การเกิดใหม่ของบุตรีภรรยาเอกผู้งามล่มเมือง - ตอนที่ 736 สตรีที่จะมาจากจวนติงมิใช่คนดี

ผมทรงเด็กน้อยหรือซานยาจี้เป็นการเกล้าผมของสตรีที่ยังไม่ได้ออกเรือน โดยรวบเกล้าเป็นสามจุกคล้ายบุปผา
ผมทรงนี้มักจะเป็นที่นิยมในสาวน้อยที่ยังมิได้แต่งงาน ซึ่งต้วนชิงหมิงอายุสิบสองปี รูปร่างผอมบาง ใบหน้าจิ้มลิ้ม
น่าทะนุถนอม พอทำผมทรงนี้แล้วดูอายุน้อยลงไปหลายปี
ซานยาจี้มีการเกล้ารัดที่ไม่ได้ซับซ้อนและเป็นที่นิยมของเด็กสาวในเมืองหลวง อีกทั้งฝีมือของเซี่ยฉ่าวเอ๋อร์นับว่า
เป็นหนึ่งในการเกล้าผมทรงนี้
เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์มองดูความเรียบร้อยจนเป็นที่พอใจ จึงหยิบปินบุปผาขึ้นหมายเสียบให้ ทว่าต้วนชิงหมิงที่อยู่หน้า
กระจกดูเงียบไม่พูดไม่จาจนผิดสังเกต
เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์เห็นต้วนชิงหมิงสีหน้าซีดเซียว จึงไม่กล้าเลยถามอะไรขึ้นมา
คนที่ทำผมทรงนี้แล้วมักจะมีหน้าที่สดใสร่าเริงเหมือนสาวน้อย แต่เวลานี้ ต้วนชิงหมิงกลับดูมีเรื่องในใจและไม่
สดใสอย่างที่ควรจะเป็น
“หากคุณหนูเดินออกไปข้างนอก พวกบ่าวใช้คงต้องอายในความสดใสของคุณหนูเลยเจ้าค่ะ” เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์พูด
ยิ้มๆ
ใบหน้าโหวงเฮ้งของต้วนชิงหมิงดูมีสง่าราศีเหมือฮูหยินติงโหรวอย่างมาก อีกทั้งผิวพรรณที่ขาวเรียบเนียนดุจหยก
เส้นผมที่ดำขมับ ดวงตาที่ใสแจ๋ว ดูแล้วงดงามน่าใหลหลง
ต้วนชิงหมิงได้แต่อมยิ้ม ที่เห็นเซี่ยฉ่าวเอ๋อร์เอาแต่ชมนางมิขาดปาก
เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์เห็นต้วนชิงหมิงไม่ยอมพูดยอมจา นางจึงอมยิ้มตามต้วนชิงหมิง จากนั้นหยิบปินบุปผาขึ้นเสียบให้
แล้วนำกระจกมาให้ต้วนชิงหมิงดูความเรียบร้อย “คุณหนูเสร้จแล้วเจ้าค่ะ”
ต้วนชิงหมิงตอบเสียงเรียบ “อืม วันนี้เอาทรงนี้แหละ!”
ระหว่างที่พูดอยู่นั้น เสียงชิวหนิงก็ดังขึ้นจากด้านนอก “คุณหนู พี่ชุนถาวมาแล้วเจ้าค่ะ!”
“รีบเชิญเข้ามา” นางตอบ
ยังไม่ทันสิ้นเสียงต้วนชิงหมิง ชุนถาวก็เดินเข้ามาข้างในเรียบร้อยแล้ว นางเปิดผ้าม่านออกก็เห็นต้วนชิงหมิงนั่งอยู่
หน้ากระจก จึงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา “ชิงหมิง ผมทรงนี้ทำให้ดูเด็กลงไม่เบาเลย”
ต้วนชิงหมิงตอบเสียงเรียบ “อายุไม่ใช่ปัญหาเลย เอาแค่ดูได้ก็พอแล้ว”
พอชุนถาวได้ยินที่ต้วนชิงหมิงพูดออกมา ก็รู้สึกได้ว่านางมีความเศร้าสร้อยอยู่ภายในใจ
จากนั้นต้วนชิงหมิงก็รีบยิ้มออกมาอย่างรวดเร็ว นางเชิญให้ชุนถาวนั่งและถามขึ้นว่า “พี่ชุนถาว เหตุใดมาที่เรือน
ของชิงหมิงแต่เช้าเลย… ท่านปั้าตู้กำลังต้องการลูกมือปรนนิบัติมากที่สุด ทำไมพี่ชุนถาวถึงไม่อยู่ดูแลเล่า?”
ชุนถาวตอบยิ้มๆ “ถ้าไม่มีเรื่องที่ต้องให้ช่วย พี่คงไม่มารบกวนชิงหมิงตั้งแต่เช้าหรอก”
ต้วนชิงหมิงแอบแกล้งพูดโกรธๆ “พี่ชุนถาวพูดอะไรนั่น เห็นชิงหมิงเป็นคนนอกเหรอ อย่างนั้นให้ท่านปั้าตู้ไล่ชิงห
มิงออกจวนต้วนไป อย่างนั้นชิงหมิงจะได้เป็นคนนอกสมใจพี่ชุนถาว”
ชุนถาวได้ฟังรีบพูดแก้ลำอย่างรีบร้อน พลางยกมือประสานขอโทษขอโพยต้วนชิงหมิง “อั๊ยย่ะ คุณหนูใหญ่ บ่าว
ผิดไปแล้ว คุณหนูใหญ่ยกโทษให้ด้วยเจ้าค่ะ ต่อจากนี้ไปบ่าวไม่กล้าอีกแล้ว”
ชุนถาวพูดจาแบบนี้ฟังดูพิลึกชอบกลดีนัก ยังไม่ทันพูดจนจบ กลับหัวเราะตัวเองออกมาก่อนเสียนี่
ต้วนชิงหมิงเห็นท่าทางพินอบพิเทาของชุนถาว จึงสัพยอกกลับไปว่า “พี่ชุนถาวร้ายกาจจริงๆ มาเล่นละครแต่เช้า
ตรู่เลย… ระวังละ วันหน้าชิงหมิงจะบอกท่านปั้าตู้ให้หายบุรุษมาแต่งงานด้วยเลย”
ชุนถาวฟังแล้วรีบยกมือขึ้นปิดปาก “คุณหนูอย่าได้พูดถึงเรื่องแต่งงานเลย บ่าวผิดไปแล้วเจ้าค่ะ!”
ต้วนชิงหมิงหัวเราะหัวล่อออกมาอีกครั้ง จนเซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ที่ต้มนํ้าชาอยู่ก็พลอยหัวเราะตาม หากตู้ชิงหรวนมาหา
ทางที่เรือนคงสนุกกว่านี้ แต่ชุนถาวมาก็สนุกไม่น้อยไปกว่ากัน
ต้วนชิงหมิงเข้าไปจับมือชุนถาวแล้วพูดยิ้มๆ “หรือว่าพี่ชุนถาววางแผนไม่แต่งงานไปทั้งชีวิต?”
“ชิงหมิงก็รู้ใจพี่นี่หน่า พี่ตัดใจจากบุรุษในใต้หล้านี้แล้ว พี่จะอยู่ดูแลคุณหนูใหญ่ตู้ ไม่แต่งงานกับใครหน้าไหนทั้ง
นั้น!” ชุนถาวยืนกราน
ต้วนชิงหมิงเข้าใจความรู้สึกที่ชุนถาวมีให้ตู้ชิงหรวน นางจึงเอ่ยเพียงว่า “ชิงหมิงคิดว่า ท่านปั้าตู้ก็อยากให้พี่ชุน
ถาวมีความสุขเช่นกัน… และมีชีวิตเป็นของตัวเองเสียที”
ชุนถาวผงะไปครู่หนึ่ง นางมีสีหน้าครุ่นคิดอย่างหนัก ก่อนจะฝืนยิ้มออกมา “ชีวิตของพี่ทั้งหมดมีเพื่อคุณหนูใหญ่
ตู้… พี่ยอมแบ่งเบาภาระ แก้ไขปัญหาทุกอย่าง เพื่อให้คุณหนูมีความสุข… ขอเพียงคุณหนูมีความสุข พี่ก็พลอยมีความสุข
ไปด้วย!”
ต้วนชิงหมิงรู้ดีว่าไม่มีทางช่วยแก้ปมในใจหรือเปลี่ยนความคิดของชุนถาวได้ ทุกคนในใต้หล้าก็เช่นกันต่างมีสิ่งที่
ยืนหยัดและฝันใฝั่ต่างกัน ที่มิยอมให้ผู้อื่นเข้ามาเปลี่ยนแปลงหรือดับมอดมันลงไป
ต้วนชิงหมิงตบไปที่ฝั่ามือของชุนถาวเบาๆ “เอาล่ะ ในจวนกำลังจะจัดงานมงคล พวกเรามิควรพูดเรื่องเศร้า
สร้อย… พี่ชุนถาวมาหาชิงหมิงเช้าตรู่แบบนี้ มีเรื่องใดให้ช่วยอย่างนั้นหรือ?”
ชุนถาวขมวดคิ้วพูดอย่างจริงจัง “ชิงหมิง พี่มาวันนี้ก็เพราะจวนติง!”
เรื่องของจวนติง?
นั่นหมายถึงท่านพ่อท่านแม่ของติงโหรว ที่ถูกขับออกจากจวนติงไปนอกเมืองหลวงเมื่อสามปีที่แล้ว
พอได้ยินเรื่องจวนติงขึ้นมา ต้วนชิงหมิงพลันมีนํ้าโหทันที… ไม่ว่าในชาติที่แล้วหรือในชาตินี้ หลังจากที่ติงโหรวเสีย
ชีวิตไปแล้ว คนในจวนติงต่างตัดสัมพันธ์ไม่ไปมาหาสู่ต้วนต้วนอีกเลย ทั้งยังไม่เคยดูดำดูดีและแสดงความเป็นห่วงเป็นใย
นางกับต้วนอวี้เลย แม้แต่การถามสารทุกข์สุขดิบก็ไม่เคยมี ดังนั้นต้วนชิงหมิงแทบลืมไปแล้ว ว่าท่านแม่ติงโหรวเป็นบุตร
สาวภรรยาเอกจวนติง!
ในเมื่อจวนติงตัดความสัมพันธ์ไปมาหสู่กับจวนต้วน เช่นนั้น ต้วนเจิ้งที่วางแผนจัดงานมงคลครั้งใหม่ จวนติงจะ
เข้ามายุ่งย่ามทำไมกัน?
หรือว่าต้องการเข้ามาปั่วนงานมงคลให้ล่มไม่เป็นท่า?
ต้วนชิงหมิงขมวดคิ้วเข้าหากันแน่น “ความหมายของพี่ชุนถาวคือ คนจากจวนติงมาจวต้วนใช่ไหม?”
ชุนถาวได้แต่พยักหน้า “ใช่แล้ว ข่าวการแต่งของคุณหนูใหญ่ตู้กับต้วนเจิ้ง ได้ออกบัตรเชิญไปที่จวนติงนานแล้ว
แต่ทางโน้นกลับเงียบเชียบไม่ตอบรับ จนกระทั่งสองวันก่อนให้คนนำบัตรเชิญมาให้ โดยบอกว่าฮูหยินรองกับนายท่านร
องจวนติงจะมาหารือ งานแต่งของคุณหนูใหญ่ตู้กับต้วนเจิ้ง!”
“ตอบกลับบัตรเชิญสองวันก่อนที่ท่านพ่อกับท่านปั้าตู้แต่งงาน ดูท่าจวนติงไม่ได้มาดี!” ต้วนชิงหมิงแสดงความ
เห็น
ชุนถาวฟังที่ต้วนชิงหมิงพูดอย่างหนักแน่นออกมา พลอยเกิดความแปลกใจขึ้นมา ท่านน้าเป็นผู้ใหญ่ที่มีศักดิ์ใกล้
ชิดต้วนชิงหมิงมากที่สุด แต่ฟังจากนํ้าเสียงที่เย็นชาและเยือกเย็น ราวกับว่าท่านอาของนางเป็นเหมือนคนแปลกหน้าที่
สุดสำหรับงานแต่งงานนี้
“ชิงหมิง มีเรื่องหนึ่งที่พี่ไม่รู้ว่าจะพูดดีหรือไม่พูดดี” ชุนถาวจับมือต้วนชิงหมิงแน่น
“พี่ชุนถาวไม่ใช่คนนอก คนจวนเดียวกันย่อมพูดกันได้ทุกเรื่อง อีกอย่างพี่ชุนถาวกับชิงหมิงก็รู้จักกันมาเนิ่นนาน มี
เรื่องใดพี่ก็พูดออกมาไม่ต้องเกรงใจหรอก” ต้วนชิงหมิงตอบ
ชุนถาวถอดหายใจอย่างโล่งอก “ชิงหมิงเป็นคนดีจริงๆ”
ต้วนชิงหมิงแอบยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ คนอย่างต้วนชิงหมิงไม่ใช่คนดีเด่นอะไรทั้งนั้นหรอก ในชาติที่แล้ว นางยอมช่วย
ไปั๋หย่วนฮ่าวใจทรามกำจัดทุกคนที่ขวางหน้า จนมือทั้งสองข้างต้องเปือนเลือด ฝันร้ายจนหวาดผวาทุกคํ่าคืน สุดท้ายนาง
เกิดรังเกียจความชั่วร้ายที่นางเคยทำมาทั้งหมด!