การเกิดใหม่ของบุตรีภรรยาเอกผู้งามล่มเมือง - ตอนที่ 770 ความรักและความแค้นของหลิวหรง

ต้วนเจิ้งนั้นไม่ได้แสดงออกว่ารักใคร่หรือเกลียดชังหลิวหรง แต่กลับมองว่านางไม่มีตัวตนอีกต่อไปแล้ว
ในชีวิตจริงนั้นพวกเราต่างถูกมองข้าม มองไม่เห็นการมีตัวตนกันทั้งนั้น แต่เมื่อเติบใหญ่ขึ้น พวกเราถึงเริ่มไม่สนใจ
สายตาที่คนอื่นมองมาอีกแล้ว
เหตุที่พวกเราสามารถไม่สนใจสายตาของคนอื่นได้นั้น เป็นเพราะว่าอีกฝั่ายไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับพวกเรา จึงไม่
จำเป็นต้องให้ความสำคัญและสนใจความรู้สึกอีกฝั่าย
แต่กฏเกณฑ์นี้จะไม่ได้ผล เมื่อใช้กับคนที่เรารักใคร่และปรารถนาอยากครอบครอง
เนื่องจากพวกเราได้ทุ่มเทความรักไป จึงอยากได้รับความรักที่มากกว่ากลับมา ดังนั้นหากพวกเรารักใครขึ้นมาคน
หนึ่ง แล้วถูกมองข้ามเหมือนไร้ตัวตน ย่อมทำให้สูญเสียอาการและสติสัมปชัญญะ
หลิวหรงในตอนนี้ถูกความเฉยชาและมองข้ามตัวตนของต้วนเจิ้ง จนเกิดคลุ้มคลั่งเป็นบ้าเป็นหลังไปแล้ว
หลิวหรงหูดับลงในฉับพลันไม่ได้ยินสิ่งที่ตู้ชิงหรวนพูดออกมาทั้งนั้น
จากนั้นหลิวหรงก็ร้องกรี๊ด พุ่งตรงเข้าไปผลักตู้ชิงหรวนจนราบลงไปกับพื้น แล้วใช้มือฉีกชุดแต่งงานสีแดงสดของตู้
ชิงหรวนให้ขาดวิ่นอย่างสุดแรง
ชุดงานแต่งสีแดงสดช่วยขับให้ผิวพรรณที่ขาวเนียนหมดจดของตู้ชิงหรวนโดดเด่น แยงตาหลิวหรงจนอดทนอด
กลั้นไม่ไหวอีกต่อไป
สายตาของหลิวหรงในตอนนี้ มองไม่เห็นอะไรอีกแล้ว สิ่งที่นางมีอยู่เต็มทั้งสองดวงตามีเพียงความเคียดแค้นชิงชัง
เพราะนางมิอาจยอมเห็นสตรีคนอื่นมีความสุขกับบุรุษที่ไม่เห็นค่าในตัวนาง
การกระทำของหลิวหรงทำให้ทุกคนที่อยู่ในห้องตกใจสะดุ้งโหยงกันไปหมด
ตอนนี้หลิวหรงที่วางแผนทุกอย่างในจวนต้วนมาเป็นอย่างดี กลับกลายเป็นสตรีที่บ้าคลั่งเสียสติ มิอาจควบคุม
อารมณ์ได้จนดูน่ากลัว
ตู้ชิงหรวนรู้สึกเหมือนไม่อยู่จักหลิวหรงที่อยู่เบื้องหน้าของนางในเวลานี้ เพียงแค่ต้องการแย่งชิงความรักมาอยู่ที่
นางให้ได้ ถึงกับยอมทำทุกอย่างจนเสียสติไปแล้ว
แสงที่รอดเข้ามาจากประตูส่องให้เห็นใบหน้าที่เหี้ยมโหดของหลิวหรง ดวงตาที่แดงกํ่า สายตาที่คาดคั้นได้จ้อง
เขม็งไปที่ชุดสีแดงสดของตู้ชิงหรวน นางออกแรงฉีกและใช้เท้าขยี้ไปมา ราวกับว่าชุดแต่งงานสีแดงเป็นสิ่งที่มาขวางกั้น
ความสุขในชีวิตของนาง
หลิวหรงใช้เท้าขยี้ชุดแต่งงานสีแดงสดซํ้าไปซํ้ามา ด้วยคิดว่าจะเป็นการดับฝันของตู้ชิงหรวนที่นางเกลียดชังให้จบ
ลง
ตู้ชิงหรวนยังคงยืนนิ่งคงนั่งลงอยู่กับพื้น ปล่อยให้หลิวหรงฉีกชุดแต่งงาานสีแดงสดได้ตามอำเภอใจ เพื่อให้นาง
ระบายความเคียดแค้นขับข้องใจออกมาให้จนหมด โดยที่ตู้ชิงหรวนมองดูทุกการกระทำอย่างสงบ
หลิวหรงช่างโกรธเกลียดชุดแต่งงานสีแดงสดของตู้ชิงหรวนมากมายถึงเพียงนี้เชียวหรือ?
หลิวหรงช่างโกรธเกลียดตู้ชิงหรวน จนต้องมาฉีกชุดแต่งงานสีแดงสดอย่างนี้ด้วยหรือ?
ตู้ชิงหรวนรู้ว่าหากไม่ให้หลิวหรงได้อาละวาดออกมา นางต้องเอาความเคียดแค้นชิงชังไประบายกับคนที่ไม่
เกี่ยวข้อง
ด้วยเหตุนี้ สู้ให้นางระบายมันออกมา เพื่อให้ทุกคนได้เห็นตัวตนนางไปพร้อมๆ กัน
สายลมหนาวเย็นพัดเข้ามาจากประตู ปะทะร่างกายของตู้ชิงหรวน ที่เหลือเพียงชุดด้านในอันบางเบาพริ้วไหวไป
ตามลม
ลมนั้นได้พัดให้เปลวเทียนที่หลิวหรงวางไว้วูบไหวไปมา ส่องให้เห็นใบหน้าที่บ้าคลั่งของนาง และห้องที่รกระเกะ
ระกะ
หลิวหรงร้องห่มร้องไห้ ต่อว่าด่าทอไม่หยุดหย่อน อีกทั้งฉีกชุดแต่งงาน สีแดงสดให้ขาดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
ชุดแต่งงานที่ตู้ชิงหรวนสวมใส่นั้นถูกฉีกจนหลุดลงกองอยู่บนพื้น นางเหลือเพียงชุดบางเบานั่งนิ่งอยู่ที่เดิม ด้วย
ท่าทางอเนจอนาถ แต่สายตาของหลิวหรงยังเต็มไปด้วยความเคียดแค้นที่ฝังลึกอยู่ในใจ
เมื่อความรักได้หลุดลอยหายไปจนมิอาจรั้งกลับมาได้แล้ว สิ่งที่หลิวหรงยึดเป็นมั่นเป็นเหมาะได้สลายหายไปกับ
สายลม ไม่ว่านางจะใช้วิธีการใดเพื่อฉุดรั้งเอาไว้ ก็ไม่สามารถให้กลับมาเป็นดังเดิมได้
หลิวหรงไม่เคยรักใครจริงและถูกรักจากใจจริง ดังนั้นนางไม่เข้าใจว่าพื้นฐานความรักเริ่มจากการให้ มิใช่แค่การ
อยากครอบครอง
หลิวหรงเป็นสตรีที่มีชีวิตลำบากคนหนึ่ง นางเอาเวลาไปไล่ตามสิ่งที่ไม่ใช่ของนาง และบุรุษที่ไม่เคยรักนางเลย จุด
นี้เห็นชัดว่านางไม่เพียงไม่ยอมปล่อยมือ กลับคิดหาวิธีกำจัดคนที่ขวางหน้าให้พ้นทาง
จนสุดท้าย ติงโหรวได้ถูกกำจัดจากความเห็นแก่ตัวของหลิวหรง ชีวิตในวัยรุ่นนับสิบปีของตู้ชิงหรวนก็ถูกหลิวหรง
ใช้เล่นงานเช่นกัน พอมาถึงจุดที่หลิวหรงสูญเสียทุกอย่าง นางไม่เคยคิดว่านางไม่เป็นที่รักมาแต่แรก กลับเข้าข้างตัวนาง
เองว่าถูกแย่งความรักไป
หลิวหรงทำร้ายคนมามากมายเหลือเกิน จนหลายชีวิตต้องผันเปลี่ยนไป
โชคยังดีที่ฟเาดินยังเข้าข้างคนดีให้ได้กลับมาครองรักกัน จนสุดท้ายหลิวหรงไม่เหลือสิ่งใด นอกเสียจากความ
เคียดแค้นและเจ็บปวดรวดร้าวใจ
หลิวหรงกอดชุดแต่งงานที่ฉีกขาดของตู้ชิงหรวนด้วยนํ้าตาที่พรั่งพรู ตู้ชิงหรวนจึงพูดเสียงเรียบ “ถ้าข้าเป็นเจ้าจะ
ไม่เสียนํ้าตา”
พอหลิวหรงได้ฟังพรวดลุกขึ้นยืนทันที หันไปตะคอกใส่ตู้ชิงหรวน “หุบปากซะ เจ้าไม่มีสิทธิ์มาสั่งสอนข้า!”
ตู้ชิงหรวนยังมองสิ่งที่เกิดขึ้นเบื้องหน้าได้ไม่ชัดเจน แต่นางยังคงส่ายหน้าปฏิเสธหลิวหรง “หลิวหรง ข้ารู้สึก
ละอายใจแทนเจ้าเหลือเกิน!”
พอหลิวหรงได้ยินหน้าพลันแดงกํ่าขึ้นมา เงื้อมือเข้าไปตบบนใบหน้าตู้ชิงหรวนเข้าไปหนึ่งฉาด
ใบหน้าที่เรียบเนียนของตู้ชิงหรวนพลันแดงเป็นจํ้าๆ ทว่านางกลับนั่งอยู่กับที่ไม่ขยับเขยื้อนหรือมีท่าทีโต้กลับใน
ทันที
ผ่านไปครู่หนึ่ง ตู้ชิงหรวนถึงได้เอ่ยปากขึ้นด้วยนํ้าเสียงเรียบนิ่ง “หลิวหรง… เจ้าแพ้ราบคาบแล้ว ไม่ว่ายังไงเจ้าก็
เปลี่ยนแปลงความจริงไม่ได้หรอก!”
มีเพียงฝั่ายที่แพ้เท่านั้นที่คอยจ้องเล่นงานฝั่ายชนะให้ไปจบอยู่ใต้บาทา
เพราะฝั่ายที่พ่ายแพ้ไม่มีทางยอมให้ฝั่ายที่ชนะได้อยู่เป็นสุข โดยที่นางสูญเสียทุกอย่างไป
หลิวหรงมิอาจยอมรับใบหน้าเหยียดหยามของตู้ชิงหรวนได้ ยิ่งไปกว่านั้นนางมิยอมรับสายตาที่มองมาอย่างน่า
สมเพชเวทนานางได้
หลิวหรงกระทืบเท้าตึงตังเข้ามาบีบคอตู้ชิงหรวนไว้แน่น จากนั้นสาปส่งข้างหูนาง “ตู้ชิงหรวน เจ้าอย่าได้คิดใช้
สายตาเยี่ยงนี้มามองข้า เจ้าไม่มีสิทธิ์มาดูแคลนข้า มีแต่ข้าที่ดูแคลนเจ้าต่างหาก… ถ้าข้าไม่ได้ท่านพี่ต้วนมาครอบครอง
เจ้าก็อย่าคิดได้ครอบครองท่านพี่ ช่วงชีวิตที่งดงามของเจ้าถูกท่านพี่ทำลายลงจนหมดสิ้นแล้ว ชีวิตของเจ้าอยู่ในกำมือ
ของข้า ติงโหรวสหายคนสนิทแย่งท่านพี่ของเจ้าไป ถึงตอนนี้ เจ้ายังมีหน้าไปชุบเลี้ยงพวกมันอีก… ตู้ชิงหรวนเจ้าถือดี
อะไรใช้สายตานั้นมองข้า เจ้ามันคนชั่นตํ่า ไม่มีสิทธิ์นั้น จำใส่กะลาหัวเอาไว้!”
แววตาหลิวหรงแดงกํ่าเป็นสีเลือด นํ้าเสียงของนางเคียดแค้นและเย้ยหยัน ตู้ชิงหรวนที่ไม่ได้มีชีวิตดีไปกว่านาง
เสียเท่าไหร่!
ตู้ชิงหรวนถูกบีบคอจนเกือบหายใจไม่ออกแล้ว ทว่านางไม่ได้ดิ้นทุรนทุราย นางใช้สายตาเย็นชามองหลิวหรง ที่ไม่
คิดว่าจะเปลี่ยนไปได้มากขนาดนี้ในเวลาเพียงสิบปีเท่านั้นเอง
ในที่สุด ตู้ชิงหรวนได้พยายามพูดออกมา โดยอาศัยลมเฮือกสุดท้าย “หลิวหรง ถึงตอนนี้แล้วเจ้ายังไม่เข้าใจอีกเห
รอ ว่าสูญเสียอะไรไปบ้าง!”
มือของหลิวหรงที่บีบคอแน่นอยู่แล้ว ยิ่งบีบแน่นขึ้นไปอีก “ข้าไม่รู้ ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น สิ่งเดียวที่ข้าสนใจในตอน
นี้ คือฆ่าเจ้าให้ตายๆ ไปซะ เรื่องทุกอย่างจะได้จบลง ทุกสิ่งจะได้กลับมาเป็นของข้าเพียงผู้เดียว!”
ทุกสิ่งที่นางหมายถึงนั้น รวมถึงความรักที่ต้วนเจิ้งมีให้ ตำแหน่งดูแลจัดการจวนต้วน แลทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นของ
จวนต้วนทั้งหมด!