การเกิดใหม่ของบุตรีภรรยาเอกผู้งามล่มเมือง - ตอนที่ 629 สั่งสอนเซี่ยฉ่าวเอ๋อร์

ต้วนอวี้หรานตวาดเสียงดังลั่นออกมา “เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ เจ้าบังอาจกล้ามาเล่นงานหลับหลังเชียวหรือ? เจ้านายของ
เจ้าสั่งสอนให้มาทำแบบนี้ใช่ไหม? ถ้าเจ้านายของเจ้าใช้มาเล่นงานข้า ข้าก็จะเอาเจ้ามารับผลกรรมที่ทำแล้วกัน… เจ้ามี
เงินเยอะมากสิน่ะ ข้าถีบชุนเอ๋อร์จนตายไปแล้ว เจ้ายังมีเงินไปให้ครอบครัวมันอีก… ถ้าข้าถีบเจ้าจนตาย ราคาค่าตัวคง
สุงกว่าชุนเอ๋อร์หลายเท่ากระมัง?”
ต้วนอวี้หรานพูดไปด้วยพลางเดินถอยหลังไปด้วยสองก้าว จากนั้นเรียกบ่าวใช้ที่ยืนถือไม้อยู่ “พวกเจ้าตีมันเดี๋ยวนี้
ถ้าใครตีเซี่ยฉ่าวเอ๋อร์จนตาย ข้าจะมีรางวัลให้อย่างงาม”
บ่าวใช้ที่ยืนด้านหลังคุณหนูรองต่างตอบรับเป็นเสียงเดียวกัน หยิบไม้วิ่งตรงเข้าใส่เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์โดยไม่รีรอ
ระหว่างนั้น จู่ๆ เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ได้ตะโกนเสียงดังลั่นออกมา “ช้าก่อน!”
ต้วนอวี้หรานหันหน้ากลับมาแสยะยิ้มให้เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ “ทำไมกัน เจ้าคิดออกแล้วหรือ? ว่าไม่ควรเป็นศัตรูกับคุณ
หนูอย่างข้า… เจ้าคุกเข่าต่อหน้าข้าเดี๋ยวนี้ ตะโกนให้สุดเสียงว่า ‘ต้วนชิงหมิงเป็นนางปีศาจ’ สามครั้ง แล้วข้าจะปล่อยเจ้า
ไป ตกลงไหม?”
“คุณหนูรอง เรื่องนี้เป็นบ่าวที่บอกให้คุณหนูใหญ่ทราบเองเจ้าค่ะ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับบ่าวใช้ตัวน้อยสองคนนี้… คุณ
หนูรองปล่อยพวกนางไปเถอะเจ้าค่ะ ประเดี๋ยวบ่าวจะบอกว่าไปทราบเรื่องมาจากไหนให้เจ้าค่ะ” เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์วิงวอน
ขอร้อง
ต้วนอวี้หรานปรายตามองเซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ และบ่าวใช้ตัวน้อยสองคนที่ตัวสั่นสะเทิ้ม ก่อนเเสยะยิ้มเอ่ยขึ้น “เจ้าคิด
ว่าข้าจะเชื่อลมปากเจ้าอย่างนั้นหรือ?”
เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ส่ายหัวไปมา “ไม่ว่าคุณหนูรองจะเชื่อหรือไม่ ขอเพียงคุณหนูรองเดินเข้ามา บ่าวจะบอกทุกอย่าง
เจ้าค่ะ”
ต้วนอวี้หรานมองเซี่ยฉ่าวเอ๋อร์อย่างระแวดระวัง แต่พอเห็นปากที่ถูกตบจนเยิน ขาที่ถูกถีบเจ็บปวดไปหมด จนไม่
สามารถลุกยืนขึ้นไหว ต้วนอวี้หรานจึงโบกมือให้บ่าวใช้ที่ถือไม้ยืนอย่าเพิ่งตีลงไป ส่วนนางก้าวเข้าไปอย่างเชื่องช้า “ก็ได้
ขอเพียงเจ้าบอกความจริงข้า ว่าใครคาบข่าวเรื่องชุนเอ๋อร์มาบอก ข้าจะปล่อยพวกมันและปล่อยเจ้าในทีเดียว”
เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ยิ้มอย่างอเนจอนาถ พูดกระอักกระอ่วนว่า “เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับบ่าวใช้ตัวน้อยสองคนนี้ ยิ่งไปกว่านั้น
เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับบ่าวแม้แต่น้อย แต่ถ้าพวกนางจบชีวิตลงเหมือนชุนเอ๋อร์ บ่าวเกรงว่าจะกลับมาแก้แค้นหักคอบ่าว
เจ้าค่ะ”
พอต้วนอวี้หรานได้ยิน ก็เกิดลนลานขึ้นในทันที “เจ้าพูดอะไรของเจ้า?”
เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์พูดด้วยเสียงแผ่วเบา ต้วนอวี้หรานจึงได้ยินไม่ถนัดถนี่ นางจึงเดินเข้าไปใกล้เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ ถามเสียง
ดังว่า “เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ เจ้าพูดอะไร? ข้าได้ยินไม่ชัด”
ต้วนอวี้หรานมองเซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ด้วยแววตาที่เคลือบแคลงใจ… อันที่จริง นางไม่ชัดเจนว่าใครเอาเรื่องนี้มาบอกให้
เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์รู้ ต้วนอวี้หรานรู้เพียงว่า บ่าวใช้ตัวน้อยสองคนนี้รู้จักเซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ แถมยังเดินตามเซี่ยฉ่าวเอ๋อร์มาหาต้วน
ชิงหมิงถึงที่เรือน ฉะนั้น ต้วนอวี้หรานจึงสงสัยในตัวบ่าวใช้ตัวน้อยสองคนนี้เป็นที่สุด มาถึงตรงนี้ เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์กลับบอกต้
วนอวี้หราน ว่าเรื่องนี้ต้องมีคนอยู่เบื้องหลัง ทำเอาต้วนอวี้หรานอดมิได้ที่จะกระหายรู้คนคนนั้นเป็นใครกัน!
ต้วนอวี้หรานเป็นคนที่ขี้ระแวงสงสัยหนักคนหนึ่ง นางไม่เคยไว้ใจบ่าวใช้ข้างกายของนางแต่ละคน ตอนนี้ นาง
อยากเค้นความจริงจากปากเซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ สรุปแล้วใครกันที่ทรยศนาง
บ่าวใช้ในจวนต้วนต่างรู้กันดี ต้วนอวี้หรานอยากปกปิดเรื่องนี้ให้มิด แต่กลับถูกเอาไปพูดต่อกันต่างๆ นานา… รวม
ไปถึงวิธีการที่นางจัดการบ่าวใช้จนถึงแก่ชีวิต ไหนจะเรื่องที่นางให้บ่าวใช้ไปหาบุรุษสองคนมาเอาตัวบ่าวใช้ไปโยนใน
ปั่าช้า รวมไปถึงเรื่องที่ครอบครัวบ่าวใช้ที่ตายมาจนถึงเมืองหลวง เรื่องต่างๆ เหล่านี้ไปเล่าลือปากต่อปาก ใส่สีตีไข่กัน
อย่างเมามันราวกับเห็นด้วยตาของตัวเอง
แต่ว่า คนที่อยู่ในที่เกิดเหตุมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้น
นอกจากหัวหน้าบ่าวใช้เยวี่ยหวา เยวี่ยซิ่ว และชุนเอ๋อร์ ก็เหลือแค่เพียงบ่าวใช้ตัวน้อยสองคนนี้ที่ทำงานอยู่ข้าง
นอก
ต้วนอวี้หรานทราบดี เยวี่ยหวากับเยวี่ยซิ่วไม่ใจกล้าจะเอาเรื่องนี้ไปโพนทะนา เช่นนั้น คนที่ต้องสงสัย นอกจาก
ตัวนางเองแล้ว กับชุนเอ๋อร์ที่ตายไปแล้ว ก็เหลือเพียงบ่าวใช้ตัวน้อยสองคนนั้น
แน่นอนว่า ต้วนอวี้หรานยังไม่มั่นใจว่ายังมีบ่าวใช้คนไหน ที่อยู่ข้างนอกแอบได้ยินอีกไหม ดังนั้นจึงเอาเรื่องนี้ไป
โพนทะนา หรือไม่ก็ต้วนชิงหมิงส่งคนเข้ามาอยู่ข้างกายนาง เพื่อเอาเรื่องนี้ไปสร้างให้เป็นเรื่องใหญ่
ตอนนี้ ต้วนอวี้หรานร้อนอกร้อนใจในการหาตัวคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ นางต้องการรู้ให้ได้ ว่าเป็นใครหน้าไหนที่
เอาเรื่องนี้ไปบอกให้เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ได้รู้
ด้านเซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ยิ้มด้วยใบหน้าที่บูดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด นางมองไปทางต้วนอวี้หราน พูดเสียงเบาว่า “ใช่
แล้วเจ้าค่ะ…”
เรื่องทั้งหมดทั้งมวลที่เกิดขึ้น เป็นเพราะชุนเอ๋อร์คนเดียวจริงๆ
อันที่จริง ต้วนอวี้หรานมิกล้าเปิดศึกอย่างเป็นทางการกับต้วนชิงหมิง นางจึงต้องฉวยโอกาสตอนที่ต้วนชิงหมิงไม่
อยู่ที่จวนต้วน มาเค้นความจริงจากปากเซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ ถ้าต้วนชิงหมิงกลับมาก่อนที่เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ยอมบอกชื่อออกมา นั่น
เท่ากับความพยายามของนางสูญเปล่าทั้งหมด
อย่างไรเสีย เรื่องนี้ต้วนอวี้หรานเป็นคนก่อขึ้น ทว่าต้วนชิงหมิงกลับช่วยเก็บกวาด หากต้วนชิงหมิงกลับมาเห็น
เหตุการณ์ในตอนนี้ คงจะพิโรธเล่นงานต้วนอวี้หรานอย่างหนัก
ต้วนอวี้หรานอยากเผด็จศึกโดยเร็ว จึงเข้าไปกระชากคอเสื้อเซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ “เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ ใครเป็นคนบอกเรื่องชุน
เอ๋อร์กับเจ้ากันแน่?”
“คุณหนูรอง ต้องปล่อยบ่าวใช้ตัวน้อยสองคนไปก่อนเจ้าค่ะ…” เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์กะพริบตาปริบๆ
ขอเพียงคุณหนูรองยอมปล่อยนางสองคนไป บ่าวจะยอมบอกทุกอย่างที่คุณหนูรองอยากทราบทั้งหมด
ต้วนอวี้หรานยื่นหน้าเข้ามาใกล้เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ จนสามารถเห็นหน้าตัวนางเองจากตาดำของเซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ ท่าทาง
นั้นเต็มไปด้วยความน่าหวาดกลัว แม้กระทั่งตัวต้วนอวี้หรานเองก็ยังตกใจหน้าตาตัวเอง จากนั้น นางกระชากคอเสื้อเซี่ย
ฉ่าวเอ๋อร์แน่นขึ้นอีก “ข้าบอกแล้วไงต้องปล่อยบ่าวใช้ตัวน้อยสองคนนี้ไปแน่ เจ้าไม่เชื่อสิ่งที่ข้าพูดอย่างนั้นหรือ?”
“บ่าวมิได้มิเชื่อคำพูดของคุณหนูรองเจ้าค่ะ แต่บ่าวไม่เคยเชื่อเลยถึงจะถูก… วันนี้ หากคุณหนูรองจะตีบ่าวให้ตาย
ก็ดี ทรมานให้ตายก็ดี ถ้าคุณหนูรองไม่ยอมปล่อยพวกนาง บ่าวก็ไม่มีวันบอกเด็ดขาดเจ้าค่ะ” เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์พูดอย่างยืน
กราน
ต้วนอวี้หรานคิดไม่ถึงว่าเซี่ยฉ่าวเอ๋อร์จะปากแข็งถึงเพียงนี้ นางจึงถลึงตาจ้องเขม็ง “เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ คนเรามีเพียง
แค่ชีวิตเดียว หากเจ้าตายไปแล้วละก็ จะไม่มีโอกาสรับใช้และฟั้องเจ้านายอีกต่อไปแล้ว”
เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์เป็นคนที่ซื่อสัตย์ภักดีกับต้วนชิงหมิงเป็นที่สุด ดังนั้น ต้วนอวี้หรานจึงต้องใช้วิธีพูดถึงคุณค่าของชีวิต
และการได้โอกาสรับใช้ต้วนชิงหมิงมาเพื่อเค้นความจริงจากปากนาง
เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์แสยะยิ้มให้ต้วนอวี้หราน “คุณหนูรองอย่าลืมนะเจ้าค่ะ หากบ่าวตายไป มิสามารถอยู่ปรนนิบัติคุณ
หนูใหญ่ได้ คนที่ทรยศคุณหนูก็จะลอยนวลต่อไป ต่อไปหากคุณหนูทำเรื่องชั่วร้ายอันใด คนคนนั้นจะทรยศคุณหนูรอง
เพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ จนเรื่องมาถึงหูคุณหนูใหญ่ และแพร่ไปทั่วในเมืองหลวง ถึงตอนนั้น ทุกสายตาจะจับจ้องมาที่คุณ
หนูรองเป็นตาเดียวกัน จนคุณหนูมิอาจข่มตาหลับได้ลง”
ทันใดนั้น สีหน้าของต้วนอวี้หรานกลับตะลึงงั้นจนพูดมิออก
สิ่งที่เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์พูดมาก็ไม่ผิด ต้วนอวี้หรานรับไม่ได้ที่ถูกคนทรยศหักหลัง ในขณะเดียวกัน นางมิอาจยอมให้คน
ที่เคยทรยศนาง มีโอกาสทรยศนางเป็นครั้งที่สอง แต่บัดนี้ นางยังมิทราบว่าอีกฝั่ายนั้นเป็นใครกันแน่
ต้วนอวี้หรานจ้องเซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ด้วยแววตาที่เย็นชา จนในที่สุด นางยอมคลายมือที่จับคอเสื้อออก “ปล่อยสองคน
นั้นไปซะ”
หลังจากที่บ่าวใช้ตัวน้อยสองคนถูกปล่อยไป พวกนางก็มองเซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ด้วยแววตาที่ซาบซึ้งใจ จากนั้นต่างช่วย
พยุงกันและกัน เดินจากไปอย่างรีบร้อน
เนื่องจากเซี่ยฉ่าวเอ๋อร์เคยกำชับพวกนางไว้แล้ว หากวันหนึ่งวันใด คุณหนูรองจับได้ พวกนางห้ามร้องไห้ออกมา
เด็กขาด ห้ามวิงวอนขอร้องแทนเซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ ตอนนี้ พวกนางทำตามที่เคยกำชับไว้ได้แล้ว แต่นํ้าตาพวกนางกลับไหลริน
ออกมา
ต้วนอวี้หรานหันตามไปมองบ่าวใช้ตัวน้อยสองคนด้วยความเคียดแค้น ก่อนจะหันมาหัวเราะเยาะใส่เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์
ผู้ไร้เดียงสา
บ่าวใช้ตัวน้อยทั้งสองนั้น ต้วนอวี้หรานมิมีทางปล่อยเอาไว้แน่ ปล่อยให้พวกนางดีใจเก้อไปก่อนจะเป็นไรไป
ปล่อยไปก่อนแล้วค่อยจับกลับมาก็ไม่ใช่ปัญหา
ต้วนอวี้หรานเอาแต่ส่ายหน้าให้ความไร้เดียงสาของเซี่ยฉ่าวเอ๋อร์
เมื่อเซี่ยฉ่าวเอ๋อร์เห็นบ่าวใช้ตัวน้อยทั้งสองคนจากไปแล้ว นางพยายามลุกขึ้นมานั่ง โดยอาศัยต้นไม้เป็นที่พิง จาก
นั้นเซี่ยฉ่าวเอ๋อร์พูดยิ้มๆ ออกมา “คุณหนูรองอยากรู้ว่าใครทรยศใช่ไหมเจ้าคะ? ตอนนี้ บ่าวจะยอมบอกหมดทุกอย่าง…
เรื่องนั้นไม่ใช่มาจากบ่าวใช้สองคนนั่น แต่เป็นชุนเอ๋อร์มาบอกบ่าวเจ้าค่ะ……”
ชุนเอ๋อร์มาบอกนางอย่างนั้นหรือ?
มือทั้งสองข้างของต้วนอวี้หรานสั่นสะเทิ้มไม่หยุด
แต่ว่าชุนเอ๋อร์ตาไปแล้วนี่หน่า? คนที่ตายไปแล้วจะลุกมาบอกความจริงได้ยังไงกัน?