ขอโทษที พอดีบรรพจารย์ผมเป็นเจ้าแห่งยมโลก [นิยายแปล] - บทที่ 207 เข็มดับพลังปราณ หลุมศพก่อเกิดแมลงร้าย
เม่าจิ้งประหลาดใจเล็กน้อย แต่ก็กลับมาสงบอย่างรวดเร็ว
เขายิ้มให้ผมพลางพยักหน้า “ถูกต้อง ดูจากรูปแบบฮวงจุ้ยในปัจจุบัน ตำแหน่งมงคลทางทิศใต้คือเส้นพลังหลักของที่นี่ หากเราตัดเส้นพลังนี้ กระแสดอกท้อจะถูกทำลายไปด้วย เมื่อพลังของเคราะห์ดอกท้อร้ายถูกตัด การรื้อสุสานก็ง่ายขึ้น”
เมื่อได้รับการยืนยันจากเม่าจิ้ง ผมรู้สึกดีใจไม่น้อยที่การวิเคราะห์ถูกต้อง
“งั้นมาเริ่มกันเลยเถอะ!” ผมกล่าวออกไป
เม่าจิ้งพยักหน้า ขณะที่พานหลิงก็เก็บเข็มทิศฮวงจุ้ยของเธอ
เหลียงโหย่วชีเตรียมธูปเทียนไว้ล่วงหน้าแล้ว เพื่อเซ่นไหว้ภรรยาทั้งสาม
เมื่อเห็นว่าพวกเรากำลังจะเริ่มลงมือ เขาก็รู้หน้าที่ดี รีบถอยออกไปด้านข้าง
พวกเราจัดเตรียมอุปกรณ์ ผสมปูนขาวกับผงชาดในอัตราส่วนหนึ่งต่อหนึ่งให้พร้อม
ในตอนนั้นเอง เม่าจิ้งหยิบเครื่องมือบางอย่างออกจากกระเป๋า
มันคือเข็มเหล็กสามเหลี่ยมสีดำสนิทที่สามารถประกอบเข้าด้วยกันได้ แต่ละด้านของเข็มเต็มไปด้วยอักขระที่สลักไว้มากมาย
เมื่อประกอบเข้าด้วยกัน มันมีความยาวถึงสองเมตร
เพียงแค่เห็นก็รู้แล้วว่าเป็นศาสตราเวทที่ทรงพลัง
ผมอดไม่ได้ที่จะถามออกไป “เม่าจิ้ง นี่คืออะไรเหรอ”
เม่าจิ้งใช้ชาดทาลงบนเข็มตั้งแต่ต้นจรดปลาย ก่อนตอบกลับมา “นี่คือเข็มดับพลังปราณ อีกเดี๋ยวจะใช้มันตัดเส้นพลังของที่นี่ เจียงหนิง นายไปที่ตำแหน่งมงคล ขุดหลุมให้ลึกหนึ่งเมตร แล้วฉันจะปักเข็มนี้ลงไป”
“ไม่มีปัญหา!” ผมตอบรับทันที หยิบจอบขึ้นมาแล้วเดินไปยังตำแหน่งมงคลซึ่งอยู่ห่างจากหลุมศพถึงเก้าสิบเก้าเมตร
ใช้หลักการแบ่งพื้นที่เป็นสามส่วนเพื่อคำนวณหาตำแหน่ง เมื่อระบุตำแหน่งได้ ผมหยิบจอบขึ้นมาแล้วเริ่มขุดลงไปทันที แต่เพียงแค่ขุดลงไปครั้งแรกก็ไปเจอกับรังแมลงสาบที่อัดแน่นไปด้วยตัวอ่อนมากมายเต็มไปหมด
ทันทีที่โดนแสงแดด แมลงสาบพวกนี้ก็เริ่มคลุ้มคลั่ง ไต่กันวุ่นวายไปทั่ว ผมต้องรีบถอยหลบออกไป
แต่หลังจากคลานอยู่ได้ไม่นาน แมลงเหล่านี้ก็ถูกแดดแผดเผาจนตาย
ของเหลวสีดำไหลออกมาจากร่างของมัน ส่งกลิ่นเหม็นชวนสะอิดสะเอียน
เม่าจิ้งขมวดคิ้ว ก่อนจะกล่าวขึ้นขณะจ้องมองแมลงเหล่านี้ “ถ้าฮวงจุ้ยของที่นี่ไม่ถูกเปลี่ยนเป็นตำแหน่งอัปมงคล บริเวณนี้ควรจะมีแต่กบหรือคางคก บางครั้งอาจขุดเจอแหล่งน้ำบริสุทธิ์ ถ้าเป็นทำเลที่ดีมากจริงๆ เมื่อเปิดเส้นพลังขึ้นมา อาจพบปลาไหลตัวเล็กหรือแม้แต่ปลาที่มีชีวิตอยู่
“แต่ตอนนี้ฮวงจุ้ยเสียหมดแล้ว ตำแหน่งมงคลกลับกลายเป็นรังของแมลงสาบ...”
ศาสตร์ฮวงจุ้ยว่าด้วยเรื่องลมและน้ำ ฮวงจุ้ยที่ดีไม่เพียงแต่หล่อเลี้ยงผู้คน แต่ยังบ่มเพาะพลังงานและสรรพชีวิตรอบตัว แต่หากเป็นฮวงจุ้ยที่เสียหายก็ย่อมก่อให้เกิดแมลงร้ายและน้ำเน่าเสีย
เมื่อแมลงสาบลดจำนวนลง ผมก็ตวัดจอบลงไปอีกสองสามครั้ง แต่ข้างล่างยังเต็มไปด้วยแมลงสาบ ที่นี่กลายเป็นรังของพวกมัน พวกมันซ้อนตัวทับกันเป็นชั้นๆ กำลังไต่กันวุ่นวาย
เสียงเดิน ‘แซ่กๆ’ กับกลิ่นเหม็นฉุนของมันทำให้ขนลุกซู่ ผมไม่เคยเห็นแมลงสาบรวมตัวกันมากมายขนาดนี้มาก่อน
เมื่อขุดลงไปจนลึกหนึ่งเมตรและกำจัดแมลงสาบจำนวนมากได้แล้ว เม่าจิ้งก็หยิบ ‘เข็มตัดพลังปราณ’ ออกมา กำมันแน่น เขายกมือซ้ายขึ้นร่ายอาคม ก่อนเปล่งเสียงดังลั่น
“ตัดสายลม ตัดเส้นพลัง จักรพรรดิแห่งสรรพสิ่ง จงสำแดงฤทธิ์!” สิ้นเสียง เขากระชับเข็มเหล็กสามเหลี่ยม แล้วแทงมันลงไปเต็มแรง พลังที่ใช้ในการกระทำครั้งนี้มหาศาล เขาทุ่มพลังปราณทั้งหมดลงไป
‘ปัง!’ เสียงดังสนั่น เข็มเหล็กปักลึกลงไปในดินถึงครึ่งเมตร
เม่าจิ้งปล่อยมือ จากนั้นประกบสองมือเข้าหากัน ร่ายคาถาต่อเนื่อง
“ตัดสายลม ตัดเส้นพลัง จักรพรรดิแห่งสรรพสิ่ง จงสำแดงฤทธิ์!”
พลันรอยสลักบนเข็มเหล็กสามเหลี่ยมส่องแสงวาบขึ้นเล็กน้อย…
เสียง ‘ปัง!’ ดังสนั่น เข็มเหล็กปักลึกลงไปอีกครึ่งเมตร
เม่าจิ้งทำซ้ำแบบเดิมอีกสองครั้ง
เข็มตัดพลังปราณที่ยาวถึงสองเมตรปักลงไปในดินจนมิด เมื่อแทงส่วนสุดท้ายลงไปจนหมด สิ่งที่เกิดขึ้นคือ…พื้นดินแตกร้าวออกเป็นรอยเล็กๆ มีหมอกดำไหลซึมออกมาให้เห็นด้วยตาเปล่า
ทันใดนั้นเอง ตะขาบสีดำสิบกว่าตัวเลื้อยออกมาจากรอยแยกซ้ายขวาของเข็มตัดพลังปราณ พวกมันเคลื่อนตัวไปมาแล้วพุ่งเข้าหาผมและเม่าจิ้ง
“ระวัง ตะขาบพวกนี้มีพิษร้ายแรง!” เม่าจิ้งรีบเตือน ผมจึงถอยหลังไปสองก้าวอย่างรวดเร็ว
หลังจากเลื้อยออกมาได้ไม่ไกล ตะขาบพวกนี้ก็ทนความร้อนของแสงแดดไม่ไหว ร่างของพวกมันระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ
“ปังๆๆ!” เสียงระเบิดดังสนั่น ของเหลวสีดำกระเซ็นไปทั่ว หยดของเหลวที่ร่วงลงพื้นส่งเสียง ‘ฉ่าๆ’ คล้ายกับกรดกำลังกัดกร่อนดิน
ยังไม่หมดเพียงเท่านั้น หลังจากที่ตะขาบตายหมดแล้ว ยังมีของเหลวสีดำไหลซึมออกมาจากรอยแยกของพื้น กลิ่นเหม็นรุนแรงจนแทบทนไม่ไหว
น้ำสีดำเหล่านี้ไหลซึมออกมา ทำให้รอยแยกที่เกิดขึ้นบริเวณตำแหน่งมงคลยิ่งขยายกว้าง
เสียง “แคร่ก” ดังขึ้น รอยแยกบนพื้นดินพุ่งตรงไปยังหลุมศพอาฆาตทั้งสามที่ตำแหน่งดอกท้อ
รอยแยกบางๆ เหล่านี้ค่อยๆ ขยายออกไปกว่ายี่สิบเมตร มีแมลงสาบและตะขาบเลื้อยออกมาจากรอยแยกอย่างไม่ขาดสาย…
มองไปทั่วทั้งพื้นดิน มีแมลงไต่ยั้วเยี้ยเต็มไปหมด
พวกเราต้องรีบถอยห่างออกมายืนดูอยู่ไกลๆ จนกระทั่งแมลงเหล่านี้ถูกแดดเผาจนตัวระเบิดหมด พวกเราจึงค่อยโล่งใจขึ้น
“เคราะห์ดอกท้อร้ายถูกทำลายแล้วใช่ไหม” ผมเอ่ยถาม
เม่าจิ้งพยักหน้า “เส้นพลังถูกตัดไปแล้ว ฮวงจุ้ยของที่นี่ก็พังทลายลง หลุมศพอาฆาตทั้งสามนี้จะไม่สามารถดูดซับพลังจากเส้นปราณได้อีกต่อไป พวกเธอจะไม่ได้รับการหล่อเลี้ยงจากพลังอาฆาตอีกแล้ว”
“งั้นก็ดี! รอให้แมลงพวกนี้ตายหมดก่อน แล้วค่อยโปรยขี้เถ้า!”
ผมหันไปมองสามหลุมศพอาฆาต
หลุมศพทั้งสามเงียบสงัด แต่กลับให้ความรู้สึกกดดันอย่างมหาศาล ต้นไม้และหญ้ารอบๆ ยังคงไหวเอนไปมาตามแรงลมดัง “ฮือๆ”
ผ่านไปสิบนาที เมื่อพานหลิงเห็นว่าไม่มีแมลงเลื้อยออกมาอีกจึงถามขึ้น “ตอนนี้น่าจะปลอดภัยแล้วใช่ไหม เริ่มได้เลย! ฉันจะโปรยขี้เถ้าที่หลุมนี้”
“โอเค งั้นฉันจะจัดการหลุมศพตรงกลาง” ผมเลือกสุสานที่ตัวเองจะโปรยขี้เถ้าเช่นกัน
เม่าจิ้งพยักหน้าให้เรา จากนั้นพวกเราก็แบ่งปูนขาวและชาดให้พอดี แล้วเดินตรงไปยังหลุมศพทั้งสาม
ด้วยบทเรียนจากก่อนหน้า คราวนี้พวกเราระมัดระวังเป็นพิเศษ
แต่ยังไม่ทันที่พวกเราจะเข้าใกล้หลุมศพ ลมเย็นยะเยือกก็พัดขึ้นมา
ยิ่งเข้าใกล้หลุมมากเท่าไร ลมก็ยิ่งแรงขึ้น และอากาศก็ยิ่งหนาวเย็น ความเย็นยะเยือกแผ่ซ่านไปทั่วราวกับมีเครื่องปรับอากาศขนาดใหญ่เปิดอยู่ที่นี่
พูดก็พูดเถอะ อากาศร้อนๆ แบบนี้ ความเย็นเช่นนี้ทำให้รู้สึกสบายไม่ใช่น้อย ถ้าหากจับวิญญาณอาฆาตสักตัวมาไว้ในบ้านคงไม่ต้องเปิดแอร์อีกแล้ว…
ธูปสามดอกที่ปักอยู่หน้าหลุมศพเผาไหม้จนเหลือเป็นสองดอกสั้น หนึ่งดอกยาว แต่พวกเราไม่สนใจ แค่หยิบยันต์ขึ้นมา แล้วติดลงไปบนเนินดินทันที
พวกเราต้องสะกดพลังอาฆาตของหลุมศพไว้ก่อน จากนั้นก็หยิบปูนขาวและชาดขึ้นมา แล้วโปรยลงไปบนเนินดิน
“ซ่าๆๆ” ปูนขาวและชาดร่วงลงบนหลุมศพ
พอขี้เถ้าร่วงกระทบพื้นก็เกิดเสียง ‘แคร่ก’ ธูปที่ปักอยู่หน้าหลุมแตกหักทันที และป้ายหลุมศพก็แตกร้าว
พวกเราสามคนเดินวนรอบหลุมศพ โปรยขี้เถ้าลงไปอย่างต่อเนื่อง
รอยร้าวเริ่มแผ่ขยายไปทั่วเนินดิน
“แคร่กกก” รอยเหล่านี้ดูคล้ายกับใยแมงมุม และขยายกว้างขึ้นเรื่อยๆ
กลุ่มพลังอาฆาตสีดำค่อยๆ ไหลออกมาจากรอยแยก ผมสังเกตเห็นว่าภายในรอยแยกเหล่านั้นมีตั๊กแตนสีเทาไต่ออกมา มันมีขนาดเท่านิ้วก้อย ตัวสีเทา บนลำตัวมีลายจุดสีดำแปลกตา
ผมไม่เคยเห็นตั๊กแตนแบบนี้มาก่อนเลย
มีคำกล่าวว่า ‘หากเห็นตั๊กแตนบนหลุมศพ สมาชิกในครอบครัวจะต้องมีอันเป็นไป’
ตอนนี้เองที่ผมเห็นว่ามีตั๊กแตนจำนวนมากไต่ออกมาจากสามหลุมศพอาฆาต
ยิ่งไปกว่านั้น พวกมันเริ่มขยับปีก ดูเหมือนกำลังเตรียมจะบิน
ลางสังหรณ์ของผมร้องบอกว่านี่ไม่ใช่เรื่องดี!
ผมหยุดโปรยขี้เถ้าทันที แล้วรีบตะโกนบอกเม่าจิ้งและพานหลิง “ตั๊กแตนพวกนี้ผิดปกติ รีบออกไปจากที่นี่เร็วเข้า!” ผมยังพูดไม่ทันขาดคำ ตั๊กแตนที่เพิ่งไต่ออกจากหลุมศพก็กางปีกออกพร้อมกัน
“หวื่อออ” พวกมันพุ่งตรงเข้ามาหาพวกเราทั้งสามคนอย่างรวดเร็ว…
YOU MAY ALSO LIKE
