การเกิดใหม่ของบุตรีภรรยาเอกผู้งามล่มเมือง - ตอนที่ 871 ถูกตำหนิ

แต่อ๋าวฮั่นกลับรู้สึกว่าคนอย่างต้วนชิงหมิงปฏิบัติดีกับบ่าวใช้ของนาง นอกจากต้วนอวี้หรานผู้นี้จะร้ายกาจ มิ
อย่างนั้นต้วนชิงหมิงจะไม่มีทางปฏิบัติไม่ดีกับนาง
เมื่ออ๋าวฮั่นได้ฟังสิ่งที่ต้วนอวี้หรานพูดออกมา ก็โบกมือปฏิเสธ “ที่แท้ก็คือคุณหนูจวนต้วนนี่เอง ข้านึกว่าเป็นโจร
เป็นหัวขโมยเสียอีก ในเมื่อที่นี่ไม่มีคนนอก อย่างนั้นขอเชิญคุณหนูต้วนกลับไปเสียดถอะ ข้าต้องการพักผ่อนแล้ว!”
หลังจากอ๋าวฮั่นกล่าวจบแล้ว เขาก็ไม่ได้สนใจแยแสต้วนอวี้หราน เดินตรงเข้าไปในเรือนทันที
ต้วนอวี้หรานเดือดดาลกระทืบเท้าด้วยความเจ็บใจ… ชิงตั๋วผู้นี้ไม่รู้จักแยกแยะดีชั่ว หรือไม่รู้ว่าต้วนอวี้หรานกำลัง
แสดงความเป็นมิตรอยู่? แต่เขากลับแยแสด้วยคิดว่านางหน้าตาอัปลักษณ์? หรือว่านางเทียบกับต้วนชิงหมิงไม่ได้แม้แต่
น้อย
คิดมาถึงจุดนี้ ต้วนอวี้หรานได้เอ่ยถามเยวี่ยหวาที่ยืนอยู่ด้านหลัง “เยวี่ยหวา อ๋าวฮั่นหมายความว่ายังไง?”
เยวี่ยหวาได้แต่ยืนนิ่งอยู่ด้านหลังโดยที่ไม่ได้เอ่ยตอบคำใดแม้แต่น้อย
การที่อ๋าวฮั่นไม่ชอบต้วนอวี้หราน เยวี่ยหวามองปราดเดียวก็เข้าใจได้ทันที อีกอย่างอ๋าวฮั่นก็เป็นว่าที่สามีของต้วน
ชิงหมิง จึงควรรู้จักรักษาระยะห่างให้เหมาะสม แต่ต้วนอวี้หรานกลับไปยินยอมแล้วอย่างนี้จะให้เยวี่ยหวาโน้มน้าวต้วนอ
วี้หรานอย่างไรถึงจะดี
เยวี่ยหวารู้จักนิสัยใจคอของต้วนอวี้หรานเป็นอย่างดี จึงรู้ว่านางเกลียดต้วนชิงหมิงจับใจ ดังนั้นนางจึงหันกลับไป
ตอบกลับต้วนอวี้หราน “คุณหนู องค์ชายท่านนี้เป็นว่าที่สามีของคุณหนูใหญ่ จึงไม่กล้าเข้ามาทำความสนิทสนมกับคุณ
หนูร้องให้เกินงาม หากคุณหนูใหญ่บังเอิญมาพบเห็นเข้า องค์ชายต้องเกิดปัญหาอย่างแน่นอนเจ้าค่ะ”
ต้วนอวี้หรานได้ฟังก็แสยะยิ้มออกมา “เชอะ! ก็แค่บุรุษธรรมดาคนหนึ่งที่มาจากทุ่งหญ้า อย่างมากก็แค่คนบ้านปั่า
เมืองเถื่อนจะมีอะไรให้น่าอิจฉา”
อีกอย่างต้วนชิงหมิงไม่เห็นมีอะไรดี ทั้งหน้าตาและผลงานก็ไม่มีสักอย่าง กลับได้แต่งตั้งเป็นองค์หญิง ด้วยเหตุนี้มี
หรือที่ต้วนอวี้หรานอดทนอดกลั้นไหว
เยวี่ยหวาเห็นต้วนอวี้หรานกำลังเดือดดาลและกลัวว่าจะมาระบายอารมณ์กับนาง ดังนั้นจึงโน้มน้าวเสียงอ่อย
“คุณหนู พวกเรารีบไปเถอะเจ้าค่ะ ถ้าคุณหนูใหญ่มาเห็นเข้า ต้องหาเรื่องใส่ร้ายปั้ายสีคุณหนูนะเจ้าค่ะ”
ต้วนอวี้หรานได้ฟังก็เดินตึงตังกลับไปด้วยความไม่สบอารมณ์
พอเห็นคุณหนูรองเดินจากไป เยวี่ยหวาค่อยโล่งอกไปที ส่วนอ๋าวฮั่นที่อยู่ด้านในห้องก็ได้ยินทุกคำพูดของต้วนอวี้
หรานจนหมด เขาได้แต่แสยะยิ้มโดยไม่ได้เอ่ยเอื้อนคำใดออกมา
นิ้วมือของคนเราทั้งห้ายังสั้นยาวต่างกันเลย นับประสาอะไรกับคุณหนูที่ต้องอยู่จวนเดียวกันด้วย ถึงแม้คุณหนูต้
วนที่ไม่รู้จักฟั้าสูงเเผ่นดินตํ่าเอามาเทียบกับต้วนชิงหมิง ไม่ว่าด้านการวางตัว ความรู้และความสามารถ ต้วนชิงหมิงย่อม
เหนือกว่านางในทุกๆ ด้าน
สิ่งที่น่าขันมากที่สุด คือต้วนอวี้หรานยังต้องหันไปถามบ่าวใช้ถึงจุดด้อยที่ไม่อาจเทียบกับต้วนชิงหมิงได้ สำหรับ
อ๋าวฮั่นแล้ว นางกับต้วนชิงหมิงเทียบกันได้ไม่ติดเลย
สตรีอย่างต้วนอวี้หราน อ๋าวฮั่นพบเจอมากมายเหลือเกิน จนไม่แยแสเอามาใส่ใจ ได้แต่ยิ้มให้แล้วเดินจากไป
อีกอย่างมีต้วนอวี้หรานเดินออกจากเรือนของอ๋าวฮั่นไปได้ไม่กี่ก้าวก็หยุดลง หันกลับมาถามเยวี่ยหวา “ใช่แล้วเย
วี่ยหวา เมื่อครู่เจ้าได้ยินสิ่งที่อ๋าวฮั่นกับต้วนชิงหมิงพูดคุยกันหรือไม่… ดูเหมือนอ๋าวฮั่นนั่นจะพูดว่าต้วนชิงหมิงจะแต่งกับ
เหยียนหลิ่งอวี๋……”
เยวี่ยหวากะพริบตาปริบๆ ด้วยไม่เข้าใจในสิ่งที่ต้วนอวี้หรานพูดออกมา
ต้วนอวี้หรานพยายามระลึกความจำอยู่ครู่หนึ่ง “ข้าได้ยินชัดเต็มสองรูหู อ๋าวฮั่นผู้นั้นพูดว่าถ้าต้วนชิงหมิงกับเหยี
ยนหลิ่งอวี๋แต่งงานกันละก็… แต่นี่มันไม่ถูกนี่หน่า อ๋าวฮั่นเป็นว่าที่สามีของต้วนชิงหมิง ทำไมเขาถึงได้พูดแบบนี้? หรือว่า
เรื่องนี้จะมีลับลมคมใน?”
ต้วนอวี้หรานพึมพำไปด้วย ส่ายหัวไปด้วย ราวกับถูกความสัมพันธ์ของอ๋าวฮั่นและต้วนชิงหมิงทำให้งงงวยจน
เลอะเลือนไปหมด
เท่าที่ต้วนอวี้หรานรู้มา ต้วนชิงหมิงได้เป็นชายาขององค์ชายอ๋าวฮั่นจึงแต่งตั้งนางให้เป็นองค์หญิงเหอซั่ว ในเมื่อ
นางเป็นองค์หญิงไปแล้ว จะกลับมาแต่งกับเหยียนหลิ่งอวี๋ได้ยังไง นางไม่ได้จะแต่งงานกับอ๋าวฮั่นแล้วหรือ?
แต่ว่าทำไมอ๋าวฮั่นถึงได้พูดล้อเล่นกับว่าที่ชายาหนักขนาดนี้? รำคาญยังไม่เคยได้ยินว่าอ๋าวฮั่นกับเหยียนหลิ่งอวี๋ไป
มาหาสู่กัน… คนหนึ่งจะได้กลายเป็นราชบุตรเขยแห่งต้าเซี่ย อีกคนเป็นองค์ชายสามที่เก็บตัวเงียบ ทั้งสองคนจะไปมี
ความสัมพันธ์อะไรกัน? หน้าตาของอีกฝั่ายเป็นอย่างไรต่างฝั่ายต่างยังไม่เคยเห็นด้วยซํ้ากระมัง!
พูดได้ว่าในจุดนี้นั้น ต้วนอวี้หรานก็ยังคิดไม่ตกอยู่ดี
ในเมื่อคิดไม่ตกก็ควรปล่อยเลยตามเลยไป ทว่าต้วนอวี้หรานกลับไม่เลือกเช่นนั้น ขอเพียงสามารถหาเรื่องที่ล้มต้
วนชิงหมิงได้ ขอเพียงสร้างเรื่องให้ต้วนชิงหมิงไม่สบายใจได้ ไม่ว่าจะยากเย็นลำบากแสนเข็ญเพียงใด นางยอมทำได้ทุก
อย่าง
เมื่อคิดมาถึงจุดนี้แล้ว ต้วนอวี้หรานได้หันไปกำชับเยวี่ยหวาอยู่หลายประโยค ก่อนที่เยวี่ยหวาจะถามอย่างห่วงใย
“คุณหนูคิดว่าเรื่องนี้จะได้ผลไหมเจ้าคะ”
ต้วนอวี้หรานได้ยินเช่นนั้นจึงถลึงตาใส่ในฉับพลัน “ข้าสั่งให้เจ้าไปก็รีบไปซะ ยังอิดออดอยู่นั่นไร้ประโยชน์สิ้นดี!”
เยวี่ยหวาได้ยินสีหน้าก็ซีดไม่กล้าพูดออกมาสักคำ
ต้วนอวี้หรานที่มีกำลังน้อยนิดจึงสั่งเยวี่ยหวาว่า “เจ้ารีบไปซะ ข้าจะรอเจ้าอยู่ที่นี่แหละ!”
เยวี่ยหวาเป็นบ่าวใช้ที่เข้ากับคนอื่นได้ง่าย การใช้นางไปสืบเรื่องราวคงทำได้ไม่ยาก
พอเยวี่ยหวาไปทำตามคำสั่งแล้ว ต้วนอวี้หรานก็ครุ่นคิดบางอย่างขึ้นมาได้ ถึงแม้นางจะยังไม่รู้ว่าต้วนชิงหมิ
งกับอ๋าวฮั่นมีความสัมพันธ์กันแบบไหน แต่นางสัมผัสได้ว่า เรื่องนี้ต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน!
ก่อนหน้านี้ต้วนชิงหมิงกับเหยียนหลิ่งอวี๋ก็มีสัมพันธ์คลุมเครือ มาตอนนี้นางกับเปลี่ยนท่าทีกลายเป็นว่าที่ชายาขอ
งอ๋าวฮั่นไป เรื่องนี้ต้องมีลับลมคมใน สงสัยต้วนชิงหมิงคงอยากกลายเป็นผู้รํ่ารวยและมีอำนาจจนตัวสั่นสิท่า!
ดังนั้นเรื่องนี้ต้วนอวี้หรานมองว่าเป็นเรื่องปกติ… การที่เหยียนหลิ่งอวี๋หายตัวไป ต้วนชิงหมิงจึงเปลี่ยนเปั้าหมาย
ไปที่อ๋าวฮั่น!
นางนึกเสียดายที่ไม่ได้ฉีกหน้ากากความสัมพันธ์ระหว่างต้วนชิงหมิงกับเหยียนหลิ่งอวี๋ให้อ๋าวฮั่นได้รับรู้ หากอ๋าว
ฮั่นรู้เรื่องในอดีตที่ฉาวโฉ่ของต้วนชิงหมิง ไม่แน่ว่าอาจเปลี่ยนใจก็เป็นได้
เมื่อคิดได้เช่นนี้ ต้วนอวี้หรานยิ่งนึกเสียดายขึ้นมา ดูท่าแล้ว นางต้องหาโอกาสเล่าเรื่องอดีตของต้วนชิงหมิงให้อ๋าว
ฮั่นฟังให้เร็วที่สุด!
ตอนนี้ต้วนอวี้หรานยังไม่รู้ทิศทางสถานการณ์ในราชสำนักแม้แต่น้อย ไม่รู้ว่าเหยียนหลิ่งอวี๋หายตัวไปไหน นาง
หวังเพียงจะกลายเป็นสนมเช่อเฟยขององค์ชายท่านนั้น แต่ดูเหมือนในเวลานี้จะเกิดเหตุการณ์บางอย่างจนทำให้เกิด
ความล่าช้าออกไป นานแล้วที่องค์ชายท่านนั้นไม่ได้มาหา นางจึงใช้ให้คนไปสืบข่าวมา ถึงได้รู้ว่าองค์ชายท่านนั้นถูกกัก
บริเวณอยู่!
การถูกกักบริเวณนั้นทำให้ไม่สามารถติดต่อกับโลกภายนอกได้ ฉะนั้นเรื่องที่จะรับนางเป็นสนมจึงถูกวางไว้ก่อน ต้
วนอวี้หรานเลยพยายามวางใจให้ผ่อนคลาย และเลียนแบบต้วนชิงหมิงที่ไต่เต้าหาผู้สูงศักดิ์และมีอำนาจเพื่อถีบตัวให้สูง
ขึ้น… ไม่แน่ว่า องค์ชายท่านนั้นทราบว่าต้วนอวี้หรานเปลี่ยนไปแล้ว อาจดีใจจนแต่งตั้งนางเป็นองค์หญิงเหมือนต้วนชิงห
มิงบ้าง!
คิดเลื่อนลอยถึงตรงนี้ ต้วนอวี้หรานเอาแต่หัวเราะคิกคักออกมาเพียงลำพัง
ความมารยาของต้วนอวี้หรานไม่เป็นรองใคร นางกังวลแค่จะได้แต่งกับคนที่ดีและมีอำนาจวาสนาหรือไม่ ส่วน
การปกครองบ้านเมือง ไม่ได้อยู่ในความสนใจของนางแม้แต่น้อย
ต้วนอวี้หรานต้องการให้ชีวิตมีแต่ความสุข โดยหวังให้ต้วนชิงหมิงเจอแต่โชคร้ายและความซวย เพราะหากต้วนชิง
หมิงยังคอยขวางทางนางอยู่ ไม่แน่ว่าวันข้างหน้าอาจนำหน้านางขึ้นไปอีก
ช่างไม่ใช่เรื่องง่ายที่ต้วนอวี้หรานจะเจอความผิดของต้วนชิงหมิง เช่นนั้นนางไม่มีทางปล่อยให้หลุดมือโดยเปล่า
ประโยชน์ไปหรอก!
จากนั้นไม่นาน เยวี่ยหวาได้กลับมาแล้ว
การกลับมาของนางนำข่าวที่น่าตกใจสุดขีดกลับมาด้วย
เยวี่ยหวารายงานต้วนอวี้หรานว่า เดิมทีต้วนชิงหมิงจะได้แต่งกับองค์ชายใหญ่เหยียนหลิ่งเจวี๋ยเป็นสนมเช่อเฟย
แต่ในวันนั้นได้มีพระราชโองการพระราชทานยศให้ต้วนชิงหมิงเป็นองค์หญิงเหอซั่ว จากนั้นยังพระราชทานงานสมรส
ระหว่างองค์ชายใหญ่ชิงตั๋วกับต้วนชิงหมิงอีกเจ้าค่ะ…
ทันทีที่ต้วนอวี้หรานได้ฟังเรื่องราวทั้งหมด กลับรู้ได้ในทันทีว่าต้องมีเรื่องลับลมคมในซ่อนเร้นอยู่ในเรื่องนี้แน่นอน
เป็นการที่คนหัวแข็งยึดมั่นในความคิดอย่างต้วนชิงหมิง ตอบตกลงแต่งงานกับอ๋าวฮั่น ดูแล้วไม่ค่อยสมเหตุสมผล
เท่าที่ควร!
พูดได้ว่าที่ต้วนชิงหมิงไม่อยากแต่งกับองค์ชายใหญ่เหยียนหลิ่งเจวี๋ย เป็นเพราะองค์ชายใหญ่ชิงตั๋วอย่างนั้นหรือ?
คิดๆ ดูแล้วไม่น่าเป็นเช่นนั้น หากแต่งกับองค์ชายใหญ่เหยียนหลิ่งเจวี๋ยแล้ว อย่างน้อยที่สุดต้วนชิงหมิงก็สามารถ
อยู่ในเมืองหลวงต่อไปได้ หากแต่งไปที่ต้าม่อ ชีวิตที่เหลือทั้งหมดของนาง อย่าได้คิดจะกลับมาเหยียบต้าเซี่ยได้อีก ด้วย
เหตุนี้ต้วนอวี้หรานจึงมั่นใจหนักแน่นว่าต้วนชิงหมิงจะไม่โง่เขลาเบาปัญญาเลือกสิ่งที่ไม่เหมาะให้กับตัวนางเอง
ประกอบกับวันนี้ต้วนอวี้หรานยังได้ยินที่อ๋าวฮั่นพูดออกมาอีกว่า ถ้าต้วนชิงหมิงแต่งกับเหยียนหลิ่งอวี๋……
ต้วนอวี้หรานได้ยินหูผึ่งขึ้นมาด้วยความตกใจ… นางจินตนาการไปต่างๆ นานา หรือว่าต้วนชิงหมิงและเหยียน
หลิ่งอวี๋จะแอบไปมาหาสู่กัน? การที่ต้วนชิงหมิงกับอ๋าวฮั่นแสดงความรักออกมาเป็นเพียงการแสดงละครตบตาคนอื่น?
ต้วนอวี้หรานพยายามนึกถึงนํ้าเสียงที่สองคนนั้นสนทนากัน ในที่สุดดวงตาของนางได้เปล่งประกายออกมา… ใช่
แล้ว เป็นอย่างที่นางคิดไว้ ต้วนชิงหมิงต้องการหลอกใช้อ๋าวฮั่นมาบังหน้า โดยที่ต้วนชิงหมิงยังแอบมีสัมพันธ์กับเหยียน
หลิ่งอวี๋ไปพร้อมกัน ที่แม้เปั้าหมายของต้วนชิงหมิงก็อยากแต่งกับเหยียนหลิ่งอวี๋ มิใช่องค์ชายใหญ่เหยียนหลิ่งเจวี๋ย
นี่เอง……
พอคิดได้ดังนี้ ต้วนอวี้หรานรู้สึกเสียดายแทนต้วนชิงหมิง… การแต่งกับองค์ชายใหญ่เหยียนหลิ่งเจวี๋ยดีจะตาย เขา
เป็นถึงว่าที่จักรพรรดิองค์ถัดไป ไม่แน่ว่าดีไม่ดี ต้วนชิงหมิงอาจเป็นฮองเฮาขึ้นมาก็ได้ แต่นางกลับโง่เขลาเลือกที่จะตาม
หาเหยียนหลิ่งอวี๋ที่หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย สงสัยชาตินี้ต้วนชิงหมิงคงไปไหนไม่ได้ไกล
ต้วนอวี้หรานอดเสียดายแทนมิได้ หากนางเป็นต้วนชิงหมิงจะเลือกแต่งกับองค์ชายใหญ่เหยียนหลิ่งเจวี๋ยไปแล้ว
แต่โชคชะตาได้กำหนดลงมาแล้ว นางไม่ใช่ต้วนชิงหมิงและไม่มีทางเป็นได้ เพราะดูจากนิสัยของต้วนอวี้หรานแล้ว
คงพบเจอเรื่องที่ดีได้ยากเหลือเกิน!