การเกิดใหม่ของบุตรีภรรยาเอกผู้งามล่มเมือง - ตอนที่ 78 คำให้การขององค์ชายสาม

เมื่อเชวียหนิงเชี่ยนถูกชมทันใดนั้นนางจึงไปต่อไม่เป็น!ใบหน้าที่แดงเป็นลูกตำลึงขึ้นมามองไปยังเหยียนหลิ่งอวี๋ผู้
สูงศักดิ์ในใจก็เริ่มคิดไปต่างๆ นานา……ถึงจุดความเป็นความตายกลับมีชายรูปงามยื่นมือเข้ามาช่วย เขาอาจจะมีความ
รู้สึกปฏิพัทธ์ต่อนางก็เป็นได้
แต่ก่อนเมื่อเหยียนหลิ่งอวี๋มาที่จวนเชวียหลายต่อหลายครั้งซานอี๋เหนียงมักจะให้นางอยู่ให้ห่างเข้าไว้เพราะชื่อ
เสียงกิตติศัพท์ในด้านไม่ดีขององค์ชายสามนางจึงได้แต่ชื่นชมไม่กล้าที่จะเดินเข้าไป
แต่วันนี้ไม่เป็นเช่นวันวานแล้วเพราะองค์ชายสามผู้สูงส่งกลับจู่โจมเข้ามาหานางก่อน
ในใจเชวียหนิงเชี่ยนเริ่มคิดวางแผน
หากนางได้ใจขององค์ชายสามมากลายเป็นภรรยาขององค์ชายสาม เช่นนั้นก็จะมีความรุ่งโรจน์และเกียรติ!นับต่อ
แต่นี้ไป จะไม่มีใครแบ่งแยกนางกับเชวียหนิงหรานลูกของฮูหยินอีกต่อไป ต่อให้เป็นถึงฮูหยินหรือคุณหนูจวนต้วนเมื่อ
เห็นนางแล้วก็ต้องก้มหัวลงทำความเคารพ อย่างนั้นนางควรถือโอกาสนี้คิดหาวิธีมัดใจองค์ชายสามให้อยู่ในมือโดยเร็ว
คิดได้ถึงจุดนี้เชวียหนิงเชี่ยนจึงแอบปรายตามองเขาแวบหนึ่ง และเขาก็หันมามองนางพอดีเช่นกันแววตาคู่นั้นที่
งดงามและเป็นที่หมายปองใหลหลงทำให้เด็กสาวตื่นเต้นจนหายใจไม่ทั่วท้อง ลึกลงไปข้างในนางดีใจเป็นลิงกระโดดโลด
เต้น
ดูนั่น! องค์ชายสามกำลังมองมาที่ข้า……ข้าควรทำท่าทำทางเช่นไรดี?
เพียงครู่เดียวในห้องโถงรับรองก็เงียบสงัดลงได้ยินแม้กระทั่งเสียงลมหายใจของผู้อื่น! เมื่อครู่เชวียหย่งเฉียงยัง
หน้านิ่วคิ้วขมวดไม่ยอมคลาย……เรื่องเป็นอย่างที่เขาพูด เชวียหนิงเชี่ยนเป็นลูกสาวที่รักที่สุดแต่ไหนแต่ไรมานางเชื่อฟัง
มาโดยตลอด แล้วจะทำเรื่องร้ายกาจเช่นนั้นได้อย่างไร? ไม่แน่ว่านางอาจถูกคนใส่ร้าย!
องค์ชายสามที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ตรงตำแหน่งสูงสุดของห้องชำเลืองตามองไปที่เชวียหนิงเชี่ยนครั้งหนึ่ง แล้วกวาด
สายตามองดูผู้คนโดยรอบเห็นแววตาทั้งความผิดหวัง เงียบสงบ ได้ใจ โกรธแค้น ตระหนก และจนปัญญา
เขาขยับตัวอย่างเชื่องช้าพลางแอบหัวเราะเยาะในใจ!เขาชอบยกให้คนลอยก่อน เพราะยิ่งลอยสูงขึ้น เวลาร่วงลง
มาก็จะยิ่งเจ็บหนักกว่าเดิม!ความเจ็บเจียนตายแบบนั้น จะเห็นสีหน้าที่เจ็บปวดรวดร้าวเป็นที่สุด
เชวียหนิงเชี่ยน! อันที่จริงนางจะไปทำใครเดือดร้อนก็ได้เขาคงไม่ยุ่งแต่กลับมาทำให้คนที่เขาหมายตาเดือดร้อนรู้
หรือไม่ว่าเขาให้ความสำคัญกับจิ้งจอกน้อยตัวนี้เท่าไร? กล้ามากที่ผลักให้จิ้งจอกน้อยตกนํ้าจนเกือบจมนํ้าตาย
หึแน่นอนว่าเขาไม่มีทางยอมรับเด็ดขาดว่าในใจของเขานั้นมีความรู้สึกที่พิเศษต่อต้วนชิงหมิง และสาเหตุที่เขา
โมโหโกรธาก็เพราะว่านางตาย เขาจะไม่มีทางสืบค้นหาของชิ้นนั้นต่อไปได้อีก!
ใช่แล้ว!เพื่อของชิ้นนั้น ต้องเพื่อของชิ้นนั้นเป็นแน่!
เหยียนหลิ่งอวี๋ยืดตัวมองสีหน้าท่าทางของทุกคนอย่างพออกพอใจเป็นอย่างมากทว่าเมื่อเขากำลังเตรียมตัวจะพูด
ออกมา กลับเห็นต้วนชิงหมิงที่อยู่มุมห้องเสหันหน้ามองไปทางอื่นอย่างรวดเร็ว ราวกับว่านางกำลังฝืนที่จะไม่ให้หัวเราะ
ออกมาทำให้เขาคันปากยิบๆ รู้ดีว่าเจ้าจิ้งจอกน้อยมองแผนการของเขาทะลุปรุโปร่งในเวลานี้สงสัยจะแอบหัวเราะเยาะ
เป็นแน่
เหอะ!เจ้าจิ้งจอกน้อยที่จริงก็ไม่ได้มีจิตใจดีอะไร เขากำลังช่วยนางอยู่แต่นางกลับหัวเราะเยาะเขาอย่างเงียบๆค่อย
ดูต่อไปแล้วกันว่าเขาจะจัดการกับนางอย่างไร!
ในห้องโถงรับรองที่เงียบสงัดเสียงของเหยียนหลิ่งอวี๋กลับพูดดังขึ้นมา “คุณหนูต้วนทำไมหรือ? หรือว่าเจ้ามีข้อโต้
แย้งในคำพูดของข้า?”
เมื่อได้ยินเขาพูดถึงนางต้วนชิงหมิงจึงทำอะไรไม่ถูก… นางทำอะไรผิดอีกแล้วหรือ? นางยังไม่ได้ทำอะไรเลย แต่
ทำไมเขากลับพูดชี้เปั้ามาที่นางเล่า?
เฮ้อ! ข้านี่มันโชคร้ายอย่างยิ่ง อยู่ดีๆ ก็ซวยขึ้นมาได้!
ระหว่างที่เงยหน้าขึ้นมาสายตาเหลือบไปเห็นเหยียนหลิ่งอวี๋ใช้สายตาไม่พึงพอใจจ้องมาที่นางเมื่อมองสีหน้าของ
คนอื่นที่ผิดปกติ ต้วนชิงหมิงจึงเข้าใจได้ในทันที……อ๋อ ที่แท้สีหน้าของนางนิ่งเฉยอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งไม่เป็นการให้ความ
ร่วมมือต่อเขา
เมื่อรู้ว่าปัญหามาจากที่ไหนต้วนชิงหมิงที่รู้ว่าตนผิดจึงรีบแก้ไข เหมือนเด็กน้อยที่เชื่อฟัง
ประเดี๋ยวเดียวสีหน้าของต้วนชิงหมิงก็เต็มไปด้วยรอยยิ้ม นางกะพริบตาแรงอยู่หลายครั้งเผยให้เห็นใบหน้าที่ขาว
บริสุทธิ์ผุดผ่อง เหมือนเป็นรอยยิ้มที่ออดอ้อนทว่ากลับเสแสร้งเป็นอย่างยิ่งนางรีบพยักหน้าตอบรับ “ไม่มีแน่นอน… องค์
ชายสามปรีชาสามารถชิงหมิงจะกล้ามีข้อโต้แย้งได้อย่างไรเพคะ?”
ต่อให้มีนางคงไม่เขลาพอจะพูดออกมาตอนนี้ให้คนจับจุดอ่อนได้!
ทางด้านเชวียหย่งเฉียงใช้สายตากวาดไปทั่วเผยให้เห็นใบหน้าที่แสนโกรธา…ที่แท้ต้วนชิงหมิงจอมเจ้าเล่ห์กลับ
สมรู้ร่วมคิดกับหนิงหราน มาใส่ร้ายหนิงเชี่ยนเสียดายที่เมื่อครู่เขายังออกปากชมนางว่ามีมารยาทเรียบร้อยดูท่าตอนนี้
นางก็แค่เด็กสร้างเรื่องคนหนึ่ง!
สายตาต้วนชิงหมิงมองไปบรรจบสายตาเชวียหย่งเฉียงในใจนางกระอักกระอ่วนทำตัวไม่ถูก… เฮ้อถูกคนเข้าใจผิด
ยังดีกว่าถูกองค์ชายสามจำได้ก็แล้วกันแต่ไม่ว่าอย่างไรเชวียหย่งเฉียงก็ไม่ชอบนางเป็นทุนเดิมอยู่แล้วดังนั้นเมื่อเรื่องมาถึง
ขั้นนี้แล้ว เรื่องแรกอาจจะไม่เป็นธรรมกับตัวนางเสียหน่อยแต่เรื่องถัดมากลับเป็นสัญญาณแห่งหายนะมากกว่า!
ต้วนชิงหมิงเป็นคนปรับตัวให้เข้ากับสถานการณ์นางยอมที่จะไม่ได้รับความเป็นธรรม ดีกว่าจะเจอหายนะมา
เยือน!
ไม่ว่าอย่างไรตั้งแต่ครั้งแรกที่นางได้เจอเขา ก็ไม่เคยได้เจอเรื่องที่ดีอีกเลยดูท่าแล้วอีกหน่อยจะต้องดูฤกษ์ยามเสีย
หน่อย ถ้ารู้ว่าเขาใช้เส้นทางไหนนางจะได้ใช้อีกทาง!
ทางด้านเหยียนหลิ่งอวี๋พอใจสีหน้าที่ต้วนชิงหมิงแสดงออกมาใหม่เป็นอย่างมาก!เขา “ฮึ” ออกมานิ่งๆแล้วเลิกที่
จะกลั่นแกล้งนางต่อ… ข้าวยังต้องกินทีละคำเรื่องก็จะต้องจัดการไปทีละเรื่อง ตอนนี้เปั้าหมายของเขาก็คือเชวียหนิง
เชี่ยน
เขายืนมือข้างหนึ่งขึ้นมาลูบที่คางเพื่อมองเชวียหนิงเชี่ยนอย่างตั้งใจ ราวกับกำลังจะทดสอบอะไรบางอย่างให้
ละเอียด!เมื่อนางถูกเขามองจึงทำให้หน้าแดงพลางทำตัวไม่ถูก ตอนนั้นเขาจู่ๆเอ่ยปากพูดอย่างเรียบนิ่ง
“ข้าขอพูดอะไรกับคุณหนูสามอีกสักหน่อย เจ้ายังไม่ต้องรีบร้อนที่จะขอบคุณข้าหรอกที่ข้าพูดไปว่าแข็งกร้าวเป็น
เพราะว่าเจ้าไม่เพียงแต่ไม่ได้เอาลูกสาวภรรยาเอกไว้ในสายตาอีกทั้งลูกสาวภรรยาจวนต้วนก็ด้วยยิ่งไปกว่านั้นยังไม่สน
คุณหนูที่มีชื่อเสียงในเมืองหลวงทั้งยังกล้าพูดว่าพวกนางเป็นพวกใช้ไม่ได้… ไหนเจ้าลองพูดให้ข้าฟังสิว่า ถ้าเจ้าไม่ได้
แข็งกร้าวอย่างนั้นหมายความว่าอย่างไร?”
คำพูดที่เอ่ยอย่างเชื่องช้าทว่าฟังดูชัดแจ้งทุกถ้อยคำเหมือนเข็มแห่งความจริงกำลังทิ่มแทงนาง เมื่อเขาพูดออกไป
ใบหน้าของเชวียหนิงเชี่ยนที่ยิ้มแย้ม กลับหุบลงในทันทีทันใดใบหน้ากลับซีดขาวเผือกไปหมด ทำได้เพียงก้มหน้าก้มตาไม่
กล้าปริปากพูดอะไร!
ด้านเชวียหย่งเฉียงได้ยินสีหน้าปลื้มใจเมื่อครู่กลับพลันมลายหายไปเขาใช้สายตาที่กระอักกระอ่วนมองไปยังเหยี
ยนหลิ่งอวี๋ราวกับว่าไม่อยากให้องค์ชายอย่าเอาเรื่องของหญิงเหล่านี้นำออกมาปั่าวประกาศทีละฉากทีละตอน!
พริบตาเดียวใจของเชวียหย่งเฉียงมีความคิดเดียวผุดขึ้นมา… ซวยแล้วไม่รู้ว่าหนิงเชี่ยนไปล่วงเกินอะไรองค์ชาย
สามตอนนี้องค์ชายจึงหันมาเล่นงานหนิงเชี่ยน…ถึงตอนนี้ในฐานะพ่อก็ไม่ได้คิดว่าลูกสาวของตนนั้นมีความผิดหรือเป็น
เพราะคนอื่นใส่ร้ายและอยากระบายความโกรธ!
เห็นได้ชัดว่าการมีท่านพ่ออย่างเชวียหย่งเฉียงช่างเป็นความน่าอดสูของเชวียหนิงหรานโดยแท้!
ต้วนชิงหมิงเกือบจะหลุดหัวเราะออกมาเมื่อได้ฟังที่องค์ชายสามกล่าวขึ้นมา ทว่านางกลับฝืนเอาไว้…บุรุษผู้สูง
ศักดิ์ท่านนี้เป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้น หากรู้ว่านางแอบหัวเราะเขาในใจคนต่อไปที่จะแย่คงจะเป็นนางแล้ว!
ท่าทางพิลึกของเด็กสาวทำให้เชวียหนิงหรานเกิดความสงสัย…แต่นางรู้ดีว่าวิธีการของต้วนชิงหมิงแยบยลเสมอทั้ง
ยังรู้เป็นอย่างดีว่านางมีนิสัยไม่กลัวหน้าอินทร์หน้าพรหม
ดูอย่างครั้งที่แล้วโจวเส่อชนนางจนต้องมีคนมาพากลับจวน ต้วนชิงหมิงผู้นี้เป็นคนที่มีความแค้นต้องชำระ!ทว่า
ตอนนี้เหตุใดเพียงนางเห็นองค์ชายสามกลับใจฝั่อไม่กล้าขึ้นมาเล่า?
แต่เรื่องที่นางแปลกใจมายิ่งกว่าคือสายตาที่องค์ชายสามมองต้วนชิงหมิง ดูจะแปลกประหลาดอย่างมากเชวียหนิง
หรานกำลังครุ่นคิดอยู่ ประเดี๋ยวจะหาโอกาสคาดคั้นนางเสียหน่อย ทั้งสองคนนี้เหมือนมีเรื่องมีราวและความลับอะไรสัก
อย่าง!