ขาดทุนไม่อั้น ขอแค่ฉันได้เป็นเศรษฐี - บทที่ 1066 บอสเผยนําหน้าก้าวหนึ่งเสมอ!
บทที่ 1066 บอสเผยนําหน้าก้าวหนึ่งเสมอ!
ถึงที่นั่งในร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูจะห่างกันมากกว่าร้านอินเทอร์เน็ตอื่นๆ แต่ก็มี
ข้อจํากัดว่าห่างได้มากขนาดไหน
เมื่อลูกค้ามาใช้บริการ พวกเขาต้องการแค่โต๊ะกับเก้าอี้ ถึงจะเว้นพื้นที่ด้านข้างและ
ด้านหลังเพื่อให้คนอื่นๆ เคลื่อนที่ได้อย่างอิสระ อย่างมากสุดก็ต้องการระยะห่างเพียง
แค่สี่ถึงห้าตารางเมตรเท่านั้น
กลับกันถึงตามทฤษฎีแล้วอุปกรณ์ VR จะสามารถเล่นได้ในพื้นที่สี่ถึงห้าตาราง
เมตร แต่นั่นก็เป็นแค่พื้นที่พื้นฐานสําหรับการเล่นเกม ยังไม่รวมพื้นที่เว้นกันชน
ถ้าเป็นห้องนั่งเล่นหรือห้องอ่านหนังสือของตัวเอง พื้นที่ห้าตารางเมตรก็เพียงพอ
แล้ว เพราะเป็นพื้นที่ส่วนตัว ไม่จําเป็นต้องกังวลว่าจะชนของหรือชนคนอื่นระหว่างการ
เล่น
แต่ในร้านอินเทอร์เน็ตนั้นไม่เหมือนกัน
ถ้าผู้เล่นสองคนมีพื้นที่สําหรับการเล่นห้าตารางเมตร เนื่องจากผู้เล่นทั้งสองคน
เคลื่อนไหวและโบกแขนไปมาอยู่ตลอด จึงเป็นเรื่องง่ายที่พวกเขาจะชนกัน ซึ่งส่งผล
ต่อประสบการณ์การเล่น
ดังนั้นเพื่อความปลอดภัย ถ้าอยากเปลี่ยนมาให้บริการ VR ก็ต้องทําฉากกั้นและ
พื้นที่ควรมีขนาดใหญ่กว่าที่พักส่วนตัว พื้นที่จริงที่ต้องการคืออย่างน้อยหกหรือเจ็ด
ตารางเมตร
อุปกรณ์แต่ละชิ้นกินพื้นที่เพิ่มอีกสองตารางเมตร แบบนี้จํานวนลูกค้าที่รองรับได้ก็
น้อยลงอย่างเห็นได้ชัด
นอกจากนั้นเกม VR ยังดูแปลกใหม่แค่ชั่วคราว ไม่ได้มีไว้สําหรับเล่นระยะยาว
ความต้องการที่แท้จริงของลูกค้าส่วนใหญ่คือการเล่นเกม PC กับเพื่อน
เมื่อร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูเปิดโซนประสบการณ์ VR ช่วงแรกอาจจะมีคนเข้ามา
เล่นเยอะ แต่ผ่านไปไม่นานก็จะถูกปล่อยทิ้งร้าง พอกระแสหมดก็ไม่มีใครสนใจอีก
ผู้คนที่ชั้นหนึ่งอยากเล่นแต่ไม่มีเครื่องว่าง ส่วนชั้นสองอุปกรณ์ VR ว่าง ไม่มีใคร
อยากเล่น
ช่างเป็นฉากที่งดงามจริงๆ!
หลังจากนั้นเผยเชียนก็เดินไปโซนขายของในร้าน
นี่เป็นการจัดวางผังร้านที่สรุปไว้ตั้งแต่วางแผนร้านอินเทอร์เน็ตโมหยู 1.0 โซน
ขายของไม่ได้ใหญ่มาก มีชั้นวางแค่สี่ห้าชั้น ส่วนใหญ่ขายอุปกรณ์ต่อพ่วงเกี่ยวกับเกม
เช่น เมาส์ คีย์บอร์ด และคอนโทรลเลอร์
หลังจากร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูเปิดแบรนด์ ROF ก็มีสินค้าบางอย่าง เช่น การ์ด
จอ RAM หรือเครื่อง PC ของ ROF วางขาย
เท่าที่เผยเชียนรู้มายอดขายของร้านดีมาก!
เพราะจางหยวนเป็นผู้ดูแลเครือร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูก่อนหน้านี้ พนักงานในร้าน
ก็มีความรู้เกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ คีย์บอร์ด เมาส์ และหูฟังที่เลือกมาวางขายต่างเป็นรุ่น
คลาสสิกจากแบรนด์ชั้นนําที่มีชื่อเสียง ซึ่งใช้งานได้จริง
เกมเมอร์เดินผ่านแล้วรู้สึกว่าเอาไปใช้งานได้ก็ควักเงินจ่ายทันที ถึงจะแพงกว่าซื้อ
ออนไลน์ แต่ลูกค้าส่วนใหญ่ที่มาใช้บริการร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูก็ไม่ได้สนใจส่วนต่าง
ราคามากนัก
หลังจากร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูเป็นที่นิยมขึ้นมาก็มีผู้คนหลั่งไหลเข้ามาจํานวนมาก
โซนนี้จึงกลายเป็นแหล่งรายได้มหาศาลของร้าน!
เผยเชียนพูดขึ้น “เคลียร์สินค้าของแบรนด์อื่นออก คีย์บอร์ด เมาส์ หูฟัง ของ
อื่นๆ เอาออกให้หมด ต่อไปเราจะไม่ขายแล้ว! เราจะขายแค่สินค้าของเถิงต๋าเท่านั้น
“แน่นอนว่าต้องคงการแนะนําสินค้าแบบเดิมไว้ พนักงานยังสามารถแนะนํา
คีย์บอร์ด เมาส์ และอุปกรณ์อื่นๆ ให้ลูกค้าได้ แต่หลังจากให้คําแนะนําแล้วก็บอกให้
ลูกค้าไปสั่งออนไลน์ เราจะไม่สร้างรายได้จากการเป็นตัวแทนจําหน่ายอีก”
ทําแบบนี้ร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูก็สูญเสียรายได้ไปอีกช่องทาง
ถึงอาจจะทํากําไรได้หลังเปลี่ยนเป็นสินค้าของเถิงต๋าเอง แต่ตอนนี้สินค้าของเถิงต๋า
ยังมีไม่มาก เมื่อเทียบกับสินค้าที่วางขายก่อนหน้านี้แล้วจํานวนลดลงอย่างเห็นได้ชัด
ยอดขายก็น่าจะลดลงมากตามไปด้วย
นอกจากนั้นหลังจากตั้ง ‘ทีมขายมืออาชีพ’ ซึ่งนําทัพโดยเถียนโม่ เผยเชียนก็จัด
ให้ทีมขายไป ‘ครอง’ โซนขายของทั้งหมดในร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูเพื่อกีดกันลูกค้า
ได้
ทําแบบนี้รายได้ของร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูต้องลดลงแน่นอน!
ถึงจะไม่ได้ลดลงมากนัก แต่ถ้ารวมๆ กันแล้วก็ถือว่าเยอะ
ตอนนี้ร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูมีหลายสาขา ถึงยอดขายแต่ละสาขาจะตกลง
เล็กน้อย รวมกันแล้วก็ถือเป็นเงินก้อนใหญ่
เซี่ยวเผิงขมวดคิ้วคิดอย่างจริงจัง
เห็นได้ชัดว่าเขากําลังตีความหมายอันลึกซึ้งเบื้องหลังคําพูดของบอสเผย
เซี่ยวเผิงเป็นหนึ่งในพนักงานกลุ่มแรกๆ ของร้านอินเทอร์เน็ตโมหยู เขาได้เห็น
ตํานานการพลิกจากขาดทุนมาเป็นกําไรของร้านอินเทอร์เน็ตโมหยู อีกทั้งเขายังมี
บทบาทสําคัญในการทําร้านอินเทอร์เน็ตโมหยู 2.0 กับ 3.0 จึงบอกได้ว่าเขามีความ
เข้าใจลึกซึ้งเกี่ยวกับโมเดลธุรกิจของร้านอินเทอร์เน็ตโมหยู
ชัดเจนว่าเขารู้สึกว่าแผนของบอสเผยมีปัญหาบางอย่าง
“บอสเผยครับ เกม VR น่าจะเป็นเทรนด์สําคัญในอนาคต ผมเข้าใจเรื่องนี้ดี
“แต่… การพัฒนาเกม VR ในปัจจุบันยังไม่เติบโตมากพอ จํานวนกลุ่มผู้เล่นเกม
VR ไม่ได้ใกล้เคียงกับกลุ่มผู้เล่นเกม PC เลยครับ
“จํานวนผู้เล่นที่สนใจเกม VR น่าจะไม่ถึง 10% ของผู้เล่นเกม PC ด้วยซ้ํา
“แน่นอนว่าผมเห็นด้วยที่จะเปิดโซน VR ในร้านอินเทอร์เน็ตโมหยู แต่ผมว่าไม่
จําเป็นต้องใช้พื้นที่เยอะเท่าโซน PC ผมคิดว่าสัดส่วน 1:2 น่าจะพอ หรือจะน้อยกว่านี้
ก็ได้ครับ”
เผยเชียนยิ้ม
เขารู้ว่าเซี่ยวเผิงไม่มีทางยอมรับแผนขาดทุนนี้
แต่ก็ไม่เป็นไร บอสเผยพูดโน้มน้าวคนหัวรั้นพวกนี้เก่งอยู่แล้ว
“คุณพูดถูก กลุ่มผู้เล่น VR น้อยกว่ากลุ่มผู้เล่น PC จริง
“แต่…คุณคิดบ้างมั้ยว่านี่คือเหตุผลที่เราจําเป็นต้องจัดให้มีบริการอุปกรณ์ VR
มากขึ้น”
“ครับ?” เซี่ยวเผิงผงะไปและไม่ตอบโต้อะไรอยู่ครู่หนึ่ง
เผยเชียนอธิบาย “ห้าถึงสิบปีก่อนร้านอินเทอร์เน็ตเป็นที่นิยมกว่าปัจจุบันมาก
ทําไมถึงเป็นแบบนั้น ก็เพราะตอนนั้นผู้เล่นส่วนใหญ่ไม่มีเงินซื้อคอมพิวเตอร์ระดับไฮ
เอนด์เพื่อเพลิดเพลินกับประสบการณ์การเล่นเกมที่ดีที่สุด พวกเขาเลยเลือกไปเล่นที่
ร้านอินเทอร์เน็ตกับเพื่อนแทน
“ทําไมอุตสาหกรรมร้านอินเทอร์เน็ตถึงเปลี่ยนไปในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ร้าน
อินเทอร์เน็ตมีน้อยลงเรื่อยๆ และยกระดับสูงขึ้นเรื่อยๆ จากร้านอินเทอร์เน็ตพื้นๆ
บรรยากาศอุดอู้กลายเป็นร้านอินเทอร์เน็ตระดับไฮเอนด์แสนหรูหราและสะดวกสบาย
“เพราะฟังก์ชันการใช้งานของร้านอินเทอร์เน็ตแตกต่างไปจากเดิม
“ตอนนี้สภาพการเงินของทุกคนดีขึ้น ผู้คนมีคอมพิวเตอร์ระดับไฮเอนด์มากขึ้น
ดังนั้นจํานวนคนที่ใช้บริการร้านอินเทอร์เน็ตจึงลดเรา เราจึงจําเป็นต้องเปลี่ยนโมเดล
ธุรกิจ”
เซี่ยวเผิงพยักหน้าเห็นด้วย
ชัดเจนว่านี่คือหนึ่งในเหตุผลสําคัญที่ร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูโดดเด่นกว่าร้าน
อินเทอร์เน็ตอื่นๆ พวกเขาเป็นแบรนด์แรกที่ทําร้านอินเทอร์เน็ตระดับไฮเอนด์ นําหน้า
ตลาดไปหนึ่งถึงสองปี
เผยเชียนพูดต่อ “ในอนาคตร้านอินเทอร์เน็ตอาจจะยังอยู่ แต่การใช้บริการด้าน
การเล่นเกมเพียงอย่างเดียวจะลดลงแน่นอน อีกทั้งในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาเกม PC
กระแสตกลง เกมมือถือเติบโตอย่างรวดเร็ว ธุรกิจร้านอินเทอร์เน็ตจึงเจอศึกหนักมาก
ยิ่งขึ้น
“เป็นความจริงที่ว่าฐานผู้เล่นเกม VR ค่อนข้างเล็ก แต่คุณคิดมั้ยว่าเพราะ VR
เป็นเทคโนโลยีใหม่และมีผู้เล่นไม่กี่คนที่ยินดีซื้อแว่น VR พวกเขามีแนวโน้มที่จะเข้ามา
ลองเล่นในร้านอินเทอร์เน็ตมากกว่า ถ้าร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูติดตั้งอุปกรณ์ VR
จํานวนมาก ก็จะสามารถตอบสนองความอยากรู้อยากลองของผู้เล่นได้มากเท่าที่จะ
เป็นไปได้ กลุ่มผู้เล่น VR ก็จะขยายตัวเร็วขึ้น”
เผยเชียนหน้าจริงจังมากราวกับกําลังพูดความจริง
อันที่จริงเขารู้ดีว่าจากความทรงจํา นี่ไม่ใช่โมเดลธุรกิจที่ดีเลย อย่างน้อยร้าน
อินเทอร์เน็ตระดับไฮเอนด์ในความทรงจําของเขาก็ไม่ได้แทนที่คอมพิวเตอร์ครึ่งร้าน
ด้วยแว่น VR
แต่ก็ไม่สําคัญ เพราะไม่ได้กระทบกับการหลอกล่อเซี่ยวเผิงในตอนนี้
เผยเชียนเชื่อมั่นอย่างหนักแน่นว่าด้วยทักษะการพูดหลอกล่อและทักษะการแสดง
ของเขา บวกกับบารมีในฐานะบอสใหญ่ของเถิงต๋าคอร์เปอเรชัน เขาจะเปลี่ยนความ
เข้าใจของเซี่ยวเผิงและทําให้อีกฝ่ายยอมรับการตัดสินใจได้ในที่สุด
เป็นไปตามที่คาดไว้ หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่งเซี่ยวเผิงก็ทําหน้าเหมือนรู้แจ้ง
“แบบนี้นี่เอง!
“ความสําเร็จของร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูเกิดจากความเข้าใจในรูปแบบการพัฒนา
อุตสาหกรรมร้านอินเทอร์เน็ต เรานําหน้าคู่แข่งอยู่เสมอ ตอนนี้มีร้านอินเทอร์เน็ตระดับ
ไฮเอนด์มากขึ้น การแข่งขันดุเดือดขึ้น เราต้องก้าวครั้งใหญ่เพื่อนําหน้าคู่แข่งทั้งหมด!
“ถึงตอนนั้นโซน VR ก็จะกลายเป็นจุดขายหลักที่แตกต่างจากร้านอินเทอร์เน็ต
อื่นๆ
“บอสเผยวิสัยทัศน์กว้างไกลจริงๆ ครับ!”
จู่ๆ เซี่ยวเผิงก็คิดอะไรขึ้นได้ “บอสเผยครับ ผมมีข้อเสนอแนะ
“เราเปลี่ยนโต๊ะคอมพิวเตอร์กับจอภาพบนชั้นสองให้เป็นแบบพับได้ เครื่อง PC
จะวางอยู่บนชั้นวางเหนือศีรษะ เมาส์ คีย์บอร์ด หูฟัง จอแสดงผลแบบสวมศีรษะ
และอื่นๆ จะแขวนไว้กับผนัง เก้าอี้ก็ใช้แบบพับเก็บได้
“ทําแบบนี้เมื่อพับเก็บผู้เล่นก็จะมีพื้นที่เพียงพอสําหรับสัมผัสประสบการณ์ VR
พอกางโต๊ะเก้าอี้ออก ผู้เล่นก็เล่นเกม PC ได้ตามปกติ”
เผยเชียน “…”
แสนรู้จริงๆ!
ชัดเจนว่าแผนของเซี่ยวเผิงเป็นการประนีประนอม ถึงโซน VR จะเน้นไปที่
ประสบการณ์ VR เป็นหลัก แต่ก็ยังท่องอินเทอร์เน็ตและเล่นเกมได้ตามปกติ
เทียบได้กับเป็นการกันไว้ก่อน พอกระแส VR เริ่มซาลงผู้เล่นก็กลับมาเล่นเกม
PC ได้
เผยเชียนหัวเราะในใจ
เซี่ยวเผิงนะเซี่ยวเผิง ถ้านายไม่บอกฉันแล้วแอบทํา ฉันคงกลับมาแก้ทีหลังไม่ได้
แน่นอน
แต่ถ้ามาบอกฉันแบบนี้ ฉันก็เตรียมตัวรับมือล่วงหน้าได้สิ
เผยเชียนคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบออกไป “ไม่ได้!
“ถ้าแค่จอภาพกับโต๊ะเป็นแบบพับเก็บได้ก็ไม่เป็นไร แต่เก้าอี้พับเก็บได้นั่งไม่
สบายแน่นอน!
“ไม่ว่าจะออกแบบเก้าอี้แบบพับเก็บยังไง ก็เทียบกับเก้าอี้เออร์กอนอมิกส์ เก้าอี้อี
สปอร์ต หรือโซฟาเดี่ยวไม่ได้ เพราะเงื่อนไขของการทําให้พับได้คือต้องทิ้งความ
สะดวกสบายไป
“เราต้องมอบประสบการณ์ที่สมบูรณ์แบบที่สุดให้กับผู้เล่น ทําพอผ่านๆ แบบนี้
ไม่ได้”
เซี่ยวเผิงครุ่นคิด “เอ่อ… จริงด้วยครับบอสเผย ไม่เหมาะเลย
“แต่ถึงจะเล่นเกม VR ยังไงก็ต้องมีเครื่อง PC ใช่ไหมล่ะครับ เพราะเกม VR
ขนาดใหญ่ทํางานบนเครื่อง PC แล้วก็เวลาเปิดแพลตฟอร์มเกมหรือค้นหาเนื้อหาก็ยัง
ต้องใช้จอภาพกับเมาส์อยู่ดี
“ถึงจะไม่เอาที่นั่ง เราก็ยังเก็บของพวกนี้ไว้ได้ใช่ไหมครับ”
เผยเชียนคิดอยู่ครู่หนึ่งและตระหนักว่าเป็นแบบนั้นจริงๆ
ด้วยระดับทางเทคนิคและอุปกรณ์ VR ในปัจจุบัน เป็นไปไม่ได้เลยที่มันจะมา
แทนคอมพิวเตอร์อย่างสมบูรณ์ เนื้อหาหลายๆ อย่างต้องประมวลผลบนคอมพิวเตอร์
ก่อนถึงจะแสดงผลได้
อุปกรณ์ VR แบบออลอินวันรันได้แค่เกม VR ที่มีขนาดใกล้เคียงกับเกมมือถือ
เกมสเกลใหญ่ๆ ยังต้องใช้คอมพิวเตอร์ในการประมวลผลอยู่
ดังนั้นจอภาพ เครื่อง PC และเมาส์จึงยังมีความจําเป็นอยู่