ขาดทุนไม่อั้น ขอแค่ฉันได้เป็นเศรษฐี - บทที่ 1071 ทําเลร้านค้าประสบการณ์ใหม่

บทที่ 1071 ทําเลร้านค้าประสบการณ์ใหม่

หลังจากจัดการกับลู่หมิงเหลียงเสร็จ เผยเชียนก็กลับห้องไปงีบ พอตื่นขึ้นมาก็

แวะไปหาเถียนโม่

วันนี้เขานัดเหลียงชิงฟานไว้ว่าจะพาเถียนโม่ไปชมการรีโนเวตร้านค้าประสบการณ์

ใหม่ ขณะเดียวกันก็จะสรุปรายละเอียดบางส่วนของร้านค้าประสบการณ์ด้วย

หลังจากมอบหมายให้เหลียงชิงฟานจัดการ เผยเชียนก็ไม่ได้ถามอะไรเกี่ยวกับ

ร้านค้าประสบการณ์อีก อย่าว่าแต่ร้านหน้าตาเป็นยังไงเลย แค่ที่ตั้งเขาก็ยังไม่รู้ว่าอยู่

ตรงไหน

ครั้งนี้เผยเชียนไม่ได้ถามเรื่องทําเลที่ตั้ง ส่วนหนึ่งก็เพราะช่วงนี้ค่อนข้างยุ่ง อีก

ส่วนเป็นเพราะถามไปก็ไม่ได้อะไร

ตอนนั้นอพาร์ตเมนต์บ้านจอมเฉื่อยก็เป็นแบบนี้ เผยเชียนเลือกอาคารสองสาม

แห่งแรกอย่างรอบคอบ โดยมองหาอาคารตามหลืบตามซอก สุดท้ายก็กลายเป็นที่นิยม

และราคาพุ่งสูง

เผยเชียนคิดว่าศักยภาพในการเพิ่มมูลค่าของอาคารประเภทนี้มีสูงเกินไป ดังนั้นอ

พาร์ตเมนต์บ้านจอมเฉื่อย 2.0 จึงเลือกทําเลที่ค่อนข้างเจริญ ผลลัพธ์ออกมาสุดยอด

มากและได้รับความนิยมจนเกินต้าน

ประสบการณ์คล้ายกันนี้เกิดขึ้นหลายครั้งกับร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูและกิจการ

หน้าร้านอื่นๆ

ดังนั้นเผยเชียนจึงตระหนักว่าการเลือกทําเลไม่มีความเกี่ยวข้องกับความนิยมมาก

นัก

อันที่จริงทําเลที่เขาเลือกมาอย่างยากลําบากอาจส่งผลลบได้

ในเมื่อเป็นแบบนั้นก็นอนขี้เกียจดีกว่า

การเลือกทําเลเป็นเรื่องยุ่งยากวุ่นวาย ต้องนั่งรถไปทั่วจิงโจว ต้องหาข้อมูลจากทุก

สารทิศ เขามักจะต้องเดินทางไปมาอยู่สามสี่วันเพื่อเลือกทําเลหนึ่งแห่ง

สําหรับคนธรรมดาแค่เช่าบ้านก็ยุ่งยากมากแล้ว แต่การเลือกทําเลสําหรับเปิดร้าน

ยุ่งยากกว่าเช่าบ้านหลายเท่า

ในเมื่อสุดท้ายก็ออกมาเหมือนกันหมด เผยเชียนจึงไม่อยากเสียแรงเปล่าและ

ปล่อยให้เหลียงชิงฟานจัดการทุกอย่าง

แน่นอนว่านั่นไม่ได้หมายความว่าเผยเชียนแค่นั่งเฉยๆ ไม่ทําอะไร เขาคิดว่า

กิจการหน้าร้านจะเป็นที่นิยมหรือเปล่าก็แทบไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับทําเลที่ตั้ง แต่

เกี่ยวข้องกับคนมากกว่า

ตราบใดที่ควบคุมเถียนโม่ได้อยู่หมัดและควบคุมฝ่ายขายทั้งหมดผ่านเถียนโม่อีก

ที ก็ไม่น่าจะมีปัญหาใหญ่อะไร

ไม่นานเผยเชียนก็มาถึงหน้าร้านที่เถียนโม่อยู่

ในร้านมีลูกค้าบ้าง ไม่ได้ร้างเหมือนตอนเปิดใหม่ๆ หรือคนแน่นเบียดเสียด

เหมือนตอน G1 เปิดตัวครั้งแรก ถือว่ากลับสู่สถานการณ์ปกติแล้ว

เผยเชียนถอนหายใจเงียบๆ

บอกได้แค่ว่าที่อยู่ของร้านค้าประสบการณ์โดนเปิดเผยในงานโชว์เคส G1 ซึ่งทํา

เขาเจ็บแสบมาก ทุกคนในจิงโจวรู้ว่าร้านค้าประสบการณ์สาขาแรกของเถิงต๋าอยู่ที่นี่

และอยากแวะมาดู

นอกจากนั้นมือถือ G1 ยังอยู่ในสถานะหมดสต๊อกอย่างต่อเนื่อง พอของล็อต

ใหม่เข้ามาก็จะมีของในสต๊อกอยู่พักหนึ่งก่อนขายหมดเกลี้ยง พอขายไปหมดของก็

ขาดสต๊อกไปอีกพักหนึ่ง กลายเป็นวงจรแบบนี้ไปเรื่อยๆ

ลูกค้าหลายคนที่ยังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะซื้อดีไหม หรือคนที่ต้องการจองที่หน้าร้าน

เพราะในเว็บของหมดเป็นกลุ่มลูกค้าหลักที่แวะมาที่ร้าน

เผยเชียนยังสวมแมสก์ แสร้งทําเป็นลูกค้าห้างเดินผ่านไปมาหน้าประตูและแอบ

สังเกตสถานการณ์ด้านในร้าน

เถียนโม่ตั้งใจแนะนําข้อเสียของสินค้าให้กับลูกค้าที่สนใจ เขาดูพูดคล่องขึ้นเยอะ

มาก

เพราะก่อนหน้านี้ตอนที่ G1 เปิดตัวเถียนโม่ไม่คุ้นเคยกับมือถือมากนัก เขาพูดถึง

ข้อบกพร่องอย่างตะกุกตะกัก ตอนนี้เขาคุ้นเคยกับสินค้าและจําสเป็กทั้งหมดได้แล้ว

จึงบอกข้อบกพร่องของเครื่องได้อย่างลื่นไหล

แต่ลูกค้าชินกันแล้วและยังคุยกับเขา

“เถิงต๋าปล่อยราวตากผ้าออกกําลังกายอัจฉริยะออกมาใหม่ไม่ใช่เหรอ ทําไมใน

ร้านค้าประสบการณ์ไม่มีเลยสักเครื่องล่ะ” พี่ชายคนหนึ่งถาม

เถียนโม่อธิบายทันที “สินค้าตัวนั้นกินพื้นที่มากเกินไปครับ ร้านค้าประสบการณ์

มีพื้นที่ไม่พอ

“ถ้าอยากลองสามารถไปลองที่ฟิตเนสฝากประจําสาขาใกล้ๆ ได้ครับ มีอุปกรณ์

เตรียมไว้พร้อมหลายเครื่องและมีเทรนเนอร์คอยให้คําแนะนํา”

พี่ชายมองไปรอบๆ และพยักหน้า “ไม่มีที่ให้วางจริงด้วย แต่เถิงต๋าเป็นบริษัท

ใหญ่ ทําอะไรก็เล่นใหญ่ตลอด ทําไมร้านค้าประสบการณ์สาขาแรกถึงไม่จัดเต็มบ้าง

“ร้านเล็กนิดเดียวเหมือนร้านขายของชํา ไม่เข้ากับสไตล์ของเถิงต๋าเลย สินค้าก็

วางโชว์ได้ไม่ครบ”

เถียนโม่ยิ้ม “ที่นี่เป็นแค่ร้านทดลองครับ ในอนาคตจะมีร้านขนาดใหญ่กว่านี้”

ลูกค้าส่วนหนึ่งเดินชมร้านและลองมือถือ G1 ที่เพิ่งปล่อยออกมาล่าสุด จากนั้นก็

ลงชื่อจองไว้รอกลับมารับสินค้าทีหลัง

พี่ชายคนที่ถามเรื่องราวตากผ้าออกกําลังกายอัจฉริยะเดินตรงไปที่บันไดเลื่อน

ชัดเจนว่าตั้งใจจะแวะไปฟิตเนสฝากประจําหลังออกจากห้าง

พอเห็นว่าไม่มีลูกค้าในร้าน เผยเชียนก็รีบเดินเข้าไปทักเถียนโม่

“ล็อกประตู วันนี้เปิดร้านแค่นี้

“เดี๋ยวผมจะพาคุณกับจวงต้งไปดูร้านค้าประสบการณ์ใหม่”

เถียนโม่ผงะไปก่อนจะรีบตอบ “โอเคครับ”

เขาอดดีใจขึ้นมาไม่ได้เพราะเพิ่งบอกไปว่าร้านนี้เล็กเกินไป เดี๋ยวจะมีร้านใหญ่กว่า

นี้

เถียนโม่ไม่รู้อะไรมากนักเกี่ยวกับร้านประสบการณ์ใหม่ เขารู้แค่ว่ากําลังรีโนเวตอ

ยู่ แต่ไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหนและใหญ่ขนาดไหน

ซึ่งก็ไม่แปลก เถียนโม่รู้จักตัวเองดี ด้วยระดับปัจจุบันเขาไม่น่ามีคุณสมบัติ

พอที่จะมีส่วนร่วมในการเลือกทําเลและออกแบบร้านค้าประสบการณ์

ถึงจะเป็นหัวหน้าฝ่ายขาย แต่เขาก็รู้สึกว่าความสามารถจริงๆ ของตัวเองเทียบ

ไม่ได้แม้กระทั่งนายหน้าอสังหาริมทรัพย์ทั่วไป ดังนั้นเขาจึงมีหน้าที่แค่รับฟังการ

เตรียมการของบอสเผย

เถียนโม่ดีใจมากเมื่อรู้ว่าจะได้แวะไปชมร้านค้าประสบการณ์ใหม่วันนี้ เขาเรียก

จวงต้งให้ออกจากร้านแล้วล็อกประตู

ทุกคนเดินไปที่ลานจอดรถใต้ดิน

เถียนโม่ถามขึ้นด้วยความสงสัย “บอสเผยครับ ร้านค้าประสบการณ์อยู่ที่ไหน

เหรอครับ”

เผยเชียนเงียบไปครู่หนึ่ง “เอ่อ… ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน ผมปล่อยให้เหลียงชิงฟาน

จัดการ”

เถียนโม่พยักหน้าและไม่ถามอะไรต่อ

ดูเหมือนว่าบอสเผยจะไม่ได้มีส่วนร่วมในการเลือกทําเลร้านเหมือนกัน

แต่เถียนโม่รู้ดีว่าเหตุผลไม่เหมือนกับของตัวเองแน่นอน

บอสเผยน่าจะให้เหลียงชิงฟานจัดการงานนี้เพราะบอสงานยุ่งและเชื่อมั่นในตัวอีก

ฝ่ายมาก

หลังจากเดินไปไม่กี่ก้าวเผยเชียนก็ถามขึ้น “คุณตัดสินใจเรื่องพนักงานคนอื่นใน

ฝ่ายขายแล้วรึยัง”

ก่อนหน้านี้เผยเชียนสั่งให้เถียนโม่เลือกพนักงานฝ่ายขายด้วยตัวเอง โดยให้คัด

จากเพื่อนหรือเพื่อนร่วมชั้นและวุฒิการศึกษาต้องไม่สูงกว่าเขา

เถียนโม่จบแค่ชั้นมัธยมปลาย ดังนั้นเงื่อนไขนี้จึงโหดเล็กน้อย เผยเชียนกลัวว่า

เขาจะทําไม่สําเร็จ

เถียนโม่รีบตอบ “ผมหาได้สิบห้าคนแล้วครับบอสเผย!

“คนกลุ่มนี้ตรงตามเงื่อนไขทุกอย่าง พวกเขาเป็นเพื่อนร่วมชั้นสมัยม.ต้นกับม.

ปลายของผม พวกเราสนิทกันพอสมควรและวุฒิการศึกษาก็ไม่ได้สูงไปกว่าผมครับ

“ผมบอกให้พวกเขาลาออกจากงานปัจจุบันและคอยจํากฎของฝ่ายขายอยู่บ้าน มี

สี่คนที่ผมสนิทเป็นพิเศษ ผมจัดให้พวกเขาสลับกันดูแลร้านกับผม แต่บังเอิญวันนี้เป็น

กะของผมกับจวงต้ง พวกเขาเลยไม่ได้มาร้าน ไม่อย่างนั้นผมจะได้แนะนําให้บอสรู้จัก

“แต่ผมหาเพิ่มไม่ได้อีกแล้วจริงๆ ครับ”

เผยเชียนพยักหน้าเบาๆ

สิบห้าคน บวกเถียนโม่กับจวงต้ง

ยากมากที่เถียนโม่จะหาเหล่าคนมากความสามารถได้เยอะขนาดนี้

แต่เท่านี้ยังไม่พอ

ร้านค้าประสบการณ์มีพื้นที่อย่างน้อยหลายพันตารางเมตรและแบ่งออกเป็นโซน

ใหญ่ๆ หลายโซน พนักงานขายเหล่านี้ไม่ใช่หุ่นยนต์ จําเป็นต้องเปลี่ยนกะและพักผ่อน

แถมยังต้องจัดการกับเรื่องเบ็ดเตล็ดภายในร้านด้วย

อีกอย่างเผยเชียนเปิดฝ่ายขายเพื่อปั้น ‘นักขายมากพรสวรรค์’ ที่เขาต้องการ ใน

อนาคตเขาจะเปิดร้านค้าประสบการณ์เพิ่มขึ้น และกระจายพนักงานขายไปยังกิจการ

อื่นๆ เช่น ร้านอินเทอร์เน็ตโมหยู

ยังขาดคนที่เหมาะสมอยู่มาก

พนักงานกลุ่มแรกของร้านค้าประสบการณ์จะกลายเป็นผู้จัดการสาขาหรือพนักงาน

หลักของร้านค้าประสบการณ์สาขาอื่นในอนาคต พวกเขาจะถูกกระจายออกไป

ดังนั้นพนักงานกลุ่มแรกของร้านค้าประสบการณ์จึงต้องมีเยอะๆ สิบเจ็ดคนยัง

ห่างไกลจากคําว่าพอ

เผยเชียนคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดขึ้น “เราต้องหาเพิ่มอีก แต่ผ่อนปรนเรื่องเกณฑ์ลง

หน่อยได้ อย่างเพื่อนๆ ของน้องก็ได้ แต่ต้องคัดให้ดี ห้ามจ้างคนที่โดนบริษัทอื่นล้าง

สมอง ห้ามจ้างคนที่จะไม่เห็นด้วยหรือทําอะไรขัดกับหลักปฏิบัติของฝ่ายขาย”

เถียนโม่รีบพยักหน้า “เข้าใจแล้วครับ!”

พอพวกเขาไปถึงลานจอดรถใต้ดินและขึ้นรถตู้บริษัท เสี่ยวซุนก็พาทั้งสามไป

ร้านค้าประสบการณ์ใหม่

เหลียงชิงฟานรออยู่ก่อนแล้ว

สิบนาทีต่อมารถตู้ก็จอด

“ถึงแล้วครับบอสเผย”

เผยเชียนเล่นมือถือตลอดการเดินทางและไม่ได้มองถนน เขาเพิ่งจะวางมือถือลง

และมองออกไปนอกหน้าต่าง

เขาเห็นโปสเตอร์ Modest ขนาดใหญ่

เผยเชียน “…”

นี่มันห้างหยวนต้าเทียนตี่นี่

ที่จัดแข่งขันงานชิงแชมป์โลก GOG และลีก GPL ไม่ใช่เหรอ

เผยเชียนอึ้ง

ไอ้บ้าเหลียงชิงฟาน แกเลือกที่ไหนก็ได้แต่ไม่ใช่ที่นี่!

แกสร้างเรื่องให้ฉันแล้วไง

เลือกหวนยู่เทียนเจียยังดีกว่า เพราะลีก GPL ไม่ได้จัดที่หวนยู่เทียนเจีย!

แต่พอคิดดูอีกทีเผยเชียนก็รู้สึกว่ามีอะไรแปลกๆ

เพราะเผยเชียนแวะมาที่หลายครั้งแล้วและคุ้นเคยกับห้างนี้มาก

หยวนต้าเทียนตี่เป็นห้างที่ใหญ่ที่สุดในจิงโจวรองจากหวนยู่เทียนเจีย นอกจากนั้น

ตั้งแต่จัดแข่ง GPL ก็มีคนมาเดินห้างมากขึ้นกว่าเดิมและไม่ได้ด้อยไปกว่าหวนยู่เทียนเ

จีย

ดังนั้นร้านค้าไม่กี่แห่งที่ว่างอยู่ในหยวนต้าเทียนตี่จึงมีคนมาเช่าอย่างรวดเร็ว อุป

สงค์มากกว่าอุปทาน

ก่อนหน้านี้เผยเชียนบอกเหลียงชิงฟานไว้ว่าร้านค้าประสบการณ์ต้องมีพื้นที่อย่าง

น้อยหลายพันตารางเมตร

เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่สามารถครองพื้นที่เยอะขนาดนั้นในหยวนต้าเทียนตี่ได้

เว้นแต่จะเช่าห้องประชุมอเนกประสงค์

แต่ห้องประชุมเหมาะสําหรับใช้เป็นสนามแข่ง ไม่เหมาะกับการเปิดร้านค้า

ประสบการณ์ เหลียงชิงฟานไม่น่าจะทําแบบนั้น

เผยเชียนลงจากรถด้วยอาการงุนงงพร้อมเถียนโม่และจวงต้ง

เหลียงชิงฟานรออยู่ริมถนนแล้ว

หลังจากแนะนําทุกคนให้รู้จักกัน เผยเชียนก็ถามคําถามที่ติดอยู่ในใจ “ร้านค้า

ประสบการณ์ใหม่อยู่ในหยวนต้าเทียนตี่เหรอ จะมีพื้นที่เยอะขนาดนั้นได้ยังไง”

เหลียงชิงฟานยิ้มและส่ายหน้า “เปล่าครับ หยวนต้าเทียนตี่ไม่มีที่เหลือแล้วและ

ราคาค่อนข้างสูงก็เลยไม่เหมาะ

“ผมเลือกอาคารด้านหลังครับ”

เหลียงชิงฟานหันไปชี้ทางด้านหลังขณะพูด

เผยเชียน เถียนโม่ และจวงต้งหันมองตามที่เหลียงชิงฟานชี้ พวกเขาเห็นห้างอีก

แห่งหนึ่งที่อยู่ตรงข้ามกับหยวนต้าเทียนตี่ ซึ่งก็คือห้างจินเซิ่งพลาซ่า