะไปก็เดินหายวับไปในความมืด ในขณะที่เหยียนหลิ่งอวี๋ยังคงตะลึงงันอยู่กับที่ ชั่งใจ
ถึงความเป็นไปได้กับคำแนะนำของเด็กน้อย……ถ้าแผนการของต้วนอวี้ทำได้สำเร็จจริง เขาก็มีสิทธิ์ได้อุ้มสาวงามกลับ
จวน แต่ถ้าแผนการที่ต้วนอวี้วางแผนไว้ไม่สำเร็จ เช่นนั้นการที่เหยียนหลิ่งอวี๋จะเข้าใกล้ต้วนชิงหมิงอีกแม้แต่ครึ่งก้าวก็
คงจะยากเพิ่มขึ้น
ทว่าสิ่งที่เหยียนหลิ่งอวี๋เป็นกังวลมากที่สุดก็คือ ต้วนชิงหมิงเป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้น นางจะยอมแสดงความอ่อนแอ
ออกมาเหมือนที่ต้วนอวี้คาดการณ์ไว้หรือไม่
ต้วนอวี้รับประกันว่าแผนการนี้สมบูรณ์ไร้ที่ติ ขอเพียงกล้าที่จะลงมือทำเท่านั้นพอ ถ้าเหยียนหลิ่งอวี๋ทำได้สำเร็จ
จริงเขาก็จะสามารถเอาค่าเหนื่อยที่ช่วยออกอุบายในแผนการนี้ แต่ถ้าล้มเหลวละก็เหยียนหลิ่งอวี๋ก็จะต้องชดใช้ค่าเสีย
หายทั้งหมดต่อพี่สาวของเขา!
เหอะ! พูดให้เข้าใจโดยง่ายแล้ว ในครั้งนี้ต้วนอวี้เอาเปรียบเหยียนหลิ่งอวี๋ทั้งขึ้นทั้งล่อง
ท้องฟั้าถูกคลี่คลุมด้วยความมืดมิดและลมอันหนาวเหน็บจับใจ ใบหน้าของเหยียนหลิ่งอวี๋ชาจนไม่ได้รับรู้ถึงความ
รู้สึกอะไรเลย จู่ๆ เขาก็ยิ้มอย่างมีเลศนัยออกมา……อย่างน้อยก็ถือว่าได้ลอง! ถ้าไม่สำเร็จก็ค่อยจัดการต้วนอวี้ผู้เป็นน้อง
ชายหัวแก้วหัวแหวนต่อหน้าต้วนชิงหมิง ถึงตอนนั้นนางคงไม่กล้าที่จะโกรธเคืองในสิ่งที่เขาได้ทำไป
ต่อให้ต้วนชิงหมิงโกรธเกลียดเขาขึ้นมา แต่เหยียนหลิ่งอวี๋ก็ยังมีวิธีอีกร้อยแปดพันเก้าที่จะทำให้นางกลับตัวกลับใจ
เพียงแต่เรื่องที่ต้วนอวี้ขอร้องเหยียนหลิ่งอวี๋ให้ช่วยนั้น หาใช่เรื่องง่าย แต่ถ้าเรื่องนี้สำเร็จ! เห็นที่พี่เขยในอนาคตจะ
ต้องช่วยน้องต้วนอวี้ให้สมหวังกับคุณหนูรองจวนเชวียต่อ
เอาล่ะ ครั้งนี้เหยียนหลิ่งอวี๋ต้องขอลองเสี่ยง เพื่อความสุขของเขาและการได้ดึงท่านลุงต้วนเข้ามาเป็นพวก สิ่ง
เหล่านี้ทำให้เหยียนหลิ่งอวี๋อดใจรอไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว!
…
เช้าตรู่ในวันถัดมา ต้วนชิงหมิงพาต้วนอวี้ออกไปนอกจวน โดยมุ่งหน้าไปที่ทางถนนตงต้าเจียตรงร้านเย็บปักถัก
ร้อย