การเกิดใหม่ของบุตรีภรรยาเอกผู้งามล่มเมือง - ตอนที่ 64 ดีมาดีตอบ ร้ายมาร้ายตอบ (2)

ในทันใดนั้นพลันได้ยินเสียงฝีเท้าเดินมาจากด้านหลัง……หรือว่าคนที่รอคอยมาถึงแล้ว
เมื่อเห็นเงาสีดำนั้นก็เต็มไปด้วยความดีใจ! ไม่ต้องเอื้อนเอ่ยคำใด เสียงฝีเท้าก็คล้ายจะใกล้เข้ามาและเขายังไม่ทัน
จะได้กลับหลัง แผ่นหลังก็ถูกเงาดำนั้นสวมกอดจากด้านหลังกลิ่นหอมที่รุนแรงส่งผ่านมาในความมืดมิด กลิ่นหอมฟุั้งนั้น
ไม่เหมือนกับคนนั้นที่เขารอคอยกลิ่นบางเบา
เงาในความมืดมิดเป็นเงาชายที่ค่อยๆ ยืดตัวขึ้น เขาถามเสียงเบาคล้ายกระซิบ “ใคร……”
ในความมืดที่คลุมเครือเป็นเสียงของหญิงสาวค่อยๆ พูดออกมา “ท่านพี่หลิวท่านรู้อยู่แก่ใจไม่ใช่หรือ? ท่านเป็น
คนนัดแนะให้พวกเรามาพบกันที่นี่!แต่ตอนนี้ ท่านกลับมาถามว่าข้าเป็นใคร หรือว่าท่านนัดหญิงอื่นเอาไว้?”
เงานั้นชะงักไปและพูดด้วยความโกรธทันที……ท่านพี่หลิว? หรือว่าคนที่มาจะเป็นเซียงเย่เอ๋อร์ที่โง่เขลานางนั้น?ใน
ความมืด ชายหนุ่มใช้แรงผลักหญิงสาวออกไป พูดโมโห “เจ้าจำคนผิดแล้ว รีบปล่อยข้า!”
เงาดำผู้นั้นไม่ยอมปล่อยทั้งยังกอดเอวเขาไว้แน่นบรรจงใช้ปากที่อ่อนนุ่ม จูบไปจูบมาที่แผ่นหลังของเขา “ท่านพี่
หลิวกลัวจะผิดผีหรือ……อายุเท่านี้แล้วทำอย่างกับไม่เคยได้สัมผัสหญิงสาวมาก่อน……”
ครั้นได้ฟังจึงพูดด้วยอารมณ์โมโหเป็นที่สุด “ข้าบอกแล้วว่าข้าไม่ใช่หลิวยวน เจ้ารีบออกไป!”
หญิงสาวถึงกับทำหน้างงงวยอยู่ในความมืด……ไม่ใช่หลิวยวนแล้วจะเป็นใคร? ชายหนุ่มผลักนางออกไปเต็มแรง
พูดด้วยนํ้าเสียงแสดงความรังเกียจเป็นที่สุด “รีบออกไปเดี๋ยวนี้!”
นางถูกเขาผลักจนล้มลงไปที่พื้นอย่างรุนแรงไม่รู้จะทำอย่างไร จึงร้องไห้ขึ้นมา “ท่านพี่หลิว……”
เซียงเย่เอ๋อร์ร้องไห้สะอึกสะอื้นเพื่อที่จะให้คนอื่นมามุงดู ชายหนุ่มทั้งตกใจและโมโหจึงถีบไปที่นางโดยไม่ทันได้คิด
“ไสหัวออกไป!”
นางได้ยินเสียงที่โหดร้ายนั้นล้มลุกคลุกคลานรีบวิ่งออกไปทันที!
ประตูไม้เก่าถูกเปิดและปิดลงภายในห้องเงียบลงในฉับพลัน
แสงไฟตามทางที่สลัวส่องลอดเข้ามาทางหน้าต่าง เผยให้เห็นใบหน้าที่โหดเหี้ยมของไปั๋หย่วนฮ่าวเขากำลังรอต้วน
ชิงหมิง แต่ทำไมผู้ที่มากลับเป็นเซียงเย่เอ๋อร์ที่แสนโง่เขลาไปได้?
ความโกรธลุกท่วมตัวของไปั๋หย่วนฮ่าวไปทั้งร่าง
เจ้า……ต้วนชิงหมิง อยากใช้วิธีหนามยอกเอาหนามบ่งกับเขาอย่างนั้นหรือ? ดูท่าครั้งนี้ เขาคงถูกต้วนชิงหมิงเล่น
งานอีกแล้ว?
นางมั่นใจในตัวเองเกินไปแล้ว!เพราะเขาคือไปั๋หย่วนฮ่าวไม่ใช่หลิวยวนที่จะคอยปฏิเสธบ่าวรับใช้อย่างเซียงเย่เอ๋อร์
ด้วยความละมุนละม่อม และยิ่งไม่มีทางไว้หน้านางถ้าเซียงเย่เอ๋อร์กล้าเดินเข้ามา เขาจะถีบนางให้กระเด็น!
ต้วนชิงหมิงอย่าให้ข้ารู้นะว่าครั้งนี้เป็นแผนการของเจ้า!เจ้าอย่าบีบข้าให้จัดการกับเจ้าอีกคน!
ใบหน้าไปั๋หย่วนฮ่าวในความมืดช่างโหดเหี้ยมและเย็นชา เขากุมมือไว้จนแน่นและกัดฟันดัง “กรอดๆ” เงยหน้าดู
ท้องฟั้าน่าจะประมาณยามห้ายเมื่อไม่เห็นแม้แต่เงาของต้วนชิงหมิง!
และการปรากฏตัวของเซียงเย่เอ๋อร์ทำให้เขารู้ว่าต้วนชิงหมิง ไม่มีทางมาแล้ว!
ความวาดหวังในใจสุดท้ายพลันดับวูบลงหน้าของเด็กหนุ่มโกรธจนแทบดูไม่ได้……ได้ ต้วนชิงหมิงในเมื่อเจ้ากล้า
จะเล่นงานข้า ต่อไปอย่ามาหาว่าข้าไม่เกรงใจ!
เขามาอยู่ที่นี่เพราะได้ยินเรื่องที่เล่าต่อกันมาเมื่อช่วงคํ่า
วันนี้เมื่อตอนตะวันลับของฟั้าไปแล้วไม่นานระหว่างที่เขาออกจากเรือน เห็นต้วนชิงหมิงเซี่ยฉ่าวเอ๋อร์และบ่าวรับ
ใช้อีกคนเดินมาด้วยกัน!
ทว่าเมื่อเดินมาใกล้ถึงเรือนไปั๋หย่วนฮ่าวเซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ได้หยุดเท้าลงยืนรออยู่ตรงข้ามศาลา และให้บ่าวรับใช้อีกคน
ที่ตามมาเดินมาบอกไปั๋หย่วนฮ่าวว่า คุณหนูของพวกเขามีเรื่องต้องการความช่วยเหลือขอให้เขามาเจอกันที่นี่ตอนยามห้า
ย!
เดิมทีไปั๋หย่วนฮ่าวก็ยังระแวงว่าเป็นการหลอก! แต่บ่าวรับใช้คนนั้น บอกว่าเป็นธุระเร่งด่วนขอให้เขาไปให้ได้! พูด
จบจึงเดินออกไปกับเซี่ยฉ่าวเอ๋อร์และก่อนจากไปเซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ได้หันหลังกลับมามองเขาอีกครั้ง!
แน่นอนว่าไปั๋หย่วนฮ่าวไม่ใช่คนที่จะโดนหลอกโดยง่าย!เพราะบ่าวรับใช้คนนี้เขาไม่เคยรู้จักมาก่อน แม้จะมากับ
เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์แต่คำพูดของนางมีความเป็นไปได้ไม่มากแต่ไหนแต่ไรเขาเป็นคนที่ระมัดระวังตัวมาตลอดจึงตัดสินใจไปที่เรือ
นของต้วนอวี้หรานถามอ้อมๆถึงจะเชื่อในคำพูดของบ่าวรับใช้คนนั้น
ไปั๋หย่วนฮ่าวเริ่มชั่งใจความเป็นไปได้ของเรื่องนี้……ต้วนอวี้หรานเอาแต่คิดจะกำจัดต้วนชิงหมิง เพราะหลิวหรงไม่
อยากเอานางไว้!ถ้าตอนนี้หลิวหรงเกิดเป็นอะไรไป ต้วนชิงหมิงคงไม่สามารถรับมือได้ส่วนหลิวยวนที่ไม่มีประโยชน์นั่น คง
ไม่ช่วยต้วนชิงหมิง ถ้าเกิดต้องการความช่วยเหลือขึ้นมาจริงจะต้องเป็นเขาเท่านั้นที่ไปช่วย!
เมื่อคิดถึงตรงนี้ไปั๋หย่วนฮ่าวจึงเดินเข้าไปใกล้ๆเรือนต้วนชิงหมิง พบว่าในเรือนหนิงซูย่วนมีบางอย่างผิดปกติ!เมื่อ
เขามายืนอยู่ครู่หนึ่ง ก็ได้ยินเสียงบ่าวรับใช้คนหนึ่งเดินร้องไห้ออกมา!เมื่อได้ยินบ่าวคนนี้ร้องไห้ปรับทุกข์กับบ่าวอีกคน
พูดว่า จู่ๆคุณหนูใหญ่ก็เปลี่ยนไป อารมณ์รุนแรง ต่อว่าตบตีพวกนาง ตอนนี้ไม่มีใครกล้าเข้าไปรับใช้!
ได้ยินคำพูดเหล่านี้ไปั๋หย่วนฮ่าวถึงเชื่อว่าต้วนชิงหมิงคงกำลังวุ่นวายและต้องการความช่วยเหลือจากเขาจริง
ดังนั้นยังไม่ถึงยามห้ายเขาจึงรีบไปห้องเก่าที่ไม่มีคนอยู่ห้องนั้นและรออย่างเงียบสงบ
ครั้นเลยเวลาแล้วต้วนชิงหมิงก็ยังไม่ปรากฏตัว กลับเป็นเซียงเย่เอ๋อร์มาแทน
เด็กหนุ่มกำลังเชื่อมโยงความคิดระหว่างเรื่องนี้กับเรื่องที่เจอเซียงเย่เอ๋อร์โดยไม่ได้คาดคิดว่าเกี่ยวข้องอะไรกัน
อยู่ๆ ด้านนอกก็มีเสียงตะโกนให้จับโจรจากนั้นเสียงฝีเท้ามากมายได้พุ่งมาทางนี้!
ไปั๋หย่วนฮ่าวถึงกับตระหนกตกใจอยากจะออกไปจากที่นี่ ทว่าเมื่อคิดดูแล้วเซียงเย่เอ๋อร์ก็ไปแล้วต้วนชิงหมิงก็ไม่
ได้มา ในห้องจึงมีเขาเพียงผู้เดียวต่อให้มีใครเห็นว่าเขาอยู่ที่นี่ ก็สามารถบอกไปว่ามาเดินเล่นชมแสงจันทร์คงไม่มีปัญหา
อะไร!
เมื่อคิดถึงตรงนี้ไปั๋หย่วนฮ่าวอยากจะหาเก้าอี้มานั่ง กลับพบว่าในความมืดมีเสียงลมหายใจที่แผ่วเบาของคนดังขึ้น
มา
เขาเพิ่งจะไล่เซียงเย่เอ๋อร์ออกไปคิดไม่ถึงว่าจะมีคนมานอนที่นี่อยู่คนหนึ่ง! ไปั๋หย่วนฮ่าวตกใจมองไปยังแสงไฟสลัว
คลำไปเจอเตียงนอน เขาจึงเปิดม่านที่เตียงออก พบร่างคนนอนสลบไสลพร้อมกลิ่นหอมบางเบาออกมา ทำให้ไปั๋หย่วน
ฮ่าวตกใจจนทำอะไรไม่ถูก!
มองผ่านม่านที่เตียงกลับมีหญิงสาวนอนอยู่!
ถึงตอนนี้เขาจึงได้รู้ว่าถูกเล่นงานเสียแล้ว!
ไปั๋หย่วนฮ่าวพูดแผ่วเบาว่า “ไม่ได้การแล้ว” คิดอยากจะหนีออกไป!
ด้านนอกประตูมีเสียงฝีเท้าที่เดินมาอย่างรวดเร็ว จะหนีไปทางประตูก็ไม่ได้เสียแล้วดังนั้นมีทางเดียวคือหน้าต่าง
แต่สิ่งที่เขาคิดไม่ถึงคือหน้าต่างที่เปิดออกอยู่เมื่อครู่ ทว่าตอนนี้กลับเปิดไม่ได้!ละม้ายถูกคนที่อยู่ด้านนอกผลักไว้
รอบๆเรือนสว่างขึ้นมาทันทีเพราะแสงจากคบไฟจำนวนไม่น้อยทำให้องครักษ์ในจวนต้วนภายใต้การนำของต้วน
เจิ้ง ต่างหยิบอาวุธโอบล้อมไว้!
แสงไฟที่แยงตาส่องให้เห็นไปั๋หย่วนฮ่าวที่ยืนหน้าเสียอยู่เมื่อพบว่าคนที่อยู่ด้านในเป็นเด็กหนุ่ม ใบหน้าของต้วนเจิ้
งกลับถอดสีเขากดความรู้สึกโกรธเอาไว้ในใจ ใช้แรงขมวดคิ้วขึ้นมา “หลานไปั๋ ทำไมเจ้ามาอยู่ที่นี่?”
ไปั๋หย่วนฮ่าวรู้สึกอึดอัดใจไม่น้อยเขารวบรวมสติและตอบกลับไปว่า “หลานเห็นชายชุดดำวิ่งผ่านมาทางนี้จึงรีบวิ่ง
ตามมา แต่เมื่อเข้ามาในห้องกลับไม่พบใครเลยหลานจึงอยากเดินหาให้ทั่ว คิดไม่ถึงว่าท่านลุงจะพาคนมาที่นี่ครับ!”
ต้วนเจิ้งยิ้มบางๆไม่ตอบอะไร ได้แต่โบกมือให้คนเข้าไปค้นหา! เถี่ยเฟิงรับคำสั่งนำคนเข้าไปค้นภายในห้อง!
ครู่เดียวได้ยินเสียงตะโกนออกมาด้วยความตกใจ “ท่านแม่ทัพในนี้มีคนครับ!”
ต้วนเจิ้งเดินเข้าไปดูและพูดออกมา “อวี้หราน……”
เถี่ยเฟิงยื่นมือไปลากม่านที่เตียงด้วยความรวดเร็วพบเรือนร่างท่อนบนที่เปลือยเปล่า จึงกลับหลังตะโกนให้
องครักษ์ในห้อง “ออกไปให้หมด!” เรื่องนี้เกี่ยวกับหน้าตาของต้วนอวี้หรานและชื่อเสียงจวนต้วน ยิ่งคนรู้น้อยเท่าไหร่ก็
ยิ่งดี เวลานี้สิ่งสำคัญที่สุดคือต้องให้ทุกคนปิดปากให้เงียบ